بدون گواهی تولد

Nat
Nat "King" Cole , 1919 – 1965
نت کینگ کول با نام نتانیل آدامز کولز (Nathaniel Adams Coles) در سال ۱۹۱۹ در آلاباما متولد شد. نت به عنوان کودک سیاه پوستی که در یک خانواده فقیر ساکن جنوب آمریکا به دنیا آمده بود، گواهی تولد نداشت و روز تولدش به این خاطر به یاد مانده است که روز عید سنت پاتریک بوده است.

هنگامی که نت ۴ ساله بود خانواده به شیکاگو مهاجرت کردند و در آنجا پدر او توانست به آرزوی قدیمی خود رسیده و یک واعظ شود.

audio fileToo Yong

نت مانند برادر بزرگش ادی (Eddie) که نوازنده بیس شده بود، به زودی علاقه خود را موسیقی آشکار کرد. او نواختن پیانو را از مادرش آموخت و بعد از گذراندن کلاسهای موسیقی به زودی به مرحله حرفه ای کار موسیقی رسید. در دوران نوجوانی نت گروهی را سرپرستی میکرد و در سن ۱۵ سالگی مدرسه را ترک کرد تا بتواند کار موسیقی را به شکل تمام وقت ادامه دهد.

یک سال بعد نت و ادی گروه شش نفری خود را تشکیل دادند و در سال ۱۹۳۶ به نام Eddie Cole Swingsters دو تک ترانه برای کمپانی دکا (Decca) ضبط کردند. در پاییز همان سال آنها برای اجرای مجدد برنامه موزیکال تمام سیاه پوست Shuffle Along به برادوی دعوت شدند.

هنگامی که برنامه برای اجرای تور آماده میشد، نت بر خلاف برادرش با آنها همراه شد. یک دلیل این همراهی حضور نامزدش نادین رابینسون (Nadine Robinson)، رقصنده گروه بود که در سال ۱۹۳۷ به همسری او که تازه ۱۷ ساله شده بود درآمد. تور آنها برنامه خود را در لوس آنجلس به پایان رساند و نت همراه همسرش در آنجا ماندگار شد. نت کول مدت کوتاهی سرپرستی گروه بزرگی را به عهده داشت و سپس به نواختن پیانو سولو در کلوبها پرداخت.

در تابستان ۳۷ که کول در Café Century برنامه اجرا میکرد، مدیر اجرایی مهمانخانه سوانی (Swanee Inn) از او دعوت کرد تا با تشکیل یک گروه کوچک در کلوب او برنامه اجرا کند. در پاییز آن سال گروه سه نفری کول، اسکار مور (Oscar Moore) گیتاریست و وزلی پرینس (Wesley Prince) بیسیست کار خود را آغاز کردند و نام خود را از شعر مهدکودکی پادشاه کول پیر (Old King Cole) یعنی … was a merry old soul اقتباس کرده و گروه را The King Cole Swingsters و بعدها The King Cole Trio نام گذاری کردند.

گروه به تدریج با حضور کول به عنوان خواننده و پیانیست، طرفدارانی پیدا کرد و در سال ۱۹۳۸، کار اجرای رادیویی را آغاز کردند و در سالهای ۳۹ و ۴۰ هر از گاهی با کمپانیهای کوچک صفحه ضبط میکردند و در عین حال با اجرای تورهای بین ایالتی وبرنامه های رادیویی، حضور صحنه ای خود را افزایش میدادند.

در اواخر سال ۴۰ کمپانی دکا با آنها قراردادی بست که منجر به ضبط ترانه That Ain’t Right با تنظیم کول شد و این ترانه مقام اول را دربخش Harlem Hit Parade مجله بیلبورد از آن خود کرد. در این زمان پرینس گروه را ترک کرد و به نیروهای ارتش پیوست و جانی میلر Johnny Millerجای او را در گروه گرفت.

قرارداد گروه The King Cole Trio با دکا قبل از موفقیت That Ain’t Right به پایان رسیده بود و تک ترانه بعدی آنها All for You توسط کمپانی tiny Excelsior ضبط شد و پس از اولین سری پخش آن، توسط کمپانی Capitol خریداری و مجددا پخش شد و در سال ۴۳ دومین ترانه بود که مقام اول را در فهرست Harlem Hit Parade به دست آورد و به فهرست بهترینهای پاپ راه یافت و موجب شد تا کمپانی Capitol به طور مستقیم با کول قرارداد ببندد.

