مراسم دومین جشنواره ی وب‌سایت و وبلاگ‌های موسیقی ایران

امروز ساعت ۱۶:۳۰ در خانه هنرمندان، مراسم اختتامیه دومین جشنواره ی وب‌سایت و وبلاگ‌های موسیقی ایران برگزار شد. این برنامه ابتدا با خیر مقدم گویی سخنران برنامه علیرضا پورامید آغاز و شد و در ابتدا دبیر جشنواره، سجاد پورقناد گزارشی از عملکرد جشنواره را ارائه داد. پس از سخنرانی دبیر جشنواره، حمیدرضا اردلان پشت تریبون قرار گرفت و به ایراد سخنرانی درباره فلسفه و دنیای مجازی پرداخت.

در ادامه برنامه کلیپی از جشنواره پیشین سایت ها و وبلاگهای موسیقی نمایش داده شد. پس از نمایش کلیپ، دکتر محمد سریر، رئیس هیات مدیره خانه موسیقی به روی صحنه آمد و درباره نقش اینترنت در گسترش علم و فرهنگ به ایراد سخنانی پرداخت.

پس از سخنرانی محمد سریر نوبت به سخنرانی مدیر عامل خانه موسیقی حمیدرضا نوربخش رسید، سخنرانی نوربخش در زمینه معضلات نقد موسیقی در اینترنت بود.

پس از سخنرانی نوربخش نماینده هیات داوران، آروین صداقت کیش به روی صحنه آمد و بیانیه هیات داوران را قرائت کرد.

پس از این قسمت نام برگزیدگان دومین جشنواره ی وب‌سایت و وبلاگ‌های موسیقی ایران قرائت شد که متن آن به شرح زیر بود:
هیات داوران دومین جشنواره ضمن عرض شادباش به همه‌ی شرکت‌کنندگان، اعلام می‌دارد که رقابت در دو رشته‌ی «خبر» و «عکس» در هر دو بخش اصلی و جنبی، به دلیل نرسیدن به حد نصاب، برگزار نشد.

در ۵ رشته‌ی دیگر، داوران پس از بررسی دقیق آثار رسیده به دبیرخانه‌ی جشنواره برگزیدگان را در دو بخش جنبی و اصلی به شرح زیر اعلام می‌دارد:
در رشته‌ی گزارش، در بخش جنبی: سید اصغر نوربخش با گزارش «لغو کنسرت رسمی توسط رسانه غیر رسمی» منتشر شده در روزنامه‌ی ایران؛ به خاطر «پرداختن به موضوعی با اهمیت برای دنیای موسیقی، صراحت و شجاعت رسانه‌ای و خلاصه گویی».

در بخش اصلی همین رشته: صبا رادمان با گزارش «تالارهای خالی حکایتی دیگر روایت کردند» منتشر شده در سایت موسیقی ایرانیان، به خاطر «عنوان گویا، موفقیت در بردن خواننده به دنیای گزارش و دیدگاه متفاوت».

***

در رشته‌ی گفتگو، بخش جنبی: زینب مرتضایی فرد با گفتگوی «ارشاد مثل پدری است که فرزندانش همیشه گلایه دارند» منتشر شده در روزنامه‌ی جام جم، به دلیل «انتخاب به‌جای فرد مورد مصاحبه، منسجم بودن مصاحبه و طرح پرسش‌های نسبتا بدیع و چالش برانگیز».

همین طور در بخش اصلی: جعفر صیدانلو با گفتگوی «آغاز به کار مکتب خانه‌ی میرزا عبدالله در گرگان» منتشر شده در وبلاگ هیچ، به دلیل «پرداخت متن مناسب، انسجام مصاحبه و توجه به موضوع فعالیت هنری خارج از پایتخت».

***

در رشته‌ی نقد: به دلیل پایین بودن کیفیت فنی نقدهای ارسال شده به جشنواره، هیچ یک را شایسته‌ی عنوان برگزیده ندانست و تنها از دو اثر تقدیر به عمل می‌آورد.

در بخش جنبی: تقدیر از سید اصغر نوربخش با نقد «ساز به مثابه سلاح» منتشر شده در روزنامه‌ی ایران.

