در‌آمدی بر دیسکوگرافی و کتابشناخت ردیف دستگاه‌های موسیقی ایران (IV)

معرفی ضبط‌ها (دیسکوگرافی)
– تار فخام‌الدوله بهزادی(مجموعه‌ی ۳ نوار، از مجموعه‌ی مهدی کمالیان و ۲ سی‌دی ماهور با عنوان بخش‌هایی از ردیف میرزا حسینقلی)،‌ فخام‌الدوله‌ی بهزادی، آوای بارید.

– ردیف سه‌تار استاد سعید هرمزی، سعید هرمزی، ۱۳۸۲، ماهور، M. CD-122.

– ردیف سازی موسیقی ایران (ردیف میرزاعبدالله)(مجموعه‌ی ۶ نوار)، اجرا با سه‌تار: داریوش طلایی، ۱۳۷۷، ماهور. (۱۷)

– موسیقی دستگاهی ایران: ردیف آقا‌حسینقلی(مجموعه‌ی ۴ نوار/۳ سی‌دی از ماهور)، اجرای علی‌اکبرخان شهنازی، ۱۳۷۷، انجمن موسیقی ایران. M. CD-108~110.

– ردیف نوازی: ردیف میرزا عبدالله به روایت نورعلی‌خان برومند(مجموعه‌ی ۸ نوار/ ۵ سی‌دی)، سه‌تار: حسین علیزاده، ۱۳۷۱، ماهور. M. CD-93~97.

– ردیف نوازی: ردیف میرزا عبدالله به روایت نورعلی‌خان برومند(مجموعه‌ی ۸ نوار/ ۵ سی‌دی)، تار: حسین علیزاده، ۱۳۷۱، ماهور.

– ردیف دوره‌ی عالی استاد علی‌اکبرخان شهنازی(مجموعه‌ی ۴ نوار/ ۳ سی‌دی ماهور)، علی‌اکبر شهنازی، ۱۳۷۴ (ض ۱۳۵۶)، انجمن موسیقی ایران.

– ردیف میرزا عبدالله هفت دستگاه موسیقی ایران (مجموعه‌ی ۵ نوار/ سی‌دی)، سنتور: مجید کیانی، ۱۳۶۷ (ض ۱۳۶۷)، ایران صدا.

– هفت دستگاه موسیقی ایران روایت میرزا عبدالله (مجموعه‌ی ۵ نوار/ ۴ سی‌دی)، کمانچه: علی‌اکبر شکارچی، ۱۳۷۲، ماهور.

– جواب آواز بر اساس ردیف آوازی به روایت استاد محمود کریمی (مجموعه‌ی ۵ نوار)، تار: ارشد تهماسبی، ۱۳۷۴، ماهور.

– ردیف آوازی موسیقی سنتی ایران (مجموعه‌ی ۶ نوار/ ۵ سی‌دی)، آواز: محمود کریمی، ماهور. M. CD-125~129.

– دوره‌های سنتور استاد ابولحسن صبا (محموعه‌ی ۶ نوار)، سنتور: سعید ثابت، ۱۳۷۳؟، چهارباغ. (۱۸)

– ردیف موسی معروفی (مجموعه‌ی ۱۲ نوار/ )، تار: سلیمان روح افزا، ۱۳۷۷، ماهور.

– موسیقی آوازی ایران: آواز‌های ادیب خوانساری (مجموعه‌ی ۴ نوار/ ۳ سی‌دی)، آواز: ادیب خوانساری همراه با تار ابراهیم سرخوش، ۱۳۸۳، ماهور، M. CD-133~135.

– ردیف راست کوک و چپ کوک استاد ابولحسن صبا (مجموعه‌ی ۶ نوار/ سی‌دی)، ویلن: همایون خرم، ۱۳۸۴، چهارباغ، CH 059~61.

– هفت دستگاه موسیقی ایران (مجموعه‌ی ۴ نوار/ سی‌‌دی از ماهور)، تار: مرتضی نی‌داوود، ۱۳۸۴، چهارباغ. M. CD-180.

