ظرایف ویولن (I)

گاهی سال ها با ویولنی مشغول به تمرین و نواختن هستیم، اما از توجه به نکات حیاتی مرتبط با حفظ سلامتی بدن و جلوگیری از بروز بیماری و نیز نگهداری سالم ساز و همچنین عواملی که باعث کمک به صحیح تر نواختن ساز می گردد و باید بدان ها توجه داشته باشیم، غافل هستیم که معمولا این غفلت به دلیل عدم اطلاع و آگاهی ماست.

در این زمینه نگارنده در جایگاه یک “نوازنده و نویسنده ویولن” در جهت ارتقای آگاهی و دانش عمومی سعی دارم تا دانش و تجربیات و آموخته هایم در این زمینه را به علاقه مندان ارائه نمایم و امیدوارم تا در صورتی که متخصصین ساز سازی نقصانی علمی در این سری نوشته احساس نمودند، آنرا گوشزد نمایند.

در این زمینه باید توجه داشت، هر چند ورود به این مقوله پیچیده در حیطه تخصص سازندگان خانواده سازهای زهی بوده و با مطالب و نکات تخصصی دنیای نوازندگی ویولن دارای تفاوت های ساختاری بسیار است، اما از آنجا که لازم است تا هر نوازنده ویولن برخوردار از یکسری از اطلاعات پایه ای در رابطه با ساز خود باشد و نیز فقدان اطلاعات کاربردی در این زمینه احساس می گردد، بر آن شدم تا اقدام به نگارش این سری مطلب نمایم.

امیدوارم ارائه نوشته هایی از این دست، باعث آفرینش مطالبی پایه ای، کاربردی و مفید از طرف اساتید سازسازی برای هنرجویان سازگری و نیز نوازندگان گردد.

اولین نکته جنس و فرم زیر چانه قرار گرفته بر روی ساز است. اینکه این زیرچانه از لحاظ عواملی چون اندازه و شکل محیطی، زوایای داخلی شکل دهنده، عمق و فرم کلی تا چه حد با آناتومی فک نوازنده در توازن و تعامل است، نکته ای است که باید به آن توجه نمود.

نیز باید به جنس ماده ای که زیرچانه از آن تهیه شده، توجه داشت. بسیاری از زیرچانه های مصرفی امروزی از مواد بی کیفیت و مصنوعی و گاه آلوده غیر چوبی ساخته می شوند. این مواد بر خلاف چوب که دارای ساختاری آوندی و با قابلیت عبور دهندگی و نفوذپذیری است، به دلیل تراکم بالای موجود در ساختار و نداشتن منافذ با اندازه مناسب، دارای قدرت جذب و عبور به شکل مناسب ترشحات ناحیه چانه و گردن نوازنده نبوده و در نتیجه با تجمیع لایه ای شکل ترشحات بر روی خود، به مرور زمان به منبعی از آلودگی بدل می گردند که مرتبا در تماس با پوست نوازنده بوده و غالبا عدم نظافت مرتب از طرف نوازندگان باعث تشدید این موضوع می گردد.

در این رابطه لازم است حتی در صورت استفاده از زیر چانه های چوبی نیز، نوازنده اقدام به نظافت مرتب زیرچانه با موادی مانند الکل نماید.

عوامل فوق به همراه ناسازگاری فرم زیرچانه با آناتومی فک که گاه باعث فشار دائمی و اضافه بر پوست ناحیه زیرچانه می گردد، می تواند باعث بروز بیماری پوستی در نوازندگان گردد که گاه بهبودی از این بیماری سالها بطول می انجامد. شایان به ذکر است که در صورت استفاده از پارچه بر روی زیرچانه، شستشوی مرتب، خشک کردن در زیر آفتاب و در جریان آزاد هوا و اتو کشیدن باعث می شود تا به سطح قابل قبول تری در بهداشت دست یابیم.

لزوم استفاده از پارچه در حالتی که از زیرچانه های غیرچوبی استفاده می گردد و یا پوست دچار حساسیت گردیده است، بیشتر احساس شده و حتی الامکان باید از پارچه های با قدرت جذب بالا و نفوذپذیری مناسب بهره گرفت.

در اینجا پرسشی که به ذهن می رسد ایناست که آیا فرم و شکل فک تمامی نوازندگان همانند بوده و تنها پیرو چند الگوی ساده کلی است که شکل زیرچانه ها تنها در چند دسته بندی کلی خلاصه می گردد و آیا نیاز به ارائه و ساخت زیرچانه هایی متناسب و هماهنگ با شکل فک و مشخصات آناتومی فردی هر نوازنده از طرف سازندگان ویولن احساس نمی گردد؟

هر چند امروز در ایران و غرب تلاش هایی در این زمینه صورت می پذیرد، اما به هیچ وجه تلاش های انجام یافته متناسب با حجم انبوه نیاز شخصی نوازندگان در این رابطه نیست.

