موسیقی آفریقای جنوبی (VIII)

پیشرفت
سنت پاپ/راک هنوز هم در آفریقای جنوبی رایج است اما با پیشرفت و تنوعی بیشتر. گروه هایی مانند “Springbok Nude Girls”، که شاید بتوان گفت یکی از بهترین گروه های راک آفریقای جنوبی در دهه ۹۰ است، به موسیقی گیتار محور و سخت تر روی آوردند. با این حال گروه های تحسین شده ای مانند “Fetish” نیز به تجربه گرایی با صداهای الکترونیکی با استفاده از کامپیوتر ها و سمپل ها روی آوردند.

audio file بشنوید قسمتی از ترانه «دوو بی دوو» را

موسیقی متقاطع (Crossover music) در هزاره جدید هنوز سر پا و زنده است و شاید بهترین مثال برای آن گروه “Freshlyground” است که در سال ۲۰۰۲ وارد این عرصه شد. این گروه فلوت و گیتار را نیز به ساز های آشنای گروه یعنی باس، درامز، کیبورد و گیتار افزود. همچنین، گاهی، مبیرا (mbira)، پیانو سنتی (thumb piano) آفریقای جنوبی و ساکسیفون نیز در ترکیب سازهای این گروه دیده می شد. قطعه “Doo Bee Doo” از آلبوم نامولا (Nomvula) که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد به سرود با نشاطی برای آفریقای جنوبی جدید و رها یافته از مشکلات گذشته تبدیل گشته است. تنها از همین آلبوم ۱۵۰ هزار نسخه به فروش رفت.

امروز همچنین با حضور گروه هایی مانند: Prime Circle ،Wonderboom ،the Parlotones ،the Narrow ،Bell Jar عرصه هیجان انگیز پاپ-راک-الکترونیک در آفریقای جنوبی فعال است. تنها گروه “Prime Circle” به عنوان یکی از بزرگترین گروه های راک آفریقای جنوبی توانست بیش از ۲۵۰۰۰ نسخه از نخستین آلبوم خود را به نام “Hello Crazy World” به فروش برساند. همچنین گروه های بسیار دیگری نیز عرصه قوی موسیقی راک و آلترناتیو را پایه گذاری نموده اند که اغلب توسط رسانه های اصلی نادیده گرفته می شود.

بابلگام (Bubblegum)، کویتو (kwaito) و آلترناتیو آفریکانرز (alternative Afrikaners) در حالیکه راکر های سفید پوست نگرانی خود از سفید پوست بودن تقریبی کل مخاطبان خود را در دهه ۸۰ بیان می کردند، قسمت های سیاهپوست نشین شهرها شدیدا تحت تأثیر آنچه بعدها بابلگام (bubblegum) نامیده شد قرار داشتند.

بابلگام در واقع عبارت بود از موسیقی پاپ سرزنده، سبک و رقص آور که به یک اندازه از دیسکوی آمریکا و میراث ماباکانگا تـأثیر گرفته بود.

از پدران این سبک می توان به چند گروه اشاره کرد: سول برادرز (Soul Brothers) که با موسیقی پاپ پر احساس خود به موفقیت چشمگیری رسیدند؛ هنرمندانی مانند برندا فاسی (Brenda Fassie)، چیکو توالا (Chicco Twala) و ایوان چاکا چاکا (Yvonne Chaka Chaka) نیز مخاطبان زیادی برای برندِ موسیقی رقص سیاهپوست نشین ها یافتند.

برندا فاسی (Brenda Fassie)
برندا فاسی تا زمان در گذشتش در سال ،۲۰۰۴ شاید بحث برانگیزترین و شناخته شده ترین شخصیت در موسیقی پاپ محله های سیاهپوست نشین بود. انگار که از همان بدو تولدش در سال ۱۹۶۴ مأموریتش شگفت زده کردن اطرافیانش بود. مادرش منتظر فرزندی پسر بود اما صاحب دختری شد که نامش را از برندا لی (Brenda Lee) خواننده آمریکایی وام گرفت.

فاسی در سال ۱۹۸۵ با “Weekend Special” به موفقیت بزرگی دست یافت و یک دهه پس از آنرا در چنان بریز و بپاشی زندگی کرد که می توانست مایه شرمساریِ گروهی مانند «Rolling Stones» باشد. او که مثل همیشه رک بود، به اعتیاد، مشکلات زندگی زناشویی و دیگر مشکلاتش اعتراف کرد اما با این وجود تقریبا هیچ گاه طرفدارانش را از دست نداد.

audio file بشنوید قسمتی از ترانه “Weekend Special” را در آلبوم ۱۹۹۱ فاسی آهنگ پرطرفداری به نام رییس جمهور سیاهپوست (Black President) وجود داشت که به نلسون ماندلا تقدیم شده بود که سال پیش از زندان آزاد شده بود. در سال ۱۹۹۴ ماندلا به عنوان اولین رییس جمهور سیاه پوست آفریقای جنوبی انتخاب شد.

