سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (XI)

در ضبط کنسرت زنده از سمفونی دوم سیبلیوس با اکستر سمفونیک بی بی سی به رهبری بیچام در تاریخ ۸ دسامبر ۱۹۵۴ در تالار جشنوار سلطنتی، بیچام را در حالی می یابیم که در لحظه های هیجانی با فریاد های خود نوازندگان را در نواختن تشویق می کند. بیچام نسبت به برخی از آثار کلاسیک شناخته شده بی توجه بود؛ به عنوان مثال، او حاضر بود که تمام کنسرتوهای براندنبورگ (Brandenburg) باخ را به نفع مانون از ماسنت (Massenet) کنار بگذارد!

در عین حال بیچام برای اجرای قطعه های کوتاه به عنوان آنکور معروف بود؛ او این قطعات را لالی پاپ (آب نبات چوبی) می نامید. تعدادی از معروف ترینِ این قطعه ها عبارتند از Dance des sylphs – La Damnation de Faust از برلیوز، Joyeuse Marche از شابریر (Chabrier) و Le Sommeil de Juliette از گونود (Gounod).

بر اساس گفته ریچارد آرنل (Richard Arnell)، آهنگساز، بیچام ضبط کردن موسیقی را به کنسرت دادن ترجیح می داد…

بیچام از سال ۱۹۱۰، یعنی زمانی که فرایند آکوستیک ارکسترها را وادار کرد که فقط از سازهای اصلی استفاده کنند، به ضبط کردن روی آورد. اولین کارهای ضبط شده او با His Master’s Voice یا همان HMV بود که به گزیده هایی از The Tales of Hoffmann از افنباخ و Die Fledermaus از استرائوس اختصاص داشتند. بیچام در سال ۱۹۱۵ همکاری خود را با شرکت Columbia Graphophone آغاز کرد.

فناوری ضبط الکتریکی (که در سال ۱۹۲۵-۱۹۲۶ روی کار آمد) امکان ضبط یک ارکستر کامل را با گستره فرکانس بالاتر فراهم نمود در نتیجه بیچام هم سریعا به این روش روی آورد.

آهنگ های طولانی تر باید به بخش های چهار دقیقه ای تقسیم می شدند تا در دیسک های ۱۲ اینچی ۷۸ دور در دقیقه جای بگیرند. در هر حال بیچام مخالفتی با ضبط کردن تدریجی نداشت؛ دیسک معروف او یعنی اسپانیای شابریر که در سال ۱۹۳۲ ضبط شد، طی دو جلسه ضبط شدند که بین آن ها نیز سه هفته فاصله افتاد.

تهیه کنندگی بسیاری از کارهای ضبط شده بیچام را کلومبیا رکورز با همکاری گروه EMI به عهده داشت. بیچام از سال ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۲ تقریبا ۱۵۰ دیسک ۷۸-آر پی ام ضبط کرد که ورژن انگلیسی فاوست گوند و اولین ضبط مسیحا از هندل را نیز در بر می گرفت. او کار ضبط با ارکستر فیلارمونیک لندن را در سال ۱۹۳۳ آغاز کرد که به ضبط بیش از ۳۰۰ دیسک ۷۸ آر پی ام برای شرکت کلومبیا انجامید. این دیسک ها آهنگ هایی از موتسارت، روسینی، برلیوز، واگنر، هندل، بتهوون، برامس، دبوسی و دلیوس را شامل می شوند.

اگرچه بیچام قرارداد همکاری با شرکت RCV Victoria را در سال ۱۹۴۱ امضا کرد اما سه سال بعد از آن همکاری خود را با آن شرکت آغاز کرد. در عوض، بیچام نخستین کار ضبط آمریکایی خود را با شرکت کلومبیا و با ارکستر فیلارمونیک نیویورک انجام داد. بعد از پایان کارِ ضبط بیچام (در تالار لیدرکرانز در نیویورک)، فدراسیون موزیسین های آمریکا کار ضبط موسیقی را ممنوع اعلام کرد که این ممنوعیت تا سال ۱۹۴۴ طول کشید.

اگرچه کلومبیا از اولین شرکت هایی بود که با اتحادیه موزیسین ها کنار آمد اما بیچام بیشتر با RCA کار میکرد.

