یو-تو (III)

پس از مدت زمانی کوتاه اج و بونو گروه “شالوم” را ترک کردند و برای تکمیل آلبوم “اکتبر” به گروه خود پیوستند. این آلبوم نقدهای متضادی را به دست آورد و پخشهای محدودی در رادیو و فروشی کم در خارج از بریتانیا داشت اما نویدی بر بهبود آثار گروه بود. “جنگ” آلبوم بعدی گروه در سال ۱۹۸۳ صلح طلبی و انتقاد گروه از جنگ صلیبی بود. در این آلبوم آهنگ سیاسی “یکشنبه یکشنبه خونین” که در آن بونو سعی داشت تضاد بین حوادث یکشنبه خونین و یکشنبه عید پاک را بیان نماید.

مجله رولین استون نوشت این آهنگ توانایی عمیق گروه را در سرودن اشعار پر معنی نشان داد و اولین آلبومی بود که عکاس آنتون کوربین (Anton Corbijn) هنرنمایی خود را با گروه به تصویر کشید و از آن زمان به بعد عکاس گروه باقی ماند که نقش اصلی در معرفی چهره ای محبوب از گروه را به مردم داشت.

آهنگ “اولین روز سال نو” اولین اثر در آلبوم “سفر جنگ” بود که در خارج از ایرلند و بریتانیا برای گروه موفقیت به دست آورد. برای اجرای آلبوم “سفر جنگ” تمام بلیطهای کنسرتهای آنان در شهرهای اصلی اروپا و آمریکا به فروش رفت. در هنگام اجرای “یکشنبه یکشنبه خونین” بونو پرچمی سفید رنگ را در دست داشت.

audio fileبشنوید قسمتی از “اولین روز سال نو” از گروه یوتو

در این سفر یوتو آلبوم “زیر آسمان قرمز خون” را ضبط زنده کرد و فیلم کنسرت “زنده در صخره های سرخ” (Live at Red Rocks) که هر دو از شبکه رادیویی و MTV بارها پخش شد طرفداران آنان را بیشتر کرد و قدرت آنان را در اجرای زنده نمایان تر نمود.

آلبوم “آتش فراموش نشدنی” در سال ۱۹۸۴ عرضه شد؛ اثری انتزاعی زمانی که اساسی ترین تغییرات سبکی گروه در حال شکل گیری بود. گروه هراس داشت که آثار گذشته را دنبال نماید و آنان در خطر تبدیل شدن به گروه دیگر راک شعاری بودند. بنابراین تجربه نیاز شد، آنطور که آدام کلایتون گفت: “ما دنبال چیزی می گشتیم که جدی تر باشد، هنری تر.” “آتش فراموش نشدنی” صدایی غنی و ارکستری دارد، درام نوازی مولن آزادتر و هوشمندانه تر و بیس کلایتون دیگر سر زده وارد نمی شد و به طوری در حمایت از اشعار می غلطید.

تکمیل نمودن فضای صوتی، آهنگهای آلبوم برای برداشتهای بسیار گوناگون باز است چیزی که گروه آنرا “احساس بسیار تصویری” می خواند. شیفتگی بونو در داستان، فلسفه و شعر باعث تشخیص وی در مسئولیت سنگین سرودن اشعار برای آهنگ شد، چیزی که پیش از این نسبت به آن بی میل بود؛ طبع شاعرانه!

علی رغم برنامه فشرده ضبطهای گروه، بونو احساس کرد که آهنگهای “بد” و “غرور” ناتمام هستند. “غرور – به نام عشق” که درباره مارتین لوترکینگ بوده اولین آهنگ آلبوم و از بزگترین موفقیتهای گروه شد و اولین آهنگ از آنان بود که در بین ۴۰ آهنگ برتر آمریکا قرار گرفت. اجرای آهنگهای “بد” و “آتش فراموش ناشدنی” آثاری بودند که اجراهای زنده آنان مشکل ساز بود.

یک روش، استفاده از سنکورنایز یا صداگذاری همزمان بود که پیش از آن گروه از آن امتناع می کرد، اما امروزه بیشتر گروهها در کنسرتهای زنده خود از این روش استفاده می کنند. آهنگهای این آلبوم ناتمام، نامعلوم و بی تمرکز نقد شدند اما زمانی که آنها روی سن اجرا شدند، تاثیر بهتری گذاشتند. در ژوئن ۱۹۸۵ یوتو برای کمک به قحطی در اتیوپی کنسرتی برگزار کرد، در این کنسرت در حین اجرای “بد”، بونو از سن پائین آمد و برای رقص با حضار به آنان پیوست، در حالی که میلیونها نفر از تلویزیون نظاره گر مستقیم این اجرا بودند.

audio fileبشنوید قسمتی از “روز دیگر” از گروه یوتو

در سال ۱۹۸۵ مجله رولینگ استون آنان را گروه دهه ۸۰ نامید. با تشویق دوستانی چون: باب دیلن (Bob Dylan)، وان موریسون (Van Morrison) و کیث ریچاردز (Keith Richards) گروه به ریشه های موسیقی راک بازگشت و بونو بیشتر بر روی نوشتن اشعار متمرکز شد. برای سومین آلبومشان “درخت جاشوآ” یوتو قصد داشت بر اساس سبک اجرای “آتش فراموش نشدنی” پیش رود اما ساختاری جدید را برایش استفاده نمودند.

