بیانیه‌ی هیات داوران دومین جشنواره‌ی وب‌سایت‌ها و وبلاگ‌های موسیقی ایران

آروین صداقت کیش
آروین صداقت کیش
افزون شدن شمار وبسایت‌های مرتبط با موسیقی و گسترش نسبی کمیت آنها اشاره‌ای بود بر درستی راهی که اکنون در آستانه‌ی به سرانجام رسیدن دومین پیمایش آن هستیم. اکنون فضای مجازی با شتابی فزاینده در حال تسخیر بسیاری از حوزه‌های نشر محتوای سنتی و آفریدن حوزه‌هایی است که هیچ معادلی در جهان نشر سنتی نداشته‌اند و اگر هم برخی حوزه‌ها را تا به امروز مِلک طِلق خود نساخته‌اند نه از سر مانعی فنی یا ذاتی بلکه بیشتر از آن رو است که هنوز رسمیتی، چنان که باید به بیشتر تولیدات فکری این جهان تودرتوی مجازی داده نمی‌شود و فعالیت در این حوزه همچنان –اغلب- از سر علاقه‌ی صرف است و بس.

در سر منزل نهایی جشنواره‌ی دوم بیش از نخستین جشنواره، طلیعه‌ی اثر گذاری محتوای قابل دسترسی در فضای مجازی بر ما آشکار گشته است و با اطمینان بیشتری و البته به دور از بزرگ‌نمایی، می‌توانیم اذعان کنیم که این جزیان نسبتا آزاد برخورد افکار در حیات موسیقایی ما نقشی یافته است و نقش آن نیز رو به فزونی است. آزادی نسبی موجود در این گستره‌ی پهناور و سهولت بهره‌گیری فنی آن را تبدیل به رقیبی جدی کرده است.

رقابت و همراهی می‌توانند هم‌زاد هم باشند و دو روی یک سکه. از همین رو ما داوران «دومین جشنواره‌ی وب‌سایت‌ها و وبلاگ‌های موسیقی ایران» باور داریم که امروز سپهر موسیقی‌نویسی مجازی نیمه‌ی جداناشدنی کار فکری درباره‌ی موسیقی به زبان فارسی است. با این همه اشاره می‌کنیم که به گمان ما، به رغم رشد قابل اعتنا، هنوز کیفیت این نیمه‌ی از لحاظ کمی گرانسنگ، جایگاهی برابر با همراه و رقیب کهنسال‌ترش نیافته است.

بررسی‌های هیات داوران این جشنواره اما، ما را برنکته‌ای بسیار با اهمیت واقف ساخت و آن این که؛ اگر روزگارانی روند جابه‌جایی محتوایی یک‌سویه بود و نشریات کاغذی چونان سرچشمه‌ای دور در بالادست، آبشخوری مطمئن برای دنیای مجازی به شمار می‌آمدند، امروز گاه شاهد واژگون شدن این فرآیند هستیم.

نشریات کاغذی (به‌ویژه روزنامه‌ها) گهگاه (البته نه چندان پرشمار) مطالب دنیای مجازی را برای کامل کردن حجم محتوای مورد نیاز خود به‌کار می‌گیرند. همین امر ما را بر آن داشت تا به مساله‌ی چند وجهی ارتباط جهان مجازی-حقیقی انگشت بگذاریم و یادآور شویم که؛ اولا، خرسندیم از این که افزایش کیفیت متون فضای مجازی به حدی رسیده است که بعضی موارد آن می‌توانند مرز مصنوعی میان حامل‌های محتوا را در نوردند. در سال که گذشت، انتشار دست‌کم یک مقاله از فضای مجازی در یک نشریه‌ی پژوهشی را به مثابه شاهدی از این تغییرات کیفیت تلقی می‌کنیم. اگر چه از نظر دور نمی‌داریم که افزایش کیفیت مورد ادعای ما بیشتر درباره‌ی تک قله‌ها صدق می‌کند و در بقیه‌ی موارد بیش از آن که حاصل رشد کیفی محتوای مجازی باشد حاصل افت استاندارد‌های حرفه‌ای در روزنامه‌نگاری سنتی است.