در بخش اصلی: تقدیر از علی شریفی با نقد «نقدی بر آرشیوداران مجموعه لوله‌های فنوگراف در حال نابودی؛ گنج پنهان» منتشر شده در وب‌سایت آوای گلپا.

***

در رشته‌ی مقاله و در بخش جنبی: علی نجفی ملکی با مقاله‌ی «تکنیک‌های نی و محدودیت‌های آن» منتشر شده در روزنامه‌ی آرمان، به خاطر «شرح موجز و همه فهم شیوه‌های مختلف نوازندگی یک ساز و بیان روان و قابل فهم»

همچنین در بخش اصلی: هیات داوران به دلیل ارزش دیگر آثار رسیده به جشنواره در این بخش علاوه بر مقاله‌ی برگزیده، دو اثر دیگر را نیز با عنوان دوم و سوم برگزید: علی نوربخش با مقاله‌ی «اصول نوازندگی ویلن» منتشر شده در گفتگوی هارمونیک (هارمونی تاک) به دلیل «آموزندگی، سادگی متن و تعامل با خوانندگان»؛ مقام سوم، شاهین مهاجری با مقاله‌ی «کدینگ گام‌ها» منتشر شده در گفتگوی هارمونیک (هارمونی تاک) به خاطر «نظریه‌ی فنی موفق با آوردن دگره‌ای از روش از پیش موجود و امکان گسترش و بهره‌برداری از آن در شاخه‌های دیگر موسیقی»؛ مقام دوم.

کامیار صلواتی با مقاله‌ی «دو نمود از یک تفکر» منتشر شده در وب‌سایت گفتگوی هارمونیک (هارمونی تاک) به علت «استفاده‌ی نسبتا مناسب از منابع، نگاهی تقریبا غیر تقلیدی به رابطه‌ی معماری و موسیقی و نثر پرداخته‌ی متناسب با موضوع»؛ مقاله‌ی برگزیده و مقام اول.

***

در رشته‌ی یادداشت در بخش جنبی: سهیلا صدیقی با یادداشت «چه‌کسی از زیرزمین‌های شهر خبر دارد؟» منتشر شده در خبرگزاری ایسنا به خاطر «پرداختن به دور از هیجان‌زدگی به موضوعی حساسیت برانگیز»

و نیز در بخش اصلی، نیکو یوسفی با «سرمقاله» شماره‌ی چهارم مجله‌ی اینترنتی زنان موسیقی ایران منتشر شده در وب‌سایت زنان موسیقی ایران به دلیل «نثر محکم و شیوا، نگاه خاص به موضوعی ظاهرا معمولی و طرح دشواری‌های پیش روی زنان».

***

هیات داوران پس از بررسی شمار زیادی از سایت‌ها و وبلاگ‌های مرتبط با موسیقی و غربالگری آنها بر طبق آیین‌نامه‌ی داوری جشنواره سه کاندیدا برای وبلاگ برگزیده و سه کاندیدا نیز برای وب‌سایت برگزیده انتخاب کرد و در نهایت از میان آنها یک وبلاگ و وب‌سایت را برگزید:
در قسمت وبلاگ برگزیده: هیات داوران ضمن تقدیر نمادین از وبلاگ دهلچی به دلیل طنز تاثیرگذار و نقد بسیار عمیق روی‌دادها و شخصیت‌ها در موسیقی ایران و اظهار تاسف از به‌روز نشدن آن، وبلاگ‌های «گریزی بر موسیقی اصیل ایرانی» به مدیریت محمدجواد صحافی و «مرورستان» به مدیریت مشترک ساره رستاخیز را به ترتیب به دلیل «پی‌گیری همراه با شوق و علاقه به موسیقی ایرانی و تلاش برای شرح و نقد روندهای موسیقی کلاسیک ایران» و «تمرکز و پوشش قابل توجه حوزه‌ی نقد و معرفی کوتاه آلبوم‌های موسیقی از طریق جمع‌آوری نوشتارهای موجود در فضای مجازی و غیر از آن، به شکلی بی‌طرفانه» شایسته‌ی تقدیر دانست.

