جشنواره سایتها و وبلاگهای موسیقی و افق های پیش رو

امروز کمتر کسی پیدا می شود که نداند، اینترنت چه خدماتی را به جامعه بشری عرضه کرده است و در کنار این خدمات چه تاثیراتی مثبتی بر زمینه های ظاهرا بی ارتباطی مثل ترافیک تا محیط زیست دارد. هر ساله در نشست های متعددی در کشورمان، این موارد شمرده می شود ولی پس از پایان نشستها هیچ تغییر محسوسی روی نمی دهد.

هنوز هم بسیاری از سازمان ها و ادارات بزرگ یا فاقد سایت هستند یا سایتی کارآمد ندارند و همچنان سرعت اینترنت در ایران با استانداردهای جهانی فاصله ای نجومی دارد.

اما آمارها از دسترسی ایرانیان به اینترنت چه می گویند؟
آمارهای مختلفی در چند ماه اخیر منتشر شده که بعضی استفاده ۳۶ و بعضی ۲۴ میلیون نفر در ایران را از اینترنت ثبت کرده اند.

هرچند آمارهای متناقضی از تعداد کاربران اینترنت در ایران منتشر شده و این تلورانس بزرگ ۱۲ میلیونی، کار را برای بررسی کارشناسان آمار سخت کرده است ولی حتی همین تلورانس آماری هم برای جامعه موسیقی ایران که جدی ترین سایتهای مربوط به موسیقی کلاسیک آن به طور میانگین، به ندرت بازدید کننده روزانه ۴ هزار نفری دارند، نشان می دهد که در همگانی کردن این فناوری، هنوز به اول راه هم نرسیده ایم.

هنوز بخش بسیار کوچکی از جامعه ما، مشغول پیگیری حتی نیمه حرفه ای مسائل موسیقی هستند و از همین جامعه کوچک هم هنوز بخش کوچک تری با مشهورترین پایگاه های اطلاع رسانی موسیقی آشنایند.

باز از میان این عده، جامعه کوچکتری از اجتماع اهل موسیقی وجود دارد که این پایگاه ها را می شناسند و بعضی هم دست به قلم دارند و گاهی مطالبی می نویسند که در این میان هم عده معدودی هستند که تفاوت سایت و وبلاگ را می دانند و از آنها در راستای کاربری اصلی شان استفاده می کنند.

از این تعداد نیز تعداد کمتری در لیست شرکت کنندگان این دوره جشنواره سایت ها و وبلاگهای موسیقی شرکت کرده اند که مجموعا حدود ۵۵ اثر تایید شده را در بر می گیرد.

امسال بر خلاف سال گذشته که آثار زیادی در شاخه های خبر و عکس داشتیم، به حدی در این دو شاخه آثار کم بود که به ناچار این دو شاخه امسال از شرکت در مسابقه باز ماندند ولی از طرف دیگر میزان مقالات ارسالی رشد داشته است.

شاید انتظار فرستاده شدن مطالب بیشتر یا بالاتر رفتن بازدید سایتها برای شرایط فعلی دسترسی به اینترنت در ایران کمی ایده آلیستی باشد چراکه به گواه آمارهای موجود، هنوز ۸۴% کسانی که در ایران به اینترنت دسترسی دارند از سرویس دایال آپ استفاده می کنند.

شیوه طراحی سایت ها و امکانات آنها رو به گسترش و پیشرفت است و از طرفی هرچه می گذرد، استفاده بهتر از امکانات جدید بیشتر وابسته به وجود سرعت بالای اینترنت می شود و متاسفانه در حال حاضر تنها نزدیک به شانزده درصد از کل بینندگان ایرانی سایتها، امکان استفاده از اینترنت پر سرعت دارند.

این واقعیت غم انگیز در عصری که میانگین سرعت اینترنت در جهان حدود ۶ مگ در ثانیه است در ایران جریان دارد و همین کندی سرعت باعث می شود بسیاری از کاربران تنها برای اموری که انجام دادنشان به صورت اجباری از طریق اینترنت امکان پذیر است از این ابزار استفاده کنند چه برسد به اینکه کاربر دایال آپ در زمان اشغال بودن تلفن به خواندن یک مطلب تحلیلی آن هم با نمونه های صوتی و تصویری بپردازد.

این واقعیت غم انگیز را نباید فراموش نکنیم که ایران اگر ۶ کشور پس از خود را پشت سر بگذارد، کندترین اینترنت جهان را خواهد داشت!

شاید با مرور این آمارها با خود بگویید که چه دلیلی دارد در اوضاع کنونی دسترسی به اینترنت در ایران، یک جشنواره تخصصی موسیقی هم در اینترنت داشته باشیم؟ اعتقاد ما بر این است که نه تنها این کمبود ها نباید انگیزه ما را در ادامه دادن این مسیر کم کند، بلکه باید عزم ما را قوی تر کند تا موجب ترقی وضعیت کنونی شویم. شهری که تنها یک مدرسه دارد، مدرسه سازی در آن ضروری تر است تا شهری که چند هزار مدرسه دارد.

