ارکستر سمفونیک تهران در اغما

پس از سی سال ارکستر سمفونیک تهران به خوابی عمق فرو رفته… بسیار غم انگیز است! ارکستری که در دوره اول از کمبود بازدید کننده و مقرون به صرفه نبودن کنسرتها، مشکلات مادی و معنوی جنگ جهانی دوم، خروج نوازندگان کلیدی از ارکستر، کمبود ساز و در دوره دوم تحریم های مربوط به موسیقی، خروج دوباره نوازندگان خبره، مشکلات مادی و معنوی زمان جنگ هشت ساله و … صدها مشکل دیگر تا به امروز حیات خود را حفظ کرده بود؛ در دوره ای که بیش از همیشه طرفدار دارد و بلیط کنسرتها هم در بالاترین حد خود است، به خاطر سوء مدیریت باید تعطیل شود!

باری! باور این حقیقت بسیار مشکل است که ارکستر سمفونیک تهران در سالگرد ۷۰ سالگی اش تعطیل شده است.

البته رسیدن ارکستر به حالت اغما، چندان هم ناگهانی نبوده و ریشه در یک بیماری شناخته شده دارد که آن برقراری تئوری های عجیب اقتصادی برای اداره ارکستر آن هم نه همه ارکستر بلکه برای گروه هایی از نوازندگان است!

نوازندگان ارکستر سمفونیک تهران چند سالی است که از یک سازمان خاص حمایت نمیشوند و با هر دسته از نوازندگان به شکل خاصی قرار داد نوشته شده است. تفاوت قرارداد نوازندگان کم کم چند دستگی در حقوق ها را بوجود آورده و یک دست بودن سازمان ارکستر سمفونیک را تهدید میکرد.

بارها از طرف نوازندگان و دلسوزان ارکستر، هشدارهایی به مسئولین ارکستر داده شده بود ولی دریغ از کوچکترین توجهی به این سازمان حساس فرهنگی…

مسئولین ارکستر معلوم نیست با چه هدفی، پله پله ارکستر را با پیاده کردن روش های عجیب و شخصی تا نابودی کشاندند و حتی امروز که نوازندگان ده ها روز است به تمرین فراخوانده نشده اند، نمیدانند ارکستری که روزی به همکاری با آن افتخار میکردند به کجا رسیده است.

جالبتر اینکه، ارکستر روزهاست که تعطیل است و کسی سر تمرین نمیرود ولی باز نوازندگان ارکستر جسارت مصاحبه مستقیم با هیچ خبرگزاری را پیدا نکرده اند و مشخص است که مسئولین در اگر در رفع و رجوع امور هنری ارکستر موفق نبوده اند، در زمینه مسائل به اصطلاح امنیتی و حیثتی قدم های بزرگی برداشته اند!

ای کاش مسئولین ارکستر می دانستند که برای بی آبرو کردن تنها ارکستر سمفونیک رسمی یک کشور، همین وضعیت فعلی کافی است.

اگر تیم ملی فوتبال، یک روز قرار دادی را زیر پا بگذارد یا دو باخت اتفاقی به خاطر اشتباه دروازه بان داشته باشد، تمام روزنامه ها در صفحه اول، جایی برای آن جنجال خالی میکنند ولی ارکستر سمفونیک تهران، نماد فرهنگ و هنر جهان و ایران که برآمده از خون دل خوردن اهالی فرهنگ و هنر این آب و خاک است، چندین ماه در سکوت بگذراند، آب از آب تکان نمیخورد.

اکنون ارکستر سمفونیک تهران، ارکستر دیرپای پایتخت ایران، وارد ماه دوم تعطیلی خود میشود و اهالی مطبوعات و رسانه هم در سکوت و فراموشی، ارکستر را بدرقه میکنند… گویی هیچ وقت در این کشور موسیقی سمفونیکی نبوده است؛ هنوز هیچ مقام مسئولی خبری مبنی بر تعطیلی ارکستر سمفونیک تهران نداده است و معلوم نیست ارکستر از حالت اغما خارج میشود و یا ۷۰ سالگی را برای پایان عمر خود بر می گزیند.

