اِدیت پیاف، گنجشککِ آواز فرانسه (III)

ادیث پیاف (۱۹۱۵- ۱۹۶۳)
ادیث پیاف (۱۹۱۵- ۱۹۶۳)
ماه مارس سال ۱۹۳۷، ادیت پیاف حرفه ی موزیک هال را در آب ثِ پاریس آغاز کرد و خیلی زود به ستاره ی بسیار بزرگ آواز فرانسه تبدیل شد و مورد ستایش مردم قرار گرفت و همه ی آوازهایش از طریق رادیو پخش شد. در همین دوره بود که او با دَنیل بونِل (Danielle Bonel) آشنا شد. او منشی و شخص مورد اعتماد پیاف در تمام طولِ زندگیِ حرفه ایش شد.

ستاره ی پایانِ سال های ۱۹۳۰، پیاف در بوبینو به شهرت رسید و همچنین سال ۱۹۴۰ در تئاتر به موفقیتی خوبی دست یافت به ویژه در نمایشنامه ی «زیبایِ بی تفاوت» (le Bel Indifférent)، نمایشامه ای که ژان کوکتو مخصوص، برای او نوشته بود و او با موفقیت با معشوقه ی وقتش، هنر پیشه پُل موریس (Paul Meurisse)، بازی کرد. این نمایشنامه که داستانِ دعوای بین یک زن و شوهر را نشان می دهد که در جریان آن مرد بی تفاوت و خونسرد است، سببِ کشفِ استعدادِ بی کرانِ ادیت در هنر دراماتیک و تئاتر شد.

پُل که به طور ذاتی بذله گو و شوخ بود، نقطه ی مقابل پیاف بود. در طول دو سالی که این دو با هم رابطه داشتند، ادیت چگونگی رفتار در جامعه را به او آموخت. همچنین با پُل موریس به عنوان هم بازی، در فیلم مونمارتر- سور- سِن (Montmartre-sur-Seine) اثر جورج لَکُمب (Georges Lacombe) (1941) ایفای نقش کرد.

در زمان فیلمبرداری این فیلم بلند بود که او با هانری کونته (Henri Contet) آشنا شد او نیز همانند مارگریت مونو به یکی از نغمه سرایانِ مورد تحسینَش تبدیل شد.

در دوره ی اشغال آلمان ها، ادیت که کاملاً نام هنری «گنجشکک پیاف» را با «ادیت پیاف» تاخت زده بود، به اجرای کنسرت ادامه داد. با وجود سفر به برلین در مقابل اشغال نازی ها تسلیم نشد: او آهنگ هایی دو پهلو می خواند که مقاومت را در ویژگی های یک عاشق به ذهن تداعی می کرد (آهنگ «تو همه جا هستی» Tu es partout) و این گونه از هنرمندان یهودی که مورد تهدید شبه نظامیان و آلمان ها بودند، حمایت می کرد و آن ها را تشویق به کار می کرد.

بهار سال ۱۹۴۴ او در مولن روژ (Moulin Rouge) برنامه اجرا کرد و خواننده ی جوانِ موزیک هال ایو مونتا (Yves Montand) نیز در بخش اول برنامه حضور داشت. ملاقات با ایو مونتا جرقه ای در زندگی ادیت بود و او که مشهور و زبان زد شده بود، اقدام به آشنا کردن ایو با این حرفه و زندگیِ هنری کرد. ادیت با معرفی کردن او به اشخاص مهمی چون: ژوزف کوسما (Joseph Kosma)، هانری کرولا (Henri Crolla)، لولو گَسته (Loulou Gasté)، ژان گیو (Jean Guigo)، هانری کونته (Henri Contet)، لویی گی (Louiguy)، مارگریت مونو (Marguerite Monnot)، فیلیپ ژرار (Philippe-Gérard)، باب کاستلا (Bob Castella) و فرانسیس لومارک (Francis Lemarque) ، باعث پیشرفت ایو در این حرفه شد. همین سال بود که پدر ادیت فوت کرد. سال بعد هم او مادرش را از دست داد.

