پدرام فریوسفی: می خواهیم با ارکسترهای غربی مقایسه شویم

پدرام فریوسفی
پدرام فریوسفی
آرشه گذاری با ایشان بوده یا رهبر؟
منوچهری:
آرشه گذاری را آقای گوران با نظر شف های ارکستر انجام می دهند که بخشی با حضور ارکستر و بخشی بدون حضور آنها انجام می گیرد.

چند نفر از نوازندگان ارکستر شما با ارکسترهای دیگر مشترکند؟
همه نوازندگان ما!

پس کارهای دیگر را تعطیل کرده اند؟
بعضی از آنها مخصوصا نوازندگانی که در نونت ما می نوازند تا روز اجرا همه کارها را تعطیل کرده اند و با عشق به این کار می پردازند. حتی در بعضی از موارد شخصا به دانشگاه آنها مراجعه کردم و درخواست کردن این نوازنده چهار روز به دانشگاه نیاید.

در زمینه تبلیغات چه کرده اید؟ آیا سایت دارید؟
هنوز کار زیادی انجام نشده، باید سایت را تاسیس کنیم و اطلاع رسانی کنیم. ما حتی در برنامه داریم که به شهرستانها برویم و بعضی از نوازندگان خوب ارکستر در آنجا مستر کلاسهایی برگزار کنند.

چه در خواستی از هنرمندان موسیقی دارید؟
گوران: دوست دارم بیایند و بینند که این تشکل چطور کار می کنند و چه رپرتواری اجرا می کنند. این رپرتواری که ما اجرا می کنیم، شاید بیشتر از یک یا دو اجرای ضبط شده و سه یا چهار اجرای صحنه ای نداشته باشد و کلا قطعات در دسترسی نیستند، حالا ما آمدیم و با مشکلات بسیار زیاد این قطعات را به دست آوردیم و داریم اجرا می کنیم و می خواهم بیایند و بازخورد این اتفاق را به ما برگردانند.

شما با ارکستر های زیادی کار میکنید، چه تفاوتی می بینید بین این ارکستر در قیاس با دیگر ارکسترها؟

پدرام فریوسفی: ما هدفمان در ارکستر فیلارمونیک تهران این نیست که خودمان را به رخ بکشیم و مقایسه کنیم با دیگران…

ولی مقایسه می شوید!

پدرام فریوسفی: بله، اما این دیگر به ما ارتباطی ندارد، این با مخاطبان و منتقدان است. ما تنها می خواهیم یک کار خوب ارائه دهیم و کنسرت دهیم در خارج از کشور و بیشتر دوست داریم با ارکسترهای خارجی قیاس شویم تا داخلی.

پس هدف اصلی شما مقایسه شدن با ارکستر های خارجی است؟
گوران: یکی از اهداف ما این است. ما دوست داریم تفسیرهایی که داریم روی این قطعات و اعتقاد دارم در مقیاس بین المللی قابل توجه است که برآمده از آنالیز های ما روی این قطعات است، در خارج از این مرزها دیده و شنیده شود.

چندین سال پیش آقای علی رهبری ارکستری یک آلبوم منتشر کردند با ارکستری متشکل از نوازندگان ایرانی که می خواستند تواناییهای هنرمندان ایرانی را در دید کشورهای دیگر بگذارند، آیا شما هم همین برنامه را دارید برای ارکسترتان؟
دقیقا، ما هم چنین قصدی داریم و امیدواریم به موفقیت برسیم. ما نمیتوانیم پیاشاپیش بگوییم موفق خواهیم شد یا خیر ولی با اجرا شدن این آثار مخاطبان ما به ما می گویند که به چه میزان موفقیت داشته ایم.

ما تلاش می کنیم، وقت می گذاریم، انرژی می گذاریم و به قول آقای فریوسفی عشق می گذاریم و کارهایی که در ایران تا به حال اجرا نشده را با دید دیگری نگاه می کنیم و تفسیر خودمان را ارائه می دهیم.

