گروه موسیقی صهبای کهن به یاد پایور می نوازد

فرامرز پایور
فرامرز پایور
گروه موسیقی صهبای کهن به سرپرستی علی نجفی ملکی و آواز رامین بحیرایی، به اجرای رپرتواری از آثار فرامرز پایور می پردازد. گروه موسیقی صهبای کهن، پیش از این نیز آثاری از این آهنگساز موسیقی ایران به روی صحنه برده است ولی این اولین بار است که یکی از مشکل ترین قطعات فرامرز پایور که با همکاری احمد عبادی ساخته شده را به صورت رسمی اجرا می کند.

این کنسرت که به مناسبت دومین سالگرد درگذشت فرامرز پایور با حمایت خانه موسیقی در خانه هنرمندان به اجرا در می آید، شامل سه قسمت است که در هر بخش، سبکی از آهنگسازی این هنرمند معرفی خواهد شد.

در بخش اول این برنامه “قطعه ای در ماهور” به اجرا در می آید که یکی از مهمترین آثار فرامرز پایور محسوب میشود. این اثر برای سه تار و ارکستر سازهای ایرانی تنظیم شده است که بر اساس یک اجرای پنج قسمتی از احمد عبادی، ساخته شده است. بخش سه تار عینا برگرفته از ساخته احمد عبادی است و دیگر بخشها ساخته فرامرز پایور.

“قطعه ای در ماهور” از این نظر که اولین همکاری سه تار به عنوان سولیست و ارکستر سازهای ایرانی است، اهمیت تاریخی خاصی در موسیقی ایران دارد و البته پس از ساخته شدن این قطعه توسط پایور و عبادی، هیچ قطعه ای با این مشخصات از نظر زمان و تنظیم برای ارکستر، برای سه تار و ارکستر ایرانی ساخته نشد.

احمد عبادی که به عنوان بزرگترین مروج سه تار در تاریخ موسیقی ایران شناخته میشود، نوع نوازندگی خاصی در سه تار داشته و به همین دلیل اجرای سه تار این اثر مستلزم شناخت سولیست این قطعه، از سبک و تکنیک عبادی است. تکنواز سه تار این قطعه در کنسرت فوق الذکر، پیام بحیرایی می باشد که نزدیک به ده سال پیش برنده جایزه اول در رشته سه تار در جشنواره فجر بوده است.

فرامرز پایور در “قطعه ای در ماهور” اوج توانایی خود را در تکنیک های چند صدایی موسیقی ایرانی به نمایش میگذارد و بجاست این اثر را یکی از قله های آهنگسازی این هنرمند به شمار آوریم.

در بخش دوم این برنامه قطعه “گفتگو” به اجرا در می آید. “گفتگو” یکی از اولین ساخته های فرامرز پایور است که اجرای این قطعه به همراهی استادش ابوالحسن صبا در رادیو، توانست در سنین جوانی پایور را به عنوان یک هنرمند تمام عیار به هنردوستان معرفی کند. در اولین اجرای این اثر، صبا با ساز ویولون، پایور را همراهی میکند که این ضبط امروز هم در دسترس است ولی در ویرایش های بعدی، این اثر با اضافه شدن یک مقدمه، برای کمانچه و سنتور تنظیم شد که نت و اجرای مجدد آن به بازار عرضه شد.

قطعه “گفتگو” به غیر از معرفی توانایی نبوغ آمیز فرامرز پایور در سنین جوانی، نشان دهنده تکنیک منحصر به فرد او در تنظیم موسیقی برای دو ساز کششی و مضرابی است و همچنین یکی از اولین قطعاتی است که امروزه به عنوان سنتور نوازی معاصر از آن یاد میکنیم.

در اجرای این برنامه علیرضا دریایی با ساز کمانچه و سعید رحیمی با ساز سنتور، با رعایت ریزه کاری های موسیقی پایور، روایت خود را از این قطعه ارائه میدهند.

