ارسلان کامکار: شاید دیگر جسارت کنسرتو زدن پیدا نکنم!

سجاد پورقناد: شاهدیم در ارکستر سمفونیک کارهای سولیستی اجرا نمی‌شود دلیل آن چیست؟ یعنی نوازنده‌ها تمایل به اجرای کنسرتو ندارند!
نوازنده سولیست باید توانا باشد؛ به گونه‌ای که وی بتواند جلوی جمعیت برنامه ‌اجرا بکند.

پورقناد: چرا کارهای سولیستی زیاد از شما ندیده‌ایم و فقط شما چند سال پیش، کنسرتو بتهوون را اجرا کردید و دیگر بعد از آن کنسرتو اجرا نکردید؟
برای کنسرتو زدن و سولیست بودن باید نوازنده‌ای توانا بود. من بعد از اجرای کنسرتو ویولون بتهوون، پشت دستم را داغ کردم که دیگر کنسرتو نزنم! چرا که در آن اجرا از لحاظ روانی به من فشار زیادی وارد شد.

یک نوازنده سولیست به طور حرفه‌ای از بچگی به روی سن می‌رود و در طی این اجراها تجربه‌های مختلفی کسب می‌کند و دستش روان می‌شود. اما اکنون برای سولیست بودن، سنم بالا رفته است و دیگر اینکه من تجربه یک سولیست حرفه ای را ندارم. یک سولیست حرفه‌ای در طول تحصیل خود آنقدر کنسرت می‌دهد که سولیست بودن برایش عادی می‌شود؛ هرچند خیلی از اینها اذعان دارند که استرس تا آخر عمر با آنهاست.

به فرض مثال در کنسرتو ویولون بتهوون، دو روز مانده به اجرا آنقدر دلهره داشتم که مجبور شدم پیش یکی از دکترهای فامیل بروم و ایشان یک قرص آرام‌بخش به من داد که یک ساعت قبل از اجرا بخورم. یادم هست که در این اجرا که به رهبری ایرج صهبایی بود، یک ساعت قبل از اجرا من قرص را خوردم و هر چه منتظر تاثیر قرص شدم نتیجه‌ای ندیدم! زمان اجرا ارکستر شروع به نواختن اورتوری کرد و من پشت صحنه در دلم به خودم فحش می‌دادم که حالا کنسرتو دادنت چه بود!؟ بعد فکر کردم که نه دیگر دیر شده است و اجرا زنده است و مخاطبان نشسته اند و ارکستر هم دارد کار خودش را انجام می‌دهد. روی صحنه رفتم و از ابتدای اجرای کنسرتو که هنوز ویولون وارد نشده بود، کم کم به خودم تلقین کردم که حالا که این کار را کردی باید بزنی و راه دیگری وجود ندارد… بعد از اینکه نت های اولیه را زدم، انگار آب سردی به روی من ریخته شد و تا آخر کنسرتو تقریبا راحت بودم.

پورقناد: تاکنون چند اثر سولیستی اجرا کرده‌اید؟
یکی از آثار حسین دهلوی به نام شوشتری (به زندان)، چهار فصل ویوالدی (همه فصلها)، کنسرتو بتهوون و این اواخر هم بخش ویولون سولوی شهرزاد ریمیسکی کورساکف را اجرا کردم.

پورقناد: اگر قرار باشد در آینده نیز کنسرتو بزنید، چه می‌زنید؟
ممکن است دیگر جسارت چنین کاری را نداشته باشم؛ چراکه برای اجرای کنسرتو باید جوانتر باشم و من با پنجاه سال سن، دیگر توانایی گذشته را ندارم اما می‌توانم کنسرتوی مندلسون، کنسرتوهای باخ و کنسرتوی شمار ۳ و ۴ و۵ موتسارت را بزنم.

پورقناد: باتوجه به اینکه کنسرتو کمانچه شما با عنوان «برتارک سپیده» با استقبال خوبی مواجه شد و اینکه شما ساز عود را هم به خوبی می‌نوازید آیا نمی‌خواهید برای ساز عود هم کنسرتو بنویسید؟
در فکرش هستم و ایده های جالبی نیز دارم و همانطور که خودتان گفته‌اید، کنسرتو کمانچه بسیار با استقبال مواجه شد و این آنقدر بر روی ذهنم تاثیر گذاشت که می‌خواهم برای تک تک ساز‌های ایرانی چون عود، تار، سنتور و… کنسرتو بنویسم و همینطور کنسرتو دوم کمانچه ام را بنویسم.

