انتشار دو نوازی ها با گیتار

بالاخره پس از گذشت، چهار سال از برگزاری کنسرت مشترک حامد پورساعی و فروغ کریمی، بخشی از برنامه اجرا شده در آن کنسرت به صورت سی دی به بازار عرضه شد. ضبط این آثار مربوط به آخرین سفر فروغ کریمی به ایران بوده و پیش از اجرای کنسرت، کار ضبط صورت گرفته است. البته در سی دی حاضر که با نام “دشت گریان” (دو نوازیهای موسیقی کلاسیک) توسط انتشارات ماهور (کارگاه موسیقی) به بازار عرضه شده است، سه همنوازی دیگر هم جای گرفته که با ویولونسل، آکاردئون و پن فلوت است.

همت حامد پورساعی برای انتشار تکنوازی و دو نوازی موسیقی کلاسیک با نوازندگان ایرانی، اقدامی ستودنی و با ارزش است؛ چراکه با وجود هنرمندان با ارزش ایرانی در زمینه موسیقی کلاسیک، هنوز تعداد آثار موجود در بازار ایران انگشت شمار است.

هنرمندی مثل فروغ کریمی با وجود توانایی های بالایی که از او می شناسیم، تنها دو سی دی روانه بازار کرده که آن هم با تیراژ محدودی در وین منتشر شده است که شامل ضبط کنسرتهای زنده او می شود.

پورساعی، همزمان با کنسرت با این هنرمند برجسته ایرانی، اقدام به ضبط بخشی از قطعات اجرا شده در این کنسرت، در استودیوی خانگی اش کرد که این نمونه با ارزش، قطعا در تاریخ موسیقی ایران به عنوان یک یادگار گرانقدر خواهد ماند و برای هنرمندان و پژوهشگران نسل های آینده نیز قابل توجه خواهد بود.

غیر از دو نوازی حامد پورساعی با پروفسور فروغ کریمی، دو همنوازی دیگر نیز در این آلبوم وجود دارد که توسط دو استاد قدیمی و کاردان اجرا شده که اولی کمتر نامش شنیده شده و دومی برای همه اهالی موسیقی کلاسیک شناخته شده است. امیر شمس نوازنده ترمبون و پن فلوت از اعضای خانواده هنرمند شمس است؛ ولی متاسفانه هموطنانش، به دلیل دوری او از صحنه هنری ایران، شنونده هنر او نبوده اند و مانند خواهر و برادر موسیقیدانش، هنوز در ایران شناخته شده نیست. هنرمند دیگری که در این آلبوم به همنوازی پرداخته کریم قربانی نوازنده نام آشنای ویولونسل است که سالهاست به نوازندگی و تربیت شاگرد می پردازد ولی هنوز اجرایی به صورت تکنوازی کلاسیک از او در بازار وجود ندارد.



در این آلبوم چهار دو نوازی برای فلوت و گیتار، سه دو نوازی برای پن فلوت و گیتار، سه دونوازی برای ویولونسل و گیتار و دو قطعه دونوازی برای آکاردئون و گیتار ضبط شده است که نوازندگی آکاردئون را هم حامد پورساعی انجام داده است. تمام قطعات تنظیم شده در این آلبوم نیز توسط حامد پورساعی تنظیم شده است.

پیش از این نیز پورساعی در مجموعه آلبومهایش با استفاده از دانش آهنگسازی خود به تنظیم قطعات مختلف پرداخته بود که این توانایی او را در آلبوم های مختلفش می توان شنید. امروز به غیر از این آلبوم، پورساعی آلبومهای: “تکنوازی گیتار کلاسیک” ، “باد و گندم زارها” ، “تا فراموشی” و “مجموعه آموزشی تصویری گیتار کلاسیک” را به بازار ایران و اروپا عرضه کرده است.