– ردیف سه‌تار به روایت استاد یوسف فروتن(مجموعه‌ی ۳ سی‌دی)، سه‌تار: یوسف فروتن، ۱۳۸۳، ماهور. M. CD-171~173.

– ردیف نوازی و بداهه نوازی هفت دستگاه موسیقی ایرانی (مجموعه‌ی ۶ نوار)، کمانچه: اصغر بهاری، چهارباغ.

– جواب ساز: ردیف میرزا عبدالله به آواز (مجموعه‌ی ۲ نوار/ سی‌دی)، تنظیم و آوازا: محسن کرامتی، ماهور، M. CD-142. (19)

– درس‌هایی از استاد نورعلی برومند، نورعلی برومند (مجموعه‌ی ۴ سی‌دی)، سه‌تار: نورعلی برومند، ماهور، M. CD-176.

– ردیف آوازی و تصنیف‌های قدیمی (مجموعه‌ی ۳ نوار/ ۳ سی‌دی)، آواز: عبدالله دوامی همراه با تار محمدرضا لطفی، ماهور. M. CD-111~113.

– ردیف موسیقی ایران با اجرای سه تار و آواز استاد حسن کسایی (مجموعه‌ی ۶ سی‌دی‌)، سه‌تار و آواز: حسن کسایی، ۱۳۸۷ (ض ۱۳۸۵)،آوای نوین اصفهان. (۲۰)

– ردیف موسیقی ایران با اجرای نی استاد حسن کسایی (مجموعه‌ی ۴ سی‌دی)، نی: حسن کسایی، ۱۳۸۹ (ض ۱۳۸۶)، آوای باربد. (۲۱)

– ردیف میرزا عبدالله (مجموعه‌ی ۶ نوار)، سه‌تار: مهرداد ترابی، ۱۳۸۲، چهارباغ.

– ردیف سازی موسیقی سنتی ایران ردیف تار و سه‌تار میرزا عبدالله به روایت و اجرای نورعلی برومند (مجموعه‌ی ۶ سی‌دی)، تار: نورعلی برومند، ۱۳۶۷، سروش. SITC-201~206 .

– ردیف میرزا عبدالله (مجموعه‌ی ۴ سی‌دی)، سنتور: محمدرضا رستمیان، ۱۳۸۴، چهارباغ. CH 065. (22)

– ردیف‌نوازی و بداهه‌نوازی هفت دستگاه موسیقی ایرانی (مجموعه‌ی ۶ نوار)، سه‌تار: محمود تاجبخش، ۱۳۸۲، چهارباغ.

– آموزش نی (مجموعه‌ی ۳ نوار)، نی: جمشید عندلیبی، ۱۳۷۳، چهارباغ.

– ردیف جامع آوازی موسیقی سنتی ایران به همراه سه‌تار داریوش صفوت (مجموعه‌ی ۶ نوار)، آواز: حاتم عسگری فراهانی، سروش، ۱۳۷۱٫ (۲۳)

– ردیف آوازی به روایت حاتم عسگری فراهانی همراه با سه‌تار دکتر داریوش صفوت (دوره‌ی اول) (مجموعه‌ی ۴ نوار)، آواز: حاتم عسگری فراهانی، ؟،دانشگاه هنر. (۲۴)

– جواب آواز استاد عبدالله دوامی (مجموعه‌ی ۳ سی‌دی)، سه‌تار: نیما فریدونی، ۱۳۸۴، پارت.

– جواب آواز استاد عبدالله دوامی (مجموعه‌ی ۳ سی‌دی)، تار: نیما فریدونی، ۱۳۸۴، پارت. (۲۵) و (۲۶)

– ردیف آقا حسینقلی به روایت استاد حاج علی اکبر خان شهنازی (۱ سی‌دی به قالب mp3/ مجموعه‌ی ۵ نوار)، تار: رضا وهدانی، ؟، نشر راویان.

– ردیف میرزا عبدالله به روایت نورعلی برومند (مجموعه‌ی ۵ سی‌دی)، تار: ارشد تهماسبی، ؟، حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی.