10 دیدگاه

  • بی نام!
    ارسال شده در خرداد ۲۳, ۱۳۹۰ در ۱۱:۲۷ ب.ظ

    خوب یادم میاد اهالی هارمونی تاک در چند مقاله از انگشت گذاری های جناب کامکار در اجرای این کنسرتو خصوصاً در موومان سوم انتقاد کردند…..وقتی شما اصل قضیه ر ول کردید به انگشت گذاری که تا حدود زیادی شخصیه گیر میدید کسی جرأت نداره بیاد روی سن! در ایران تعداد صاحب-نظران و منتقدان خیلی بیشتر از نوازندگان حرفه ای است….چرا؟؟؟؟ به عنوان یک رسانه وظیفه بزرگی روی دوش شماست!

  • ل.ص
    ارسال شده در خرداد ۲۴, ۱۳۹۰ در ۹:۵۰ ق.ظ

    دلایل شخصی روی سن نیامدن از طرف آقای کامکار در متن گفتگو بخوبی توضیح داده شده، فکر نمیکنم نیاز به مفسر بی نام داشته باشه! در تمام دنیا هم صاحب نطر و منتفد موسیقی وجود داره و اتفاقا خیلی بیشتر از چند نفر و یا چند سایت انگشت شمار موسیقی و یا یک دو مجله و اساسا این مسئله با اینکه کسی به خود جرات اجرا بده یا نه متفاوته، و اتفاقا وجود نقد و منتقدان(با نظر مثبت یا منفی)باعث اعتلای سطح کار میشه. اتفاقا یکی از وظایف رسانه بر خلاف نظر شما خبر رسانی و بررسی همین موضوع هست. اما متاسفانه، این کار در همین سایت درباره اون اجرا انجام نشد و من شاهد نقد اجرا از زوایای مختلف رهبری، ارکستر و سولیست نبودم، من تعجب میکنم شما چطور نقدی رو که انجام نشده و ما نخوندیم، متوجه سایت میدونین؟ همین الان هم نوشته های سایت تماما موجود هست و میتونین برای صحبتتون لینک “چند مقاله ای” رو که گفتین، بگذارین!

  • بی نام!
    ارسال شده در خرداد ۲۴, ۱۳۹۰ در ۱۱:۰۵ ب.ظ

    من هم در آرشیو پیدا نکردم! شاید من اشتباه می کنم و وبسایت دیگری این موضوع را بررسی کرده، شایدم هیچ کدام. دقیقاً نقد هست که باعث پیشرفت میشه اما نه با ادبیات و سطح دانش برخی نویسندگان این پایگاه و نشریات! معرفی آلبوم ها خیلی اوقات با تبلیغ اثر همراه شده و نه نقد فنی! در مصاحبه ها جبهه گیری میشه و … پیشنهاد من برای نویسندگان این پایگاه اینه که به مطالعه بیشتر نشریات موسیقی جهانی بپردازند تا با روش کار “موزیگولوگ”ها در بررسی آثار آشنایی بیشتری پیدا کنند.

