سان را و فلسفه کیهانی (II)

سان را (1914 – 1993)
سان را (1914 – 1993)
مادر سان را نام او را تحت تأثیر جادوگر تئاتر های وودویل (vaudeville)، یعنی بلک هرمان (Black Herman) (با نام اصلی بنجامین راکر Benjamin Rucker) انتخاب کرد. سان را نیز، از روی مزاح، تصور می کرد که او رابطه ای دور با الیجاه پول (Elijah Poole) دارد که بعد ها به عنوان الیجاه محمد (Elijah Muhammed)، رهبر امت اسلام شناخته شد. از دوره کودکی سان را با نام «سانی» (Sonny) خوانده می شد. سان را یک خواهر بزرگ تر و یک برادر نا تنی داشت و مادر و مادربزرگش صرف نظر از از شیطنت هایش او را بسیار دوست داشتند.

سان را در کودکی پیانیست بااستعدادی بود. او از ۱۱ یا ۱۲ سالگی از خود سرود هایی را می نوشت و می توانست دشیفر بنوازد. بیرمنگام توقفگاه مهمی برای موزیسین هایی بود که تورهای کنسرت اجرا می کردند. بدین گونه بود که سان را توانست موزیسین های شناخته شده ای مانند فلچر هندرسون (Fletcher Henderson)، دوک الینگتون (Duke Ellington)، فتس والر (Fats Waller)، و موزیسین هایی که به اندازه همکارانشان با استعداد اما کمتر معروف بودند را ببیند. در این رابطه سان را گفته است که «روزگار بسیاری از موزیسین های خوب را نا امید کرده است».

سان را در سال های نوجوانی استعداد موسیقیایی شگفت انگیزی از خود بروز داد: آشنایان او می گویند که بسیاری از اوقات سان را کنسرت های بیگ بند (big band) را تماشا می کرد و تمامی سرودهایشان را از حفظ می نوشت. سان را تقریبا از ۱۶ یا ۱۷ سالگی به عنوان پیانو سولیست نیمه حرفه ای مشغول به کار شد. او همچنین به عنوان عضوی از گروه های گوناگون جز و آر اند بی به فعالیت می پرداخت. او در دبیرستان صنعتی بیرمنگام (دبیرستان پارکر کنونی) زیر نظر استاد شناخته شده موسیقی یعنی جان تی «فس» واتلی (John T. “Fess” Whatley) به تحصیل پرداخت. واتلی استادی شدیدا مقرراتی و بسیار مورد احترام بود که موزیسین های حرفه ای بسیاری را تربیت کرده است.

audio file بشنوید قسمتی از اجرایی را از سان را

سان را در ده سالگی به سازمان شوالیه های پیتیس (Knights of Pythias) پیوست و تا پایان دوره دبیرستان نیز عضوی از این سازمان بود. خانواده سان را عیمقا مذهبی بودند اما آن ها پیرو هیچ کلیسا یا فرقه خاصی از مسیحیت نبودند. سان را در دبیرستان هیچ دوست نزدیک یا صمیمی نداشت اما همیشه به عنوان دانش آموزی مهربان، آرام، ممتاز و اهل مطالعه از او یاد می شد. Black Masonic Lodge در بیرمنگام یکی از معدود مکان هایی بود که آفریقایی-آمریکایی ها در آن دسترسی نا محدود به کتاب داشتند. کتاب های فراوانی که درباره فراماسونری و مفاهیم رمزآلود دیگر در این مکان وجود داشتند تأثیر زیادی بر سان را به جای گذاشتند.

سان را در نوجوانی همچنین از بیماری کرپتورکیدیم رنج می برد که پیوسته آزارش می داد و گاهی باعث دردهای شدید می شد. شوئد بر این باور است که این وضعیت برای سان را مایه خجالت بود و حس تنهایی او را افزایش داد.

آغاز کار حرفه ای و کالج
نخستین کار حرفه ای موسیقیایی تمام وقت در سال ۱۹۳۴ به سان را پیشنهاد شد. در واقع، اتل هارپر (Ethel Harper)، معلم زیست شناسی دبیرستان صنعتی، تصمیم گرفته بود که گروه موسیقی راه بیندازد و خواننده آن گروه شود. سان را همچنین به سندیکای موزیسین ها پیوست. گروه هارپر نیز تورهای خود را در جنوب شرقی و مرکز غرب آفریقا به انجام رساند.