– ردیف نی برگرفته از ردیف عبدالله دوامی، نی: مسعود جاهد (مجموعه‌ی ۵ سی‌دی)، ۱۳۸۹ (ض ۱۳۸۸)، ایران گام.

– آشنایی با دستگاه‌ها و آوازهای موسیقی ایرانی: برگزیده‌ی آثار اساتید قدیم موسیقی (مجموعه‌ی ۱۲ سی‌دی)، ؟، موسسه‌ی فرهنگی هنری آوای مهربانی. (۲۷)

– ردیف آوازی موسیقی ملی ایران، آواز: نورالدین رضوی سروستانی به همراهی تار داریوش طلایی (مجموعه‌ی ۱۳ سی‌دی)، ۱۳۸۸ (ض از ۱۳۶۸)، موسسه مشکات. (۲۸)

– ردیف سازی و آوازی مکتب اصفهان (مجموعه‌ی ۱۸ سی‌دی)، گردآوری و اجرا: حسن منصوری، ۱۳۸۹، حوزه هنری استان اصفهان.

– ردیف آوازی استاد اسماعیل مهرتاش به روایت و اجرای محمد منتشری (مجموعه‌ی ۸ سی‌دی)، آواز: محمد منتشری همراه با سه‌تار هوشنگ فراهانی و تار فخرالدین حکیمی، ۱۳۹۰، ماهور. (۲۹)

