چارلز مکرس (III)

چارلز مکرس (Charles Mackerras) همچنین رهبر میهمان اصلی اپراهای بسیاری بوده: اپرا سن فرنسیسکو از سال ۱۹۹۳ تا ۹۶، اپرا متروپولیتن نیویورک (که اولین اجرایش با آنان در سال ۱۹۷۲ از “ارفئو” اثر گلوک بوده)، اپرای وین، اپراهای زوریخ و ژنو، خانه اپرای رویال (جایی که اجراهایی منحصر به فردی از رومئو و ژولیت اثر گونود، سمله از هاندل و روسالکای دئورژاک رهبری نمود.) در بازگشایی مجدد تئاتر شهر پراگ در سال ۱۹۹۱ کنسرتی را رهبری نمود. مکرس مدال شوالیه انگلستان را در سال ۱۹۷۴ دریافت نمود، در سال ۱۹۷۹ برای خدمتش در عرصه موسیقی جهانی از او تقدیر شد، در پایان سال ۱۹۹۶ مدال افتخار جمهوری چک را دریافت نمود و در سال ۱۹۹۸ هنرمند منتخب استرالیا شناخته شد.

مکرس دکترای افتخاری از دانشگاههای: آکسفورد، گریفیث-استرالیا، برنو-چک، ناتینگهام، یورک-کانادا و هول-انگلستان را دریافت نمود.

رهبر معاصر برجسته، چارلز مکرس، در اجراهایش ظرافت و مهارتی قابل ملاحظه را عرضه می دارد و بدون توجه به قدرت قطعه ای که رهبری می کند، همواره از کیفیت بالای سبک اجرای او مطمئن خواهید بود. بر روی سن با ژستی محکم و ریتمیک رهبری می کند و همواره در اهداف و خواسته هایش از موسیقیدانان ارکستر، بسیار راسخ و واضح است.

Audio File ببینید فیلمی از اجرا برای ضبط سی دی از چارلز مکرس را

درک وی از ریتم قطعه اپراتیک فوق العاده است، حال آنکه دریافتش از قطعه سمفونیک، به همان اندازه تاثیر گزار می باشد. او میگوید: “معتقدم بسیار اهمیت دارد تا قسمتهای یک قطعه را به طور صریح و کامل تا آنجایی که ممکن است ویرایش کنیم، بنابراین نوازندگان قادر خواهند بود، بدون تمرین خیلی زیاد قطعات را اجرا نمایند.” وی حافظه فوق العاده ای دارد؛ مکرس توانست کنسرتو ویلنسل اثر سالیوان را بر اساس تنها قسمت سولوی ویلنسل و آنچه از رهبری این اثر در سال ۱۹۵۳ به یادداشت قطعه کامل را از نو تنظیم کند!

جای تعجب نیست که آثار ضبط شده وی در میان رهبران معاصر بیشترین تعداد را دارد؛ علاقه سیراب نشدنی وی به ضبط های طولانی و میل شخصی اش به ضبط، بر اثر خاطرات موسیقی دوران کودکیش در استرالیا می باشد. از ضبطهای اولیه وی به همراه شرکت EMI، اجراهای پر شور و نشاط وی از دو باله “سرشماری آناناس” و “خانم و ابله”، همچنین باله و اپراهای فراوان دیگری می توان یاد نمود.

ضبطهای اواخر وی به همراه ضبط پای بریتانیا، اولین ضبط های او را از آثار ژانسک برجسته می کند که شامل: “سینفونیتا” و درآمدی بر چهار اپرا می باشد. در زمان حضور در آلمان، چندین ضبط مهم برای Deutsche Grammophon انجام داد شامل “اسرائیل در مصر” و “شاول” از هایدن و “مسیحا” ی موتسارت و “قصیده ای برای روز سیسیلیای مقدس” از هنری پرسل.

