دیوید پی یت

دیوید پی یت
دیوید پی یت
دیوید پی یت (David Pyatt) در سال ۱۹۸۸ در حالیکه فقط ۱۴ سال داشت به عنوان جوانترین برنده جایزه بزرگ موسیقیدان جوان سال BBC شناخته شد. به دنبال این موفقیت او به حرفه نوازندگی سولیستی روی آورد که باعث شناخته شدنش در انگلیس، اروپا، آمریکای شمالی، کانادا و ژاپن شد. او در انگلیس با ارکسترهای مهمی مانند ارکستر مجلسی انگلیس (English Chamber Orchestra)، موزار نوازان لندن و ارکستر هاله کار کرده است. اولین برنامه ای که از او در شبکه BBC پخش شد، اجرای دومین کنسرتوی هورن اشترائوس (Strauss) در سال ۱۹۹۳ بود.

در سال ۱۹۹۶، مجله گرامافون، دیوید پی یت را به عنوان هنرمند جوان سال، برای اولین اجرای عمومی کنسرتوهای اشترائوس معرفی کرد. از آغاز فصل ۹/۱۹۹۸ او به عنوان هورن نواز اصلی ارکستر سمفونیک لندن شروع به کار کرد.

در سال ۱۹۹۶ دیوید پی یت، قراردادی انحصاری با اِراتو دیکس (Erato Disques) امضا کرد. اولین کار او برای اِراتو که عبارت بود از اجرای کنسرتوهای موزار، با همکاری سِر نِویل مرینر (Sir Neville Mariner) و آکادمی سن مارتین به عنوان اثر برگزیده ماه مجله گرامافون انتخاب شد و کار دوم او شامل قطعاتی برای هورن و پیانو با همکاری مارتین جونز در سال ۱۹۹۸ به بازار عرضه شد.

دو اثر قبل تر او برای EMI که شامل کنسرتوهای استرائوس و سرناد بریتن با همکاری ارکستر مجلسی بریتن (Britten Sinfonia) و نیکولاس کلئوبری (Nicholas Cleobury) می شد نیز، هر دو مورد تحسین فراوان منتقدان قرار گرفتند. یکی از منتقدان در مجله گرامافون چنین نوشت: «هورن نوازی او بسیار جذاب و دلنشین است… از لحاظ موسیقایی بسیار آگاهانه است و ناشی از تخیل بسیار خوب اوست».

به زودی دیوید با همکاری مایکل شید (Michael Shade) و گراهام جانسون “Auf dem Storm” شوبرت را با استفاده از هایپریون روانه بازار می شود.

فعالیت های دیوید پی یت در فصل ۹/۱۹۹۸ شامل اجراهای های مهمی در جشنواره سالزبورگ با آکادمی کَمرات (Camerat Academia) به سرپرستی راجر نورینگتون (Roger Norrington) و با ارکستر سمفونیک برلین می شود. او همچنین به اجرای کنسرتوی هورن اُلیور کنوسن (Oliver Knussen) به رهبری خود آهنگساز با ارکستر سمفونیک BBC در BBC Promonade و در کشور آلمان خواهد پرداخت.

در لندن نیز به عنوان بخشی از جشنواره بین المللی موسیقی مجلسی (International Chamber Music Festival) با ارکستر مجلسی بریتن و نیکولاس کلئوبری و با کوارتت چیلینگیرین (Chilingirian) برای اجرای کوئینتت موتسارت نیز فعالیت خواهد داشت.

دیوید پی یت در سن ۱۷ سالگی به عنوان تکنواز همراه با ارکستر ملی BBC در ویلز به رهبری تداکی اُتاکا (Tadaaki Otaka) به اجرا در شهرهای مختلف آلمان شرقی سابق پرداخته است. او سپس در تور دیگری در ژاپن آن ها را همراهی کرد. در ایالات متحده نیز دیوید پی یت در سمپوزیوم انجمن بین المللی هورن در فلوریدا و در جشنواره معروف موسیقی مجلسی ونکوور به اجرا پرداخته است. همچنین دیوید پی یت کنسرتو بسیار موفقی را با سمفونی کلمب در ایالات متحده داشت.