پی نوشت
۱۷- آثاری که هم روی نوار و هم روی سی‌دی منتشر شده‌ است تنها یک بار فهرست شده و به عنوان تاریخ انتشار، اولین نشر (رسانه‌ای که زودتر منتشر شده) آنها مورد توجه بوده‌ است.
۱۸- تاریخ نوشته‌ی فرامرز پایور که در این آلبوم به چاپ رسیده، ۱۳۷۳ است بنابراین ممکن است تاریخ انتشار نیز همان باشد.
۱۹- تا زمان آخرین این مقاله دو سی‌دی/نوار از این مجموعه منتشر شده و معلوم نیست که بقیه‌ی آن در چند سی‌دی/نوار و تحت چه شماره‌ای منتشر خواهد شد.
۲۰- این نمونه قبل از انتشار به صورت رسمی بر روی کاست و سی‌دی (احتمالا بدون رعایت حق کپی!) در اختیار علاقه‌مندان قرار داشت. این ضبط از دو جهت نمونه‌ی جالبی است، یکی این‌که در آن روایت دیگری از ردیف اجرا شده و دیگر این‌که نمونه‌ای است از سه‌تار نوازی حسن کسایی.
۲۱- تاریخ‌های ضبط این منبع و منبع پیش از آن را محمدجواد کسایی در (کسایی ۱۳۸۹: ۱۱۵) شرح داده است. همچنین او شرح می‌دهد که حسن کسایی یک بار در سال ۱۳۵۳ ردیف را در رادیو تلویزیون ملی وقت در مرکز اصفهان ضبط کرده است و این ضبط تا مدتی در اختیار عموم قرار داشته اما بعدا بر اثر آسیب دیدن بایگانی رادیو در جریان تحولات بعد از انقلاب از دسترس خارج شده است (کسایی ۱۳۸۹: ۱۱۵). بسیار بعید است که این نسخه پیش از انقلاب رسما منتشر شده باشد کسایی نیز تنها اشاره می‌کند که نسخه‌های با کیفیت مطلوب از این ضبط در اختیار بعضی علاقه‌مندان هست اما مشخص نکرده چرا آن ضبط را منتشر نساخته و به ضبط جدیدی دست زده‌اند.
۲۲- مشخص نشد که اجرای این اثر از روی کدام روایت یا نغمه‌نگاری ردیف میرزا عبدالله انجام شده است.
۲۳- در چاپی که انتشارات سروش و مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی به سال ۱۳۷۱ منتشر کرده‌اند کتاب کوچکی نیز همراه مجموعه بوده که در آن توضیحاتی در مورد مبانی موسیقی دستگاهی ایران داده شده است (حلالی ۱۳۸۶: ۶۲۸).
۲۴- در این مورد با وجود این که احتمال می‌رود با چاپ بعدی انتشارات دانشگاه هنر یکی باشد، چون بررسی میسر نشد هر دو منبع جداگانه نقل شدند.
۲۵- در زمان نخستین انتشار این مقاله نگارش‌ها یا ضبط‌های دیگری نیز در دست انتشار بود که تعدادی از آنها اکنون منتشر شده‌اند و بعضی هنوز در انتظار انتشار مانده‌اند. در این جا برای کامل کردن اطلاعات مربوط به منابع و به عنوان نمونه‌ای از این ردیف‌ها می‌توان به ضبط ردیفی از جلال ذوالفنون که از سال های دهه‌ی ۱۳۶۰ در اختیار موسسه‌ی بتهون بوده یا نگارش «حسین یاحقی» که در اختیار موسسه‌ی آوای شیدا است یا نغمه‌نگاری ردیف نورالدین رضوی سروستانی اشاره کرد.
۲۶- موارد دیگری نیز از نغمه‌نگاری یا ضبط ردیف مشاهده شده که به دلیل کمبود شواهد یا عدم تطابق کامل با شرایط این مقاله از آوردن آن در بخش اصلی خودداری شد. از جمله‌ی این موارد که از دیدگاه ضبط ردیف بسیار جالب توجه است نمونه‌ای است تحت عنوان «آشنایی با شیوۀ آواز استاد بنان» که اخیرا انتشارات چهارباغ منتشر کرده. تا آن‌جا که اطلاعات در دست است، «غلامحسین بنان» ردیف ضبط شده‌ای نداشته، اما ناشر برای انتقال شیوه‌ی آوازی و «ردیف» وی از میان اجراهای خصوصی و عمومی وی گوشه‌های دستگاه‌ها را انتخاب کرده و آن‌ها را انتشار داده است. در میان ضبط‌هایی که در این مقاله فهرست شده این تنها مورد است (البته اگر ردیف بودن چنین اثری مورد پذیرش باشد) که ردیفی پس از مرگ صاحب آن با چیدمانی از ضبط‌هایش تدوین می‌شود (در کتابچه‌ی سی‌دی‌ها قید نشده که انتخاب‌کنندگان چه کسانی بوده‌اند). شاید این نشانه‌ای باشد از اوج قدرت گرایش به ردیف به عنوان کارگان موسیقی کلاسیک ایرانی و عاملی اعتبار بخش به یک موسیقی¬دان برجسته، به شکلی که حتا برای خواننده‌ای هم که ردیفی نداشته (و بعید است که مایل به داشتن آن بوده باشد)، ردیفی با چیدمان قطعاتی از میان اجراهای هنریش درست شده است.
۲۷- این نمونه از اجراهای استادانی گلچین شده که دقیقا هم‌نسل و هم‌عصر نبوده‌اند و به نظر می‌رسد که مانند «آشنایی با شیوۀ آواز استاد بنان» نوعی ردیف گلچین شده است اما با توجه به هدفی که گلچین‌کنندگان داشته و نوع اجراهایی که انتخاب کرده‌اند برخلاف نمونه‌ی یاد شده در فهرست اصلی آورده‌ شد.
۲۸- متاسفانه این نسخه از ردیف به طور بسیار محدودی منتشر و تنها برای متخصصان رونمایی شده و تنها اخیرا در دسترس عموم قرار گرفته است.
۲۹- از چند نقطه نظر این ضبط را می‌توان نمونه‌ای جالب و منحصر به فرد دانست؛ اول از همه این که طبق نوشته‌ی بروشور مبتنی بر «محفوظات ردیفی» حسین یاوری، عباس کاظمی، عباس غازی و احمد هنرمند است، یعنی هم ردیفی است گردآوری شده و هم براساس دانسته‌های کسانی شکل گرفته که تاکنون کمتر مرجع نقل ردیف قرار گرفته‌اند. دوم این که این ردیف تحت عنوان «مکتب اصفهان» دسته‌بندی شده و برای یکی از معدود دفعات به شکلی عینی در آن صحبت از گوشه‌ها، تیکه‌ها و جملات افزوده‌ای می‌شود که گردآورنده و راوی معتقد است متعلق به مکتب اصفهان هستند. به همین دلیل ارزش این سند برای مطالعات محتوایی ردیف -که با هدف کاوش تفاوت‌های مکاتب مختلف انجام گیرد- بسیار زیاد است و از یک طرف به روشن شدن این بحث که آیا مکاتب مختلف ردیف حقیقتا وجود دارند؟ و اگر وجود دارند تفاوتشان در محتوای گوشه‌هاست؟ و از طرف دیگر به روشن شدن ویژگی‌های احتمالی مکتب اصفهان یا مناطق مرکزی ایران یاری می‌رساند. این امر به‌ویژه اگر نغمه‌نگاری این ردیف چنان که در بروشور امید داده شده، میسر گردد، بسیار آسان‌تر خواهد شد. سوم این ردیف از معدود ضبط‌هایی است که سعی در پوشش هر دو گونه‌ی ردیف دارد (هم آوازی است و هم سازی) و هر دو جنبه را هم یک نفر اجرا کرده است. چهارم با وجود این که هنوز محتوای این ردیف را مطالعه نکرده‌ایم اما احتمالا حدود ۳۰۰ گوشه‌ی جدید فرصتی جالب برای مطالعه‌ی چگونگی نگاه این مکتب به واحدی به نام گوشه‌ است.

