سوزانا باکا، وزیر جدید فرهنگ پرو!

سوزانا باکا
سوزانا باکا
سوزانا باکا خواننده آفریقایی-پرویایی فولکلور در کابینه جدید پوپولیستی رئیس جمهور الانتا هومالا که هفته پیش آغاز به کار کرد به وزارت فرهنگ کشور پرو گماشته شد. باکا که توانست با سی دی “Lamento Negro” خود جایزه گرمی لاتین را در سال ۲۰۰۲ از آن خود کند، اولین پرویایی سیاه پوست است که از زمان استقلال این کشور از اسپانیا در سال ۱۸۲۱ وزیر کابینه شده است. باکا همچنین نمونه دیگری از یک شخصیت آمریکای جنوبی است که در گرایش اخیر این کشورها به درگیر کردن هنرمندان در سیاست های فرهنگی دولت مسئولیتی را پذیرفته است.

به عنوان مثال، پیشتر ژیلبرتو ژیل (Gilberto Gil)، خواننده و ترانه سرای پاپ، به عنوان وزیر فرهنگ برزیل و پائولینا اوروتیا (Paulina Urrutia)، بازیگر و کارگردان، نیز در کشور شیلی به همین سمت منصوب شدند.

به گفته جس کاتلر، ناشر باکا، علیرغم مسئولیت های جدیدی که سمت جدید باکا در کابینه به همراه داشته است، او همچنان بر آن است تا تور کنسرت هایش را در ایالات متحده آمریکا و اروپا در همین ماه آغاز کند.

سوزانا باکای ۶۷ ساله در مصاحبه ای با یک شبکه رادیویی پرویایی گفته است که «با در نظر داشتن کنسرت هایی که قرار است اجرا کنم، سال دشواری را پیش رو دارم اما من همیشه دوست داشته ام که برای پرو کار کنم. من تلاشم را می کنم تا مطمئن شوم که افرادی که توانایی مالی دارند تنها قشری نباشند که از امور فرهنگی لذت می برند. بلکه فرهنگ باید دموکراتیک و همه گیر باشد و همه به آن دسترسی داشته باشند.»

سوزانا استر باکا د لا کولینا (Susana Esther Baca de la Colina) در سال ۱۹۴۴ در کوریلوس در لیمای پرو به دنیا آمد. او در احیای موسیقی آفریقایی-پرویایی در پرو نقش مهمی بر عهده داشته است. موسیقی باکا ترکیبی از موسیقی سنتی و معاصر است. او در گروه خود سازهای بومی پرویایی مانند کاخون، اودو، کوئیخادا (quijada)، گیتار آکوستیک و electric upright baby bass را به کار می گیرد. درحالیکه اغلب ترانه های او بر اساس قالب های سنتی مانند لاندو یا والس نوشته می شوند، باکا همچنین از عناصر موسیقی کوبایی و برزیلی نیز استفاده می کند. اولین سی دی او از لیبل Luaka Bop که تهیه کننده اش گرگ لاندائو بود او را به جهانیان شناساند.

آهنگ های او شاعرانه (با ترانه هایی از برخی از شاعران برجسته آمریکای لاتین که با آن ها همکاری می کند)، تصاویری که می سازند مهیج و صدای او ظریف اما با احساس است. حضور او بر روی صحنه با حرکات موقرش با شکوه و خیره کننده است. او آن چنان با احساس می خواند که شخصیتی روحانی را تداعی می کند حتی وقتی که موضوع آهنگ ها مذهبی نباشد.

باکا تلاش زیادی در شناخته شدن موسیقی آفریقایی-پرویایی کرده است. در واقع فعالیت های او در این زمینه در سال ۱۹۹۵ و با انتشار سی دی The Soul of Black Peru با لیبل Luaka Bop آغاز شد. در این آلبوم آهنگ “Maria Lando” اثر باکا معرفی شد.

