دیوید پی یت

دیوید پی یت
دیوید پی یت
دیوید پی یت (David Pyatt) در سال ۱۹۸۸ در حالیکه فقط ۱۴ سال داشت به عنوان جوانترین برنده جایزه بزرگ موسیقیدان جوان سال BBC شناخته شد. به دنبال این موفقیت او به حرفه نوازندگی سولیستی روی آورد که باعث شناخته شدنش در انگلیس، اروپا، آمریکای شمالی، کانادا و ژاپن شد. او در انگلیس با ارکسترهای مهمی مانند ارکستر مجلسی انگلیس (English Chamber Orchestra)، موزار نوازان لندن و ارکستر هاله کار کرده است. اولین برنامه ای که از او در شبکه BBC پخش شد، اجرای دومین کنسرتوی هورن اشترائوس (Strauss) در سال ۱۹۹۳ بود.

در سال ۱۹۹۶، مجله گرامافون، دیوید پی یت را به عنوان هنرمند جوان سال، برای اولین اجرای عمومی کنسرتوهای اشترائوس معرفی کرد. از آغاز فصل ۹/۱۹۹۸ او به عنوان هورن نواز اصلی ارکستر سمفونیک لندن شروع به کار کرد.

در سال ۱۹۹۶ دیوید پی یت، قراردادی انحصاری با اِراتو دیکس (Erato Disques) امضا کرد. اولین کار او برای اِراتو که عبارت بود از اجرای کنسرتوهای موزار، با همکاری سِر نِویل مرینر (Sir Neville Mariner) و آکادمی سن مارتین به عنوان اثر برگزیده ماه مجله گرامافون انتخاب شد و کار دوم او شامل قطعاتی برای هورن و پیانو با همکاری مارتین جونز در سال ۱۹۹۸ به بازار عرضه شد.

دو اثر قبل تر او برای EMI که شامل کنسرتوهای استرائوس و سرناد بریتن با همکاری ارکستر مجلسی بریتن (Britten Sinfonia) و نیکولاس کلئوبری (Nicholas Cleobury) می شد نیز، هر دو مورد تحسین فراوان منتقدان قرار گرفتند. یکی از منتقدان در مجله گرامافون چنین نوشت: «هورن نوازی او بسیار جذاب و دلنشین است… از لحاظ موسیقایی بسیار آگاهانه است و ناشی از تخیل بسیار خوب اوست».

به زودی دیوید با همکاری مایکل شید (Michael Shade) و گراهام جانسون “Auf dem Storm” شوبرت را با استفاده از هایپریون روانه بازار می شود.

فعالیت های دیوید پی یت در فصل ۹/۱۹۹۸ شامل اجراهای های مهمی در جشنواره سالزبورگ با آکادمی کَمرات (Camerat Academia) به سرپرستی راجر نورینگتون (Roger Norrington) و با ارکستر سمفونیک برلین می شود. او همچنین به اجرای کنسرتوی هورن اُلیور کنوسن (Oliver Knussen) به رهبری خود آهنگساز با ارکستر سمفونیک BBC در BBC Promonade و در کشور آلمان خواهد پرداخت.

در لندن نیز به عنوان بخشی از جشنواره بین المللی موسیقی مجلسی (International Chamber Music Festival) با ارکستر مجلسی بریتن و نیکولاس کلئوبری و با کوارتت چیلینگیرین (Chilingirian) برای اجرای کوئینتت موتسارت نیز فعالیت خواهد داشت.

دیوید پی یت در سن ۱۷ سالگی به عنوان تکنواز همراه با ارکستر ملی BBC در ویلز به رهبری تداکی اُتاکا (Tadaaki Otaka) به اجرا در شهرهای مختلف آلمان شرقی سابق پرداخته است. او سپس در تور دیگری در ژاپن آن ها را همراهی کرد. در ایالات متحده نیز دیوید پی یت در سمپوزیوم انجمن بین المللی هورن در فلوریدا و در جشنواره معروف موسیقی مجلسی ونکوور به اجرا پرداخته است. همچنین دیوید پی یت کنسرتو بسیار موفقی را با سمفونی کلمب در ایالات متحده داشت.

