موسیقی کانتری (IV)

در سال ۱۹۷۷ خانم دالی پارتون (Dolly Parton) موسیقیدان برجسته سبک کانتری با آهنگ “اینجا باز هم تو” به عنوان بهترین آهنگ کانتری و در رده سوم بر روی بیلبورد بهترینهای پاپ آمریکا جای گرفت. همچنین کنی راجرز (Kenny Rogers) پس از موفقیت در پاپ، راک و موسیقی محلی با آهنگ “لوسیل” به موسیقی کانتری راه یافت و در رده پنجم بیلبورد بهترینهای پاپ آمریکا قرارگرفت. در حقیقت راجرز و پاترون هر دو این توانایی را داشتند که هم زمان هم در موسیقی کانتری و هم پاپ برترین باشند.

audio file قسمتی از ترانه “lucky in love” را از Sherrie Austin بشنوید

در سال ۱۹۸۰ سبک “نئوکانتری” به وجود آمد که در فیلم “کابوی شهری” (Urban Cowboy) به محبوبیت رسید. فروش آلبومهای موسیقی کانتری و نئوکانتری به ۲۵۰ میلیون دلار در سال ۱۹۸۱ رسید و ۹۰۰ ایستگاه رادیویی آغاز به پخش موسیقی و برنامه های مختص این نوع موسیقی به طور تمام وقت نمودند. آلترنیتیو کانتری به گروه خوانندگان و موسیقیدانان مختلفی رسید و به تدریج با موسیقی پانک سنگین (Hard Punk) همراه با استفاده از سنت های موسیقی کانتری، ترکیب شد.

اشعار این نوع سبک اغلب ناامیدانه، نزدیک به موسیقی گوتیک سالهای ۱۲۰۰ و ۱۴۰۰ و با نگاهی به مسائل اجتماعی بوده است. به طور کلی بسیاری از ستارگان راک و پاپ، به موسیقی کانتری وارد شدند: ریچارد مارکس (Richard Marx) در سال ۲۰۰۰ با آلبوم “روزهایی در آوالون” که شامل پنج موسیقی کانتری میشد، از این جمله می باشد.

در سال ۲۰۰۵ خانم کری آندروود (Carrie Underwood) خواننده موسیقی کانتری، برنده چهارمین فصل “بت آمریکایی”، بهترین فروش ضبط اثر و برنده جایزه گرمی شد. خانم آندروود همچنین هفتمین خانم برنده جایزه آکادمی موسیقی کانتری سال و همچنین اولین خانم در تاریخ موسیقی کانتری می باشد که این جایزه را دو بار در دو سال پیاپی از آن خود کرده است.

اولین آلبوم وی: Some Hearts نه تنها سریع ترین مدت زمان فروش را برای اولین آلبوم هنرمند موسیقی کانتری در تاریخ داشت، همچنین در رده بندی Billboard.com در رده اول بهترین آلبوم کانتری در دهه ۲۰۰۰-۲۰۰۹ قرار گرفت. در سال ۲۰۰۸ خانم تیلر سوئیف (Taylor Swift) موسیقیدان برجسته کانتری پاپ بود و قطعه “داستان عشق” اولین آهنگ کانتری بود که در رده اول ۴۰ آهنگ برتر BDS نیلسن قرار گرفت و همچنین از پرفروش ترین آهنگها بوده است. امروزه موسیقی کانتری اغلب از رادیوها پخش می شود.

شاید در میان کشورهای خارج از آمریکا، این کانادا باشد که بیشترین علاقمندان و هنرمندان این نوع موسیقی را دارا می باشد. از مشهورترین موسیقیدانان کانادایی این سبک: شانیا توئین (Shania Twain)، هنک اسنو (Hank Snow)، بلو رودئو (Blue Rodeo)، مارگ اوسبورن (Marg Osburne)، جانی مورنینگ (Johnny Mooring)، تری کلارک و بسیاری دیگر می باشند.