به گفته برخی از منتقدان بزرگ باکا تنها یک خواننده آفریقایی-پرویایی نیست؛ مایکل هومن (Michael Heumann) از مجله “Stylus Magazine” می گوید که «ماریا لاندو سوزانا باکا را در عرصه بین المللی موسیقی مطرح کرد. از آن زمان باکا آلبوم های پرطرفداری را منتشر نموده که اکثر آن ها Luka Bop هستند و کیفیت بالایی دارند.»

تیموتی جی میرلو (Timothy G. Merello) از “PopMatters” درباره اجرای سوزانا در مدرسه موسیقی فولکلور الد تاون این چنین اظهار نظر کرده است: «سوزانا باکا تنها یک خواننده نیست، او یک شاعر، تاریخ دان، جستجوگر موسیقی فولکلور آفریقایی-پرویایی است (…) او و گروهش جمعیت تماشاچیان را با ترکیبی موسیقیایی از ریتم ها، ملودی ها، ضرب ها و رقص سرگرم می کنند به آنها آموزش می دهند و آن ها شیفته خود می کنند.»

دین سول (Deanne Sole) از “PopMatters” درباره آلبوم ۲۰۰۹ باکا به نام album Seis Poemas می گوید: «پس از تماشای اجرای خواننده پرویایی سوزانا باکا بر صحنه ای رو باز در گرمای شدید و با تجهیزات خراب، نمی توان به او به عنوان یک خواننده، شخص و… احترام نگذاشت. album Seis Poemas آلبومی کوچک اما دلرباست.»

او با همسر بولیویاییش ریکاردو پریرا ( the Instituto Negrocontinuo (Black Continuum Institute را تاسیس کرد که به جمع آوری، حفظ و آفرینش موسیقی، فرهنگ و رقص آفریقایی-پرویایی می پردازد.

wikipedia.com
www.blogs.nytimes.com

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پاسخ پیمان سلطانی به نامه سرگشاده سیاوش بیضایی

آقای پورقناد با من تماس گرفتند و از من خواستند تا در مورد ادعاهای (به زعم من کاذب و هیاهوی دوباره) آقای بیضایی درباره ی قطعه ی «ایران جوان» متنی را بنویسم. اینجانب اعلام‌ می کنم قطعه ی «ایران جوان» که قبلا خود من از آن به عنوان «نخستین سرود ملی ایران» نام برده ام ساخته ی اینجانب است. از آنجا که ملودی استفاده شده در بخش آوازی این اثر قدیمی است هر موزیسین علاقه مندی حق دارد و می تواند آن را برای هر آنسامبلی هارمونیزه، ارکستره و تنظیم کند کما اینکه چندین آهنگساز قبل و بعد از لومر نیز بر اساس این تم‌ قدیمی آثاری را ساخته اند لذا همین جا اعلام‌ می کنم که این ملودی متعلق به آقای لومر نیست و اسناد آن در اختیار اینجانب است.

نامه ای از سیاوش بیضایی درباره سرود «وطنم» یا «ایران جوان»

نوشته ای که پیش رو دارید، نامه ای از سیاوش بیضایی است که برای رعایت قانون مطبوعات در این ژورنال منتشر می شود. لازم به ذکر است که جلسه ای مطبوعاتی درباره موضوع این نامه در روز سه شنبه ۲۸ خرداد با حضور سیاوش بیضایی برگزار می گردد. بدینوسیله از پیمان سلطانی و کارشناسان قوه قضاییه دعوت می گردد که در این نشست که به منظور رونمایی از اسناد بیشتر درباره این پرونده برگزار می گردد حضور یابند. این نشست در ساعت ۱۰ بامداد در خبرگزاری ایلنا به آدرس پستی: تهران، خیابان انقلاب، خیابان دانشگاه نرسیده به روانمهر، پلاک ۱۳۲ برگزار می گردد.