2 دیدگاه

  • شهرام
    ارسال شده در آذر ۲۳, ۱۳۹۰ در ۱۲:۵۶ ب.ظ

    فهرست خیلی ناقص است.

  • آروین صداقت کیش
    ارسال شده در آذر ۲۴, ۱۳۹۰ در ۱۰:۳۰ ق.ظ

    شهرام عزیز،
    لطفا بنویسید کدام فهرست ناقص است (نغمه نگاری ها یا ضبط ها)؟ اگر اطلاعاتی از نغمه نگاری یا ضبطی دارید که با تعریف این مقاله از نغمه نگاری یا ضبط ردیف مطابقت دارد و در اینجا هم فهرست نشده لطفا در همین جا بنویسید تا باعث تکمیل مقاله ی حاضر شود.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مغالطات ایرانی – اجرای جهانی

یکی از مهمترین معیارهای سنجش کیفیت یک اثر موسیقایی در فضای موسیقی کلاسیک، اجرای چندین باره یک اثر توسط گروه ها و ارکستر های مختلف در اعصار مختلف است. این اعتقاد در بعضی از جوامع مثل کشور ما چنان همه گیر و جا افتاده شده است که به عنوان تنها معیار سنجش کیفیت یک اثر موسیقی کلاسیک به حساب می آید.

تور اروپایی کر فلوت تهران منتشر می شود

کر فلوت تهران (TCF) به سرپرستی فیروزه نوائی و رهبری سعید تقدسی مجموعه کنسرت هایی را در شهرهای زوریخ، فلدکیرش، گراتس و وین در روزهای ۲۳ تا ۲۸ مارچ به روی صحنه بردند و همچنین قرار است سی دی این کنسرت به زودی به انتشار برسد. فیروزه نوایی سرپرست کر فلوت تهران درباره این برنامه می گوید: فراهم کردن مقدمات برگزاری تور اروپاییِ کر فلوت تهران شش ماه طول کشید و ما در ماه مارچ وارد اروپا شدیم و ۱۲ روز در اروپا بودیم و در شهرهای زوریخ، فیلدکیرش، گراتس و وین به روی صحنه رفتیم. گرفتن ویزا و دعوت نامه ها هر کدام مشکلات زیادی داشت ولی به نتیجه رسید و اعضای کر در ۲۹ اسفند به اروپا آمدند و عید را اینجا جشن گرفتیم و تمرینات را شروع کردیم. در این کنسرت ها پیام تقدسی و کیان سلطانی با ویولنسل و نینا کلینار با ساکسوفن همگی یک کنسرتو از ویوالدی را در هر کنسرت اجرا کردند. در شب آخر نیز رضا ناژفر به عنوان سولیست کر فلوت را همراهی کرد. در یکی از شب ها نصیر حیدریان راستی رهبر ایران و استاد دانشگاه گراتس اتریش به صورت افتخاری بخشی از کنسرت را رهبری کرد.

