اصلانی: در آثارم جنبه آموزشی را مد نظر دارم

سوسن اصلانی
سوسن اصلانی
سوسن اصلانی، نوازنده سنتور و آهنگساز، شاگرد مرحوم فرامرز پایور و همسرش حسین دهلوی است. او از پیش از انقلاب فعالیت های موسیقایی خود را شروع کرده و همچنان در این زمینه به فعالیت می پردازد. اصلانی سالهاست که با هنرستان موسیقی همکاری داشته و همیشه تدریس جزو مهمترین دغدغه های او بوده است. با او به گفتگو می نشینیم درباره فعالیت هایش در زمینه موسیقی و آثاری که اعتقاد دارد جنبه آموزش موسیقی ایرانی نیز دارد.

چه آثاری در دست انتشار دارید؟
مدتی است که مجموعه بیات ترک و شور را آماده کردم و برای چاپ، با انتشارات ماهور صحبت کرده ام؛ فعلا انجام اینکار به دلیل اینکه می گویند وزارت ارشاد تصویب کرده که هر کتاب باید حداقل ۶۰ صفحه باشد به تاخیر افتاده است، شاید به قطعات این اثر اضافه کنم تا هجمش زیاد شود و اجازه انتشار پیدا کند.

قطعات این کتاب آیا پیشتر اجرا شده است؟
همه این قطعات را من با گروه خجسته اجرای صحنه ای کرده ام. همین کتابی که قرار است در بیات ترک و شور منتشر شود، در تالار وحدت بصورت یک برنامه به هم پیوسته بیات ترک که به شور رفته و باز میگردد به بیات ترک، قبلا اجرا شده است.

به تازگی یک اثر از شما به بازار آمده در مورد آن توضیح بدهید.
این آلبوم جدید نگاه گمشده نام دارد که شامل تصنیفهایی در هفت دستگاه موسیقی ایرانی می شود. گمان میکنم این ایده جدیدی باشد و ۷ تصنیف در هفت دستگاه، توانایی هایی به علاقمندان موسیقی می دهد برای شناخت دستگاه ها البته دو نمونه از آوازها هم در این مجموعه وجود دارد.

درباره اشعار هم سعی کردم که همگی پرمحتوا باشند. در این راستا از آثار شاعران معاصر استفاده کرده ام از جمله برادرم سهراب اصلانی، عباس سجادی، حمیدی شیرازی، شیدا شیرزاد عراقی، میترا قاضی نوری، طلعت وزیری، هما وزیری. علیرضا گلبانگ خواننده جوان هم که آواز این کار را خوانده است، دومین اثرش را با من اجرا کرده و پیشتر رقص بهار را با ایشان تنظیم کرده بودم که آن هم اثری آموزشی بود و کتابش هم چاپ شد.

کلا چند اثر صوتی از شما در بازار موجود است؟
چهار اثر، اولینش تکنوازی سنتور و تنبک به نام خجسته با سیامک بنایی در نوا و چهارگاه، دومین اثری بود به نام بوی پرچین با صدای علی رستمیان که موسیقی محلی و دستگاهی، سومین اثر رقص بهار بود که مجموعه ای از فرم ها مختلف موسیقی ایرانی است برای سنتور، تنبک و آواز و چهارمین اثر هم نگاه گمشده است که معرفی ۷ دستگاه با ۷ تصنیف است.

از کنسرت اخیرتان بگویید.
در نوروز سال ۱۳۹۱ در قبرس کنسرتی دادیم که با سرپرستی و آهنگسازی خودم و با صدای علیرضا گلبانگ اجرا شد که قطعات آلبوم رقص بهار با گروه شش نفره سازهای ایرانی اجرا شد. چهار اجرا داشتیم که در دانشگاه ها و سالن های مختلفی اجرا شد که با استقبال دانشجویان و ایرانیان مقیم قبرس و همینطور مردم قبرس مواجه شد. اجرای یک گروه ایرانی با سرپرستی یک نوازنده و آهنگساز خانم برای آنها جالب بود چراکه همیشه ارکسترهای ایرانی را به سرپرستی مردان دیده بودند.

در رسانه های قبرس چه واکنشی نسبت به این برنامه دیدید؟
طبق گزارشهایی که شنیدم، گروه خجسته را به عنوان یکی از بهترین گروه هایی که در آن فصل اجرا داشته معرفی کرده بودند.