ثانیا، هشدار می‌دهیم که این در هم شدن مرزها ممکن است -چنان که مواردی از آن را ما نیز رصد کردیم- به عدم رعایت حقوق نویسندگان مطالب منجر شود. متاسفانه اکنون مواردی که ما امیدوارانه کم شمارشان می‌خوانیم، وجود دارد که حاکی از برداشت بی‌اجازه و بی‌رعایت حقوق و به تعبیری سوءاستفاده از محتوای تولید شده در فضای مجازی است. این موارد که اکنون بیشتر در بعضی روزنامه‌ها و به‌ندرت در مجلات به چشم می‌خورند، گستره‌ای از کژرفتاری‌ها را مانند انتشار بدون نام مولف، نشر بدون اشاره‌ به وبسایت یا وبلاگ صاحب حق معنوی، تغییر نام مولف، حک و اصلاح و ویرایش بی‌اجازه‌ی متون و… را در بر می‌گیرد. بریدن و چسباندن یا به اصطلاح اهالی دنیای مجازی «کپی-پیست» که روزی مختص دنیای مجازی بود حال دامن نشریات کاغذی را نیز گرفته است. به گمان ما راه حل ابتدا در رعایت آن در دایره‌ی دنیای مجازی و سپس مبارزه‌ی پی‌گیر با مصداق‌ها و درخواست مراعات حقوق در نشریات سنتی نهفته است.

ما اعضای هیات داوران دومین جشنواره‌ی وب‌سایت‌ها و وبلاگ‌های موسیقی ایران ضمن این که فرصت را مغتنم می‌شماریم و خوشنودی خود را از افزوده شدن چندین وبسایت قابل اعتنا به جرگه‌ی مجازیان اعلام می‌داریم و اشاره می‌کنیم که مشابه همین رشد (به‌ویژه از منظر کیفی) در وبلاگ‌نویسی موسیقایی رخ نداده است، بخشی از این امر را به کمرنگ‌تر شدن عمومی وبلاگ‌نویسی نسبت به چند سال گذشته و انتقال بخش بزرگی از جنب و جوش آن به پدیده‌ی نوظهورتر شبکه‌های اجتماعی منتسب می‌دانیم و بخشی را نیز با این حقیقت مرتبط می‌پنداریم که نزد بسیاری از فعالان این عرصه، وبلاگ‌نویسی سکوی پرتابی است به سوی موسیقی‌نویسی حرفه‌ای و اغلب چندان در آن می‌پایند تا جواز عبور به مرحله‌ای به زعم ایشان بالاتر را بیابند؛ در نتیجه به نظر ما امکان انباشت تجربه محدود و رشد کیفی کند خواهد شد.

تاکید نخستین بیانیه‌ی ما، مبنی بر اهمیت بی چون و چرای محتوا و امکان به کارگیری امکانات فنی دنیای مجازی به نفع آن، همچنان به قوت خود باقی است. هر چند در دومین دوره نیز شاهد استفاده‌ی خلاقانه‌ای از ترکیب این دو نبودیم، اما مواردی وجود داشت که به نحوی نسبتا مطلوب جنبه‌های مختلف آن را بازمی‌نمایاند.

انتخاب وبلاگ و وبسایت برگزیده کماکان مانند دوره‌ی نخستین از طریق رصد توسط داوران صورت پذیرفته است. از همین رو مثل دوره‌ی پیشین، دور از ذهن نیست اگر وبلاگ یا وبسایتی از دید داوران دور مانده باشد. علاوه بر این در جنشواره‌ی دوم تفسیر گسترده‌تری از محتوای مرتبط با موسیقی مد نظر داوران قرار گرفت که می‌توان ردپای آن را در کاندیداهای وبسایت برگزیده مشاهده کرد.