هارپر در اواسط تور گروه را ترک کرد و به نیویورک نقل مکان کرد (او سپس به عضویت گروه تقریبا موفق Ginger Snaps در آمد). در نتیجه سان را رهبری گروه را به عهده گرفت و نام آن را به ارکستر سونی بلانت (Sonny Blount Orchestra) تغییر داد. آنها چندین ماه به برگزاری تورهای مختلف پرداختند تا اینکه گروه که هیچ سودی برایشان نداشت را منحل کردند. هرچند گروه برایشان از لحاظ مالی سودآوری نداشت اما باعث شد که نظر مثبت موزیسین ها و علاقه مندان به موسیقی را به خود جلب کنند. سان را از آن پس توانست کاری دائمی در بیرمنگام پیدا کند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

اختلالات صدای خوانندگان (VII)

انسان برای اینکه بتواند حرف بزند، یاد گرفته است، با تداوم مرحله ی بازدم، صداسازی کند. صحبت کردن و آواز خواندن مستلزم تداوم جریان هوا به طریقی است که تارهای صوتی را به ارتعاش درآورد. گوینده ها یا خواننده ها، هنگام تمرین روی صدایشان، غالبأ به طور آگاهانه، روی کنترل سازوکار تنفس، تمرکز می کنند. ولی این کنترل آگاهانه نباید با نیازهای فیزیولوژیکی شخص به هوا در تضاد باشد.

مروری بر آلبوم «افرا»

«افرا» را اگر با فرهنگ غالبِ نوازندگیِ زمانه‌ی انتشارش بسنجیم باید با شنیدن همان چند مضراب اول در سه‌گاه، در آن کوکِ پایینِ این سازِ فروتن، روی چشم بگذاریم. در این روزگارِ فقیر و حقیرِ گیر کرده روی فواصلِ کوچک، یافتنِ نوازنده‌ای که ادبیات تحریر و آرایه بر سرانگشتانِ چالاک‌اش جاری باشد دشوار است.

از روزهای گذشته…

تاریخ مختصر موسیقی ایران، پیش از اسلام تا صفویه (VIII)

تاریخ مختصر موسیقی ایران، پیش از اسلام تا صفویه (VIII)

پس از فروپاشی ایلخانیان سه سلسله آل جلایل، آل مظفر و سربداران روی کار آمدند. پس از آن تیمور لنگ حمله می کند و ۳۶ سال حکومت می کند. موسیقی آن دوران حال و هوای مختلف ترکی، مغولی، عربی و… داشت. تیمور لنگ بیشتر از مغول ها حامی موسیقی بود. پس از مرگ تیمور دو پسرش به حکومت رسیدند. پسرش امیر شاه در غرب و پسر دیگرش شاهرخ در قسمت شرق یعنی خراسان و ماورالنهر بر مسند قدرت نشستند. بزرگترین موزیسین دربار او عبدالقادر مراغه ای بود.
فلسفۀ سازهای ابداعی (II)

فلسفۀ سازهای ابداعی (II)

متاسفانه بسیاری از دست اندر کاران نسل جوان هنر، آنچنان جذب و شیفتۀ اسامی و نامهای کاذب شده اند که حاضرند به هر قیمتی و فقط و فقط به خاطر بودن در یک تشکیلات به ظاهر هنری و یا صرف بودن در کنار آن نامها، تن به هر خفت و خواری بدهند. غافل از اینکه این فرصت طلبان به ظاهر “هنری نما” فقط و فقط به دنبال افرادی زیر دست و بله و چشم گو جهت تایید حرف ها، افکار و اعمالشان هستند.
جورج موستکی (I)

جورج موستکی (I)

جورج موستکی (Georges Moustaki) در تاریخ ۳ می ۱۹۳۴ در شهر اسکندریه مصر چشم به جهان گشود. وی نویسنده، شاعر، نوازنده، آهنگ ساز و خواننده ی فرانسوی است که اصلیت یونانی دارد. نام اصلی او گیسِپه موستچی (Giuseppe Mustacchi) است. او همچنین برای فیلم های سینمایی، تئاتر و تلویزیون آهنگ می سازد و علاقه زیادی به نویسندگی، طراحی و نقاشی دارد. او نه تنها فرانسه بلکه تقریبا همه دنیا را برای ملاقات با دوستان و طرفدارانش، کشف ایده های تازه و آواز خواندن، زیر پا گذاشته است.
صحنه هاى به یادماندنى

