لیدی بلانت و مسیح (III)

اما از نظر ظاهری حالت تقاطع سه زه ها در گوشه ها و حتی حالت و فرم خود گوشه ها نیز با یکدیگر متفاوت است. درخشندگی و حالت تازگی در رنگ وجلا و همچنین عدم وجود پتینه، قابلیت بصری ساز را افزایش داده است تا حدی که ریزترین جزئیات و ویژگیهای ساز بارز و آشکار است.

حالت و فرم قوسها که نمونه ای آشکار از اثر مربوط به این دوره از هنر استرادیواری می باشد، کوتاه و کم ارتفاع هستند اما امتداد آرکها تا محدوده لبه صفحه ادامه یافته است.

این نکته یکی از مهم ترین تفاوتهای بارز این ویولن با ویولن مسیح می باشد که قوس جلویی آن مشخصا دارای ارتفاع کمتری می باشد.

بررسی علمی این وضعیت، در همراهی با آن اصول و قواعد عینی که استراد در زمان خود تجربه نموده است، چگونگی انتخاب چنین ترکیبی را در ساختار قوسها ایجاب می نماید، در این باره می توان به توالی منحی های کاربردی استراد در سازهایش اشاره نمود و همچنین در توازی با آن تقسیم بندی ضخامتها در تمامی گستره صفحات زیر و رو و ترکیب بندی آن در انتخاب دو نمونه اصلی برای یک ساز به عنوان مهم ترین بخش ساختمان ویولون.

مهندسی صفحات در آن دوره میان اغلب سازندگان خبره رواج داشته است و این تاثیری بود از آن رو که هنر معماری، نقاشی، مجسمه سازی و سایر رشته های هنری دیگر، در آن زمان سیستم فرهنگی جامعه را تحت تاثیر خود جهت دهی و هدایت می نمود. هر چند که در میان گروه های دیگر که از این جریان به نوعی دورتر قرار می گرفتند، این نیز شاید جلوه ایی تجربی تر را نمود می ساخته است.

مقدار تغییر و تنوع در عرض ها، ناحیه پائین ساز، عرض میانی، عرض بالایی و همچنین راستای طولی صفحه، ارتفاع کلافها در پیرامون محیط صفحات با توجه به کیفیت چوب استفاده شده در این قسمتها، بیانگر ساختار حجمی در ساز است که سازنده ساز را در چهار چوب تعیین شده ای برای چگونگی نحوه اجرای قوسها قرار می دهد.

تفاوت دیگری که قابل توجه است وضعیت دریچه های F می باشد که در ویلن مسیح (messiah) به سمت گوشه های پائینی ساز دوران داشته اند، در صورتی که ویلن لیدی بلانت (Lady Blunt) به طور مشخص دارای دریچه های f با جهت دوران به سمت خط مرکزی ساز می باشد و نسبت به ویلن مسیح از حالت عمودی تری بر خوردار است.

بنا به تعریف دیگری می توان اینگونه تشریح نمود که مشخصا درجه چرخش دریچه های F در جهت ایجاد فاصله بیشتربین حفره های پائین و نزدیکتر شدن حفره های بالایی دریچه ها اعمال شده است.

این تغییرات در ویولون مسیح استراد به خوبی بارز و آشکار است، حال آنکه در لیدی بلانت (Lady Blunt) روشی متفاوت به کاررفته است، نسبتی که حفره های دایره ای شکل پائین دریچه ها به یکدیگر نزدیک شده و بالعکس، حفره های بالایی از یکدیگر دورتر.


چگونه می توان این دو ساز ارزشمند را با چنین تفاوتی آشکار در یکی از اساسی ترین قسمتهای هنر ساخت ویلن، تشریح و توصیف نمود؟ فاصله میان سال ۱۷۱۶ میلادی تا ۱۷۲۱ در محدوده کدامین تغییرات بنیادین هنر استرادیواری است؟

برای پاسخ به انبوهی از سوالات که در این زمینه وجود دارد، یکی از روشها بررسی دقیق تر، الگوهای خطوط محیطی هر دو ساز است که البته استناد الگو ها خود امری بسیار حائز اهمیت می باشد.

