ترور فاکوندو کابرال

فاکوندو کابرال (Facundo Cabral) خواننده و سرود نویس آرژانتینی در حالیکه با مدیر کنسرتهایش در اتومبیل بودند با ضرب گلوله کشته شد. به گفته وزیر کشور گواتمالا، احتمالا مدیر کنسرتهای کابرال هدف اصلی این حمله بوده است. فاکوندو کابرال که سمبل موسیقی فولکلور و اعتراضی آمریکای لاتین به شمار می رود، صبح شنبه توسط مردانی مسلح که در گواتمالا سیتی، خودروی او را متوقف و آن را گلوله باران کردند، کشته شد.

مقامات گواتمالا هنوز نتوانسته اند انگیزه این قتل را بیابند. اما به نظر می رسد که تاجری که با او همراه بوده است هدف این کشتار بوده باشد. گواتمالا یکی از بالاترین آمار های قتل را در منطقه داراست که سال های اخیر به دلیل هجوم قاچاقچیان مکزیکی مواد مخدر افزایش یافته است.

سرگیو مورالز دادستان حقوق بشر گواتمالا می گوید که « فاکوندو کابرال اسطوره ای برای تمام ملت ها بود و مرگ او نه تنها فقدانی برای گواتمالا بلکه برای تمام دنیاست.»

کابرال هفت و چهار ساله یک هفته را در گواتمالا به اجرای کنسرت گذراند و صبح خیلی زود روز شنبه در حالیکه با همراهانش با دو اتومبیل در راه رفتن به فرودگاه پایتخت بودند، سه کامیون از مردان مسلح راهشان را سد کرده و بیش از ۲۵ گلوله به آن ها شلیک کردند. به گفته یک سخنگوی دولتی کابرال همان لحظه جان می سپارد.

مقامات هم چنین گزارش داده اند که محافظان کابرال به سمت مردان مسلح شلیک کرده اند اما نتوانسته اند حمله آن ها را دفع کنند. آلولرو کولوم، رئیس جمهور گواتمالا، خشم خود را درباره این «حمله بزدلانه» بیان کرده و قول داده است که فاتلان را مجازات کند. کولوم برای عرض تسلیت خود با رئیس جمهور آرژانتین، کریستینا فرناندز د کیرشنر تماس گرفت و از مقامات آرژانتینی دعوت کرد تا آن ها را در تحقیق و تفحص همراهی کنند. او هم چنین در کنفرانسی خبری اعلام داشته است که این «جنایتی سازمان یافته» بوده است. «آن ها قاتلان خیابانی نبوده اند. این عملیات کاملا با برنامه ریزی و توسط سازمانی تبکار برنامه ریزی شده است.

کارلوس منوکال، وزیر کشور، که در این کنفرانس خبری با کولوم همراه بود اعلام کردن که «همه شواهد» حاکی از این است که هدف این جنایت مدیر برنامه های کنسرت کابرال یعنی هنری فرینا بوده است. فرینا اهل نیکاراگوئه است و در زمان وقوع جنایت راننده خودروی کابرال بوده است. منوکال از الگوی به جا مانده از گلوله ها و شواهد دیگر که نخواست نام ببرد مثال زد. او هم چنین اضافه کرد که کابرال در لحظه آخر تصمیم گرفت که با فرینا به فرودگاه برود. فرینا صاحب چند کلوپ شبانه در آمریکای جنوبی و کلومبیاست. او نیز در جریان این ماجرا زخمی شد.

منوکال گفته است «قطعا با او [فرینا] صحبت خواهیم کرد.» گواتمالا که قرار است انتخابات ریاست جمهوری را دو ماه دیگر برگزار کند از خشونت لبریز است. مرز گواتمالا با مکزیک در جنوب این کشور نیز به مرکز بزرگ قاچاق مواد مخدر تبدیل شده است. هم چنین قدرت کارتل ها که هر روز در حال افزایش است از قدرت مقامات محلی بیش تر شده؛ به طوری که توانسته اند کنترل قلمروی گواتمالا را در دست بگیرند.