همچنین کانتری در استرالیا همواره محبوببیت داشته است. از سالهای ۱۸۰۰ با سرودن آهنگهایی که در بیشه زارها می خواندند تا آهنگهایی که برای اعتراض علیه دولت استفاده می کردند. در دهه ۱۹۴۰ اسلیم داستی (Slim Dusty) در موسیقی کانتری ظاهر شد و در مدت پنجاه سال ۱۰۰ آلبوم از خود به جای گذاشت. در سالهای اخیر کیث اربن (Keith Urban) و شری آستن (Sherrie Austin) موسیقی کانتری را همچنان در استرالیا زنده نگاه داشتند.

audio file قسمتی از ترانه “rhinestone cowboy glen” را از campbell بشنوید

موسیقی کانتری به همان اندازه که در آمریکا شنونده دارد در سرتاسر دنیا نیز محبوب است. برای مثال علاقمندان این نوع موسیقی در آلمان به سه دسته تقسیم می شوند: علاقمندان به سمبلهای کابوی آمریکایی، افراد میان سال که این نوع موسیقی را به “هارد راک” ترجیح می دهند و جوانترها که به واسطه پاپ بسیاری از موسیقی های کانتری را نیز گوش می دهند.

audio file قسمتی از ترانه “blue sky” را از allman بشنوید

در آمریکای جنوبی در اواخر سپتامبر هر سال، جشنواره موسیقی کانتری در شهر سن پدروی آرژانتین برگزار می شود. این جشنواره شامل گروههایی از آرژانتین، برزیل، اورگوئه، شیلی، پرو و آمریکا می باشد. در ایرلند برنامه تلویزیونی TG4 ستاره ایرلندی موسیقی کانتری: گلور تیر (Glór Tíre) را معرفی نموده است. از دیگر شبکه های تلویزیونی پخش موسیقی کانتری: CMT و CMT Pure Country، رائول تی وی (Rural Free Delivery TV) و GAC می باشند. اولین کانال تلویزیونی پخش این نوع موسیقی در آمریکا در اوایل دهه ۱۹۸۰، TNN بود. در سال ۲۰۰۰ این کانال به نام Spike TV تغییر نام داد.

en.wikipedia.org

یک دیدگاه

  • ارسال شده در آذر ۲, ۱۳۹۱ در ۸:۵۹ ب.ظ

    کاش کمی هم در مورد تئوری موسیقی کانتری توضیح داده بودید نه فقط تاریخچش.ممنون

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

محمدرضا امیرقاسمی «شبی برای پیانوی ایرانی» را به روی صحنه می برد

کنسرت گروه موسیقی برف با عنوان «شبی برای پیانوی ایرانی» در تاریخ جمعه ۱۰ اسفند ساعت ۲۰ در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران روی صحنه خواهد رفت. سرپرست و تکنواز پیانوی گروه برف محمدرضا امیرقاسمی و خواننده این کنسرت علی امیرقاسمی و اجرای تمبک با سحاب تربتی می باشد. در این برنامه علاوه بر اجرای آثار اساتید بزرگ پیانوی ایرانی نظیر جواد معروفی و مرتضی محجوبی، از چند نوازنده پیانوی دوره قاجار مانند اساتید محمود مفخم (مفخم الممالک) و مشیرهمایون شهردار هم قطعاتی اجرا خواهد شد. اجرای آثاری کمیاب و خاص از پیانو نوازیِ دوره ی قاجار و عصر مشروطه اولین بار است که در یک کنسرت اتفاق می افتد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIX)

تنها درویش خان تا حدودی با وزیری تفاهم داشت و برای شنیدن کنسرت ها و خطابه های او به مدرسه خصوصی اش می رفت. اما قبل از این که این رابطه و تفاهم ثمری به بار آورد – و قبل از ریاست اول وزیری در مدرسه موزیک (۱۳۰۷)، درویش خان فوت شد (۱۳۰۵). بعد از فوت او تجدد طلبی به کشمکش بین وزیری و مین باشیان ها یا «موسیقی نوین و علمی ایرانی» با «موسیقی بین المللی و علمی» محدود ماند.