او در سال ۱۹۹۷ با انتشار آلبوم “Memeza” (به معنی فریاد) دوباره به عرصه موسیقی برگشت و موفقیت “Vulindlela” را رقم زد که هنوز هم در لیست پرطرفدارترین آهنگ های آفریقای جنوبی قرار دارد. آلبوم “ممزا” نخستین آلبوم آفریقای جنوبی بود که در اولین روز انتشارش توانست ۵۰ هزار نسخه بفروشد. ازاین آلبوم بیش از پانصد هزار نسخه فروخته شد. آخرین آلبوم او به نام “Amadlozi” سیصد هزار نسخه فروش داشته است. در آفریقای جنوبی او را مدونای مناطق سیاهپوست نشین می نامند.

علیرغم بحث هایی که مانع فعالیت های حرفه ای او بودند، فاسی به شخصیت مهمی در پیشرفت موسیقی پاپ مناطق سیاهپوست نشین تبدیل شد. او در روز بیست و ششم آوریل سال ۲۰۰۴ در اثر سو مصرف مواد در منزلش بیهوش شد و بیمارستان منتقل شد و پس از حمله آسم به کما رفت. نلسون مندلا، وینی ماندلا و ثابو مبکی (Thabo Mbeki)، رییس جمهور وقت آفریقای جنوبی، فاسی را ملاقات کردند. او در نهم ماه می سال ۲۰۰۴ در سی و نه سالگی درگذشت.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

واکاوی نظری موسیقی امبینت (VIII)

به نظر می رسد همزمان با ظهور عصر فضا، در موسیقی نیز فناوری جدیدی متناسب با آن ظهور کرده است تا موسیقیدانان بتوانند احساسات خود را با آن بیان کنند. همین احساس بعدها (۱۹۸۳) هنوز در برایان انو زنده است و در پشت جلد آلبوم «آپولو» از شیفتگی خود برای خلق آثاری که در راستای دستاوردهای نوین علمی بشر باشد می نویسد.

بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (XIX)

بیشتر آثار پرویز مشکاتیان برای گروه ساز های ایرانی تنظیم شده اند و تعدادی معدودی از آنها توسط هنرمندانی چون محمدرضا درویشی و کامبیز روشن روان برای ترکیب ساز های ایرانی و جهانی تنظیم شده اند. این آثار به شرح زیر هستند:

از روزهای گذشته…

نامه سرگشاده سیما بینا

نامه سرگشاده سیما بینا

مدتی پیش آلبومی با صدای علیرضا افتخاری به بازار آمد که بر روی جلد این اثر نام جمشید عندلیبی، به عنوان آهنگساز مشاهده می شد. اما محتویات این آلبوم در واقع بازنوازی آثار قدیمی موسیقی بود؛ در این مورد خانم سیما بینا، نامه ای سرگشاده در سایت شخصی خود قرار داده است که در ادامه متن نامه را می خوانید.
نگاهی به دورنمای پژوهش موسیقی در ایران (II)

نگاهی به دورنمای پژوهش موسیقی در ایران (II)

گرایش به تبیین مبانی نظری موسیقی ایرانی دراین دوره با چاپ آثار قابل توجهی از کیانی، فرهت، طلایی و دیگران دنبال شد. بررسی موسیقی نواحی مختلف ایران توسط مسعودیه، درویشی، فاطمی و دیگران ادامه یافت. پژوهشهای دیگر پژوهشگران موسیقی ایران که در دوره های اول و دوم انجام شده بود – مانند آثار وزیری ، خالقی ، ملاح و … – چاپ یا تجدید چاپ شد.
اجداد پیانو در ایران

اجداد پیانو در ایران

درسایت یکی از سازنده های بزرگ پیانو بنام Baldwin به نکته جالبی اشاره شده است. این سازنده که از سال ۱۸۶۲ مشغول ساخت پیانو است در قسمتی از سایت خود تحت عنوان Piano History راجع به تاریخچه پیانو صحبت کرده است.
اصول نوازندگی ویولن (X)

اصول نوازندگی ویولن (X)

