گفتگوی هارمونیک | Harmony Talk

نه زن، نه گریه

بدون شک یکی از موفق ترین کارهای باب مارلی در طول زندگی هنری اش، ترانه No Woman No Cry است که یاد آور خاطرات باب در زمانی است که در “Trench Town” در همسایگی “Kisgston” پایتخت جامائیکا زندگی می کرده است.

بدون شک یکی از موفق ترین کارهای باب مارلی در طول زندگی هنری اش، ترانه No Woman No Cry”” است که یاد آور خاطرات باب در زمانی است که در Trench Town در همسایگی “Kisgston” پایتخت جامائیکا زندگی می کرده است.

این ترانه زیبا اولین بار در سال ۱۹۷۴ در استودیو ضبط شد و در سال ۱۹۷۵ در “Rainbow Theater” شهر لندن نسخه جدیدی از آن که حالت اجرای زنده داشت ضبط شد.

باب مارلی خود آهنگساز و سراینده شعر این ترانه است اما برای تشکر و قدردانی از زحمات و کمک های فراوانی که هنگام تنگدستی یکی از دوستان جامائیکایی در گذشته به او کرده بود، این ترانه را با نام او یعنی وینسنت فورد (Vincent Ford) منتشر کرد و حق بهره برداری از این ترانه را به وی اعطا کرد که در نهایت برای او درآمد مالی بسیار زیادی نیز به همراه آورد.

باب مارلی هنگامی که ۱۳ سال بیشتر نداشت با وینسنت آشنا شد، او در این ایام ۱۷ ساله بود. وینسنت سرآشپز یک مدرسه در ترنچ تاون بود که بعدها یک رستوارن کوچک در محوطه منزل خود به راه انداخت. دوستی باب و وینسنت آنقدر محکم بود که نام این رستوارن کوچک به پیشنهاد باب “The Casbah” – همان قصبه که ما در فارسی هم استفاده می کنیم – گذاشته شد.

audio fileNo woman, No cry

وینست هنگامی که باب قصد خرید گیتار و فرا گیری موسیقی را داشت و نیز در سالهایی که جایی برای خوابیدن نداشت به باب کمک های بسیاری کرد. زمانی که باب در یکی از اطاق های منزل وینسنت مشغول تمرین گیتار بود، وینسنت به آشپزی و رسیدگی به مشتریان می پرداخت و هزینه زندگی خود و باب را تهیه می کرد.

به عقیده بسیاری از مفسران موسیقی برخلاف معنای ظاهری این ترانه که بنظر میرسد باب آنرا برای همسر خود ریتا (Rita) خوانده است، هدف باب مارلی نشان دادن مشکلات تمام مردم جامائیکا است، مشکلاتی که همه با آن دست به گریبان هستند، است.

باب مارلی هنگامی که بعنوان یکی از سه ستاره بزرگ موسیقی مردمی شناخته شده بود، سال ۱۹۸۱ در ۳۶ سالگی در بیمارستان میامی (Miami) به علت بیماری در گذشت.

No woman, No cry

No woman, no cry (Repeat 4 times)

‘Cause I remember when we used to sit
In the government yard in Trenchtown
Oba, ob-serving the hypocrites
As they would mingle with the good people we meet
Good friends we have had, oh good friends we’ve lost along the way
In this bright future you can’t forget your past
So dry your tears I say

No woman, no cry
No woman, no cry
Little darlin’ don’t shed no tears
No woman, no cry
Said, said, said I remember when we used to sit
In the government yard in Trenchtown
And then Georgie would make the fire light
Log wood burnin’ through the night
Then we would cook corn meal porridgev
Of which I’ll share with you
My feet is my only carriage
So I’ve got to push on through
But while I’m gone…

Ev’rything’s gonna be alright
Ev’rything’s gonna be alright
Ev’rything’s gonna be alright
Ev’rything’s gonna be alright
Ev’rything’s gonna be alright
Ev’rything’s gonna be alright
Ev’rything’s gonna be alright
Ev’rything’s gonna be alright

So, no woman, no cry
No, no woman, no woman, no cry
Oh, little darling, don’t shed no tears
No woman, no cry

No woman, no woman, no woman, no cry
No woman, no cry
Oh, my little darlin’ please don’t shed no tears
No woman, no cry, yeah

گفتگوی هارمونیک”

گفتگوی هارمونیک

مجله آنلاین «گفتگوی هارمونیک» در سال ۱۳۸۲، به عنوان اولین وبلاگ تخصصی و مستقل موسیقی آغاز به کار کرد. وب سایت «گفتگوی هارمونیک»، امروز قدیمی ترین مجله آنلاین موسیقی فارسی محسوب می شود که به صورت روزانه به روزرسانی می شود.

۱ نظر

بیشتر بحث شده است