حال وقتی دو نمونه را به دقت در سیستم محاسبات هندسی پردازش می کنیم، تفاوتهای جالبی در آنها نمود پیدا میکند، باید توجه داشته باشیم که هم اکنون در ابتدای بررسی علت ها هستیم و در حال حاضر در وضعیت مطالعه هندسه سطح دوبعدی این دو ویولن نکات مربوطه مطرح می گردد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

فراخوان سیزدهمین جشنوارۀ ملی موسیقی جوان منتشر شد

در بخش «موسیقی دستگاهی ایرانی تار، تنبک، دف، سنتور، سه‌تار، عود، قانون، کمانچه، نی؛ در بخش «موسیقی کلاسیک» نوازندگان سازهای ابوا، پیانو، ترومبون، ترومپت، فلوت، کلارینت، کنترباس، گیتار، ویلن، ویلنسل، ویولا، هورن؛ و در بخش «موسیقی نواحی ایران» خوانندگان و نوازندگان سازهای زهی، بادی و کوبه‌ای از مناطق مختلف کشور به رقابت خواهند پرداخت.

آمد بهار ِ جان‌ها ای شاخ ِ تر به رقص آ

دهه شصت را می توان سال های اوج تمرکز آهنگسازان ایرانی بر روی اشعار مولوی دانست؛ گویا فضای خاص کشور تحت تاثیر جنگ، موجبات گرایش جامعه به سمت مفاهیم عرفانی اشعار مولوی را دوچندان کرده بود و تصانیفی که برای ارکستر سازهای ایرانی و حتی ارکستر سمفونیک در آن برهه ساخته می شد، از اشعار مولانا بهره زیادی می بردند.

از روزهای گذشته…

کنسرواتوار پاریس

کنسرواتوار پاریس

کنسرواتوآر پاریس (Conservatoire de Paris) دانشکده موسیقی و رقص در سال ۱۷۹۵ در پاریس به وجود آمد. در این دانشکده؛ موسیقی، رقص، نمایش و طراحی تدریس می شود. در سال ۱۹۴۶ به دو دانشکده مجزا تقسیم شد: یکی برای تئاتر، نمایش و بازیگری به نام “کنسرواتوآر ملی هنرهای نمایشی” (CNSAD) و دیگری برای رقص و موسیقی به نام “کنسرواتوآر ملی موسیقی و رقص پاریس” (CNSMDP)
اسلامی: از هر گروه موسیقی باید حمایت کرد

اسلامی: از هر گروه موسیقی باید حمایت کرد

در روزهای ۵ و ۶ تیر ۱۳۹۲، ساعت ۲۱، گروه کر شهر تهران در تالار رودکی، همراه با آثاری از آهنگسازان غربی به اجرای آثار سه آهنگساز ایرانی پرداخت. یکی از آهنگسازان این کنسرت امیر اسلامی بود. وی استاد دانشگاه در رشته آهنگسازی و نوازنده نی است، با او درباره این برنامه به گفتگو نشسته ایم:
کنسرت برای دو پیانو

کنسرت برای دو پیانو

۸ مهر ماه کنسرت دیگری از گروه دوئت دو پیانو در تالار وحدت به روی صحنه خواهد رفت. بهاره کمائی و صفا شهیدی که تاکنون آثار برجسته دو پیانویی همچون سونات برای دو پیانو (موتزارت)، واریاسیون های پاگانینی (لوتوسلاوسکی)، سوئیت فندق شکن (چایکوفسکی)، سوئیت کارمن (بیزه)، سوئیت شماره ۱ دو پیانو (آرنسکی)، راپسودی ارمنی (باباجانیان) و … را نواخته اند، در این برنامه، بار دیگر آثار متنوعی از آهنگسازان غربی و ایرانی همچون ولفگانگ آمادئوس موتزارت (اتریش)، امانوئل شابریه (فرانسه)، فردریک شوپن (لهستان)، مانوئل دفایا و مانوئل این فانته (اسپانیا)، سرگئی راخمانینف (روسیه)، حشمت سنجری و صفا شهیدی (ایران) را به اجرا خواهند گذاشت.
۱۱۰۰ Bel Air Place

۱۱۰۰ Bel Air Place

موفقیت بی نظیر و جهانی خولیو با آلبوم “۱۱۰۰ Bel Air Place” بوجود آمد که مجموعه ای از ترانه های دو صدایی بود و ترانه To All the Girls I’ve Loved Before, که خولیو با همراهی ویلی نلسون Willie Nelson خواننده مشهور و صاحب سبک کانتری اجرا کرده بود بسیار موفق و در فهرست ده تایی (top 10) قرار گرفت.
کنسرت گروه صهبای کهن در نشست سالانه ایکوم

