چارلز مکرس (III)

چارلز مکرس (Charles Mackerras) همچنین رهبر میهمان اصلی اپراهای بسیاری بوده: اپرا سن فرنسیسکو از سال ۱۹۹۳ تا ۹۶، اپرا متروپولیتن نیویورک (که اولین اجرایش با آنان در سال ۱۹۷۲ از “ارفئو” اثر گلوک بوده)، اپرای وین، اپراهای زوریخ و ژنو، خانه اپرای رویال (جایی که اجراهایی منحصر به فردی از رومئو و ژولیت اثر گونود، سمله از هاندل و روسالکای دئورژاک رهبری نمود.) در بازگشایی مجدد تئاتر شهر پراگ در سال ۱۹۹۱ کنسرتی را رهبری نمود. مکرس مدال شوالیه انگلستان را در سال ۱۹۷۴ دریافت نمود، در سال ۱۹۷۹ برای خدمتش در عرصه موسیقی جهانی از او تقدیر شد، در پایان سال ۱۹۹۶ مدال افتخار جمهوری چک را دریافت نمود و در سال ۱۹۹۸ هنرمند منتخب استرالیا شناخته شد.

مکرس دکترای افتخاری از دانشگاههای: آکسفورد، گریفیث-استرالیا، برنو-چک، ناتینگهام، یورک-کانادا و هول-انگلستان را دریافت نمود.

رهبر معاصر برجسته، چارلز مکرس، در اجراهایش ظرافت و مهارتی قابل ملاحظه را عرضه می دارد و بدون توجه به قدرت قطعه ای که رهبری می کند، همواره از کیفیت بالای سبک اجرای او مطمئن خواهید بود. بر روی سن با ژستی محکم و ریتمیک رهبری می کند و همواره در اهداف و خواسته هایش از موسیقیدانان ارکستر، بسیار راسخ و واضح است.

Audio File ببینید فیلمی از اجرا برای ضبط سی دی از چارلز مکرس را

درک وی از ریتم قطعه اپراتیک فوق العاده است، حال آنکه دریافتش از قطعه سمفونیک، به همان اندازه تاثیر گزار می باشد. او میگوید: “معتقدم بسیار اهمیت دارد تا قسمتهای یک قطعه را به طور صریح و کامل تا آنجایی که ممکن است ویرایش کنیم، بنابراین نوازندگان قادر خواهند بود، بدون تمرین خیلی زیاد قطعات را اجرا نمایند.” وی حافظه فوق العاده ای دارد؛ مکرس توانست کنسرتو ویلنسل اثر سالیوان را بر اساس تنها قسمت سولوی ویلنسل و آنچه از رهبری این اثر در سال ۱۹۵۳ به یادداشت قطعه کامل را از نو تنظیم کند!

جای تعجب نیست که آثار ضبط شده وی در میان رهبران معاصر بیشترین تعداد را دارد؛ علاقه سیراب نشدنی وی به ضبط های طولانی و میل شخصی اش به ضبط، بر اثر خاطرات موسیقی دوران کودکیش در استرالیا می باشد. از ضبطهای اولیه وی به همراه شرکت EMI، اجراهای پر شور و نشاط وی از دو باله “سرشماری آناناس” و “خانم و ابله”، همچنین باله و اپراهای فراوان دیگری می توان یاد نمود.

ضبطهای اواخر وی به همراه ضبط پای بریتانیا، اولین ضبط های او را از آثار ژانسک برجسته می کند که شامل: “سینفونیتا” و درآمدی بر چهار اپرا می باشد. در زمان حضور در آلمان، چندین ضبط مهم برای Deutsche Grammophon انجام داد شامل “اسرائیل در مصر” و “شاول” از هایدن و “مسیحا” ی موتسارت و “قصیده ای برای روز سیسیلیای مقدس” از هنری پرسل.