از دیگر فعالیت های بین المللی او می توان به اجرای سرناد بریتن در Concertgblouw، آمستردام و کنسرت – هاییبا اکستر موزارت سالزبورگ و تریور پیناک (Trevor Pinnock)، ارکستر سمفونیک نرکوپینگ و دانیل هاردینگ، ارکستر سمفونیک استامبول و ارکستر گولبنکین لیسبون نام برد.

دیوید پی یت علاوه بر اجراهای متعدد کنسرتو، مرتبا به اجرای موسیقی رسیتال و مجلسی میپردازد. در سال ۱۹۹۶ او در سری بسیار معروف Carte blanche aux vents در موزه لوور پاریس با همکاری موریس بورگ (Muarice Bourgue) و کریستین تتزلف (Christian Tetzlaff) و امانوئل پائود (Emmanuel Pahud) به اجرا پرداخت. او اخیرا نیز دو کنسرتو در سالن ویگمور اجرا کرده است که یکی با همکاری کوارتت اِندلیون (Endellion Quartet) و دیگری در گروهی سه نفره با انتونی ماروود و مارتین جونز بوده است. او همچنین با پیتر دونوهو (Peter Donohoe) در جشنواره بین المللی جرسی و با مارتین جونز در BBC منچستر و جشنواره موسیقی شمال ویلز به اجرا پرداخته است.

audio file بشنوید قسمتی از نوازندگی پی یت را

کارهای دیوید پی یت هم از شبکه BBC و هم از شبکه تلوزیونی و رادیویی Independent پخش شده اند. دیوید پی یت به عنوان موسیقیدان جوان سال سابق BBC نقش مهمی در جشن های دهمین سال این برنامه در سال ۱۹۹۶ داشت و یک CD برای مجله موسیقی BBC ضبط کرد و چندین بار نیز در تلوزیون برنامه داشت که شامل اجرا با مارتین جونز و کارگاه آهنگسازان جوان می شود.

دیوید پی یت قبلا هورن نواز اصلی ارکستر ملی جوانان و ارکستر مجلسی ملی جوانان انگلیس بوده است. او نوازندگی را در هشت سالگی زیر نظر جولی لورد (Julie Lord) آغاز کرد و سپس زیر نظر فرانک لوید (Frank Lyod) ادامه داد. اجراهای کنسرتو و رپرتوارهای مجلسی دیوید پی یت بسیار متنوع اند و از کارهای تلمان (Telemman)، هایدن (Haydn) و موزار گرفته تا آثار آهنگ سازان معاصر برجسته را نیز در برمی گیرد.

concertartist.info

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پیشنهادی در مورد فواصل زمانی نقطه دار

فواصل زمانی ترکیبی (که فواصل زمانی نقطه دار نوعی از آنها هستند) به واسطه تجمیع چند فاصله زمانی حاصل می شوند. همانند فواصل موسیقایی، فواصل زمانی نیز با هم جمع شده و در این میان، فواصل زمانی نقطه دار به دلیل تاثیر تغییر دهنده “Modifire” «نقطه» شکل می گیرند. به طور کلی تاثیر نقطه را می توان طبق فرمول زیر بیان کرد:

زیستن با هنر سلوکی عاشقانه (III)

انتشار آلبوم بیداد با تکنوازی تار استاد غلامحسین بیگجه خانی و پس از آن درگذشت استاد در فروردین ماه سال هزار و سیصد و شصت و شش باعث شد که توجه بسیاری از نوازندگان دوباره به شیوه ایشان جلب شود. من به شیوه نوازندگی ایشان علاقمند بودم و به همین دلیل، وقتی جناب داوود آزاد از تبریز به تهران آمدند حدود یک سال البته به طور پراکنده درخدمت ایشان، بعضی از بخش های ردیف موسیقی و تعدادی از آثار استاد بیگجه خانی را نواختم که البته فراگیری آثار خیلی برایم مهم نبود؛ بلکه لحن و شیوه نوازندگی ایشان برایم اهمیت بیشتری داشت. پس از آن نیز به تدریج به آوانگاری تعدادی از آثار استاد بیگجه خانی پرداختم.

