ارسلان کامکار: شاید دیگر جسارت کنسرتو زدن پیدا نکنم!

سجاد پورقناد: شاهدیم در ارکستر سمفونیک کارهای سولیستی اجرا نمی‌شود دلیل آن چیست؟ یعنی نوازنده‌ها تمایل به اجرای کنسرتو ندارند!
نوازنده سولیست باید توانا باشد؛ به گونه‌ای که وی بتواند جلوی جمعیت برنامه ‌اجرا بکند.

پورقناد: چرا کارهای سولیستی زیاد از شما ندیده‌ایم و فقط شما چند سال پیش، کنسرتو بتهوون را اجرا کردید و دیگر بعد از آن کنسرتو اجرا نکردید؟
برای کنسرتو زدن و سولیست بودن باید نوازنده‌ای توانا بود. من بعد از اجرای کنسرتو ویولون بتهوون، پشت دستم را داغ کردم که دیگر کنسرتو نزنم! چرا که در آن اجرا از لحاظ روانی به من فشار زیادی وارد شد.

یک نوازنده سولیست به طور حرفه‌ای از بچگی به روی سن می‌رود و در طی این اجراها تجربه‌های مختلفی کسب می‌کند و دستش روان می‌شود. اما اکنون برای سولیست بودن، سنم بالا رفته است و دیگر اینکه من تجربه یک سولیست حرفه ای را ندارم. یک سولیست حرفه‌ای در طول تحصیل خود آنقدر کنسرت می‌دهد که سولیست بودن برایش عادی می‌شود؛ هرچند خیلی از اینها اذعان دارند که استرس تا آخر عمر با آنهاست.

به فرض مثال در کنسرتو ویولون بتهوون، دو روز مانده به اجرا آنقدر دلهره داشتم که مجبور شدم پیش یکی از دکترهای فامیل بروم و ایشان یک قرص آرام‌بخش به من داد که یک ساعت قبل از اجرا بخورم. یادم هست که در این اجرا که به رهبری ایرج صهبایی بود، یک ساعت قبل از اجرا من قرص را خوردم و هر چه منتظر تاثیر قرص شدم نتیجه‌ای ندیدم! زمان اجرا ارکستر شروع به نواختن اورتوری کرد و من پشت صحنه در دلم به خودم فحش می‌دادم که حالا کنسرتو دادنت چه بود!؟ بعد فکر کردم که نه دیگر دیر شده است و اجرا زنده است و مخاطبان نشسته اند و ارکستر هم دارد کار خودش را انجام می‌دهد. روی صحنه رفتم و از ابتدای اجرای کنسرتو که هنوز ویولون وارد نشده بود، کم کم به خودم تلقین کردم که حالا که این کار را کردی باید بزنی و راه دیگری وجود ندارد… بعد از اینکه نت های اولیه را زدم، انگار آب سردی به روی من ریخته شد و تا آخر کنسرتو تقریبا راحت بودم.

پورقناد: تاکنون چند اثر سولیستی اجرا کرده‌اید؟
یکی از آثار حسین دهلوی به نام شوشتری (به زندان)، چهار فصل ویوالدی (همه فصلها)، کنسرتو بتهوون و این اواخر هم بخش ویولون سولوی شهرزاد ریمیسکی کورساکف را اجرا کردم.

پورقناد: اگر قرار باشد در آینده نیز کنسرتو بزنید، چه می‌زنید؟
ممکن است دیگر جسارت چنین کاری را نداشته باشم؛ چراکه برای اجرای کنسرتو باید جوانتر باشم و من با پنجاه سال سن، دیگر توانایی گذشته را ندارم اما می‌توانم کنسرتوی مندلسون، کنسرتوهای باخ و کنسرتوی شمار ۳ و ۴ و۵ موتسارت را بزنم.