اگر به فهرست سل هر روز سر بزنید، متوجه می شوید که امروز هم با تمام مشکلات و کمبودهای مادی و معنوی در زمینه موسیقی، هر روز به طور میانگین ۲۵ تا ۳۰ خبر، گزارش، نقد و مقاله موسیقی منتشر می شود.

تقریبا هیچ کنسرتی نیست که خبر برگزاری آن روی اینترنت قابل دیدن نباشد و این فعالیت ها سال به سال رو به گسترش است، سه سال پیش فقط در روزهای برگزاری جشنواره های موسیقی مثل فجر شاهد تولید این حجم نوشته موسیقایی بودیم ولی امروز در شرایط عالی این حجم تولید نوشته دیده می شود.

این کمیت ماه به ماه رشد دارد ولی متاسفانه کیفیت رشد چندانی نداشته و به عقیده بسیاری از اهل فن، در قیاس با رشد کمیت، نه تنها پیشرفتی نداشته بلکه افول هم داشته است.

امیدواریم جشنواره سایت ها و بلاگ های موسیقی بتواند با استمرار خود در سالهای آینده، در افزایش کیفیت تولیدات سایت ها و وبلاگ ها تأثیر مثبتی به جای گذارد و انگیزه ای برای پیشرفت کیفی آثار نوشتاری را به جامعه وب نگاران فارسی زبان موسیقی بدهد.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

خسرو جعفرزاده درگذشت!

متاسفانه با خبر شدیم، خسرو جعفرزاده، موسیقی شناس و معمار و از نویسندگان ثابت سایت گفتگوی هارمونیک، بدورد حیات گفت و جامعه نویسندگان موسیقی ایران را در اندوه و درد باقی گذاشت. ژورنال گفتگوی هارمونیک، این واقعه دردناک را به همسر هنرمند او پروفسور فروغ کریمی و علاقمندان نوشته های او تسلیت گفته و امیدوار است به زودی انتشار آثار منتشر نشده او را از سر بگیرد. در ادامه نوشته ای از علیرضا میرعلی نقی نویسنده نام آشنای عرصه موسیقی و محقق تاریخ معاصر موسیقی ایران را در این باره می خوانید:

دنبال ساز دست دوم می‌گردید؟

گاه از زبانِ آنها که تصمیم گرفته‌اند به دنیای موسیقی گام بگذارند می‌شنویم که دنبال یک «ساز دست دوم» هستند؛ احتمالاً با این ذهنیت که قیمت‌اش ارزانتر باشد یا اینکه اگر از ادامه‌ی راه منصرف شدند، زیاد متضرر نشوند.

از روزهای گذشته…

پروانه های موسیقی ایران (I)

پروانه های موسیقی ایران (I)

پس از انقلاب مشروطه و ضبط اولین نواهای موسیقی در سال ۱۲۸۴ ش و تاثیر آن در روند تاریخ اجتماعی ایران در سال ۱۲۹۱ ش بانوان هنرمند از خلوت دربار بیرون آمده و به ضبط آثار موسیقی پرداختند که افتخار خانم- زری خانم و امجد خانم اولین های ضبط آثار موسیقی بانوان هنرمند بودند.
بوطیقای ریتم (IV)

بوطیقای ریتم (IV)

حال باز می‌گردیم به موضوع مشکاتیان و آثارش، و پرسش‌مان که حالا مجبوریم بگوییم درباره‌ی ویژگی‌های زمانی قطعات او بوده است. چه چیزی موجب می‌شود که وقتی به آثارش گوش می‌سپاریم او را متفاوت از دیگران بدانیم؟ آیا متر قطعات‌اش متفاوت از دیگران است؟ آیا الگوهای متریک متعدد در یک قطعه شکل می‌گیرد؟ الگوی تاکیدی نامتعارفی دارد؟ الگوی دیرندی یا ریتمیک بدیعی آفریده است؟ یا برهم‌کنش میان متر و ریتم در قطعات او به نوعی تازگی دارد؟ رابطه‌ی واحدهای خُردِ سازنده‌ی ریتم برای شکل دادن جمله‌ها («گروه‌سازی» Grouping) متفاوت است؟
خداحافظی بی بی کینگ و بازگشت فرانک سیناترا

خداحافظی بی بی کینگ و بازگشت فرانک سیناترا

بی.بی. کینگ (B.B. King) گیتاریست افسانه ای بلوز قصد دارد در اوایل سال آینده یک سری برنامه اجرا کند که “تور خداحافظی بی.بی. در بریتانیا” (B.B.’s Farewell U.K. Tour) نام دارد. برای این پنج اجرای استادیومی، گیتاریست نام دار ایرلندی، گری مور (Gary Moore) به کینگ خواهد پیوست. قرار است در هر کنسرت گری مور برنامه آغاز را اجرا کند و به احتمال زیاد در برنامه پایانی نیز به کینگ ملحق شود.
نشست تخصصی پایگاه های مجازی موسیقی کلاسیک ایران