کنسرت گروه صهبای کهن در نشست سالانه ایکوم

به همت کمیته ملی موزه های ایران (ایکوم) نشست روز جهانی موزه‌ها (با اختلاف دو روز از روز جهانی موزه ها) در تاریخ ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۱، با شعار «موزه‌ها درحال‌ تغییر» در خانه هنرمندان برگزار شد. در این نشست برنامه ها و گزارش های مربوط به وضعیت موزه های ایران توسط مسئولین کمیته ایکوم ایران قرائت شد و از فعالین حوزه موزه داری تقدیر به عمل آمد.
نگاهی به وضعیت خواننده و خواننده سالاری در موسیقی معاصر ایران (V)

نگاهی به وضعیت خواننده و خواننده سالاری در موسیقی معاصر ایران (V)

البته این مساله به برخی نوازندگان نیز سرایت کرده و برای مثال شاهد هستیم گروه شیدای کنونی نیز با همین وضعیت اداره می شود و اکثر نوازندگان این گروه از حقوق های هنری خود ناراضی هستند و آن را در شأن هنری خود نمی دانند. متاسفانه همانگونه که قبلا نیز ذکر شد هنرمندان خوانندۀ ما نه تنها تلاشی در جهت رفع این مشکلات فرهنگی و هنری نمی کنند بلکه در تلاش هستند تا این وضعیت همچنان به نفع آنها حفظ شود و آنها بتوانند از این مسیر، درآمد و حقوق بیشتری داشته باشند.
موسیقی مردمی، موسیقی هنری، موسیقی مردم پسند: <br>امروزه این دسته بندی ها چه معنایی دارند؟ (III)

موسیقی مردمی، موسیقی هنری، موسیقی مردم پسند:
امروزه این دسته بندی ها چه معنایی دارند؟ (III)

همانطور که برای شناسایی فرم های موسیقایی مختلف در حال شکل گیری در مراکز شهری در اواخر قرن ۱۹ دسته ی موسیقیِ مردم پسند پدید آمد. به نظر می رسید این سبک ها جایی بین موسیقی مردمی و هنری، با سهمی یکسان از هر دو، قرار گیرند: شهری تر از موسیقی مردمی، اما فاقد پیچیدگی های زیبایی شناختی موسیقی هنری. همچنانکه جمعیت شهری رشد می یافت، این سبک ها به تدریج آشکارتر می شد، و با ظهور فن آوری ضبط و رادیو، موسیقی مردم پسند به صنعت موسیقی نزدیک تر شد.
سکانسی به نام موسیقی فیلم (II)

سکانسی به نام موسیقی فیلم (II)

تکرار یک تم یا ایده یا حتی جمله و ملودی در بستر زمانی یک فیلم باعث ایجاد انتظار در شنونده می شود که این موسیقی چیست و چه هدفی از تکرار آن دنبال می شود که در همان صحنه های رویارویی مادر و فرزند پخش می شود. این اتفاق ذهن کنجکاو بیننده را در دنبال کردن موسیقی پویا نگه می دارد و بعد از فراز و نشیب هایی در سکانسی قرار است مادر و فرزند به نسبت حقیقی خود پی ببرند. آهنگساز در اینجا آماده است که فرم کلی موسیقی اش را که تاکنون رد پاهای گوناگونی از آن را در بخش های مختلف فیلم دیده ایم به نمایش بگذارد و شنیده شدن واضح موسیقی سرنوشتی مصادف می شود با صحنه ی برخورد آگاهانه ی مادر و فرزند.

کینگ و گیتارهای gibson lucille

سال ۱۹۴۹ سال بسیار موفق و سرنوشت سازی برای کینگ بود. او اولین صفحه خود را با چهار ترانه برای Bullet Records منتشر کرد و پس از آن قراردادی با شرکت برادران بیهاریس Bihari Brothers که شعبه لوس آنجلس RPM Records بود امضا کرد.
بیانیه هیات داوران سومین جشنواره سایت ها و وبلاگ های موسیقی

بیانیه هیات داوران سومین جشنواره سایت ها و وبلاگ های موسیقی

در سومین جشنواره سایت ها و وبلاگهای موسیقی، دکتر پیروز ارجمند به عنوان سخنگوی هیات داوران به روی صحنه آمد و بیانیه هیات داوران را قرائت کرد که در ادامه متن این بیانیه را به همراه تصاویری از جلسه هیات داوران،‌ می خوانید و می بینید: