عبدی: به امپرسیونیسم علاقمندم

بهزاد عبدی
بهزاد عبدی
آیا استفاده شما از ارکستر اکراینی دلیل خاصی دارد؟
من در اکراین زندگی می کنم و آنجا با ارکستری در ارتباط هستم و سالها از نزدیک کار کرده ام، طبیعی است که به خاطر ارتباط زیاد و نزدیکم با آنها و کیفیت کار استاندارد و عالی آنها، با این ارکستر و رهبر همکاری زیادی دارم.

آیا این ارکستر در جهان هم شناخته شده است؟
با یک جستجوی ساده در فروشگاه های معتبر سی دی جهانی می توانید ببینید که این ارکستر چند اثر در بازارهای جهانی دارد و همینطور همکاری با کمپانی های معتبری همچون ناکسوس…

آیا همکاری شما با ارکستر اکراینی باعث دلخوری نوازندگان ایرانی نشده است؟
موزیسین های ما شان والایی دارند که بخواهند از این که من با ارکستر اروپایی کارهایم را ضبط می کنم ناراحت و دلگیر باشند. من به واسطه حضورم در کشور اوکراین با ارکستر بسیار خوب کارهایم را ضبط می کنم. تمام موسیقیدان های دنیا آثار خود را با ارکسترهای خوب دنیا ضبط می کنند و این مساله ای عجیب نیست.

آهنگسازان ایرانی دیگری هم غیر از شما با این ارکستر ضبط کرده اند…
بله دوستان بسیاری تحت تاثیر کیفیت اجرایی این ارکستر، قطعات خود را به دست رهبر این ارکستر رسانده اند که امروز در بازار موجود است و به راحتی می شود در مورد کیفیت اجرا و ضبط آن قضاوت کرد. بسیاری از ارکسترهای جهانی مثل فیلارمونیک پراگ و ارکستر فیلارمونیک لندن حجم زیادی از موسیقی فیلم های معتبر دنیا را ضبط می کنند و حتی نوازندگان ارکستر پاپ بوستون که همیشه با جان ویلیامز کار می کنند، به خاطر همکاری او با ارکستر سمفونیک لندن هیچگاه دلگیر نمی شوند.

شما به عنوان هنرمندی که بیش از هر هنرمند دیگری شاهد اجرای آثار ایرانی توسط هنرمندان غیر ایرانی بوده اید آیا این گفته معروف را قبول دارید که ایرانی ها هیچ وقت نمی توانند خوب موسیقی غربی اجرا کنند و بالعکس غربی ها نمی توانند موسیقی ایرانی را مثل ما بنوازند؟
بدیهی است که اگر اثر موسیقی در کل ایرانی باشد، با تمام حس و حال های موسیقی ایرانی، یک ارکستر غربی به قول معروف توانایی برآورده کردن حال قطعه را نخواهد داشت. اما از نظر نت و اجرایی تمیز در زمانی استاندارد خب بحثی نداریم که هر چه ارکستر قوی تر و سرحال تر باشد اجرای قطعه بهتر خواهد شد. البته باید دید که آهنگساز محترم چه توقعی از اجرای قطعه دارد. من با آهنگسازانی که آثارشان توسط ارکسترهای اروپایی ضبط یا اجرا می شود صحبت کرده ام و برایشان تمیزی و احساس نزدیک به احساس آهنگساز پر اهمیت تر است تا حال و هوای ایرانی بودن قطعه؛ فراموش نکنید که در اکثر مواقع حس و حال ایرانی و تکنیک بالا با هم در یک ارکستر ایرانی و غربی جمع نشده است.

البته حس و حال یا بهتر بگویم ادیشن خوب هم اکثرا در دست نوازندگان توانمند است نه کم توان!

قطعا هر چه تکنیک نوازنده بالاتر باشد بحث احساس قطعه و رعایت تمام اصول مربوط به قطعه مانند کوک، نوانس و… بیشتر انجام خواهد شد. وقتی تکنیک نوازنده قابل قبول نباشد بدیهی است تمام تمرکز نوازنده به نت نوازی معطوف خواهد شد و بقیه مسایل مربوط به قطعه از نگاه نوازنده دور خواهد ماند و در مجموع به قطعه و احساس خواسته شده توسط آهنگساز ضربه خواهد خورد. ضمن اینکه بسیاری از هنرمندان موفق موسیقی کلاسیک غربی ایرانی بوده اند، افرادی مثل فرهاد مشکات، علی رهبری، بیژن خادم میثاق، فروغ کریمی و …

آهنگسازی شما آیا وابسته به یک مکتب خاص است؟ اصولا مکتب گرایی را چطور می بینید در زمینه آهنگسازی؟
آهنگساز باید ذهنی باز و خلاق داشته باشد تا بتواند به کارش تنوع ببخشد و مخصوصا در موسیقی فیلم بتواند برای صحنه های مختلف و تصاویر متفاوت، موسیقی های متوعی خلق کند ولی در کل اگر آثارم را گوش کنید، نگاه من به موسیقی ارکسترال تحت تاثیر مکتب امپرسیونیسم بوده و هست. کنسرت برای ارکستر که برای ارکستر سمفونیک سال ها قبل از من منتشر شده است، نوعی امپرسیونیسم ایرانی است. رنگ سازها برای من بسیار مورد اهمیت هستند. البته گاهی پلی فونی در آثار من دیده می شود. اما اصولا امپرسیونیسم مکتب بسیار مورد علاقه من بوده و هست.