همچنین به همره ارکستر فیلارمونیک هامبورگ سمفونیهای فراوانی را ضبط کرده از جمله: سمفونی شماره ۸ دئورژاک برای ضبط آمریکایی کیش و مات. “مسیحا” ی وی برای EMI و ضبط “ارفئو”ی او اثر گلوک برای اپرای وین از اولین نشانه های قدرت و سرزندگی موسیقی قرن هجدهم بوده که با درکی از قراردادهای موسیقی معاصر توسط مکرس اجرا شده است.

از دیگر ضبطهای اپراتیک او: “روبرتو دیورا” اثر دونیزتی (Donizetti) به همراه خواننده سوپرانو و برنامه ریز اپرا، بورلی سیلز (Beverly Sills) برای برچسب ABC می باشد. همچنین ضبط وی از “پتروشکا” ی استراوینسکی به همراه ارکستر سمفونیک لندن و “تصاویری در نمایشگاه” اثر آهنگساز روسی موسورسکی که توسط راول برای ارکستر تنظیم شد، به همراه ارکستر جدید فیلارمونیا: پیشگامی مکرس را بیش از پیش نمایان ساخته.

از جمله ضبطهای وی با کمپانی ضبط دکا، اپراهای ژانسک همچون: “جنوفا”، “کاتا کابانوا” “خانه مردگان”، “روباه ماده کوچک حقه باز” و “سرگذشت مارکوپولو”، از جمله به همراه اپرای ملی ویلز (بریتانیا) است. به همراه شرکت ضبط EMI: سمفونیهای کامل بتهوون، سمفونی شماره ۵ مالر، سمفونی شماره ۳ راخمانینوف و چندین سوییت سمفونیک، است. همچنین برای شرکت ضبط تلارس: سمفونیهای کامل برامس و موتسارت از جمله: آدمربایی از سرژلوی دوم، عروسی فیگارو، دون جیوانی و فلوت سحر آمیز را ضبط نموده است. از دیگر ضبطهای وی برای اپرا “ایدومنو” ی موتسارت (با EMI) و بخشش تیتوس (با Deutsche Grammophon)، لوسیا دی لامرمور (با سونی)، فیدلو (با تلارس) و ضبطی شاهکار و جذاب از “روسالکا” ی دئورژاک برای دکا است.

ضبطهای زنده رهبری مکرس انگشت شمار می باشند: “شاعر تروبادور” با اپرای وین در سال ۱۹۸۳، سمفونیهای برلیوز و سمفونی شماره ۲ سیبلیوس که آنان را با فیلارمونیک رویال برای شرکت کوچک ضبط بریتانیایی ترنگ ضبط کرد که آثاری مطرح نیز می باشند. مکرس معتقد است وی آخرین بازمانده از “مکتب قدیمی رهبران” است، او برای تشویق رهبران جوان می گوید: “…اگر آغاز به این کار کرده اید و شخصیتتان بر اوج ارکستر قرار میگیرد، موفقیت در نقطه ای دورتر از شما جای نگرفته است…”

naxos.com

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (V)

موسیقی ایران موسیقی بی‌نهایت وسیعی است. به خاطر اینکه موسیقی ایران یک سیستم دوگانه «دوآل‌سیستم» (Dual System) دارد که از قرن‌های متوالی به ما رسیده است. بخشی از این سیستم که قدیمی‌تر است سیستم «مقام» است که از قرن هشتم میلادی تا قرن نوزدهم میلادی در ایران رواج داشته است. و به خاطر شرایطی تاریخی که من از آن آگاه نیستم، به علت اینکه موزیکولوگ نیستم، سیستم جدیدتری به اسم «دستگاه» در ایران رشد می‌کند ولیکن مقام از بین نمی‌رود و در موسیقی نواحی ایران هنوز با سیستم مقام سروکار داریم و هنوز مقام به زندگی خودش ادامه می‌دهد. درنتیجه با دو سیستم در موسیقی ایران مواجه هستیم. به همین خاطر وسعت این سیستم دوگانه بی‌نهایت زیاد است. نمی‌خواهم به مسائل تکنیکی بروم اما مثل اقیانوسی است که می‌شود از هر کجایش آب برداشت. هر نوع موسیقی‌ای که بخواهیم می‌شود از این سیستم درست کرد.