روزنامه شرق

3 دیدگاه

  • reza
    ارسال شده در مهر ۱۴, ۱۳۹۰ در ۱۰:۴۱ ق.ظ

    moteasefane keshvarhaye hozeye khalije fars ke bejoz navaye zange shotor chizi nadashtand harshab az shabakehaye telvezionishon shahede ejrahaye classic ba orchestre mellishon hastim,ama ma….

  • امیر
    ارسال شده در مهر ۱۷, ۱۳۹۰ در ۸:۳۹ ق.ظ

    ننگ بر مسببین این بی آبرویی.

  • ارسال شده در فروردین ۱۸, ۱۳۹۱ در ۱۲:۵۱ ب.ظ

    در این مملکت کم کسانی نیستند که آرزوی دنیا و آخرتشان نابودی و ریشه کن کردن موسیقی و هرچه وابسته به آن است…و مسئولین به اصطاح محترم آنان هم با یک سری رئیس بازی و خودخواهی به نابودی این هنر در کشور کمک میکنند…آقای ارسلان کامکار خدمات بزرگی به این ارکست و موسیقی کلاسیک کرده اند ولی گاهی چنان به خود غرقه میشوند که انگار از نوادگان پاگا نینی و سازارت هستند…چه خوب است گاهی غرور را کنار بگذاریم و برای صلاح و نجات یک فرهنگ اقدام کنیم…به امید آن روز

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (XIII)

مشکل بی نامی منطقه و بلا تکلیفی در این مورد در همه تحقیقات و نوشته های تاریخی به چشم می خورد که به چند مورد آن به عنوان نمونه می پردازیم:‌

«توانایی یا دانایی»

از روزگار سرودن مولانا تا امروز این مصرع از دفتر چهارم مثنوی گزین‌گویه‌ای مشهور شده است. آن را همراه ضرب‌المثل دیگر، «کنار گود نشسته می‌گوید لنگش کن»، برای رد نقد به کار می‌برند (گرچه تنها کاربردشان این نیست). با آوردن این مصرع تلویحا از منتقد می‌خواهند تنها به شرطی نقد کند که بتواند کاری بهتر یا همسنگ اثری که نقدش می‌کند، انجام دهد (و اینجا هم مقصود از «نقد» اغلب داوری منفی است). در حقیقت گوینده‌ی این جمله می‌خواهد «مرجعیت» نقد و منتقد را برای خرده‌گرفتن بر این یا آن اثر زیر سوال ببرد.

از روزهای گذشته…

موسیقی نزد ایرانیان در ۱۸۸۵ میلادی (X)

موسیقی نزد ایرانیان در ۱۸۸۵ میلادی (X)

جنس این ساز از برنز است (این همان کاستانیت اسپانیائی هاست) رقاصان به هنگام رقص یک جفت از این زنگ ها را بر سر انگشتان دست خود می بندند. زنگ در تمام ایالات ایران متداول است.
گزارش جلسه چهارم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (VIII)

گزارش جلسه چهارم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (VIII)

در حین خواندن این نمونه مدرس اشاره کرد که اگر چه این یک نقد نیست اما قیدها و ترکیب‌های به کار رفته در آن (نشانه‌های زرد) تحدید زبان را برای پرهیز از گزافه‌گویی و صدور حکم‌های کلی نشان می‌دهد. وی سپس بخشی از یک نقد منتشر نشده از خودش را هم به عنوان مثالی از تحدید زبان در نقد موسیقی خواند.
یک progression از دهه ۶۰

یک progression از دهه ۶۰

یکی از progression هایی که در دهه ۶۰ توسط بسیاری از نوازنده ها در هارمونیزه کردن قطعات بکار میرفت توالی آکوردی است که در شکل آنرا مشاهده میکنید. کافی است از پایه گام یک فاصله سوم کوچک پایین بیاییم، و بعد دوبار فاصله چهارم درست بالا برویم، در انتها میتوانیم به پایه گام برگردیم.
اختتامیه سومین جشنواره سایتها و وبلاگهای موسیقی برگزار می شود

اختتامیه سومین جشنواره سایتها و وبلاگهای موسیقی برگزار می شود

مراسم اختتامیه سومین جشنواره سایت ها و وبلاگهای موسیقی روز پنجشنبه، بیست و دوم اسفند ماه ۱۳۹۲ ساعت ۱۹ در فرهنگسرای ارسباران برگزار می شود. در این نشست برگزیدگان شاخه های مختلف سومین دوره جشنواره معرفی می گردند و جوایزی نیز به رسم یادبود به آنها اهدا می گردد. از دیگر برنامه های اختتامیه جشنواره می توان به اجرای آثاری توسط دو گروه موسیقی نیز اشاره نمود.
شناخت کالبد گوشه‌ها (III)