من اعتقاد دارم بسیاری از نوازندگان این ارکستر می توانند در خاورمیانه و حتی در اروپا حرف برای گفتن داشته باشند و در فستیوالهای بین المللی شرکت کنند.

ما قطعه ای که از تاکمیتسو می زنیم در اروپا و آمریکا هم زیاد اجرا نشده، در حالی که جایزه های بسیاری گرفته و قطعه معتبری است.

این قطعه که رکوئیم نام دارد از نظر بافت ریتمیک بسیار مشکل است، از نظر بافت متریک بسیار مشکل است و از نظر بافت صدایی بسیار مشکل است، ترکیباتی دارد از حس های مختلف که بچه های ما در هر تمرین یکی یکی این حالات را دارند آنالیز می کنند و اجرا می کنند.

8 دیدگاه

  • پدرام فريوسفى
    ارسال شده در آبان ۱۳, ۱۳۹۱ در ۴:۰۷ ق.ظ

    با سلام و تشکر از شما آقاى پور قناد عزیز
    خواستم یه مسئله را یاداورى کنم من فکر میکنم راجع به ارشه گذارى قطعات سؤتفاهم شده ، به دلیل اینکه ارشه گذارى ارکستر فیلارمونیک وظیفه بنده میباشد نه کس دیگه اى البته نسبت به سرعت و ریتم و نوانس نوشته شده اهنگساز و بیان اثر و سلیقه رهبر ارکستر ، این مهم به انجام میرسد

  • پدرام فريوسفى
    ارسال شده در آبان ۱۳, ۱۳۹۱ در ۴:۰۹ ق.ظ

    بیان اثر

  • پدرام فريوسفى
    ارسال شده در آبان ۱۳, ۱۳۹۱ در ۴:۱۰ ق.ظ

    با تعریف کردن از خودمون مخالف هستم

  • پدرام فريوسفى
    ارسال شده در آبان ۱۳, ۱۳۹۱ در ۴:۱۹ ق.ظ

    باز هم کنسرت دادیم و فراموش شد
    کنسرت در ایران مثل فردی میماند که میمیرد و به فراموشى سپرده میشود
    واقعاً متأسفم

  • نیما
    ارسال شده در آبان ۱۴, ۱۳۹۱ در ۳:۴۰ ب.ظ

    فکر میکنم برای جلوگیری از فراموشی، بهترین کار ثبت کردن است. به نظر من کنسرت ها باید به صورت تصویری یا حداقل صوتی ضبط شوند. با این کار طیف وسیع تری از مردم و هنرمندان و منتقدان کار را می بینند و میشنوند، و نقاط ضعف و قوت بهتر بررسی میشود و به روند پیشرفت کمک میکند. قطعاً دو یا سه شب کنسرت فراموش میشود، حتی برای کسانی که در کنسرت حضور داشتند. و این باعث تأسف است که از خیلی از کنسرت های خوب در ایران چیزی جز چند عکس باقی نمیماند.

  • مریم
    ارسال شده در آبان ۲۹, ۱۳۹۱ در ۱۰:۰۲ ق.ظ

    نه اقای فریوسیفی لااقل برای کسانی مثل من که عاشق این ارکست هستند و برای رسیدن به این سطح عاشقانه تلاش می کنند این ارکست و اجراشون فراموش نشدنی و میدونم که امثال من زیاد هستند

    از طریق ضبط قطعات به صورت تصویری و ارائه ان به مردم می شه این ماندگاری را بیشتر از پیش کرد

    واقعا برای این ارکست ارزوی موفقیت می کنم

  • مریم
    ارسال شده در آبان ۲۹, ۱۳۹۱ در ۱۰:۰۴ ق.ظ

    راستی برای من که ۸ ابان روز تولدم بود و همان روز امدم اجرای ارکست رو دیدم
    برای من که ان شب جلوی تالار شما رو دیدم و لذت اجرای ارکست را از نزدیک حس کردم همیشه این روز رو به یاد داردم ۸ سال شد که ویلن میزنم

