درگذشت روجیرو ریچی

روجیرو ریچی (2012-1918)
روجیرو ریچی (2012-1918)
روجیرو ریچی، ویولنیست ویرتوز، روز یکشنبه در نود و چهار سالگی در منزلش در پام اسپیرینگ در کالیفرنیا درگذشت. ریچی نخستین مخاطبانش را در ده سالگی و با نواختن بی عیب و نقص مندلسون بدست آورد. او بعدها به موزیسینی کارکشته تبدیل شد که گستره کارهایش از بندبازی های قرن نوزدهی کاپریس های پاگانینی تا نخستین اجراهای آثار معاصر را در بر می گرفت.

ریچی در ۲۴ جولای ۱۹۱۸ در سان فرانسیسکو به دنیا آمد. پدرش از ایتالیا مهاجرت کرده بود و در کلورادو کارگر معدن بود. مادرش در ایالات متحده به دنیا آمده بود.

ریچی در سان فرانسیسکو بزرگ شد. پدرش یک مهاجر ایتالیایی و ترومبونیست آماتور بود که اصرار داشت که هر هفت فرزندش نواختن سازی را بیاموزند.

ریچی دوست داشت که پیانیست شود اما پدر و مادرش برنامه های دیگری برای او داشتند!

ریچی در مصاحبه ای با نیویورک تایمز در سال ۱۹۷۶ گفته بود که «پدر و مادرم همیشه به من ویولن هدیه می دادند. صبح که از خواب بیدار میشدم، می دیدم که یک ویولن دیگر در اتاقم گذاشته اند. یک بار ۵ ویلن زیر تخت خوابم پیدا کردم!»

ریچی در ۶ سالگی زیر نظر لوئیس پرسینجر (Louis Persinger) که همچنین مشغول آموزش به یک نابغه دیگر در همسایگیشان یعنی یهودی منوهین بود، به فراگیری ویولن پرداخت.

ریچی می گفت که «اگر به خاطر منوهین نبود، من الآن اینجا نبودم. او ۴ سال از من بزرگتر بود و باعث شد که همه به نابغه ها فکر کنند. اما باور کنید که هر جا نابغه ای را دیدید، می توانید پدر یا مادر بلند پروازی را نیز در پشت صحنه پیدا کنید.»

ریچی نخستین اجرای خود را در سال ۱۹۲۸ در سان فرانسیسکو و با نواختن کنسرتو ویلن در می مینور به انجام رساند و پس از آن نیز به اجرای تور های کنسرت در نیویورک و اروپا پرداخت. پس از اینکه ریچی در سال ۱۹۲۹ به اجرای مندلسون در منهتن پرداخت، منتقدان زبان به تحسین وی گشودند.

الین داونز (Olin Downes) در تایمز نوشته بود که «تا کنون چند مرد جوان را دیده ایم که این پاساژها را سریع و صحیح نواخته و توجه زیادی را در رسانه ها به خود جلب کرده اند اما پس از مدت کوتاهی ناپدید شده اند. اما دلایل محکمی برای این باور وجود دارند که آهنگ و استعدادی که دیشب شنیدیم، در زمینه های قوت فیزیکی و لحن شاعرانه به پختگی خواهند رسید زیرا ذوق، احساسات و درک شگفت انگیزی از تناسب، ویژگی های منحصر به فرد اجرای دیشب بودند.»

این مقاله به توصیف ریچی در ۹ سالگی می پردازد، در حالیکه او در زمان این اجرا ۱۱ ساله بود. اما برنامه گذاران او را دو سال کوچکتر معرفی کردند تا او را نابغه تر نشان دهند! البته تنها بدین وسیله نبود که هویت او دستکاری شده بود.

پدر و مادرش در ابتدا نام او را وودرا ویلسون ریچ (Woodrow Wilson Rich) گذاشته بودند اما بعدا نامی برای او بر گزیدند که بیشتر ایتالیایی به نظر می رسید و برای یک موزیسین نابغه مناسب بود. هرچند او را همیشه راجر صدا می کردند. همانطور که ریچی به نوجوانی نزدیک میشد، برخی از منتقدان معتقد بودند که استعداد او در تکنیک در حال پیشی گرفتن از توانایی تفسیر او است.

ریچی دو بار ازدواج کرد که هر دو ازدواج او به طلاق منجر شد.

پسرش می گوید که «حتی تا دهه ۵۰ و ۶۰ نیز در گذرنامه اش نوشته شده بود، وودرا ویلسن ریچ مشهور به روجیرو ریچی!؛ …ریچی هیچ گاه دوست نداشت که خودش را تعریف کند. او همیشه می گفت متخصص کسی است که دیگر انواع موسیقی را بدتر اجرا می کند».