در سال ۱۹۸۶ بونو به نیکاراگوئه و بندر سالوادور سفر کرد و در آنجا مصیبت روستاییان را با چشمان خود دید که درگیری داخلی در آنجا موضوعی برای دخالت سیاسی آمریکا شد. این تجربه تاثیر عمیقی را برای موسیقی جدید گروه به وجود آورد. “درخت جاشوآ” در ماه مارس ۱۹۸۷ عرضه شد. تنفر از آمریکا در تضاد با علاقه عمیق گروه به آزادی و آنچه انسانها برایش مبارزه می کنند در تقابل با هم بود.

یوتو در این آهنگ خواهان موسیقی باکیفیت سینمایی بود. این آلبوم به یکی از سریعترین فروشها در تاریخچه بریتانیا دست یافت و برای نه هفته جز آلبوم اول آمریکا بود. بدین ترتیب یوتو چهارمین گروه راک بود که در مجله تایمز مطرح شد. با این آلبوم بود که اولین جایزه گرمی را برد و سطحی جدید از موفقیت را برای گروه به همراه آورد. بسیاری از مطبوعات از جمله رولینگ استون این آلبوم را یکی از برترین های راک دانست.

en.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مکتب و مکتب داری (IV)

نمونه ای دیگر، کنسرت گروه اساتید (به کوشش فرامرز پایور) در مایه دشتی به سال ۱۳۵۸ همراه صدای محمدرضا شجریان است. در آلبوم «پیغام اهل راز» استاد فرامرز پایور، روایتی دیگر و برداشتی خاص از تصنیف «خون جوانان وطن» اثر عارف را ارائه داده و یکی از زیبا ترین اجراهای استاد اسماعیلی در همین آلبوم است. ارتباط شنونده این آثار باصدای ضرب (تنبک) استاد، ارتباطی ناخودآگاه است. مانند ارتباط شنونده ارکستر سمفونیک با صدای کنترباس ها و ویولونسل ها و دست چپ پیانو.

یادداشتی بر آلبوم «گلعذار»

گوش‌ها را به شنیدن و چشم‌ها را به خواندن رنجه نساختن، در تنه‌ی موسیقی خلأ اندیشه و خِرد را با ایدئولوژی پر کردن‌، از هنر جز ژست گرفتنش را نداشتن، از جعل و شید تاریخ ساختن، کندذهنی و بی‌دقتی و درجا زدن در بنیان‌های سستِ آموزش‌های علیلِ آمیخته با انواع توهمات و خرافات، همه و همه ثمرِ آفت‌زده‌ای جز همان «انبساط خاطر» و زبان‌آوری‌های مجانی و بی‌باج در دورهمی‌های موسیقایی‌ای که حال به لطفِ بسترِ مهیا‌ی خانه‌ی عفافِ نشر در ایران رسمیت یافته‌اند نخواهد داشت.

از روزهای گذشته…

فصل‌نامه‌ موسیقی ماهور ۲۰ ساله شد

فصل‌نامه‌ موسیقی ماهور ۲۰ ساله شد

فصل‌نامه‌ موسیقی ماهور با مدیر مسؤولی «سید محمد موسوی» و با هیات تحریریه‌ای شامل ساسان فاطمی، سید محمد موسوی، بابک خضرایی، آرش محافظ و سعید کرد مافی بیست ساله شد. فصل‌نامه‌ی ماهور، در میان تمام نشریاتی که در زمینه موسیقی شناسی به زبان فارسی تا کنون به انتشار رسیده است از جایگاه ممتازی برخوردار است و بیست سال مداومت در انتشار فصل‌نامه‌ ای که مخاطبین بسیار محدودی و معدودی دارد، نیازمند توان و انرژی دوچندان است.
نت هایی از حاشیه های موسیقی (II)

نت هایی از حاشیه های موسیقی (II)

از وقتی که دیم اتل اسمایت (Dame Ethel Smyth) «مارش زنان» (The March of the Women) را در سال ۱۹۱۱ ساخت و آن را از پشت میله های زندان هولوی با مسواک خود رهبری کرد، یک قرن می گذرد. این تنها داستان مشهور درباره ی یک «بانوی آهنگساز» است. تنها کافیست به عادت پوشیدن لباس های پشمی، سیگار کشیدن و علاقه اش به ویرجینیا وولف دقت کنید تا ببینید چرا به یک نمونه ی کارآمد بانوی آهنگساز تبدیل نشده است؛ خیلی ها بیشتر داستان مسواکش را شنیده اند تا آهنگ هایش را!
گردهمایی ۱۵۰۰ جوان در جشنواره خرم (I)

