مراسم دومین جشنواره ی وب‌سایت و وبلاگ‌های موسیقی ایران

امروز ساعت ۱۶:۳۰ در خانه هنرمندان، مراسم اختتامیه دومین جشنواره ی وب‌سایت و وبلاگ‌های موسیقی ایران برگزار شد. این برنامه ابتدا با خیر مقدم گویی سخنران برنامه علیرضا پورامید آغاز و شد و در ابتدا دبیر جشنواره، سجاد پورقناد گزارشی از عملکرد جشنواره را ارائه داد. پس از سخنرانی دبیر جشنواره، حمیدرضا اردلان پشت تریبون قرار گرفت و به ایراد سخنرانی درباره فلسفه و دنیای مجازی پرداخت.

در ادامه برنامه کلیپی از جشنواره پیشین سایت ها و وبلاگهای موسیقی نمایش داده شد. پس از نمایش کلیپ، دکتر محمد سریر، رئیس هیات مدیره خانه موسیقی به روی صحنه آمد و درباره نقش اینترنت در گسترش علم و فرهنگ به ایراد سخنانی پرداخت.

پس از سخنرانی محمد سریر نوبت به سخنرانی مدیر عامل خانه موسیقی حمیدرضا نوربخش رسید، سخنرانی نوربخش در زمینه معضلات نقد موسیقی در اینترنت بود.

پس از سخنرانی نوربخش نماینده هیات داوران، آروین صداقت کیش به روی صحنه آمد و بیانیه هیات داوران را قرائت کرد.

پس از این قسمت نام برگزیدگان دومین جشنواره ی وب‌سایت و وبلاگ‌های موسیقی ایران قرائت شد که متن آن به شرح زیر بود:
هیات داوران دومین جشنواره ضمن عرض شادباش به همه‌ی شرکت‌کنندگان، اعلام می‌دارد که رقابت در دو رشته‌ی «خبر» و «عکس» در هر دو بخش اصلی و جنبی، به دلیل نرسیدن به حد نصاب، برگزار نشد.

در ۵ رشته‌ی دیگر، داوران پس از بررسی دقیق آثار رسیده به دبیرخانه‌ی جشنواره برگزیدگان را در دو بخش جنبی و اصلی به شرح زیر اعلام می‌دارد:
در رشته‌ی گزارش، در بخش جنبی: سید اصغر نوربخش با گزارش «لغو کنسرت رسمی توسط رسانه غیر رسمی» منتشر شده در روزنامه‌ی ایران؛ به خاطر «پرداختن به موضوعی با اهمیت برای دنیای موسیقی، صراحت و شجاعت رسانه‌ای و خلاصه گویی».

در بخش اصلی همین رشته: صبا رادمان با گزارش «تالارهای خالی حکایتی دیگر روایت کردند» منتشر شده در سایت موسیقی ایرانیان، به خاطر «عنوان گویا، موفقیت در بردن خواننده به دنیای گزارش و دیدگاه متفاوت».

***

در رشته‌ی گفتگو، بخش جنبی: زینب مرتضایی فرد با گفتگوی «ارشاد مثل پدری است که فرزندانش همیشه گلایه دارند» منتشر شده در روزنامه‌ی جام جم، به دلیل «انتخاب به‌جای فرد مورد مصاحبه، منسجم بودن مصاحبه و طرح پرسش‌های نسبتا بدیع و چالش برانگیز».

همین طور در بخش اصلی: جعفر صیدانلو با گفتگوی «آغاز به کار مکتب خانه‌ی میرزا عبدالله در گرگان» منتشر شده در وبلاگ هیچ، به دلیل «پرداخت متن مناسب، انسجام مصاحبه و توجه به موضوع فعالیت هنری خارج از پایتخت».

***

در رشته‌ی نقد: به دلیل پایین بودن کیفیت فنی نقدهای ارسال شده به جشنواره، هیچ یک را شایسته‌ی عنوان برگزیده ندانست و تنها از دو اثر تقدیر به عمل می‌آورد.