نشست تخصصی پایگاه های مجازی موسیقی کلاسیک ایران

امرزه دغدغه تمام کسانی که در عصر حاضر زندگی میکنند یعنی دوره ای که ما آن را با نام دنیای ارتباطات و فناوری اطلاعات میشناسیم کسب خبر از اتفاقات رخ داده در سراسر جهان و آشنا شدن با خواستگاها و اندیشه مردمان دیگر سرزمین میباشد.
جورج موستکی (II)

جورج موستکی (II)

موستکی که در جریان حوادث ماه می ۶۸ فرانسه خود را هنرمندی متعهد می دانست، ترانه ای رومانتیک که از بیگانه ای اثیری، خیالبافی آرام و بی تعلق، به نام «بیگانه» (Le Métèque) صحبت می کرد، ساخت و سال ۱۹۶۹ اجرا کرد. این ترانه اولین موفقیت بزرگ بین المللی جورج بود که شروع حرفه هنری او را رقم زد و درِ بیش از شصت کشور دنیا را به روی او گشود. موستکی موفق به دریافت جایزه ی بزرگ آکادمی شارل کرو (l’Académie Charles Cros) برای این ترانه شد.
نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (XIV)

نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (XIV)

در هر حال باید برای این منطقه بزرگ فرهنگی نامی مناسب داشته باشیم که مورد قبول و قابل استفاده برای تمام نژادها، اقوام و ملت ها با ادیان و زبان های مختلف شان باشد. همان طور که در اروپا چنین است و ملت ها و نژادهای مختلف این منطقه با وجود اختلافاتی که در مقوله حکومت و سیاست داشته و جنگ های خانمان سوزی که با هم کرده اند، در مقوله های فرهنگی، هویت و تاریخ مشترک اروپایی دارند.
شناخت کالبد گوشه‌ها (VIII)

شناخت کالبد گوشه‌ها (VIII)

نوازنده‌ی ردیف‌دان مدرسی‌ای مثل طلایی نوعی دستور زایشی را برای آن می‌خواهد که بر انجماد ردیف غلبه کند. هدف اصلی تحلیل، بالاتر و اولی‌تر از یک کنش موسیقی‌شناسانه، رهایی ردیف از قید تصلبی است که امروزه کم و بیش همه به روی دادن آن معترف‌اند. او می‌خواهد انجماد را از طریق به بیان درآوردن اجزای امر منجمد در هم بشکند. و ناخواسته وضعیتی را طرح میکند که در پس یک پرسش نخستین پدید می‌آید. پرسش این است که آیا ما می‌توانیم صرفا با دانستن نوع گسترش یا کالبدشناسی گوشه‌ها از مرز عینیت‌یافتگی منجمد آنها عبور کنیم و مثلا برای فلان گوشه یک مقدمه‌ی دیگر طراحی کنیم؟ اگر چنین کنیم یکی از ویژگی‌های مد را در نگاه‌های محافظه‌کارتر سلب کرده‌ایم.
نقدی بر عملکرد چند سالۀ اخیر پرویز مشکاتیان

نقدی بر عملکرد چند سالۀ اخیر پرویز مشکاتیان

مطمئنا نام و آثار پرویز مشکاتیان آنچنان با فرهنگ موسیقی معاصر ایران عجین گشته که می توان وی را از بزرگترین و تاثیرگذارترین نوازندگان وآهنگسازان سه دهۀ اخیر ایران به حساب آورد.
آموزش ساز، کاری دانشگاهی نیست (VII)

آموزش ساز، کاری دانشگاهی نیست (VII)

اصل مطلب این است که به‌هرحال ما مکتب آهنگسازی و آفرینش موسیقی نداشتیم و عمل آفرینشی در رابطه با موسیقی توأم بوده باکار اجرای موسیقی. و کار فی‌البداهه نوازی بر مبنای یک مبانی ملودیک فراگرفته‌ای که هر بار یک شاخ و برگ نوینی رویش گذاشته می‌شده؛ کارآفرینشی بوده اما به‌صورت قطعه ثابت شده که به‌صورت یکسان روی کاغذ بیاید و اجرا شود نبوده است و نداریم. اغلب کشورهای شرقی هم ندارند و اروپایی‌ها نیز قبل از اکول دو نوتغدام در قرن سیزدهم نداشتند. این واقعیتی است و سرشکستگی هم ندارد. ما نوع دیگری از موسیقی داشتیم.
بسامه موچو یا مرا ببوس!

بسامه موچو یا مرا ببوس!

چندی قبل به بهانه درگذشت یکی از ترانه سرایان لاتین به نام “کونسوئلو ولازکوئز” مطلبی تهیه کردیم و در آن راجع به یکی از ترانه های جاودانه این شاعر که در اغلب کشورها از شهرت بسیاری برخوردار است صحبت شد. این ترانه Besame Mucho (مرا ببوس) نام دارد که توسط خواننده ها و گروه های بسیاری به زبانهای مختلف اجرا شده است.