پورقناد: باتوجه به اینکه کنسرتو کمانچه شما با عنوان «برتارک سپیده» با استقبال خوبی مواجه شد و اینکه شما ساز عود را هم به خوبی می‌نوازید آیا نمی‌خواهید برای ساز عود هم کنسرتو بنویسید؟
در فکرش هستم و ایده های جالبی نیز دارم و همانطور که خودتان گفته‌اید، کنسرتو کمانچه بسیار با استقبال مواجه شد و این آنقدر بر روی ذهنم تاثیر گذاشت که می‌خواهم برای تک تک ساز‌های ایرانی چون عود، تار، سنتور و… کنسرتو بنویسم و همینطور کنسرتو دوم کمانچه ام را بنویسم.

10 دیدگاه

  • بی نام!
    ارسال شده در خرداد ۲۳, ۱۳۹۰ در ۱۱:۲۷ ب.ظ

    خوب یادم میاد اهالی هارمونی تاک در چند مقاله از انگشت گذاری های جناب کامکار در اجرای این کنسرتو خصوصاً در موومان سوم انتقاد کردند…..وقتی شما اصل قضیه ر ول کردید به انگشت گذاری که تا حدود زیادی شخصیه گیر میدید کسی جرأت نداره بیاد روی سن! در ایران تعداد صاحب-نظران و منتقدان خیلی بیشتر از نوازندگان حرفه ای است….چرا؟؟؟؟ به عنوان یک رسانه وظیفه بزرگی روی دوش شماست!

  • ل.ص
    ارسال شده در خرداد ۲۴, ۱۳۹۰ در ۹:۵۰ ق.ظ

    دلایل شخصی روی سن نیامدن از طرف آقای کامکار در متن گفتگو بخوبی توضیح داده شده، فکر نمیکنم نیاز به مفسر بی نام داشته باشه! در تمام دنیا هم صاحب نطر و منتفد موسیقی وجود داره و اتفاقا خیلی بیشتر از چند نفر و یا چند سایت انگشت شمار موسیقی و یا یک دو مجله و اساسا این مسئله با اینکه کسی به خود جرات اجرا بده یا نه متفاوته، و اتفاقا وجود نقد و منتقدان(با نظر مثبت یا منفی)باعث اعتلای سطح کار میشه. اتفاقا یکی از وظایف رسانه بر خلاف نظر شما خبر رسانی و بررسی همین موضوع هست. اما متاسفانه، این کار در همین سایت درباره اون اجرا انجام نشد و من شاهد نقد اجرا از زوایای مختلف رهبری، ارکستر و سولیست نبودم، من تعجب میکنم شما چطور نقدی رو که انجام نشده و ما نخوندیم، متوجه سایت میدونین؟ همین الان هم نوشته های سایت تماما موجود هست و میتونین برای صحبتتون لینک “چند مقاله ای” رو که گفتین، بگذارین!

  • بی نام!
    ارسال شده در خرداد ۲۴, ۱۳۹۰ در ۱۱:۰۵ ب.ظ

    من هم در آرشیو پیدا نکردم! شاید من اشتباه می کنم و وبسایت دیگری این موضوع را بررسی کرده، شایدم هیچ کدام. دقیقاً نقد هست که باعث پیشرفت میشه اما نه با ادبیات و سطح دانش برخی نویسندگان این پایگاه و نشریات! معرفی آلبوم ها خیلی اوقات با تبلیغ اثر همراه شده و نه نقد فنی! در مصاحبه ها جبهه گیری میشه و … پیشنهاد من برای نویسندگان این پایگاه اینه که به مطالعه بیشتر نشریات موسیقی جهانی بپردازند تا با روش کار “موزیگولوگ”ها در بررسی آثار آشنایی بیشتری پیدا کنند.

