محمودی: دوست دارم اتفاقی فرهنگی بیافتند

یونس محمودی در حال تمرین با ارکستر جام جم
یونس محمودی در حال تمرین با ارکستر جام جم
وضعیت رهبری ارکستر را در ایران چگونه میبینید؟
متاسفانه در ایران خیلی وقتها ناتوان ترین افراد در موسیقی می آیند و کار رهبری انجام میدهند و نوازنده ها هم از آنها تبعیت میکنند فقط به این دلیل که آنها روانشناسهای خوبی هستند و با ارتباطهای خوبی که در سیستم دارند یا پولی که خرج میکنند می آیند و رهبری میکنند. اصولا این افراد فقط روبروی ارکستر دست تکان میدهند و فرق دو چهارمشان را با چهار چهارمشان را نمیفهمید!

اینها هیچ درکی از موسیقی ای که اجرا میکنند و فن رهبری ندارند. اگر به اینها بگویید یک پارت را با پیانو بزن یا یک قطعه را با یک ساز بزن یا یک خط را با آواز بخوان، نمیتوانند و فقط برای ارضای عقده های درونیشان وارد این حرفه میشوند و در واقع اینها رقصنده هایی روبروی ارکستر هستند و نه رهبر ارکستر!

با تمام شناختی که به دست آوردم در زمینه خوانندگی، نغمه پردازی و نوازندگی، کار رهبری ام را به گونه ای انجام دادم که تا امروز توانسته ام نوازندگان ارکستر را راضی نگه دارم.

در موسیقی کلاسیک غربی فقط از طریق رهبری در ارتباط بودید یا سازهای غربی را هم آموخته اید؟
با توجه به آن چیزی که باید میزدم هنوز پیانو ام قابل توجه نیست. اعتقاد دارم یک رهبر خوب باید بتواند بوسیله پیانو، پارتیتوری که قرار است بنوازد را آنالیز کند، البته راه های زیادی برای رسیدن به هدف وجود دارد و ممکن است کسی از این راه جلو نرود. درصدد هستم پیانو زدنم را ارتقا بدهم و این را صادقانه میگویم چون هیچوقت دوست ندارم، چیزی غیر از واقعیت اینجا مطرح شود، چون هنر خودش سطح ها را مشخص میکند.

موسیقی را از چه سالی با چه روشی آموختید؟
موسیقی را از سال ۱۳۷۶ شروع کردم و سنتور را با مرحوم خدایی نیا آغاز کردم ایشان بسیار روی من تاثیر گذاشتند و مدتی از محضر خانم ارفع اطرایی و مدت کوتاهی از محضر سعید ثابت استفاده کردم. هرچند من در مقابل عظمت بزرگانی مثل فرامرز پایور، پرویز مشکاتیان و اردوان کامکار واقعا احساس میکنم حرفی برای گفتن ندارم و خودم را نمیتوانم نوازنده سنتور بدانم.

من هم مثل هر دانشجوی موسیقی ای مینشستم و در پستوی خانه مان مترونم را میگذاشتم روی ۱۴۰ و گام و آرپژ و قطعات کلاسیک را میزدم، ایرانی میزدم، ردیف میزدم و… ولی واقعیت این بود که سنتور برایم مناسب نبود و من دوست داشتم فعال باشم در ارکسترها و… ویولن داستانش متفاوت است و شما میتوانید در همه ارکسترها باشید. سنتور در چهار تا ارکستر میتواند باشد و آن هم یک سنتور!

الان گاه گاهی در منزل سنتور و گاهی سه تار میزنم و اگر دوستان از من بخواهند در استودیو میروم و قطعاتشان را میزنم ولی به صورت جدی دیگر ساز نمیزنم. من در کاری که وارد شدم سعی میکنم خودم را به درجه یک برسانم و در هنر درجه دو را نمیپسندم؛ در سنتور در خودم درجه یک شدن را نمیدیدم و فکر نمیکردم در سنتور بتوانم از حدی که اردوان کامکار رفته فراتر بروم.

