خدایی: مرکز حفظ و اشاعه منحل شده!

علی خدایی
علی خدایی
آواز را از کی و به چه استادی شروع کردید؟
آواز را به صورت حرفه ای از سال ۱۳۶۷ شروع کردم در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی با استاد شاپور رحیمی که ردیف استاد کریمی را به روایت ایشان کار کردم. دقیقا به خاطر دارم زمانی که من به مرکز حفظ و اشاعه رفتم آنقدر هنرجو وجود داشت که من خودم در راه پله نشسته بودم و در اتاق جای نشستن نبود در کلاس استاد رحیمی!

میدانید که مرکز حفظ و اشاعه موسیقی در آنزمان واقعا خروجی داشت و واقعا “مرکز حفظ و اشاعه” بود. ما اینقدر در آن زمان آموزشگاه موسیقی نداشتیم که امروز هست و جایی را سراغ نداشتیم به جز مرکز حفظ و اشاعه؛ هر کس آنزمان سراغ آواز را میگرفت سر از مرکز حفظ و اشاعه موسیقی در می آورد.

همه میدانیم که این مرکز چقدر ارزش داشته در تربیت موسیقیدانان ایران و چه خروجی های خوبی داشته است. اساتیدی که آنجا فعالیت می کردند و شاگردانی که پرورش داده اند و امروز پیشکسوت ترین آنها دکتر داریوش صفوت است ولی متاسفانه امروزه این مرکز به مرکز “نماهنگ” تبدیل شده و هیچ اثری نه تنها از حفظ، بلکه از اشاعه هم وجود ندارد.

الان ساختمان آن کجاست؟
همان ساختمان سابق استاد نجات الهی، کوچه صارمی. مدتی تبدیل به مرکز پژوهش و تحقیق شد که آن هم فرمالیته بود، بعد سیستم مدیریت به هم ریخت و امروز مدیری ندارد آنجا! وقتی مرکز حفظ و اشاعه نداریم مدیر هم نداریم! آنجا بلاتکلیف و بلا استفاده است و این ضربه بزرگی است به موسیقی ایران.

چرا در این زمینه اطلاع رسانی ای نشده است؟
بله متاسفانه، این موضوعی که با شما در میان گذاشتم را کسی به آن نپرداخته و بهتر است در این مورد خبرگزاری ها و مجلات هنری، اطلاع رسانی کنند.

از برنامه های خودتان بگویید که چه کارهایی در دست دارید؟
یکی از دوستانم میگفت، همیشه برنامه ها در ایران بیشتر از امکانات است! متاسفانه در ایران همیشه ایده ها خیلی بیشتر از امکانات است. من همیشه دنبال برنامه های نو و تاثیرگذار هستم، چه در اجراهای شخصی خودم چه در برنامه های آموزشی و این تصمیم را گرفتم که به امید خدا، علاوه بر اینکه ارکستر خوبی را از نوازنده های برجسته ای ایران تشکیل دهم، در نظر دارم به زودی زود، مرکزی را دایر کنیم که این مرکز تبدیل شود به مرکز تخصصی آواز.

با خیلی از اساتید آواز ایران هم مشورت کردم در این مورد از جمله استاد شجریان، استاد یگانه آواز ایران. خیلی نظر ایشان مثبت بود و من حرکت هایی را آغاز کردم در این زمینه، خود شما هم در جریان این موضوع هستید و به امید خدا مرکز تخصصی را افتتاح میکنیم که جای همه استادان آواز و صاحب نظران و استاتید در سبک های مختلف است.

با احترام به تمام اساتید آواز که در همه نقاط ایران مشغول زحمت کشیدن و تدریس و تربیت هنرجو هستند در شمال و جنوب و شرق غرب این کشور؛ میخواهیم یک مرکزی را داشته باشیم که با دعوت از این استادان هم هنرجویان خوبی را داشته باشیم و هم خروجی قابل توجه در رشته های مختلف آواز ایران و جهان.

از استادان و صاحب نظران آواز کلاسیک غربی هم دعوت به همکاری کرده اید؟

بله، ما در این زمینه هم فعالیت جدی خواهیم داشت و در کنار تحقیق در زمینه آواز ایرانی و تشکیل آرشیو، ما در زمینه آواز کلاسیک غربی هم فعالیت میکنیم و در حال تکمیل آرشیو صوتی تصویری هستیم.