اولین محصول گروه با کمپانی Capitol شامل دو اثر کول یکی به نام Straighten Up and Fly Right که به مدت ده هفته در صدر جدول موسیقی سیاهان و شش هفته در جدول بهترینهای موسیقی فولک قرار داشت و به فهرست Top Ten پاپ رسید. ترانه دوم Gee Baby, Ain’t I Good to You نیز در اول فهرست موسیقی سیاهان و در فهرست Top Ten قرار گرفت.

audio fileStraighten Up And Fly Right

مرور آلبوم «مثنوی صبا»

بازنویسی/تنظیم آثار برای سازهای دیگر در اولین سطح به کار گستراندن کارگان (رپرتوار) می‌آید، حال با هدف آموزش باشد یا دسترسی‌پذیری قطعات برای نوازندگان آموزش دیده. از این رو نفس حضور آلبوم «مثنوی صبا» (و بیش از آن کتاب نغمه‌نگاری‌‌اش) مغتنم است. آنچه در خود آلبوم شنیده می‌شود ۲۱ قطعه و نواخته از «ابوالحسن صبا» موسیقیدان افسانه‌ای و پرجاذبه‌ی تاریخ ماست که اگر از سطح نخست برگذریم ابعادی از مساله‌ی کارهای مشابه را بر ما هویدا می‌کند.

دسته بندی و زمان بندی: ادراک متر (I)

تمپرلی در مقاله اش با نام «متر و دسته بندی در موسیقی آفریقایی» این سوالات را مطرح می کند: «چگونه می توان ریتم آفریقایی را با دید رایج تئوریک ریتم مطابقت داد؟»، «چه شباهت ها و تفاوت های بین ریتم آفریقایی و ریتم غربی وجود دارد؟ با توجه به این که ریتم غربی در بر اساس تئوری موسیقی سنجش می شود.» دیدگاه من در این مقاله نیز تفاوت چندانی با سوالات مطرح شده ندارد. مانند تمپرلی من نیز می خواهم مفاهیم تئوری های اخیر ریتم و متر را با توجه به موسیقی غربی مورد بحث قرار دهم. با این حال، من صرفا موسیقی آمریکایی را مد نظر قرار نمی دهم.

از روزهای گذشته…

عدم اعتنا به بی اعتنایی! (IV)

عدم اعتنا به بی اعتنایی! (IV)

همانند شوئنبرگ، آیوز نیز برای مصالح موسیقایی بیش از روش اهمیت قائل بود، یا اگر به زبان شوئنبرگی گفته شود: ایده و سبک؛ ولی آیوز بر آن بود که محدودیت های سنت کلاسیکی را بیشتر از شوئنبرگ درنوردد و برای مصالح موسیقایی خویش بیانی مناسب بیابد. گاهی نیز اصلا به محدوده عملکرد نوازندگان یا سازها توجهی نمی کند. او می نویسد: «چرا موسیقی نتواند همانطور که به درون آدمی رسوخ می کند از درون او به بیرون هم ساطع شود؟ چرا موسیقی باید از این همه مانع و حصار حنجره، دیافراگم، روده، سیم، چوب و مس راه خود را به بیرون باز کند؟… مگر آهنگساز گناه کرده است که بشر فقط ده انگشت دارد؟»
موسیقی و ایدئولوژی (III)

موسیقی و ایدئولوژی (III)

دلیل دیگری نیز که می توان برای عدم وجود محتوایی واحد و مشخص در موسیقی عنوان کرد و اینکه موسیقی توان انتقال یک مفهومی را به طور کامل ندارد، پاسخ به دلیلی است که برخی برای توجیه ضرورت موسیقی می آورند و آن این است که موسیقی عاملی است برای ایجاد آرامش در جهت رهایی از مشکلاتی که در طول زندگی مخصوصا” ماشینی بوجود می آید.
اجرای اثری مدرن در کنار باروک با اجرای موتر!

اجرای اثری مدرن در کنار باروک با اجرای موتر!