بخش سوم برنامه دربردارنده نوعی از آهنگسازی فرامرز پایور است که شباهت بیشتری به سبک نغمه پردازی قدما دارد؛ در این قطعات، بیشتر از آنکه آهنگساز بر تکینیک های چند صدایی تاکید داشته باشد، بر روی تزئینات و تکنیکهای سازی و تحریرهای مخصوص موسیقی ایرانی اثر را هدایت میکند و این نکته باعث سهل و ممتنع بودن این اجرای این آثار میشود.


اعضای گروه موسیقی صهبای کهن در این کنسرت عبارتند از: رامین بحیرایی: آواز، سعید رحیمی: سنتور، سجاد پورقناد: تار، پیام بحیرایی: سه تار و عود، علیرضا دریایی: کمانچه، علی کشانی: کمانچه، حمیدرضا آفریده: قیچک آلتو، آرش لطفی: تنبک، علی نجفی ملکی: نی

بیوگرافی اعضای گروه صهبای کهن:
رامین بحیرایی متولد سال ۱۳۵۷ خواننده آواز ایرانی میباشد. وی از محضر عبدالحسین مختاباد، بهرام باجلان، رضا رضایی پایور، حمیدرضا نوربخش و شاپور رحیمی در زمینه آواز و علی اکبر شکارچی در زمینه کمانچه بهره برده است. او کنسرتهای متعددی در شهرهای مختلف ایران داشته است و با گروه های آیینه، صهبای کهن، سپهر، شاهو، نوای مخالف، خان هشتم و پارسا همکاری داشته است. آلبوم های خان هشتم، شهان آسمانی و سرخانه با صدای او به بازار عرضه شده است. رامین بحیرایی در سال ۸۶ موفق به اخذ مقام اول آواز در جشنواره موسیقی فجر شد.

آرش لطفی متولد سال ۱۳۶۰ نوازنده تنبک و دف است. او تنبک را نزد بهمن رجبی و فربد یدالهی آموخته است و همچنین در سازهای ملودیک از محضر مسعود شعاری، ارشد طهماسبی، علی اکبر شکارچی و علی نوربخش بهره برده است. آرش لطفی کنسرت های متعددی داخلی و بین المللی با نوازندگان مختلف به اجرا گذاشته و آلبوم “از این گوشه تا اون گوشه” نیز با همکاری او به بازار عرضه شده است. لطفی در گروه های خان هشتم و صهبای کهن عضویت داشته است.

سجاد پورقناد متولد سال ۱۳۶۰ نوازنده تار و سه تار، خواننده آواز اپراتیک، مدیر هنری گروه صهبای کهن و سردبیر ژورنال موسیقی گفتگوی هارمونیک است. پورقناد نوازندگی سه تار را نزد مسعود شعاری آموخته است و در دروس دیگر موسیقی از محضر حسین دهلوی، هوشنگ کامکار، منوچهر صهبایی، کیوان میرهادی، شاپور رحیمی و علی نوربخش بهره برده است. عمده فعالیت پورقناد در حوزه نویسندگی در اینترنت است ولی مطالبی از او در روزنامه ها منتشر میشود. او در سال ۷۸ گروه صهبا را با انحلال گروه قبلی اش، آریا، تاسیس کرد. پورقناد دبیری جشنواره سایتها و وبلاگهای موسیقی و همکاری در آلبوم بهار را باور کن و اپرای مولانا را در کارنامه خود دارد.

محمدعلی کشانی متولد سال ۱۳۶۱ نوازنده کمانچه، ویولون و سه تار است. وی کمانچه را نزد اردشیر کامکار، داوود گنجه ای، هادی منتظری، شروین مهاجر و سه تار را نزد آبتین منصوری، مسعود شعاری، امیر نصرالله، محمدرضا لطفی و داریوش طلایی و ویولون را نزد مسعود حسن خانی آموخته است. وی مدتی کارشناس موسیقی برنامه رادیو اینترنتی ایران صدا تارهای عشق بوده و نیز در گروه های کوبان و صهبای کهن به فعالیت پرداخته است.