در مورد نوازندگان دیگر سنتور هم اعتقاد دارم، هنوز از اردوان کامکار جلوتر نرفته اند و همه پشت سر او گام و آرپژ میزنند. امروز خیلی نوازندگان خوبی داریم مثل همین آقای پوربخت که قرار است سولیست کنسرتوی استاد دهلوی باشند ولی کسی که واقعا بتواند تحولی در فرهنگ سنتور نوازی بوجود بیاورد را در نسل جدید نمیبینم.

در سکوی رهبری این ارکستر هم دوست دارم بهترین رهبران با ارکستر همکاری کنند و من حتی در گروه کر بخوانم ولی یک اتفاق فرهنگی اتفاق بیافتد.

3 دیدگاه

  • سینا حسینی
    ارسال شده در اسفند ۲۲, ۱۳۸۹ در ۸:۴۷ ب.ظ

    ۱- “فقط برای ارضای عقده های درونیشان وارد این حرفه میشوند و در واقع اینها رقصنده هایی روبروی ارکستر هستند و نه رهبر ارکستر!”
    ۲- “هیچوقت دوست ندارم، چیزی غیر از واقعیت اینجا مطرح شود”
    ۳- “سنتور در چهار تا ارکستر میتواند باشد و آن هم یک سنتور!”
    ۴- “در مورد نوازندگان دیگر سنتور هم اعتقاد دارم، هنوز از اردوان کامکار جلوتر نرفته اند و همه پشت سر او گام و آرپژ میزنند. ”
    ۱+۲+۳+۴ = ما که نفهمیدیم چی شد!!!!

  • motalebi
    ارسال شده در اسفند ۲۲, ۱۳۸۹ در ۱۱:۳۸ ب.ظ

    در مورد نوازندگان دیگر سنتور هم اعتقاد دارم، هنوز از اردوان کامکار جلوتر نرفته اند!فرامرز پایور???

  • هادی
    ارسال شده در اسفند ۲۳, ۱۳۸۹ در ۱۱:۴۴ ب.ظ

    من هم مثل “هر دانشجوی موسیقی ای” مینشستم و در پستوی خانه مان مترونم را میگذاشتم روی ۱۴۰ و گام و آرپژ و قطعات کلاسیک را میزدم ???

    والا فکر نمی کنم “هر دانشجوی موسیقی ای” این کاری که شما می کردی انجام بده مگر نوازندگان تار و سه تاری که شاگرد یکی از اساتید خاص هستند!

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آثار مرتضی حنانه به نفع زلزله زدگان کرمانشاه عرضه می شود

برای اولین بار فروشِ پارتیتورهایی از آثار آهنگساز بزرگ و صاحب سبکِ ایرانی استاد زنده یاد مرتضی حنانه به نفع زلزله زدگان غرب کشور عرضه می شود. امیرآهنگ آخرین شاگرد مرتضی حنانه اعلام کرد: به زودی ده پارتیتور از آثار استاد مرتضی حنانه توسط من و نظارت امیرعلی حنانه در اختیار علاقمندان آثار این آهنگساز برجسته و صاحب سبک قرار می گیرد.

شهرام ناظری و کامکارها پیشگام کمک به زلزله زدگان شدند

شهرام ناظری و گروه موسیقی کامکارها کنسرت خیریه بزرگی را در تالار وزارت کشور برگزار می کنند که تمامی عواید آن به زلزله زدگان کرمانشاه* اختصاص پیدا می کند. شهرام ناظری، خواننده موسیقی مقامی و دستگاهی ایران، ضمن ابراز همدردی با هموطنان و همزبانان کردش، درباره برگزاری این کنسرت خیریه گفت: درست است که ما نمی توانیم همه مشکلات را حل کنیم اما بخشی از آنها را قطعا می‌توانیم. امیدوارم که مسئولین و هنرمندان در این زمینه بیاندیشند و راهکارهای خوبی برای آن پیدا کنند. من شخصا بسیار علاقمندم که در این زمینه با مردم کرد همدردی کنم و از همین روی برنامه ای را به همراه گروه موسیقی کامکارها برای روز ۲۹ آبان ماه است در سالن وزارت کشور تدارک دیده ام.

از روزهای گذشته…

اینک، شناخت دستگاه‌ها (III)

اینک، شناخت دستگاه‌ها (III)

معمولا در متن چنین آشناسازی‌هایی یک تعریف اعلام شده یا نشده در نظر گرفته می‌شود و بدون آن که خواننده با مبانی‌اش آشنا شود مرجع شکل دادن به روند شناخت قرار می‌گیرد. در کتاب حاضر تلاش زیادی صورت گرفته تا خواننده دست‌کم بخشی از سربالایی تلاشی را که امروزه برای درک سازماندهی موسیقی دستگاهی صورت می‌گیرد با کمک متن و مولفش بپیماید. اگر جز این باشد به هیچ شکل نمی‌توان وجود آن مقدار توضیحات را درباره‌ی مساله‌ی طبقه‌بندی و دیگر مقولاتی که به نظر نویسنده پایه‌ی شکل‌گیری دستگاه شده‌اند را روا داشت.
ناصر مسعودی: فعالیت در زمان ما بیشتر بر مبنای رفاقت بوده تا دخالت!

ناصر مسعودی: فعالیت در زمان ما بیشتر بر مبنای رفاقت بوده تا دخالت!

این روزها بحث در مورد معضل خواننده سالاری، موضوع بسیاری از نشریات موسیقی است. همیشه یکی از دلایل وجود این مشکل در ایران و خود بزرگ بینی خوانندگان موسیقی ما، بی اطلاعی این گروه از دیگر رشته های موسیقی شمرده شده است؛ چراکه در موسیقی کلاسیک غربی که خوانندگان ارتباط تنگاتنگی با دیگر موسیقیدانان دارند و (بر خلاف خوانندگان موسیقی ایرانی) همچون دیگر موسیقیدانها از تحصیلات زیادی بهره مند هستند، این مشکل وجود ندارد و خوانندگان مانند دیگر سولیست ها و موسیقیدان ها از اعتباری معقول برخوردارند.
دیمیتری شوستاگویچ (I)

دیمیتری شوستاگویچ (I)

دیمیتری دمیتریویچ شوستاگویچ آهنگساز روسی، یکی از نامدارترین آهنگسازان قرن بیستم است. او با تاثیر از موسیقیدانانی همچون، پروکوفیف و استراوینسکی، شیوه ترکیبی را توسعه بخشید، به عنوان مثال در اپرای “خانم مکبث از ناحیه متسنسک” (Lady Macbeth of the Mtsensk District) در سال ۱۹۳۴، یک اثر مجزا را با دو روش در کنار هم آفرید، هارمونی نئوکلاسیک (با تاثیر از استراوینسکی) و پست رومانتیک (شیوه پس از مالر). دست یابی منحصر به فرد شوستاکویچ به تونالیته شامل تضاد و کنتراستی بی قاعده و جذاب است. شوستاکوویچ به سمفونی های خویش بسیار مفتخر بود، او مهارتش در تکنیک را بیشتر مدیون مالر می دانست. مشهورترین آثارش ۱۵ سمفونی و ۱۵ کوارتت زهی است.
جشن خانه موسیقی و سازهای شجریان!

جشن خانه موسیقی و سازهای شجریان!

چهار شب جشن خانه موسیقی همزمان با پایان مهرماه به آخر رسید. در این سه شب گروه شهناز با سرپرستی مجید درخشانی و آواز محمدرضا شجریان، گروه کامکارها به سرپرستی هوشنگ کامکار و ارکستر ملی به رهبری فرهاد فخرالدینی به اجرای برنامه پرداختند و در روز چهارم که در واقع اختتامیه این برنامه بود طی مراسمی از مقام هنری چند هنرمند که هیچ کدام در محل برنامه حضور نداشتند، تقدیر شد و نیز در قسمت دوم برنامه داریوش طلایی به همراه آرش فرهنگفر به اجرای برنامه پرداختند.
موسیقی ایرانی و اینترنت

موسیقی ایرانی و اینترنت

از ۱۰ سال پیش، فعالیت سایتهای ایرانی موسیقی در اینترنت آغاز شده و بیش از ۵ سال است که این فعالیت جدی و فراگیر شده است. البته همواره، استقبال علاقمندان موسیقی از این محیط مجازی، با فراز و فرودهایی مواجه بوده است به صورتی که در هر دوره دو یا سه ساله گرایش خاصی پدید می آید، مثلا در دوره اول میتوان گرایش اصلی ایرانیان در اینترنت را به گروپهای یاهو مشاهده کرد، در دوره دوم گرایش به وبلاگها و وبلاگ سازی شکل گرفت (که عمدتاً بر روی محیط پرشین بلاگ و بلاگ اسکای رواج داشت.) بعد از این دوره فعالیت سایتها آغاز شد و همزمان وبلاگها کم کم غیرفعال شدند.
ویولون مسیح استرادیواریوس (VII)

