خدایی: مرکز حفظ و اشاعه منحل شده!

علی خدایی
علی خدایی
آواز را از کی و به چه استادی شروع کردید؟
آواز را به صورت حرفه ای از سال ۱۳۶۷ شروع کردم در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی با استاد شاپور رحیمی که ردیف استاد کریمی را به روایت ایشان کار کردم. دقیقا به خاطر دارم زمانی که من به مرکز حفظ و اشاعه رفتم آنقدر هنرجو وجود داشت که من خودم در راه پله نشسته بودم و در اتاق جای نشستن نبود در کلاس استاد رحیمی!

میدانید که مرکز حفظ و اشاعه موسیقی در آنزمان واقعا خروجی داشت و واقعا “مرکز حفظ و اشاعه” بود. ما اینقدر در آن زمان آموزشگاه موسیقی نداشتیم که امروز هست و جایی را سراغ نداشتیم به جز مرکز حفظ و اشاعه؛ هر کس آنزمان سراغ آواز را میگرفت سر از مرکز حفظ و اشاعه موسیقی در می آورد.

همه میدانیم که این مرکز چقدر ارزش داشته در تربیت موسیقیدانان ایران و چه خروجی های خوبی داشته است. اساتیدی که آنجا فعالیت می کردند و شاگردانی که پرورش داده اند و امروز پیشکسوت ترین آنها دکتر داریوش صفوت است ولی متاسفانه امروزه این مرکز به مرکز “نماهنگ” تبدیل شده و هیچ اثری نه تنها از حفظ، بلکه از اشاعه هم وجود ندارد.

الان ساختمان آن کجاست؟
همان ساختمان سابق استاد نجات الهی، کوچه صارمی. مدتی تبدیل به مرکز پژوهش و تحقیق شد که آن هم فرمالیته بود، بعد سیستم مدیریت به هم ریخت و امروز مدیری ندارد آنجا! وقتی مرکز حفظ و اشاعه نداریم مدیر هم نداریم! آنجا بلاتکلیف و بلا استفاده است و این ضربه بزرگی است به موسیقی ایران.

چرا در این زمینه اطلاع رسانی ای نشده است؟
بله متاسفانه، این موضوعی که با شما در میان گذاشتم را کسی به آن نپرداخته و بهتر است در این مورد خبرگزاری ها و مجلات هنری، اطلاع رسانی کنند.

از برنامه های خودتان بگویید که چه کارهایی در دست دارید؟
یکی از دوستانم میگفت، همیشه برنامه ها در ایران بیشتر از امکانات است! متاسفانه در ایران همیشه ایده ها خیلی بیشتر از امکانات است. من همیشه دنبال برنامه های نو و تاثیرگذار هستم، چه در اجراهای شخصی خودم چه در برنامه های آموزشی و این تصمیم را گرفتم که به امید خدا، علاوه بر اینکه ارکستر خوبی را از نوازنده های برجسته ای ایران تشکیل دهم، در نظر دارم به زودی زود، مرکزی را دایر کنیم که این مرکز تبدیل شود به مرکز تخصصی آواز.

با خیلی از اساتید آواز ایران هم مشورت کردم در این مورد از جمله استاد شجریان، استاد یگانه آواز ایران. خیلی نظر ایشان مثبت بود و من حرکت هایی را آغاز کردم در این زمینه، خود شما هم در جریان این موضوع هستید و به امید خدا مرکز تخصصی را افتتاح میکنیم که جای همه استادان آواز و صاحب نظران و استاتید در سبک های مختلف است.

با احترام به تمام اساتید آواز که در همه نقاط ایران مشغول زحمت کشیدن و تدریس و تربیت هنرجو هستند در شمال و جنوب و شرق غرب این کشور؛ میخواهیم یک مرکزی را داشته باشیم که با دعوت از این استادان هم هنرجویان خوبی را داشته باشیم و هم خروجی قابل توجه در رشته های مختلف آواز ایران و جهان.

از استادان و صاحب نظران آواز کلاسیک غربی هم دعوت به همکاری کرده اید؟

بله، ما در این زمینه هم فعالیت جدی خواهیم داشت و در کنار تحقیق در زمینه آواز ایرانی و تشکیل آرشیو، ما در زمینه آواز کلاسیک غربی هم فعالیت میکنیم و در حال تکمیل آرشیو صوتی تصویری هستیم.