فوریه ۲۰۰۷ بود، سوفیا گوبایدولینا جایزه ارزشمند باخ هامبورگ را کسب کرد، به عنوان پیشتاز در موسیقی کلاسیک معاصر که پلی زده بین موسیقی شرق و غرب. گوبایدولینا آهنگسازی است متولد ۱۹۳۱ با مسقط‌الراس تاتارستان روسیه که در ۱۹۹۲ به آلمان کوچ کرده است.
سجاد پورقناد

سجاد پورقناد

متولد ۱۳۶۰ تهران نوازنده سه تار سردبیر مجله گفتگوی هارمونیک [email protected]
جایگاه و نقش استاد ناهید در گسترش و اشاعه ساز نی

جایگاه و نقش استاد ناهید در گسترش و اشاعه ساز نی

یکی از مهم‌ترین اصولی که همواره اساتید هنر از جمله اساتید موسیقی در ایران به رسم دیرین به هنرجویان خود آموزش داده و می‌دهند رعایت اخلاق، نظم و جدیت در کار است. شاید در ابتدای امر هنرجو پی به راز این نکات و تأثیر آن در آینده‌ی هنری خود نبرد؛ ولی آنچه مسلم است این است که هنرمندانی که در تاریخ نام آنها ماندگار بوده و از آنها همیشه به نیکی یاد می‌شود در دوران زندگی خود این اصول را سرلوحه‌ی اعمال و رفتار خود قرار داده‌اند. در روزگار ما هستند اساتید و هنرمندانی که در کنار تبحر و جایگاه والای هنری خود، به عنوان یک معلم اخلاق نیز می‌توان از آنها یاد کرد.
گزارشی از یک کنسرت چهارساعته (II)

گزارشی از یک کنسرت چهارساعته (II)

موسیقی قرن پانزده ایران در مرزهای کنونی ایران قابل دسترس نیست اما در ترکیه‌ی کنونی می‌توان آثاری را که منسوب است به بزرگترین آهنگساز-نوازنده و نظریه‌پرداز موسیقیِ ایرانی (عبدالقادر مراغه‌ای) یافت. حکایت این پراکنده‌شدن‌ها تا دوره‌ی صفویه، تاریخ ایران را همراهی می‌کند: صفویان در ابتدا هنر را راندند، سپس همانند دوره‌ی چیرگی کلیسا در اروپا، در خدمت دین‌اش گرفتند و سر آخر خیلی دیر شاید از آن لذت هنری بردند؛ پس ما ایرانی‌ها همچنان برای یافتن شعر آن دوره‌مان ناچاریم سری به هندوستان و برای شنیدن موسیقی‌اش ناگزیریم سری دوباره به موسیقی‌دانان ایرانی رانده‌شده یا برده شده از ایران از- به دربار عثمانی بزنیم.
داستان به وجود آمدن اپرای کارمن

داستان به وجود آمدن اپرای کارمن

شاید اپرای کارمن پرآوازه ترین اپرای جهان باشد اما بر خلاف باور عموم، ژرژ بیزه (Georges Bizet) و نویسندگان اشعار اپرای او هیچ نقشی در داستان اصلی نداشتند. چرا که کارمن داستانی بسیار قدیمی تر از اینهاست که برای اولین بار در سال ۱۸۴۵، به شکل یک رمان منتشر شد.
تغییر رفتار بازار موسیقی در اینترنت

تغییر رفتار بازار موسیقی در اینترنت

کاربران اینترنت پرسرعت – Broadband در اروپا و آمریکای شمالی در حال تغییر الگوی مصرف در download موسیقی از اینترنت هستند و پیش بینی می شود تا پنج سال آینده تغییر کلی در نحوه خرید موسیقی در جهان بوقوع پیوندد.
راش

راش

“راش” (Rush) آلبومی با اجرای استودیویی (eponymous debut studio album) توسط گروه راک کانادایایی “راش” است که شهرت فراوانی دارد. آلبوم راش در سال ۱۹۷۴ عرضه شد و در سال ۱۹۹۷ مجددا با کیفیت بهتری تکثیر شد. اولین برنامه های اجرا شده توسط “راش” بیشتر موسیقی هووی متال (heavy metal) به همراه گروههای راک محبوب بریتانیا، بود. راش طرفدار گروههای همچون لد زپلین (Led Zeppelin) و کریم (Cream) بود و این تاثیرات در آثار و اشعار این گروه شنیده می شود.
نگاهی به حاشیه کنسرت علی رهبری

نگاهی به حاشیه کنسرت علی رهبری

۲۴ خرداد ارکستر سمفونیک تهران پس از ۳۰ سال با چوب علی رهبری شروع به نواختن کرد. اگرچه ارکستر قدرت ارکستر های اروپایی را نداشت، ولی نشانه هایی از تمرین منظم زیر نظر رهبری کارکشته در نواختن ارکستر مشخص بود.