2 دیدگاه

  • ناشناس
    ارسال شده در مرداد ۲۲, ۱۳۹۱ در ۱۲:۰۵ ق.ظ

    be nazar khoub in ghesmat tarjomeh nashodeh:ریچی هیچ گاه دوست نداشت که خودش را تعریف کند

    ,:::متخصص کسی است که دیگر انواع موسیقی را بدتر اجرا می کند

  • محبوبه
    ارسال شده در مرداد ۲۳, ۱۳۹۱ در ۸:۲۷ ق.ظ

    منظور این است که ریچی هیچ گاه دوست نداشت که خودش را در قالب واژه ها تعریف کند و مثلا به خودش بگوید متخصص پاگانینی. همانطور که خودش هم اشاره کرده می توان نتیجه گرفت که منظورش این است که اگر به او بگویند متخصص پاگانینی، این حرف به این معنیست که او قطعات دیگران را بد یا به قول خودش «بدتر» می نوازد. در صورتی که به اعتقاد او [و شاید خیلی های دیگر] اینگونه نبوده است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آیین رونمایی و کنسرت آلبوم آوای ایران

آیین رونمایی آلبوم آوای ایران (محلی‌ها)، به آهنگسازی «شریف لطفی» در روز جمعه، ۶ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۸، ساعت ۱۶ الی ۱۸، در فرهنگسرای ارسباران برگزار خواهد شد. اثر حاضر به همراه پارتیتورِ قطعات ضبط شده، به همّت «انجمن فیلارمونیک ایران» طبع شده‌است.

مروری بر آلبوم «ایران زمین»

سوال این است که آیا می‌توان خلاقیت را آموزش داد؟ و جواب این که حتا اگر هم نتوان، حداقل می‌شود با برانگیختن و آزاد گذاشتن، آدم‌های صاحب خلاقیت را تشویق به استفاده از آن کرد و پروراند. آنچه هشت آهنگساز نوجوان آلبوم ایران‌زمین و مدیر هوشیار «پروژه‌ی آهنگسازان جوان»، امیرمهیار تفرشی پور، به اعتبار موسیقی‌شان به صحنه‌ی امروزین موسیقی ما می‌آورند دقیقا پاسخی است که دیدیم.

از روزهای گذشته…

موسیقی به مثابه ابزار ژست! (I)

موسیقی به مثابه ابزار ژست! (I)

یادداشت زیر نه قرار است نکته ای بدیع را در بر داشته باشد و نه در تکاپوی یافتن راه چاره ای است، بلکه بیشتر نوشته ای است که مروری اجمالی بر چرایی پدید آمدن وضع موجود موسیقی هنری در ایران بیندازد؛ این بار با تمرکز بر قشری خاص که می توانست بزرگترین حامی جریان موسیقی هنری کشور باشد و نیست.
شناخت کالبد گوشه‌ها (VIII)

شناخت کالبد گوشه‌ها (VIII)

نوازنده‌ی ردیف‌دان مدرسی‌ای مثل طلایی نوعی دستور زایشی را برای آن می‌خواهد که بر انجماد ردیف غلبه کند. هدف اصلی تحلیل، بالاتر و اولی‌تر از یک کنش موسیقی‌شناسانه، رهایی ردیف از قید تصلبی است که امروزه کم و بیش همه به روی دادن آن معترف‌اند. او می‌خواهد انجماد را از طریق به بیان درآوردن اجزای امر منجمد در هم بشکند. و ناخواسته وضعیتی را طرح میکند که در پس یک پرسش نخستین پدید می‌آید. پرسش این است که آیا ما می‌توانیم صرفا با دانستن نوع گسترش یا کالبدشناسی گوشه‌ها از مرز عینیت‌یافتگی منجمد آنها عبور کنیم و مثلا برای فلان گوشه یک مقدمه‌ی دیگر طراحی کنیم؟ اگر چنین کنیم یکی از ویژگی‌های مد را در نگاه‌های محافظه‌کارتر سلب کرده‌ایم.
بررسی جنبش احیای موسیقی دستگاهی در نیمه سده‌ حاضر (VI)

بررسی جنبش احیای موسیقی دستگاهی در نیمه سده‌ حاضر (VI)

از آن‌جا که تقریبا تمامی مراکز و شوراهای تصمیم‌گیری موسیقی در اختیار احیاگرایان بود، جنبش احیا -دستکم در آن سال‌ها- ماهیتی رسمی یافت. با توجه به تعریف لیوینگستُن از احیا، می‌توان گفت در ایران یک جنبش ذاتا مخالف خوان بر اثر اتفاقی که اصلا موسیقایی نبود و ربطی هم به خود جنبش نداشت، تبدیل به نگاه رسمی شد، در نتیجه برای این جنبش نیز احتمالا همان اتفاقی افتاد که برای دیگر جنبش‌های مخالف فرهنگی که در موضع رسمی قرار می‌گیرند، رخ می دهد۱۸؛ یعنی احتمال گم شدن هدف احیا، چرا که دیگر هیچ نیروی معارضی باقی نمی‌ماند که سنت در مقابل آن نیاز به حفاظت داشته باشد.
چه نوع موسیقی میل دارید؟ (IV)

چه نوع موسیقی میل دارید؟ (IV)

