سوزانا باکا، وزیر جدید فرهنگ پرو!

سوزانا باکا
سوزانا باکا
سوزانا باکا خواننده آفریقایی-پرویایی فولکلور در کابینه جدید پوپولیستی رئیس جمهور الانتا هومالا که هفته پیش آغاز به کار کرد به وزارت فرهنگ کشور پرو گماشته شد. باکا که توانست با سی دی “Lamento Negro” خود جایزه گرمی لاتین را در سال ۲۰۰۲ از آن خود کند، اولین پرویایی سیاه پوست است که از زمان استقلال این کشور از اسپانیا در سال ۱۸۲۱ وزیر کابینه شده است. باکا همچنین نمونه دیگری از یک شخصیت آمریکای جنوبی است که در گرایش اخیر این کشورها به درگیر کردن هنرمندان در سیاست های فرهنگی دولت مسئولیتی را پذیرفته است.

به عنوان مثال، پیشتر ژیلبرتو ژیل (Gilberto Gil)، خواننده و ترانه سرای پاپ، به عنوان وزیر فرهنگ برزیل و پائولینا اوروتیا (Paulina Urrutia)، بازیگر و کارگردان، نیز در کشور شیلی به همین سمت منصوب شدند.

به گفته جس کاتلر، ناشر باکا، علیرغم مسئولیت های جدیدی که سمت جدید باکا در کابینه به همراه داشته است، او همچنان بر آن است تا تور کنسرت هایش را در ایالات متحده آمریکا و اروپا در همین ماه آغاز کند.

سوزانا باکای ۶۷ ساله در مصاحبه ای با یک شبکه رادیویی پرویایی گفته است که «با در نظر داشتن کنسرت هایی که قرار است اجرا کنم، سال دشواری را پیش رو دارم اما من همیشه دوست داشته ام که برای پرو کار کنم. من تلاشم را می کنم تا مطمئن شوم که افرادی که توانایی مالی دارند تنها قشری نباشند که از امور فرهنگی لذت می برند. بلکه فرهنگ باید دموکراتیک و همه گیر باشد و همه به آن دسترسی داشته باشند.»

سوزانا استر باکا د لا کولینا (Susana Esther Baca de la Colina) در سال ۱۹۴۴ در کوریلوس در لیمای پرو به دنیا آمد. او در احیای موسیقی آفریقایی-پرویایی در پرو نقش مهمی بر عهده داشته است. موسیقی باکا ترکیبی از موسیقی سنتی و معاصر است. او در گروه خود سازهای بومی پرویایی مانند کاخون، اودو، کوئیخادا (quijada)، گیتار آکوستیک و electric upright baby bass را به کار می گیرد. درحالیکه اغلب ترانه های او بر اساس قالب های سنتی مانند لاندو یا والس نوشته می شوند، باکا همچنین از عناصر موسیقی کوبایی و برزیلی نیز استفاده می کند. اولین سی دی او از لیبل Luaka Bop که تهیه کننده اش گرگ لاندائو بود او را به جهانیان شناساند.

آهنگ های او شاعرانه (با ترانه هایی از برخی از شاعران برجسته آمریکای لاتین که با آن ها همکاری می کند)، تصاویری که می سازند مهیج و صدای او ظریف اما با احساس است. حضور او بر روی صحنه با حرکات موقرش با شکوه و خیره کننده است. او آن چنان با احساس می خواند که شخصیتی روحانی را تداعی می کند حتی وقتی که موضوع آهنگ ها مذهبی نباشد.

باکا تلاش زیادی در شناخته شدن موسیقی آفریقایی-پرویایی کرده است. در واقع فعالیت های او در این زمینه در سال ۱۹۹۵ و با انتشار سی دی The Soul of Black Peru با لیبل Luaka Bop آغاز شد. در این آلبوم آهنگ “Maria Lando” اثر باکا معرفی شد.

به گفته برخی از منتقدان بزرگ باکا تنها یک خواننده آفریقایی-پرویایی نیست؛ مایکل هومن (Michael Heumann) از مجله “Stylus Magazine” می گوید که «ماریا لاندو سوزانا باکا را در عرصه بین المللی موسیقی مطرح کرد. از آن زمان باکا آلبوم های پرطرفداری را منتشر نموده که اکثر آن ها Luka Bop هستند و کیفیت بالایی دارند.»

تیموتی جی میرلو (Timothy G. Merello) از “PopMatters” درباره اجرای سوزانا در مدرسه موسیقی فولکلور الد تاون این چنین اظهار نظر کرده است: «سوزانا باکا تنها یک خواننده نیست، او یک شاعر، تاریخ دان، جستجوگر موسیقی فولکلور آفریقایی-پرویایی است (…) او و گروهش جمعیت تماشاچیان را با ترکیبی موسیقیایی از ریتم ها، ملودی ها، ضرب ها و رقص سرگرم می کنند به آنها آموزش می دهند و آن ها شیفته خود می کنند.»

