اپرای آیدا (II)

اپرای آیدا در کشورهای آمریکای لاتین و آمریکای جنوبی (۱۸۷۳)، ایالات متحده (۱۸۷۳،۱۸۸۶، ۱۹۴۹)، آلمان (۱۸۷۴)، اسپانیا (۱۸۷۴)، اتریش (۱۸۷۴)، مجارستان (۱۸۷۵)، لهستان (۱۸۷۵)، فرانسه (۱۸۷۶)، روسیه (۱۸۷۵)، پراگ (۱۸۷۵)، انگلستان (۱۸۷۶)، موناکو (۱۸۷۷)، استرالیا (۱۸۷۷)، سوئد (۱۸۸۰) و برزیل (۱۸۸۶) نیز اجرا شد.

در تمرین های اجرای سال ۱۸۸۶ در شهر ریو دو ژنیرو، در برزیل، بازیگران ایتالیایی، پیوسته، با رهبر محلی و بی کفایت خود درگیری داشتند. تماشاچیان حتی کار رهبرهای جایگزین را نیز نپسندیدند و به آنها راضی نشدند.

آرتورو توسکانینی در آن زمان ۱۹ سال داشت و نوازنده ویلونسل و همچنین دستیار مدیر کر بود که به ناچار قانع شد که رهبری اجرا را بر عهده بگیرد؛ توسکانینی کل اپرا را از حفظ رهبری کرد که بسیار هم موفقیت آمیز بود و آغازی شد برای موفقیت های بعدی او.

اپرای آیدا بار دیگر به رهبری توسکانینی اجرا شد. اما این اجرا که به صورت کنسرت بود در سال ۱۹۴۹ و در نیویورک صورت گرفت و به دلیل طولانی بودن آن، ابتدا، در شبکه ان بی سی در دو نوبت پخش شد و سپس به صوت نوار ویدئویی در اختیار علاقه مندان به این اثر قرار گرفت.

audio file قسمتی از اپرای آیدا را بشنوید

اپرای آیدا هنوز هم یکی از آثار اصلی رپرتوار استاندارد اپرا است و اپرای شماره سیزدهم لیست اپراهای پر اجرا در سراسر دنیاست. تا سال ۲۰۰۷، تنها اپرای متروپلیتن، هزار و صد بار این اثر را اجرا نموده است. بدین ترتیب، آیدا پس از لا بوهم دومین اپرایی است که در متروپلیتن بیشترین اجرا را داشته است.

زمان دقیق رخ دادن ماجرای اپرا به طور دقیق مشخص نشده است و نمی توان زمانی را بهتر از مصر باستان برایش در نظر گرفت. مریت تلاش زیادی کرد تا در نخستین اجرا، صحنه و لباس ها را اصیل از آب در آورد. با توجه به سبک های هنری پایدار در تاریخ سه هزار ساله مصر باستان، لازم نیست که برای اجرای یک اپرا به دنبال بازه زمانی خاصی از این تاریخ گسترده بگردیم.

خلاصه اپرای آیدا

آیدا یک شاهزاده اتیوپیایی است که اسیر و به مصر آورده شده است. رادامس، فرمانده ارتش فرعون بر سر دو راهیِ عشقش به آیدا و وفاداری به فرعون مانده است. داستان با عشق یک طرفه آمنریس، دختر فرعون به رادامس، پیچیده تر نیز می گردد. از طرفی آیدا نیز پنهانی عاشق رادامس است. جنگ با اتیوپی غیر قابل اجتناب است و رادامس هم مشتاق است تا فرماندهی آن را بر عهده گیرد تا هم خوش خدمتی کرده باشد و هم به عشقش برسد.

audio file قسمتی از اپرای آیدا را بشنوید

رادامس پیروز از میدان جنگ به کشورش باز می گردد و طبق گفته شاه مصر پاداش او هر آنچه که بخواهد است. رادامس هم تقاضا می کند که تمامی اسیران را آزاد کنند که این خواسته اگرچه با مخالفت مصریان روبرو می شود اما نهایتا صورت می پذیرد. سپس پادشاه مصر رادامس را جانشین خود معرفی می کند و او را به همسری دخترش که اکنون از عشق آیدا به رادامس آگاه است، بر می گزیند.

رادامس به آیدا اطمینان می دهد که با او ازدواج می کند اما زمانی که مسیر امن برای فرار را به او می گوید، پدر آیدا نیز که اسیر جنگی بود اما هویت خود را فاش نکرده بود، ناگهان از پشت سنگی بیرون می آید و خود را معرفی می کند. رادامس احساس می کند که به او توهین شده است. در همین زمان دختر پادشاه مصر به همراه کشیش از راه رسیده و رادامس را دستگیر و در دادگاه محکوم به زنده به گوری می کنند. رادامس که در زندان به سر می برد و منتظر اجرای حکم خود است ناگهان صدای آهی می شنود و می بیند که آیدا در همان زندان پنهان شده تا در کنار رادامس جان بسپارد.