علی نجفی ملکی متولد سال ۱۳۶۲ نوازنده نی و سرپرست گروه صهبای کهن و نویسنده موسیقی است. وی از محضر محمد موسوی و حسن ناهید در زمینه نوازندگی نی استفاده کرده است. نجفی جزو نویسندگان ثابت ژورنال گفتگوی هارمونیک بوده و مطالبی در باب نقد موسیقی و همچنین آموزش موسیقی دارد. نجفی از سال ۸۶ سرپرستی گروه صهبای کهن را به عهده دارد. آلبومهای بهار را باور کن، اپرای مولانا، خان هشتم و به یاد استاد فرامرز پایور همکاری داشته است.

سعید رحیمی
متولد سال ۱۳۶۲ نوازنده و سازنده سنتور است. او سنتور را نزد سعید ثابت و اردوان کامکار آموخته است. وی در سال ۷۶ موفق به کسب مقام اول در جشنواره موسیقی شهرداری تهران شده است. رحیمی در گروه های خان هشتم و صهبای کهن به همنوازی پرداخته است.

پیام بحیرایی
متولد سال ۱۳۶۳ نوازنده سه تار و عود است. او سه تار را نزد مسعود شعاری فراگرفته و در سال ۱۳۸۰ مقام اول جشنواره موسیقی فجر را در زمینه ساز سه تار کسب کرده است. وی در گروه های آریا، خان هشتم و صهبای کهن به همنوازی پرداخته است.

علیرضا دریایی متولد سال ۱۳۶۸ نوازنده کمانچه و ویولون است. او ویولون را نزد شاملو کاربند و کمانچه را نزد اردشیر کامکار فرا گرفته است. دریایی در گروه هایی چون:خورشید، همنوازان حصار، سیمرغ، نوای مخالف، خان هشتم، آبیدر، صهبای کهن و … همکاری داشته است و آلبوم های خان هشتم و سیمرغ با همنوازی او به بازار عرضه شده است.

حمیدرضا آفریده متولد سال ۱۳۶۹ نوازنده کمانچه و قیچک است. او نوازندگی کمانچه را در محضر شهرام صارمی، احسان ذبیحی فر، هادی منتظری و اردشیر کامکار آموخته است. وی غیر از نوازندگی کمانچه و قیچک، آهنگسازی تئاتر حریم، فیلم مستند خاطره نی آوران را در کارنامه خود دارد. آفریده در گروه های سپندار، عشیران، طیفور، گاتها، یسنا، مهربانی، صهبای کهن و نقش به عنوان نوازنده همکاری داشته است.

این کنسرت در تاریخ دوم و سوم آذر ماه، ساعت ۱۸ در تالار جلیل شهناز خانه هنرمندان به اجرا در می آید. علاقمندان میتوانند از طریق نشر ویستار (۸۸۸۲۱۲۷۶) و ققنوس (۲۲۷۲۸۰۰۷) اقدام به تهیه بلیط کنند.

2 دیدگاه

  • اسماعیل بحرایی
    ارسال شده در آذر ۳, ۱۳۹۰ در ۱۰:۲۰ ق.ظ

    امیدوارم مثل همیشه موفق باشید دوستان

  • ارسال شده در بهمن ۱۸, ۱۳۹۰ در ۱۲:۱۳ ب.ظ

    مطالب خیلی کم بود

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

ریتم و ترادیسی (I)

ریتم و ترادیسی دو روشِ فهم نظم های زمانی در جهان پیرامونِ ما را در تباین با هم قرا می دهد: فهم مستقیم به-واسطه ی قوه ی ادراک، و فهم غیر مستقیم به واسطه ی تجزیه و تحلیل. «ریتم» به دستگاه ادراکی ای که امکان مشاهده و دریافتِ بی دردِسرِ پدیده های ریتمیک را در اختیار افراد قرار می دهد گریز می زند، درحالیکه «ترادیسی» ابزارهای ریاضی ای را که برای کشف نظم ها و مطالعه ی الگوها مورد استفاده قرار می گیرد پیشِ روی می گذارد.