و وبلاگ «فرهنگ موسیقی ما» به مدیریت هوشنگ سامانی را نیز به دلیل «نوشتن پی‌گیر درباره‌ی موسیقی، توجه روزنامه‌نگارانه به بعضی زوایای کم تر مورد بررسی در حیات موسیقایی در ایران، نگاهی مردم‌نگارانه و تالیفی بودن و کیفیت مناسب پُست‌ها» شایسته عنوان وبلاگ برگزیده‌ی امسال دانست.

***

و سرانجام در قسمت وب‌سایت برگزیده هیات داوران وب‌سایت‌های «زنان موسیقی ایران» به سردبیری نیکو یوسفی و «موسیقی ما» به مدیریت مهدی عزیزی را به ترتیب به دلیل «پرداختن به موضوع بسیار با اهمیت زنان در موسیقی ایران، برخورد خلاق و حرفه‌ای در این حوزه، تولید محتوای قابل توجه در مدتی اندک و طراحی مناسب» و «تمرکز پررنگ‌تر بر موسیقی مردم‌پسند به ویژه خبررسانی بسیار سریع و جامع در این حوزه و طراحی مناسب، تعامل قابل اعتنا با خوانندگان سایت و هنرمندان رشته‌های مختلف» شایسته‌ی تقدیر دانست.

با تغییری در نگرش نسبت به محتوای مرتبط با موسیقی که در سال گذشته تنها نوشتار درباره‌ی موسیقی فرض شده بود، هیات داوران وب‌سایت پروژه‌ی «گل‌ها» به مدیریت جِین لویسون را نیز به دلیل «در دسترس قرار دادن یکی از گرانبهاترین میراث‌های فرهنگی-موسیقایی نیمه‌ی نخست سده‌ی حاضر (برنامه‌ی گل‌ها)، انجام فراوری اطلاعات و دادن امکان جستجو، آوانگاری بخش بزرگی از این گنجینه، جمع‌آوری کتاب‌شناسی و مقالاتی مرتبط با برنامه‌ی گل‌ها و در نتیجه به وجود آوردن محیطی موثر برای پژوهندگان» و با در نظر داشتن این امیدواری که همه‌ی جنبه‌های حقوق معنوی در آن رعایت شده باشد، شایسته عنوان وب‌سایت برگزیده‌ی امسال دانست.

***

در پایان این برنامه علی نجفی ملکی نوازنده نی کلید دار به همراه سعید رحیمی نوازنده سنتور به اجرای قطعه «سارنگ» اثر مهرداد دلنوازی پرداختند. لازم به ذکر است که این قطعه در اصل برای تار و سنتور تنظیم شده است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پنج دوره ضبط قاجاریه و نقش هنرمندان استان مرکزی (I)

قرن نوزدهم ظهـور فنـاوری جدیـد تمـدن بشـری اسـت تلگـراف، تلفـن، عکاسـی، سـینما، لامـپ الکتریـک و بسـیاری از اختراعـات دیگـر حاصـل ایـن قـرن اسـت که مهمتـرین ایـن اختراعات ضبط و پخش صوت بود که تحول بزرگی را در ماندگار بودن صدا ایجاد کرد. نخسـتین اختـراع تومـاس آلـوا ادیسـون دسـتگاه ضـبط و پخـش صـدا بـر روی ورق قلـع بـود که در سـال ۱۸۷۸ مـیلادی انجـام داد؛ چنـد سـال بعـد دسـتگاه فنـوگراف را اختـراع و تولیـد کرد. در فنـوگراف ضـبط و پخـش بـه روی اسـتوانه هـای مـومی انجـام مـی شـد که پیشـرفت خـوبی در کیفیـت صـدا بـود.

مروری بر آلبوم «عشیران»

عشیران سومین محصول ایده‌های موسیقایی زوج کردمافی-کاظمی (پس از آلبوم‌های «بداهه‌سازی» و «بزمِ دُور») در طول حدود ده سال گذشته است؛ سه اثری که در دور کردنِ «گفتمان احیا» از چندرگگی کامیاب‌تر از تجربه‌های دیگر بوده‌اند چرا که هم از اجرا و نواختن، و از عمل موسیقایی برآمده‌اند و هم وصل‌های جاندارتری به موسیقیِ دستگاهی داشته‌اند.