  • ل.ص
    ارسال شده در خرداد ۲۵, ۱۳۹۰ در ۹:۱۷ ق.ظ

    من تعجب می کنم از شما! شما در کامنت اول نوشتید:” خوب یادم میاد” در چند مقاله از انگشت گذاری های جناب کامکار در اجرای این کنسرتو خصوصاً در موومان سوم انتقاد کردند و… بعد که بنده به شما معترض شدم می فرمائید:شاید من اشتباه می کنم و وبسایت دیگری این موضوع را بررسی کرده، شایدم هیچ کدام!؟!؟ پس اساسا کامنت اول رو صرفا جهت تخریب بی دلیل و بی پایه و اساس دوستان زحمت کش هارمونی تاک نوشتید. جالبه حالا لطف بفرمائید اینکه در دومین کامنت نوشته اید:
    معرفی آلبوم ها خیلی اوقات با تبلیغ اثر همراه شده و نه نقد فنی! مشخصا لینک مطالبی که در اون آنها آلبوم ها تبلیغ شده و نه نقد فنی بگذارید و بنویسید به چه دلایلی نقد اشتباه صورت گرفته؟
    دوست عزیز بی نام، نویسندگان این سایت هر یک تعداد بسیار زیادی مقالات فنی در مطالب مرتبط با تخصص خود نوشته اند و کار خود رو خوب بلد هستند!و این نشریه در حال حاضر به دلیل سطح کار بالا ی تخصصی و “زحمات بی منتی” که در این چند سال برای اعتلای موسیقی فارسی زبانان و افرادی چون بنده و جنابعالی کشیده است در موقعیت تخصصی بسیار خوب، حتی از سطح جهانی قرار گرفته و من انگلیسی کردن مقالات خصوصا نویسندگان سایت رو پیشنهاد می کنم. شما هم لطف بفرمائید به جای رکه گیری، و حملات بی مایه از لحاظ بنیان دانشی و بی پایه از جهت ارائه قرائن از مطالب بهره بیشتری بگیرید و فرهنگ تشکر و ادب و سواد آموزی رو به جای گستاخی پیش بگیرید:::دقیقاً نقد هست که باعث پیشرفت میشه اما نه با ادبیات و سطح دانش برخی نویسندگان این پایگاه و نشریات! !!!
    جالب اینجاست که بسیاری از افرادی که در محیط دنیای مجازی چنین جامه دری می کنند و فریادها می زنند یا برای تقویت مواضع ابراز داشته خود کامنت های با نامهای متفاوت در انتهای یک مقاله می گذارند(و البته اینها همه نشانه بیماری است!)در محیط دنیای واقعی و هنگامی که سطح دانش و توانائی هایشان مشخص می گردد به همین نویسندگان،استاد استاد می کنند!موفق باشید دوست عزیز.

  • بی نام!
    ارسال شده در خرداد ۲۵, ۱۳۹۰ در ۸:۵۲ ب.ظ

    صرفاً جهت یادآوری:

    http://www.harmonytalk.com/id/923
    http://www.harmonytalk.com/id/924

    http://www.harmonytalk.com/id/737

    http://www.harmonytalk.com/id/3835

    این چند نمونه را می توانید ترجمه کرده و برای یک نشریه “معتبر” موسیقایی ارسال نمایید، البته به همراه آلبوم آهنگساز.
    نویسندگان بهتر است کمتر تملق دوستان و استادانشان را بگویند.
    موفق باشید

  • ل.ص
    ارسال شده در خرداد ۲۶, ۱۳۹۰ در ۱۲:۰۶ ق.ظ

    لینک هایی رو که گذاشتین دیدم، جالب اینجاست که دو لینک از چهار لینک به بررسی مفصل و فنی یک موضوع(تحلیلی بر آثار منتشر شده کیاوش صاحب نسق) اخنصصاص دارد که نوشته جناب صداقت کیش بوده و در مجله معتبر “فرهنگ و آهنگ” و نه هارمونی تاک اول بار منتشر شده؛اما جالب اینجاست که اول، باز هم شما نفرمودید که به چه دلیل فنی بر این نوشته خرده می گیرید؟ آیا نقدی بر نوشته آقای صداقت کیش دارین؟ یا نقدی بر اثر جناب صاحب نسق؟ و اگر هست چرا ارائه نمی کنید؟ دوم، حتما در نشریه فرهنگ و آهنگ هم جبهه گیری شده! و اصولا اگر در هر کجا از کسی یا کاری تعریف بشه و یا حتی صحبتی در جهت شناساندن اثری صورت پذیرد، شما دچار ناراحتی و تشویش می شوید و آنرا تملق می دانید و نویسندگانش را بی دانش و…حال چه صاحب نسق باشد، چه صهبایی، چه داودیان و…!(جالب اینجاست که این نویسندگان به زعم شما بی دانش و متملق از کجا اینهمه مطلب فنی محیا می سازند؟!؟!) سوم، این برای من بسیار جالبه که چطور اشخاصی چون شما که این سایت و مطالب آنرا نمی پسندند و غیر تخصصی و یا تملق گونه می پندارند؛ چندین سال هست که در هزار توی مقالات این سایت پرسه میزنند! این هم از عجایب خلقت انسان هست…!!
    این برای انسان یک حسن و در عین حال نشانه سلامت روح و روان است که از دیدن دوستی و موفقیت هم میهنان خودش خشنود شود و هیچگاه فراموش نکنید که در این دنیا برای تمامی اشخاص مستعد و با اراده که تلاش می کنند، جای پیشرفت و امکان موفقیت وجود دارد و هرگز موفقیت کسی مزاحم تنفس دیگران نیست، حتی جنابعالی دوست دانشمند و مهربان ! بدرود!!