فرهنگ اسلامی و پیدایش موسیقی چند صدائی در اروپا (I)

در ضمن بررسی منابعی برای تهیه مقاله ای درباره نقد تاریخنگاری موسیقی ایرانی به این مقاله جالب بر خوردم که برای روشنگری تاریخی درباره مبادلات فرهنگی و موسیقایی شرق و غرب لازم و مفید است؛ و با مقاله های «نقد تاریخنگاری موسیقی ایرانی» و جستارِ پیوست «درباره عقب ماندگی و پیشرفت» ارتباط دارد.

از روزهای گذشته…

تراژدی مدرنیسم در موسیقی ایران (IV)

تراژدی مدرنیسم در موسیقی ایران (IV)

در کلاس بارها پیش می آمد که صحبت یکی از آهنگسازان ایرانی می شد و با تمسخر استاد روبرو میشد حتی وقتی سی دی دو اثر “هزاردستان”و “بیژن و منیژه” تازه به بازار آمده بود و دو نسخه از آنرا برای استاد بردم، او بدون هیچ درنگی (با این تصور که سی دی مانند نوار است) خواست روی سی دی ها اثر خودش را ضبط کنم و برایش بیاورم که این خودخواهی بی اندازه استاد تاثیر منفی ای روی هنرجویان کلاس داشت.
احساسات واگنر

احساسات واگنر

اگر موسیقی دان گمنام قرون وسطی که تنها هدفش ظاهرآ خدمت در راه خدا و تامین امر معاش بود و فقط بر حسب تصادف احساسات شخصی خود را در تصنیفاتش بیان می کرد را استثنا کنیم، واگنر در نقطه مقابل کلیه موسیقیدانهای دیگر ایستاد. همه موسیقیدانها همانند همه مردم عادی احساسات داشتند اما تا پیش از واگنر اغلب قریب به اتفاق آنها مجبور بودند که احساس خود را در لفافه بیان کنند.
نمودی از جهان متن اثر (IX)

نمودی از جهان متن اثر (IX)

مرحله‌ی بعدی فرآیند تجزیه و تحلیلی جستجوی همین ارتباط‌ها است. بررسی آثار تحلیلی که تاکنون منتشر شده نشان می‌دهد که این جنبه‌ی کار تحلیل‌گرانه صورتی دو وجهی دارد؛ از یک سو معطوف به طبقه‌بندی است و از سوی دیگر طبقه‌بندی را به عنوان نقطه‌ی شروع به کار می‌گیرد. رابطه‌ی دو سویه‌ی آنالیز با تئوری و تاریخ موسیقی نیز درست در همین نکته‌ی طبقه‌بندی نهفته است. اگر بپذیریم که آنالیز قادر است ویژگی‌های موسیقایی یک قطعه را استخراج کند، این نکته ما را وامی‌دارد به آنالیز به عنوان ابزاری برای طبقه‌بندی موسیقی نگاه کنیم.
خالقى از زبان خالقی (I)

خالقى از زبان خالقی (I)

در سال ۱۲۸۵موقعی که پدرم میرزا عبد الله خان در کرمان منشی فرمانفرما؛ والی ایالت بود به دنیا آمدم. هنوز چند ماهی از تولدم نگذشته بود که ماموریت پدرم به سرآمد و با اوبه تهران مراجعت کردیم. سالهای اولیه دوران کودکی را درست به خاطر ندارم ولی از سن پنج، شش سالگی را خوب به یاد می آورم که در همان خانه با مادر، خواهرو برادر بزرگترم زندگی می کردیم و در همین هنگام بود که مرا هم مانند خواهرم (مخلوقه) و برادرم (کریم) به مدرسه آمریکایی فرستادند.
برندگان اعزامی جایزه پیانوى باربد به پاریس رسیدند!