صحنه هاى به یادماندنى

چچیلیا بارتولى، پس از موفقیت چشمگیر آلبوم ویوالدى، به اجراى آثار گلوک پرداخت. کریستوف ویلیباد گلوک آهنگساز آلمانى- بوهمى نقش تاثیرگذارى در تاریخ موسیقى داشت. او در سن ۱۴ سالگى خانه اش را براى تحصیل موسیقى به مقصد پراگ ترک کرد و در آنجا به نواختن ارگ پرداخت. مدتى هم در لندن زندگى کرد، در آن زمان شنیدن آثار هندل دید تازه اى به او داد. در سال ۱۷۵۲ مجدداً به وین رفت و در آنجا کنسرت مایستر، ارکستر دربار شد.
سریر: اجرای متفاوت یک اثر نشان از موفقیت آن دارد

سریر: اجرای متفاوت یک اثر نشان از موفقیت آن دارد

همانطور که گفتم آقای نوری و من هیچوقت علاقه ای به جلوگیری از گسترش آثارمان در گروههای مختلف اجتماعی نداشتیم؛ در همه دنیا هم آثار مختلف موسیقی کلاسیک با ورژنهای مختلف اجرا میشود و این اتفاقا به نوعی موفقیت یک اثر میتواند محسوب شود. اگر هم امروز خواننده های مختلف سعی میکنند کارهای آقای نوری را اجرا کنند، یک نوع موفقیت هست در کار آقای نوری؛ این کار سختی هست و از عهده هر هنرمندی بر نمی آید، ما میبینیم که در سبکها دیگر موسیقی کمتر هنرمندی توانسته این موقعیت را کسب کند.
وام‌گیری موسیقایی به مثابه ارجاع به هویت (V)

وام‌گیری موسیقایی به مثابه ارجاع به هویت (V)

از این دیدگاه؛ از سویی موسیقی‌هایی که او انتخاب کرده است (فرهنگِ دهنده) عمیقا «مونودیک» یا تک صدا درک می‌شود و از سوی دیگر نظریه‌ای وجود دارد که چیرگی یک تک صدای موسیقایی را (بدون هارمونی) و گاه حتا بدون در نظر گرفتن جای آن در یک نردبان موسیقایی می‌پذیرد (فرهنگِ پذیرنده)، برای آن ساختار قائل می‌شود و تاثیر این ساختار بسیار تکین را بر ساختارهای کلان‌تر بررسی می‌کند. علاوه بر این حرکت مصالح موسیقایی به شکل مونودیک، یعنی وقایع موسیقایی منفرد که اگر هم بافت همراهی دارند، به عنوان یک رویداد تکین در لحظه‌ی موسیقایی ظاهر می‌شود و ارتباطی با قبل و بعد از خودش (به مفهوم توالی) نمی‌یابد.
بیلی جول

بیلی جول

از آهنگسازان، نوازنده های بزرگ پیانو Rock، Jazz، Soul و Blues است که طی دو نوشته راجع به او صحبت خواهیم کرد. قبل از ادامه صحبت به قسمتهایی از کار مشترک وی با ری چارلز (Ray Charles) گوش کنید:
آب زنید راه را…

آب زنید راه را…

در سی سالگی تصنیف این اثر ارکسترال، چه برای کسانی که پخش آن از تلویزیون دوشبکه ای صدا و سیمای دهه شصت را خوب به یاد دارند و شنیدن مجدد آن بیشتر جنبه های نوستالژیک برایشان دارد، و چه برای آنها که شاید حتی یک بار هم آن را نشنیده باشند! شنیدن آن خالی از لطف نخواهد بود. همچون بسیاری از دیگر آثار، یافتن نسخه ای با کیفیت از اجرای این اثر توسط ارکستر سمفونیک تهران (البته اگر وجود داشته باشد) بسیار دشوار است. با این حال همین نسخه ای که موجود است نیز با تمام بی کیفیتی اش تا حدود زیادی عظمت اثر را باز می نمایاند.
علیرضا جواهری

علیرضا جواهری

متولد ۱۳۵۳ مشهد آهنگساز و نوازنده سنتور لیسانس موسیقی alireza_javahery@yahoo.com
مروری بر کنسرت «چند‌شب سنتور»

مروری بر کنسرت «چند‌شب سنتور»

دو شب کنسرت، شش سنتورنواز، ۱۲۰ دقیقه موسیقی، از مجموعه کنسرت‌های «چند شب» که شبی پس از شصت و سومین زادروز پرویز مشکاتیان در تالار رودکی اجرا شد، بیشتر از هر وقت دیگری مساله‌ی جریان اصلی را به رخ می‌کشید و به یاد می‌آورد که امروزه عیار آفرینش برای سنتور غالبا به نسبت سنتورنوازها با نوعی جریان اصلی برمی‌گردد.