  • ناصر
    ارسال شده در مرداد ۲۳, ۱۳۹۶ در ۱۰:۴۵ ب.ظ

    اگه مشکل مالی نداشتم و مشکلات دیگه ….هه..چی بگم..هر جا میریم میگن…پول…پول…پول…وگر نه که عاشق ویولن هستم.دیوانه وار تسلیم این سازم و چند ساله که در اختیارشم.ولی چه کنم که بالاخره یه راهنما لازم دارم.منم آرزو دارم که جزئی از افراد نابغه بشم.بگذریم……..

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

چند تصویر از حضور نوازندگان در شهر تهران: ایستگاه‌های مترو (II)

ایستگاه میدان انقلاب: در ایستگاه متروی میدان انقلاب، دو نقطه بیش از هر مکان دیگری محلّ تجمع نوازنده‌ها بوده است. اوّلی همکف ایستگاه دقیقاً پس از عبور از ورودی تنگ ایستگاه و پشت به سوپرمارکتی است که در یکی دوسال اخیر باز شده است. تنها دفعاتی که دیده‌ام نوازندگانی در این نقطه به اجرای موسیقی بپردازند دو نوازندهٔ دف و سه‌تار بوده است. این دو نوازنده یک زن و مرد حدوداً سی و چند ساله بودند. مرد سه‌تار می‌نواخت و زن هم دف. بعد از چند بار متوالی که آن‌ها را دیدم، دیگر هیچ‌گاه آن‌ها را ندیدم. ازدحام و سروصدای آن نقطه آن‌قدر زیاد است که نوازندهٔ سه‌تار همواره با میکروفون می‌نواخت و نوازندهٔ همراهش هم به‌جای آنکه مثلاً تنبک‌نواز باشد دف‌نواز بود؛ احتمالاً‌ هم برای آنکه صدای سازش راحت‌تر شنیده شود و هم اینکه ظرائف تنبک در آن فضا قابل شنیدن و درک کردن نبود.

قطعاتی برای آموزش موسیقی

پنج شش سال پیش مقاله ای نوشتم در ارتباط با این موضوع که در سایت گفتگوی هارمونیک منتشر شد. به طور خیلی خلاصه می توانم بگویم که هدف از نوشتن آن مقاله که مقاله حاضر نیز در ادامه آن است آموزش نکاتی در موسیقی از طریق قطعاتی بود که به همین منظور ساخته بودم. پس از چند سال فرصت، انگیزه دوباره ای به وجود آمد برای پی گرفتن دوباره این جریان که قرار بود به نوشتن کتابی با همین محتوا ختم شود و به نوعی این مقاله مقدمه ای بر مجموعه مقالاتی است که در نهایت –در صورت مثبت بودن شرایط- به صورت کتاب منتشر خواهند شد.

از روزهای گذشته…

مردان حرفه ای آواز ایران (II)

مردان حرفه ای آواز ایران (II)

به همین دلیل ما سال هاست با روایت های متعدد و متکثر روبه رو شده ایم و هیچ راوی ای نتوانسته است ما را در برابر انسجام روایت ها متقاعد کند. برای همین است که هنوز هم تعداد اندکی از راویان آوازیِ قبل، به گونه ای باور نکردنی به اذهان نفوذ می کنند و صدای اقتدار و عامل وحدت و انسجام به حساب می آیند. ما اکنون به یک راویِ سنخیِ آواز نیازمندیم که همزمان به رنجی که از بیگانگیِ انسان ها و نابسامانی جامعه می برد، چاره ی خود را در پناه بردن به درونِ جهانِ خود بیابد.
فرجپوری: ضبط گروهی تاثیرش در مخاطب بیشتر است