از روزهای گذشته…

«عاشق می­‌شویم» رونمایی می شود

«عاشق می­‌شویم» رونمایی می شود

«عاشق می­‌شویم» مجموعه‌ای عاشقانه است متشکل از ۱۱ ترَک، که از این میان ۴ ترَک، ۴ تصنیف این آلبوم را تشکیل می‌دهند. «عاشق»، «معشوق»، «آتش دل» و «عاشق مشو» نام این تصنیف­‌هاست که اشعار آنها به ترتیب از غلامرضا سلیمانی، ضیاءالدین ناظم­‌پور، پژمان بختیاری و رضا ثابتی است. دو تصنیف اول به طور کامل متعلق به پیمان سلطانی است و در ساخت دو تصنیف «آتش دل» و «عاشق مشو» از دو ملودی قدیمی استفاده شده است و بر روی آنها آهنگسازی و تنظیم مجدد صورت گرفته است. ملودی اولیه «آتش دل» متعلق به مرتضی نی‌­داوود است و محمود ذوالفنون هم صاحب ملودی دوم «عاشق مشو» است.
تحصیل موسیقی در اروپا

تحصیل موسیقی در اروپا

دو گونه مدرسه موسیقی در اروپا وجود دارد که اگر کسی بخواهد نوازنده(کلاسیک، فولک یا مدرن) یا خواننده (کلاسیک، فولک یا مدرن) رهبر ارکستر، آهنگساز، منتقد موسیقی یا تئوریسین موسیقی شود، باید در امتحانات ورودی این مدارس شرکت کند. یکی از این مدارس کنسرواتوار است که در بسیاری کشورها دوره تحصیلی آن ۴ تا ۵ ساله است و بعد از دبیرستان میتوان به آن وارد شد… دیگری poly technik یا hochschule(در آلمان و اتریش) در دیگر کشورها مدرسیه عالی موسیقی است.
به زبان ایرانی (IV)

به زبان ایرانی (IV)

در سراسر قطعه، تکیه‌ها به عنوان عناصر تزیینی با نقش تقویت شده‌ی یادآوری کننده‌ی رابطه با موسیقی ایرانی حضور دارند (به‌عنوان نمونه در لحظات آغازین ملودی ویلن، همراهی‌های فلوت چیزی نیست جز همین تزیینات). مشاهده می‌کنید که موضوعات ژرف‌تر نغمه‌ی مرکزی، فرم بی‌بازگشت و تزییناتی به عنوان چاشنی، چگونه اثری قطعی در ساختن هویت این قطعه‌ی موسیقی داشته است.
حسین دهلوی: موسیقی و شعر باید در خدمت «معنا و مفهوم مورد نظر» باشد

حسین دهلوی: موسیقی و شعر باید در خدمت «معنا و مفهوم مورد نظر» باشد

اولین قطعه ای که ساختید چه بوده؟ اولین قطعه من “سبکبال” در شور هست که بر مبنای یک موتیف محلی که استاد صبا روی آن کار کرده بودند ساخته شده.
موسیقی بی کلام و موقعیت طنز

موسیقی بی کلام و موقعیت طنز

این چکیده نظرات سید علیرضا میرعلینقی، مورخ و روزنامه نگار شناخته شده موسیقی ایرانی است. اولین مقاله به زبان فارسی درباره جلوه های طنز در موسیقی ایرانی به قلم اوست که در شماره سوم نشریه دانشگاهی “رهپویه هنر” (۱۳۷۵) چاپ شده است.
موسیقی و معنا (III)

موسیقی و معنا (III)

به‌رغم بی‌اعتنایی گسترده‌ی فلاسفه و نظریه‌پردازانِ معنا به ایده‌های نشانه‌شناختی پیرس و حتی رد آنها، این ایده‌ها سهم مهمی در ارائه‌ی نظریه‌های مؤثر در باب معنای موسیقی داشتند (مانند Nattiez 1990 ). با این حال موسیقی به آسانی با تمایزات طبیعی- قراردادی که از مسائل بنیادی نظریه‌ی پیرس است، تطابق نمی‌یابد. موسیقی در میان امور طبیعی و قراردادی جایگاه مبهمی دارد؛ همچنین بیان معنا با رویکرد نشانه‌شناختی نیازمند جایگاهی مشخص بین این دو امر است که مبهم بودن جایگاه موسیقی این امکان را محدود می‌سازد.
ردیف منتظم الحکما به انتشار رسید