کابرال در خانواده فقیری در آرژنتین به دنیا آمد. او در ابتدا در دهه ۷۰ و زمانی که آمریکای لاتین در بند دیکتاتوری های نظامی، کودتا و بحران بود به خاطر نوشتن و اجرای آهنگ های اعتراضی به شهرت رسید. او از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۳ یعنی در زمان خونتای نظامی آرژانتین در مکزیک در تبعید به سر می برد. سپس آهنگ های او روحانی و فلسفی تر شدند و به نظر می رسید که کابرال، بر خلاف ضعف جسمی و بیماری چشم، هیچ گاه از کنسرت دادن خسته نمی شود.

او در سال ۱۹۹۶ از سوی یونسکو به عنوان سفیر بین المللی صلح برگزیده شد و موشوعاتی مانند صلح و برادری در کارهای آخری او مشهودند. معروف ترین اثر او “No Soy de Aqui, Ni Soy de Alla,” (“I’m Not From Here, I’m Not From There Either”) است که توسط هنرمندان فراوانی مورد اقتباس قرار گرفت.

مرگ او تأسف و اندوه فراوانی را در آمریکای لاتین ایجاد کرد. ریکارد مونتانر (Ricardo Montaner) یک ستاره دیگر موسیقی آمریکای لاتین در پیامی در شبکه اجتماعی توئیتر نوشته است که «نمی توانم باور کنم. تمامی هنرمندان کره زمین سوگوارند.»

رؤسای جمهور کشورهای کلومبیا، اکووادور، و ونزوئلا تأسف خود را در از دست دادن «بزرگترین شاعر دشت آمریکای جنوبی» (به نقل از صفحه توئیتر هوگو چاوز، رئیس جمهور ونزوئلا) ابراز نموده اند. وزیر خارجه آرژانتین نیز در پیامی در توئیتر از «اندوه عمیق» خود گفته و نوشته است «خداحافظ رفیق». ریگوبرتا منچو (Rigoberta Menchu)، ملک الشعرای گواتمالایی، به محل حادثه سر زده و در حالیکه گریه می کرد به خبرنگاران گفته «او یک استاد بود. نمی توانم جلوی این فکر را بگیرم که او را به خاطر ایده آل هایش کشتند. وگرنه دلیلی وجود نداشت که او را اینجا در گواتمالا بکشند. او عاشق گواتمالا بود.»

کابرال در مصاحبه ای با روزنامه گواتمالایی Prensa Libre در سال ۲۰۰۹ گفته بود که تصمیم گرفته کم تر کار کند و یک سری کنسرت برای خداحافظی اجرا کند. از او پرسیده شد که آخرین پیامت چیست: «زندگی هدیه با ارزشی است. و ما به دنیا آمده ایم که زندگی کنیم، و تنها می توانیم با عشق زندگی کنیم.»

latimes.com

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «روز ششم»

اگر اهمیت یک آلبوم را تنها در انتشار یک قطعه‌ی مهم تاریخی هم بدانیم، باید اهمیتی چشم‌گیر برای «روز ششم» قائل شویم. زیرا بالاخره پس از هفت دهه ضبطی شایسته از قطعه‌ی پروانه (نسخه‌ی ارکستری) امانوئل ملیک اصلانیان به دست می‌دهد. نسخه‌ی پیانویی پروانه را اصلانیان در سال ۱۳۳۳ نوشت. دانستن همین نکته کافی است تا پس از دقیق شنیدن آن دریابیم چه اندازه رویکردش به استفاده از مصالح موسیقی ایرانی نو و جسورانه بوده است.

مسعود نجفی: از چهار بخش صدای انسان استفاده کردم

در خصوص ترکیب گروه باید عرض کنم به جای ساز های دیگر، در کنار سنتور، از چهار بخش صدای انسان استفاده شده است که خواننده اصلی با صدای تنور خط ملودی را اجرا می کند و از خواننده های سوپرانو، آلتو و باس به منظور اجرای خط های کنترپوان، نت های پدال و بافت هارمونیک، رنگ دهی و حجم دهی استفاده شده است.