هیات داوران «نخستین جشنواره‌ی وبلاگ‌ها و وب‌سایت‌های موسیقی ایران» ضمن تشکر از همه‌ی شرکت‌کنندگان در جشنواره و سپاس از برگزارکنندگان و حامیان، توجه فعالان در این حوزه را به تمرکز بیش از پیش بر بهبود کیفیت و خلاقیت در ارائه‌ی محتوا جلب کرده و اذعان می‌دارد با کمرنگ‌تر شدن مرز مصنوعی میان جهان مجازی و حقیقی، امکان دسترسی‌پذیرسازی منابع مکتوب یکی از برتری‌های غیر قابل رقابت دنیای مجازی است که متاسفانه کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد.
پویا سرایی
پیمان سلطانی
آروین صداقت‌کیش
حمیدرضا عاطفی
سید ابولحسن مختاباد

6 دیدگاه

  • منتقد
    ارسال شده در آبان ۲۰, ۱۳۹۱ در ۸:۵۳ ب.ظ

    سلام
    شدیدا با انتخاب یک سایت با فعالیت موسیقی تجاری و مردم پسند به عنوان سایت برتر مخالف هستم. سایت های مردم پسند درآمدزایی بالایی دارند و به هر حال یک سایت موسیقی مردم پسند می تواند از هر سایت دیگری پربازدید تر باشد (حتی از سایت پربازدیدترین روزنامه های کشور)، چون ۹۹% از ایرانیان به موسیقی مردم پسند گرایش دارند. وقتی که یک وبسایت درآمد بالایی دارد، امکانات و رفاه بیشتری در دنیای مجازی هم دارد. جدا از این مقایسه چنین سایت هایی با سایت هایی با فعالیت موسیقی هنری کار درستی نیست. به جای انتخاب وبسایتی که صاحب آن آشنایی به موسیقی ندارد و صرفا برای پول کار می کند، باید انگیزه رقابت را برای سایت هایی که با کلی تلاش و بدون هیچ درآمد و سرمایه به موسیقی هنری و موسیقی واقعی می پردازند محیا کرد. هدف چیست؟ هدف جشنواره وبسایت ها حمایت از هنر معرفی شده بود.
    این جشنواره باید فضایی برای پیشرفت موسیقی هنری فراهم کند. سایت های تجاری به اندازه کافی حمایت می شوند، اما متاسفانه هیچ نهاد و سازمان دولتی و غیر دولتی نیست که از موسیقی هنری حمایت کند.
    یک نفر علاقمند، موسیقیدان یا دانشجوی موسیقی با کلی زحمت و با اتکا به دانشش و فقط برای پیشرفت هنر یک وبسایت ایجاد می کند و بدون هیچ هدف مالی به نوشتن مشغول می شود. این واقعا در قبال یک سایت تجاری که هرکسی می تواند با مقداری سرمایه آن را داشته باشد، کمتر است؟
    مرسی، به هر حال ممنون و موفق باشید

  • ارسال شده در آبان ۲۰, ۱۳۹۱ در ۸:۵۹ ب.ظ

    دوست گرامی منظور شما کدام سایت است؟ سایت گلها اول شد که تجاری نیست.

  • آروین صداقت کیش
    ارسال شده در آبان ۲۰, ۱۳۹۱ در ۱۱:۴۲ ب.ظ

    دوست عزیز منتقد؛
    علاوه بر این که سایت برگزیده ی امسال گلها بود که سایتی تجاری نیست، میزان بازدید کننده نیز جزء عوامل مورد بررسی هیات داوران جشنواره ی اول و دوم نبود. به طور کلی در این دو دوره توجه اصلی به محتوای ارائه شده و مفید بودن آن برای فضای موسیقی، فارغ از سبک و گونه بود. به بیان دیگر همان طور که در جشنواره ی گذشته نیز توضیح داده بودیم ما می کوشیم سبک ها و گونه های موسیقی را بر یکدیگر برتری ندهیم بلکه کیفیت پرداختن به هر یک را معیار داوری قرار دهیم.