فرجپوری: ضبط گروهی تاثیرش در مخاطب بیشتر است

قطعات ساز های مختلف، قطعات کمانچه نوازان اذربایجان، اتودهایی که خودم نوشته بودم و مرتبا مشغول کند و کاو بودم و فقط در این فکر بودم که از تمرین روزانه ام به بهترین نحو بهره برداری کنم. نوازنده موقعی می تواند حس خوبی را به مخاطب القا کند که خودش راحت باشد، زمانی که خود نوازنده احساس خوبی نداشته باشد نمی تواند انرژی مثبتی را به شنونده خود بدهد و این زمانی به دست می آید که شما در قبل تمرینات خوبی را پشت سر گذاشته باشید.
جایگاه «گوشه» در موسیقی کلاسیک ایرانی (II)

جایگاه «گوشه» در موسیقی کلاسیک ایرانی (II)

ردیف های مکتب خانواده ی فراهانی با روایت های گوناگون کمتر از ۴۰۰ گوشه دارند مانند ردیف سازی میرزا عبدلله (نزدیک به ۲۵۰ گوشه به روایت برومند و نزدیک به ۳۹۰ گوشه به روایت منتظم لحکما) و ردیف آوازی عبدلله دوامی ( ۱۸۸ گوشه) و محمود کریمی (نزدیک به ۲۲۳ گوشه). واژه ی ”نزدیک” برای آن است که در نام گذاری بعضی گوشه ها اختلاف نظرهایی وجود دارد مثلن گوشه ی رضوی دستگاه شور در ردیف محمود کریمی به روایت ارفع اطرائی دارای بخش های نغمه، تحریر جواد خوانی و فرود است (اطرائی، ،۱۳۶۹ ۸-۱۰) اما در روایت مسعودیه با دو نام و دو گوشه ی متفاوت مشخص شده اند:‌ یکی «رضوی» و دیگری «رضوی با تحریر جوادخانی» (مسعودیه،‌ ۶،۲۵۳۶-۸) یا اینکه در روایت ارفع اطرائی گوشه هایی وجود دارند (مانند درآمد نوع دیگر در ماهور صفحه ی ۱۵۸ ) که در کتاب محمد تقی مسعودیه وجود ندارند.
خرید گیتار (I)

خرید گیتار (I)

در آستانه رسیدن به فصل تابستان و بازگشت و رجوع دوباره ذهن های خانواده ها و جوانان به سمت موسیقی هستیم! هر چند در این میان علاقه فصلی به موسیقی را نیز بایستی به فال نیک گرفت… در بین سازهای مختلف گیتار و بالاخص گیتار کلاسیک به دلایل مختلفی محبوبیت زیادی در میان نسل جوان دارد، جدا از اینکه شما براحتی با بودجه بسیار اندکی میتوانید این ساز را تهیه نمایید، براحتی هم میتوان این ساز را به صدا در آورد چرا که در رسانه های مختلف اعم از نشریات و رسانه های خارجی تصور دقیقی از گیتار و سبکهای آن ارائه نمیشود و در رسانه های ایرانی نیز گیتار اکثرا نقش همراهی با آواز یا دکور را ایفا مینماید و جنبه های تکنوازی این ساز به فراموشی سپرده شده است.
سیداصفهانی: استقبال خوب بوده

سیداصفهانی: استقبال خوب بوده

خب برای من خیلی عجیب بود که این کارها چیست؟ این آدمی که دستهاش رو این قدر باز و بسته میکند و این طور آواز میخواند، این کارها چیست؟ هیچ شناختی نسبت به اپرا و اینکه اپرا چیست نداشتم تا اینکه روزی سر کلاس پیانو معلمم به من گفت، حسین سرشار را پیدا کردند و ایشان گم شده بوده و من آن موقع پرسیدم حسین سرشار چکاره است؟ مگر بازیگر نیست هر جا برود میشناسندش؟ گفت: نه، این خواننده اپرا بوده و گم شده و بعد فهمیدیم که ایشان فوت کرده اند. از روی این گپ و گفت، سالها گذشت که من وارد دانشگاه شدم، رشته من تئاتر است و در واقع میدانید که اپرا تلفیقی از تئاتر و موسیقی است و بعد از اینکه درس خواندم تازه فهمیدم اپرا چیست و بعد به واسطه کاری که داشتم متوجه شدم که ما چه گذشته غنی ای داشتیم و برای بررسی و واکاوی این گذشته مستنداتی که داریم بسیار غلط هست.
سه تنور کوچک