در حالیکه برخی از پژوهش ها نشان می دهند که دانش آموزانی که به موسیقی رپ یا هوی متال گوش می دهند نمره های پایین تری در امتحان های خود می آورند، یافته های یک تحقیق حاکی از این است که نه تنها توانایی تحصیلی دانش آموزان سفید پوست پس از تماشای کلیپ های رپ بهبود یافته بلکه نگرش آن ها نیز بهتر شده است، پس از تماشای کلیپ های رپ با موضوعات سیاسی تمایل آن ها به حمایت از نامزد های سیاه پوست لیبرال در برنامه های سیاسی افزایش می یابد.
باغلاما در قرن بیستم، حالتی بین تکامل و استانداردسازی (II)

باغلاما در قرن بیستم، حالتی بین تکامل و استانداردسازی (II)

در تصویر پائین از کتابِ «توصیف تاریخی، تکنیکی و ادبی آلات موسیقی شرقی» نوشته ی گیوم آندره ویّوتو در ۱۸۳۲م. از چپ به راست تنبورِ بُلغاری، تنبور باغلاما، تنبورِ بوزوک و تنبورِ شرقی را مشاهده می کنید [با توجه منابع مختلف از جمله موسیقی الکبیر نوشته ی فارابی به نظر می رسد عنوان تنبور یک اصطلاح عمومی برای انواع لوت دسته بلند بوده است]
مجید کیانی و «طبیعت در هنر موسیقی» (VI)

مجید کیانی و «طبیعت در هنر موسیقی» (VI)

همچنانکه ذکر شد تفکر افلاکی موسیقی دارای قدمتی طولانی در تاریخ است و امروزه کاربردی متافیزیکی دارد . شاید در آینده این قضیه اثبات علمی گردد. از طرفی تاثیرات طبیعی و فوق طبیعی موسیقی در ایجاد حالات روحی و روانی خاص غیر قابل انکار است . ناحیه موسیقی در مغز در لب گیجگاهی ٬ مرکز فعالیت های گفتاری – دیدگانی و حافظه انسانی قرار دارد و در سمت راست این لب شیار سیلوین مشاهده می شود که با تحریک الکتریکی آن احساس مرگ موقت رخ می دهد. جراح مغز معروف, Wilder Penfield در این مورد تحقیقات ارزشمندی انجام داده است. بنابراین نزدیکی مرکز موسیقی به شیار سیلوین می تواند تاثیرات متافیزیکی موسیقی را توجیه نماید.
کارول کینگ (I)

کارول کینگ (I)

شاعر بسیاری از ترانه های خاطره انگیز هنگامی که آلبوم Tapestry در سال ۱۹۷۱ منتشر شد، نقطه عطفی در کارنامه کارول کینگ و دلیل صعود او به مقام فوق ستاره، به شمار آمد، اما این خواننده/ترانه سرای موفق، سالها بود که جای خود را به عنوان یکی از با استعدادترین و خوش قریحه ترین آهنگسازان موسیقی پاپ محکم کرده بود و آثار او توسط اکثر خوانندگان رده بالای دهه ۶۰ – از بیتلز گرفته تا آرتا فرانکلین (Aretha Franklin) بانوی موسیقی سول (Soul) و بلوز- اجرا شده بود.
زنان موسیقی یا سوپر مدل های تبلیغاتی

زنان موسیقی یا سوپر مدل های تبلیغاتی

چندیست ویدئوهایی در شبکه های مجازی دست به دست می شوند که علی رغمِ تمام محدودیت های سیاسی و اجتماعی و مذهبی، نشان از فعالیت های گسترده بانوان در عرصه موسیقی دارند. نگارنده در نوشته حاضر به هیچ روی قصد ندارد با نگاهِ مردسالارانه با فعالیت بانوان در این عرصه برخورد کند بلکه سعی دارد با ریزبینی و بدونِ تعارفاتِ معمول و خودسانسوری به بیانِ حقایق بپردازد.
اولین مسابقه سایتها و وبلاگهای موسیقی فردا در خانه هنرمندان

اولین مسابقه سایتها و وبلاگهای موسیقی فردا در خانه هنرمندان

جمعه هفدهم تیرماه، ساعت ۱۴ تا ۱۶ خانه هنرمندان ایران میزبان اولین جشنواره سایتها و وبلاگهای موسیقی خواهد بود. در این روز قرار است به برگزیدگان مسابقه سایتها و وبلاگهای موسیقی جوایزی اهدا شود.
سیری در تاریخ موسیقی و خنیاگری ساسانیان (VIII)

سیری در تاریخ موسیقی و خنیاگری ساسانیان (VIII)

بامشاد، خارکش، رامتین، کاسه‌گر، سرکب، نکیسا، آزاده، آرزو، آزادوار چنگی، مشک‌دانه، که مهم‌ترین آن‌ها: بامشاد موسیقی‌دان شهیر زمان خود که او راهم رده با باربد ذکر کرده‌اند.