  • سینا حسینی
    ارسال شده در خرداد ۲۶, ۱۳۹۰ در ۸:۵۷ ق.ظ

    واقعا ارسلان کامکار یکی از هنرمندای خوش اخلاق ماست. تو چندتا مصاحبه و صحبت دیدم که صداقت داره و خودش و حد خودش رو به خوبی می شناسه. حتما یکی از دلایل موفقیتش هم همینه. اصلا کلا اکثر هنرمندایی که چنین اخلاقی دارن موفقن. کاش همه هنرمندای ما این اخلاق رو داشتن….

  • منوچهر نظری
    ارسال شده در فروردین ۲, ۱۳۹۳ در ۵:۴۹ ب.ظ

    بنده افتخار شاگردی ایشان رو داشتم بسیار متواضع و انسان وارسته ای هستند براشون ارزوی موفقیت دارم امید دارم شرایطی پیش بیاد که دوباره در خدمت ایشان باشم

  • فربد
    ارسال شده در مرداد ۵, ۱۳۹۳ در ۵:۵۷ ب.ظ

    سلام می خواستم خواهش کنم که از جناب ارسلان کامکار و سایت بسیار خوبتون که این اجرا هایی رو که می فرمایند در دسترس قرار بدهند تا ماهم بتونیم لذت ببریم برای مثال نه توی اینترنت چیزی پیدا می شه نه ایشون چیزی رو ضبط و منتشر کرده اند که ما تهیه کنیم ایشون می فرمایند کنسرتوهای مندلسون که واقعا سخت هستند و باخ و ۳٫۴٫۵ موتسارت و بتهوون و ۴ فصل ویوالدی رو می نوازند و اجرا داشته اند ببینید من خواهش می کنم ایشون چند سالی رو تمرکزشونو بزارند رو یکی از این شاهکارها و حداقل اجرای تمییز استودیوئی داشته باشند واقعا حیفه آخه … این رو گفتم به خاطر این که ایشون این کارها رو اجرا کرده انده و درست هم هست اجرای زنده در ایرانی که هیچ دلخوشی برای اون همه زحمت نه مادی نه معنوی وجود نداره کاملا درسته ولی حداقل این اجرا ها رو از خودشون به جا بزارند و هارمونی تاک عزیز اگر اجراهای سولو ایشون رو دارید لطفا با اجازه ایشون تو سایت قرار بدید بازم ممنونم از سایت فوق العاده شما

  • ارسال شده در مرداد ۶, ۱۳۹۳ در ۷:۳۵ ق.ظ

    آقای فرید عزیز، آقای ارسلان کامکار هیچ یک از این کنسرتو ها را هنوز ضبط نکرده اند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

شریف لطفی در شیراز سخنرانی خواهد کرد

روز چهارشنبه نهم اسفند ماه سال جاری به همت آموزشگاه موسیقی نگین فارس و با حمایت مرکز موسیقی حوزه هنری انقلاب اسلامی فارس، شیراز میزبان شریف لطفی است. وی برنامه ریزی و تدوین رشته های تحصیلی موسیقی برای دوه های کارشناسی ناپیوسته، کارشناسی و کارشناسی ارشد را پس از انقلاب به عهده داشته و نیز رهبر و بنیان گذار ارکستر فیلارمونیک تهران است. شریف لطفی سالها به عنوان نوازنده هورن ارکستر سمفونیک تهران و آهنگساز و مدرس موسیقی شهرت دارد.

نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (I)

تاریخ نگاری در مقوله ی هنر، در فرهنگ ایرانی و فارسی بیشتر به شعر و ادبیات اختصاص یافته و تنها در این بخش است که بررسی های تاریخی مفصل، معتبر و متنوع موجود است. بررسی های تاریخی در هنرهای دیگر، از جمله موسیقی، کم یاب اند و آنچه که هست (چنان که در این نوشته بررسی خواهد شد) چندان معتبر و مفصل نیستند.

از روزهای گذشته…

زوموزیکولوژی

زوموزیکولوژی

Zoomusicology یکی از شاخه های موزیکولوژی و جانورشاسی میباشد. این شاخه به بررسی موسیقی در میان حیوانات میپردازد که میتوان به دو عنوان تبدیل شود : ۱- تاثیر موسیقی بر حیوانات ۲- صوت و نقش آن در ارتباط ما بین همنوعانشان.
خنیاگر پیانو؟ (II)

خنیاگر پیانو؟ (II)

در هفت روز دریا غافلگیرکنندگی دو مجموعه‌ی پیشین هوشیار خیام موجود نیست. رنگ صدای جدیدی در آن نمی‌شنویم چنان که در قبلی‌ها با استفاده از تکنیک‌های پیانوی تغییر یافته یا دیگر فنون می‌شد شنید. بهره‌برداری متفاوتی از الگوهای فرهنگی این سر دنیا هم به چشم نمی‌خورد، هنوز یادمان نرفته قطعه‌ی نخست مجموعه‌ی هزار اقاقی و خاطره‌ی مبهم صدای دوتار را.
موسیقی با تمام وجود احساس می شود

موسیقی با تمام وجود احساس می شود

تحقیقات دانشمندان نشان داده است هنگامی که به موسیقی گوش می دهید اگر بطور ناخودآگاه پاها و دستهای شما شروع به انجام حرکات منظم کنند و بقولی با ریتم موسیقی همنوازی کنند، پیام های عصبی خاصی به مغز انسان ارسال می شود که باعث تحریک مغز می شود.
گزارش جلسه هفتم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

گزارش جلسه هفتم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

فراز بعدی از «ادوارد تی کُن» بود که مقاله‌اش، «مرجعیت نقد موسیقی» در فصلنامه‌ی ماهور شماره‌ی ۳۷ در جلسه‌ی ششم نیز مورد اشاره قرار گرفت:
“آینده روشن”

“آینده روشن”

در تاریخ سوم و چهارم شهریور، قرار است، اثر ۱۲ موومان سمفونیک، بهزاد عبدی با عنوان “آینده روشن” (انتظار)، به رهبری پروفسور منوچهر صهبایی رهبر ارکستر سمفونیک تهران در تالار وحدت اجرا میشود. اجرای این اثر از دو منظر قابل توجه است، نخست از این نگاه که بهزاد عبدی جوانترین آهنگسازی است که حداقل از ۲۰ سال پیش تا کنون در میان آهنگسازانی جای دارد که اثرش برای اجرا با ارکستر سمفونیک تهران به صورت مجرد پذیرفته شده است، دوم، تغییرات قابل توجهی که در نوازندگان ارکستر بوجود آمده و شمایل ارکستر را کاملا جوان کرده است.
دو مضراب چپ (قسمت هفتم)

دو مضراب چپ (قسمت هفتم)

در این قسمت قصد داریم، مروری بر آثار فرامرز پایور به خصوص آثار نوشته شده در کتاب سی قطعه چهارمضراب برای سنتور داشته باشیم و ببینیم از حالات گوناگون دومضراب چپ چگونه استفاده شده است.

