مهاجری: گمان می کنم وارد دنیایی متفاوت شده ام

شاهین مهاجری
شاهین مهاجری
شاهین مهاجری یکی از معدود آهنگسازان میکروتنالیست مطرح در عرصه بین المللی است ولی در کنار آهنگسازی و فعالیت های فشرده در زمینه نویسندگی موسیقی، گاهی نیز به نوازندگی تنبک می پردازد. تیر ماه امسال مقاله “فواصل زمانی” شاهین مهاجری در جشنواره سایت های موسیقی مورد تقدیر قرار گرفت و در آخرین ماه امسال او دومین جایزه خود را، اینبار در زمینه آهنگسازی میکروتنال برده است. با او درباره فعالیت و موفقیت هایش به گفتگو می نشینیم.

موسیقی را با چه سازی و چه استادی شروع کردید؟
ورود من به عالم موسیقی از سال ۱۳۶۹ و با آموختن ساز تنبک بر اساس کتاب شادروان استاد حسین تهرانی نزد مرحوم استاد فرهنگفر صورت گرفت.

اگرچه در این مدت کوتاه مسقیما شیوه استاد را از ایشان نیاموختم، اما به جهت همسایگی و به گوش رسیدن صدای ساز او و فرزند گرامیش، آرش، ساختار ذهنیم شکل گرفته و به برداشت خاصی از نوازندگی این ساز دست یافتم. شیوه نوازندگی ایشان هسته اولیه احساس موسیقایی مرا شکل داد.

از چه سالی وارد عرصه آهنگسازی میکروتونال شدید؟
با توجه به علاقه شخصی به بحث کوک و فواصل موسیقایی، اوائل سال ۱۳۸۳ به عضویت گروه تخصصی “The Tuning Group” در Yahoo درآمده و از همان زمان شروع به یادگیری، تحقیق و تجربه در زمینه میکروتونالیته کردم. در این گروه اکثرا افرادی عضو هستند که در این موضوع تحقیق کرده و به دانش این مقوله میافزایند.

در این بین به تجربه در زمینه ساخت موسیقی میکروتونال نیز پرداختم که بیشتر جنبه تجربی برای خودم داشت.

همزمان به مطالعه شخصی در زمینه آهنگسازی و علوم مرتبط نیز دست زدم و به اندازه توانم بهره بردم. احساس می کنم طی این چند سال در این زمینه به یک بیان خاص رسیده ام و در دیداری که حدود ۲ سال پیش با هنرمند عزیز و مدرس دانشگاه آقای دکتر کیاوش صاحب نسق داشتم، ایشان مرا در زمینه ادامه تحقیقات تئوریک و موسیقی تجربیم بسیار دلگرم نمودند.

آیا آهنگسازی به شکل کلاسیک را هم تجربه کرده اید؟
به صورت شخصی و تجربی برای دل خودم انجام میدهم ولی به صورت رسمی خوشبختانه خیر! خوشبختانه از آن جهت که حیطه میکروتونال در موسیقی دنیایی کاملا بکر و متفاوت با آهنگسازی در فضای سیستم ۱۲ نیم پرده ای است؛ دنیایی که در آن در فواصل و صدادهی جدید، بیان ملودیک جدید، چند صدایی جدید، تنالیته و مدالیته جدید، همگی من را به گونه ای مسحور می کنند که گمان می کنم وارد دنیایی با خلقتی متفاوت شده ام.

تصور این را بکنید که همانند سیستم نیم پرده ای ۱۲ درجه ای شما می توانید تعداد بیشماری گام ۱۲درجه ای میکروتونال ایجاد کنید که هر کدام رفتار متفاوتی نشان می دهند.

سیستمهای اکتاوی تتراکوردی، سیستمهای غیراکتاوی تتراکوردی، سیستمهایی دارای درجه پنجم یا بدون آن، سیستمهای تقسیم مساوی یا نامساوی. سیستمهای کوک بر اساس ساختار داخلی صدای اشیاء… واقعا دنیای جدیدی است!

4 دیدگاه

  • آبتین
    ارسال شده در فروردین ۳۰, ۱۳۹۱ در ۹:۰۴ ب.ظ

    با سلام
    دوره بعدی جشنواره وبلاگ های موسیقی برگزار نمی شود ؟

  • ارسال شده در فروردین ۳۰, ۱۳۹۱ در ۱۰:۲۰ ب.ظ

    قرار است این جشنواره امسال هم برگزار شود.