    از طرف هیات داوران

  • منتقد
    ارسال شده در آبان ۲۱, ۱۳۹۱ در ۱۲:۲۱ ب.ظ

    من با هر کدام از هم دانکشده ای هایمان درباره این جشنواره صحبت کردم، دقیقا این مسئله مطرح شد. وقتی که گفته میشه “جشنواره وبسایت های موسیقی ایران”، پس باید “موسیقی” را مد نظر قرار داد.
    «موسیقی ما»
    اصلا من در این لحظه کاری به سبک و سیاق سایت ندارم که از چه سبک موسیقی حمایت می شود و اصلا این موسیقی ها از تئوری موسیقی و اصول برگرفته شده یا خیر. کاری ندارم که اکثر آهنگسازان این سبک ها می توانند مفهوم گام و تونالیته را توضیح دهند یا نه!
    ولی چنین سایتی اصلا یک سایت علمی نیست. شما یک سایت خبری را در کنار یک سایت علمی قرار داده اید و معرفی کرده اید. مثل این است که سایت برتر، بخش موسیقی سایت روزنامه همشهری باشد. پس با این حساب بخش همشهری و ده ها سایت روزنامه های دیگر هم می توانستند کاندیدا باشند!
    اگر قرار است یک سایت خبری انتخاب شود، پس یک جشنواره برای سایت های خبری برگزار می کردید.
    برادر من هم که فروشنده است، می تواند با چند میلیون تومان سرمایه یک سایت خبری موسیقی یا هر سایت خبری دیگر راه اندازی کند و در مدت کوتاهی صفحات اول گوگل را به خود اختصاص دهد، بدون آنکه بررسی تکنیکی موسیقی داشته باشد. فرزاد فرزین فلان روز کنسرت دارد… گروه راک ایکس، سازهایشان را شکستند…
    فکر می کنم یک تفاوت ویژه ای بین سایت زنان موسیقی و موسیقی ما وجود داشته باشد، و آن اینکه سایت زنان موسیقی یک سایت موسیقی است و سایت موسیقی ما یک سایت خبری با تمرکز بر روی حاشیه کنسرت های پاپ و راک.
    همان سایت گلها هم بررسی تکنیکی و تئوری ندارد و تنها یک آرشیو است. شاعر و آهنگساز فلان موسیقی درج شده اند و امکان یک جستجو ترتیب داده شده. فکر می کنم کاندیدای خوبی برای بخش موسیقی جشنواره طراحی وبسایت باشد.
    من انتظار داشتم که یک فضای مثبت “هنری” و ایجاد احساس انگیزه و حمایت برای “هنرمندان موسیقی” به وجود بیاید.