از دیگر فعالیت های بین المللی او می توان به اجرای سرناد بریتن در Concertgblouw، آمستردام و کنسرت – هاییبا اکستر موزارت سالزبورگ و تریور پیناک (Trevor Pinnock)، ارکستر سمفونیک نرکوپینگ و دانیل هاردینگ، ارکستر سمفونیک استامبول و ارکستر گولبنکین لیسبون نام برد.

دیوید پی یت علاوه بر اجراهای متعدد کنسرتو، مرتبا به اجرای موسیقی رسیتال و مجلسی میپردازد. در سال ۱۹۹۶ او در سری بسیار معروف Carte blanche aux vents در موزه لوور پاریس با همکاری موریس بورگ (Muarice Bourgue) و کریستین تتزلف (Christian Tetzlaff) و امانوئل پائود (Emmanuel Pahud) به اجرا پرداخت. او اخیرا نیز دو کنسرتو در سالن ویگمور اجرا کرده است که یکی با همکاری کوارتت اِندلیون (Endellion Quartet) و دیگری در گروهی سه نفره با انتونی ماروود و مارتین جونز بوده است. او همچنین با پیتر دونوهو (Peter Donohoe) در جشنواره بین المللی جرسی و با مارتین جونز در BBC منچستر و جشنواره موسیقی شمال ویلز به اجرا پرداخته است.

audio file بشنوید قسمتی از نوازندگی پی یت را

کارهای دیوید پی یت هم از شبکه BBC و هم از شبکه تلوزیونی و رادیویی Independent پخش شده اند. دیوید پی یت به عنوان موسیقیدان جوان سال سابق BBC نقش مهمی در جشن های دهمین سال این برنامه در سال ۱۹۹۶ داشت و یک CD برای مجله موسیقی BBC ضبط کرد و چندین بار نیز در تلوزیون برنامه داشت که شامل اجرا با مارتین جونز و کارگاه آهنگسازان جوان می شود.

دیوید پی یت قبلا هورن نواز اصلی ارکستر ملی جوانان و ارکستر مجلسی ملی جوانان انگلیس بوده است. او نوازندگی را در هشت سالگی زیر نظر جولی لورد (Julie Lord) آغاز کرد و سپس زیر نظر فرانک لوید (Frank Lyod) ادامه داد. اجراهای کنسرتو و رپرتوارهای مجلسی دیوید پی یت بسیار متنوع اند و از کارهای تلمان (Telemman)، هایدن (Haydn) و موزار گرفته تا آثار آهنگ سازان معاصر برجسته را نیز در برمی گیرد.

concertartist.info

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

همه حق اظهارنظر دارند

با این جمله لابد بارها برخورد کرده‌ایم. وقتی از آن استفاده می‌کنیم که کسی به نظر کس دیگری اعتراض کرده باشد. مثلاً وقتی‌که کسی بگوید «این چه مطلب بیراهی است که فلانی نوشته». جمله‌ی لیبرال‌منشانه‌ای است که این روزها طرفدارهایش از گذشته هم خیلی خیلی بیشتر شده و به‌سختی ممکن است بتوانیم با آن مخالفت کنیم.

مروری بر آلبوم «سایه وار»

مسعود شعاری از آن دسته نوازندگان برجسته‌ای است که بخشی از همِّ حرفه‌ای خود را معطوف سبک‌شناسی و اجرای مجدد آثار دیگر استادان بزرگ موسیقی ایرانی برای سه‌تار کرده است. نتیجه‌ی این کندوکاوِ او را پیش‌تر از یک سو در قالب سمینارها و اجراهای زنده‌ی آشنایی با شیوه‌ی نوازندگان قدیم (این که تا چه اندازه موفقیت‌آمیز بوده جایگاهی دیگر می‌خواهد) و از سوی دیگر دست‌کم یک آلبوم با عنوان «کاروان صبا» با تمرکز بر انتقال به سه‌تار و اجرای آثار صبا دیده‌ایم. آلبوم تازه‌ی «سایه‌وار» تداوم همین راه است و از آن رو که اجرای تفسیرمند و هنرمندانه‌ی آثار کارگان کلاسیک موسیقی ایرانی در برهه‌ی حاضر اهمیت فراوان دارد، شایسته‌ی توجه.