سال ۱۹۴۵، پیاف اولین کارش را با نام «زندگیِ زیبا» (La Vie en rose) نوشت (این ترانه تنها در سال ۱۹۴۶ ضبط شد.) این ترانه که معروف ترین ترانه اش محسوب می شود به عنوان یک اثر کلاسیک شناخته می شود. او همچنین در Comédie Française نیز تئاتر بازی می کرد.

audio file بشنوید «زندگیِ زیبا» را با صدای ادیت پیاف


ایو مونتا نیز به نوبه ی خود به ستاره ی موزیک هال تبدیل شد. او کارش را در سینما در کنار پیاف در فیلم «ستاره ی خاموش» (Étoile sans lumière) آغاز کرد، سپس بزرگ ترین نقشش را در فیلم «درهای شبِ» (Les Portes de la nuit) مارسل کارنه (Marcel Carné) ایفا کرد. آن ها تا سال ۱۹۴۶ به همکاری با هم ادامه دادند و همان سال از یکدیگر جدا شدند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

روشی برای کمک به هنرجویان در انتخاب کوک درست (II)

الف- مطمئن شوید دست چپ روی انگشت دوم و سوم متعادل شود و انگشتان، بالای نت هایشان شناور باشند و به راحتی روی آن‌ها فرود آیند.

«پرورده یِ عشق» (IV)

سخن دیگر اینکه توجّه شهیدی به تنوّع شعر و خواندن شعر شاعران مختلف مثال زدنی است و صرفا به دو یا سه شاعر برجسته اکتفا نکرده است. بنابر سنّت های سینه به سینه در آواز ایرانی بیشتر آواز را با غزل و آن هم غزل سعدی و بعدها غزل حافظ می خوانند و در مرتبه ی پایین تر غزل و مثنوی عطّار و مولانا یا رباعیّات خیّام، در این میان با وجودِ نبوغ شعری بی نظیر و تصاویر بدیع و محتوایِ عاشقانه یِ برجسته یِ سروده های نظامی، شعر حکیم نظامی گنجوی در آواز ایرانی مورد غفلت واقع شده است، عبدالوهّاب شهیدی نظامی خوانی ست بی نظیر که به خوبی از عهده ی بیان احساساتِ عمیق شعر نظامی برآمده و در این زمینه در مجموعه ی برنامه ی گلها آثار ماندگاری از خود به یادگار گذاشته است: هنگامی که در audio file برنامه ی گلهای رنگارنگ ۳۸۸ در مثنویِ ابوعطا، زاری های مجنون را بر درگاهِ کعبه زمزمه می کند:

از روزهای گذشته…

مشخصه های فنی بلندگو

مشخصه های فنی بلندگو

تا قبل از سال ۱۹۷۰ راه مشخصی برای تشخیص خوب بودن یا مقایسه بلندگو ها وجود نداشت چرا که استانداردی در این زمینه تهیه نشده بود و سازندگان هریک استاندارد خود را رعایت می کردند. اما پس از آن بتدریج از طرف AES انجمن مهندسین صوتی (Audio Engineering Society) استانداردهایی در این زمینه تدوین شد که طی آن پارامترهایی برای ارزیابی بلندگوها در آن معرفی شده است.
رمضانیان: تسکینِ ۷۵۰ نفر؟!

رمضانیان: تسکینِ ۷۵۰ نفر؟!

این زرنگ‌بازی است که من بگویم به‌خاطر تسکین مردم‌ام کنسرت می‌دهم. تسکینِ ۷۵۰ نفر فقط؟ تکلیف دست‌کم ۵۰ ملیون نفر آدم چیست؟ پس این حرف بدترین دروغ است. سوماً، باز حتی اگر حق با شما باشد و بهبودِ حالِ همان هفتصد نفر را هم غنیمتی بدانیم، چرا باید بلیط بفروشم؟ قطعاً در این شرایط بهتر است کنسرت را رایگان کنم که لااقل کمترین خیری رسانده باشم. و درنهایت این‌که، بماند که در جای دیگر می‌شود مفصل‌تر در این مورد سخن گفت که اصلاً رسالت «موسیقی جدی» تسکین نیست، بلکه تربیت است.
چکناواریان، هنرمند آزادی خواه

چکناواریان، هنرمند آزادی خواه

لوریس چکناواریان را نه تنها به عنوان یک موسیقیدان توانا که به عنوان هنرمندی که برای آزادی و استقلال وطن دوم اش ارمنستان کوشیده است، دوست دارم و می ستایم. در سال های اول استقلال کشور ارمنستان تعداد اندکی بودند که به تنهایی صدای تمامی مردم شدند و یک تنه در برابر ظلم حاکم ایستادند و در راه تامین آزادی اندیشه از پای ننشستند. در آن سال ها ارمنستان تمامی صدای موسیقی شده بود و ارکستر فیلارمونیک تنها برای یک ملت می نواخت چرا که از آن یک ملت بود، سکان دار این آهنگِ نا منتها کسی نبود جز لوریس چکناواریان.
جایمنوپدی