سه خبر

دو فیلم بر اساس زندگی آنتونیو ویوالدی، ویولونیست و آهنگساز برجسته ایتالیایی در دوران باروک، در حال ساخته شدن هستند. کمپانی کلمبیا و ایمیج اینترتینمنت (Image Entertainment) در پاییز گذشته ساخته شدن فیلمی به نام ویوالدی را اعلام کردند. این فیلم که با کارگردانی کاترین هاردویک آغاز شده است، بیشتر بر رابطه بین ویوالدی که یک کشیش بوده است و معشوقه اش آنا ژیرار (Anna Girard) پرداخته است. از طرفی یک کمپانی مستقل به نام مکانیکز (Mechaniks) مشغول تولید فیلم دومی است که آنتونیو ویوالدی نام دارد و فیلمنامه آنرا روزنامه نگاری به نام جفری فریدمن (Jeffrey Freedman) نوشته و قرار است ویولونیست سبک هارد راک اشلی مک آیزاک (Ashley MacIsaac)، نقش ویوالدی را ایفا کند. این فیلمنامه بر روی دوران تدریس ویوالدی در مدرسه دختران بی سرپرست و موفقیت او در مقام معلم موسیقی که به اجرای برنامه در مقابل پاپ انجامید، بنا شده است.
چه مقدار تمرین، چه مقدار پیشرفت (VIII)

چه مقدار تمرین، چه مقدار پیشرفت (VIII)

در هر تمرین دو امر جریان دارد: یکى تمرینِ ذهن جهت پرداخت و آنالیزِ قطعه ى مورد نظر و دوم تمرین دست ها جهت بدست آوردن نرمى لازم. ذهن شما قبل از دست هاى شما مشغول به کار مى شود، در نتیجه کار بر روى ذهن، هم مهمتر است و هم اولویت دارد. شما هرگونه که ذهنتان را عادت دهید همانگونه رفتار خواهد کرد.
وام‌گیری موسیقایی به مثابه ارجاع به هویت (I)

وام‌گیری موسیقایی به مثابه ارجاع به هویت (I)

مساله‌ی انتخاب مواد و مصالح اولیه برای آهنگسازی یکی از دغدغه‌های موسیقی‌دانان ایرانی است که به موسیقی سمفونیک می‌پردازند. این موسیقی‌دانان چه در ایران کار کنند و چه خارج از آن با این چالش روبرو می‌شوند که چه عناصری را برای کار خودشان برگزینند. به طور معمول این دغدغه‌ای است که هر آهنگسازی ممکن است با آن مواجه شود، اما نزد ما معنایی فراتر از مکاشفه‌ای هنرمندانه برای یافتن آوایی نو نیز می‌تواند داشته باشد. معناهایی مانند: روبرو شدن با هویت‌مان تحت تاثیر تحمیلیِ «دیگری»، سازوکار دفاعی هویت‌گرا (که هر دو می‌توانند به گونه‌ای ژرف با سطوح مختلفی از حساسیت‌های ملی‌گرایانه ترکیب شود)، داشتن سبک و زبانی متمایز در موسیقی‌ سمفونیک، یا حتا به سادگی چون نمی‌توانیم جور دیگری تصنیف کنیم، که می‌توانند در مجموعه‌ای از علاقه‌مندی‌ها و گرایش‌های فنی نهان شوند.
ضرابی: تنظیم نباید زیاد شلوغ باشد

ضرابی: تنظیم نباید زیاد شلوغ باشد

چند سال پیش، چند نفر در رشته های تار و سه تار مانند آقای علی صمد پور و فریبرز عزیزی، قطعاتی را منتشر کردند که در سنتور هم به تازگی این اتفاق افتاده و من چند کتاب سنتور که در سالهای اخیر منتشر شده دیدم و البته ضعفهایی هم در آنها وجود داشت البته کتاب درویش خان بنده هم حتما ضعفهایی دارد و به مرور مشخص میشود ولی کتابهایی را که دیدم اکثرا به صورتی بود که هنرجو نمیتوانست ارتباطی که باید را با قطعه برقرار کند، یا به خاطر نت نویسی بود یا به خاطر تنظیم نامناسب برای سنتور بود، بصورتی که تقریبا ۱۰ درصد تنظیم وجود داشت و بیشتر انتقال بود.