در بخش جنبی: تقدیر از سید اصغر نوربخش با نقد «ساز به مثابه سلاح» منتشر شده در روزنامه‌ی ایران.

در بخش اصلی: تقدیر از علی شریفی با نقد «نقدی بر آرشیوداران مجموعه لوله‌های فنوگراف در حال نابودی؛ گنج پنهان» منتشر شده در وب‌سایت آوای گلپا.

***

در رشته‌ی مقاله و در بخش جنبی: علی نجفی ملکی با مقاله‌ی «تکنیک‌های نی و محدودیت‌های آن» منتشر شده در روزنامه‌ی آرمان، به خاطر «شرح موجز و همه فهم شیوه‌های مختلف نوازندگی یک ساز و بیان روان و قابل فهم»

همچنین در بخش اصلی: هیات داوران به دلیل ارزش دیگر آثار رسیده به جشنواره در این بخش علاوه بر مقاله‌ی برگزیده، دو اثر دیگر را نیز با عنوان دوم و سوم برگزید: علی نوربخش با مقاله‌ی «اصول نوازندگی ویلن» منتشر شده در گفتگوی هارمونیک (هارمونی تاک) به دلیل «آموزندگی، سادگی متن و تعامل با خوانندگان»؛ مقام سوم، شاهین مهاجری با مقاله‌ی «کدینگ گام‌ها» منتشر شده در گفتگوی هارمونیک (هارمونی تاک) به خاطر «نظریه‌ی فنی موفق با آوردن دگره‌ای از روش از پیش موجود و امکان گسترش و بهره‌برداری از آن در شاخه‌های دیگر موسیقی»؛ مقام دوم.

کامیار صلواتی با مقاله‌ی «دو نمود از یک تفکر» منتشر شده در وب‌سایت گفتگوی هارمونیک (هارمونی تاک) به علت «استفاده‌ی نسبتا مناسب از منابع، نگاهی تقریبا غیر تقلیدی به رابطه‌ی معماری و موسیقی و نثر پرداخته‌ی متناسب با موضوع»؛ مقاله‌ی برگزیده و مقام اول.

***

در رشته‌ی یادداشت در بخش جنبی: سهیلا صدیقی با یادداشت «چه‌کسی از زیرزمین‌های شهر خبر دارد؟» منتشر شده در خبرگزاری ایسنا به خاطر «پرداختن به دور از هیجان‌زدگی به موضوعی حساسیت برانگیز»

و نیز در بخش اصلی، نیکو یوسفی با «سرمقاله» شماره‌ی چهارم مجله‌ی اینترنتی زنان موسیقی ایران منتشر شده در وب‌سایت زنان موسیقی ایران به دلیل «نثر محکم و شیوا، نگاه خاص به موضوعی ظاهرا معمولی و طرح دشواری‌های پیش روی زنان».

***

هیات داوران پس از بررسی شمار زیادی از سایت‌ها و وبلاگ‌های مرتبط با موسیقی و غربالگری آنها بر طبق آیین‌نامه‌ی داوری جشنواره سه کاندیدا برای وبلاگ برگزیده و سه کاندیدا نیز برای وب‌سایت برگزیده انتخاب کرد و در نهایت از میان آنها یک وبلاگ و وب‌سایت را برگزید:
در قسمت وبلاگ برگزیده: هیات داوران ضمن تقدیر نمادین از وبلاگ دهلچی به دلیل طنز تاثیرگذار و نقد بسیار عمیق روی‌دادها و شخصیت‌ها در موسیقی ایران و اظهار تاسف از به‌روز نشدن آن، وبلاگ‌های «گریزی بر موسیقی اصیل ایرانی» به مدیریت محمدجواد صحافی و «مرورستان» به مدیریت مشترک ساره رستاخیز را به ترتیب به دلیل «پی‌گیری همراه با شوق و علاقه به موسیقی ایرانی و تلاش برای شرح و نقد روندهای موسیقی کلاسیک ایران» و «تمرکز و پوشش قابل توجه حوزه‌ی نقد و معرفی کوتاه آلبوم‌های موسیقی از طریق جمع‌آوری نوشتارهای موجود در فضای مجازی و غیر از آن، به شکلی بی‌طرفانه» شایسته‌ی تقدیر دانست.