حتی من اعتقاد دارم در زمینه موسیقی پاپ هم اگر میخواهیم به رشد سالمی برسیم باید در همین مراکز روی آواز آن کار کرد چراکه موسیقی پاپ ما هم بسیار افت داشته و این موسیقی هم باید خط دهی و آموزشش صحیح باشد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نقد آرای محمدرضا درویشی (I)

از اواخر دهه‌ی شصت، ناظر و پیگیرِ اتفاقات و جریان‌های فکریِ هنر در ایران بوده‌ام. به‌نظر می‌رسد، اغلبِ کسانی که حرفی نو در حوزه‌ی نظر و اندیشه‌ی هنر در ایران داشته‌اند، آن را از اندیشمندان علوم انسانی اخذ کرده‌اند و ترجمه و برگردانش را در حیطه‌ی هنر، بسط و نشر داده‌اند. البته هنرمندان صاحب‌فکر و اندیشه هم در هنرِ ایران دیده می‌شوند، ولی انگشت‌شمارند.

شناخت کالبد گوشه‌ها (IX)

حقیقت یافتن یکی از دو سوی این متناقض‌نما دیگر بستگی به مولف و کارش ندارد بلکه بیشتر مربوط به واکنش جامعه‌ی موسیقی است و آن کسانی که کتاب را می‌خوانند و به کار می‌بندند. احتمالا آگاه بودن بر این نکته که تحلیل ردیف به عنوان نوعی دستور زبان چه کاستی‌هایی دارد یا می‌تواند به بار آورد، همان کاستی‌ها را به نقطه‌ی قوتی در دگرگونی تلقی ما از دامنه‌ی خلاقیت در موسیقی دستگاهی تبدیل خواهد کرد، حتا اگر شده با مطرح کردن پرسش‌هایی درباره‌ی حدود تفسیر و … به بیان دیگر اگر دستاوردهای تحلیلی کتاب به عنوان یک حقیقت مسلم یا یک و تنها یک تفسیر قطعی درک شوند سوی اول روی می‌دهد و اگر به عنوان یک تفسیر خاص اما معتبر از میان بسیار تفسیرها، سوی دوم.

از روزهای گذشته…

معرفی یک هنرمند: سرپاس مختاری‌ (II)

معرفی یک هنرمند: سرپاس مختاری‌ (II)

«دکتر داریوش صفوت» در ارتباط با کیفیت نوازندگی مختاری، در کتاب‌ «پژوهش دربارهء استادان موسیقی ایران و الحان موسیقی ایرانی» می‌نویسد: «وی در اجرای ردیف روی ویولن بی‌نظیر بود و تمام مضراب‌های تار و سه تار را با آرشه ویولن اجرا می‌کرد.»
تاریخچه آموزش موسیقی به کودک در دنیا (III)

تاریخچه آموزش موسیقی به کودک در دنیا (III)

در بینابین سالهایی که دالکروز و ارف متد های خود را به جهان ارائه می کردند، زولتان کودای(Zoltán Kodály) اهل مجارستان بخاطر ضعف آموزش موسیقی در کشورش اقدام به تدریس روشی در جهت ارتقای سطح آموزش موسیقی نمود و در سال ۱۹۰۶ دست به کار تحقیق و انتشار آوازهای مجاری شده و معتقد بود برای اینکه بخواهیم موسیقیدانی را تربیت کنیم بهترین راه، انتقال میراث موسیقائی هر کشور به کودکانش می باشد؛ او فراگیری موسیقی را برای کودکان ضروری می دانست.
چه مقدار تمرین، چه مقدار پیشرفت (VI)

چه مقدار تمرین، چه مقدار پیشرفت (VI)

تنها ابزار براى بررسىِ پیشرفت در زمینه ى هنر، من جمله موسیقى و نوازندگى، مقوله ى “مقایسه” مى باشد. مقایسه به سه صورت امکان دارد: یک، مقایسه ى مقدار پیشرفتِ خودِ فرد با توانایى هاى باالفعل و باالقوه ى خودش؛ دو، مقایسه هنرجویان با یکدیگر؛ سه، مقایسه ى هر هنرجو با استانداردِ تعیین شده که طبق تجربه بدست آمده است.
آخرین پرچمدار

آخرین پرچمدار

منوچهرصهبایی بدون شک از ممتازترین هنرمندان دوران طلایی موسیقی کلاسیک ایران بوده است. مخصوصا” تحقیق و تحصیل درفلسفه و جامعه شناسی (که در موسیقی نقشی اساسی دارند ولی در ایران کمتر موسیقیدانی به این دو رشته توجه دارد!) جایگاه خاصی برای او در میان همکارانش بوجود آورده.
نمودی از جهان متن اثر (VIII)

