پروژه ساخت ویلن “کانون” (IV)

مقاله ایی را که ملاحظه می نمائید در ادامه مجموعه مقالات پروژه ساخت کنن می باشد البته به عنوان مبحث تکمیلی و نهایی. همان طور که تاریخ نگارش آخرین شماره مقاله نشان میدهد، فاصله زیادی را تا امروز پیموده است و آن گونه که تصمیم من بود قراری برای بخش کنونی در نظر نگرفته بودم اما به سفارش و تاکید برخی از دوستان به جهت تشریح بیشتر وقایع پیش آمده در مسیر تکمیل این پروژه و همچنین بیان ارزشهای فکری و احساسی و زمان ارزشمندی که صرف خلق این ساز شد متقاعد به نوشتن این متن شدم.

این نوشته و شاید مفهوم ارزش علمی و هنری آن را که تحت پوشش انسانیت، خرد، شعور و احساسات، در حد توان با اراده مصمم و کوشش هدایت شده است را تقدیم آنهایی خواهم کرد که در مقام انسان برای تعالی و شکوفایی ارزشها و توانایی های خود و دیگران خستگی ناپذیرند.

مراحل ساخت ساز مذکور از لحاظ مختلفی باید مورد سنجش قرار می گرفت که اکثر مسیر های موجود را برای یافتن جزئیات بیشتر به نسبت اطلاعات گذشته و همچنین سازهای ساخته شده مورد بررسی قرار دادم اما انگارنیرویی فزاینده مرا به سوی خود می کشید انگار که باری دیگر باید آماده سفر به ایتالیا و شهر جنوا می شدم، همه چیز دوباره آغاز شده بود، همه یافته ها در نگاهی دیگر معنا و مفهومی تازه تر پیدا می کرد هر چند که این جریان در آدمی پایان پذیر نیست.

از این رو اقدامات لازم را برای سفری جدید به جهت بازدید و تحقیق نمونه های مختلفی از ویلن ها که مصمم به ساخت آن بودم را محیا نمودم که یکی از اصلی ترین آنها مواجه با یک ویولون اسرار آمیز دیگر ساخته گوانری بزرگ به جهت تکمیل پروژه کنون (Cannon) در شهر جنوا ایتالیا بود.

این که چگونه و با چه هزینه هایی این کار انجام شد را در جستار این متن ضروری نمی دانم، همان اندازه بس که همچون سفرهای دیگر خالی از مشقت و زیبایی نبود. برای رسیدن به جنوا و محل نگهداری cannon تمام برنامه ها باید به شکلی دقیق انجام می شد زیرا که برای بخشی از مراحل تحقیقی و عکس برداری، پیش بینی قطعی به جهت حصول نتیجه مطلوب وجود نداشت.

از سویی دیگر شرایط زمانی محدود بود برنامه های پرواز، حرکت قطارها و انطباق آن با ساعت کار بخش نگهداری ساز و دریافت اجازه بازدید از جمله مسائل اولیه ایی بود که باید به دقت تنظیم می شد حال بماند که بخشهای اصلی کار که مربوط به مجموعه اطلاعات دریافتی از ساز بود در ادامه کار وجود داشت.

از این رو طبق برنامه بلافاصله بعد از رسیدن به میلان آماده سفر به جنوا شدم، سفری توام با خستگی و سرشار از اشتیاق مواجه با یک اثر بی همتای هنری، بعد از طی ۲۰۰ کیلومتر به جنوا رسیدم و در این سو و آن سوی گذرگاهها بی صبرانه میان محدودیتهای مختلف موجود و احساس شادی از رسیدن و نزدیک شدن به این ساز، خود را به مقصد مورد نظر رساندم.

