لیدی بلانت و مسیح (I)

پروژه تحقیقاتی ساخت ویلن لیدی بلانت (LADY BLUNT 1721) و مسیح (MESSIAH 1716) آنتونیو استرادیواریوس (ANTONIO STRADIVARI)
در میان ویلن های ساخته شده توسط آنتونیو استرادیواری شاید تنها یک ویلن بتواند رقیب ویلن مسیح ۱۷۱۶ باشد که بدون شک آن lady Blunt خواهد بود. این دو ویلن در کنار یکدیگر نمونه تمامی آن چیزی هستند که در رابطه با کار یک استاد، قابل ستایش است و جای خوشبختی است که این دو نمونه ارزشمند را به طور سالم در اختیار داریم.

ویلن lady Blunt تاریخچه ایی نامشخص تر و کم رنگ تر نسبت به ویلن مسیح و یا حتی برخی ویلن های دیگر داشته و همچنین نشانه کارکرد بیشتری نسبت به ویلن مسیح ۱۷۱۶ در آن مشاهده می شود، از سویی دیگر مجموعه عوامل مربوط به بخش رنگ و لایه های جلا دهنده آن، تقریبا دست نخورده و سالم مانده که ظاهری پر رنگ تر و جلوه ای آتشگون را در آن نمود می سازد.

برچسب خیره کننده و ظریفی که قسمت پائین بخش مرکزی ساز را پوشانیده است، تاریخ ساخت این ویلن گرانبها را به سال ۱۷۲۱ میلادی نشان می دهد.

منشاء و مبداء
مشخص نیست که دقیقا اولین دارنده این ویولون ارزشمند چه کسی بوده است، اما آقای ویوم (J. B. Vuillaume) در سال ۱۸۶۴ آن را در اسپانیا خریداری نمود.

آن چنان که تاریخ نشان می دهد آنتونیو استرادیواری یک مجموعه DECORATED QUARTET را بین سالهای ۱۶۹۴ تا ۱۷۰۹ برای دربار اسپانیا ساخت، بنابراین تنها احتمال و گمان تاریخی این است که ساز مورد نظر به جهت شهرت و جایگاه هنری استراد در میان مردم اسپانیا باعث شده باشد که از طرف یک مشتری اسپانیایی مورد سفارش قرار گرفته باشد.

بعد از آنکه ویوم ساز را در سال ۱۸۶۴ خریداری نمود، بانو بلانت (Anne Blunt) نوه لورد بایرون (Lord Byron)، ویلن را از ویوم خریده و به مدت ۳۰ سال آن را در اختیار داشته و نگهداری نمود. بعد از آن در سال ۱۸۹۶ هیل (W. E. Hill) و پسران در مورد فروش آن با یک کلکسیونر به نام بارون نوپ (Baron Knoop) مذاکره نمودند و در قرن بیستم آقای هیل این ویلن را ۴ مرتبه مورد معامله قرار داده و آن را به آقای استریت (J. E. Street) و دو کلکسیونر بزرگ دیگر به نامهای بنت (Richard Bennett) و بور (R. A. Bower) فروخت.

ساز در بین سالهای ۱۹۴۱ تا ۱۹۵۹ نزد یک فروشنده به نام ورو (Henry Werro) در برن باقی ماند تا اینکه به شخصی به نام بلومفیلد (Sam Bloomfield) در آمریکا فروخته شد، بعد از حراج شدن مجموعه وی در Sotheby به سال ۱۹۷۱ ویلن لیدی بلانت (Lady Blunt) توانست رکورد گرانبهاترین ویولن را در یک حراجی شکسته و به قیمت ۸۴۵۰۰ پوند توسط آقای لوه (Robin Loh) اهل سنگاپور خریداری شد و بعدها در سال ۱۹۸۷ در نمایشگاه استرادیواری در شهر کرمونا در معرض دید قرار گرفت و سپس ویلن به موسسه موسیقی نیپون سپرده شد و در نهایت Lady Blunt را در ماه ژوئن سال ۲۰۱۱ در یک حراجی که برای حمایت از انجمن رهایی از بلایای طبیعی برگزار شده بود فروختند.

یک خریدار ناشناس ۹/۸ میلیون پوند برای خرید این ساز ارزشمند پرداخت نمود!

تغییرات:
همانند ویلن مسیح (Messiah)، ویلن لیدی بلانت (Lady Blunt) نیز اکثر عمر خود را در دستان مجموعه داران سپری کرده است، با توجه به ویژگی های منحصر به فردی که در این ساز همانند ویلن مسیح مورد اهمیت است، شرایط فعلیه آن متاثر از همان سابقه تاریخی می باشد.