  • ل.ص
    ارسال شده در خرداد ۲۵, ۱۳۹۰ در ۹:۱۷ ق.ظ

    من تعجب می کنم از شما! شما در کامنت اول نوشتید:” خوب یادم میاد” در چند مقاله از انگشت گذاری های جناب کامکار در اجرای این کنسرتو خصوصاً در موومان سوم انتقاد کردند و… بعد که بنده به شما معترض شدم می فرمائید:شاید من اشتباه می کنم و وبسایت دیگری این موضوع را بررسی کرده، شایدم هیچ کدام!؟!؟ پس اساسا کامنت اول رو صرفا جهت تخریب بی دلیل و بی پایه و اساس دوستان زحمت کش هارمونی تاک نوشتید. جالبه حالا لطف بفرمائید اینکه در دومین کامنت نوشته اید:
    معرفی آلبوم ها خیلی اوقات با تبلیغ اثر همراه شده و نه نقد فنی! مشخصا لینک مطالبی که در اون آنها آلبوم ها تبلیغ شده و نه نقد فنی بگذارید و بنویسید به چه دلایلی نقد اشتباه صورت گرفته؟
    دوست عزیز بی نام، نویسندگان این سایت هر یک تعداد بسیار زیادی مقالات فنی در مطالب مرتبط با تخصص خود نوشته اند و کار خود رو خوب بلد هستند!و این نشریه در حال حاضر به دلیل سطح کار بالا ی تخصصی و “زحمات بی منتی” که در این چند سال برای اعتلای موسیقی فارسی زبانان و افرادی چون بنده و جنابعالی کشیده است در موقعیت تخصصی بسیار خوب، حتی از سطح جهانی قرار گرفته و من انگلیسی کردن مقالات خصوصا نویسندگان سایت رو پیشنهاد می کنم. شما هم لطف بفرمائید به جای رکه گیری، و حملات بی مایه از لحاظ بنیان دانشی و بی پایه از جهت ارائه قرائن از مطالب بهره بیشتری بگیرید و فرهنگ تشکر و ادب و سواد آموزی رو به جای گستاخی پیش بگیرید:::دقیقاً نقد هست که باعث پیشرفت میشه اما نه با ادبیات و سطح دانش برخی نویسندگان این پایگاه و نشریات! !!!
    جالب اینجاست که بسیاری از افرادی که در محیط دنیای مجازی چنین جامه دری می کنند و فریادها می زنند یا برای تقویت مواضع ابراز داشته خود کامنت های با نامهای متفاوت در انتهای یک مقاله می گذارند(و البته اینها همه نشانه بیماری است!)در محیط دنیای واقعی و هنگامی که سطح دانش و توانائی هایشان مشخص می گردد به همین نویسندگان،استاد استاد می کنند!موفق باشید دوست عزیز.

  • بی نام!
    ارسال شده در خرداد ۲۵, ۱۳۹۰ در ۸:۵۲ ب.ظ

    صرفاً جهت یادآوری:

    http://www.harmonytalk.com/id/923
    http://www.harmonytalk.com/id/924

    http://www.harmonytalk.com/id/737

    http://www.harmonytalk.com/id/3835

    این چند نمونه را می توانید ترجمه کرده و برای یک نشریه “معتبر” موسیقایی ارسال نمایید، البته به همراه آلبوم آهنگساز.
    نویسندگان بهتر است کمتر تملق دوستان و استادانشان را بگویند.
    موفق باشید

  • ل.ص
    ارسال شده در خرداد ۲۶, ۱۳۹۰ در ۱۲:۰۶ ق.ظ

    لینک هایی رو که گذاشتین دیدم، جالب اینجاست که دو لینک از چهار لینک به بررسی مفصل و فنی یک موضوع(تحلیلی بر آثار منتشر شده کیاوش صاحب نسق) اخنصصاص دارد که نوشته جناب صداقت کیش بوده و در مجله معتبر “فرهنگ و آهنگ” و نه هارمونی تاک اول بار منتشر شده؛اما جالب اینجاست که اول، باز هم شما نفرمودید که به چه دلیل فنی بر این نوشته خرده می گیرید؟ آیا نقدی بر نوشته آقای صداقت کیش دارین؟ یا نقدی بر اثر جناب صاحب نسق؟ و اگر هست چرا ارائه نمی کنید؟ دوم، حتما در نشریه فرهنگ و آهنگ هم جبهه گیری شده! و اصولا اگر در هر کجا از کسی یا کاری تعریف بشه و یا حتی صحبتی در جهت شناساندن اثری صورت پذیرد، شما دچار ناراحتی و تشویش می شوید و آنرا تملق می دانید و نویسندگانش را بی دانش و…حال چه صاحب نسق باشد، چه صهبایی، چه داودیان و…!(جالب اینجاست که این نویسندگان به زعم شما بی دانش و متملق از کجا اینهمه مطلب فنی محیا می سازند؟!؟!) سوم، این برای من بسیار جالبه که چطور اشخاصی چون شما که این سایت و مطالب آنرا نمی پسندند و غیر تخصصی و یا تملق گونه می پندارند؛ چندین سال هست که در هزار توی مقالات این سایت پرسه میزنند! این هم از عجایب خلقت انسان هست…!!
    این برای انسان یک حسن و در عین حال نشانه سلامت روح و روان است که از دیدن دوستی و موفقیت هم میهنان خودش خشنود شود و هیچگاه فراموش نکنید که در این دنیا برای تمامی اشخاص مستعد و با اراده که تلاش می کنند، جای پیشرفت و امکان موفقیت وجود دارد و هرگز موفقیت کسی مزاحم تنفس دیگران نیست، حتی جنابعالی دوست دانشمند و مهربان ! بدرود!!

