لیدی بلانت و مسیح (I)

پروژه تحقیقاتی ساخت ویلن لیدی بلانت (LADY BLUNT 1721) و مسیح (MESSIAH 1716) آنتونیو استرادیواریوس (ANTONIO STRADIVARI)
در میان ویلن های ساخته شده توسط آنتونیو استرادیواری شاید تنها یک ویلن بتواند رقیب ویلن مسیح ۱۷۱۶ باشد که بدون شک آن lady Blunt خواهد بود. این دو ویلن در کنار یکدیگر نمونه تمامی آن چیزی هستند که در رابطه با کار یک استاد، قابل ستایش است و جای خوشبختی است که این دو نمونه ارزشمند را به طور سالم در اختیار داریم.

ویلن lady Blunt تاریخچه ایی نامشخص تر و کم رنگ تر نسبت به ویلن مسیح و یا حتی برخی ویلن های دیگر داشته و همچنین نشانه کارکرد بیشتری نسبت به ویلن مسیح ۱۷۱۶ در آن مشاهده می شود، از سویی دیگر مجموعه عوامل مربوط به بخش رنگ و لایه های جلا دهنده آن، تقریبا دست نخورده و سالم مانده که ظاهری پر رنگ تر و جلوه ای آتشگون را در آن نمود می سازد.

برچسب خیره کننده و ظریفی که قسمت پائین بخش مرکزی ساز را پوشانیده است، تاریخ ساخت این ویلن گرانبها را به سال ۱۷۲۱ میلادی نشان می دهد.

منشاء و مبداء
مشخص نیست که دقیقا اولین دارنده این ویولون ارزشمند چه کسی بوده است، اما آقای ویوم (J. B. Vuillaume) در سال ۱۸۶۴ آن را در اسپانیا خریداری نمود.

آن چنان که تاریخ نشان می دهد آنتونیو استرادیواری یک مجموعه DECORATED QUARTET را بین سالهای ۱۶۹۴ تا ۱۷۰۹ برای دربار اسپانیا ساخت، بنابراین تنها احتمال و گمان تاریخی این است که ساز مورد نظر به جهت شهرت و جایگاه هنری استراد در میان مردم اسپانیا باعث شده باشد که از طرف یک مشتری اسپانیایی مورد سفارش قرار گرفته باشد.

بعد از آنکه ویوم ساز را در سال ۱۸۶۴ خریداری نمود، بانو بلانت (Anne Blunt) نوه لورد بایرون (Lord Byron)، ویلن را از ویوم خریده و به مدت ۳۰ سال آن را در اختیار داشته و نگهداری نمود. بعد از آن در سال ۱۸۹۶ هیل (W. E. Hill) و پسران در مورد فروش آن با یک کلکسیونر به نام بارون نوپ (Baron Knoop) مذاکره نمودند و در قرن بیستم آقای هیل این ویلن را ۴ مرتبه مورد معامله قرار داده و آن را به آقای استریت (J. E. Street) و دو کلکسیونر بزرگ دیگر به نامهای بنت (Richard Bennett) و بور (R. A. Bower) فروخت.

ساز در بین سالهای ۱۹۴۱ تا ۱۹۵۹ نزد یک فروشنده به نام ورو (Henry Werro) در برن باقی ماند تا اینکه به شخصی به نام بلومفیلد (Sam Bloomfield) در آمریکا فروخته شد، بعد از حراج شدن مجموعه وی در Sotheby به سال ۱۹۷۱ ویلن لیدی بلانت (Lady Blunt) توانست رکورد گرانبهاترین ویولن را در یک حراجی شکسته و به قیمت ۸۴۵۰۰ پوند توسط آقای لوه (Robin Loh) اهل سنگاپور خریداری شد و بعدها در سال ۱۹۸۷ در نمایشگاه استرادیواری در شهر کرمونا در معرض دید قرار گرفت و سپس ویلن به موسسه موسیقی نیپون سپرده شد و در نهایت Lady Blunt را در ماه ژوئن سال ۲۰۱۱ در یک حراجی که برای حمایت از انجمن رهایی از بلایای طبیعی برگزار شده بود فروختند.

یک خریدار ناشناس ۹/۸ میلیون پوند برای خرید این ساز ارزشمند پرداخت نمود!

تغییرات:
همانند ویلن مسیح (Messiah)، ویلن لیدی بلانت (Lady Blunt) نیز اکثر عمر خود را در دستان مجموعه داران سپری کرده است، با توجه به ویژگی های منحصر به فردی که در این ساز همانند ویلن مسیح مورد اهمیت است، شرایط فعلیه آن متاثر از همان سابقه تاریخی می باشد.