حتی من اعتقاد دارم در زمینه موسیقی پاپ هم اگر میخواهیم به رشد سالمی برسیم باید در همین مراکز روی آواز آن کار کرد چراکه موسیقی پاپ ما هم بسیار افت داشته و این موسیقی هم باید خط دهی و آموزشش صحیح باشد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

ریتم و ترادیسی (VI)

برخی از نویسندگان از دگره ای استفاده می کنند که در آن اعداد مختلفی، بسته به برخی از ویژگی های ساز یا رویداد، ممکن است در فواصل زمانی ظاهر شوند: حجم صدای آن، نوع زخمه زنی، یا دیرش آن. برای مثال، برآون دامنه ی رویداد های نت را به وسیله ی دیرش زمانی سنجش می کند (Brown 1993)، که ممکن است هنگام تلاش برای کشف خودکار وزن مفید باشد. در این طرح، ریتم ایو عبارتست از:

موسیقی شناسی فمنیستی (I)

در دوران معاصر بحث حقوق زنان در جوامع و پرداختن به ارزشهای زنان از جایگاه ویژه ای در می ان صاحب نظران و انسان شناسان برخوردار است. در طول تاریخ در راستای برابر سازی حقوق زنان و مردان تلاشهای بسیاری شده است. این تلاشها صرفا در زمینه حقوق اجتماعی و شغل و پوشش و… نبوده بلکه یکی از این شاخه ها برابری در زمینه هنر است. چیزی که امروزه در غرب همچنان با آن مواجه هستیم و آن استفاده ابزاری از زن برای جذب مخاطب در آثار هنریست، از نقاشی و مجسمه سازی تا سینما و موسیقی. بر خلاف تبلیغ سیستم های غربی در زمینه برابری جنسیتی زن و مرد در عمل مشاهده می کنیم که هیچ برابری حتی در صحبت های برخی فیلسوفان تاریخ غرب برای زن و مرد در نظر گرفته نشده و گاها حتی زن را عاری از نبوغ و شعور آفرینش اثر هنری می دانستند. بحث بسیار گسترده و طولانیست اما در این مقاله با استفاده از چند نوشتار مشهور در زمینه موسیقی شناسی سعی کردیم تا حدودی به این موضوع مهم در زمینه هنر و مخصوصا موسیقی بپردازیم.

از روزهای گذشته…

لوئیس آرمسترانگ

لوئیس آرمسترانگ

در سال ۱۹۰۲ بدنیا آمد، موسیقیدانی بود که بیشترین تاثیر را در قرن بیستم بروی موسیقی، بخصوص Jazz گذارد. به Satchmo (ساچمو مخفف Satchel Mouth) معروف بود و امروزه در رده بزرگان فلسفه، هنر، سیاستمداران و … در مقام مقایسه آورده میشود.
ویژگیهای احساسی گامهای موسیقی

ویژگیهای احساسی گامهای موسیقی

کریستین فردریش دانیل شوبارت ادیب و شاعر آلمانی است که به دلیل علاقه زیاد و همکاری با موسیقیدانان به دانش موسیقی بالایی دست پیدا نمود. او مدتها مسئولیت مدیریت و کارگردانی موسیقی تاترهای نمایشی در آلمان را بر عهده داشت و تالیفات زیادی در زمینه ارتباط میان موسیقی و ادبیات دارد.
گاه های گمشده (XII)

گاه های گمشده (XII)

همانطور که قبلا عنوان شد فواصل مقام راست با فواصل عراق افشاری انطباق دارد. هم چنین در بیان خصوصیات دوگاه، با اشاره به نواخته های فرامرز پایور، اتصال دوگاه به عراق افشاری تبیین شد. حال با توجه به ارتباط بین یگاه (گام پایه) و دوگاه (در شکل فوق)، این مدولاسیون می تواند مهر تاییدی بر انتخاب گام راست با دو تتراکرود منفصل به عنوان گام پایه باشد. (همانطور که مرتضی حنانه توقف ماهور بر روی نتی در پایین نت پایان خود را، به عنوان اشاره ای به شاهد گام مهم دیگری دانست) چراکه شاهد گوشه دوگاه با شاهد شور یکی است، اما در ادامه به بیات ترک متصل می شود.
بداهه نواز رمانتیک