شناخت کالبد گوشه‌ها (III)

پیش از هر چیز و حتا قبل از ورود به محتوا عنوان بخش دوم، برآورد داریوش طلایی را از کار خودش (یا دقیق تر بگوییم هدف پژوهش اش را) ظاهر می‌کند. همان طور که اشاره شد در تمامی سه پژوهشِ تاکنون منتشر شده از وی، هدف اصلی یافتن نوعی دستور زبان بوده است آن هم نه با هدف صرف تجزیه و تحلیل بلکه به آن امید که شاید بتوان با به سطح خودآگاه کشیدن آن انرژی آفرینشی را در میان نوازندگان موسیقی دستگاهی آزاد کرد و به برخورد متصلب با متن ردیف خاتمه داد (۹).
بیلی جول

بیلی جول

از آهنگسازان، نوازنده های بزرگ پیانو Rock، Jazz، Soul و Blues است که طی دو نوشته راجع به او صحبت خواهیم کرد. قبل از ادامه صحبت به قسمتهایی از کار مشترک وی با ری چارلز (Ray Charles) گوش کنید:
درویش خان در گذار تمدن (I)

درویش خان در گذار تمدن (I)

غلامحسین درویش معروف به درویش خان، بخشی از زندگی خود را در روند دگردیسی یک تمدن گذراند و شاهد دو دوره ی تاریخی ایران- قاجار و پهلوی – بوده است. مشروطه از او انسان دیگری ساخت و زخمه هایش بر تار آهنگی دیگر گرفت. او در میانه های دوره ی قاجار در اولین سال سلطنت ناصرالدین میرزا در سال ۱۲۵۱ به دنیا آمد، با جنبش مشروطه به اوج رسید و به هنگام صدور فرمان تاریخی مشروطه و هم زمان با پیروزی و جشن و پایکوبی مردم، استادی بی مانند شده بود.
عدم اعتنا به بی اعتنایی! (VI)

عدم اعتنا به بی اعتنایی! (VI)

این گذرهای ناگهانی از دیسونانس های تند و تیز به کنسونانس های ملایم، از ویژگی های موسیقی آیوز است و در سراسر قطعه “اردوگاه پاتنام” شنیده می شود. پیانو، بادی های چوبی و بادی های برنجی برای جلب توجه شنونده رقابت می کنند و چندان نمی گذرد که گویی دو دسته همنواز، همزمان در تقابل با یکدیگر می نوازند.
چگونه سکوت مرگ را یادآوری می کند (IV)

چگونه سکوت مرگ را یادآوری می کند (IV)

صدا در دامان موسیقی در مقابل تناقضات و اضداد بی شماری واقع می گردد. در موسیقی کلاسیک غرب (موسیقی برآمده از کلیسا) تناقض، درگیر عناصری شده که به این نوع از موسیقی اهمیتی فراتر از صوت داده است. اما در موسیقی دستگاهی ایران، جایگاه صدا و گرفتاری آن در درون تناقضاتی قرار گرفته که ناشی از سیستم مُدال و همچنین نشانه هایی وابسته به آیین ها، مراسم و مقولاتی است که ارجاعی بی واسطه به حساب می آیند و در چهارچوب موسیقی به عنوان منشأ باروری واقع شده اند.
شرایط خلق یک ایده (II)

شرایط خلق یک ایده (II)

هنگامی که در تاریکی های ذهن سیر می کنیم چه محصولی پدید می آید و گاهی که در تلاطم اندیشه به این سو و آن سو پراکنده می شویم در کدام موقعیت عینی حضور می یابیم. مسیر گذر از تجربه و علم به امتداد کدام عملکرد و چه کیفیتی سرانجام می گیرد و گاه و بی گاه که در نفس اختیار تصوراتمان به خیال صحت و سلامت پیش بینی هایمان به سر می بریم، چه می کنیم و چه می آفرینیم؟ محصول این خلق چیست؟ محصول این اختیار و امکان چیست؟