  • آروین صداقت کیش
    ارسال شده در آبان ۲۵, ۱۳۹۱ در ۶:۴۸ ب.ظ

    دوست عزیز منتقد؛
    پیش از هر چیز بگویم که این تفسیر شماست از اهداف، آیین نامه ها و عملکرد جشنواره که بخش بزرگی از آن با آنچه ما رسما اعلام کرده بودیم، منطبق نیست. جشنواره همان طور که به درستی گفته اید «جشنواره ی وبسایت ها و وبلاگ های موسیقی ایران» نام دارد پس به نظر ما نه «موسیقی» بلکه «وبسایت ها و وبلاگ های» موسیقی و نحوه ی عملکردشان نسبت به موسیقی باید مورد ارزیابی و بررسی قرار گیرد.
    روشن نیست اصطلاح «سایت علمی» که به کاربرده اید دقیقا به چه معناست. آیا منظور سایتی است که مطالب علمی دارد؟ اگر به چنین معنایی به کار برده اید باید بگویم که علمی بودن جزئی از فاکتورهای انتخاب نبوده است زیرا تایید آن نیاز به فرآیندی دارد که در خود دنیای علم هم بسیار طولانی و پیچیده است. ما می توانیم در مورد صحت محتوا تا حدودی تحقیق کنیم اما فرآیند داوری علمی (که در نشریات پژوهشی گاه به بیش از شش ماه برای یک مقاله نیز می رسد) چیز دیگری است که از توانایی های چنین جشنواره ای خارج است. برای آن که بتوانید پیش خودتان قضاوت کنید به این سایت ها نگاهی بیاندازید: http://www.mehregani.ir و http://anthropology.ir/branches_music_sound و http://www.oirvm.com اگر درست منظورتان را فهمیده باشم اینها هم سایت های علمی مرتبط با موسیقی محسوب می شوند اما هر یک بنا به دلایلی نمی توانستند برگزیده ی ما باشند.
    سایت های دیگری هم که به آنها اشاره کرده اید تنها به دلیل تعریف آیین نامه ی جشنواره برای شرکت در این بخش (سایت و وبلاگ برگزیده) که صراحتا تاکید می کند باید انحصارا به موسیقی بپردازند (و نه این که بخشی از آن مانند صفحه ی موسیقی همشهری آنلاین مختص موسیقی باشد)، از رقابت حذف می شوند وگرنه چه بسا که داوران آنها را نیز در زمره ی کاندیداها قرار می دادند. علاوه بر آن هر سایت یا وبلاگی که یکی از داوران یا اعضای هیات برگزاری جشنواره در مدیریت آن نقشی داشته باشند طبق قوانین ما (برای بیطرفانه ماندن داوری ها) حق شرکت در این بخش را ندارند بدین ترتیب بخش موسیقی همشهری به مدیریت ابوالحسن مختاباد، گفتگوی هارمونیک به دلیل سردبیری سجاد پورقناد، مهرگانی به دلیل شرکت من در شورای نویسندگانش، وبلاگ های شخصی داوران و … از شرکت در این رقابت محروم بودند.
    برادر شما و البته هر کس دیگری، در صورت تمایل به سرمایه گذاری، می تواند یک سایت به گفته ی شما علمی نیز تاسیس کند و همان پولی را که به خبرنگاران می پردازد به سردبیری کارکشته، محققان و نویسندگان مقالات بپردازد. بنابراین مثالی که زده اید نشان نمی دهد که راه اندازی و اداره ی سایتی مثل موسیقی ما کاری سهل و آسان است و آن دیگری دشوار.
    به صراحت و برای چندمین بار اعلام می کنم که اختصاص صفحات اول گوگل، تعداد بازدیدکنندگان فراوان و فاکتورهای مربوط به جمعیت که هم به خودی خود نشانه ی ارزشمندی نیستند و هم با ترفندهای فنی قابل دستکاری اند، تاثیری در بررسی های ما نداشته اند.
    نوشته اید «من انتظار داشتم که یک فضای مثبت “هنری” و ایجاد احساس انگیزه و حمایت برای “هنرمندان موسیقی” به وجود بیاید». این انتظار شما ضمن آن که محترم است، اما با روندها و تعاریف جشنواره منطبق نبوده است. ما قرار نبوده از هنرمندان موسیقی حمایت کنیم اگر چه این امر بسیار پسندیده است. بلکه ما قرار بوده است رقابتی میان وب نگاران و موسیقی نویسان فضای مجازی برگزار کنیم و از این طریق به طور غیر مستقیم انگیزه ی نویسندگی در فضای مجازی را افزایش دهیم و احتمالا باعث افزون شدن کیفیت شویم.
    کیفیت مورد بحث ما لزوما با آنچه شما «بررسی های تکنیکی» نامیده اید، یکی نیست. از دیدگاه مربوط به این جشنواره، یک خبر یا گزارش یا حتا گزارش تصویریِ با کیفیت همان قدر ارزشمند است که یک مقاله ی دقیق و روشنگر، بنابراین ما مجموعه ای از همه ی عوامل را در نظر گرفته و سپس به انتخاب کاندیدا دست زدیم. انتخاب بر اساس تعاریف و آیین نامه های موجود جشنواره باعث شد که در میان کاندیداهای انتخاب شده؛ گرایش ها، سبک ها و نحوه های مختلف پرداختن به موسیقی به چشم بخورد. شاید در دوره های بعد هیات داوران با تفکیک انواع مختلف سایت ها و وبلاگ های برگزیده بتوانند تغییری را که مورد نظر شماست ایجاد کنند.
    شاید جالب باشد که بدانید در دوره ی گذشته نگرانی ای معکوس نقد شما وجود داشت؛ یعنی دست اندرکاران سایت های خبری-تحلیلی نگران بودند که چون اکثر داوران خود گرایش های دیگری دارند این گرایش ها را در انتخابشان دخالت داده و به هنگام سنجش میان سایت های خبری-تحلیلی و سایت هایی که بیشتر بر مقالات تکیه دارند، رای به برتری دسته ی دوم بدهند.
    از طرف هیات داوران