اعضا گروه خجسته در این برنامه چه کسانی بودند و ارکستر چند نفره بود؟
در کل پنج نوازنده و یک خواننده بودیم که باز هم آواز را آقای علیرضا گلبانگ خواند و خودم سرپرست گروه، آهنگساز و نوازنده سنتور بودم، رحمان مرادی تار، امیر ذاکر کمانچه، فاطمه سید محمود تنبک، عطیه طباطبایی دف هم، دیگر نوازندگان گروه بودند.

هنرآن لاین

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

دژآهنگ: از تدریس اشمل بسیار بهره بردم

از طرفی سونوریته ای که در صداسازی‌های هارمونیکا انجام می شود به شدت قابلیت شخصی‌سازی دارد. مثلا شما می‌توانید از تغییر پوزیشن فک پائین و زبان، جنس صداهای مختلفی را ایجاد کنید که چنین چیزی با آکاردئون قابل انجام نیست.

مروری بر کتاب «بنیان های آموزش موسیقی» اثر ادگار ویلمز (IV)

ارتباط ملودیکی بین دو صدا هر چه قدر هم آرام نواخته شود همزمانی با یکدیگر پیدا می کنند و می توانند هارمونی به وجود آورند. هنگامی که سه صدا مانند دو-می-سل به صورت پیوسته و به دنیال هم خوانده شوند تصور یک آکورد را در ذهن به وجود می آورند و تمرین خوبی برای درک آکورد می باشد. فواصل هارمونیک (چهارم و پنجم) نیز در حین خواندن آکورد آن ها، شناسایی و توجه می شود. فواصل سوم و ششم را نیز در خواندن آکوردهایشان می توان درک کرد. فواصل دوم و هفتم دارای ماهیت پیوندی هستند که توسط فواصل هارمونیک قدرت و شدت می گیرند.

از روزهای گذشته…

تولد یک اثر جامعه‌شناسی موسیقی (I)

تولد یک اثر جامعه‌شناسی موسیقی (I)

پس از دو تلاش به‌نسبت ناموفق که اتفاقا یکی از آنها اشتراکی هم با موضوع مورد بحث این نوشتار دارد (۱) اکنون با انتشار «تا بردمیدن گل‌ها»، کتاب تازه‌ی «محمدرضا فیاض» فضای نوشتاری و مطالعاتی موسیقی کلاسیک ما صاحب اولین نوشته‌ی جامعه‌شناختی درخور خود شده است. نویسنده‌ی کتاب که پیش از این به عنوان منتقد موسیقی به خوبی شناخته شده و مهارت خود را برای «دیگرگونه دیدن» به ظهور رسانده است در این کتاب از توانایی‌اش به بهترین شکل بهره می‌گیرد به نحوی که نیروی بازنگری را به شاه‌کلید درک رویدادها و روابط موسیقی و جامعه بدل ساخته است.
موسیقی ایرانی در ارکستر سمفونیک نروژ؛ دیدگاههای رهبر ارکستر

موسیقی ایرانی در ارکستر سمفونیک نروژ؛ دیدگاههای رهبر ارکستر

ارکستر سمفونیک رادیو و تلویزیون نروژ به تازگی شماری از ساخته های جاوید افسری راد آهنگساز و سنتور نواز ایرانی را اجرا کرد؛ سالارعقیلی خواننده سرشناس موسیقی سنتی ایران نیز خواندن قطعات با کلام این کنسرت را برعهده داشت.
ویولون مسیح استرادیواریوس (II)

ویولون مسیح استرادیواریوس (II)

امروزه اینگونه به نظر می رسد که اکثر سازندگان ساز تمایل چشم گیری به تکرار آثار گذشتگان داشته و همچنان نیز دارند، مسیری که با توجه به کیفیت آثار گذشتگان و در توازی با آن تبلیغات وسیعی که در این راستا می شود، انتخابی ارجح و مطمئن برای سازندگان ساز است. این انتخاب را می توان در ابتدا از دو جهت بررسی نمود، اول مسیری برای آن دست از سازندگانی که در ابتدای کار هستند و تجربه چندانی ندارند و دوم ، از سوی دیگر افرادی که زمان بیشتری صرف نموده و تجربه ایی فراتر از دسته اول دارند.
عبدی: به امپرسیونیسم علاقمندم