از روزهای گذشته…

کدام تغییر؟ کدام نظام؟ (IV)

کدام تغییر؟ کدام نظام؟ (IV)

سخنرانی ای نامنسجم، آشفته و ضعیف (به شیوه ی از هر دری سخنی) که گاهی در آن شعری عاشقانه و خام از جانب ایشان خوانده می شد، گاهی به بحث های سیاسی می کشید، گاهی به جوک تعریف کردن و گاه گاهی هم به متلک انداختن به سایر هنرمندان، بی آنکه ارتباط چندانی بین این موضوعات وجود داشته باشد، چه دستاورد علمی و عملی ای برای نوازندگان تنبک و به طور کلی علاقه مندان به موسیقی داشت؟ آیا «نامتعارف» و «جسور و صریح» بودن به هر قیمتی ارزش این را دارد که به جای پرداختن به اصل موضوع (که ظاهراَ تغییر نظام تنبک نوازی و پرداختن به بحثی فنی و موسیقایی است) این چنین مدام به بیراهه زده شود؟
رمضان: ریتم در آثار آهنگسازان ایرانی جایگاه خاصی دارد

رمضان: ریتم در آثار آهنگسازان ایرانی جایگاه خاصی دارد

من خودم الان حدود سه سال هست که مشغول انجام این پروژه هستم، جدیداً متوجه شدم چون من هم ایرانی هستم و ریتم را مثل همه‌ی ایرانی‌ها جور دیگری احساس می‌کنم و این را وقتی متوجه شدم که دیدم یک قطعه‌ای که از یکی از همین آهنگسازهای جوان من اجرا کرده بودم را روی سایت آهنگساز دیدم که با اجرای نوازنده دیگری توانستم این را بشنوم و برای من خیلی جالب بود که آن جور که من ریتم آن قطعه را احساس می‌کنم آن نوازنده کاملاً مدل دیگری احساس می‌کند و این یک چیزی هست که حتی اگر خود آدم هم به آن واقف نباشد، به طور غریزی این بیان را داشته باشد.
انتشار «نوشته های پارسی موسیقی» در سوئد

انتشار «نوشته های پارسی موسیقی» در سوئد

به تازگی، دانشگاه اوپسالا در سوئد، کتابی با عنوان «نوشته های پارسی موسیقی: از ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ میلادی» منتشر ساخته است. این کتاب در واقع پایان نامه دکترای مهرداد فلاح زاده، موسیقی شناس ایرانی مقیم سوئد است که با ارائه آن موفق به دریافت دکترای اتنوموزیکولوژی از دانشگاه مذکور شده است.
تدسکو آهنگساز یهودی گیتار

تدسکو آهنگساز یهودی گیتار

مایرو تدسکو (Mario Castelnuovo-Tedesco) آهنگسار شهیر ایتالیایی در آوریل سال ۱۸۹۵ در شهر فلورانس ایتالیا چشم به جهان گشود. در خانواده ای ثروتمند که بانکداران بزرگی در کشورشان بودند. اولین کسی که وی را با پیانو آشنا نمود مادرش بود و اولین قطعه اش را در سن نه سالگی ساخت. بعد از کامل کردن مهارتهایش در نوازندگی در زمینه پیانو در سال ۱۹۱۴ وی شروع به فراگیری اصول آهنگسازی زیر نظر آهنگساز و پیانیست ایتالیایی Ildebrando Pizzetti نمود و توانست دیپلم آهنگسازی را در سال ۱۹۱۸ دریافت نماید.
سعیدی: در ابتدا سبک نوازندگی ایرانی ها عربی بود

سعیدی: در ابتدا سبک نوازندگی ایرانی ها عربی بود

نوازندگان ایرانی قانون تحت تاثیر شیوه نوازندگی اعراب دوباره نواختن قانون را در ایران از سر گرفتند مانند رحیم قانونی و جلال قانونی و بعد از آن استاد خودم زنده یاد مهدی مفتاح و خانم سیمین آقارضی همه اینها به همان سبک و شیوه‌ی تکنیک موسیقی عربی با نوای موسیقی ایرانی می نواختند. یکی از این اساتید هم که هنوز هستند ولی به دلیل کهولت سن نوازندگی نمی کنند آقای اکبر صدیف هستند که الآن در تگزاس زندگی می کنند. از نواخته های آقای صدیف هم فایل شنیداری دارم.
هندرسون، رهبر ارکستر و پیانیست درگذشت