  • سینا
    ارسال شده در آبان ۲۶, ۱۳۹۱ در ۱۱:۵۶ ب.ظ

    ضمن تشکر از پاسخگویی و حوصله و سعه صدر جناب صداقت کیش. من فکر می کنم پس از برگزاری هر. جشنواره یا مسابقه و…. عده ای ممکن هست بر نتایج یا روند اجرایی و انتخاب نهایی معترض باشند و البته این موضوع به کرات قابل مشاهده است و به طبع هیچگاه یک جشنواره نمیتواند باعث خوشایند تمامی افراد شود. به هر حال فکر میکنم نیازی نباشد که داوران محترم در این جشنواره دست به تشریح دلایل خود بزنند به هر حال اگر ما جشنواره ای روقبول داریم نتایج انرا هم مپذیریم

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «ایران زمین»

سوال این است که آیا می‌توان خلاقیت را آموزش داد؟ و جواب این که حتا اگر هم نتوان، حداقل می‌شود با برانگیختن و آزاد گذاشتن، آدم‌های صاحب خلاقیت را تشویق به استفاده از آن کرد و پروراند. آنچه هشت آهنگساز نوجوان آلبوم ایران‌زمین و مدیر هوشیار «پروژه‌ی آهنگسازان جوان»، امیرمهیار تفرشی پور، به اعتبار موسیقی‌شان به صحنه‌ی امروزین موسیقی ما می‌آورند دقیقا پاسخی است که دیدیم.

آلبوم «در محاصره» با آهنگسازی منتشر شد

یکی از کنسرت‌های ارکستر «خنیاگران مهر» به سرپرستی و آهنگسازی بهزاد عبدی در قالب آلبوم صوتی تصویری «در محاصره» به خوانندگی محمد معتمدی، توسط نشر «پردیس موسیقی معاصر» منتشر شد. آلبوم «در محاصره» مشتمل بر یکی از کنسرت‌های ارکستر «خنیاگران مهر» به سرپرستی بهزاد عبدی که مرداد ماه سال ۱۳۹۵ به خوانندگی محمد معتمدی در تالار وحدت تهران روی صحنه رفت، در قالب یک اثر صوتی تصویری توسط نشر «پردیس موسیقی معاصر» وارد بازار موسیقی شد. این مجموعه همزمان با کنسرت‌های اروپایی ارکستر «خنیاگران مهر» در کشورهای فرانسه، سوئیس، کانادا و آمریکا نیز به صورت فیزیکی و دیجیتال در دسترس مخاطبان قرار گرفته است.