همچنین به همره ارکستر فیلارمونیک هامبورگ سمفونیهای فراوانی را ضبط کرده از جمله: سمفونی شماره ۸ دئورژاک برای ضبط آمریکایی کیش و مات. “مسیحا” ی وی برای EMI و ضبط “ارفئو”ی او اثر گلوک برای اپرای وین از اولین نشانه های قدرت و سرزندگی موسیقی قرن هجدهم بوده که با درکی از قراردادهای موسیقی معاصر توسط مکرس اجرا شده است.

از دیگر ضبطهای اپراتیک او: “روبرتو دیورا” اثر دونیزتی (Donizetti) به همراه خواننده سوپرانو و برنامه ریز اپرا، بورلی سیلز (Beverly Sills) برای برچسب ABC می باشد. همچنین ضبط وی از “پتروشکا” ی استراوینسکی به همراه ارکستر سمفونیک لندن و “تصاویری در نمایشگاه” اثر آهنگساز روسی موسورسکی که توسط راول برای ارکستر تنظیم شد، به همراه ارکستر جدید فیلارمونیا: پیشگامی مکرس را بیش از پیش نمایان ساخته.

از جمله ضبطهای وی با کمپانی ضبط دکا، اپراهای ژانسک همچون: “جنوفا”، “کاتا کابانوا” “خانه مردگان”، “روباه ماده کوچک حقه باز” و “سرگذشت مارکوپولو”، از جمله به همراه اپرای ملی ویلز (بریتانیا) است. به همراه شرکت ضبط EMI: سمفونیهای کامل بتهوون، سمفونی شماره ۵ مالر، سمفونی شماره ۳ راخمانینوف و چندین سوییت سمفونیک، است. همچنین برای شرکت ضبط تلارس: سمفونیهای کامل برامس و موتسارت از جمله: آدمربایی از سرژلوی دوم، عروسی فیگارو، دون جیوانی و فلوت سحر آمیز را ضبط نموده است. از دیگر ضبطهای وی برای اپرا “ایدومنو” ی موتسارت (با EMI) و بخشش تیتوس (با Deutsche Grammophon)، لوسیا دی لامرمور (با سونی)، فیدلو (با تلارس) و ضبطی شاهکار و جذاب از “روسالکا” ی دئورژاک برای دکا است.

ضبطهای زنده رهبری مکرس انگشت شمار می باشند: “شاعر تروبادور” با اپرای وین در سال ۱۹۸۳، سمفونیهای برلیوز و سمفونی شماره ۲ سیبلیوس که آنان را با فیلارمونیک رویال برای شرکت کوچک ضبط بریتانیایی ترنگ ضبط کرد که آثاری مطرح نیز می باشند. مکرس معتقد است وی آخرین بازمانده از “مکتب قدیمی رهبران” است، او برای تشویق رهبران جوان می گوید: “…اگر آغاز به این کار کرده اید و شخصیتتان بر اوج ارکستر قرار میگیرد، موفقیت در نقطه ای دورتر از شما جای نگرفته است…”

naxos.com

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

یادی از نوازنده کلیمی، یحیی زرپنجه (III)

در هر حال کسی هرگز فکر نمی کرد که او با آن بنیه سالم و جوان به این زودی از دست برود و اگر در «جزوات یادی از هنرمندان» (چاپ شده در سال ۱۳۵۷) یادی از او نیامده بود، شاید همین مقدار اطلاعات هم از او در دسترس نبود. از بازماندگان زرپنجه کسی باقی نیست. یحیی زرپنجه مطربی عاشق از نسلی دیگر و دورانی فراموش شده است که همچون صفحات کهنه اش تنها عده ای معدود را آشناست.

نی و دندان (II)

صدای نی ایجاد شده در نی ارتباط مستقیمی با طول و عرض و عمق کام و ارتفاع دندانها، شدت دمش و قوت و اندازه و پهنای زبان و… دارد و می شود به این نتیجه هم رسید که کیفیت تولید صدای نی برای هر نوازنده نی ای، نقطه اوجی دارد که بهتر از آن نمی تواند کیفیت صدای تولید شده را ارتقا بخشد و از توانایی فیزیکی او خارج است؛ همان طور که گفته شد در تولید صدای نی هر نوازنده ای در صورت تداوم به نقطه اوج خود خواهد رسید ولی در صورت عدم رعایت این ظرایف ممکن است سیر نزولی هم داشته باشد، اگر نوازنده ای صدای مطلوبی تولید می کند شک نیست که شرایط مناسب فیزیکی را هم داراست.