از روزهای گذشته…

کنسرت مجدد زند آوه در خانه هنرمندان

کنسرت مجدد زند آوه در خانه هنرمندان

نوید زند آوه در تاریخ ۱۶ و ۱۷ تیر ماه سال جاری (۱۳۹۰) رسیتال دیگری را در خانۀ هنرمندان ایران برگزار خواهد کرد. زند آوه در این رسیتال آثاری از آهنگسازانی چون: ناروائز، سور، گرانادوس، باریوس، دوفایا و آلبنیز و چند قطعۀ ایرانی نوشته شده برای گیتار کلاسیک از ایشان و فرزان زحمتکش اجرا خواهد نمود که رپرتواری به نسبت متفاوت در مقایسه با اجرای ماه پیش وی میباشد.
فخرالدینی: پیش از انقلاب هم آثار حنانه را رهبری کرده ام

فخرالدینی: پیش از انقلاب هم آثار حنانه را رهبری کرده ام

این سیاست مربوط به آقای ابتهاج می‌شد. من از آقای علیزاده و آقای لطفی چند کار دیده بودم و یک کار هم بیشتر با هر دوی این هنرمندان نداشته ام، “داروگ” که تنظیم تصنیفی از آقای لطفی بود که آقای شجریان خواند و یک اثر “چهارگاه” که ساخته آقای علیزاده بود و من تنظیم کردم. این هنرمندان بیشتر در گروه موسیقی عارف و شیدا بودند و زیاد وابسته به گروه رادیو و تلویزیون نبودند.
مشاهدات موسیقی شناس آلمانی از موسیقی ایران (II)

مشاهدات موسیقی شناس آلمانی از موسیقی ایران (II)

ممکن نیست درباره موسیقی ایرانی قضاوت کرد بدون‏ آنکه اختصاصات اجتماعی گسترش تاریخی دولت در قرن‏ بیستم، سیاست فرهنگی و حتی سیاست خارجی کشور ایران‏ در نظر گرفته شود. در حقیقت این حاصل سیاست فرهنگی‏ ایران است که جشنواره شیراز هم یکی از مظاهر آن شمرده‏ می‏ شود. پس آنکه در سال ۱۳۰۵ شمسی (۱۹۲۶) حکومت‏ فاسد قاجار برافتاد، کشور ایران با سرعت و شدت بسوی‏ تمدن غربی رو آورد.
خانواده گوارنری

خانواده گوارنری

گوارنری (Guarneri) نام فامیل گروهی از بزرگترین مدعیان سازنده انواع ویولن (خانواده ویولون) در سده ۱۷ و ۱۸ میلادی در کرمونای ایتالیاست که با سازندگان بزرگی همچون گروههای سازندگان آماتی Amati و استرادیواری Stradivari قیاس شده اند.
سایه روشن تاریخ موسیقی ما (X)

سایه روشن تاریخ موسیقی ما (X)

یکی از مهم‌ترین شاخه‌های پژوهشی تاریخ موسیقی در سال‌های گذشته ترسیم روند تحول موسیقی ایرانی (حداقل نظری) است و پاسخ به این سوال که چگونه ساختارهای اجرایی قدیمی به دستگاه‌های امروزی تبدیل شده است (۳۲). در این مورد نیز باید گفت که دست کم از برخی ساده‌اندیشی‌های گذشته مانند منسوب کردن ساختارهایی از قبیل هفت دستگاه به ساختارهای اجرایی اواخر دوره‌ی ساسانی که تنها اسمی از آن در دست ما باقی مانده دور شده‌ایم (۳۳).
جای پرسش بنیادی صدا (III)