از روزهای گذشته…

ویژگی های یک سنتور خوب (V)

ویژگی های یک سنتور خوب (V)

کیفیت مواد به کار رفته: مواردی که در این شماره می خوانید شاید کمتر به درد یک هنرجوی تازه کار می آید چون برای او هیچ یک از موارد ذیل به درستی قابل بررسی و تشخیص نیست مگر اینکه از قبل اطلاعاتی مثلا راجع به چوب یا دیگر اجزاء ساز داشته باشد. با این حال ذکر این موارد حداقل هنرجو را با شمای کلی ماجرا آشنا می کند تا شاید مثلا هنگام خرید بتواند در مورد موضوعاتی که یاد دارد سوالاتی بکند یا اگر اشاره ای به او در قالب این موضوعات کردند لااقل یک بار آنها را شنیده باشد و مثل یک فرد بی اطلاع، کاملا مبهوت نگردد.
چهره ی آدرنو از قابِ اتنوموزیکولوژی (IX)

چهره ی آدرنو از قابِ اتنوموزیکولوژی (IX)

در ادامه آدرنو به شیوه ی کارکرد نظامِ تولیدِ صنعتیِ موسیقی (صنعت ضبط) می پردازد و آن را با نقطه نظرات خود بسط و گسترش می دهد. (این بخش ها که در زیر شماره های [۱۷] تا [۲۰] در متنِ اصلی آمده است، می تواند برای پژوهشگران عرصه ی موسیقی که قصد پژوهش در موسیقی های وابسته به صنعت ضبط را دارند بسیار گره گشا و یاری رسان باشد؛ چرا که امروزه این نظام ها به شکل بسیار گسترده تر و پیچیده تری از زمان آدرنو (دهه ی ۴۰ و ۵۰ میلادی) مشغول به تولید بخش بزرگی از منابعِ شنیداریِ جهان اند).
کنترباس (I)

کنترباس (I)

دوبل باس یا همان کنترباس، سالهای سال است که بعنوان بزرگترین ساز زهی، عضو جدایی ناپذیرارکسترهای سمفونیک قلمداد می شود. علاوه بر آن از زمان پیداش موسیقی Jazz استفاده از این ساز در ارکسترهای کوچک و بزرگ Jazz بعنوان یک عامل اصلی نگهدارنده ریتم، در کنار درامز و نیز اجرای سولو همواره مورد توجه بوده است.
نجفی ملکی: تکنیک هم در واقع بخشی از بدنه هنر است

نجفی ملکی: تکنیک هم در واقع بخشی از بدنه هنر است

خب ببینید استیل نوازندگی نی را باید در دو بخش دید؛ اول استیل نوازنده برای تولید صدا و دوم استیل نوازنده در انگشت گذاری. در حالت اول بطور کلی و خیلی خلاصه به نظر من هرچقدر نوازنده صدای شفاف تر و درخشان تر و به اصطلاح سونوریته با کیفیت تری را تولید کند می تواند به لحاظ تکنیکی تسلط بیشتری در نی داشته باشد. به عبارت دیگه هرچقدر شما در تولید صدای با کیفیت در رجسترهای مختلف نی تسلط داشته باشید، به همان میزان در اجرای قطعات و تکنیک های مختلف می توانید مسلط باشید. در مورد دوم هم چون انگشت گذاری در نی به مانند سایر سازهای بادی تابع قوانین تغییر مکانی و به اصطلاح تغییر پوزیسیون نیست و انگشت ها در مکان ثابتی هستند چنانچه نوازنده نی در انگشت گذاری خود همان قواعد کلی را که در تمامی سازهای بادی بطور استاندارد وجود دارد را رعایت کند می تواند نوازندگی نی را با تسلط و تکنیک بالاتری تجربه کند.
زمان با شکوه نقطه اوج (I)

زمان با شکوه نقطه اوج (I)