دین سول (Deanne Sole) از “PopMatters” درباره آلبوم ۲۰۰۹ باکا به نام album Seis Poemas می گوید: «پس از تماشای اجرای خواننده پرویایی سوزانا باکا بر صحنه ای رو باز در گرمای شدید و با تجهیزات خراب، نمی توان به او به عنوان یک خواننده، شخص و… احترام نگذاشت. album Seis Poemas آلبومی کوچک اما دلرباست.»

او با همسر بولیویاییش ریکاردو پریرا ( the Instituto Negrocontinuo (Black Continuum Institute را تاسیس کرد که به جمع آوری، حفظ و آفرینش موسیقی، فرهنگ و رقص آفریقایی-پرویایی می پردازد.

wikipedia.com
www.blogs.nytimes.com

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

قلب مشکاتیان برای مردم می‌طپید (I)

در بحبوحۀ جریان سنت‌گرایی در موسیقی ایرانی، پرویز مشکاتیان از نیشابور به تهران آمد. در مهم‌ترین پایگاه ترویج بازگشت به سنت‌های موسیقی به آموختن سنتور و ردیف موسیقی ایرانی پرداخت ولی از پایگاهی که برای اولین‌بار اصطلاح «موسیقی سنتی» را در ایران باب کرد، هنرمند خلاقی به ظهور رسید که سال‌ها هنر بدیع و ایده‌های ناب او، تحسین اهل هنر و اقشار مختلف اجتماع ایران را برانگیخت. اینکه چرا مشکاتیان با وجود تحصیل در مراکز یادشده، وارد مسیر مغلوط کهنه‌پرستی و سنت‌طلبی نشد و امروز (جدا از مبحث تئوری موسیقی ایرانی) می‌توان او را ادامه‌دهندۀ روش علینقی وزیری دانست، موضوع این نوشتار است.

یادداشتی بر آلبوم «مجنون زمانه»

هم باید اهل ریاضت و مراقبه باشی و هم بخواهی خود را به تنگنای صبوری بیازمایی. چنین اگر بود، یک بار چهل دقیقه آنچه را در «مجنونِ زمانه» موسیقی نامیده شده چله می‌نشینی، با سِیلی از پرسش‌ها در سر، آمرزیده برمی‌خیزی.

از روزهای گذشته…

سایه روشن تاریخ موسیقی ما (II)

سایه روشن تاریخ موسیقی ما (II)

برخی مسائل تاریخ‌نگاری موسیقی (و همچنین تاریخ هنر) با تاریخ عمومی یکی هستند و برخی نیز متفاوت. تاریخ هنر از لحاظ روش‌ها و قلمروهایی که بر آن‌ها تمرکز دارد شبیه تاریخ عمومی است؛ در این‌جا هم محک زدن منابع، روایت تاریخی، تغییرات و علیت‌ها، زندگی‌نامه و دوره‌بندی (۲) تاریخی رواج دارد، اما بین تلقی مدرن از تاریخ هنر و تاریخ عمومی یک تفاوت عمده هست و آن هم این که موضوع کار در این جا بیشتر اثر هنری است تا هر چیز دیگری.
نی و قابلیت های آن (XI)

نی و قابلیت های آن (XI)

برای بررسی وضعیت انگشت گذاری روی نی به بررسی تک تک این حالات می پردازیم و نکته ای که می توان روی آن تمرکز کرد این است که با هر وضعیت انگشت گذاری قادر خواهیم بود ۴ صدای متفاوت در ۴ محدودۀ مختلف نی ایجاد کنیم. البته در برخی از محدوده های صوتی ممکن است محدودیت اجرایی برای تولید برخی اصوات وجود داشته باشد و یا اجرای شفاف و خوش صدای برخی فواصل به خصوص در محدودۀ پس غیث نیازمند تمرین های بسیار است.
کارگاه گیتارکلاسیک به مناسبت سالگرد تولد هیتور ویلا لوبوس

کارگاه گیتارکلاسیک به مناسبت سالگرد تولد هیتور ویلا لوبوس

آموزشگاه موسیقی آریا به مدیریت آریا عظیمی نژاد با همکاری شرکت آرشه (موسس استاد بزرگ لشگری) – تنها نمایندگی رسمی کمپانی یاماها از سال ۱۹۹۲ در ایران – در تاریخ ۶ لغایت ۱۳ اسفند ماه ۱۳۸۹ اقدام به برگزاری کارگاه گیتار کلاسیک زیر نظر فرزین طهرانیان – نوازنده گیتار و استاد دانشگاه – می نماید.
به وسعت دنیا (II)

به وسعت دنیا (II)