طول دسته کوتاه این ویلن را جان باپتیس ویوم با ظرافتی استادانه به اندازه معمول امروزی افزایش داد و همچنان در ادامه فینگربرد دیگری برای ویلن انتخاب گردید. باس بار ساز مورد نظر بعد از مراحل صفحه برداری دقیق، تعویض شده و جایگزین مناسبی برای آن در نظر گرفته شد. همچنین گوشی ها و سیم گیر ساز به علت هماهنگی بیشتر و امکان کاربرد بهتر با گوشی های بسیار ظریف و زیبای ویوم و همچنین سیم گیر آن نیز تعویض شده است که همچنان روی ساز موجود هستند، اما قسمتهای اصلی تر ساز، همچنان در وضعیت اولیه محفوظ ماند.

یک دیدگاه

  • رسول موسوی
    ارسال شده در آذر ۲۲, ۱۳۹۲ در ۱۱:۳۵ ب.ظ

    درود بر استاد ارجمند خسته نباشید از خواندن مطالب شما بی اندازه لذت بردم موفق باشید.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

تحقیقی درباره باربد؛ موسیقیدان دوره ساسانی (VII)

نخچیرگان به مجموع الحان سی گانه ی باربد شامل می شد. باربد آفریننده ترانه های نوروزی نیز به شمار می رود. از این ترانه ها می توان به فرخ روز، سروستان، ارغنون، لبینا اشاره کرد. آثار باربد را موسیقیدانان قرون بعدی چون شعبه، جنس، آوازه، و شاخه های مهم مقام ها توضیح و توصیف کرده اند، عبدالقادر مراغه ای در مقاصد الالحان ماهیت تاریخی و موسیقی لحن و آثار باربد را خاطرنشان نموده و آن را زمینه دوره اول تشکیل مقام ها شمرده است.

گزارشی از سخنرانی آروین صداقت کیش در سمینار «موسیقی و امر دراماتیک» (IV)

صداقت‌کیش ادامه داد: در امر دراماتیک اما این گونه نیست و درون و بیرون با هم یکی می‌شوند. اگر اجازه دهید مثالی در مورد امر هنری بزنم. کسانی که تئاتر بازی می‌کنند رابطه‌شان با متن نمایشی درونی است. یعنی نمی‌توانیم این رابطه را به درونی و بیرونی تقسیم کنیم و بگوییم این شخصیت واقعا وجود دارد و آن شخصیت فقط روی صحنه وجود دارد، همه‌شان وجود دارند. بنابراین این نظام باید با یکدیگر یکی و ادغام شده باشد. اگر به موضوع دادن پول به فروشنده به عنوان یک کنش برگردم، نمی‌توانیم بگوییم الان بیرون این نظام ارتباطی هستیم و نظام داخلی آن با نظام بیرونی‌اش متفاوت است. اگر کسی هم از بیرون به این رویداد نگاه کند فقط در حال نگاه کردن به یک کنش است و مانند موضوع داستان نیست که نتواند داخل آن شود، او هم می‌تواند وارد این کنش شود و مرزی ندارد.

از روزهای گذشته…

رونمایی از آلبوم «ماندالای درون» (III)

رونمایی از آلبوم «ماندالای درون» (III)

قطعه ی سوم که پانورامای نهفت است، برگرفته از یکی از گوشه های مهم دستگاه نواست که دارای فواصل خاص و گردش نغمات خاص است که در یک سلول ۴ نتی (دو، ر، سی بمل و فا) اساسا بیشتر حرکت می کند؛ تمرکز آن روی درجه ی دوم (ر) است که این هم یک موتیف بنیادین است که در طول قطعه این موتیف بنیادین، توسط هارمونی های مختلف، گسترش ها و آگیومنت ها و رنگ آمیزی ها، دست مایه پردازش های مختلف قرار گرفته است اما به دلیل حفظ چهار چوب اینتروالها، کاملا ملودی اصلی نهفت شنیده می شود.
اِدیت پیاف، گنجشککِ آواز فرانسه (VI)

اِدیت پیاف، گنجشککِ آواز فرانسه (VI)

سال ۱۹۵۳ پیاف یک دوره ی ترک اعتیاد را گذراند و تبدیل به ستاره ی موزیک هال در غرب و به ویژه در ایالات متحده گردید. سال ۱۹۵۶ در کارنِگی هالِ (Carnegie Hall) نیویورک به موفقیت چشم گیری دست یافت و به مدت دو سال در آن جا برنامه های دائمی اجرا کرد.
عرض اندام دوباره حفظ و اشاعه ای ها (II)

عرض اندام دوباره حفظ و اشاعه ای ها (II)

پس از این بخش، دکتر داریوش طلایی به روی صحنه آمد و به سخنرانی پرداخت. اما از میان گفته های ایشان به عنوان نکات مهم به موارد ذیل می توان اشاره نمود:
یو-تو (III)

یو-تو (III)