از روزهای گذشته…

اپرای توسکا (I)

اپرای توسکا (I)

توسکا (Tosca) اپرایی است ایتالیایی در سه پرده اثر جیاکومو پوچینی (Giacomo Puccini) و اشعاری از لوجیو الیکا (Luigi Illica) و ژوزپه جیاکوزا (Giuseppe Giacosa) بر اساس نمایش نامه ای از ویکتورین ساردو (Victorien Sardou) به نام “توسکا”. این اپرا برای اولین بار در تاتر کوستانزی در روم در ۱۴ ژانویه ۱۹۰۰ اجرا شد. توسکا؛ یکی از مشهورترین اپراهای دنیا می باشد، موفقیتی که در اولین اجرای آن با استقبال تماشاگران به دست آمد، بسیار چشمگیر بود. اگرچه در ابتدا مورد تائید کامل منتقدین واقع نشد. امروزه، توسکا یکی از استاندارهای اپراتیک می باشد و در لیست سال ۲۰۰۸ “اپرا آمریکا” مبنی بر بیشترین اپراهای اجرا شده در آمریکای شمالی در رده هشتم قرار دارد.
بوطیقای ریتم (IX)

بوطیقای ریتم (IX)

هر دو موضوعی که بررسی شد کمک می‌کند که موسیقی از دید شنونده تکراری شنیده نشود. او نوعی بی‌قاعدگی (Irregularity) در ریتم را در مقیاس جمله‌ی ریتمیک پدید می‌آورد. در این جا ممکن است این سوال پیش بیاید که اگر بی‌قاعدگی بر مقیاس جملات حاکم باشد پس چگونه حس ریتمیک-متریک و تناوب حفظ می‌شود؟
میشل لگراند

میشل لگراند

میشل لگراند موسیقیدان بزرگ معاصر فرانسوی، از جمله بزرگترین موسیقیدانان غیر آمریکایی موفق است که کارهایش همواره در فهرست بهترینهای آمریکا قرار داشته؛ نکته جالب اینجاست که این موضوع از اولین کارهای او در آمریکا با موسیقی بسیار زیبای “I Love Paris” در سال ۱۹۵۴ آغاز می شود و تا بعد ادامه دارد.
نوشتن همراهی برای یک ملودی (II)

نوشتن همراهی برای یک ملودی (II)

در دو نوشته قبل راجع به نحوه همراهی پیانو (یا گیتار و …) با یک ملودی نوشتیم و توضیح دادیم که چگونه بهتر است در موسیقی Jazz، در لحظاتی که شنونده انتظار شنیدن آنرا ندارد، اقدام به اجرای آکورد ها نماییم.
اینک، شناخت دستگاه‌ها (III)

اینک، شناخت دستگاه‌ها (III)

معمولا در متن چنین آشناسازی‌هایی یک تعریف اعلام شده یا نشده در نظر گرفته می‌شود و بدون آن که خواننده با مبانی‌اش آشنا شود مرجع شکل دادن به روند شناخت قرار می‌گیرد. در کتاب حاضر تلاش زیادی صورت گرفته تا خواننده دست‌کم بخشی از سربالایی تلاشی را که امروزه برای درک سازماندهی موسیقی دستگاهی صورت می‌گیرد با کمک متن و مولفش بپیماید. اگر جز این باشد به هیچ شکل نمی‌توان وجود آن مقدار توضیحات را درباره‌ی مساله‌ی طبقه‌بندی و دیگر مقولاتی که به نظر نویسنده پایه‌ی شکل‌گیری دستگاه شده‌اند را روا داشت.
مروری بر آلبوم «پارتیتاها برای ویلن سولو یوهان سباستین باخ»