از روزهای گذشته…

مژگان چاهیان برنده جایزه اول مسابقه بین المللی آهنگسازی شد

مژگان چاهیان برنده جایزه اول مسابقه بین المللی آهنگسازی شد

در بیست و چهارمین دوره مسابقه بین المللی آهنگسازی بولونیا ایتالیا، مژگان چاهیان موفق به کسب رتبه اول شد. مسابقه بین المللی آهنگسازی در شهر “بولونیا” ایتالیا از سال ١٩٩۴ توسط تئاتر شهرداری بولونیا راه اندازی شده و هر سال برگزار می گردد و از مهم ترین مسابقات آهنگسازی در دنیا است. از آهنگسازان بزرگی که هر سال به عنوان رئیس هیات داوران این مسابقه انتخاب می شوند می توان به افراد شهیری چون: «انیو موریکونه»، «ریکاردو موتی» و «ریکاردو چلی» اشاره کرد. همچنین هر سال از داوران بین المللی برای قضاوت آثار دعوت به عمل می آید. در سال ٢٠١٢ نیز برای اولین بار از یک آهنگساز ایرانی (امیر اسلامی) در این مسابقه دعوت به عمل آمد تا به عنوان یکی از داوران به قضاوت آثار بپردازد.
کنسرت مجدد زند آوه در خانه هنرمندان

کنسرت مجدد زند آوه در خانه هنرمندان

نوید زند آوه در تاریخ ۱۶ و ۱۷ تیر ماه سال جاری (۱۳۹۰) رسیتال دیگری را در خانۀ هنرمندان ایران برگزار خواهد کرد. زند آوه در این رسیتال آثاری از آهنگسازانی چون: ناروائز، سور، گرانادوس، باریوس، دوفایا و آلبنیز و چند قطعۀ ایرانی نوشته شده برای گیتار کلاسیک از ایشان و فرزان زحمتکش اجرا خواهد نمود که رپرتواری به نسبت متفاوت در مقایسه با اجرای ماه پیش وی میباشد.
مروری بر آلبوم «حباب و سراب»

مروری بر آلبوم «حباب و سراب»

چه می‌شود آن هنگام که دو یا چند موسیقیدان که کفه‌ی ترازوی سابقه‌شان به سود آهنگسازی می‌چربد تصمیم می‌گیرند در مجموعه‌ای همنشین شوند و بداهه بنوازند؟ حاصل در نهایت چه خواهد شد؟ پله‌ی اولِ پاسخ احتمالا بسیار ساده است. ایده‌های آهنگسازانه‌شان یا حتا ایده‌های از آهنگ‌های ساخته‌شده‌شان در سرتاسر آن آفریده‌های بداهه پخش می‌شود. در حباب و سراب چنین شده است.
موسیقی مردمی، موسیقی هنری، موسیقی مردم پسند: <br>امروزه این دسته بندی ها چه معنایی دارند؟ (VII)

موسیقی مردمی، موسیقی هنری، موسیقی مردم پسند:
امروزه این دسته بندی ها چه معنایی دارند؟ (VII)

ارزشمندترین قطعات اجرا شده در طول هفته مقدس دو مجموعه از موتِت های معروف به موتِت های جایگاه ها [یِ صلیب] (Motetos de Passos) و موتِت های [بانوی] رنج ها [یِ ما] (Motetos de Dores)، هر دو از مانوئل دیاس د الیویرا هستند. در فرم اصیل شان، آنها در قالب دو گروه آواز جمعی چهاربخشی، دو فلوت، دو هُرنِ فرانسوی و باس تنظیم می شوند، اما در کامپانا یکی از گروه های آواز جمعی، بخش های مربوط به فلوت و نیز هُرن های فرانسوی توسط ویلُن ها نواخته می شوند.
موسیقی هنگام خواب

موسیقی هنگام خواب

اگر شبها برای به خواب رفتن مشکل دارید از این به بعد به موسیقی Jazz ملایم گوش کنید. تحقیقات دانشمندان نشان داده است که کافی است ۴۵ دقیقه به موسیقی Jazz ملایم، قبل از خوابیدن گوش کنید تا با آرامش بسیار به خواب شیرین فرو روید.
نگاهی به اندیشه‌های محمدرضا لطفی، از خلال نوشته‌هایش (III)

نگاهی به اندیشه‌های محمدرضا لطفی، از خلال نوشته‌هایش (III)