از روزهای گذشته…

نقش گم شده‌ی ویراستار (II)

نقش گم شده‌ی ویراستار (II)

در کتاب هیچ کجا اشاره‌ای به منابعی که مورد استفاده‌ی مولف قرار گرفته نیست. از قرائن چنین بر می‌آید که دست‌کم بخش‌هایی از کتاب از یک منبع خارجی برداشت شده است. جا به جای متن مثال‌هایی از پارتیتور آثار آهنگسازان قرن بیستم (و غیراز آن) وجود دارد که نشان می‌دهد این اطلاعات از منبع دیگری عینا نقل شده (۵). گاهی هم ساختمان جملات و روال متن شبیه برگردان از یک زبان دیگر است؛ البته هر تلاشی برای یافتن منابع اصلی بی‌نتیجه می‌ماند. نام حسن زندباف روی جلد و حتا در فهرست نویسی فیپا به عنوان مولف آمده است.
گفتگو با فرهاد فخرالدینی (III)

گفتگو با فرهاد فخرالدینی (III)

محاسبات خیلی پیچیده‌ای داشت ولی از آنجا که ریاضیات می‌دانستم این کار را انجام دادم و مورد تشویق قرار گرفتم. آنچه به دست آمد تقریباً شبیه همین پرده‌های تار و سه‌تار امروز بود و تقریبا همه چیز را می‌شد روی آن نواخت. این نشان داد که صداهای موسیقی ما از زمان فارابی تفاوت چندانی نکرده است و در این خصوص دیگر یک سند معتبر در دست داشتیم. بعد از آن پروژه، دکتر برکشلی گفتند موضوع «ریتم در موسیقی قدیم ایران» را به عنوان رساله و پایان‌نامه‌ات انتخاب کن. من هم پذیرفتم و مشغول شدم. منابعی که آن زمان در دسترسم بود را پیدا کردم و مشغول نت‌نویسی شدم که متوجه خیلی موارد شدم و آن مسیر را ادامه دادم. چندی بعد کتاب‌های عبدالقادر مراغی چاپ شد. اول کتاب «مقاصد الالحان» و بعد «جامع الالحان» و دیدم که منابع خیلی خوبی است و مجدداً یافته‌هایم را مرور کردم.
اِدیت پیاف، گنجشککِ آواز فرانسه (XII)

اِدیت پیاف، گنجشککِ آواز فرانسه (XII)

ادیت پیاف، میراث دار گاورُش (Gavroche شخصیتِ رمان بینوایان اثرِ ویکتور هوگو)، در دوران کودکی خود پاریس را پیموده بود، پاریسِ مردمی، محله هایی مثلِ پیگَل (Pigalle)، مونمانتر (Montmartre)، کلیشی (Clichy)، باربِس (Barbès)، مِنیلمونتا (Menilmontant)… در شبکیه ی چشم های او تصویرهایی ثبت شده بود که بعد ها، موضوعِ اصلیِ ترانه های او را تشکیل داد. در طول سال ها پیاف خیابان را به صحبت کردن، آواز خواندن و فریاد کشیدن واداشته بود و خیابان و مردم حاضر در آن با او یکی شده بودند.
نوروز تو راه نیست!

نوروز تو راه نیست!