برندگان اعزامی جایزه پیانوى باربد به پاریس رسیدند!

برندگان جایزه بین المللی پیانوی باربد، «اشکان لایق» و «محمدجواد بهرامی» که از سوی این فستیوال به فرانسه اعزام شده اند، به مقصد رسیده و هم اکنون در پاریس هستند. به نقل از آرش اسماعیلی، دبیرهنری فستیوال پیانوی باربد، حضور در فستیوال پلاژ موزیکال در بل ایل فرانسه و شرکت در مستر کلاس های پیانو و موسیقی مجلسی این فستیوال، بخشى از جوایز برندگان نهایى نخستین دوره جایزه بین المللى پیانوى باربد است که ٢٢ تا ٢۴ دى ماه سال گذشته (۱۳۹۵) در شهر شیراز برگزار شد.
جاش گروبن (III)

جاش گروبن (III)

گروبن در ادامه فعالیتهایش به کشورهای فیلیپین و استرالیا به همراه لانی میسلائوچا (Lani Misalucha) در اکتبر ۲۰۰۷ سفر کرد. در همان سال وی دوئتی را به همراه باربارا استریسند (Barbra Streisand) “تمام آنچه را که راجع به عشق می دانم” و دوئتی دیگر را با میرلی ماتیو (Mireille Mathieu) “در امتداد رنگین کمان” اجرا کرد. گروبن علاقه داشت تا یک روز در مرکز تئاتر برودوی نیویورک اجرا کند. آلبوم نوئل که در ۹ اکتبر ۲۰۰۷ عرضه شد موفقیت فراوانی در آمریکا به دست آورد و رکورد فروش بهترین آلبوم سال ۲۰۰۷ را داشت و این در حالی بود که تنها ۱۰ روز پس از عرضه آن می گذشت!
پدیده های دنیای جز (III)

پدیده های دنیای جز (III)

کمی به عقب برگردیم، به روزگاری می گویند موسیقی Jazz ابداع شد؛ در این زمان بدون شک با نام جلی رول مورتون برخورد خواهیم کرد. او که به مخترع موسیقی Jazz معروف است (هرچند ممکن است کمی اغراق باشد) نوازنده پیانو و موسیقیدان آمریکایی بود که اولین قطعات موسیقی Jazz را تصنیف و منتشر کرد.
سراج به نفع کودکان و جوانان میخواند

سراج به نفع کودکان و جوانان میخواند

کنسرت حسام الدین سراج به همراه گروه بیدل در در روز نهم مهرماه در اریکه ایرانیان برگزار میشود. این برنامه به همت موسسه “تعالی” و شرکت “سل فا” به مناسبت روز بزرگداشت مولانا برگزار میشود. این برنامه اولین کنسرت تهران حسام الدین سراج، پس از جلوگیری از برگزاری کنسرت او در کرمانشاه است.
گوستاو سانتائولالا

گوستاو سانتائولالا

گوستاو سانتائولالا تهیه کننده و آهنگ سازی که سبک موسیقی اش ترکیبی است از راک، موسیقی آفریقایی و آمریکای لاتین، متولد سال ۱۹۵۲ در شهر بوینس آیرس در آرژانتین، برنده جایزه اسکار بهترین موسیقی متن برای فیلم “کوهستان بروک بک” در سال ۲۰۰۶ است. در حال حاضر آلبوم های او جزو پرطرفدارترین آلبوم های آمریکای لاتین است.
رپ، موسیقی یا پدیده اجتماعی

رپ، موسیقی یا پدیده اجتماعی

«رپ (Rap) سبکی از موسیقی با کلام امروزی است که در آن خواننده عبارات و کلمات – موزون – را بصورت ریتمیک به همراه موسیقی ساده ای بیان می کند. یک خواننده رپ ممکن است آنچنان مهارتی در خواندن ریتمیک داشته باشد که حتی بدون نیاز به موسیقی زمینه بتوان احساس اجرای موسیقی را به شنونده منتقل کند.»