محمودی: رپرتوار را در حد بضاعتم انتخاب کردم

یونس محمودی
یونس محمودی
ارکستر جام جم چگونه بوجود آمد؟
میرزمانی:
مطابق سیستم آموزشی بسیاری از دانشگاه های موسیقی در جهان، دانشگاه موسیقی صدا و سیما هم برای آموزش نوازندگی در ارکستر، ارکستر بزرگی تشکیل داده و در این ارکستر از دانشجویان و فارغ التحصیلان این دانشگاه دعوت به همکاری کرده است. به مناسبت برگزاری جشنواره فجر دانشجویان از مدیریت محترم دانشگاه درخواست کردند که اجازه داشته باشند در کنار بقیه ارکسترها در جشنواره شرکت کنند و ایشان هم با شرایطی تحت نظرات مستقیم دانشکده موسیقی موافقت کردند.

خوشبختانه با وجود وقت کمی که بچه های ارکستر داشتند توانستند خودشان را به جشنواره برسانند و در امتحان ورودی مورد تایید قرار بگیرند.

بیشتر قطعات این برنامه از ساخته های استاد حسین دهلوی است و امیدواریم که ارکستر بتواند در حد قابل قبولی آثار ایشان را اجرا کند.

رهبر جوان این ارکستر را چگونه میبینید؟
رهبر این ارکستر آقای یونس محمودی هستند که ایشان دانشجوی دانشگاه صدا و سیما و در آخرین روزهای تحصیل خود هستند. ایشان در سالهای اخیر در دانشگاه موسیقی صدا و سیما بسیار فعال بودند و از دانشجویانی بودند که در فعالیتهای فوق برنامه دانشکده همکاری زیاد و موفقی داشتند. ایشان تجربه هایی هم در این زمینه داشتند و قرار شد در این کنسرت خودشان هدایت ارکستر را به عهده داشته باشند.

البته جا دارد که اینجا از آقای گلشن ماسوله دانشجوی دانشکده که مدیرت داخلی ارکستر را پذیرفته اند و با اینکه جوان هستند و تجربه زیادی ندارند، توانسته اند اعضای ارکستر را به خوبی هماهنگ کنند تقدیر کنم.

اینطور که مشخص هست، اکثر اعضای ارکستر جام جم از دانشجویان دانشگاه صدا و سیما هستند؛ آیا فارغ التحصیل شدن این دانشجویان باعث خروج آنها از ارکستر میشود؟
مسلما هیچگاه در دانشگاه موسیقی صدا و سیما، دانشجویانی وجود ندارند که در تمام سازهای ارکستر سمفونیک در حدی باشند که بتوانند در ارکستر بنوازند، پس ما همیشه مجبوریم از فارغ التحصیلان دانشگاه و همچنین دیگر هنرمندانی که خارج از دانشگاه ما تحصیل کردند استفاده کنیم.

چه شد به فکر جمع کردن این ارکستر افتادید؟
یونس محمودی:
جمع کردن این ارکستر به عقیده من دو دلیل دارد یکی مسائل مربوط به جامعه موسیقی و اعتلای وضعیت آن در جامعه ایرانیان است و دیگری مسائل شخصی خودم و علاقمندیهایم برای فعالیت در این عرصه.

میدانیم که در ایران ارکستر به اندازه ای که باید باشد نیست، رپرتوار کافی نیست و … هر کسی در حد وسع خودش میتواند در این زمینه تلاش کند و من هم سعی کردم در این زمینه کاری انجام دهم. به این خاطر که هیچ وقت جز هیچ طیف و دسته و باندی نبوده ام، گفتم به این صورت مشغول شوم و ارکستری تشکیل بدهم. از نظر شخصیتی هم همیشه علاقه داشته ام که جمعی تشکیل بدهم و لیدر یک تیم ورک باشم و این توانایی را در درونم احساس میکنم. تشکیل و رهبری یک ارکستر هم برای من یک آرزو بوده و هست و بزرگترین عشق من رهبری است.

من از سال ۱۳۸۲ در هنرستان موسیقی با بچه ها در جشنواره دانشجویی برای اولین بار قطعاتی را از ساخته های استادان دهلوی، علیزاده و لطفی با تنظیم هنرمند عزیز امیر اسلامی اجرا کردیم که به عنوان گروه برتر از ارکستر ما تقدیر شد.

خیلی ها هستند که دغدغه رهبری ارکستر را در ایران دارند و برایشان رهبری یک رویاست ولی راه های دسترسی به این رویا و روش های پیشرفت و آموختن در این راه را نمیدانند ولی گاهی پذیرش ضعفها برای بعضی از این دوستان کمی مشکل است.