ردیف منتظم الحکما به انتشار رسید

ردیف موسیقی ایرانی به روایت منتظم الحکما، نت نویسی مهدیقلی هدایت و تصحیح و بازنگری امیر اسلامی منتشر شد. قدیمی ترین ردیف مکتوب منتشر نشده موسیقی ایرانی به روایت منتظم الحکما و نت نویسی مهدیقلی هدایت توسط نشر دانشگاه هنر منتشر شد.
گفتمان موسیقی ایرانی در فضای عامیانگی (VIII)

گفتمان موسیقی ایرانی در فضای عامیانگی (VIII)

نوع دیگر از دسته بندی، تقسیم موسیقی به موسیقی هنری و انواع دیگر موسیقی است که از این دیدگاه، فاقد ارزش های هنری هستند، با این ویژگی که اولی محصول خلاقیت و نبوغ است و در درجه اول شامل موسیقی های تصنیف شده توسط آهنگسازان نامدار است که به عنوان هنر غیر وابسته (autonome Kunst) یا هنری که فقط به خلاقیت و نبوغ سازنده اش متکی است، شناسایی می شوند. البته در مورد شناسایی موسیقی های غیر هنری بین ناظرین و منتقدین و تئوری پردازان توافقی وجود ندارد. در این گروه بنا به دیدگاه های متفاوت، انواع مختلف موسیقی ها مانند موسیقی بازاری (Musik Kommerz) برای مصرف در حیطه تجارت و اغلب محصول تقلید و کپی برداری یا موسیقی های محلی و فلکلور های شهری و روستایی و موسیقی های سنتی و آئینی که بدون «خلاقیت هنری» وجود داشته و دارند، شناسایی می شوند که برنامه کاری اتنوموزیکولوژی است.
دهمین جلسه از سلسله نشست‌های «گفتمان ضرب اصول»

دهمین جلسه از سلسله نشست‌های «گفتمان ضرب اصول»

دهمین جلسه از سلسله نشست‌های «گفتمان ضرب اصول» با موضوع «نقد و بررسی فعالیت‌های موسیقی فرهنگسرای ارسباران» روز سه شنبه ۱۷ بهمن ۱۳۹۶ از ساعت ۱۸ در فرهنگسرای ارسباران برگزار خواهد شد. در این نشست که با حضور شهرام صارمی (نوازنده کمانچه و مدیر فعالیت‌های موسیقی فرهنگسرای ارسباران)، آرش نصیری (مجری و طراح مسابقه هزار صدا)، علی شیرازی (مجری و طراح برنامه آئین آواز) برگزار خواهد شد فعالیت های ۱۶ ساله فرهنگسرای ارسباران (۱۳۹۶-۱۳۸۰) نقد و بررسی خواهد شد. رضا مهدوی (نوازنده سنتور و موسیقیدان) به عنوان کارشناس و مجری این نشست حضور خواهد داشت.
در جستجوی موسیقی سنتی (IV)

در جستجوی موسیقی سنتی (IV)

«سنتی» در زمان حال و در مقوله های فرهنگی ـ هنری، پدیده ای است “شبه شرقی یا شبه ایرانی“ که نشانی و شباهتی ظاهری با یک فرم قدیمی ـ تاریخی دارد. (در موسیقی نوع سازها و لباس های به ظاهر وطنی و تزئینات صحنه با قالی و کلیم و مخده و در معماری استفاده از قوس و قوس شکسته و کاشیکاری)، پدیده ای است که یک توریست غربی غریب و ناوارد آن را به عنوان یک پدیده شرقی یا ایرانی شناسایی می کند. پدیده ای است که با انتظارات و تصورات غربی ها از فرهنگ و هنر شرقی مطابقت دارد. (توریست غربی از چایخانه و سفره خانه سنتی عکسبردای می کند و در وطنش برای دوستانش کنفرانس می دهد که بعله! ایرانی ها از قدیم الایام عصر ها در این نوع چایخانه ها جمع شده و در ضمن صرف چای و قلیان گفتگو می کنند) که مطلقاً صحت ندارد.