اقدام نیکوی حامد پورساعی، قطعا این انگیزه را به هنرمندان ایران موسیقی کلاسیک ایران می دهد که به ارائه آثار خود بپردازند و توانایی های خود را که سالها به صورت لفظی به شاگردان و علاقمندان یادآوری می کنند، به صورت عملی به ظهور برسانند. حرکت حامد پورساعی در برگزاری کنسرت و ضبط این آثار، به همکارانش این ندا را می دهد که به دور از حاشیه گرایی و بزرگ گویی ها هم میشود مانند دیگر ممالک جهان، به صورت عملی توانایی های هنری را نشان دهیم؛ هرچند پا گذاشتن بر روی صحنه یا استودیو، توانی می خواهد که از عهده هر مدعی بر نمی آید.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

بررسی ساختار و نقش دانگ‌های مورد استفاده در گوشه‌های راک ردیف میرزاعبدالله (I)

راک کشمیر، راک عبدالله، صفیر راک و راک هندی چهار گوشه‌ی ردیف دستگاه ماهور هستند که به‌طور رایج در رپرتوار ردیف، در انتهای آن، اجرا می‌شوند. این سلسله گوشه‌ها به طرزی جالب ‌توجه میان دو دستگاه ماهور و همایون، یا آوازهای وابسته به آن، در رفت‌وآمدند. نوشته‌ی پیشِ‌رو تلاشی است برای واکاوی و شکافتن ساختاری این بخش از ردیف موسیقی دستگاهی که به نظر می‌رسد آنچنان که باید مورد توجه و تحلیل قرار نگرفته است.

گاه های گمشده (II)

حال مناسب است که معانی لغوی این واژگان با استناد به لغت نامه ها و فرهنگ های معتبر منعکس شود. قابل ذکر است که در اینجا تنها معانی مرتبط با بحث ارائه شده است.

از روزهای گذشته…

شنگ

شنگ

شنگ (sheng) یکی از سازهای بادی قدیمی و سنتی چین است که درحال حاضر نیز مورد استفاده قرار میگیرد. قدمت آن به 3000 سال پیش میرسد و در میان مردم چین در دوره1401 – 1122 B.C. Yin Dynasty رایج بوده است. شنگ از 17 تا 37 لوله ی عمودی نی بامبو که با طول های مختلف در استوانه که بر سر آن یک قطعه دهانی ضمیمه شده کنار هم قرار گرفته اند درست شده است. با این خصوصیات ساختمانی، شنگ تنها ابزار موسیقی بادی چینی است که توانایی اجرای ملودی و آهنگ های گوناگون (حتی بصورت چند صدایی) را دارد.
بوطیقای ریتم (VII)

بوطیقای ریتم (VII)

اکنون به نظر می‌رسد زمانی است که بیش از متر باید بر ریتم و مسائل آن متمرکز شویم؛ یعنی جمله‌هایی حاوی کشش‌ها و معمولا بلندتر از یک واحد متریک. ریتم را درک دیرندها و الگوسازی دیرندی گرفتیم و گروه‌سازی را نیز عامل پیوند زننده‌ی آن با متر فرض کردیم. در همین تعریف نوعی اشاره‌ی محو به پیش‌بینی کردن وجود دارد. به این مفهوم، درک ساختار یعنی تشکیل الگویی زمانی در ذهن که قابل بازشناسی (البته مرتبط با موسیقی قابل تکرار) نیز باشد.
گفتگو با جیمز دپریست (V)

گفتگو با جیمز دپریست (V)

فکر می کنم حتما اتفاق خواهد افتاد و البته اتفاق نخواهد افتاد اگر ما هوشمندانه بدانیم که چه کاری انجام می دهیم و چرا چیزی را می خریم. ما سی دی را می خریم برای آنکه بشنویم هنرمندان محبوب ما چطور اجرا کرده اند. در یک کار ضبط شده جزئیات یک قطعه بسیار واضح شنیده می شود که هیچ وقت در اجرای زنده یک کنسرت آنگونه دریافتش نخواهیم کرد. اما اگر یک اثر را بارها و بارها گوش دهیم و تمریم کنیم بعد به همان کنسرت برویم، در مقایسه با سی دی آن، یا خیلی کند است یا تند!
آنا نتربکو، سلطان اپراخوانی زنان در قرن جدید

آنا نتربکو، سلطان اپراخوانی زنان در قرن جدید

آنا نتربکو (Anna Yur’yevna Netrebko) یکی از مشهورترین خوانندگان کلاسیک در جهان میباشد. صدای زیبای سوپرانوی وی در بسیاری از سالنهای اپرای جهان طنین افکنده است. او در 18 سپتامبر سال 1971 در کراسنودار روسیه متولد شده است. نترپکو، خانواده ای متمول نداشت تا او را در زمینه تحصیل موسیقی کمک مالی نمایند؛ در زمانی که در کنسرواتوار سن پترزبورگ مشغول تحصیل بود، آنا در تئاتر St. Petersburg’s Mariinsky Theatre به عنوان پله شور و خدمتکار فعالیت میکرد!
ریچارد واگنر، خداوندگار اپرا (IV)