ایجاد ارتباط و پیوستگی صوتی میان دو نت در پوزیسیون های مبدا و مقصد هنگامی که همراه با تغییر پوزیسیون دست چپ و ناشی از جابجایی طولی “دو شماره انگشت” متفاوت بر روی گریف می باشد را “پورتامنتو” می نامند. پورتامنتو می تواند بر روی یک و یا دو سیم مجاور صورت گیرد و دست نیز می تواند بصورت بالا رونده و یا پایین رونده بر روی گریف جابجا گردد.
موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (XI)

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (XI)

وقتی رمضان‌خوانان به در منزلی می‌رسند، به دستور و یا پیشنهاد سردسته خود، اول صلوات فرستاده و پس از آن شروع به خواندن شعر می‌کنند. آنقدر ادامه می‌دهند تا صاحبخانه چیزی به‌عنوان خوش خبری به آنان بدهد. شعرهایی از این دست:
بد فهمی از گفتار وزیری (III)

بد فهمی از گفتار وزیری (III)

این جریان تا سالهای پایانی دهه چهل شمسی ادامه داشت، همزمان با تاسیس «مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ملی ایران» رادیو در اواخر دهه چهل، پر شده بود از موسیقی های عامیانه و سطحی که البته بعضی از شاگردان مکتب وزیری هم جزو پدیدآورندگان آن بودند.
هورن

هورن

هورن سازی بادی برنجی متشکل از یک لوله مارپیچ نسبتا بلند است که قدمت آن به سال ۱۶۵۰ بر می گردد. در آن زمان در کشور انگلستان از چنین وسیله ای به عنوان شیپور شکار استفاده می شد، فرانسوی ها آن را “هورن آلمانی” می نامیدند، آلمانی ها نام “شیپور شکار” را به کار می بردند و انگلیسی ها نیز این ساز را به نام “هورن فرانسوی” می شناختند. در سال ۱۹۶۰ انجمن بین المللی هورن، نام رسمی این ساز را “هورن horn ” اعلام نمود. در حال حاضر نیز اغلب موسیقی دانان این ساز را “هورن” می نامند.
بررسی اجمالی آثار شادروان <br> روح الله خالقی (قسمت بیست و نهم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت بیست و نهم)

در «وزیری نامه» شرح این آثار و بیان تأثیر ژرفِ آنها و نفوذشان در عمیقترین زوایای روح خالقی به گونه ای است که برتر از آن میسر نیست. بدین اعتبار اگر گفته شود که او این آهنگها را کمتر از آثار خویش دوست نداشت، سخنی به گزاف گفته نشده است. ارزشی که او برای تابلو موزیکال های وزیری مثل «نیمشب» یا آهنگهائی چون «خریدار تو» و «دلتنگ» قائل بود، بی تردید بیش از بسیاری از کارهای خودش بود اما غرض از ذکر این مطلب چیست؟ او بارها بر این نکته تأکید کرده است که آثار وزیری را همه کس درک نمیکند.
معرفی کوتاهِ کتاب «مکتب های کهن موسیقی ایران» نوشته محسن حجاریان

معرفی کوتاهِ کتاب «مکتب های کهن موسیقی ایران» نوشته محسن حجاریان

کتابِ در سال ۱۳۹۳ توسط نشر گوشه در تهران منتشر شده است. نویسنده ی کتاب که دکترای قوم موسیقی شناسی دارد و از او مقالات متعددی به انگلیسی و فارسی به خصوص در کتاب سال شیدا چاپ شده است نویسنده ی کتاب های «مقدمه ای بر موسیقی شناسی قومی» (۱۳۸۷)، «موسیقی جهان»(۱۳۸۹)، «موسیقی وشعر»(۱۳۹۲)، و مترجمِ «مردم شناسی موسیقی سرخپوستان آمریکا» (۱۳۸۸) است و کتاب «مردم شناسی و موسیقی» را در دست انتشار دارد.
جلیل شهناز و چهارمضراب (VII)

جلیل شهناز و چهارمضراب (VII)

از لحاظ جمله‌بندی تقسیم این قطعات به چند فراز جداگانه ممکن است. گاهی اوقات ارتباط جملات پیاپی در یک قطعه زیاد برقرار نیست. این موضوع نباید تعجب زیادی برانگیزد چرا که شرایط بداهه گاه استفاده از چنین تضادهایی را ایجاب می‌کند. علاوه بر این تضادها، گاه به نظر می‌رسد سکوت‌های میان جملات نیز کاربردی دوگانه می‌یابد؛ اولی که در جملات پیش مشخص شد اما دیگری ممکن است فراهم کردن فرصتی برای لختی اندیشیدن و آفریدن جمله‌ی بعدی باشد.