  • پیمان سلطانی
    ارسال شده در اردیبهشت ۴, ۱۳۹۱ در ۹:۵۰ ب.ظ

    تبریک فراوان به دوست عزیز آقای مهاجری، خیلی خوشحال شدم.

  • ارسال شده در اردیبهشت ۶, ۱۳۹۱ در ۸:۵۶ ق.ظ

    درود بر دوست – هنرمند و استاد عزیزم پیمان خان سلطانی… مرسی از لطف شما …. من رو شرمنده کردی …

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مشاهدات موسیقی شناس آلمانی از موسیقی ایران (II)

ممکن نیست درباره موسیقی ایرانی قضاوت کرد بدون‏ آنکه اختصاصات اجتماعی گسترش تاریخی دولت در قرن‏ بیستم، سیاست فرهنگی و حتی سیاست خارجی کشور ایران‏ در نظر گرفته شود. در حقیقت این حاصل سیاست فرهنگی‏ ایران است که جشنواره شیراز هم یکی از مظاهر آن شمرده‏ می‏ شود. پس آنکه در سال ۱۳۰۵ شمسی (۱۹۲۶) حکومت‏ فاسد قاجار برافتاد، کشور ایران با سرعت و شدت بسوی‏ تمدن غربی رو آورد.

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XVI)

هرچند، ایده ی ساختن قطعه ای بر اساس زندگانی حواریون در ذهن او باقی ماند تا اینکه در فستیوال سال ۱۹۰۳ او دوباره به موضوع دلخواه خود بازگشت. وی در ابتدا یک اوراتوریو در سه قسمت تدارک دیده بود که شامل خیانت یهودا، نفی کردن پطرس و به عروج رفتـن عیسی مسیح بود. بیماری دوباره به سراغ او آمد و بدین ترتیب او تنها به قسمت عروج روحانی مسیح پرداخته و آن را “سلطنت” نام نهاد. مدت ها بعد، او قسمت سومی به نام “قضاوت آخر” به این اوراتوریو اضافه کرد اما هیچگاه این قطعه را به پایان نرساند.

از روزهای گذشته…

سان را و فلسفه کیهانی (VIII)

سان را و فلسفه کیهانی (VIII)

سان را و آبراهام همچنین لیبل مستقلی را در اواسط دهه ۵۰ راه اندازی کردند که در ابتدا نامش El Saturn Records بود اما مانند آرکسترا، این لیبل نیز چند بار تغییر نام داد. تمرکز این لیبل در آغاز سینگل های ۴۵ rpm سان را و دیگر آشنایان هنرمند او بود اما سپس در دهه ۵۰ دو آلبوم کامل به نام های Super-Sonic Jazz را در سال ۱۹۵۷ و Jazz In Silhouette را در سال ۱۹۵۹ منتشر کرد.
پیام تقدسی، ویلنسلیست ایرانی – اتریشی

پیام تقدسی، ویلنسلیست ایرانی – اتریشی

پیام تقدسی (متولد سال ۱۹۸۹) از چهارسالگی نزد مونیکا شرباوم (Monika Scherbaum) در شهر برگنز در اتریش به فراگیری موسیقی پرداخت. او در کنسرواتوار فلدکرش (Conservatory Feldkirch) در کلاس های ایمکه فرانک (Imke Frank) و مارتین مرکر (Martin Merker) شرکت کرد. او سپس در زوریخ در سوئیس به تحصیل موسیقی نزد توماس گروسنباخر (Thomas Grossenbacher) و کریستین پروسک (Christian Proske) پرداخت و در سال ۲۰۱۱ با مدرک لیسانس اجرای موسیقی فارغ التحصیل شد. دو سال بعد پیام تقدسی زیر نظر رافائل رزنفلد (Rafael Rosenfeld) مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته نوازندگی موسیقی دریافت کرد و سپس در سال ۲۰۱۶ با مدرک نوازندگی تخصصی موسیقی از مدرسه موسیقی بازل (Hochschule für Musik Basel FHNW) فارغ التحصیل شد.
علینقی وزیری؛ ناسیونالیسم دولتی و روشنفکر موسیقی (V)

علینقی وزیری؛ ناسیونالیسم دولتی و روشنفکر موسیقی (V)

این مقایسهٔ ـ از دید امروزی – آشکارا تحقیرآمیز،(۱۸) که به نظر نمی‌رسد در آن روزگار نزد ترقی‌خواهان زیاد ناپسند و آزارنده بوده باشد بخش بزرگی از سیستم ارزش‌گذارانهٔ هنری (یا شالوده‌های حمایتی آن) را فراهم می‌کرد و حقانیتی به دگرگونی‌های هنری می‌داد که برآمده از نیاز به نظم و … در زندگی روزمره بود.
راخمانینف؛ واپسین نماینده یک سلسله بزرگ (IV)