و وبلاگ «فرهنگ موسیقی ما» به مدیریت هوشنگ سامانی را نیز به دلیل «نوشتن پی‌گیر درباره‌ی موسیقی، توجه روزنامه‌نگارانه به بعضی زوایای کم تر مورد بررسی در حیات موسیقایی در ایران، نگاهی مردم‌نگارانه و تالیفی بودن و کیفیت مناسب پُست‌ها» شایسته عنوان وبلاگ برگزیده‌ی امسال دانست.

***

و سرانجام در قسمت وب‌سایت برگزیده هیات داوران وب‌سایت‌های «زنان موسیقی ایران» به سردبیری نیکو یوسفی و «موسیقی ما» به مدیریت مهدی عزیزی را به ترتیب به دلیل «پرداختن به موضوع بسیار با اهمیت زنان در موسیقی ایران، برخورد خلاق و حرفه‌ای در این حوزه، تولید محتوای قابل توجه در مدتی اندک و طراحی مناسب» و «تمرکز پررنگ‌تر بر موسیقی مردم‌پسند به ویژه خبررسانی بسیار سریع و جامع در این حوزه و طراحی مناسب، تعامل قابل اعتنا با خوانندگان سایت و هنرمندان رشته‌های مختلف» شایسته‌ی تقدیر دانست.

با تغییری در نگرش نسبت به محتوای مرتبط با موسیقی که در سال گذشته تنها نوشتار درباره‌ی موسیقی فرض شده بود، هیات داوران وب‌سایت پروژه‌ی «گل‌ها» به مدیریت جِین لویسون را نیز به دلیل «در دسترس قرار دادن یکی از گرانبهاترین میراث‌های فرهنگی-موسیقایی نیمه‌ی نخست سده‌ی حاضر (برنامه‌ی گل‌ها)، انجام فراوری اطلاعات و دادن امکان جستجو، آوانگاری بخش بزرگی از این گنجینه، جمع‌آوری کتاب‌شناسی و مقالاتی مرتبط با برنامه‌ی گل‌ها و در نتیجه به وجود آوردن محیطی موثر برای پژوهندگان» و با در نظر داشتن این امیدواری که همه‌ی جنبه‌های حقوق معنوی در آن رعایت شده باشد، شایسته عنوان وب‌سایت برگزیده‌ی امسال دانست.

***

در پایان این برنامه علی نجفی ملکی نوازنده نی کلید دار به همراه سعید رحیمی نوازنده سنتور به اجرای قطعه «سارنگ» اثر مهرداد دلنوازی پرداختند. لازم به ذکر است که این قطعه در اصل برای تار و سنتور تنظیم شده است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «تصنیف‌های عارف قزوینی»

اجرایِ مقبولِ همه‌ی تصنیف‌های عارف در یک مجموعه، درباره‌ی شخصیت او و تصنیف‌سازی‌اش و در مورد تصنیفِ قاجاری به طور عام، فرصتِ تأملی دیگر می‌دهد. ازاین رو هر چند تصریح شده که هدف، گردآوریِ نمونه‌ای آرشیوی یا آموزشی نبوده اما می‌توان چنین کارکردی نیز برای این مجموعه قائل شد وگرنه با تمام تلاشی که در شنیدنی‌شدنِ اجرای همه‌ی بندهای تصانیف شده، هنوز شنیدن سیزده دقیقه تکرارِ تضرعِ عارف برای ماندنِ مورگان شوستر در ایران، در مقامِ یک اثر موسیقی چندان توجیهی ندارد*.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XXIII)

مقارن با این تحولات نوار کاست به عنوان یک وسیله ارتباط جمعی جدید و مستقل از تشکیلات دولتی در ایران رایج شد. دو گروه شیدا و عارف نیز خود نوارهای موسیقی خودشان را با کیفیت بسیار خوب به بازار عرضه کردند. گروه های شیدا و عارف همگام با انقلاب کنسرت هایی با مایه های سیاسی و اجتماعی ترتیب دادند که با استقبال مردم به خصوص گروه های دانشجویی روبرو شد. در این میان کنسرت های گروه شیدا با آهنگ های محمد رضا لطفی (بشارت و سپیده) و پرویز مشکاتیان (ایرانی) همراه با اشعار هوشنگ ابتهاج (ه. ا. سایه) و آواز محمد رضا شجریان، خاطره درویش خان، ملک الشعرا بهار و حسین طاهرزاده را زنده می کرد.

