گفتگو با تیبو (IV)

ژک تیبو
ژک تیبو
«درست است که سارازات کل رپرتوار استاندارد، باخ، بتهوون و غیره را می نواخت اما من هیچ گاه نمی توانم اجراهای بدیع او از آثار مدرن را فراموش کنم، مخصوصا اجرای ساخته کوتاهی از راف (Raff) به نام La Fèe d’Amour. او نخستین کسی بود که ویولون کنسرتوهای سن سان، لالو و ماکس بروخ را اجرا کرد. تمام آنها برای سارازات نوشته شده بودند. نمی دانم اگر سارازت نبود تا آنها را اجرا کند این آهنگسازان هیچ گاه این آثار را می ساختند یا نه! قطعا سارازات در موسیقی اسپانیایی خود رقیبی نداشت. یک مکتب کامل ویولون نوازی با او زاده شد و از دنیا رفت!»

«یکی از سرگرمی های او جمع کردن عصا بود. او صد ها عصا از هر نوعی و طرحی جمع آوری کرده بود و هر کدام از پادشاهان اروپا نیز عصایی به کلکسیون او افزوده بودند.»

می دانم که ملکه کریستینای اسپانیا بیش از بیست عصا به او هدیه داده بود! او یکبار چند تا از عصاهایش را به من داد که نشانه توجه او به من بود. من اغلب در کوارتت ها با او نواخته ام زیرا سارازات این کار را دوست داشت. این لحظه های از با ارزش ترین خاطره های من هستند.

نوازندگان استرادیواری و گوارنری
«ویولون من استرادیواریوس است که زمانی به پیر بیو (Pierre Baillot) معروف متعلق بوده است. فکر می کنم خوب باشد که گاهی وقت ها ویولون ها هم استراحت کنند! بنا براین در سه ماهی که کنسرت اجرا نمی کنم، استرادیواریوسم را به کارگاه ساز سازی می فرستم و یک ماه پیش از اجراهای عمومی آن را پس می گیرم. در این بین هم از یک ویولون کارسا (Caressa) استفاده می کنم. کارسا بهترین ویولون ساز در پاریس است که یک ویولون کاملا شبیه ویولون استرادم برایم ساخت.

این ویولون کارسا آن قدر خوب است که گاهی که شرایط ایجاب کرده است، با آن به اجرای عمومی پرداخته ام البته نا گفته نماند که این ساز کیفیت تن ویولون اصلی را ندارد. من از این ویولون جایگزین در تمرین ها استفاده می کنم و تا جایی که به دست گرفتن ساز مربوط می شود وقتی که ویولون اصلی را در دست می گیرم، اصلا متوجه تفاوت آنها نمی شوم.

من این قضیه را قبول ندارم که همه نوازنده ها با استراد بهتر می نوازند و از توانایی ساز به بهترین نحو استفاده می کنند. به نظر من بعضی ها ذاتا نوازند های خوب گوارنری و بعضی ها ذاتا نوازنده های خوب استرادیواری هستند و اینکه بعضی از هنرمندان با ساز اول و بعضی با ساز دوم اوج توانایی خود را آشکار می کنند. من همچنین بر این باورم که هر کس که می تواند با هر دو ساز به یک اندازه خوب بنوازد، نمی تواند هیچ کدام از آنها را عالی بنوازد!

اکنون دلیل این طرز فکرم را برایتان توضیح می دهم. چند سال پیش، خیلی ناگهانی از من دعوت شد تا در اوستند در بلژیک اجرایی داشته باشم. در واقع این دعوت برای کنسرتی بود که من نادیده اش گرفته بودم و وقتی که دوباره به آن دعوت شدم در بریتانی به بازی گلف مشغول بودم. من هم فورا به پاریس رفتم تا ویولونم را از کارسا پس بگیرم اما گاو صندوقی که کارسا ویولون را در آن گذاشته بود و تنها خودش نیز رمزش را داشت قفل شده بود!

خود کارسا هم در میلان بود، من هم به او تلگرافی زدم ولی کارسا جواب داد که نمی تواند تا پیش از تاریخ کنسرت خودش را به پاریس برساند. سپس به ایزایی در نامور تلگراف زدم و پرسیدم که آیا می تواند ویولونی برای کنسرت به من قرض بدهد یا نه، جواب او مثبت بود. پس من سریعا خودم را به منزلش رساندم. ایزایی اصرار داشت که من هم ویولون گوارنری و هم «هرکول» استرادش را ببرم تا بتوانم از بین آنها انتخاب کنم (ویولون استراد ایزایی بعدا در روسیه دزدیده شد.)