آیا در زمینه آموزشی موسیقی هم فعالیت داشته اید؟
آموزش موسیقی معلم موسیقی می خواهد. بعضی ها معلم های ارزنده موسیقی هستند که همیشه مقامشان مورد احترام بوده و هست اما هرگز آثار قابل توجهی از آن ها شنیده نشده است، این مساله در تمام دنیا صادق است، هرچند هم در موسیقی ایرانی هم غربی داشته ایم استادانی که هنرمندان موفقی هم بوده اند مثل یوزف هایدن و فرانتس لیست. دوستان عزیز آثارشان را گاهی به من نشان می دهند که اگر مطلب خاصی به نظر من برسد حتما با هم به نتیجه خواهیم رسید.

هنرآن لاین

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگاهی به غلبه موسیقی پاپ بر موسیقی کلاسیک در کنسرت «ارکستر سازهای ملیِ» جدید

به یاد می آورم پس از اولین کنسرت ارکستر سمفونیک تهران با عنوان جدید «ارکستر سمفونیک ملی ایران»، غوغایی در جامعه موسیقی به پا شده بود و طرفداران طرح علی رهبری (که تعطیلی ارکستر ملی و ادغام آن با ارکستر سمفونیک تهران و تغییر نام این ارکستر بود) و فرهاد فخرالدینی (که خواستار تشکیل ارکستری مجزا از ارکستر سمفونیک تهران به مانند سالهای گذشته با عنوان ارکستر ملی بود) در مقابل هم صف کشی کرده بودند؛ در نهایت برنده این بحث رهبر سابق ارکستر ملی فرهاد فخرالدینی بود و به سرعت طی برگزاری جلسه ای، ارکستر ملی تقریبا با همان ترتیب سابق شکل گرفت البته با این تفاوت که قرار شد با دعوت از رهبران میهمان، وضعیت تک بعدی ارکستر ملی که به شدت تحت تاثیر موسیقی سبک ارکسترال ایرانی بود تعدیل یابد. *

پویان آزاده: قصد ضبط «چهارگاه برای پیانو و ارکستر» را دارم

در اولین روز برگزاری جشنواره موسیقی فجر، ارکستر ملی به رهبری فریدون شهبازیان، اثری از حسین دهلوی را به روی صحنه برد که بر اساس قطعه ای از جواد معروفی ساخته شده بود. این قطعه که برای یک پیانو و ارکستر با نام «چهارگاه برای پیانو و ارکستر» تنظیم شده بود، با تکنوازی پیانوی پویان آزاده به اجرا رسید. به همین بهانه امروز با پویان آزاده گفتگویی کرده ایم که می خوانید:

از روزهای گذشته…

کنترباس (I)

کنترباس (I)

دوبل باس یا همان کنترباس، سالهای سال است که بعنوان بزرگترین ساز زهی، عضو جدایی ناپذیرارکسترهای سمفونیک قلمداد می شود. علاوه بر آن از زمان پیداش موسیقی Jazz استفاده از این ساز در ارکسترهای کوچک و بزرگ Jazz بعنوان یک عامل اصلی نگهدارنده ریتم، در کنار درامز و نیز اجرای سولو همواره مورد توجه بوده است.
آلبومی شنیدنی برای دوستداران موسیقی کلاسیک

آلبومی شنیدنی برای دوستداران موسیقی کلاسیک

«گنج صدا» یکی از آلبوم‌های منتشر شده از ارکستر مجلسی هنرمندان موسیقی در وین، به رهبری بیژن خادم میثاق است. این هنرمند ایرانی که در تهران و خانواده‌ای هنرمند متولد شده از کودکی در اتریش به تحصیل موسیقی مشغول بوده و در سال‌های پیش از انقلاب، بارها با ارکستر مجلسی رادیو و تلویزیون ملی ایران و همچنین ارکستر سمفونیک تهران به عنوان تکنواز، برنامه اجرا کرد.
فروغ فروزان موسیقی ایران(II)

فروغ فروزان موسیقی ایران(II)

هیچ گاه برای فروغ موسیقی نگاری یک شغل محسوب نمی شده و نمی شود، زیرا نه تنها برای وی نان و نام آور نبوده که حتی نان و نام زدا بوده است. تاریخ موسیقی باید به ثبت و ضبط فداکاری این فدارکاران و کاشفان فروتن شوکران موسیقی کشور بپردازد که کسی چون فروغ در این راه چه مشقت ها که نکشید. مشقت هایی که زبان از بیان آن قاصر است. دیده نشده حتی اندکی از مشقت های وی را موسیقی دانان خودمان کشیده باشند.
آیا در آفریقا به اتنوموزیکولوژی نیازمندیم؟ (II)