هندرسون، رهبر ارکستر و پیانیست درگذشت

نیوهاون- اسکیچ هندرسون (Skitch Henderson)، رهبر ارکستر و برنده جایزه گرمی که توانایی های خود را ابتدا در اختیار فرانک سیناترا (Frank Sinatra) و بینگ کرازبی (Bing Crosby) قرار داد و سپس گروه پاپ نیویورک (New York Pops) را به وجود آورد و اولین رهبر گروه موسیقی در برنامه تلویزیونی (Tonight Show) بود، روز دوشنبه گذشته، در سن ۸۷ سالگی، درگذشت.
امیرآهنگ: برای تردد با ساز در خیابان، نیاز به کارتِ مجوزِ حملِ ساز بود!

امیرآهنگ: برای تردد با ساز در خیابان، نیاز به کارتِ مجوزِ حملِ ساز بود!

در آن زمان با خواندن این مطلب در مورد مرتضی حنانه در کتاب تاریخ موسیقی نوشته: سعدی حسنی، برایم این سوال پیش آمد: این آهنگ‌ساز که اعتقاد به هارمونی موسیقی کلاسیک غرب ندارد، چگونه اثرش را هارمونیزه می کند؟ کُنترپوان و ارکستراسیون او چگونه است؟ فرم موسیقی او چگونه است؟ و مهم تر اینکه صدا دهندگی موسیقی و خصوصا هارمونی و پولیفونی او چگونه است؟! توضیح آنکه من در آن زمان با وجود سنِ کم آثار فراوانی از موسیقی دانان دوره های مختلف موسیقی کلاسیک غرب (از دوره رُنسانس و باروک تا قرن بیستم) شنیده بودم؛ چون پدرم و مادرم هر دو از شنوندگان خوب موسیقی کلاسیک و موسیقی اصیل ایرانی بودند و آرشیو بزرگی (شامل بیش از هزار صفحه گرامافون و نوار ریل و کاست) در منزلمان داشتیم.
نی‌نوا بعد از چهار دهه نقد و بررسی می‌شود

نی‌نوا بعد از چهار دهه نقد و بررسی می‌شود

به منظور واکاوی آثار برجسته موسیقی کلاسیک ایرانی، «نی‎نوا» مهمترین اثر حسین علیزاده، آهنگساز و نوازنده تار و سه تار، توسط آروین صداقت‌‎کیش، منتقد و پژوهشگر موسیقی، در آموزشگاه موسیقی چاووش نقد و بررسی می‌شود.
اکول در سنتور نوازی (I)

اکول در سنتور نوازی (I)

در این مقاله سعی شده تا با توجه به تحول شیوه های سنتور نوازی و تمایل نوازندگان به استفاده از تکنیک های متنوع تر بر روی این ساز و میل به مانور، انعطاف و سرعت بیشتر، علاوه بر آسیب شناسی شیوه های نامناسبی که می تواند مانعی در این راه باشد و منجر به تبعات فنی، جسمی و… نامناسب و ناخواسته بر روی نوازنده شود، شیوه آزموده و مناسبی پیشنهاد گردد.
گفتگو با مدرس ویلنسل، ایرنه شارپ (III)

گفتگو با مدرس ویلنسل، ایرنه شارپ (III)

من از آنها استفاده نمی کنم، زیرا احساس می کنم نیاز ویلنسل را بر آورده نمی کنند. ویلنسلیستها مشکلات متفاوتی برای حل کردن دارند. اگرچه معتقدم تدریس موسیقی در مدارس بسیاری از دانش آموزان را تشویق به نواختن ساز می کند، همچنین فکر می کنم تلاش و استعداد شخصی دانش آموزان است که خود را به عنوان نوازنده ای برای تمام زندگیشان ببینند و پیشرفت کنند.