Viol.ir

یک دیدگاه

  • محمد مولوی
    ارسال شده در مرداد ۱۵, ۱۳۹۱ در ۱۱:۳۸ ق.ظ

    با سلام
    اطلاعات بسیار عالی است .
    مرسی از لطفتون

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آموزش ساز، کاری دانشگاهی نیست (V)

در این مدتی که در دانشگاه این تغییرات را به وجود آوردید و به مدت ۸ سال بود ریس دانشکده موسیقی بودید فکر می‌کنم زمان کافی برای فارغ‌التحصیلی دانشجویان برای حداقل پنج دوره فراهم بود. چه کسانی در آن دوره به‌عنوان موسیقی‌شناس فارغ‌التحصیل شدند. لطفاً نام ببرید. به‌یقین بیش از چند اسم به خاطر نخواهم آورد. موضوع مربوط به چهل‌ و چند سال پیش است. به‌طور مثال آقای لطفی.

گفتمان موسیقی ایرانی در فضای عامیانگی (VIII)

نوع دیگر از دسته بندی، تقسیم موسیقی به موسیقی هنری و انواع دیگر موسیقی است که از این دیدگاه، فاقد ارزش های هنری هستند، با این ویژگی که اولی محصول خلاقیت و نبوغ است و در درجه اول شامل موسیقی های تصنیف شده توسط آهنگسازان نامدار است که به عنوان هنر غیر وابسته (autonome Kunst) یا هنری که فقط به خلاقیت و نبوغ سازنده اش متکی است، شناسایی می شوند. البته در مورد شناسایی موسیقی های غیر هنری بین ناظرین و منتقدین و تئوری پردازان توافقی وجود ندارد. در این گروه بنا به دیدگاه های متفاوت، انواع مختلف موسیقی ها مانند موسیقی بازاری (Musik Kommerz) برای مصرف در حیطه تجارت و اغلب محصول تقلید و کپی برداری یا موسیقی های محلی و فلکلور های شهری و روستایی و موسیقی های سنتی و آئینی که بدون «خلاقیت هنری» وجود داشته و دارند، شناسایی می شوند که برنامه کاری اتنوموزیکولوژی است.

از روزهای گذشته…

موسیقی برنامه ای

موسیقی برنامه ای

به دو قسمت ابتدایی از موومانهای اول و دوم یکی از کار های بتهوون بنام Pastoral گوش کنید، این کار کاملا” با کارهای صرفا” موسیقی مانند Fur Elise از همین آهنگساز تفات عمده دارد. هنگام گوش دادن خوب دقت کنید، کاملا” شبیه به آن است که موسیقی در حال توصیف واقعیتی میباشد.
چهارمین جشنواره موسیقی و فستیوال سنتور نوازی آموزشگاه پایور

چهارمین جشنواره موسیقی و فستیوال سنتور نوازی آموزشگاه پایور

چهارمین جشنواره موسیقی و فستیوال سنتور نوازی آموزشگاه پایور در تاریخ ۱۹ آبان ۹۰ در رده سنی ۷ تا ۲۷ سال با حمایت محمود عالیشوندی مدیر کل اداره فرهنگ و ارشاد یزد در تالار فرهنگ برگزار شد. در بخش اول این فستیوال نجمه جعفری ۱۱ ساله نوازنده برتر نوجوان کشور با اجرای قطعاتی از آثار چپ کوک سنتور فرامرز پایور و پرویز مشکاتیان رتبه برتر، زهرا ستون زاده با اجرای قطعاتی از فرامرز پایور رتبه اول و سینا عقدایی و محمد حسین جلیلی رتبه های دوم و سوم را از آن خود کردند.
روایت ملودیک سفرهای استراوینسکی

روایت ملودیک سفرهای استراوینسکی

به دلیل دور بودن استراوینسکی از کشورش روسیه، بحث های زیادی درباره ماهیت روسی او صورت گرفته است. جمعه، بیست و دوم ژانویه ۲۰۱۲، در برنامه ای به نام “استراوینسکی بیرون از روسیه” لئون بتشتاین (Leon Botstein)، ارکستر سمفونیک آمریکا (American Symphony Orchestra) را برای اجرای گلچینی از آثار استراوینسکی رهبری کرد. این آثار به گونه ای انتخاب شده بودند که هم میراث روسی استراوینسکی و هم زیبایی شناسی کشور دومش را به خوبی نشان می داد.
سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (XI)

سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (XI)

در ضبط کنسرت زنده از سمفونی دوم سیبلیوس با اکستر سمفونیک بی بی سی به رهبری بیچام در تاریخ ۸ دسامبر ۱۹۵۴ در تالار جشنوار سلطنتی، بیچام را در حالی می یابیم که در لحظه های هیجانی با فریاد های خود نوازندگان را در نواختن تشویق می کند. بیچام نسبت به برخی از آثار کلاسیک شناخته شده بی توجه بود؛ به عنوان مثال، او حاضر بود که تمام کنسرتوهای براندنبورگ (Brandenburg) باخ را به نفع مانون از ماسنت (Massenet) کنار بگذارد!
جاشوا بل، ویولونیست سنت شکن

جاشوا بل، ویولونیست سنت شکن

همان طور که پیشتر در “گفتگوی هارمونیک” خوانده اید، بهزاد رنجبران آهنگساز برجسته ایرانی، کنسرتو ویولونی را به جاشوا بل تقدیم کرده که بارها با نوازندگی او به اجرا رسیده است. هرچند چندان این اتفاق تاریخی در رسانه های جمعی ایران بازتابی نداشت و به علت نامعلومی، بیشتر صحبت از سمفونی های سفارشی ای میشود که هر هفته به بازار می آید! امیدواریم دوستان خبرنگار، با خواندن این مطلب بیشتر با جایگاه این دو هنرمند آشنا شوند.
علوانی فقط یک آواز نیست (VII)

علوانی فقط یک آواز نیست (VII)

پس غیر از گوش دادن به طور علوانی و مقایسه کردن فواصل این آواز در مباحث تئوری هم به این نتیجه می رسیم که فواصل اجرای این طور شباهت زیادی با فواصل و ذائقه موسیقایی جنوب کشور دارد. همین نکته باعث وجود یک طور خاص در کل مکاتب عرب شده است.
فراخوان چهارمین جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی

فراخوان چهارمین جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی

چهارمین جشنواره وبلاگ ها و سایت های موسیقی ایران روز شنبه نهم اسفند ماه سال جاری در فرهنگسرای نیاوران برگزار می شود. علاقه مندان به شرکت در این جشنواره که با حمایت فرهنگسرای نیاوران و انجمن موسیقی برگزار می گردد می توانند آثار خود را تا ۷ اسفند ماه به دبیرخانه جشنواره ارسال کنند.
خلق موسیقی موفق برای انیمیشن – قسمت اول

خلق موسیقی موفق برای انیمیشن – قسمت اول

مطلب زیر گفته های چهار آهنگساز پرکار درباره درگیریهای خلاقانه ای است که یک آهنگساز در رابطه با خلق موسیقی انیمیشن با آن روبرو است. این چهار هنرمند دنیس م. هنیگان Denis M. Hannigan، دان گریدی Don Grady، جودی گری Jody Gray و جیمز ل. ونابل James L. Venable توصیه ها و تجربیات خود را در اختیار آهنگسازان، طراحان، کارگردانان و تهیه کنندگان قرار داده اند.
اپرای لیلی و مجنون (III)

اپرای لیلی و مجنون (III)

اگرچه آواز کر از سنت های آذری نبود اما حاجی بیف گروه کری را ترتیب داد تا بر آنچه که در طرح داستان رخ می دهد بیفزایند و اپرا را پویا تر کنند. او همچنین بر این بود تا با این کار حالت روانی شخصیت ها را نیز پر رنگ تر کند. این نخستین باری بود که در آذربایجان از کر استفاده می شد.
گینگولد ویولونیست، هنرمند و استاد

گینگولد ویولونیست، هنرمند و استاد

متولد ۲۸ اکتبر ۱۹۰۹ (Brest-Litovsk) در روسیه سابق و بلا روس کنونیاست، پسر مییر (Meyer) (کارخانه دار کفش) و آنا میزرویتز (Leiserowitz) گینگولد. نواختن ویولون را از سن بسیار پائین آغاز کرد. در سال ۱۹۲۰ به همراه خانواده اش به آمریکا مهاجرت کرد، در جنگ جهانی اول وقتی که آلمانیها مرزهای روسیه را اشغال کردند، خانواده گینگولد مجبور به گذراندن ماهها در چادرهای پناهندگان شدند.