  • سینا حسینی
    ارسال شده در خرداد ۲۶, ۱۳۹۰ در ۸:۵۷ ق.ظ

    واقعا ارسلان کامکار یکی از هنرمندای خوش اخلاق ماست. تو چندتا مصاحبه و صحبت دیدم که صداقت داره و خودش و حد خودش رو به خوبی می شناسه. حتما یکی از دلایل موفقیتش هم همینه. اصلا کلا اکثر هنرمندایی که چنین اخلاقی دارن موفقن. کاش همه هنرمندای ما این اخلاق رو داشتن….

  • منوچهر نظری
    ارسال شده در فروردین ۲, ۱۳۹۳ در ۵:۴۹ ب.ظ

    بنده افتخار شاگردی ایشان رو داشتم بسیار متواضع و انسان وارسته ای هستند براشون ارزوی موفقیت دارم امید دارم شرایطی پیش بیاد که دوباره در خدمت ایشان باشم

  • فربد
    ارسال شده در مرداد ۵, ۱۳۹۳ در ۵:۵۷ ب.ظ

    سلام می خواستم خواهش کنم که از جناب ارسلان کامکار و سایت بسیار خوبتون که این اجرا هایی رو که می فرمایند در دسترس قرار بدهند تا ماهم بتونیم لذت ببریم برای مثال نه توی اینترنت چیزی پیدا می شه نه ایشون چیزی رو ضبط و منتشر کرده اند که ما تهیه کنیم ایشون می فرمایند کنسرتوهای مندلسون که واقعا سخت هستند و باخ و ۳٫۴٫۵ موتسارت و بتهوون و ۴ فصل ویوالدی رو می نوازند و اجرا داشته اند ببینید من خواهش می کنم ایشون چند سالی رو تمرکزشونو بزارند رو یکی از این شاهکارها و حداقل اجرای تمییز استودیوئی داشته باشند واقعا حیفه آخه … این رو گفتم به خاطر این که ایشون این کارها رو اجرا کرده انده و درست هم هست اجرای زنده در ایرانی که هیچ دلخوشی برای اون همه زحمت نه مادی نه معنوی وجود نداره کاملا درسته ولی حداقل این اجرا ها رو از خودشون به جا بزارند و هارمونی تاک عزیز اگر اجراهای سولو ایشون رو دارید لطفا با اجازه ایشون تو سایت قرار بدید بازم ممنونم از سایت فوق العاده شما

  • ارسال شده در مرداد ۶, ۱۳۹۳ در ۷:۳۵ ق.ظ

    آقای فرید عزیز، آقای ارسلان کامکار هیچ یک از این کنسرتو ها را هنوز ضبط نکرده اند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

گزارشی از دومین نشست «نقدِ نقد» (V)

فیاض ادامه داد: من به روشنی به خاطر دارم که اگر ۳۰ سال پیش می‌گفتیم که فلانی نقد می‌کند، معنی‌اش این بود که فلانی با چیزی مخالفت می‌کند ولی در ذهن حداقل بنده و فکر می‌کنم شمار بسیار زیادی از دوستانی که در آذر ۱۳۹۷ زندگی می‌کنند منتقد کسی نیست که ایراد بگیرد. این جا یک رویداد همزمانی را شاهد هستیم. یعنی ما همزمان دوستانی را داریم که در زمانی زندگی کرده‌اند که نقد عبارت بوده است از موضع‌گیری مخالف با یک موضوع و بعد به مرور با کنش‌های نسل‌های دیگری معانی دیگری پیدا کرده است و این از جمله جاهایی است که من شکاف نسلی را می‌بینم. اگر به خیلی از عزیزانی که مثلا ممکن است ۲۰ سال از من بزرگ‌تر باشند بگوییم قرار است نقد شوید با نوعی جبهه‌گیری آن‌ها مواجه می‌شویم، چون فکر می‌کنند منتقد به معنی مخالف است.