بعد از جستجویی بی وقفه و هماهنگی های لازم با مسولین مربوطه در بخش موزه موفق به اخذ اجازه به جهت عکس برداری تخصصی از ساز شدم و با راهنمایی پلیس و مسئول مربوطه با عبور از مسیر های مختلف، نهایتا به ساختمان اصلی و اتاق مخصوص نگهداری این گنجینه رسیدیم. گامهایی تا درب ورودی نمانده بود، پرسش های ناباورانه، اینکه اکنون این من هستم در این سوی دیوار و در سویی دیگر هدفی که برای رویارویی با آن لحظه ها را شماره می کردم، باری دیگر پرسیدم آیا اجازه عکس برداری و ثبت جزئیات ساز را دارم؟

2 دیدگاه

  • پارسا
    ارسال شده در فروردین ۱۰, ۱۳۹۱ در ۷:۴۶ ب.ظ

    بطور مشخص مدارک مورد نیاز جهت بازدید شخصی از این ساز در موزه چیست؟

  • ارسال شده در فروردین ۱۹, ۱۳۹۱ در ۹:۴۹ ب.ظ

    آقای پارسا پاسخ شما در این لینک داده شده است:
    http://www.harmonytalk.com/id/4636#comment-18848

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

موسیقی‌ فیلم در خدمت سینما یا نظام ستاره‌سازی؟ (II)

از موسیقی فیلم‌های ماندگار علیقلی در این دسته باید به نمونه عالی مدرسه موشها به کارگردانی محمدعلی طالبی و مرضیه برومند در سال ۱۳۶۴ اشاره کرد. با اینکه این فیلم بطور کامل موزیکال نبود. اما، ترانه‌ها جلوه و جذابیت خاصی به آن می‌داد. البته این خود به عنوان آغاز یک راه برای جذب مخاطب بود. مردم علاقه‌مند به شنیدن ترانه‌های شاد و موسیقی ریتمیک و ساده بودند و علیقلی به خوبی از پس این کار برآمده بود. شایان توجه است که ترانه‌های فیلم هیچ کدام نتوانستند شهرت و محبوبیت ترانه تیتراژ سریال تلویزیونی را تکرار کنند، اما در یک ساختار کلی مناسب کلیت فیلم بود.

مروری بر «کنسرت کوارتت کلنکه» سی و سومین جشنواره‌ی موسیقی فجر

از همان هنگام که لا-ر، دو نت کشیده‌ی سوژه‌ی اصلی مجموعه‌ی «هنر فوگ» باخ را ویلن نواخت مشخص بود که قرار است «کوارتت کلنکه» چه ردای متفاوتی (نسبت به اجرای مشهورتر کوارتت‌های اِمِرسون، جولیارد و کِلِر) بر تن این فوگ‌های به‌غایت هنرمندانه‌ی در معما رهاشده بپوشاند، و از آن بیشتر تا چه اندازه قرار است موسیقی با همان سوژه‌ی گشاینده همچون نوشدارو به یک کرشمه دیگر اجراهای جشنواره را (چهار اجرا که پیش از آن دیده بودم) از خاطر بزداید و به رویدادی در دل فرهنگسرای نیاوران تبدیل شود.

از روزهای گذشته…

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (XVIII)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (XVIII)

یک نکته اخلاقی را در جدال کلامی یادآور می شوم، یکی اینکه “قضاوت موردی” در مورد اشخاص حقیقی یک نقد را غیر قابل استناد میکند.
سایه روشن تاریخ موسیقی ما (IX)

سایه روشن تاریخ موسیقی ما (IX)

در مورد دوره‌ی پس از اسلام تا حدودی وضعیت بهتر است، گرایش‌های دایره‌المعارفی در سده‌های نخست پس از استقرار اسلام موسیقی را نیز بخشی از دانش‌هایی می‌دانست که باید گردآوری شود. از سوی دیگر اقبال دربارها (مخصوصا عباسی) به موسیقی بسیار زیاد بود، بنابراین کسانی مایل بودند که وقایع موسیقایی را ثبت کنند. همچنین برخی از وقایع موسیقایی نیز در خلال ثبت و تاریخ‌نگاری وقایع دربارهای بزرگ باقی مانده است.
گروه اسکراک – اتصال به گذشته