از روزهای گذشته…

۳۵ سال در کنار هم

۳۵ سال در کنار هم

در میان گروههای Rock و Blues، گروه ZZ Top از معدود گروهایی است که از سال ۱۹۶۹ تا به حال بدون تغییر در اعضای گروه همچنان پا برجا به فعالیت خود ادامه می دهد.
بررسی ساختار و نقش دانگ‌های مورد استفاده در گوشه‌های راک ردیف میرزاعبدالله (VIX)

بررسی ساختار و نقش دانگ‌های مورد استفاده در گوشه‌های راک ردیف میرزاعبدالله (VIX)

در حرکت پایین‌رونده به سمت R1، که زمینه‌ساز فرود به ماهور است، درجه‌ی پنجم نقش ایستِ موقت را دارد. این مسئله در حقیقت تمهیدی ظریف است برای تأکید بر فاصله‌ی طنینی میان درجه‌ی چهارم و پنجم (فا و سل)، که همان اختلاف میان تتراکردهای سل‌ـ دو و فاـ سی‌بمل در ماهور است، بدون تغییر دادن فواصل درجات و آماده‌کردن فضا برای فرود به دانگ M3. لازم به ذکر است که علاوه بر ذکر نام دانگ‌ها، به‌دلیل اهمیت محور فاـ سل در فرود، از علامت قراردادی A برای توصیف این محور استفاده شده است. با تأکید بر این فاصله و همچنین درجه‌ی چهارم، کرانه‌ی پایینی تتراکرد فاـ سی‌بمل (نت فا) تعریف می‌شود و در ادامه، با حرکتی بالارونده دانگ سوم ماهور (M3) اجرا می‌شود.
نمایش نقاش های لوریس چکنواریان

نمایش نقاش های لوریس چکنواریان

انجمن هنرمندان خود آموخته نمایشگاهی از خودآموختگان را از تاریخ ۱۷ الی ۲۶ فروردین در گالری ممیز خانه هنرمندان ایران برگزار نموده که بزرگترین نمایشگاه این ژانر هنری در سالهای اخیر است. بویژه حضور لوریس چکناوریان موسیقیدان کشورمان که خود یک هنرمند خودآموخته است که با نمایش چهار اثر زیبای خود به نام «چهار فصل ویوالدی» نقطه عطفی در این بخش از نمایشگاه را به نام خویش رقم زده است.
آکاردئون بایان (bandoneón)

آکاردئون بایان (bandoneón)

بایان نوعی ساز بادی است که در کشور آرژانتین محبوبیت خاصی دارد و از عناصر کلیدی ارکستر تانگو به شمار می رود. مخترع اصلی Heinrich Band آلمانی تبار است که این ساز را به منظور استفاده در موسیقی مذهبی و موسیقی عامه پسند روز در مقابل ساز مشابه ای به نام concertina یا Konzertina به معنی ارگ دستی ، ساخت .
بررسی کتاب های آموزش سازدهنی در ایران (IV)

بررسی کتاب های آموزش سازدهنی در ایران (IV)

کتاب فوق اولین کتاب از مجموعه سه جلدی با عنوان “دوره جامع آموزش سازدهنی” می باشد که به وسیله انتشارات سرود در سال ۱۳۸۰ منتشر شده است. مولف کتاب آقای منصور پاک نژاد (متولد ۱۳۴۱ ) است که از نوازندگان و مدرسان باسابقه سازدهنی هستند .
راخمانینف؛ واپسین نماینده یک سلسله بزرگ (VI)

راخمانینف؛ واپسین نماینده یک سلسله بزرگ (VI)

در فصل کنسرتهای سال ۱۰-۱۹۰۹ از راخمانینوف دعوت به عمل آمد تا برای نخستین بار به ایالات متحده امریکا قدم گذارد و در نقش پیانیست تکنواز و رهبر ارکستر مشتاقان را محظوظ سازد. در جریان این دعوت قرار بود راخمانینوف بیست کنسرت برگزار کند و ضمن آن کنسرتها در نقش رهبر ارکستر، با ارکستر سمفونیک شهرهای نیویورک و بوستون نیز برنامه هائی داشته باشد. راخمانینوف به این سفر نخستین خود به امریکا با شوق و امید فراوان می نگریست و به نظر می رسد که هیجان ناشی از چنین سفری در برانگیختن قدرت خلاقیت هنری او بس موثر افتاده بود. زیرا اندیشه های موسیقی بدیعی به وفور در ذهن او شکل می گرفت. نتیجه شکل گیری این اندیشه های بدیع موسیقی، سرانجام به صورت پیانو کنسرتوی شماره ۳ متجلی گشت که به نظر بسیاری از صاحب نظران عالم موسیقی، عالیترین اثر بزرگ و ارکسترال راخمانینوف شمرده می شود.
نی و قابلیت های آن (IV)