طول دسته کوتاه این ویلن را جان باپتیس ویوم با ظرافتی استادانه به اندازه معمول امروزی افزایش داد و همچنان در ادامه فینگربرد دیگری برای ویلن انتخاب گردید. باس بار ساز مورد نظر بعد از مراحل صفحه برداری دقیق، تعویض شده و جایگزین مناسبی برای آن در نظر گرفته شد. همچنین گوشی ها و سیم گیر ساز به علت هماهنگی بیشتر و امکان کاربرد بهتر با گوشی های بسیار ظریف و زیبای ویوم و همچنین سیم گیر آن نیز تعویض شده است که همچنان روی ساز موجود هستند، اما قسمتهای اصلی تر ساز، همچنان در وضعیت اولیه محفوظ ماند.

یک دیدگاه

  • رسول موسوی
    ارسال شده در آذر ۲۲, ۱۳۹۲ در ۱۱:۳۵ ب.ظ

    درود بر استاد ارجمند خسته نباشید از خواندن مطالب شما بی اندازه لذت بردم موفق باشید.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIX)

تنها درویش خان تا حدودی با وزیری تفاهم داشت و برای شنیدن کنسرت ها و خطابه های او به مدرسه خصوصی اش می رفت. اما قبل از این که این رابطه و تفاهم ثمری به بار آورد – و قبل از ریاست اول وزیری در مدرسه موزیک (۱۳۰۷)، درویش خان فوت شد (۱۳۰۵). بعد از فوت او تجدد طلبی به کشمکش بین وزیری و مین باشیان ها یا «موسیقی نوین و علمی ایرانی» با «موسیقی بین المللی و علمی» محدود ماند.

«شیوه‌ی نوازندگی» در موسیقی ما چه معنایی دارد؟ (I)

اگر در موسیقی کلاسیک غربی کار می‌کنیم دادن جواب همه‌فهم به این سوال نسبتا ساده است. یعنی روشی که هر نوازنده آثار را می‌نوازد. بخشی به رابطه‌ی فیزیکی‌ای که یک نوازنده با سازش دارد مربوط است، یعنی مسائلی مثل روش دست گرفتن ساز یا پشت ساز نشستن، نحوه‌ی انگشت گذاشتن، انتقال نیرو به ساز (تقریبا اِکول) و … بخشی هم به مسایل صوتی، مثل صدایی که از ساز درمی‌آورد، دامنه‌ی شدت و ضعف‌هایی که می‌تواند به هر نت یا پاساژ بدهد، شیوش‌های مختلفی که می‌تواند هنگام نواختن هر نغمه یا تکنیک ایجاد کند و بخشی هم به مسایل تکنیکی مثل دامنه‌ی ویبراتوها و از این قبیل.

از روزهای گذشته…

گاه و بیگاه

گاه و بیگاه

۱- (روی اول) دونوازی سنتورو تنبک – در این قطعه ، ترکیب بندی دو ساز ، بسیار خوب صورت پذیرفته است. همچنین ضربات تنبک ، چیزی بیش از همراهی یک ساز دیگر است و شخصیتی کاملا مستقل دارد.
نباید نگران بود (I)

نباید نگران بود (I)

ابتدا قرار بود این نوشته یک گفتگوی مکتوب با «مهدی میرمحمدی» باشد و در ویژه نامه ی کنسرت سیمرغ به چاپ برسد. پس از آن که پرسش را فرستادند و من در قالب گفتگو پاسخ دادم بنا به صلاحدید همکاران، شکل نهایی یک یادداشت یافت. به دلیل مکتوب بودن مصاحبه و نیز انتشار نهایی آن به شکل یادداشتی از قلم من متن در گفتگوی هارمونیک به نام منتشر شده و نه چنان که رسم است، به نام گفتگو کننده.
رنگ و بافت در موسیقی

رنگ و بافت در موسیقی

برای داشتن یک تنظیم خوب و نهایتا” یک موسیقی زیبا آگاهی از اصول رنگ امیزی در ارکستر امری بدیهی است که برای آهنگسازی هم باید ان را مد نظر داشت. هنگامی که یک ملودی با دو ساز و با دینامیکی یکسان اجرا میشود تاثیرات بیانی متفاوتی پدید می آورد و موجب تمییز دادن آن دو صدا از هم میشود که از آن به عنوان رنگ صوتی (timbre) یاد میکنند.
اپرای لیلی و مجنون (II)