از روزهای گذشته…

موسیقی در میان کودکان آفریقا

موسیقی در میان کودکان آفریقا

موسیقی در آفریقا قسمت جدایی ناپذیر از زندگی روزانه مردم می باشد. برخلاف مردم غرب، کودکان آفریقایی به هنگام رشد همواره بصورت طبیعی با موسیقی همراه هستند. در حالی که کودکان غربی ممکن است صرفا” جزء دروس مدرسه خود یا بعنوان یک هنر بصورت شخصی به تحصیل موسیقی بپردازد، یک کودک آفریقایی از ابتدای تولد موسیقی را تجربه می کند.
وان موریسون، نوری در تاریکی (V)

وان موریسون، نوری در تاریکی (V)

آلبوم سال ۱۹۷۴ وی به نام “برای توقف کردن بسیار دیر است” اجرای زنده ای داشت که در لیست بهترین آلبومهای با اجرای زنده مقام اول را کسب کرد. در ۲۱ جولای ۱۹۹۰ موریسون به راجر واترز (Roger Waters) در اجرای بسیار بزرگ دیوار برلین با جمعیت سیصد هزار تا یک میلیون و نیم نفر حضور یافت که این اجرا به طور هم زمان از تلویزیون پخش شد و موریسون در این کنسرت بزرگ “خواب راحت” را خواند.
روش سوزوکی (قسمت نهم)

روش سوزوکی (قسمت نهم)

در تمام ژاپن بخشهایی برای پرورش استعدادها وجود دارد. هر کودکی میتواند به این مراکز وارد شود. چراکه ما بر این فرض و گمان هستیم که استعداد و قابلیت موروثی نیست بلکه هر کودک استعداد و توانایی خود را بوسیله تجربه و تمرین و تکرار مکرر بدست می آورد. بگذاریم بخاطر سعادت و آسایش فرزندانمان، آنها را از گهواره به نوعی رشد بدهیم تا بتوانند روح و روانی ممتاز، ارزنده، پیشرفته و با توانایی های درخشان زندگی کنند!
لیپت: استاد نباید مقلد تربیت کند!

لیپت: استاد نباید مقلد تربیت کند!

یک معلم باید برای حل هر کدام از این اشکالات در هنرجویش، راهکارهایی داشته باشد. فکوس کردن صدا، تشدید کردن، ساپورت عضلات و… باید برای هنرجو تشریح شود و همه با دقت کار شود.
صبای آموزگار (II)

صبای آموزگار (II)

ابوالحسن صبا نیز بعدها نام خانوادگی خود را از تخلص جدش عاریه گرفت. میهمانان منزل کمال السلطنه بیشتر شاعران، موسیقیدانان و اهالی فرهنگ بودند و همین امر سبب می شد که صبا دوران کودکی خود را در محیطی رشد کند که به علایق و استعدادهای او سمت و سو دهد. تابستانها که هوای تهران گرم و طاقت فرسا می شد کمال السلطنه چند هفته ای را به همراه خانواده اش در ییلاق های اطراف تهران میگذراند. در طول یکی از همین سفر های کوتاه مدت تابستانی بود که ابوالحسنِ پنج، شش ساله با اجازه ی پدرش برای اولین بار ساز او را به دست گرفت تا عطش کنجکاوی کودکانه اش را پاسخ گوید. در همان چند دقیقه ی اول که با سه تارِ پدرش بازی میکرد سعی می کرد که آنچه از نواختن سه تار به چشم دیده و به گوش شنیده بود تقلید کند.
سایه سار بلوط بر دامن زاگرس