گردهمایی ۱۵۰۰ جوان در جشنواره خرم (I)

جشنواره نوای خرم، در یک فعالیت سازمان یافته و منظم، امروز به پنجمین دوره خود رسیده است. جشنواره ای که با وجود محدودیت سنی ۱۸ سال برای شرکت کنندگانش، با تمرکز بر روی رپرتوار «عصر طلایی ویولن»، در هر دوره شاهد استقبال بیشتری است.
گاه های گمشده (XII)

گاه های گمشده (XII)

همانطور که قبلا عنوان شد فواصل مقام راست با فواصل عراق افشاری انطباق دارد. هم چنین در بیان خصوصیات دوگاه، با اشاره به نواخته های فرامرز پایور، اتصال دوگاه به عراق افشاری تبیین شد. حال با توجه به ارتباط بین یگاه (گام پایه) و دوگاه (در شکل فوق)، این مدولاسیون می تواند مهر تاییدی بر انتخاب گام راست با دو تتراکرود منفصل به عنوان گام پایه باشد. (همانطور که مرتضی حنانه توقف ماهور بر روی نتی در پایین نت پایان خود را، به عنوان اشاره ای به شاهد گام مهم دیگری دانست) چراکه شاهد گوشه دوگاه با شاهد شور یکی است، اما در ادامه به بیات ترک متصل می شود.
امینی: تکنوازی های مجید وفادار منتشر خواهد شد

امینی: تکنوازی های مجید وفادار منتشر خواهد شد

تصنیف به «سوی تو» یکی از آثار تاریخ موسیقی ماست که متاسفانه خواننده‌های مختلفی هم رفته اند سراغش و اجراهای خیلی سبکی از آن شنیده ایم و در این ضبط و اجرا سعی می کنیم روایت فاخری از آن را به اجرا بگذاریم. به خاطر همین تصنیف و حجم خاطرات فرهنگی زیادی که پشت آن است، ما اسم این آلبوم را گذاشته ایم «بگو کجایی؟» و فکر می‌کنم این نام می‌تواند اثر خوبی در خاطرات مردم داشته باشد.
گزارش جلسه هفتم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (II)

گزارش جلسه هفتم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (II)

پس از این، مدرس به مساله‌ی مرجعیت نقد/ منتقد اشاره کرد و گفت دو نمونه از گفته‌های متفکران درباره‌ی این مرجعیت را می‌خوانیم تا روشن شود که نگاه به این موضوع همیشه و نزد همه کس یکسان نبوده است:
رامین صدیقی: با کلی گویی به جایی نمی رسیم

رامین صدیقی: با کلی گویی به جایی نمی رسیم

حق با شماست. آقای هوشنگ کامکار هم جشنواره های قبلی را غیرحرفه ای دانسته اند که بهتر است بگویند کجا، کی، چه کسی و چه چیزی در جشنواره های قبلی غیرحرفه ای بوده است. باکلی حرف زدن که نمی شود جشنواره بهتری داشت و این مسایل تنها آزرده خاطری ایجاد می کند.
آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (XIII)

آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (XIII)

مثلاً اگر سرعت و زمان بندی یک مقام یا گوشه کمتر یا بیشتر شود، امکان تجلی محتوای واقعی آن موسیقی مشکل می شود. یا مثلاً اگر زمان بندی طرح ها و نقش های داخلی یا بیرونی یک گنبد تغییر کند و ابعاد آن چند برابر بزرگتر یا کوچکتر شود، تأثیر بصری و حسی متفاوتی را نسبت به اصل خود در بیننده ایجاد می کند. بنابراین: موسیقی های سنتی ما زمان-بندی و سرعت ویژه خود را داشته اند. این زمان بندی و سرعت با آنچه امروزه از سرعت استنباط می شود متفاوت است.
فرجامی ققنوس‌وار؟ (II)

فرجامی ققنوس‌وار؟ (II)

تک‌نوازی سنتور مشکاتیان؛ چیزی که خیلی‌ها منتظرش بودند، با حال و هوایی شبیه آن‌چه در نوار «مژده‌ی بهار» شنیده بودیم آغاز شد. این شیوه‌ی سنتورنوازی را (از دیدگاه صدادهی، ملودی و همراهی‌ها) آغازگر جریانی می‌دانند که بعدها به سنتورنوازی معاصر شهرت یافت. گونه‌ای از نوازندگی این ساز خوش صدا که در آن سال‌ها سخت تازه بود، اما امروز دیگر این طور نیست. ساز مشکاتیان با آواز «نوربخش» همراهی می‌شد.
اختتامیه سیزدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان برگزار شد

اختتامیه سیزدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان برگزار شد

سیزدهمین جشنوارۀ ملی موسیقی جوان با دبیری هومان اسعدی و با مشارکت اساتید موسیقی کشور توسط انجمن موسیقی ایران، با حمایت معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، دفتر موسیقی و با همکاری بنیاد رودکی از تاریخ ۵ مردادماه تا ۵ شهریورماه سال جاری برگزار شد.