ریچارد واگنر، خداوندگار اپرا (IV)

آثار واگنر به طور گسترده ای از اسطوره شناسی و افسانه های اروپای شمالی نشات گرفته، به ویژه موسیقی ایسلندی و آلمانی. از طریق اپراها و مقالاتش، واگنر تاثیر فراوانی را روی نحوه اجرای اپرا به جای گذاشت. او مدافع تفکر جدید شوپنهاوور مبنی بر “موسیقی نمایش” بود که در این صورت تمام عناصر موسیقی و نمایش در هم ادغام می شوند. برخلاف دیگر آهنگسازان اپرا که معمولا وظیفه نوشتن متن و اشعار را خود بر عهده نمی گیرند و به دیگران می سپارند، واگنر تمام این متون را خود می نویسد و آن را شعر می نامد.
موسیقی و نلسون ماندلا (II)

موسیقی و نلسون ماندلا (II)

به دنبال این کنسرت ترانه های گوناگونی برای گرامی داشت و تجلیل مبارزه نلسون ماندلا که همچنان در جزیره روبن در زندان به سر می برد، ساخته شد. از جمله این آثار عبارتند از: اسیمبونانگا («او را ندیدیم»، Asimbonanga) که توسط گروه آفریقای جنوب به نام ساووکا (Savuka) که جونی کلِگ (Johnny Clegg) رهبری آن را بر عهده دارد، ساخته شد.
روز شهناز

روز شهناز

اول خرداد ماه مصادف است با تولد منسوبی جلیل شهناز، نوازنده ای که بیش از نیم قرن افتخار و سرآمد هنر تارنوازی ایران بوده است.
هلن گریمود (I)

هلن گریمود (I)

هلن گریمود (Hélène Grimaud) پیانیست شهیر فرانسوی ، در 7 نوامبر 1969 در آکسی، شهری در جنوب فرانسه، به دنیا آمد. او زیر نظر ژاکلین کورتین (Jacqueline Courtin) در کنسرواتوار و پس از آن با پیه ره باربیتز (Pierre Barbizet) در مارسی تحصیل کرد. در سن 13 سالگی در کنسرواتوار پاریس پذیرفته شد، همان جایی که جایزه پیانوی سال 1985 را دریافت کرد! در ماه جولای بلافاصله بعد از فارغ التحصیلی، سونات شماره 2 سرگی راخمانیوف (Sergei Rachmaninov) را ضبط کرد و در سال 1986 اتودهای تابلئوکس (Etudes-Tableaux) را ضبط کرد.
ادیت در ویولن (IV)

ادیت در ویولن (IV)

هدف از این نوشتار بررسی و تحلیل انگشت گذاری یا ادیت دست چپ (Edit)در جمله آغازین (تصویر شماره یک) زیگوینروایسن اثر پابلو سارازات برای ویولن و ارکستر است. اجرای جمله آغازین که مرکب از تعداد بیست و دو نت سه لا چنگ (از سل آزاد تا می بمل) می باشد، نیازمند تحلیل ذهنی دقیقی است که منجر به ادیت صحیح آن گردد و نگارنده سعی بر آن دارم تا با بررسی فنی موضوع، به پاسخ تحلیلی مطلوبی در زمینه انگشت گذاری این جمله دست یابم.
سخنرانی سجاد پورقناد درباره هارمونی ایرانی (II)

سخنرانی سجاد پورقناد درباره هارمونی ایرانی (II)

خب تا اینجا یک چالش پیش آمد! اینکه آکوردها می توانند تیرس نباشند ولی از طرف دیگر، نباید به حدی با ساختار هارمونیکها ناسازگار باشند که حداقل، حدی از ملایمت رو هم نداشته باشند. در واقع وقتی ما با یک مجموعه آکوردهای ناملایم (یا به قول معروف نامطبوع یا کدر) مواجه هستیم، دیگر نمی توانیم تصوری از هارمونی داشته باشیم. (چراکه هارمونی تناسب بین اصوات است و باید مجموعه ای از اصوات ملایم، نیمه ملایم و ناملایم داشته باشیم، نه تنها آکوردهایی ناملایم!)