از روزهای گذشته…

ال سیستما، مدلی موسیقی و اجتماعی متولد ونزوئلا (IV)

ال سیستما، مدلی موسیقی و اجتماعی متولد ونزوئلا (IV)

اِدیکسون روییز (Edicson Ruiz) یکی از شخصیت های موفق اِل سیستما است. او فرزند یکی از خانواده های فقیر کاراکاس است و به لطف آقای آبرئو توانست به آموختن موسیقی ادامه دهد. مایستر به او یک کنترباس هدیه داد، به او آموزش نواختن داد و با استخدام او در یک ارکستر حرفه ای، شانس تامین معاش.
تار و پودِ نشانه (IV)

تار و پودِ نشانه (IV)

به‌این‌ترتیب هزار جنگ به هزار شکل و صحنه‌آرایی مختلف از آن حیث که جنگ‌اند بارهای عاطفی نسبتا مشابهی را بازمی‌تابانند و موسیقی همراهشان اگر بخواهد آنها را توصیف کند لابد از لحاظ مقام مشابه می‌شود. درنتیجه امر نمایشی اولین قربانی موسیقی خواهد بود و پس‌ازآن خرده داستان‌های شکل‌گرفته در مسیر روایت اصلی. بدین ترتیب شعر/داستان که هنگام خواندن، اگر آماده‌ی درک لذت زیباشناختی‌اش باشیم با همین جزئیات نمایشی ما را جذب می‌کند و ابعاد ناگفته‌ای از جهان داستان را می‌گشاید، به هنگام خوانده شدن با آواز یا دکلمه همراه موسیقی، ابعادش را از دست می‌دهد. به‌جای آن که موسیقی در توافق با شعر باشد و آن را تقویت کند یا حتا تضاد طراحی‌شده به‌قصد اثربخشی زیباشناختی داشته باشد، با آن بی‌ربط می‌نماید و همان لذت نهفته در معنای کلام را هم زایل می‌کند (۵).
نوازنده و تمرین (VII)

نوازنده و تمرین (VII)

از راههای گوناگونی می توان به اجرای صحیح قطعات دست یافت، اما روش پیشنهادی – روش مرحله ای- است. با استفاده از این روش، نوازنده به شکل اصولی، قادر به حل مشکلات مختلف اجرایی و باز گشودن گره های آن و همینطور مسائل مرتبط با زیبایی شناسی قطعه می گردد.
تأثیر موسیقی ایران در موسیقی عهد اسلامی (II)

تأثیر موسیقی ایران در موسیقی عهد اسلامی (II)

حجاز آواز حزین و بزمی بود که آن را نصب العرب می‌نامیدند و موسیقی‌دانان حیره شیوه‌های {اجرایی} هنرمندانه‌تر این آواز را می‌دانستند و عود کاسه چوبی را نیز عربها از مردم حیره اقتباس کردند و به جای عود با کاسه پوست دار {که} مزمر نامیده می‌شد و در حجاز معمول بوده بکار می‌بردند و همچنین در حیره چنگ و تنبور رواج داشت.
رپ فراتر از موسیقی

رپ فراتر از موسیقی

رپ ترکیبی است از کلام (قوی) و موسیقی (ضعیف)، سخنی است که برای بیان بهتر خود سعی می کند از ابزار موسیقی بهره بگیرد. زمانیکه ادعا می کنیم موسیقی وسیله پیوند تک تک افرادی است که بر روی این کره خاکی زندگی می کنند، رپ را می توان نوعی از موسیقی دانست که افراد هم خون و هم نژاد را بدون در نظر گرفتن اینکه دوست یا دشمن هستند، بیش از هر چیز به یکدیگر مرتبط می کند.
قول و غزل یا قول و غزل (IV)