پس از مدت زمانی کوتاه اج و بونو گروه “شالوم” را ترک کردند و برای تکمیل آلبوم “اکتبر” به گروه خود پیوستند. این آلبوم نقدهای متضادی را به دست آورد و پخشهای محدودی در رادیو و فروشی کم در خارج از بریتانیا داشت اما نویدی بر بهبود آثار گروه بود. “جنگ” آلبوم بعدی گروه در سال ۱۹۸۳ صلح طلبی و انتقاد گروه از جنگ صلیبی بود. در این آلبوم آهنگ سیاسی “یکشنبه یکشنبه خونین” که در آن بونو سعی داشت تضاد بین حوادث یکشنبه خونین و یکشنبه عید پاک را بیان نماید.
هیجان یک اجرای جدید “کنسرت نی‌نوا” (II)

هیجان یک اجرای جدید “کنسرت نی‌نوا” (II)

شیشه‌ی رنگی که برای پیانو و ارکستر زهی نوشته شده بود با حضور آهنگساز به عنوان نوازنده‌ی پیانو اجرا شد. قطعه‌ای با بیان نسبتا نوتر که با رپرتوار معمول گروه متفاوت بود. در اجرای شب اول اجرای پیانو تا حدودی ارکستر را برای یافتن ریتم و جمله بندی سردرگم کرد به‌خصوص که این قطعه بافتی پلی‌ریتمیک داشت و قطعاتی از این دست در رپتوار معمول گروه‌های موسیقی در ایران نیست.
هارمونیک (IV)

هارمونیک (IV)

به طور حتم یکی از مهمترین و اساسی ترین بخشها در توسعه و شکوفایی یک صنعت، قابلیت توصیفی آن در مباحث پایه ای و زیرساختی موضوع مورد بررسی است و از آنجا که از ریاضیات برای بیان صریح و دقیق اصول مهندسی در اغلب رشته ها استفاده میشود، میتوان اذعان داشت، ریاضیات در پیشبرد صنعت نقشی اساسی و تعیین کننده دارد؛ اما خود بیان و آنالیز موضوع و تطابق بحث عامل مهمی است که معمولآدر حوزه فیزیک جای میگیرد.
زوموزیکولوژی

زوموزیکولوژی

Zoomusicology یکی از شاخه های موزیکولوژی و جانورشاسی میباشد. این شاخه به بررسی موسیقی در میان حیوانات میپردازد که میتوان به دو عنوان تبدیل شود : ۱- تاثیر موسیقی بر حیوانات ۲- صوت و نقش آن در ارتباط ما بین همنوعانشان.
مرزهای زنانگی در هنر (IV)

مرزهای زنانگی در هنر (IV)

هر هنرمندی پس از فراگیری تکنینک ها و مهارت های لازمه شروع می کند به باز آفرینی جهان از منظر خودش اما جهانی که او خلق می کند صرفاً متعلق به او نیست زیرا او با مخاطبینش در بسیاری از تجربیات حسی، مشترک است. پس او اگر سعی دارد اثری خلق کند که مطلقاً متعلق به خودش باشد باید تجربیات حسی را تا حد ممکن به یک سو نهاده و اثرش را تا حد ممکن با یاری گرفتن از دریافت های شهودی اش بسازد و این همان حد اعتلای هنر است.
نی و قابلیت های آن (XIV)

نی و قابلیت های آن (XIV)

مطالب ذکر شده در این قسمت برای نی هفت بند رایج نگاشته شده. بسیاری ازنوازندگان و آهنگسازان معتقدند که بهتر است برای ترکیب بندی ساز های ایرانی از نی هفت بند ساده استفاده کنند و برای برخی محدودیت های صوتی آن از ترکیب چند ساز به صورت انتقالی استفاده می کنند. برخی از نوازندگان چیره دست در اجرا های زنده هم ممکن است از چند ساز متفاوت استفاده کنند. با این روش بسیاری از فواصل و گوشه ها در محدوده های متفاوت و با رنگ بندی های متنوع قابل اجراست.
«لحظه های بی زمان» (III)

«لحظه های بی زمان» (III)

ما قبل از صحبت با آقای صهبایی یک قطعه از این کار را با ارکستر هنگام در شیراز ضبط کرده بودیم. تلاش داشتیم که کل کار را یک بار دیگر با ارکستری دیگر در تهران ضبط کنیم. اما با توجه به فشردگی برنامه های آنها، ضبط ما به تعویق می افتاد و من احساس کردم که فرصت کافی برای تمرکز بر این کار را ندارند. تصمیم گرفتیم که با استخدام نوازنده های مستقل کار را اجرا کنیم و از فردی واجد صلاحیت برای رهبری کار دعوت کنیم. بر اساس آشنایی و شناختی که از استاد صهبایی داشتم، از ایشان برای کار دعوت کردیم. آقای صهبایی هم بعد از چند روز مطالعه پارتیتور ها، قبول کردند که کار را اجرا کنند.