در طول ایام تعطیلات نوروزی، بارها دوستان گرامی با منزل ثمین باغچه بان و همسر وفادارش ئولین تماس می گرفتند و بوق ممتد، تماس ایشان را بی پاسخ می گذاشت… در این مدت به کار بروی قطعه «دو زلفونت بود…» اثر ثمین باغچه بان برای پیانو و ارکستر کار می کردم و در نظر داشتم تا پس از اتمام کار تنظیم آن برای ارکستر، در تماسی با وی تنظیم مجدد آن را تقدیم این بزرگمرد موسیقی ارکسترال ایرانی نمایم. تلفن ها کماکان بدون پاسخ می ماند…
اکول در سنتور نوازی (I)

اکول در سنتور نوازی (I)

در این مقاله سعی شده تا با توجه به تحول شیوه های سنتور نوازی و تمایل نوازندگان به استفاده از تکنیک های متنوع تر بر روی این ساز و میل به مانور، انعطاف و سرعت بیشتر، علاوه بر آسیب شناسی شیوه های نامناسبی که می تواند مانعی در این راه باشد و منجر به تبعات فنی، جسمی و… نامناسب و ناخواسته بر روی نوازنده شود، شیوه آزموده و مناسبی پیشنهاد گردد.
یویو ما، نوآوری در ویلنسل (I)

یویو ما، نوآوری در ویلنسل (I)

یویو ما پدیده ای در عرصه نوازندگی ویولن سل و نمونه یک هنرمند آسیایی – آمریکایی است که در ژانرهای مختلف موسیقی به فعالیت پرداخته، استعداد هنری و توانایی های این نوازنده بزرگ، زمینه همکاری اش با بسیاری از موسیقی دانان صاحب نام و نوازندگان برجسته را فراهم آورده است.
ری تا روم (I)

ری تا روم (I)

نوشتن درباره برخی آثار موسیقی دست کم در مقطع انتشار آنها تاحدودی دشوار است. صحبت از این گونه آثار به واسطه ویژگی های بدیع شان و در مواردی به سبب تازگی داشتن آنها به گوش متعارف جامعه، نیاز به گذشت زمان دارد. از سوی دیگر این امر زمانی دشوارتر خواهد بود که اثر شنیداری، همراه با شرح و توصیفی روشنگر و نسبتا جامع در قالب کتابچه آلبوم مربوطه منتشر شده باشد.
نوائی: عرضه و تقاضا برای ساز فلوت منطقی نبود

نوائی: عرضه و تقاضا برای ساز فلوت منطقی نبود

کر فلوت به آنسامبلی گفته می شود که در آن سازهای خانواده فلوت مثل پیکولو، فلوت، فلوت آلتو و فلوت باس حضور داشته باشند.
نگاهی به فعالیتهای موسسه فرهنگی هنری آوای مهربانی (III)

نگاهی به فعالیتهای موسسه فرهنگی هنری آوای مهربانی (III)

در بخش نخست برنامه پس از قرائت آیاتی از کلام ا.. مجید و نطق پیش از دستور مجری، آقای سعید افزونتر، پژوهشگر مدعو به بررسی موسیقی تعزیه معاصر از زاویه مردم شناسی(اتنوموزیکولوژی) پرداخت و در لابلای سخنانش نمونه های صوتی، تصویری متعددی را پخش نمود. مدت اجرای این پژوهش۶۵ دقیقه بود.
قانون، سازی زنانه؟!

قانون، سازی زنانه؟!

در فرهنگ موسیقی جهانی سازهایی هستند که به صورت سنتی متعلق به جنسیتی خاص تلقی می شده است؛ در این باره مقالاتی نیز در سایت زنان موسیقی به انتشار رسیده ولی اینکه تا چه حد دلایل این انتخاب ها منطقی و علمی بوده، جای بحث مفصل وجود دارد. مجموعه ای از سازهای بادی به دلیل این که گمان می رود، -به اصطلاح- نیاز به نفس زیاد دارند و تصور عامه چنین است که نوازندگان مرد، از نظر تنفس به بانوان برتری دارند، بیشتر در انحصار مردان درآمده ولی ساز هارپ زنانه تلقی می شود، چراکه گمان عامه چنین است که بانوان از اجرای نوانس ها و تکنیک های ظریف آن به دلیل برخورداری از انگشتانی ظریف تر، بهتر بر می آیند.