چندین فیلم سینمایی با اقتباس از اپرای آیدا ساخته شده اند که مهم ترین آن ها از این قرارند: فیلمی که در سال ۱۹۳۵ و با بازی لوئیس مکسول و سوفیا لورن ساخته شد. همچنین اقتباسی سوئدی نیز از این اپرا صورت گرفته است. البته در هر دو فیلم تنها از بازی بازیگران استفاده شد و صدای ضبط شده خوانندگان بر روی فیلم قرار گرفته است. همچنین داستان اپرا و نه موسیقی آن نیز منبعی شد برای فیلمی که در سال ۱۹۹۸ توسط التون جان و تیم رایس ساخته شد.

en.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نکاتی درباره امپراتوری جاذبه (V)

در مورد مفهوم واژه مترونومی که حق با منتقد محترم است، اما اصطلاح تمپورال، این واژه در اصل ایتالیایی است و نه انگلیسی و در موسیقی هم کاربرد دارد (Sadie 1998، ۶۸۵). درباره کاربرد صدای اوم برای اجرای سکوت سه مورد وجود دارد، اولاً مگر در ایران نیز مانند هند سیستم سرایش وجود داشته که «اکنون پس از هزار سال برای بیان سکوت “اوم” قرار گرفته» (بیضایی ۱۳۸۴، ۱۹۹) و مشکل­ ساز گردیده است. ثانیاً در اغلب موسیقی های خاورمیانه در سرایش به جای سکوت از صدای اِس (es) استفاده می شود و مشکلی هم در ریتم خوانی و سرایش ندارند، ثالثاً صدای اوم، در مدیتاسیون کاربرد ندارد و این موضوع برداشتی سطحی و غلط از فلسفه وجودی و کاربردی این صدا در فرهنگ هند است. «به طوری که موسیقی در هند با فلسفه و مذهب پیوند ناگسستنی دارد و گفته می شود صدا به دو گونه تولید می گردد» (صارمی ۱۳۷۴، ۴۵)، «یکی صوت غیر قابل شنوایی آناهاتا نادا (Anahata Nada) و دیگری صوت قابل شنوایی آهاتا نادا» (مسعودیه ۱۳۸۳، ۳۲)؛ و «اوم (AUM) که جزء آناهاتا نادا محسوب می شود، یک وِرد نیست و کاربرد آن هم در مدیتاسیون و مراقبه نیست» (اشو ۱۳۸۲، ۱۱۸ و ۱۱۹).

آئین رونمایی از کتاب «سلفژ، تئوری موسیقی، تربیت شنوایی، ریتم و دیکته» برگزار می شود

آئین رونمایی از کتاب «سلفژ، تئوری موسیقی، تربیت شنوایی، ریتم و دیکته» نوشته پروفسور مارتا آ.گتزو با ترجمه سینا جعفری کیا برگزار می‌شود. در این مراسم اساتیدی همچون: اسماعیل تهرانی، کامبیز روشن‌روان، وارطان ساهاکیان و کارن کیهانی به ارائه نظرات خود درباره کتاب خواهند پرداخت. کتاب سلفژ، تئوری موسیقی، تربیت شنوایی، ریتم و دیکته نوشتۀ پروفسور مارتا آ.گتزو یکی از مهمترین منابع آموزشی موسیقی‌ست که نسخۀ اصلی توسط دانشگاه آلاباما-آمریکا به چاپ رسیده است.

از روزهای گذشته…

درباره کتاب «دُرآهنگ»

درباره کتاب «دُرآهنگ»

کتاب «دُرآهنگ» مجموعه ده آهنگ از آثار استادان ویولون، تار، سه‌تار، نی و قانون است که برای سنتور تنظیم شده است. این کتاب به همراه یک لوح فشرده توسط انتشارات خنیاگر به مدیریت شهاب منا، در سال جاری به بازار موسیقی عرضه شده است. نویسنده این کتاب محمود بامداد از شاگردان آموزش میلاد کیائی است.
ارکستر سمفونیک آمریکا

ارکستر سمفونیک آمریکا

وقتی لئوپالد استوکوفسکی (Leopold Stokowski) ارکستر سمفونیک آمریکا را در سال ۱۹۶۲ یعنی در ۸۰ سالگی خود، پایه گذاری کرد، هدف جدیدی را برای این ارکستر متصور بود: نشان دادن استعداد های موزیسین های آمریکایی با برگزار کردن «کنسرت هایی از آثار برجسته و با قیمتی مناسب به گونه ای که همه بتوانند شرکت کنند». از آن زمان تا کنون، این ارکستر تمام تلاش خود را انجام داده است تا دامنه تعهدات خود را گسترده تر نموده و با نوآوری در زمینه فعالیت خود به مخاطبان موسیقی ارکسترال بیفزاید و از ابقاء فرم های موسیقی کلاسیک اطمینان حاصل کند.
موفق ترین هنرمند سالهای ۶۳-۴۰

موفق ترین هنرمند سالهای ۶۳-۴۰

نت کینگ کول (Nat King Cole)، مردی با رفتار ملایم و ترانه های ساده و دلنشینی بود که در عین بی آزاری و ملایمت، توانست در طول دوران حرفه ایش موضوع اصلی میزان قابل توجهی از بحث و جدلهای حرفه ای باشد.
ارکستر فیلارمونیک نیویورک (III)