سایه سار بلوط بر دامن زاگرس

هفدهم اسفندی که گذشت برای دیدن این جشنواره وارد نورآباد ممسنی فارس شدم. جشنواره ای که از روز قبل به مدت دو روز در حال برگزاری بود. وقتی با محمدرضا امیری دبیر این جشنواره صحبت می کردم می گفت در دوسال و دو دوره ی نخست با هدف کمک به منابع طبیعی و محیط زیست این جشنواره را برگزارکردیم اما پس ازپی بردن به این مهم که فرهنگ زیر بنای هر شالوده ای در بستر جامعه است ضروری دیدیم از المان های فرهنگ و هنر از جمله صنایع دستی، سوارکاری، کوچ، بازی های محلی، موسیقی محلی(فولکلور) و شعر در نهادینه کردن حفظ محیط زیست و منابع طبیعی کمک بگیریم. لابه لای صحبت ایشان یادم به نگاه نسبیت گرایانه فرهنگی افتاد که می گوید: «باورها از فرهنگ ها متاثر می شوند و بهترین راه فهمیدن آن ها در بستر فرهنگ است» و این موضوعی است که به دغدغه ای مهم در جشنواره بلوط تبدیل شده است.
درباره‌ی پتریس وسکس (II)

درباره‌ی پتریس وسکس (II)

موسیقی لتونی تاریخ طولانیی ندارد. این موسیقی به دهه‌ی هفتاد قرن اخیر باز می‌گردد زمانی که یکی از معلم‌های آموزش‌دیده‌ی اصیل لتونیایی به نام جنیس چیمز (Janis Cimze 1814 – 1881) مجموعه‌ای به نام سیزمه روتا (Dziesmu Rota) که آهنگ‌ها و قطعات زیبایی برای کر بودند منتشر کرد. چهار جلد از هشت جلد این مجموعه لکو پوکز (Lauku Pukes) نخستین آهنگ‌های محلیِ تنظیم شده بودند. آهنگ‌های محلی لتونی تنظیم شده برای کر اهمیت زیادی دارند. این موضوع برای دانش‌آموزان سیزما در سمینار معلم‌ها در والکا -از شهر‌های شمالی کشور لتونی- شروع شد و تا امروز ادامه دارد. این تنظیم نشانه‌ای از معنویت و هویت موسیقی لتونی بود.
در باب چالش‌ها و ابهامات داوری درباره‌ی یک متن موسیقایی در فضای مجازی

در باب چالش‌ها و ابهامات داوری درباره‌ی یک متن موسیقایی در فضای مجازی

«نخستین جشنواره‌ی وبلاگ‌ها و سایت‌های موسیقی ایران» دوباره به راه افتاده است. شاید تنها در شرایطی مانند ایران است که نخستین بارِ یک اتفاق می‌تواند پس از توقف «دوباره» رخ دهد. ما هیات برگزاری (داوران و غیره) قصد داریم که امسال این نخستین مرتبه را بالاخره به سرانجام برسانیم تا جایی برای دومین، سومین و… هم باز شود. حال که قرار است چنین شود باید به برخی پرسش‌ها که دست‌کم در ذهن خودمان (و دست‌بالا در ذهن خودمان و دیگران) باقی مانده است، پاسخ دهیم.
بررسی اجمالی آثار شادروان <br> روح الله خالقی (قسمت سی و یکم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت سی و یکم)

این اثر نخستین بار به صورت دو صدائی با ارکستر مدرسه وزیری و با صدای روح انگیز و خود کلنل روی صفحه ضبط شده است. در جلد دوم کتاب سرگذشت موسیقی ایران، چاپ ششم، در صفحه ۱۵۶، ابیات آغازین این ترانه درج گردیده است.
یادداشتی بر آلبوم «حُزّان»

یادداشتی بر آلبوم «حُزّان»

رسوبِ شنیده‌های پرشمار ما از آثار یک قرن موسیقی دستگاهی، همواره در حال هجوم آوردن به شنود ما هستند و کنار زدن این انباشت، لاجرم رخدادهای تازه‌ای می‌طلبد. در کنار چنین چالشی، انتخاب دشتیِ کم‌دامنه برای یک آلبوم، با کنش‌های مدال اندک و اتوس غالب‌اش، اندوه، خود خطرکردن است و مجاب‌کردن گوش‌ها در چنین فضای محدودی دشوارتر. آنچه که حُزان را در بیشتر بخش‌های آن پیروز این نبرد خودخواسته می‌کند، علاوه بر کار نی‌نواز و خواننده، سرزندگی اجرا و تزریق رخداد به موسیقی، چه در روند کلی و چه در درون هر بخش است.