یادداشتی بر مجموعه کنسرت‌های «چندشب عود»

شاید اگر با چند جابه‌جایی یا اضافه‌کردن شب چهارم، اجرای نوازندگانی همچون حمید خوانساری، شهرام غلامی، مریم خدابخش، سیاوش روشن و امیرفرهنگ اسکندری و… را در چنین برنامه‌ای می‌شنیدیم، می‌شد سنجه‌های دقیق‌تری از عیار عودنوازیِ امروز ایران بدست داد. با اینحال آنچه در این سه شب رخ داد چنین بود:

از روزهای گذشته…

نگاهی به آلبوم «تمام تو»

نگاهی به آلبوم «تمام تو»

«تمام تو» نزدیکی دو ذهن با دو بیان شخصی و با دو پیشینه‌ی متفاوت و ناهمگون است. بستری است برای آمیزش دو ساز و هم‌نشینی دو نگاه و تلاشی برای یافتن یک فصل مشترک بین دو عنصر نامتجانس و غریب. حاصل این آمیزش رسیدن به انتزاعی از موسیقی ایرانی است که در آن خصائص مُدال قوی‌ترین نقش را دارد.
روش سوزوکی (قسمت هفتم)

روش سوزوکی (قسمت هفتم)

انسان بدون استعداد متولد میشود. خصوصیت محیط زیست او تعیین می کند که چه چیزی که او بوجود می آید. نیروی حیاتش و توانائی هایش بوسیله تطبیق او با اطراف و محیطش جان میگیرد. بوضوح در کتاب پر ارزش روانشناسی کودک دکتر فومیو کیدا، این موضوع تشریح میشود. او در این کتاب، از دو دختر خردسال یاد می کند که یک گرگ آنها را پرورش داده بوده!
موسیقی آفریقای جنوبی (I)

موسیقی آفریقای جنوبی (I)

موسیقی آفریقای جنوبی، از اوایل دوره مستعمرگی این کشور، از ترکیب ایده ها و فرم های محلی با ایده ها و فرم هایی که از کشورهای دیگر به این کشور منتقل شدند، شکل گرفته است که باعث شده رنگ و بویی به خود بگیرد که خاص آفریقای جنوبی است.
مستر کلاس موسیقی ایرانی در جولیارد

مستر کلاس موسیقی ایرانی در جولیارد

روز جمعه دوّم فوریه به دعوت پروفسور بهزاد رنجبران آهنگساز ایرانی و استاد کنسرواتوار جولیارد نیویورک در ادامه مجموعه کلاسهای world music که بخشی از درس اختصاصی دانشجویان جولیارد به شمار میرود، مستر کلاس موسیقی ایرانی برگزار شد.هنرمندان این دوره، سیامک جهانگیری نوازنده نی مقیم ایران و بهروز جمالی موسیقیدان ایرانی مقیم امریکا بودند.
بررسی ساختار دستگاه شور در ردیف میرزاعبدالله» (II)

بررسی ساختار دستگاه شور در ردیف میرزاعبدالله» (II)

نکته‌ی دیگر اینکه ردیف به رغم انجماد در دهه‌های اخیر و تبدیل شدن از یک کارگان مدل به یک کارگان ثابت، کماکان به عنوان تنها مجموعه‌ی منسجمی که بخش اعظمی از محتوای مدال موسیقی کلاسیک ایران را در خود جای داده، کارکرد آموزشی نیز یافته است و در مسیر آموزش آن مطلوب است هنرجویان، به طور عینی منطق فرمال آن را درک کنند. منطقی که به زعم نگارنده و به اعتبار مواجهه‌ی ‌متعدد با این مسأله در کلاس‌های مختلف موسیقی، در ردیف‌های سازی دستگاه مهمی چون شور شفاف نیست و در خصوص آن، ساختار منسجمی در ذهن هنرجویان شکل نمی‌گیرد. نوشته‌ی حاضر سعی بر حل این مسأله دارد.
سعیدی: همیشه با ساز همسرم می نوازم