اما ممانعت این شرکت در استفاده از صفحه های LP که اولین بار توسط کلومبیا در سال ۱۹۴۸ معرفی شد باعث ناخشنودی بیچام و قطع همکاری او با این شرکت شد (RCA دو سال بعد این صفحه ها را به کار گرفت). پس بیچام همکاری با کلومبیا را از سر گرفت و در دسامبر ۱۹۴۹ در نیویورک به ضبط پرداخت. او همچنین در فوریه ۱۹۵۲ با ارکستر فلادلفیا برای شرکت کلومبیا آثاری را ضبط کرد. تعدادی از کنسرت های بیچام با سمفونیک سیاتل در سال ۱۹۴۳ پخش و ضبط شدند.

3 دیدگاه

  • بابک و لی پور
    ارسال شده در اسفند ۱۳, ۱۳۸۹ در ۱۰:۴۳ ب.ظ

    آیا ۱۱ قسمت که گویا باز هم ادامه دارد برای خوانندگان جذابیت دارد ؟
    در ترجمه از یک متن بلند نمی توان گزینشی عمل کرد و تنها در چند صفحه متنی شسته رفته به خواننده ارائه کرد؟
    ترجمه این بخش هایی که به نظر من بیش از اندازه طولانی شده ضعیف هم هست.
    گویا هارمونی تاک هرآنچه که در دسترس می یابد را ترجمه(!) کرده و در سایت قرار می دهد. به روز کردن هر روزه سایت با بضاعت کم این نتایج را به بار دارد، شاید!

  • خواننده
    ارسال شده در اسفند ۱۴, ۱۳۸۹ در ۹:۰۹ ب.ظ

    بله، برای بنده جذابیت دارد!من بسیار علاقمند به بیچام هستم و از مسئولین سایت تشکر دارم. هر چند که احتمالا برای شما که هیچ یک از قسمت های گذشته را مطالعه نکرده اید و تنها به کامنت گذاری مغرضانه در پایان مطالب مختلف خود ادامه داده اید، جذابیت ندارد!! گویا شما نیز هر آنچه که به ذهنتان می آید بلافاصله و بی درنگ پس از مراجعه هر روزه و مستمرتان به سایت جایز می دانید که بگوئید. بضاعت شما چه میزان است؟ چند کامنت بیمارگونه یا دو – سه مطلب بی مایه در همین سایت که بی بضاعت می خوانینش؟!عجب!!! از سایت و متخصصین آن به علت زحمت در راه اعتلای موسیقی که بی منت در اختیار همگان قرار می دهند متشکرم.

  • گفتگوی هارمونیک
    ارسال شده در اسفند ۱۵, ۱۳۸۹ در ۳:۰۴ ق.ظ

    آقای ولی پور، تمام سعی ما این است که هرچه کامل تر به استادان بزرگی مثل بیچام بپردازیم و گاهی در مورد بعضی از استادان این امکان را به خوبی نداشتیم که چنین کنیم. عجیب است که شما به عنوان یک پیگیر موسیقی از بالا رفتن شماره مقالات احساس نا رضایتی میکنید.
    ما سعی میکنیم از افرادی که به اصطلاحات و حتی کنایه های زبان انگلیسی (و گاهی زبانهای دیگر) تسلط دارند برای ترجمه استفاده کنیم و هیچ وقت هم انتظار مطلبی کاملا بی نقص را نداریم.
    شما هم اگر نقصی در ترجمه نسبت به منبع میبینید میتوانید بفرمایید تا اصلاح شود.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

بیانیه دبیر هفتمین دوره جشنواره نوشتار ها و وبسایت های موسیقی

هفتمین جشنواره‌ی رقابتیِ سایت‌ها و نوشتارهای موسیقی با تأخیری یک‌ساله، و با تجدیدِ نظر در ساختار و اساسِ جشنواره، سرانجام، جمعه ۲۴ اسفندماه ۱۳۹۷ اختتامیه‌ی خود را پشتِ‌سر گذراند. ازاین‌دوره برمبنای اساس‌نامه‌ی نو-دیوانِ جشنواره هیأتِ محترم اُمنا، به‌نمایندگیِ پژوهش‌گرِ ارجمند، آروین صداقت‌کیش مستقیماً هیأتِ داوران و دبیر هر دوره را انتخاب می‌کنند. امید است برمبنای این اساس‌نامه، جشنواره شاکله‌ی مشخص‌تر و منسجم‌تری به‌خود بگیرد.