هائیتى املین میشل در هائیتى و فرانسه مدت ها است که به عنوان خواننده مطرح پاپ و آهنگساز معروف است. او صدایى نرم و انعطاف پذیر دارد و از لحاظ موقعیت اجتماعى بسیار بالا است. آلبوم هشتم او «Rasin Kreyol» نام دارد. در این مجموعه او راجع به نگرانى ها و آرزو هاى خود براى کشورش هائیتى آواز خوانده است. این اثر با یک ارکستر مجلل و باشکوه پاپ به اجرا درآمد. او در به کار گیرى ریتم ها از قوانین موجود در سراسر کشورش بهره جسته است. میشل فانک مدرن را با قدرت خارق العاده خود با موسیقى مهار نشدنى کارناوال و «رارا» ادغام کرده است. پیام اصلى او رسیدن به زندگى با آرامش است و در این راه وو دو دریم بیت (نوعى فلوت) و صداى درخشان آن به کمکش آمده و به زیبایى ایده آل هایش را نشان مى دهد.
همگون و ناهمگون (V)

همگون و ناهمگون (V)

حداقل سی‌ سال دیر رفته بودیم سی سال پیش، این سؤالات، پاسخ قابل‌توجهی داشته‌اند و به مرور زمان از یاد رفته‌اند. حالا کارها سخت‌تر شده است. صدای آقای افضلی مرا از حال خود بیرون آورد؛ عجب نقش‌خوانی است. صدای گرم و خوبی هم داشت. وسایل ضبط و تکثیر را از ساک درآوردم و صدایش را ضبط کردم:
گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (XVI)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (XVI)

اینکه هدف استاد شجریان چه بوده از خلق این ساز، باید عرض کنم ایشان می خواستند سازی بوجود بیاورند که چهره ی ایرانی و صدایی نزدیک به کمانچه و قیچک داشته باشد تا در ارکسترهای ایرانی یک نوازنده ویلن بتواند آنرا براحتی بنوازد و برای همکاری با ارکستر موسیقی سنتی مجبور به یادگیری کمانچه نشود.
انریکو گراندوس، یک آهنگساز بد شانس!

انریکو گراندوس، یک آهنگساز بد شانس!

انریکو گراندوس (Pantaléon Enrique Costanzo Granados y Campiña) یکی از آهنگسازان بنام اسپانیا در سبک کلاسیک میباشد که نوازنده ای چیره دست در پیانو نیز بود. وی در ۲۷ جولای سال ۱۸۶۷ در شهر Lérida ایالت کاتولونیا اسپانیا بدنیا آمد. نوازندگی را بصورت حرفه ای در زمانی که در بارسلون بود زیر نظر دو استاد بنام آنزمان “Joan Baptista Pujol” و “Francisco Jurnet” فرا گرفت.
پدرام فریوسفی: می خواهیم با ارکسترهای غربی مقایسه شویم

پدرام فریوسفی: می خواهیم با ارکسترهای غربی مقایسه شویم

آرشه گذاری را آقای گوران با نظر شف های ارکستر انجام می دهند که بخشی با حضور ارکستر و بخشی بدون حضور آنها انجام می گیرد.
نگاهی به پیوند شعر و موسیقی آوازی اثر حسین دهلوی (I)

نگاهی به پیوند شعر و موسیقی آوازی اثر حسین دهلوی (I)

مقاله ای که پیش رو دارید نوشته سامان ضرابی نوازنده سنتور است که درباره کتاب “پیوند شعر و موسیقی آوازی” اثر حسین دهلوی نوشته شده که در امروز قسمت اول آن را می خوانید: ۴۳ سال کار بر روی یک موضوع مبین چیست؟ امروزه سراغ نداریم اثری که چنین مدت زمان طولانی بر روی آن کار شده باشد یا اگر هست در حد یک یا دو اثر میباشد. بدیهی است کشف قواعدی که دارای اصولی بنیادین و محکم باشد کاری بس دشوار و لازمه سالها تلاش است خصوصا ً اگر موضوع به عنصری از فرهنگ یک جامعه نیز مربوط باشد.
موسیقی مردمی، موسیقی هنری، موسیقی مردم پسند: <br>امروزه این دسته بندی ها چه معنایی دارند؟ (VI)

موسیقی مردمی، موسیقی هنری، موسیقی مردم پسند:
امروزه این دسته بندی ها چه معنایی دارند؟ (VI)

از زمان استعمار، کامپانا به میراث موسیقایی اش می بالد، و تفسیری از این داستان توسط خنیاگر مشهور محلی، مارسلو پومپئو (Marcello Pompeu) در کتابچه ی کوچکی با عنوان کمک های مالی برای تاریخ موسیقی کامپانا (Subsídios para a história da música da Campanha 1977) نقل شده است. لازم به ذکر است که با این حال این سند هیچ اشاره ای به گونه های مرتبط با طبقات پایین تر شهری نکرده است؛ این سندها منحصراً بر فعالیت های موسیقایی نخبگان محلی، توصیف گروه های دسته جمعی، آواز جمعی کلیسا، ارکسترها، پیانوها، قطعات موسیقی عاشقانه و رقص های سالنی که سرگرم کننده-ی قشرهای مرفه تر کامپانا در طول عمر طولانی او، تمرکز کرده است. این فروگذاری، کاملاً نتیجه منطقی نگرش-های غالب نخبگان محلی درباره فرم های بیانی طبقات فرودست شهر است. در واقع، فضای اجتماعی در کامپانا توسط یک تقسیم طبقاتی مستحکم مشخص شده است.