آیا در آفریقا به اتنوموزیکولوژی نیازمندیم؟ (II)

تردید دارم که آن دسته از آفریقایی ها که خود را اتنوموزیکولوژیست می نامند عمیقاً با عواقب چنین امری آشنایی داشته باشند. در ادامه دلایل نامناسب بودن اتنوموزیکولوژی را برای مطالعات موسیقی در آفریقا بیان می کنم.
معرفی یک هنرمند: سرپاس مختاری‌ (VII)

معرفی یک هنرمند: سرپاس مختاری‌ (VII)

۷- دکتر تقی ارانی یکی از فرزندان مبارز و دانشمند ایران را به دستور سرهنگ‌ نیرومند رئیس زندان سیصد ضربه شلاق زدند و در اتاق مجرد شماره ۲۸ زندان که گنداب‌ تمام مستراح‌ها به آنجا ختم می‌شد زندانی کردند. وی روی سمنت نمناک و هوای‌ خفقان‌آور مدتی به سر برد. بالش او یک جفت کفش سرپایی و لباس او در ماه آبان و آذر پیراهن تور تابستانی و یک تنکه تور نازک بود.
شیوه ای نوین در نوازندگی گیتار کلاسیک (I)

شیوه ای نوین در نوازندگی گیتار کلاسیک (I)

دو تکنیک “Lip” و “Nose”، بصورت یک مکمل در کنار هم می توانند در شنیده شدن و اجرای فواصل دور از هم، در ساز گیتار، موثر باشند. تا قبل از این ما به عنوان یک نوازنده ی گیتار از اجرای فواصلی که دست چپ توانایی اجرای آن را نداشت صرف نظر می کردیم و به دنبال جایگزین و یا حذف برخی از نت ها بودیم تا امکان اجرای آنها میسر شود؛ بخصوص توانایی دست چپ نوازنده نیز ملاک اصلی در این انتخاب بود. روش های مطرح شده، همراه با عکس و فایل ویدئویی آن، می تواند در انتقال بهتر مفاهیم راهنمای شما در چگونگی انجام این تکنیک ها باشند. تاکید مولف بر ابداع در این مقاله، متمرکز بر روی تکنیک “Lip” است.
بانگ چاووش (III)

بانگ چاووش (III)

در این آثار از سازهای مضرابی باس مانند، بم تار و عود به صورت شاخص تری استفاده می شد و کارایی آنها بیشتر القای ریتمیک بود که در اکثر مواقع با چاشنی ضدضرب، نوشته می شد؛ ولی مهمترین تفاوت این آثار با بسیاری از ساخته های پایور و هنرجویان هنرستان، تنظیم ذوقی آنها بود؛ در بسیاری از آثار پایور (۶) و هنرجویان هنرستان، تکنیک های هارمونی و کنترپوان، به شکل قانونمند و یکپارچه ای به کار برده می شوند، در حالی که در آثاری که بعد از انقلاب توسط آهنگسازان کانون چاووش اجرا شد، این تکنیک ها به صورت مقطعی و بیشتر جهت رنگ آمیزی به کار گرفته می شوند.
لئوپاد آئور (III)

لئوپاد آئور (III)

هیچ گاه آرشه را بر نمی داشت تا پاساژها را توضیح دهد. اگرچه خود هوادار و استاد تکنیک بود. بنابر ترسی که هنرجویان از سوال پرسیدن از آئور داشتند از یکدیگر سوال میکردند. وی استعدادها را تخمین می زد اما هیچ بهانه ای را برای عدم دقت، بی نظمی و غیبت نمی پذیرفت. وی به وقت شناسی بسیار اهمیت می داد، انتظار داشت هنرجویانش به جزئیات توجه کنند، کلاسهای وی به همان میزان اجراهای رسیتال سخت بودند!
چهره ی آدرنو از قابِ اتنوموزیکولوژی (I)

چهره ی آدرنو از قابِ اتنوموزیکولوژی (I)

از آنجا که نمی توان آرای آدرنو پیرامون موسیقی عامه پسند را بدون در نظر گرفتن نوشته های او و هورکهایمر زیر عنوان “صنعت فرهنگ سازی: روشنگری به مثابه فریب توده ای” در کتاب ” دیالکتیک روشنگری “، به دقت مورد بررسی قرار داد، سعی شده است تا متن اصلی مقاله (مقاله ی:درباره ی موسیقی عامه پسند) با نوشته هایی از کتاب “دیالکتیک روشنگری” همراه شود تا نظرات آدرنو روشن تر شود.
چند درخشش در میان انبوه ابتذال (I)

چند درخشش در میان انبوه ابتذال (I)

نوشته ای که پیش رو دارید در ۳۱ شهریور ۱۳۴۷ در شماره ۴۰ مجله «نگین» به قلم محمود خوشنام به انتشار رسیده که به بررسی برنامه های جشن هنر شیراز می پردازد. این نوشته یکی از مهمترین نقدهایی بوده که به این جشنواره بین المللی وارد شده است. بخشی از این مقاله را می خوانیم.