ویولون مسیح استرادیواریوس (VII)

تا کنون ۳ ناحیه عرضی مهم مورد سنجش قرار گرفت. در این مبحث یکی دیگر از اندازه ها و شاید مهم ترین آن در بخش اندازه های ۲ بعدی بررسی خواهد شد. مقدار مورد نظر، مربوط به اعداد راستای طولی ساز می باشد. شاید در اینجا این سوال مطرح شود که چرا در ابتدا ما این بخش را بررسی نکردیم . پاسخ این است که به علت دسته بندی قسمت های هم راستا و درک بهتر مفهوم اندازه های عرضی و اندازه های طولی روند مورد نظر را انتخاب نمودیم و همچنین برای این قسمت (بررسی اندازه طولی) بخشهای دیگری نیز درسنجش ابعاد وجود دارند، که باید آنها را نیز در نظر بگیریم. به همین علت بهتر است این مبحث به صورت مستقل تحلیل شده تا مخاطب بتواند طبقه بندی منظمی از توضیحات مطرح شده را ترسیم نماید.
محمد رضا درویشی و کلیدر (I)

محمد رضا درویشی و کلیدر (I)

این مطلب در نگاه اول نقد یا توصیف ساختاری اثر کلیدر ساختۀ محمدرضا درویشی نیست و بیشتر تلاش شده به بهانۀ اجرای کلیدر و آثار مشابه نگاهی داشته باشیم به علل و عواملی که به واسطۀ آن اینگونه آثار مورد اقبال عمومی قرار نمی گیرند. چندی پیش، کنسرت مشترک هنرمندان حسین علیزاده و محمدرضا درویشی، در راس خبر های هنری مربوط به موسیقی قرار گرفته بود. کنسرتی که با واکنش های متفاوتی از زوایای گوناگون مواجه شد که یکی از آنها دعوت از بخش زهی ارکستر ملی (ناسیونال اکراین) بود.
پایانی بر آغاز (I)

پایانی بر آغاز (I)

ارکستر سمفونیک تهران با وجود تغییر سیاست های هنری در دولت جدید، همچنان در تعطیلی است و با اینکه بارها و بارها بر ضرورت فعالیت مجدد این سازمان فرهنگی با سابقه تاکید شده، هنوز هیچ اقدام موثری برای راه اندازی دوباره آن صورت نگرفته است. منوچهر صهبایی که قبل از بی سامانی ارکستر در دوره رهبری نادر مرتضی پور، رهبری ارکستر را به عهده داشته است، به تازگی در مصاحبه هایی از وضعیت فعلی ارکستر انتقاد کرده و عنوان کرده است که این مشکل را پیش از واقع شدن، حدس می زده و به نوازندگان ارکستر گوشزد می کرده است.
نگاهی به زندگی کورساکوف قبل از شروع به آهنگسازی

نگاهی به زندگی کورساکوف قبل از شروع به آهنگسازی

مارچ سال ۱۸۴۴، نیکلای ریمسکی – کورساکف در شهر کوچکی به نام تیخوین (Tikhvin) در ۲۰۰ کیلومتری سنت پترزبورگ متولد شد. خانواده او از نظر سن افراد کمی غیر طبیعی به نظر می رسید چرا که در بدو تولد پدرش ۶۰ ساله، مادرش ۴۲ ساله و برادرش یک افسر نیروی دریایی ۲۲ ساله بود.
پیتر گابریل

پیتر گابریل

پیتر گابریل به عنوان سرگروه Genesis در اواخر دهه ۶۰ و اوایل ۷۰، موسیقی Rock را با بهره گیری از عنصر Pop به سطوح جدیدی سوق داد. گبریل در تک خوانی های خود نسبت به سایر اعضای گروه مثل Phil Collins زیاد بلند پرواز نبود، اما در شیوه کار خود دقت زیادی به خرج می داد.