درک موسیقی بدون درک زمان امکان ناپذیر است. این موسیقی است که در میدانی از استمرار زمانی محدود ظاهر میشود، بنابراین لازم است پیش از بررسی این هنر به موضوع زمان پبردازیم اگر زمان حال یا اکنون(دم) را لحظه تجلی دو زمان گذشته و آینده تعریف کنیم.
مروری بر آلبوم «چهل رباعی تا خرقان»

مروری بر آلبوم «چهل رباعی تا خرقان»

شنیدن موسیقی همراه دکلمه‌ی شعر (خواه با صدای شاعر خواه با صدای غیر) امروزه عادتی شنیداری است که به مرتبت پیش‌فرضی رسیده است. حضورش چنان بدیهی و طبیعی است‌ که بی آن هر برخوانی شعر (حتا نمونه‌های زنده) تا حدودی لخت و ناتمام می‌نماید. خوانش «چهل رباعی تا خرقان» امیرحسین الهیاری هم از این قاعده مستثنا نیست، موسیقی دارد، موسیقی کیاوش صاحب‌نسق.
تحول در موسیقی ایرانی از قاجار تا کنون (I)

تحول در موسیقی ایرانی از قاجار تا کنون (I)

در پایان دوره قاجار و ورود به دوره انتقالی قدرت در ایران که به عنوان عصر مشروطه شناخته می شود؛ تحولات زیادی در موسیقی ایران بوجود آمد که این تحولات با روی کار آمدن شاگردان و پیروان مکتب علینقی وزیری، سرعت بیشتری گرفت. این تحولات تاثیرات زیادی در فیزیک سازها، نحوه نوازندگی، نحوه خوانندگی، آهنگسازی و… گذاشت.
روش سوزوکی (قسمت سیزدهم)

روش سوزوکی (قسمت سیزدهم)

سه سالی که کوجی می بایستی در شرابخانه به عمویش کمک می کرد مسیر تربیتی ای را که در توکیو طی کرده بود، به راه دیگری انداخت. به طور اساسی راه تربیتش را دگرگون شده بود. با تاسف ما متوجه شدیم که رفتارش با اطراف و محیط زیستش ناپسند است، به این دلیل ابتدا شروع کردیم به سرزنش و توبیخ، کار دیگری می توانستیم بکنیم؟ اما توبیخ و سرزنش کار خوبی نیست و باید از این رفتار خودداری می کردیم. یکی از روزها که کوجی در مدرسه بود، همگی ما به یک قول و قراری رسیدیم. در آن سه سال کوجی محیط زیست سخت و آداب و معاشرت ناشایست و بدی را تجربه کرده بود.
دو مضراب چپ (قسمت ششم)

دو مضراب چپ (قسمت ششم)

در قسمت های گذشته به بحث درباره این تکنیک در آثار آهنگسازان سنتور از جمله ابوالحسن صبا، فرامرز پایور، پرویز مشکاتیان، اردوان کامکار و … پرداختیم؛ در این قسمت به قطعه دیگری از ساخته های حبیب سماعی توجه کنید که در آن باز هم از دومضراب چپ استفاده شده است. این قطعه چهارمضراب ابوعطا است که در کتاب دوم ردیف های سنتور ابوالحسن صبا منتشر شده است. (توجه کنید که نت این قطعه برای دوره مقدماتی سنتور نوشته شده است)
فراخوان سیزدهمین جشنوارۀ ملی موسیقی جوان منتشر شد

فراخوان سیزدهمین جشنوارۀ ملی موسیقی جوان منتشر شد

در بخش «موسیقی دستگاهی ایرانی تار، تنبک، دف، سنتور، سه‌تار، عود، قانون، کمانچه، نی؛ در بخش «موسیقی کلاسیک» نوازندگان سازهای ابوا، پیانو، ترومبون، ترومپت، فلوت، کلارینت، کنترباس، گیتار، ویلن، ویلنسل، ویولا، هورن؛ و در بخش «موسیقی نواحی ایران» خوانندگان و نوازندگان سازهای زهی، بادی و کوبه‌ای از مناطق مختلف کشور به رقابت خواهند پرداخت.