مسلما هر کس که جلوی ارکستر دست تکان میدهد رهبر نیست و من میبینم که خیلی از این افراد وقتی روبروی ارکسترها قرار میگیرند در واقع تابع ارکستر هستند و ارکستر آنها را هدایت میکند و نه برعکس! اگر ارکستر خوب باشد که فبها المراد ولی اگر ارکستر خوب نباشد، میشود اشتباه در اشتباه در اشتباه….! اگر من الان هدایت این ارکستر را در دست گرفتم میدانم که رهبری این قطعات در بضاعت من است ولی هیچ وقت این توهم برای من بوجود نخواهد آمد که من یک رهبر کامل ارکستر هستم.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

جایگاه علم و هنر در روند جهانی شدن (VIII)

هشترودی در زمانی که هنوز جهان درگیر جنگ سرد بود و مسائل مربوط به جهانی شدن مطرح نشده بود این نکته مهم را عنوان کرد که هویت اصلی یک ملت و قدرت حضور آن در جهان، بیشتر تابعی از زایش هنری و فلسفی اوست تا صرفاً پیوستگی مجرد به علم و مباحث آن. در حقیقت او به درستی روی این نکته دست می گذارد که جریان جهانی شدن جریانی سطحی و مبتذل از فروریزی فرهنگ ها در درون حوزه یی از قدرت علمی – فنی نیست. هر فرهنگی با هویت خود که همان ظرفیت هنری و فلسفی خود است وارد این میدان می شود و حضورش نیز به اندازه همین ظرفیت صاحب ارزش می شود.

مکتب و مکتب داری (IV)

نمونه ای دیگر، کنسرت گروه اساتید (به کوشش فرامرز پایور) در مایه دشتی به سال ۱۳۵۸ همراه صدای محمدرضا شجریان است. در آلبوم «پیغام اهل راز» استاد فرامرز پایور، روایتی دیگر و برداشتی خاص از تصنیف «خون جوانان وطن» اثر عارف را ارائه داده و یکی از زیبا ترین اجراهای استاد اسماعیلی در همین آلبوم است. ارتباط شنونده این آثار باصدای ضرب (تنبک) استاد، ارتباطی ناخودآگاه است. مانند ارتباط شنونده ارکستر سمفونیک با صدای کنترباس ها و ویولونسل ها و دست چپ پیانو.

از روزهای گذشته…

بیش از نیم قرن با موسیقی تجویدی

بیش از نیم قرن با موسیقی تجویدی

بامداد روز گذشته، زمانی که همراهان و دوستداران زنده یاد منصور یاحقی (از اولین تکنوازان سنتور رادیو) در حال خاک سپاری این هنرمند بودند، خبر درگذشت استاد یگانه موسیقی ایران، علی تجویدی پخش شد که باعث غم و حسرت بیشتر برای اهل موسیقی شد. این دهمین هنرمند موسیقی است که در این سال رخت از جهان میبندد و حداقل در طول ۱۰۰ سال اخیر چنین اتفاقی (مرگ ۱۰ موسیقیدان در یک سال) سابقه نداشته است.
دسته بندی و زمان بندی: ادراک متر (VIII)

دسته بندی و زمان بندی: ادراک متر (VIII)

این نکته را نیز باید در نظر داشت که موسیقی اندازه گیری شده در این دو مقاله از لحاظ کشش نت ها و کشش و فشرده سازی تمپو، درهم و برهم نیست. بالعکس هر دو مقاله روی ژانر های کار کرده اند که تمپوی مشخص و دقیق از اهمیت و ارزش زیادی برخودار است؛ نمونه ی نروژی موسیقی رقص است. به هر حال باید به یاد داشت که تفاوت بین تمپو ها در سطح زیرشاخه ها اهمیت چندانی ندارد البته تا زمانی که مقادیر به صورت نسبی اندازه گیری شده اند و نه به صورت مطلق.
نباید نگران بود (III)

نباید نگران بود (III)

تا آنجا که شناخت من از نمونه‌های موجود اجازه‌ی اظهار نظر می‌دهد بیشتر تلاش‌های صورت گرفته در این زمینه به تغییر در عادت‌های مربوط به متن می‌پردازند و با پرسش‌های بنیادینی که گفتم مواجه نمی‌شوند، بلکه بیشتر با پرسش‌هایی از این قبیل سروکار دارند که: «آیا تغییر متن برای ایجاد تغییرات بنیادی در حالت عمومی موسیقی کافی است؟»، «آیا برای تغییر دادن متن لازم است تکنیک‌های موسیقایی دیگری به کار بگیریم؟»، و … از همین جا می‌توانیم ببینیم که اگر این روند در طول زمان گسترش پیدا کند مجموعه‌ای از این پاسخ‌ها و جمعی از آثار موسیقی زیربنای زیباشناختی و تکنیکی لازم را آهسته آهسته تکمیل خواهند کرد.
نابوکو (I)

نابوکو (I)

نابوکو (Nabucco) بخت النصر، اپرایی در چهار قسمت، ساخته جوزپه وردی و اشعاری از تمیستوکل سولرا (Temistocle Solera) است. این اپرا بر اساس داستانی از کتاب مقدس و نمایشنامه ای در سال ۱۸۳۷ از آگوسته بوگریوز (Auguste Anicet-Bourgeois) و فرانسیس کورنو (Francis Cornue) ساخته شده است. این سومین اپرای وردی می باشد و اولین اثری که او را به عنوان یک آهنگساز قدر مطرح نمود. نوبوکو داستان وضعیت یهودیانی است که به آنان یورش برده شد و سرانجام از سرزمینشان توسط نابوکو پادشاه بابل به تبعید فرستاده شدند.
سیری در تاریخ موسیقی و خنیاگری ساسانیان (IV)