جایمنوپدی

جایمنوپدی، نام سه قطعه بسیار مشهور برای پیانو است که توسط اریک ستی (Erik Satie – ۱۹۲۵-۱۸۶۶) آهنگساز و پیانیست فرانسوی – ساخته شده و در سالهای ۱۸۸۸ به بعد در پاریس منتشر شده اند. قبل از اینکه به مقوله معنا و تاریخچه این نام بپردازیم، لازم است راجع به شیوه تفکر اریک ستی صحبتی داشته باشیم.
سونات مهتاب بتهوون

سونات مهتاب بتهوون

سونات مهتاب در تابستان سال ۱۸۰۱ در مجارستان در املاکی متعلق به خانواده براونشویک (Brunswick) توسط بتهوون ساخته شد و در سال ۱۸۰۲ انتشار یافت. این سونات به کنتسی ۱۷ ساله از شاگردان بتهوون به نام جولیتا گوچیاردی (Giulietta Gucciardi) تقدیم شده است.
تفاوتهای صوتی استردیواری و گوارنری (II)

تفاوتهای صوتی استردیواری و گوارنری (II)

پژوهشگران آکوستیک از ابزارها و روش های متفاوتی برای ساده کردن طیف پیچیده موسیقی بهره می گیرند. به عنوان مثال، عایق صوتی و تاثیر مواد بکار رفته در آن و تعداد دفعات پژواک صوت در سالن ها در تحلیل باند ۳/۱ اکتاو اندازه گیری می شوند که رزولوشن (resolution) فرکانس خوبی برای زمینه آوایی آزمایش شده به دست می دهد و این باند اکتاو بسیاری از «باندهای مهم شنوایی» یعنی باندهای طیفی طبیعی گوش انسان را نیز دربر می گیرد.
توصیه هایی به حافظ ناظری و بهرام تاج آبادی

توصیه هایی به حافظ ناظری و بهرام تاج آبادی

دیدن یک مصاحبه و یک فیلم از دو دوست اهل هنرم، مرا بر آن داشت تا این یادداشت را به نگارش در آورم. شاید بعضی اعتقاد داشته باشند که رسم دوستی چنین نیست که انتقادهایی که میشود به صورت خصوصی مطرح کرد، در یک مجله الکترونیکی عمومی کنیم اما با توجه به این اصل که هر واقعه ای که از طرف صاحب اثر به انتشار عمومی میرسد، قابل نقد و انتشار عمومی است، به نقد این وقایع می پردازیم.
نی و قابلیت های آن (V)

نی و قابلیت های آن (V)

سازی است از خانواده آلات موسیقی بادی. چنانکه از نامش پیداست، دو استوانه است که به یکدیگر جفت یا متصل کرده اند و به همین سبب آن را جفته هم می نامند.
کتاب‌شناسی: کتابی درباره‌ی کتاب‌ها (I)

کتاب‌شناسی: کتابی درباره‌ی کتاب‌ها (I)

کتاب‌شناسی یا معادل انگلیسی‌اش (Bibliography) ترکیبی است که در آن واژه‌ی Bible به معنای انجیل و مطلق کتاب مورد استفاده قرار می‌گیرد. استفاده‌ا‌ی شبیه آن‌چه در زبان فارسی در ترکیب «اهلِ کتاب» از واژه‌ی کتاب می‌شود که در این‌جا مراد از آن «نوشتنی» و اثر مکتوب است. بنابراین کتاب‌شناسی‌ها به ثبت و دسته‌بندی آثار مکتوب درباره‌ی یک موضوع خاص می‌پردازند. در زبان فارسی برای انواع اختصاصی‌تر کتاب‌شناسی (برای مثال فهرست و دسته‌بندی مقالات مربوط به یک موضوع) اصطلاح مقاله‌شناسی یا گاهی مرجع‌شناسی یا منبع‌شناسی نیز به کار رفته است که همگی بر کلی‌ یا جزئی‌تر شدن دایره‌ی شمول موضوع دلالت دارند نه تغییر ماهوی در کارکرد.
کنسرت تریوی فلوت و پیانو اجرا می شود

کنسرت تریوی فلوت و پیانو اجرا می شود

فیروزه نوائی، نولوون بارگین و لیلا رمضان، در روز ششم شهریور در تالار رودکی ساعت ۲۰:۰۰ به روی صحنه می روند. در این کنسرت آثاری از یوهان سباستین باخ (Johann Sebastian Bach)، فردریش کولاو (Friedrich Kuhlau)، ثیوبالد بوم (Theobald Boehm)، ژاک ایبرت (Jacques Ibert)، فرانتس داپلر (Franz Doppler)، نادر مشایخی و جوزف دیشلر (Josef Dichler) اجرا می شود.