راخمانینف؛ واپسین نماینده یک سلسله بزرگ (IV)

مجموع این رویداد بر روح بس حساس راخمانینوف جوان تاثیر بسیار ناگواری بر جای گذاشت و او را چنان دستخوش ناامیدی و سرخوردگی وحشتناکی کرد که تا دو سال نتوانست از آسیب آن بر کنار بماند. سرانجام دوستانش او را وادار ساختند به نزد دکتر “نیکولای دال” که یکی از پیشروان و متخصصان به نام در رشته روانشناسی و تلقین به نفس بود برود، به امید آنکه درمان شود.
نامه سرگشاده علی رهبری به حسن روحانی

نامه سرگشاده علی رهبری به حسن روحانی

روز گذشته در تالار وحدت نشست مطبوعاتی مستر کلاس رهبری ارول اردینج، رهبر برجسته ترک، با حضور علی رهبری برگزار شد، پس از برگزاری نشست مطبوعاتی این رهبر، علی رهبری گفتگوی مفصلی با خبرگزاری ها انجام داد و پیش بینی کرد، ارکستر سمفونیک تهران به زودی به مشکلات مالی بر میخورد؛ (مشروح آنرا فردا در این سایت می خوانید.) امروز علی رهبری، رهبر دائم و مدیر هنری ارکستر سمفونیک تهران، در نامه ای سرگشاده از رییس جمهور خواسته است تا از ورشکستگی مالی ارکستر سمفونیک جلو گیری کند که در ادامه متن آن را می خوانید:
نکاتی در آموزش نوازندگی (I)

نکاتی در آموزش نوازندگی (I)

در رابطه با اصول آموزش نوازندگی و مسائل مرتبط با آن، همواره هنرجویان نوازندگی با سوالات و ابهاماتی روبرو هستند که می تواند باعث سردرگمی آنها گردد. هدف از ارائه این مقاله، که به شکل پرسش و پاسخ مطرح می گردد، بررسی و گشودن دریچه هایی بر روی مسائل آموزشی هنر نوازندگی است.
چارلز مونش، رهبر و ویولونیست فرانسوی

چارلز مونش، رهبر و ویولونیست فرانسوی

مونچ فرزند پنجم یک خانواده ی شش نفره از استراسبورگ فرانسه بود. اگرچه اولین آرزوی او این بود که مهندس لوکوموتیو شود، اما او ویولن را در هنرستان استراسبورگ آغاز کرد. پدر او، ارنست، استاد ارگ درهنرستان بود و در کلیسای جامع می نواخت. ارنست همچنین به چارلز تدریس می کرد و ارکستری را رهبری می کرد با پسرش که ویلن دوم آن بود.
خواننده ای که شناخته نشد (II)

خواننده ای که شناخته نشد (II)

دیگر آنکه در زمان خود هنرمندی مطرح و خواننده درجه ۱ برای تصانیف بوده است. از اساتید وی و اینکه نزد چه کسی تعلیم یافته اطلاعی در دست نیست در کمال تاسف، از سوی مورخان موسیقی هیچ نام و نشانی در نوشته های تاریخی و یا روزنامه و مجلات هنری از وی درج نشده است که دلایل آن نیز با مختصر بررسی اسناد موسیقی بدست آمده که اشاره ای کوتاه می گردد.
والی: کار موزیکولوگی تا کنون نکردم

والی: کار موزیکولوگی تا کنون نکردم

وقتی من هنرستانی بودم، در روزنامه خواندم که یک موسیقیدان مجاری به نام بلا بارتوک موسیقی محلی مجاری را جمع آوری کرده است، در همان حال و هوای جوانی من هم شروع کردم به جمع آوری و نت نگاری موسیقی محلی ایرانی…
نقدى بر رسیتال پیانو لیلا رمضان در شیراز (II)

نقدى بر رسیتال پیانو لیلا رمضان در شیراز (II)

لیلا رمضان، به عنوان هنرمندى که از یک سو ریشه در خاک زایاى این سرزمین دارد و از سوى دیگر در بالاترین سطح فضاى آکادمیک موسیقى معاصر جهان کار مى کند، راوى شایسته ى ادبیات پیانوى معاصر زادبومش است.