بداهه نواز رمانتیک

روبرت شومان در بیست سالگی تازه تصمیم گرفت که نوازنده پیانو شود، به همین علت شروع به تمرینات شدید نوازندگی کرد اما متاسفانه خیلی زود دچار ناراحتی های شدید در قسمت مچ دست و انگشتان دست راست خود شد و مجبور شد تا با دستگاه های مکانیکی به روی انگشتان خود فیزیوتراپی انجام دهد.
گزارش جلسه نهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (IV)

گزارش جلسه نهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (IV)

اگر برنامه‌ی اصلی نقد تکوینی را بررسی پیشامتن‌های یک اثر بدانیم این‌گونه نقد همان‌طورکه اشاره شد با نقد اثر آهنگساز یا به بیان دقیق‌تر نقد خلاقیت آهنگساز مشکلی ندارد زیرا پیشامتن‌های آهنگسازی، مانند دست‌نویس‌ها، طرح‌های اولیه و… معمولاً به خوبی نگهداری می‌شوند و حتی قبل از به‌وجود آمدن نقد تکوینی نیز در موسیقی‌شناسی تاریخی و ویرایش آثار برای انتشار، بسیار مورد توجه بوده‌اند (نباید از نظر دور داشت که در اولی هدف یافتن ارتباطات تاریخی و در دومی یافتن صحیح‌ترین نسخه برای انتشار است و این همان نکته است که نقد تکوینی را از آن کاربردها متمایز می‌سازد).
گاه و بیگاه

گاه و بیگاه

۱- (روی اول) دونوازی سنتورو تنبک – در این قطعه ، ترکیب بندی دو ساز ، بسیار خوب صورت پذیرفته است. همچنین ضربات تنبک ، چیزی بیش از همراهی یک ساز دیگر است و شخصیتی کاملا مستقل دارد.
دیوید اویستراخ (II)

دیوید اویستراخ (II)

هر چند امروز نام اویستراخ یادآور یک ویولنیست بزرگ است، اما نباید ازتوانایی او در رهبری ارکستر غافل بود. او که ابتدا در ارکستر کنسرواتوار به موقعیت رهبری دست یافت، در موقعیت یک رهبر ارکستر، توانست جایگاه شایسته ای را کسب نماید و بسیاری از قطعات معروف آهنگسازان را رهبری نمود.
زندگی موسیقایی علی حاتمی و فیلمهایش

زندگی موسیقایی علی حاتمی و فیلمهایش

سوته دلان، فیلمی متفاوت از تمام فیلمهای علی حاتمی و به عقیده نویسنده زیباترین و برازنده ترین فیلم اوست. داستان در فضای تهران جنگ جهانی دوم و بعد از آن میگذرد. توانایی حاتمی در بازسازی فضاهای تهران آن روزگار، بی بدیل است و شاید آنرا بتوان با “سرب” (به کارگردانی مسعود کیمیایی و طراحی ایرج رامین فر-۱۳۶۷) مقایسه کرد.
به مناسبت ۷ مهر تولد حسین دهلوی (III)

به مناسبت ۷ مهر تولد حسین دهلوی (III)

لازم به یاد آوری است که علاوه بر بسیاری از سنت گرایان، حتی برخی از غرب گرایان هم چون دکتر هرمز فرهت هم در کل با چند صدایی کردن موسیقی ایرانی مخالفت دارند و بر این اعتقادند که این عمل ظرایف و پیچیدگی های موسیقی ایرانی را زایل میکند چراکه به زعم آنها هم موسیقی ایرانی ذاتا خصلت تک نوازی و بداهه پردازی دارد. (از جمله رجوع شود به مصاحبه با هرمز فرهت مندرج در گزارش موسیقی ۱۹).
موسیقی بلوز (III)

موسیقی بلوز (III)

جدا از نحوه تکامل آوازهای بلوز باید به سازشناسی این سبک نیز اشاره ای گذرا داشته باشیم. ورود سیاهان به قاره سفید مواجهه با تمدنی جدید را به دنبال داشت و آشنایی با آلات مختلف موسیقی هم ارمغان این تمدن بود. این که چرا سیاهان به سازهای بادی روی خوش نشان دادند به آسانی قابل درک است. آنان با هدف حفظ ریشه های آوازی خود به طبع آزمایی دراین عرصه می پرداختند و در پی سازی بودند که بتوانند ملودی ها و شیوه های آوازی خود رابرروی آن پیاده کنند.