تغییر از درون و دریافت درون متنی موسیقی ایرانی دیگر نکته‌ی کلیدی اندیشه‌ی لطفی را تشکیل می‌دهد. این موضوع در دو جنبه بیشتر نمود دارد؛ نخست زمانی که وی به زیباشناسی موسیقی ایرانی می‌اندیشد -بویژه در برابر اندیشه‌ی وزیری- معتقد است که قواعد زیباشناسانه‌ی موسیقی ایرانی باید از دل خود این موسیقی استخراج شود به گونه‌ای با هنجار‌های زیباشناختی دیگر هنرهای ایرانی تطبیق داشته باشد هر چند در این گروه نوشته‌ها از وی کمتر کاری در این زمینه به چشم می‌خورد، اما در بحث‌های مرتبط با شیوه‌ی وزیری آن‌جا که وزیری به انتقاد از موسیقی ایرانی می‌پردازد، در جواب، این مسئله طرح می‌‌شود که قواعد زیباشناخت یک موسیقی را باید از خودش گرفت نه از جای دیگری.
ارکستر سمفونیک ونکوور و تالار ارفیوم

ارکستر سمفونیک ونکوور و تالار ارفیوم

ارکستر سمفونیک ونکوور (Vancouver Symphony Orchestra) یک ارکستر کانادایی است که در شهر ونکوور از سال ۱۹۱۹ تا کنون فعالیت دارد. برنامه های این ارکستر سالانه بیشتر از ۲۴۰۰۰۰ نفر بیننده دارد، ارکستر سمفونیک ونکوور (VSO) در ۱۲ سالن اجرا دارد ولی محل اصلی این ارکستر در سالن ارفیوم (Orpheum theatre) است. با بودجه سالانه نه و نیم میلیون دلار و ۱۴۰ اجرا در سال، این ارکستر سومین ارکستر سمفونیک کانادا میباشد.
مصاحبه ای با رنه فلمینگ (IV)

مصاحبه ای با رنه فلمینگ (IV)

علاوه بر اجرای قطعات فرانسوی، من به آرا بلا (Arabella) می روم، آثار استرائوس (Strauss) را اجرا خواهم کرد، زیرا موسیقی فوق العاده زیبایی است. هسته اجراهای من آثار وی و موزار خواهد بود به همراه موسیقی فرانسوی و بخشهایی از اشعار بل (bel)، زیرا می خواهم صدایم را جوان نگاه دارم، خود را درگیر اجراهای سنگین نمی کنم. در کنار آنها چند قطعه غیر معمول… نقشهای وردی (Verdi)، سچ (Czech) و جانک (Janacek) و احتمالا راسالکا (Russalka) که نقش محبوب من است، آثار بسیار وسیعی هستند اما از لحاظ نوع صدا آنچنان متفاوت نیستند.
اجرای افرو تنورز و صهبای کهن در خانه هنرمندان

اجرای افرو تنورز و صهبای کهن در خانه هنرمندان

سفارت آفریقای جنوبی در تهران به مناسبت روز میراث (۲۳ سپتامبر) و جشن بیست سالگی آزادی و دموکراسی این کشور برنامه فرهنگی دو روزه ای را ترتیب داده است. این برنامه در روزهای چهارشنبه و پنج شنبه، دوم و سوم مهرماه در خانه هنرمندان برگزار می گردد و ورود برای عموم آزاد و رایگان است.
نی و حسن ناهید از زبان ناصح پور

نی و حسن ناهید از زبان ناصح پور

در تاریخ ۳۰/۰۴/۱۳۸۴ پنجشنبه ساعت شش بعدازظهر، به همت وزارت ارشاد استان مازندران و خانه موسیقی نکوداشتی برای استاد حسن ناهید نوازنده چیره دست نی در دانشگاه مازندران واقع در بابلسر برگزار شد.در این جلسه صمیمی نصرالله ناصح پور رئیس هیات مدیره خانه موسیقی و هادی منتظری نوازنده کمانچه و عضو هیات مدیره کانون مدرسان خانه موسیقی، فاضل جمشیدی معاون اجرایی مدیر عامل خانه موسیقی، جمشید قلی نژاد پژوهشگر موسیقی بومی مازندران، گروه نوا به سرپرستی مجید آقاجانی و علاقمندان موسیقی ایرانی حضور داشتند.