اپرای لیلی و مجنون (II)

به خاطر می آورم که آن شب ماردم را خیلی اذیت کردم! بیش تر از آن پرده سیاه شاکی بودم، نمی توانستم صحنه را به خوبی ببینم و از او سؤال هایی درباره داستان اپرا می پرسیدم. حواستان باشد که ما مثل بچه های امروزی با تلویزیون و رادیو و تئاتر بزرگ نشدیم، در نتیجه آنچه بر روی صحنه رخ می داد کاملا واقعی جلوه می کرد!
جرج سل، رهبر با استعداد مجار (III)

جرج سل، رهبر با استعداد مجار (III)

علاوه بر شرکت ارکستر در کنسرتهای سالانه در تالار کارنگی و خلیج شرق، سل ارکستر را در اولین سفر بین المللی آنان به اروپا، روسیه، استرالیا و ژاپن هدایت نمود. روش سل بی شک در تمرینها شیوه ای مستقل و مستبدانه بوده است. وی قطعات را با دقت اتنخاب می نمود و خود می توانست آن قطعه را تنظیم شده برای پیانو، کامل، بدون نقص و از حفظ بنوازند! سل همچنین بر روی خلق ریتم های تازه در آثار بر نوازندگانش تاکید می ورزید.
بررسی اجمالی آثار شادروان <br>روح الله خالقی (قسمت شانزدهم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت شانزدهم)

بسیاری از سرودهای ساخته شده بوسیلهِ خالقی بنا به تقاضای سازمان یا تشکیلاتی خاصّ بوده و طبیعتاً متناسب با آنزمان ساخته شده اند. به همین علّت جای تعجب نیست که این سروده ها به ندرت شنیده شده اند یا امروزه در دسترس عموم قرار ندارند. امّا تردیدی نیست که جمع آوری و حفظِ همگی این ساخته ها در مجموعهِ آثار آهنگساز از اهمیتی تاریخی برخوردار است، بویژه آنکه در ساخت و پرداختِ تمامی این آثار دقت و ظرافتی کم نظیر بکار رفته است.
نقشه‌برداری موسیقایی (IV)

نقشه‌برداری موسیقایی (IV)

نکتۀ اوّل تأثیرپذیری و رابطۀ همۀ هنرها با یکدیگر و با اوضاع اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی موجود در جامعه است. در این مجموعۀ به هم پیوسته، هر معماریْ از هنرهای دیگر و از جمله موسیقی؛ هر آهنگ‌سازی از هنرهای دیگر و از جمله معماری متأثر است. ادیب معاصر، محمدرضا شفیعی‌کدکنی، در مقاله‌ای با عنوان «ساختار ساختارها» در مجلۀ «بخارا» به این رابطه پرداخته است.
مسترکلاس آمروپا پراگ میزبان امیر حسین اسلامی

مسترکلاس آمروپا پراگ میزبان امیر حسین اسلامی

مستر کلاس نوازندگی “Ameropa” که هر سال در تابستان در شهر پراگ برگزار می شود، در تابستان ٢٠١٣ جشن بیستمین سال برگزاری این مستر کلاس را برگزار می کند. این جشن شامل یک هفته مستر کلاس سازهای ارکستر سمفنیک و یک هفته مستر کلاس تمرین در ارکستر های مجلسی می باشد.
فراخوان سومین جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی ایران

فراخوان سومین جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی ایران

سومین جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی ایران اسفند ماه سال جاری در فرهنگسرای ارسباران برگزار می شود و علاقمندان تا ۱۵ اسفند ماه فرصت دارند تا آثار خود را به دبیرخانه جشنواره ارسال کنند. حامیان این دوره از جشنواره، فرهنگسرای ارسباران و انتشارات ماهور هستند.
اسکار پیترسون

اسکار پیترسون

اوایل قرن بیستم یعنی هنگامی که موسیقی کلاسیک (رمانتیک و مدرن) از یکسو و موسیقی Jazz از سوی دیگر شنوندگان موسیقی در اروپا، آمریکا و سراسر جهان رامتوجه خود کرده بود، در شهر مونترئال کانادا یکی دیگر از نوابغ موسیقی Jazz متولد شد، کسی که توانست کارهای بسیاری را با افرادی چون چارلی پارکر، دیزی گیلسپی، لوییس آرمسترانگ، الا فیتسجرالد، دوک الینگتون ۱ و … تهیه کند، کسی که هنوز در سن ۸۰ سالگی تمام وقت و زندگی خود را وقف موسیقی می کند.