یک دیدگاه

  • ارسال شده در فروردین ۲۰, ۱۳۹۱ در ۱۲:۵۰ ب.ظ

    با سلام و خدا قوت به شما دوست تلاشگر. مطالب این سایت در این بهرانه فقر موسیقی برای هنرمندانه مستعد بسیار هم ارزنده و کار گوشا هستند. پیشنهاد آدرس این سایت رو در برای استفاده علاقه مندان در فیس بوک هم بزارید خوب است. به احتمال فراوان مراجعه کنندگان زیادی خواهد داشت. با تشکر و آرزوی سلامتی و عاقبت بخیری برای شما.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (XI)

همانطور که قبلا تاکید کردم، آهنگساز باید آزاد باشد که به هر نوع زبان موسیقایی و به هر نوع استیل که می خواهد آهنگسازی کند. آشنایی با موسیقی ایران افق دید آهنگساز را باز می‌کند صرف نظر از هر استیلی و هر زبان موسیقایی که آهنگساز بخواهد در آن کار کند.

محمدرضا امیرقاسمی «شبی برای پیانوی ایرانی» را به روی صحنه می برد

کنسرت گروه موسیقی برف با عنوان «شبی برای پیانوی ایرانی» در تاریخ جمعه ۱۰ اسفند ساعت ۲۰ در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران روی صحنه خواهد رفت. سرپرست و تکنواز پیانوی گروه برف محمدرضا امیرقاسمی و خواننده این کنسرت علی امیرقاسمی و اجرای تمبک با سحاب تربتی می باشد. در این برنامه علاوه بر اجرای آثار اساتید بزرگ پیانوی ایرانی نظیر جواد معروفی و مرتضی محجوبی، از چند نوازنده پیانوی دوره قاجار مانند اساتید محمود مفخم (مفخم الممالک) و مشیرهمایون شهردار هم قطعاتی اجرا خواهد شد. اجرای آثاری کمیاب و خاص از پیانو نوازیِ دوره ی قاجار و عصر مشروطه اولین بار است که در یک کنسرت اتفاق می افتد.

از روزهای گذشته…

درباره مجموعۀ دوجلدیِ «رضا محجوبی: افسونگر نغمه‌پرداز»

درباره مجموعۀ دوجلدیِ «رضا محجوبی: افسونگر نغمه‌پرداز»

مجموعۀ دوجلدیِ «رضا محجوبی: افسونگر نغمه‌پرداز»، پژوهش و نگارش محمدرضا شرایلی و شهاب مِنا، در دو مجلد و به‌همراه دو حلقه لوح فشرده توسط نشر خنیاگر منتشر شد.
آلبوم «آرزو» رونمایی شد

آلبوم «آرزو» رونمایی شد

جمعه دهم شهریور ساعت ۱۶ در انتشارات فرهنگ، جلسه رونمایی از آلبوم آرزو (arzu) با صدای مسعود فصیحی و پیانوی دلبر حکیم آوا برگزار شد. در این مراسم در کنار ایراد سخنرانی درباره تولید این آلبوم که احتمالا اولین آلبوم آواز و پیانو به سبک اپراتیک در ایران است، آثاری از موسیقی کلاسیک آذربایجان با صدای مسعود فصیحی به صورت زنده اجرا شد.
صبا، رپرتوار موسیقی (I)

صبا، رپرتوار موسیقی (I)

در موسیقی ایرانی بسیاری از آهنگسازان معاصر در سوابق هنری خود سعی کرده‌اند برخی قطعات گذشته را بازسازی نمایند تا ضمن کمک در حفظ و ماندگاری آهنگ، به نوعی آن را با حالتی جدید که مطلوب سلیقه معاصر باشد، اجرا کنند. از جمله آهنگسازانی که آثارش توسط آهنگسازان معاصر به کرات بازسازی شده، ابوالحسن صبا می‌باشد. در موسیقی ایرانی بسیاری از آهنگسازان معاصر در سوابق هنری خود سعی کرده‌اند برخی قطعات گذشته را بازسازی نمایند تا ضمن کمک در حفظ و ماندگاری آهنگ، به نوعی آن را با حالتی جدید که مطلوب سلیقه معاصر باشد، اجرا کنند. از جمله آهنگسازانی که آثارش توسط آهنگسازان معاصر به کرات بازسازی شده، ابوالحسن صبا می‌باشد.
اشتین وی و پسران

اشتین وی و پسران

هنری انگل هارد اشتین وی (Henry Engelhard Steinway) در سال ۱۸۵۳ در فضای کوچک زیر شیروانی در محله منهتن آمریکا، یکی از بهترین کارخانه های سازنده پیانو را تاسیس کرد. او در اصل یک سازنده کابینت های چوبی بود و تا قبل از تاسیس Steinway & Sons به تعداد ۴۸۲ پیانو در آلمان ساخته بود، به همین دلیل اولین پیانو Steinway & Sons با شماره سریال ۴۸۳ در آمریکا تولید شد و به قیمت ۵۰۰ دلار به فروش رفت. این پیانو در حال حاضر در موزه هنر نیویورک قرار دارد.
صداسازی در آواز (I)