هفتمین دوره جشنواره نوشتار ها و وبسایت های موسیقی برگزار شد

بیست و چهارم اسفند ماه ساعت ۱۹ مراسم اختتامیه هفتمین جشنواره نوشتارها و وب سایت های موسیقی در اینترنت با معرفی برگزیدگان در رشته های مختلف در فرهنگسرای ارسباران تهران برگزار شد. این جشنواره با حمایت گروه ژی، موسسه فرهنگی و هنری رادنواندیش و فرهنگسرای ارسباران برگزار شد.

از روزهای گذشته…

رمضان: هر سبکی سونوریته ای می طلبد

رمضان: هر سبکی سونوریته ای می طلبد

چراکه در حقیقت ما نت های مختلف داریم که می مانند و بر روی آن نت ها موتیف های دیگری می آیند و در حقیقت تعادلی که بین این قسمت های مختلف صوتی باید رعایت شود مشکل است و این کار نوازنده را مشکل می کند، به خصوص که بسیاری از این نت ها را باید با پدال سوستنوتو که پدالی است در وسط پیانو رویال، پیانوهای گراند، این پدال که پدال خاصی است که در قرن بیستم روی پیانو اضافه شده، برای این تکنیک موسیقی خاص.
نگاهی به زندگی کورساکوف قبل از شروع به آهنگسازی

نگاهی به زندگی کورساکوف قبل از شروع به آهنگسازی

مارچ سال ۱۸۴۴، نیکلای ریمسکی – کورساکف در شهر کوچکی به نام تیخوین (Tikhvin) در ۲۰۰ کیلومتری سنت پترزبورگ متولد شد. خانواده او از نظر سن افراد کمی غیر طبیعی به نظر می رسید چرا که در بدو تولد پدرش ۶۰ ساله، مادرش ۴۲ ساله و برادرش یک افسر نیروی دریایی ۲۲ ساله بود.
نگاهی به اپرای مولوی (VII)

نگاهی به اپرای مولوی (VII)

این پرده با دستگاه راست پنجگاه آغاز میشود؛ نوری به زیبایی روی پردهِ نقالیِ بازار افتاده که ناگهان صوت پرده خوانی را می شنویم که داستان تصاویر روی پرده را که شرح حمله مغولان است را برای مردم شرح میدهد. نقال با این مطلع می خواند: “هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد هم رونق زمان شما نیز بگذرد ” خواننده پرده خوان مهدی امامی آواز خوان جوان است که به خاطر سبک و سونوریته خاصش نقش افراد میانسال را به خوبی ایفا میکند. صدای او پر حجم است و توان خاصی دارد؛ وقتی امامی در اوج میخواند، حجم صدا در اوج هم حفظ می شود و این توانایی او شنونده را بسیار تحت تاثیر قرار میدهد.
چکناوریان از عروج تا افول (II)

چکناوریان از عروج تا افول (II)

یکی دیگر از آثاری که در آن سالها توسط چکناوریان خلق شد، باله «سیمرغ» بود که با همکاری گروه فرامرز پایور به اجرا رسید. موسیقی این باله با اینکه مانند موسیقی دستگاهی ایرانی نیست ولی فضایی اسطوره ای و افسانه ای دارد، چکناوریان در این اثر به خوبی توانسته با سازهای ایرانی به خلق این فضا بپردازد.
بررسی تطبیقی سه نغمه‌نگاری مختلف ردیف میرزا عبدالله برای سنتور (IV)

بررسی تطبیقی سه نغمه‌نگاری مختلف ردیف میرزا عبدالله برای سنتور (IV)

در بخش آغازین هر سه کتاب چنان که در اکثر کتاب‌های آموزشی موسیقی ایرانی مرسوم است فصلی به توضیح نکات مربوط به قواعد نغمه‌نگاری در کتاب اختصاص یافته است. این بخش در کتاب منا مفصل‌تر و کامل‌تر است. وی آن را به صورت مقاله‌ای در مورد رسم‌الخط در نغمه‌نگاری آثار سنتور درآورده که خلاصه‌ای است از (منا ۱۳۸۳). برای این که تفاوت مقدمه‌ی وی با بقیه مشخص شود توجه کنید که در هیچ یک از راهنماهای چاپ شده در ابتدای کتاب‌های مورد بررسی چیزی در مورد روش نغمه‌نگاری دیگران نمی‌یابیم در حالی که منا گاه گاه در متن به نقد و اصلاح علایم و اختصارات پیشین نیز پرداخته است.
کنسرت برای دو پیانو