قول و غزل یا قول و غزل (IV)

به نظر می رسد تا همین جا نیز این چند قطعه، قابل تأمل و گوش دادنی(!) باشند و اثر، در داشتن داعیه ای بیش از این، قابل دفاع نخواهد بود. نه به این دلیل که توضیحی در خصوص جنبه های احتمالی دیگر داده نشده بلکه تنها به این دلیل صریح که خود اثر، توضیحی بیش از این ارائه نمی دهد. از این رو، رهاشدن از بند چیدمان دستگاهی همانگونه که صاحب اثر نیز بر آن تأکید نموده، گام موثری در ورود به فضاهای مدال جدید خواهد بود.
از اثر تا عمل موسیقایی (I)

از اثر تا عمل موسیقایی (I)

فلسفه‌ موسیقی از دهه ۱۹۸۰ پرجنب‌ و ‌جوش‌ترین و بارآورترین حوزه مطالعات فلسفه هنر بوده ‌است و نصیب ما از این‌همه؛ هیچ، دست‌کم تا چندی پیش. جز درایه‌ «فلسفه موسیقی» «دانشنامه استنفورد» که تاکنون سه‌بار به فارسی برگردان شده و پراکنده مقاله‌هایی همانند مقاله دوران ساز «لوینسون»، «یک اثر موسیقی چیست؟» بازتاب چندانی از آن اندیشه‌کاری‌ها در جامعه‌ فلسفه یا موسیقی ما نیست. اما اکنون «حسین یاسینی» مترجمی که انتخاب و کیفیت ترجمه‌ قبلی‌اش («درک و دریافت موسیقی») یکی از بهترین‌های معاصر و تاثیرگذارترین‌ها بر محیط‌های آموزشی است، یکی از پژوهش‌های فلسفه‌ موسیقی، «پدیدارشناسی موسیقی؛ بداهه گفت و شنود موسیقایی» «بروس الیس بنسن» را به فارسی برگردانده است. با اینحال انتخاب او این بار به قدر بار پیشین یکسر حسن نیست بلکه همزمان سرشته به نیک‌و‌بد است.
سخنرانی پورقناد در نقد نغمه (II)

سخنرانی پورقناد در نقد نغمه (II)

مشکلی بزرگ در همنوازی سازهای مضرابی وجود دارد که باعث شده حتی عده ای از منتقدان، موافق گروه نوازی سازهای مضرابی نباشند و آن ایجاد نویزی است که هنگام همنوازی ایجاد می شود. وقتی ما گرافی که مربوط به ثبت سازهای کششی است را می بینیم متوجه می شویم یک فرکانس همراه با هارمونیک هایش به شکل موازی و نامیرا از ابتدا تا انتهای نت اجرا شده دیده می شود، در حالی که در سازهای مضرابی یک پیک قوی همراه با نویز و نوفه و فرکانسهای بالا بوجود می آید و پس از آن طنینی از فرکانس اصلی را به صورت میرا داریم.
فرج نژاد: با کوارتت کلگیوم همکاری خواهیم داشت

فرج نژاد: با کوارتت کلگیوم همکاری خواهیم داشت

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با میدیا فرج نژاد آهنگساز و نوازنده درباره فعالیت های این موسیقیدان جوان، این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است.
تالار مشاهیر راک اند رول

تالار مشاهیر راک اند رول

بارها نام تالار مشاهیر راک اند رول (Rock and Roll Hall of Fame) را شنیده ایم و همچنین ثبت اسطوره های موسیقی راک و همچنین هنرمندان فعال در این عرصه در این تالار برای سپاس و حفظ نام و آثار این هنرمندان. این تالار مشاهیر و موزه آن در شهر کلیولند ایالت اوهایو آمریکا قرار گرفته است و مکانیست برای حفظ تاریخچه برترین هنرمندان و گروههای راک – تهیه کنندگان و دیگر اشخاصی که به نوعی با این سبک از موسیقی در ارتباط میباشند.