عبدی: به امپرسیونیسم علاقمندم

من در اکراین زندگی می کنم و آنجا با ارکستری در ارتباط هستم و سالها از نزدیک کار کرده ام، طبیعی است که به خاطر ارتباط زیاد و نزدیکم با آنها و کیفیت کار استاندارد و عالی آنها، با این ارکستر و رهبر همکاری زیادی دارم.
تاثیر موسیقی بر روی قلب

تاثیر موسیقی بر روی قلب

یادگیری و نواختن ساز میتواند تاثیرات مثبتی را بر روی قلب داشته باشد؛ محققان ایتالیایی و انگلیسی در یک سری از آزمایشات دست به مقایسه میان افراد موزیسین و غیر موزیسن و تاثیر موسیقی در سبکهای مختلف همچون آثار کلاسیک مانند قطعات بتهوون و یا حتی موسیقی تکنو نمودند.
دلاور سهند (I)

دلاور سهند (I)

نوشته ای که پیش رو دارید، مقاله ای است از محمود خوشنام در باره «دلاور سهند» اولین اپرای ایرانی که توسط یک آهنگساز ایرانی نوشته شده است. این مطلب در مجله «نگین» شماره ۴۴ در تاریخ ۳۰ دی ۱۳۴۷ به انتشار رسیده است که امروز بخش اول آن را می خوانیم:
زندگی و آثار جهانگیر ملک

زندگی و آثار جهانگیر ملک

مرحوم جهانگیر ملک، در بیست و نهم بهمن ماه سال ۱۳۱۱ در تهران خیابان ری، کوچه آبشار، پا به عرصه وجود نهاد. علاقمندی ایشان نسبت به نوازندگی تنبک از همان دوران تحصیل در دبیرستان دارالفنون شروع شد. اکبر گلپایگانی، خواننده مشهور از دوستان مدرسه ای ایشان بود که در همان دوران تحصیل نیز با هم به تمرین موسیقی می پرداختند.
ودیم رپین

ودیم رپین

ودیم رپین (Vadim Repin) ویلنیست مشهور روسی، متولد ۱۹۷۱ نووسیبریسک است. روزنامه دیلی تلگراف، چاپ لندن درباره او نوشته است: “وقار ودیم رپین در هنگام اجرا بر روی سن و تفسیر گرم و متبحرانه ای وی، ویژه این موسیقیدان برجسته معاصر می باشد.” ودیم رپین نواختن ویلن را از ۵ سالگی آغاز کرد و تنها پس از شش ماه اولین اجرای عمومی خود را برگزار نمود! وی در شهر زادگاهش تحت تعلیم زاخار برون (Zakhar Bron) قرار گرفت. در ۷ سالگی برای اولین بار به همراه ارکستری کنسرت داد و در یازده سالگی اولین اجرای رسیتالش را به روی سن برد.
ادامه مصاحبه با کیاوش صاحب نسق همراه با آلبوم عکس

ادامه مصاحبه با کیاوش صاحب نسق همراه با آلبوم عکس

بدنبال تهیه مطلب جشنواره موسیقی آهنگسازان معاصر ایران با کیاوش صاحب نسق آهنگساز معاصر و طراح جشنواره آهنگسازان معاصر ایران مصاحبه ای انجام دادیم که در این مطلب قسمت پایانی آنرا میخوانید.
به بهانه انتشار کنسرت ارکستر مضرابی (I)

به بهانه انتشار کنسرت ارکستر مضرابی (I)

بالاخره پس از گذشت ۱۵ سال از اجرای ارکستر مضرابی در تالار وحدت به رهبری حسین دهلوی، دی وی دی این اثر توسط انتشارات ماهور، به انتشار رسید. اگرچه این دی وی دی نه از نظر صوت و نه تصویر در حد مطلوبی قرار دارد ولی در این کسادی بازار هنر، متاعی است، گرانبها! اولین نکته ای که پس از بالا آمدن منوی این لوح تصویری توجه بیننده را به خود جلب می کند، نامهای آشنای قطعات است، به صورتی که در اولین نگاه، متوجه می شوید که در این کنسرت قطعه جدیدی ساخته نشده بلکه همه قطعات، “تنظیم شده” برای ارکستر مضرابی هستند.