ارکستر فیلارمونیک نیویورک (III)

در سال ۱۹۲۱ ارکستر فیلارمونیک با ارکستر سمفونی ملی نیویورک یکی شدند. با ترکیب این دو ارکستر، فیلارمونیک رهبری هلندی به نام ویلم منگل برخ (Willem Mengelberg) را منسوب کرد. برای فصلهای ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۳ استرانسکی و منگل برخ رهبری ارکستر را به طور مشترک بر عهده داشتند، اما استرانسکی بعد از پایان یک فصل مشترک آنجا را ترک کرد و منگل برخ برای مدت نه سال رهبری اصلی ارکستر را در میان دیگر رهبران بر عهده داشت از جمله؛ برونو والتر (Bruno Walter)، ویلهم فورت وانگلر (Wilhelm Furtwängler)، ایگور استراوینسکی (Igor Stravinsky) و آرتور توسکانینی (Arturo Toscanini). در این دوره، فیلارمونیک اولین ارکستر آمریکا بود که سری سمفونیهایی را در کنسرتهای تابستانی با قیمت پائین در استادیوم لویسون، منتهتن، برگزار کرد.
نگاهی به «اینک از امید» (II)

نگاهی به «اینک از امید» (II)

به طور کلی مقدمه ماهور از دو بخش بسیار ضعیف و قوی تشکیل شده است که بخش قوی آن یکی از برجسته ترین قطعات این آلبوم از نظر ملودی سازی و چند صدایی محسوب می شود. (هرچند در زمینه چند صدایی حرف زیادی برای گفتن ندارد.)
“موسیقی همه زندگی من است” (V)

“موسیقی همه زندگی من است” (V)

البته. اگر من استعداد نداشتم هیچ کار نمی توانستم انجام دهم. در حال حاضر گاه حتی موسیقی راک اند رول و جاز نیز با یکدیگر ترکیب می شوند. من چند گروه راک اند رول را می شناسم که وقتی آنان را روی سن می بینید افرادی متفاوتند از آنچه در هنگام ضبط هستند، به دلیل آنکه افراد با سوادی دارند، موسیقیدانان خوبی نیز دارند.
اپرای متروپلیتن (IV)

اپرای متروپلیتن (IV)

تکنولوژی “عنوان متروپلیتن” داری سیستم خاموش روشن شدن، عوض کردن زبان (در حال حاضر به آلمانی و اسپانیایی نیز می باشد)، فیلتری که نور صفحه، حضار پشتی یا کناری را اذیت نکند. به دلیل ارتفاع صحنه نمایش سالن متروپلیتن، گذاشتن متن ترجمه در بالای سن مناسب نبود، در حالی که در بیشتر اپراها از این روش استفاده می شد. استفاده از آن به شدت توسط کارگردان موسیقی جیمز لوین منع شد و سیستم “عنوان متروپلیتن” به عنوان بهترین راه حل نمایش ترجمه، مورد قبول هنرمندان اپرا و حضار بوده.
درگذشت یوجین فودور در شصت سالگی (II)

درگذشت یوجین فودور در شصت سالگی (II)

شیوه ماجراجویانه فودور در اواسط دهه ۸۰، بسیاری از فرصت های کاری او را ضایع کرد و زندگی حرفه ایش از کنترل خارج شد. به گفته خودش از مشروبات الکی بسیار می نوشیده و ماری جوانا، کوکائین و هروئین مصرف می کرده است. این اعتیاد باعث شد که تعهدش به نوازندگی بسیار کم شود.
مصاحبه با کورت مازور (II)

مصاحبه با کورت مازور (II)

ما فقط می توانستیم در این باره حدس هایی بزنیم. در روزنامه ها خوانده بودیم که اگر لازم شد نیروهای نظامی می توانند که تظاهرات را در هم بریزند. زمانی که این خبر را شنیدیم، نمایندگان New Forum (جنبش اصلاحی که در سال ۱۹۸۹ آغاز شد) با من تماس گرفتند. آن روز دفتر کار من در Gewandhaus به نوعی به مرکز ارتباطات تبدیل شده بود، من با کورت میری، نماینده فرهنگی حزب تماس گرفتم. وقتی که او دو ساعت پیش از تظاهرات تماس گرفت، گروه کوچکی در منزل ما جمع شدند و به سرعت پیش نویسی از درخواستمان تهیه کردیم که من بعد بر روی نوار ضبط کردم.
علینقی وزیری؛ ناسیونالیسم دولتی و روشنفکر موسیقی (IV)

علینقی وزیری؛ ناسیونالیسم دولتی و روشنفکر موسیقی (IV)

در مورد وزیری این امر نه تنها یک ضرورت اخلاقی و تعهد روشنفکرانه برای برپا داشتن چارچوب ترقی بود، بلکه در شالودهٔ اندیشهٔ زیباشناسی‌اش هم نفوذ کرده و آن را به تسخیر خود آورده بود: «بالجمله شرط اعظم و اساس و بنیان هر صنعتی تربیت و تعالی هیئت اجتماع است.»(۱۲)