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (II)

بیرون‌رفتن مردم از خانه و برگرفتن و دورافکندن کلوخ در آخرین روز ماه شعبان به احتمال فراوان به نشانه ترک عیش و عشرت و باده‌نوشی در ماه مبارک روزه‌گیران و دورکردن دیو گناه باده‌نوشی از خود بوده است و این آیینی بازمانده از دوره پیش از اسلام بوده که با دگرگونی نظم و روال زندگی عادی مردم در تغییر ماه همراه بوده است (۲) و یا جشن «هالووین» در فرهنگ غربی. «هالووین» یک جشن مسیحیت غربی و بیشتر سنتی می‌باشد که مراسم آن سه شبانه‌روز ادامه دارد و در شب «۳۱ اکتبر» (نهم آبان) برگزار می‌شود. بسیاری از افراد و مخصوصا کودکان و نوجوانان در این شب با چهره‌های نقاشی شده، لباس‌های عجیب یا لباس‌های شخصیت‌های معروف، چهره و ظاهری که آن به‌نظرشان ترسناک باشد خود را آماده جشن می‌کنند و برای جمع‌آوری نبات و آجیل به در خانه دیگران می‌روند. این جشن را مهاجران «ایرلندی» و «اسکاتلندی» در سده نوزدهم با خود به قاره آمریکا آوردند. (۳)

از روزهای گذشته…

سایه روشن تاریخ موسیقی ما (XIII)

سایه روشن تاریخ موسیقی ما (XIII)

از همه‌ی اینها مبهم‌تر و ناگشوده‌تر مطالعات تاریخی مربوط به گونه‌های مختلف موسیقی مردم‌پسند یا عامیانه‌ در ایران است، به‌ویژه نمونه‌های ترکیبی با موسیقی غربی که اصطلاحا «پاپ» نامیده می‌شود. چند دلیل می‌توان برای این موضوع ذکر کرد که به گمان ما مهم‌ترینشان حساسیت شدید ایدئولوژیک حکومتی نسبت به این گونه‌های موسیقایی است (دست‌کم تا اواسط دهه‌ی ۱۳۷۰) که باعث می‌شود در مراکز رسمی کمتر کار پژوهشی‌ای بتوان در مورد آن انجام داد. دیگری موضوع دخالت زیباشناسی در نوشتن تاریخ هنر و تقابل هنر نخبگان و توده است.
بررسی اجمالی آثار شادروان <br>روح الله خالقی (قسمت بیست و دوم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت بیست و دوم)

در اینجا یادآوری این نکته ضروری است که همهِ قسمتهای تاکنونی آهنگ، فقط ساخته و پرداختهِ ذهن وقاد خالقی و دسترنج او میباشند و اجرای استاد نی داود اصولاً با ملودی اصلی آغاز میشود و فاقدِ همهِ این مقدمه هاست. این همان نکته ایست که در آغاز این مقال، از آن سخن رفت. اجرای خالقی قسمتهای دیگری هم دارد که در اجرای نی داود نیست.
about violin design – طرح و مدل (III)

about violin design – طرح و مدل (III)

معمولا برای ترسیم هر سازه ای از هندسه و قوانین هندسی استفاده می شود، حداقل در ظاهر عمل اینگونه است. در اینجا نیز شاید تصور شود که هندسه و ریاضیات رل اصلی حل ماجرا را به عهده دارد، ولی پیش از آن باید به این نکته مهم اشاره شود که قبل از ترسیم هر ساختاری، ما در دو وجه اصلی حضور داریم یا در زمانی هستیم که در ابتدای خلق اثر قرار گرفته ایم و یا در این لحظه از زمان.
ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی اجرا شد

ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی اجرا شد

جلد اول (دستگاه شور) کتاب و سی دی ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی (منتظم الحکما) با تصحیح و اجرا با سه تار: آرشام قادری و ویرایش و بازنویسی نت از آرشام قادری و شهاب مِنا منتشر شد. این کتاب دستگاه شور ردیف میرزاعبدالله را به روایت بهترین شاگرد او، دکتر مهدی صلحی (منتظم الحکما)، و آوانگاری مهدیقلی هدایت (مخبرالسلطنه) ارائه می کند که در زمان حیات میرزاعبدالله نگارش یافته است.
در‌آمدی بر دیسکوگرافی و کتابشناخت ردیف دستگاه‌های موسیقی ایران (IV)

در‌آمدی بر دیسکوگرافی و کتابشناخت ردیف دستگاه‌های موسیقی ایران (IV)

