کمتر کسی است که امروز نام ارگ های هموند (Hammond) را نشنیده باشد و باید به جرات گفت که در سراسر جهان از این نوع ارگ های الکترونیک به نیکی یاد شده و همواره مورد ستایش قرار میگیرند. داستان ارگ های Hammond به اطاق زیر شیروانی یک خواربار فروشی کوچک بر می گردد، به آن موقعی که حتی ایده داشتن ارگ الکترونیکی هنوز یک رویا بود.

شاید هرگز هنگامی که حدود 70 سال پیش شخصی بنام Donald R. Sauvey بعنوان مدیر شرکت Hammond با کمک تیم فنی خودش توانست اولین ارگ Hammond را درست کند، نمی دانست روزی در سراسر دنیا ارگ های Hammond طرفداران بسیاری پیدا خواهد کرد و یا صدای آن توسط سایر تولید کنندگان ارگ تقلید خواهد شد.

دونالد به دلیل دید بسیار خوب اقتصادی که داشت تصمیم گرفته بود ارگی را تولید کند که هر فردی که دانش و تجربه موسیقی متوسطی داشته باشد بتواند با بودجه معقول یک دستگاه ارگ داشته باشد. او به آینده روشن نگاه می کرد و به راهی که طی می کرد امیدوار بود، بطوری که بعد از سالها Hammond بعنوان یک پیشتاز در صنعت موسیقی مطرح شد.

بخصوص هنگامی که Hammond با شرکتهای Gibbs Manufacturing and Research و Electro Music تحت نام Accutronics شروع به همکاری کرد و به تولید دستگاه های انعکاس صدا (Reverb) و بلندگو های Leslie پرداخت.

لورنس هموند (Laurens Hammond) مخترع ارگهای Hammond و تاسیس کننده شرکت Hammond در یازدهم ژانویه سال 1895 در Illinois ایالات متحده بدنیا آمد. دقیقا" همان سالی که یک دانشمند آلمانی در هامبورگ موفق به ساخت یک ساعت الکترونیک شده بود که با استفاده از تغییر فاز موتور سنکرون یک نیروگاه برق، زمان را به دقت نگاه می داشت.

شاید باور نکنید اما این دو اتفاق بظاهر ساده یکی در اروپا و یکی در آمریکا ریشه پیدایش ارگ های Hammiond بود. بعدها لورنس موفق به ساخت ساعت هایی شد که عینا" مانند ساعتی که راجع به آن گفتیم کار می کرد و به نوعی جزء جدایی ناپذیر ارگ های Hammond شد.

لورنس جوان به همراه مادر و سه خواهر خود پس از مرگ پدر در سال 1898 به اروپا رفتند. مادر او یک نقاش بود و احتمال می داد که با این مهاجرت آنها بتوانند درآمد بهتری برای گذران زندگی داشته باشند، لذا پاریس را بعنوان مقصد انتخاب کردند.

با وجود آنکه از کودکی با موسیقی آشنا بود و مدتی هم دستیار یک کشیش در کلیسا بود اما همواره معتقد بود که توانایی کوک کردن و خوب نواختن سازهای موسیقی را ندارد، بیشتر فکر او بیشتر مشغول مهندسی، علم و اختراع بود. هنگامی که در پاریس زندگی می کردند تشویق مادر باعث شد تا در سن 14 سالگی، ایده خود برای یک سیستم انتقال صوت برای اتومبیل را که به ثبت رسانده بود به یک کمپانی اجاره اتومبیل بفروشد.

در سن شانزده سالگی طرح برای بهبود کیفیت کاری دستگاه های فشارسنچ (Barometer) ارائه کرد و آنرا به قیمت یک دلار فروخت. این دستگاه امکان اندازگیری اختلاف فشار را با دقت بالا داشت بگونه ای که اختلاف فشار میان کف اطاق و روی میز را بسادگی محاسبه می کرد. او در کل توانست از این اختراع 300 دلار درآمد بدست آورد، چیزی نبود اما یک درس بزرگ از آن گرفت و آن اینکه " دانش و اختراع کافی نیست باید بازار فروش پیدا کرد".