مروری بر آلبوم «پارتیتاها برای ویلن سولو یوهان سباستین باخ»

افشین ذاکر، ویلن‌نواز ایرانی، سه پارتیتای یوهان سباستین باخ، این به قول ژرژ اِنِسکو «هیمالیای ویلن‌نوازها» (۱) را نواخته و ضبط کرده است. برای هر نوازنده‌ای اجرای قطعاتی از مجموعه‌ی سونات‌ها و پارتیتاهای باخ برای ویلن کاری متهورانه است، نه به دلیل دشواری فنی صرف این قطعات (که می‌دانیم سخت‌ترین نیستند و نمونه‌های سخت‌تری هم در رپرتوار امروزی ویلن‌نوازها هست)، بلکه علاوه بر آن، به دلیل درک موسیقایی گسترده‌ای که برای دریافت ژرفای زیباشناختی‌شان و به ظهور رساندن آن در یک اجرا لازم است.
فرج نژاد: با کوارتت کلگیوم همکاری خواهیم داشت

فرج نژاد: با کوارتت کلگیوم همکاری خواهیم داشت

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با میدیا فرج نژاد آهنگساز و نوازنده درباره فعالیت های این موسیقیدان جوان، این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است.
گزارشی از نشست پایگاه های مجازی موسیقی کلاسیک ایران (II)

گزارشی از نشست پایگاه های مجازی موسیقی کلاسیک ایران (II)

آروین صداقت‌ کیش در ادامه افزود: تمام این مشکلات را به چیزی احساسی که در اینترنت داریم نسبت می‌دهم؛ که در سایه بودن یا در تاریکی بودن است. در آن لحظه‌ای که من ایرانی در فضای راحت [خانه] پشت دستگاهم نشسته‌ام، شرایط از نظر روانشناختی به من می‌گوید، همه کار می توانم بکنم! من در خانه ی خودم وقتی تنها هستم، ممکن است هر کار دور از شأن [اجتماعی] هم بکنم. این همان احساس را به من القا می‌کند؛ من در اتاقم پشت کامپیوترم نشسته‌ام و احساس می‌کنم که هر کاری بخواهم می توانم بکنم و می کنم. از آن لحظه به بعد به قول آقای مختاباد دیگر «غول از شیشه بیرون آمده» و ما هم نمی‌دانیم چه‌طور آن را به شیشه برگردانیم.
ویلنسل (III)

ویلنسل (III)

سیم گیر (Tailpiece) و میله ی تکیه گاه (Endpin یا Spike): سیم گیر و میله ی تکیه گاه در بخش پایینی ساز جای دارند. سیم گیر به طور سنتی از چوب آبنوس یا دیگر چوب های سخت ساخته می شود، می توان آن را از پلاستیک یا استیل نیز ساخت. این قطعه از ساز، سیم ها را به انتهای پایینی ویلنسل متصل کرده و می تواند یک یا چند پیچ تنظیم دقیق کوک (Fine tuner) داشته باشد.
یادداشتی بر آلبوم «صوفی»

یادداشتی بر آلبوم «صوفی»

«صوفی» از دقیق‌ترین نام‌هایی‌ست که تاکنون برای یک آلبوم موسیقی انتخاب شده است. برای شرح این مدعا باید کمی به عقب برگردیم. سال ۱۳۷۹ آلبومی منتشر شد با نام «مستانه» به خوانندگی علیرضا افتخاری و سه‌تار جلال ذوالفنون که تا امروز به لطف رسانه‌ی ملی زیاد شنیده شده است. همه‌ی تصنیف‌های آلبوم -به جز یک مورد- شش‌‌وهشت‌های مستانه‌ای بودند، هر کدام روی غزلی. هر تصنیف از درآمد یک دستگاه شروع و با دم دستی‌ترین ملودی‌ها بالا و پایین می‌شد و با چاشنیِ الحان و اطوار آشنای خواننده‌ی آلبوم نیز همراه بود. چه ایرادی دارد؟