تار فخام‌الدوله بهزادی(مجموعه‌ی ۳ نوار، از مجموعه‌ی مهدی کمالیان و ۲ سی‌دی ماهور با عنوان بخش‌هایی از ردیف میرزا حسینقلی)،‌ فخام‌الدوله‌ی بهزادی، آوای بارید.
تاریخچه سازهای الکترونیک (II)

تاریخچه سازهای الکترونیک (II)

سینتی های اولیه حالت منو فونیک (monophonic) داشتند یعنی قادر بودند فقط یک صدا را در آن واحد ایجاد کنند و توانایی ایجاد بیش از یک صدا را در یک لحظه نداشتند. بیشتر آثاری که توسط سینت سایزر های موگ (Moog) تولید می شد، بر روی کاست های ضبط صوت (ریل) در استودیوها ضبط و ثبت می شد و نوازنده برای ساخت یک اثر مالتی ترک (Multi Tracks) یا چند صدایی (Poly phonic) باید اثر خود را لایه بندی می کرد.
خرید گیتار (I)

خرید گیتار (I)

در آستانه رسیدن به فصل تابستان و بازگشت و رجوع دوباره ذهن های خانواده ها و جوانان به سمت موسیقی هستیم! هر چند در این میان علاقه فصلی به موسیقی را نیز بایستی به فال نیک گرفت… در بین سازهای مختلف گیتار و بالاخص گیتار کلاسیک به دلایل مختلفی محبوبیت زیادی در میان نسل جوان دارد، جدا از اینکه شما براحتی با بودجه بسیار اندکی میتوانید این ساز را تهیه نمایید، براحتی هم میتوان این ساز را به صدا در آورد چرا که در رسانه های مختلف اعم از نشریات و رسانه های خارجی تصور دقیقی از گیتار و سبکهای آن ارائه نمیشود و در رسانه های ایرانی نیز گیتار اکثرا نقش همراهی با آواز یا دکور را ایفا مینماید و جنبه های تکنوازی این ساز به فراموشی سپرده شده است.
چه نوع موسیقی میل دارید؟ (V)

چه نوع موسیقی میل دارید؟ (V)

اگرچه آمار خودکشی بین طرفداران موسیقی راک و هوی متال (به ویژه موسیقی هوی متال) بالاتر است اما نتایج پژوهشی بر روی دانش آموزانی که اختلالات روانی دارند و طرفدار موسیقی هوی متال هستند ثابت کرد که این دانش آموزان پس از گوش دادن به موسیقی مورد علاقه شان، در ژانر هوی متال، به روحیه بهتری دست یافتند. پژوهش دیگری با شرکت دانش آموزان افسرده نتایج مشابهی را رقم زد: در واقع، این دانش آموزان از این نوع موسیقی برای درمان افسردگی خود استفاده می کنند تا اینکه با گوش دادن به آن بیش تر دچار افسردگی شوند.
یادداشتی بر آلبوم «جان سرگردان»

یادداشتی بر آلبوم «جان سرگردان»

«جان سرگردان» اجرای شلخته‌ای ندارد. از یک ذهن و عملِ منظم برآمده و آرایشِ گروهِ سازها در آن، پیراسته و کارشده است اما جذب‌کنندگیِ تمامِ اینها به نیمه‌ی تصنیفِ اولِ آلبوم هم نمی‌رسند و بالعکس، گوش‌آزار هم می‌شوند. چرا که از هر سو که به این اثر بنگریم، سراسر، تکرار در فرم و محتواست و به خیلِ آلبوم‌های اینچنینیِ یکی دو دهه‌ی اخیر پیوسته است که مرده زاده می‌شوند و در حافظه‌ی زمان، نشانی از آنها باقی نمی‌مانَد. خاستگاهِ این مرگ‌زایی‌های پر خرج، هر چه که باشد ماحصل‌، یک موسیقیِ عقب‌مانده از زمانه‌ است.
ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XII)

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XII)

یک اوراتوریو برای متزوسوپرانو، تنور، باس، گروه کر و ارکستر بر پایه ی شعری از کاردینال نیومن. اوراتوریو از دو قسمت تشکیل شده اما غالباً بدون وقفه در وسط دو بخش نواخته می شود.