صداسازی در آواز (I)

آواز، دغدغه و علاقه همیشگی من بوده است و بر این اساس به عنوان یک هنرجو در زمینه تکنیکهای صداسازی آواز کلاسیک، مدتی را در این کلاس ها مشغول به کسب مهارت بوده ام. همزمان با آن برای درک و یادگیری بهتر این هنر به منابع دیگری از قبیل ویدئوهای آموزشی، فایلهای صوتی و مطالب نوشتاری از اساتید مطرح در این زمینه نیز رجوع کردم; طبعا نکات زیادی برای یادگیری وجود داشت ولی نکته جالب توجه و در عین حال عجیب این بود که هر کدام از این اساتید از شیوه ای کاملا متفاوت و خاص خود برای آموزش یک موضوع واحد (صداسازی ) بهره می بردند.
یوگنی کیسین، نابغه پیانو

یوگنی کیسین، نابغه پیانو

یوگنی کیسین (Evgeny Kissin) نابغه پیانو را میتوان موتسارت معاصر دانست. در اکتبر ۱۹۷۱ و در مسکو روسیه بدنیا آمد. پیانو را بدون هیچ آموزشی تنها از طریق گوش و با بداهه نوازی در سن ۲ سالگی شروع نمود. شاید بسیار شگفت انگیز باشد که این کودک چنین استعداد خارق العده ای را در موسیقی و نوازندگی آنهم در آن سن از خود نشان داد.
ارول اردینج، هنرمند نامدار ترکیه

ارول اردینج، هنرمند نامدار ترکیه

ارول اردینج (Erol Erdinç)، متولد ۱۹۴۵، پس از فارغ التحصیلی در رشته های نوازندگی پیانو و آهنگسازی از کنسرواتور آنکارا به تدریس در همان کنسرواتور پرداخت. او در سال ۱۹۷۵ به پاریس رفت و رهبری را نزد موزیسین های مشهوری مانند ژان مارتینون ( Jean Martinon ) در کنسرواتوار پاریس و پی یر دروو (Pierre Dervaux) در مدرسه ملی موسیقی پاریس (Ecole Normal de Musique de Paris) فراگرفت. اردینج در سال ۱۹۸۰ به ترکیه بازگشت و رهبر اپرا و باله آنکارا شد. او در سال ۱۹۸۳ به استانبول رفت و رهبر اصلی (chief conductor) و مدیر موسیقی ارکستر سمفونیک استانبول شد.
Sonny Boyاسطوره سازدهنی بلوز(VII)

Sonny Boyاسطوره سازدهنی بلوز(VII)

در سال ۱۹۶۳ سانی بوی به همراه سایر هنرمندان بلوز دز مجموعه تورهای دور اروپا با نام American Folk Blues Festival شرکت کرد و به گواهی نقدهای چاپ شده در مطبوعات آن زمان از موفقترین چهره های این تور بود. سانی بوی غیر از اینکه نوازنده فوق العاده ای بود شگردهای نمایشی جذابی هم داشت که محبوبیتش را بین تماشاگران اروپایی بیشتر می کرد.
گفتگو با ریچی (III)

گفتگو با ریچی (III)

از ریچی پرسیدم که آیا مردم باید زیر چانه ای و رو شانه ای را به کناری بگذارند؟ ریچی: نه، نمی توان یک قانون کلی ساخت. بعضی ها گردن خیلی کوتاه و بعضی هم گردن خیلی بلندی دارند. تکلیف آنها چیست؟ …
در‌آمدی بر دیسکوگرافی و کتابشناخت ردیف دستگاه‌های موسیقی ایران (I)

در‌آمدی بر دیسکوگرافی و کتابشناخت ردیف دستگاه‌های موسیقی ایران (I)

مهم‌ترین بخش کارگان (رپرتوار) موسیقی کلاسیک ایران که همچنان از دوره‌ی پیش از ضبط موسیقی (مکتوب و صوتی) در دسترس قرار دارد ردیف دستگاه‌های موسیقی ایران است. با توجه به اهمیت یافتن ردیف به عنوان ماده‌ی اصلی آموزشی پس از دهه‌ی ۱۳۴۰ شمسی و همچنین خطر از دست رفتن قسمت اعظم این میراث کلاسیک در آن سال‌ها، وزارت فرهنگ و هنر و رادیو و تلویزیون ملی وقت تلاش‌هایی در زمینه‌ی ضبط و نغمه‌نگاری ردیف از اجرای استادان بزرگ موسیقی ایرانی به عمل آورد.