گروه اسکراک – اتصال به گذشته

یکی از جنبه های هیجان آور پروژه کر تلفیقی با موسیقی فولک آذربایجان برای نورژی ها؛ جستجو در گذشته و ریشه هایشان بود. چرا که در سال ۱۹۹۵، باستان شناس و محقق نروژی به نام ثور هیردال (Thor Heyerdahl)، مقاله ای در آذربایجان اینترنشنال (Azerbaijan International) به چاپ رساند و در آن برای اولین بار از “شک رو به تزاید” خود سخن گفت.
عبدی: سعی میکنم به یک امضای شخصی برسم

عبدی: سعی میکنم به یک امضای شخصی برسم

نوازندگان جوان ارکستر سمفونیک تهران با کار جدی و بدون وقفه ای که در پیش دارند به زودی به بار خواهند نشست و ارکستر صدایی که باید به گوش شنونده برساند را خواهد رسانید. به شرطی که انگیزه ها در این نوازندگان کشته نشود بلکه بارور شوند تا به ثمر برسند. نوازندگان پیش از انقلاب نیز هم اکنون در تربیت این جوانان نقش بسیار مهمی خواهند داشت.
فرج نژاد: با کوارتت کلگیوم همکاری خواهیم داشت

فرج نژاد: با کوارتت کلگیوم همکاری خواهیم داشت

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با میدیا فرج نژاد آهنگساز و نوازنده درباره فعالیت های این موسیقیدان جوان، این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است.
تعزیه خوانی (II)

تعزیه خوانی (II)

از ابتدای شکل گیری هنر تعزیه در قالب نمایش موزیکال، چارچوب اصلی موسیقی آن متکی به اصلی ترین الحان شناخته شده موسیقی ردیفی ایران یا موسیقی به اصطلاح دستگاهی بوده است. گردهمآیی شاخص ترین هنرمندان و خوانندگان در پایتخت به منظور سامان بخشی و کلاسه نمودن موسیقی ایران و هم زمانی این مهم با رشد، تکامل و عمومیت تعزیه، دلیل موجهی در سود جستن هنرمندان تعزیه از این نوع موسیقی است.
Percy Mayfield

Percy Mayfield

یک آهنگساز ماهر در زمینه های مختلف Vocal Jazz که در سال ۱۹۲۰ در آمریکا بدنیا آمد و در سال ۱۹۸۴ نیز در همان کشور درگذشت. او در ایام جوانی پس از یک تصادف اتومبیل که بر روی پیشانی او جراهات جبران ناپذیری گذاشت تبدیل به یک ستاره موسیقی شد. سبک موسیقی او Soul و R&B بود و به Piano Blues علاقه خاصی داشت.
نخستین موسیقیدان حرفه ای جامعه بانوان ایران

نخستین موسیقیدان حرفه ای جامعه بانوان ایران

متن زیر حاصل گفتگوی وبلاگ مضراب با خانم ارفع اطرایی نوازنده و مدرس با سابقه سنتور و نخستین موسیقیدان حرفه ای جامعه بانوان هنرمند ایران است که توسط آقای سعید کمالی دهقان به دست ما رسیده . در این مطلب با سوابق و فعالیتهای این هنرمند آشنا می شوید و در مطلب بعدی مصاحبه ای با ایشان را می خوانید.
ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (I)

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (I)

ادوارد الگار (Sir Edward Elgar) در دوم ژوئن سال ۱۸۵۷ در “برادهیت” (Broadheath) که روستایی در سه مایلی شهر کوچک “وُرسِستر” (Worcester) است به دنیا آمد. پدر وی، صاحب یک فروشگاه موسیقی بود که در آن پیانو کوک می کرد. بر این اساس، الگار جوان نیز از این مزیت برخوردار بود تا در محیطی مملو از موسیقی رشد کرده و بزرگ شود.
ایدئولوژی موسیقی پست مدرن و سیاست‌های چپ (II)

ایدئولوژی موسیقی پست مدرن و سیاست‌های چپ (II)

مروری بر تهوع نشان دهنده‌ی نظر آدورنوست که: “موسیقی نوید آشتی است”. این آن چیزی است که ریشه‌هایش در لحظه‌های آیین قربانی و جشن‌هایی موجود است که اعضای یک جامعه انسانی را به محلی که در آنند مقید یا باز متعهد می کند.