کنسرت برای دو پیانو

۸ مهر ماه کنسرت دیگری از گروه دوئت دو پیانو در تالار وحدت به روی صحنه خواهد رفت. بهاره کمائی و صفا شهیدی که تاکنون آثار برجسته دو پیانویی همچون سونات برای دو پیانو (موتزارت)، واریاسیون های پاگانینی (لوتوسلاوسکی)، سوئیت فندق شکن (چایکوفسکی)، سوئیت کارمن (بیزه)، سوئیت شماره ۱ دو پیانو (آرنسکی)، راپسودی ارمنی (باباجانیان) و … را نواخته اند، در این برنامه، بار دیگر آثار متنوعی از آهنگسازان غربی و ایرانی همچون ولفگانگ آمادئوس موتزارت (اتریش)، امانوئل شابریه (فرانسه)، فردریک شوپن (لهستان)، مانوئل دفایا و مانوئل این فانته (اسپانیا)، سرگئی راخمانینف (روسیه)، حشمت سنجری و صفا شهیدی (ایران) را به اجرا خواهند گذاشت.
لیپت: تجربه خوانندگی در کر مفید است

لیپت: تجربه خوانندگی در کر مفید است

یک مس موزار و اپرای موزار تفاوتشان از دید غیر موسیقایی تنها در مذهبی بودن و نبودنشان است و از نظر تاریخی هر دو اثر مربوط به یکدوره هستند و آهنگسازشان هم یکی است ولی از نظر موسیقایی تفاوت این دو استیل را باید در نوع رنگ آمیزی، خوانش و … نشان دهیم؛ پس حتی دو اثر مربوط به یک آهنگساز هم باید با مختصات مشخص شده برای آن اثر خاص اجرا شود.
تولد یک اثر جامعه‌شناسی موسیقی (I)

تولد یک اثر جامعه‌شناسی موسیقی (I)

پس از دو تلاش به‌نسبت ناموفق که اتفاقا یکی از آنها اشتراکی هم با موضوع مورد بحث این نوشتار دارد (۱) اکنون با انتشار «تا بردمیدن گل‌ها»، کتاب تازه‌ی «محمدرضا فیاض» فضای نوشتاری و مطالعاتی موسیقی کلاسیک ما صاحب اولین نوشته‌ی جامعه‌شناختی درخور خود شده است. نویسنده‌ی کتاب که پیش از این به عنوان منتقد موسیقی به خوبی شناخته شده و مهارت خود را برای «دیگرگونه دیدن» به ظهور رسانده است در این کتاب از توانایی‌اش به بهترین شکل بهره می‌گیرد به نحوی که نیروی بازنگری را به شاه‌کلید درک رویدادها و روابط موسیقی و جامعه بدل ساخته است.
کنسرت گروه همایون در فرهنگسرای اندیشه

کنسرت گروه همایون در فرهنگسرای اندیشه

کنسرت گروه همایون به سرپرستی “مهران مهرنیا” و خوانندگی “امیر اثنی عشری” در فرهنگسرای اندیشه برگزار میشود. گروه همایون که از اوایل دهه هفتاد فعالیت خود را آغاز نموده، از سال هشتاد و سه به دلیل مشغله های مهران مهرنیا در بخش تولید موسیقی در ایران هیچ اجرای رسمی نداشته است.
هماهنگی گیتار و پیانو در گروه های کوچک Jazz (قسمت سوم)

هماهنگی گیتار و پیانو در گروه های کوچک Jazz (قسمت سوم)

روش Freddie Green برای گیتار بسیار خوش صدا است و به قول معروف خوب صدا میدهد اما اگر پیانو بخواهد جای گیتار را بگیره موضوع عوض میشه چرا که زدن آکورد هایی با نت سیاه درهر میزان با پیانو برخلاف حالتی که گیتار اینکا را انجام میدهد، نتیجه جالبی بدست نمیدهد.