سه تنور کوچک

یک گروه آواز سه نفره (Trio) که در گروه کر مدرسه کشف شده بودند، با کمپانی موسیقی کلاسیک یونیورسال (Classic Universal) قراردادی ۵۰۰ هزار پوندی منعقد کردند.
آکاردئون بایان (bandoneón)

آکاردئون بایان (bandoneón)

بایان نوعی ساز بادی است که در کشور آرژانتین محبوبیت خاصی دارد و از عناصر کلیدی ارکستر تانگو به شمار می رود. مخترع اصلی Heinrich Band آلمانی تبار است که این ساز را به منظور استفاده در موسیقی مذهبی و موسیقی عامه پسند روز در مقابل ساز مشابه ای به نام concertina یا Konzertina به معنی ارگ دستی ، ساخت .
یکصدمین سال تولد روح الله خالقی

یکصدمین سال تولد روح الله خالقی

شاید تنها ساخت سرود «ای ایران» کافی بود تا نام روح الله خالقی را در موسیقی ایران جاودان سازد. ولی خالقی نه تنها سازنده این سرود، بلکه آفریننده دهها اثر به یادماندنی دیگر مانند «حالا چرا»، «می ناب» و «رنگارنگ» است؛ بنیانگذار هنرستان موسیقی ملی و نویسنده دهها مقاله و چندین کتاب پژوهشی در زمینه تاریخ و تئوری موسیقی ایرانی است.
نگاهی به آلبوم و کنسرت «به زمین و آفتاب» (I)

نگاهی به آلبوم و کنسرت «به زمین و آفتاب» (I)

مدتی است که از اجرای کنسرت “به زمین و آفتاب” ساخته دکتر سعید شریفیان و همینطور انتشار این اثر می گذرد. شنونده آشنا با موسیقی با مرور آثار این آهنگساز به خوبی درمی یابد که او هرگز در یک جا نمانده است و با استفاده از مد گردی های مختلف در دستگاه های موسیقی ایرانی و نیز استفاده از تکنیک های روز موسیقی دنیا، فضای موسیقی گذشتگان را با دانش خود درنوردیده و با شکستن قواعد پذیرفته شده، چه در موسیقی کلاسیک غربی و چه در موسیقی دستگاهی ایران، علاوه بر تاکید این نکته که «ذات هنر عدم سکون و حرکت به سوی کشف ناشناخته هاست»، با رویکردی مدرن آثاری بسیار منحصر بفرد را بوجود آورده است و این به معنای رسیدن به سطحی عالی در توانایی هنری است.
تئوری بنیادین موسیقی (قسمت سوم)

تئوری بنیادین موسیقی (قسمت سوم)

در بخش اول در مورد دیرند نت ها توضیح کوتاهی داده شد.در خط موسیقی ، نشانه ای که به یاری آن دیرند یا ارزش زمانی صدا ها مشخص می شود ، در شکل نت نمودار میگردد. به گفته ی دیگر ، به یاری شکل نت است که میتوان مقدار ارزش زمانی هر نت را نسبت به نت یا شکل دیگر باز شناخت . روشن است که هر ( شکل‌ ) نت می تواند در هر ( جای) حامل قرار گیرد. در واقع دیرند (ارزش زمانی ) هر صوت موسیقی ربطی به نواک (زیر یا بمی ) آن ندارد.