جای پرسش بنیادی صدا (III)

اگر چنین رویدادهایی اصولا ارزشی داشته باشند، که دارند، سوای انگشت گذاشتن بر موفقیت یک گروه در فعالیت چندین ساله –که به سادگی هم ممکن است معنایی بیش از یافتن دوست و رفیق بیشتر در میان اهل موسیقی نداشته باشد، این است که بخش بزرگی از صداهای موجود شنیده شوند. مگر نه این که نام رویداد صدا، تهران، موسیقی است و تاکیدی هم بر موسیقی الکترونیک و الکتروآکوستیک دارد؟ پس چه چیز مهمتر از آن که در دل آن صداهایی تازه به جهان بیایند؟ فوران صداها دقیقا امری بود که در پنج روز رخ داد. فوران صداهایی که بعضی آن را صدای تهران دانستند. و خیلی بیراه هم نبود چون عنوان رویداد چنین چیزی را طلب می کرد.
آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (III)

آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (III)

‌‌«واژه فرهنگ در زبانهای اروپایی (انگلیسی، فرانسوی و آلمانی)، Kultrur, Culture, Culture می گویند که از واژه CULTURA برمی آید، و از ریشه لاتینی COLERE‌‌» (پهلوان/۱۳۸۲، ۳). ‌‌«فرهنگ در معنای انتزاعی خود سه کاربرد عمده پیدا می کند: اول به صورت یک اسم مستقل و انتزاعی که فراگرد عام رشد فکری، معنوی و زیبایی-شناسانه را می نمایاند؛ دوم آن که کاربردی عام یا خاص پیدا می کند که معرف روش زندگی معینی است (در یک گروه، مردم، دوره یا بشریت بطورکلی)؛ و سوم توصیف آثار و تجربیات فکری که بخصوص فعالیتهای هنری را هدف می گیرد‌‌» (پهلوان/۱۳۸۲، ۶). امروزه بسیاری از فعالیت های هنری را با فرهنگ مترادف می گیرند و وزارتخانه هایی در دنیا به اسم وزارت فرهنگ برپا شده اند که بسته به مورد و کشور، فعالیتهای مختلفی را به نام فرهنگ و هنر سازمان می دهند.
دژآهنگ: از تدریس اشمل بسیار بهره بردم

دژآهنگ: از تدریس اشمل بسیار بهره بردم

از طرفی سونوریته ای که در صداسازی‌های هارمونیکا انجام می شود به شدت قابلیت شخصی‌سازی دارد. مثلا شما می‌توانید از تغییر پوزیشن فک پائین و زبان، جنس صداهای مختلفی را ایجاد کنید که چنین چیزی با آکاردئون قابل انجام نیست.
کنسرت گروه مهر وطن در بانکوک

کنسرت گروه مهر وطن در بانکوک

گروه مهر وطن که سابقه دعوت به برخی کشورهای جهان از جمله آرژانتین، لیتوانی، ارمنستان، کره جنوبی و تایلند را دارد، با توجه به پذیرفته شدن در مسابقات جهانی کرال کره جنوبی ۲۰۱۱ و برای کسب آمادگی بیشتر برای این مهم، اقدام به برگزاری کنسرت ملی میهنی خود به سبک کرال آکاپلا در بانکوک خواهد نمود تا گوشه ای از فرهنگ غنی ایران را به جهانیان بنمایاند.
نگاهی به سبکهای موسیقی – کلاسیک

نگاهی به سبکهای موسیقی – کلاسیک

اگر کارهای فرانسیسکو گویا نقاش اسپانیایی را دیده باشید میتوانید ایده خوبی از دوران هنر کلاسیک بدست آورید. هنر در این دوران بیشتر متوجه سادگی و وضوح بود تا تزئینات ماهرانه و بعید است درعالم موسیقی بتوان کارهایی به سادگی اما در عین حال زیبایی و درخشش موتزارت پیدا کرد.