سعیدی: همیشه با ساز همسرم می نوازم

همیشه یادشان می‌کنم، همیشه… در حقیقت می‌توانم بگویم که یکی از اساتیدی بودند که در زندگی هنری من خیلی مؤثر بودند هم ایشان هم استاد دکتر صفوت و البته استاد مفتاح هم که جای خودشان را دارند چون سبک مضراب زدن را در حقیقت ایشان به من یاد دادند و اگر ایشان نبودند، خب من نمی‌توانستم به اینجا برسم. هرچند تکنیک‌های ایشان با چیزی که امروز من اجرا می کنم فرق دارد چون من دیدم کارم یک جور دیگر است، تکنیک را عوض کردم و فرم کار را عوض کردم. حالا ان‌شاءالله این سی دی هزار گیسو که به بازار بیاید تمام این تغییرها و تمام این تفاوت‌ها را شما می‌توانید حس بکنید.
بررسی برخی آراء و گفتارهای نورعلی برومند از منظر دیدگاه‌های اتنوموزیکولوژی (II)

بررسی برخی آراء و گفتارهای نورعلی برومند از منظر دیدگاه‌های اتنوموزیکولوژی (II)

به عنوان سومین رویکرد، نتل به منظورِ مردم نگاری‏ای دقیق در تحقیقات میدانی، «ایده‏ی پژوهش مشترک» توسط فرد درونی و بیرونی را ارائه کرده و هم چنین، کاربرد هم‏زمانِ جنبه‏ هایی از روشِ مبتنی بر مردم ‏شناسی و روشی که مستقیماً موسیقایی است را توصیه می ‏کند (۱۳۸۱ب: ۱۶۳؛ ۱۳۸۴: ۲۰). بنا به نظر وی هر دو دیدگاهِ امیک و اتیک معتبر هستند، اما دیدگاه امیک نسبت به اتیک مقدّم و مهم تر است و دیدگاه اتیک مکمّلِ امیک به شمار می ‏آ‏ید (۱۳۸۳: ۱۵۷). رویکرد اخیر در ارتباطی متوازن با جملاتِ ادامۀ مکالمۀ نتل و برومند قرار دارد و مرهونِ پاسخ هوشمندانۀ نتل به برومند و تحلیل دانشورانه ‏‏اش از گفتگویِ آن‏ها است (نک. همان: ۱۵۳ و ۱۵۸).
آموزش ساز، کاری دانشگاهی نیست (VIII)

آموزش ساز، کاری دانشگاهی نیست (VIII)

البته باید بگویم امکانات امروزی خیلی بیشتر از ۵۰ سال پیش است افراد تحصیلکرده ذی صلاحیت خیلی بیشتر و در دسترس هستند. حالا تا چه اندازه استفاده درستی از آنها می‌شود نمی‌دانم، اما آشنایی مختصر چندروزه با عده‌ای که حتی اسامی‌شان را نشنیده بودم؛ این‌طور استنباط می‌کنم که الآن امکانات برای آموزش، تشویق و ترفیع موسیقی در جامعه خیلی بیشتر است تا ۵۰ سال پیش. درگذشته شاید دیدرسمی کشوری نسبت به موسیقی قدری موافق‌تر بود، استنباط من این است که وضع دارد به‌تدریج بهتر می‌شود ولی امکاناتی که اکنون در دسترس است خیلی بیشتر از گذشته است.
مروری بر آلبوم «آثار استاد فرامرز پایور»

مروری بر آلبوم «آثار استاد فرامرز پایور»

مکتب پایور در میان مکتب‌های آموزشی-هنری در موسیقی ما موقعیت خاصی دارد، نه ‌فقط به دلیل این‌که یک دوره‌ی یادگیری طولانی‌مدت منظم (حدوداً ۱۰ ساله) را پیشنهاد می‌دهد بلکه به خاطر نقشی که می‌تواند در یکی از مهم‌ترین نیازهای فعلی موسیقی کلاسیک ما بازی کند. آثار «فرامرز پایور» این پتانسیل را دارد که در کمبود اجرای مجدد قطعات موسیقی و توجه به هنر تفسیر –به‌عنوان مرحله‌ای از روند کلاسیک‌سازی- گشایشی پدید آورد.
پیانو – نحوه انتخاب، قسمت اول

پیانو – نحوه انتخاب، قسمت اول

انتخاب پیانو بخصوص اگر بودجه کافی در اختیار داشته باشید، یکی از لذت بخش ترین اوقات زندگی یک علاقمند به موسیقی و پیانو است. ایستادن پشت ویترین مغازه های پیانو فروشی و مات و مبهوت ماندن در مقابل عظمت و زیبایی این ساز، بر هیچکدام از نوازندگان پیانو پوشیده نیست.