نمودی از جهان متن اثر (VIII)

اما هر چقدر هم که تحلیل‌گری موفق شده باشد نمودهای ارزش‌گذاری را حذف کند، به ‌ناچار در دو نقطه داوری‌های ارزشی در کارش دخالت خواهد یافت؛ یکی از این نقاط پیش از این بررسی شد و در جریان آن به این نتیجه رسیدیم که انتخاب ویژگی‌های موسیقایی برای بررسی، حاوی نوعی ارزش‌گذاری است. این ارزش‌گذاری ممکن است مرتبط با متن خود قطعه باشد یعنی بتوان گفت «ویژگی مورد بحث در قطعه شاخص است» (۳۱)، یا مرتبط با علاقه‌مندی‌های تحلیل‌گر یا ارزش‌های تاریخی.
جایگاه بداهه نوازی در تاریخ موسیقی

جایگاه بداهه نوازی در تاریخ موسیقی

بسیاری از دست اندرکاران موسیقی بخصوص آنها که دستی در آهنگسازی دارند، با بداهه نوازی میانه خوبی ندارند، حتی برخی بداهه نوازی را معادل باز کردن دهان و صحبت کردن بدون فکر و برنامه از پیش تعیین شده می دانند. اما اگر نگاه کوتاهی به تاریخ موسیقی بیندازیم به دفعات با ماجراهای خلق آثار ارزشمند موسیقی بصورت بداهه برخورد خواهیم کرد.
برگزاری مستر کلاسهای استادان روسی در کنسرواتوار تهران

برگزاری مستر کلاسهای استادان روسی در کنسرواتوار تهران

مستر کلاسهای استادان روسی در کنسرواتوار تهران در سه رشته آواز، پیانو و فلوت برگزار می شود. هزینه شرکت در مستر کلاس های یک روزه (یک ساعته) برای دانشجویان ۷۰ هزار تومان و برای سایر علاقمندان ۹۰ هزار تومان است. همینطور هزینه شرکت در کلاس های ۸ جلسه ای این اساتید ۳۲۰ هزار تومان می باشد. در تمام این کلاسها، مترجم زبان روسی حضور خواهد داشت.
آلریو دیاز و گنجینه موسیقی آمریکای لاتین (I)

آلریو دیاز و گنجینه موسیقی آمریکای لاتین (I)

قرن بیستم برای گیتار کلاسیک در سراسر دنیا عصری طلایی به شمار می آید. جهشی که از اروپا به رهبری آندرس سگوویا آغاز شد و در قاره های آمریکا و آسیا ادامه پیدا کرد، باعث شد تا عده ی فراوانی جذب این ساز شوند و رپرتوار نوشتاری این ساز دگرگونی بزرگی را تجربه کند. موسیقی کلاسیک اروپایی که تا پیش از این قرن تنها منبع اصلی این سبک گیتار نوازی بود، یک رقیب و همراه جدی در کنار خود پیدا کرد و آن موسیقی بدیع و گوش نواز آمریکای لاتین بود.
بررسی اجمالی آثار شادروان <br />روح الله خالقی (قسمت دوازدهم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت دوازدهم)

تردیدی نیست که عمق فکر و اندیشه، رشد روحی و دردمندی و رهایی و وارستگی انسانها از ارزشهای زمانه است که تأثیرپذیری آنها را از همهِ شاهکارهای هنری رقم میزند. بدین ترتیب نمیتوان انتظار داشت که همگان قابلیتِ درک زیبائیها و ظرائفِ هنری شاهکاری چون می ناب را داشته یا حتّی از آن تأثیری دریافت کنند. چه بسا دانشگاهیان دانا و فرهیخته یا حتّی آهنگسازان بنام معاصر که از حیثِ خلوص و دردمندی هرگز به مرحله ای نرسیده اند که با اثری از ایندست خلوت کنند و عمق و ژرفای وجودِ خویش را در آن بازیابند.
Ummagumma

Ummagumma

آلبوم Ummagumma چهارمین کار گروه پینک فلوید در سال ۱۹۶۹ به بازار آمد و بسیاری از مفسران موسیقی آنرا در حد و اندازه آلبومهایی چون Animals و یا حتی The Wall میدانند.