نی و قابلیت های آن (IV)

کرنای شمال: آن را «درازنای» هم می نامند. لوله فاقد سوراخ است و به همین دلیل تولید اصوات مختلف فقط با تغییر فشار هوای نفس نوازنده میسر می گردد؛ در نتیجه تعداد اصوات آن بسیار محدود است. جنس آن از نی است و طول آن زیاد و گاه تا ۳ متر می رسد. بر انتهای تحتانی ساز کدوی پرورش دادۀ خمیده ای متصل می کنند. دهانی آن در واقع استوانه کوچکی است که روی لوله محکم شده و یک سوی آن تراش خورده و از همین سو هوا وارد لوله می شود.
در نقد کتاب «مقدمه‌ای بر آنالیز موسیقی آتنال» (IV)

در نقد کتاب «مقدمه‌ای بر آنالیز موسیقی آتنال» (IV)

طرح کلی کتاب دو دسته از دسته‌های موسیقی پساتنال را پوشش می‌دهد؛ آتنال آزاد و دوازده تنی (دودکافونیک). سه فصل نخستین و به ویژه دومی و سومی ضمن آن که مفاهیم تکنیک‌های پایه را -که در فصل چهار هم مورد استفاده‌اند- به خوانندگان آموزش می‌دهد به موسیقی آتنال آزاد می‌پردازد. این گرایش در فصل‌های اولیه در انتخاب مثال‌ها مشهود است؛ آنجا که تمرکز توجه بر آثار پیش از جنگ جهانی اول شوئنبرگ، وبرن و برگ است. انتخاب مثال‌ها که جز در مورد اپوس ۱۱ شوئنبرگ تقریبا به طور کامل با کتاب استراوس تفاوت دارد، همچنان مناسب و درست انجام شده.
جایگاه رهبر (I)

جایگاه رهبر (I)

دو سال پیش، وقتی ارکستر سمفونیک تهران هنوز از داشتن رهبر دائم محروم بود و در حالتی مشوش و سردرگم به سر میبرد، مطلبی با عنوان”ارکستر بی رهبر” چاپ شد که این مقاله در مورد ارکستری صحبت میکرد که بدون رهبر کار میکند و در سطح مطلوبی به فعالیت میپردازد.
تحلیلی بر کتاب‌شناسی‌های موسیقی در ایران (II)

تحلیلی بر کتاب‌شناسی‌های موسیقی در ایران (II)

با وجود آوردن عنوان و تقسیم‌بندی موضوعی، خواننده‌ی پژوهش‌گر گاه نیازمند است بیشتر بداند، چرا که بسیاری از اوقات عنوان، گویای تمامی بار اطلاعات یک مقاله یا کتاب نیست. همچنین تقسیم‌بندی موضوعی هر چقدر هم دقیق باشد نمی‌تواند خواننده را کاملا راهنمایی کند که در مقاله چه چیزی خواهد یافت. به همین دلیل توصیف و چکیده‌نویسی یا به عبارت دیگر کتاب‌شناسی توصیفی ضرورت می‌یابد. اولین مسئله‌ای که کتاب‌شناسی‌های توصیفی را از یکدیگر متمایز می‌کند روش چکیده‌نویسی است؛ زیرا یک چکیده‌ی خوب می‌تواند ضمن فشرده بودن، اطلاعات زیادی را منتقل کند. از این دیدگاه هر چه اطلاعات منتقل شده نسبت به طول چکیده‌ی نوشته شده (تعداد کلمات) بیشتر باشد کارآیی بیشتر است.