سیری در تاریخ موسیقی و خنیاگری ساسانیان (IV)

به نقل از کریستنسن بر دیوارهای غار بزرگ طاق‌بستان دو مجلس از مجالس بزم خسروپرویز که در آن رامشگران دور پادشاه حلقه‌زده‌اند، نقش شده است. یکی از آن دو مجلس شکار آهو است. نوازندگان در بالای تصویر پشت سر ایستاده‌اند. دو تن از آنان کرنا و سومی نقاره‌ای در دست دارد، بر صفحه‌ای که پلکانی به آن تکیه کرده است، گروهی از زنان مشغول نواختن چنگ یا کف زدن هستند. در مجلس شکار زورقی پر از زنان آوازخوان و چنگ زن به چشم می‌خورد. زن زیبایی نیز در کنار شاه ایستاده و مشغول نواختن عود است.
به مناسبت ۴۸ سالگی مهران مهرنیا

به مناسبت ۴۸ سالگی مهران مهرنیا

بیست و دوم تیرماه سالروز تولد مهران مهرنیا آهنگساز و نوازنده و مدرس تار و سه تار است. به این مناسبت دوست و همکار قدیمی او، شهرام صارمی نوازنده کمانچه و نویسنده موسیقی درباره این هنرمند نوشته ای را تهیه کرده است که می خوانید:
بداهه نواز خوب باشیم (II)

بداهه نواز خوب باشیم (II)

موسیقیدانان و نوازندگان خبره جز (Jazz) از لحاظ جسمی یا روحی چیزی بیش از شما ندارند. در واقع اینطور نیست که خداوند چیزی بیش از شما در وجود آنها قرار داده باشد. برتری آنها بر دیگر علاقمندان عادی به موسیقی آن است که با جدیت و نظم بیشتری به تمرین موسیقی می پردازند بطوریکه پس از مدتی توانایی شنیدن ایده های موسیقی در مغز و انتقال آن به انگشتان خود را بدست می آورند.
نقشه‌برداری موسیقایی (II)

نقشه‌برداری موسیقایی (II)

معماری را در دانشگاه فنی وین تحصیل کردم. در سال ۱۹۶۸ دیپلم گرفتم؛ بعد از ده سال کار و تجربه در نزد استادانم، در سال ۱۹۷۶، اوّلین کارم را که «تئاتر تجربی در خانه هنرمندان وین» بود، اجرا و از سال ۱۹۸۰ دفتری مستقل برای طرح و نظارت معماری در وین راه‌اندازی کردم و عضو کانون معماران و مهندسین اتریش هستم. اوّلین مقالۀ من به زبان فارسی با عنوان «پیدایش معماری مدرن در وین» در شماره ۴۷-۴۸ مجلۀه هنرْمعماری و در جولای ۱۹۷۹ در تهران منتشر شد.
پدرام فریوسفی: پیانیست های ما علاقه ای به آکومپانیمان ندارند!

پدرام فریوسفی: پیانیست های ما علاقه ای به آکومپانیمان ندارند!

نام پدرام فریوسفی بیشتر از ده سال است در آلبومهای موسیقی دیده میشود، او با وجود اینکه هنوز به دهه چهارم زندگی خود نرسیده، جایگاه مناسبی در میان اهالی موسیقی مخصوصا ساز ویولون دارد. امروز فریوسفی به عنوان کنسرت مایستر ارکستر ملی به رهبری بردیا کیارس فعال است، همچنین در خرداد ماه امسال در اقدامی جسورانه برخلاف همیشه با ویولا “سوگواری باد” را ساخته آهنگساز معاصر، گیا کانچلی را با ارکستر فیلارمونیک ایرانیان به روی صحنه برد که مورد استقبال علاقمندان جدی موسیقی کلاسیک قرار گرفت. امروز با او به گفتگو مینشینیم.
روش سوزوکی (قسمت بیست و نهم)

روش سوزوکی (قسمت بیست و نهم)

من در سال ۱۸۹۸ در ناگویا (Nagoya) متولد شدم. در خانه ماساکیچی سوزوکی مؤسس بزرگترین کارخانه (کارگاه) ویولون سازی جهان. این را هیچکس نمی‌تواند تعیین کند که به کجا و کدام خانواده تعلق دارم این در دست ما نیست ما نمی‌توانیم تعیین کنیم که به اینجا یا آنجا می‌خواهیم تعلق داشته باشیم و همین است که هست. از دوران پدر جد من سوزوکی، در خانواده یک ساز زامیزن (Samisen) می ساختند، نوعی ساز زهی سه سیمه‌ی ژاپنی که شبیه یانجو بود.