مراسم دومین جشنواره ی وب‌سایت و وبلاگ‌های موسیقی ایران

امروز ساعت ۱۶:۳۰ در خانه هنرمندان، مراسم اختتامیه دومین جشنواره ی وب‌سایت و وبلاگ‌های موسیقی ایران برگزار شد. این برنامه ابتدا با خیر مقدم گویی سخنران برنامه علیرضا پورامید آغاز و شد و در ابتدا دبیر جشنواره، سجاد پورقناد گزارشی از عملکرد جشنواره را ارائه داد. پس از سخنرانی دبیر جشنواره، حمیدرضا اردلان پشت تریبون قرار گرفت و به ایراد سخنرانی درباره فلسفه و دنیای مجازی پرداخت.

در ادامه برنامه کلیپی از جشنواره پیشین سایت ها و وبلاگهای موسیقی نمایش داده شد. پس از نمایش کلیپ، دکتر محمد سریر، رئیس هیات مدیره خانه موسیقی به روی صحنه آمد و درباره نقش اینترنت در گسترش علم و فرهنگ به ایراد سخنانی پرداخت.

پس از سخنرانی محمد سریر نوبت به سخنرانی مدیر عامل خانه موسیقی حمیدرضا نوربخش رسید، سخنرانی نوربخش در زمینه معضلات نقد موسیقی در اینترنت بود.

پس از سخنرانی نوربخش نماینده هیات داوران، آروین صداقت کیش به روی صحنه آمد و بیانیه هیات داوران را قرائت کرد.

پس از این قسمت نام برگزیدگان دومین جشنواره ی وب‌سایت و وبلاگ‌های موسیقی ایران قرائت شد که متن آن به شرح زیر بود:
هیات داوران دومین جشنواره ضمن عرض شادباش به همه‌ی شرکت‌کنندگان، اعلام می‌دارد که رقابت در دو رشته‌ی «خبر» و «عکس» در هر دو بخش اصلی و جنبی، به دلیل نرسیدن به حد نصاب، برگزار نشد.

در ۵ رشته‌ی دیگر، داوران پس از بررسی دقیق آثار رسیده به دبیرخانه‌ی جشنواره برگزیدگان را در دو بخش جنبی و اصلی به شرح زیر اعلام می‌دارد:
در رشته‌ی گزارش، در بخش جنبی: سید اصغر نوربخش با گزارش «لغو کنسرت رسمی توسط رسانه غیر رسمی» منتشر شده در روزنامه‌ی ایران؛ به خاطر «پرداختن به موضوعی با اهمیت برای دنیای موسیقی، صراحت و شجاعت رسانه‌ای و خلاصه گویی».

در بخش اصلی همین رشته: صبا رادمان با گزارش «تالارهای خالی حکایتی دیگر روایت کردند» منتشر شده در سایت موسیقی ایرانیان، به خاطر «عنوان گویا، موفقیت در بردن خواننده به دنیای گزارش و دیدگاه متفاوت».

***

در رشته‌ی گفتگو، بخش جنبی: زینب مرتضایی فرد با گفتگوی «ارشاد مثل پدری است که فرزندانش همیشه گلایه دارند» منتشر شده در روزنامه‌ی جام جم، به دلیل «انتخاب به‌جای فرد مورد مصاحبه، منسجم بودن مصاحبه و طرح پرسش‌های نسبتا بدیع و چالش برانگیز».

همین طور در بخش اصلی: جعفر صیدانلو با گفتگوی «آغاز به کار مکتب خانه‌ی میرزا عبدالله در گرگان» منتشر شده در وبلاگ هیچ، به دلیل «پرداخت متن مناسب، انسجام مصاحبه و توجه به موضوع فعالیت هنری خارج از پایتخت».

***

در رشته‌ی نقد: به دلیل پایین بودن کیفیت فنی نقدهای ارسال شده به جشنواره، هیچ یک را شایسته‌ی عنوان برگزیده ندانست و تنها از دو اثر تقدیر به عمل می‌آورد.

در بخش جنبی: تقدیر از سید اصغر نوربخش با نقد «ساز به مثابه سلاح» منتشر شده در روزنامه‌ی ایران.

در بخش اصلی: تقدیر از علی شریفی با نقد «نقدی بر آرشیوداران مجموعه لوله‌های فنوگراف در حال نابودی؛ گنج پنهان» منتشر شده در وب‌سایت آوای گلپا.

***

در رشته‌ی مقاله و در بخش جنبی: علی نجفی ملکی با مقاله‌ی «تکنیک‌های نی و محدودیت‌های آن» منتشر شده در روزنامه‌ی آرمان، به خاطر «شرح موجز و همه فهم شیوه‌های مختلف نوازندگی یک ساز و بیان روان و قابل فهم»

همچنین در بخش اصلی: هیات داوران به دلیل ارزش دیگر آثار رسیده به جشنواره در این بخش علاوه بر مقاله‌ی برگزیده، دو اثر دیگر را نیز با عنوان دوم و سوم برگزید: علی نوربخش با مقاله‌ی «اصول نوازندگی ویلن» منتشر شده در گفتگوی هارمونیک (هارمونی تاک) به دلیل «آموزندگی، سادگی متن و تعامل با خوانندگان»؛ مقام سوم، شاهین مهاجری با مقاله‌ی «کدینگ گام‌ها» منتشر شده در گفتگوی هارمونیک (هارمونی تاک) به خاطر «نظریه‌ی فنی موفق با آوردن دگره‌ای از روش از پیش موجود و امکان گسترش و بهره‌برداری از آن در شاخه‌های دیگر موسیقی»؛ مقام دوم.

کامیار صلواتی با مقاله‌ی «دو نمود از یک تفکر» منتشر شده در وب‌سایت گفتگوی هارمونیک (هارمونی تاک) به علت «استفاده‌ی نسبتا مناسب از منابع، نگاهی تقریبا غیر تقلیدی به رابطه‌ی معماری و موسیقی و نثر پرداخته‌ی متناسب با موضوع»؛ مقاله‌ی برگزیده و مقام اول.

***

در رشته‌ی یادداشت در بخش جنبی: سهیلا صدیقی با یادداشت «چه‌کسی از زیرزمین‌های شهر خبر دارد؟» منتشر شده در خبرگزاری ایسنا به خاطر «پرداختن به دور از هیجان‌زدگی به موضوعی حساسیت برانگیز»

و نیز در بخش اصلی، نیکو یوسفی با «سرمقاله» شماره‌ی چهارم مجله‌ی اینترنتی زنان موسیقی ایران منتشر شده در وب‌سایت زنان موسیقی ایران به دلیل «نثر محکم و شیوا، نگاه خاص به موضوعی ظاهرا معمولی و طرح دشواری‌های پیش روی زنان».

***

هیات داوران پس از بررسی شمار زیادی از سایت‌ها و وبلاگ‌های مرتبط با موسیقی و غربالگری آنها بر طبق آیین‌نامه‌ی داوری جشنواره سه کاندیدا برای وبلاگ برگزیده و سه کاندیدا نیز برای وب‌سایت برگزیده انتخاب کرد و در نهایت از میان آنها یک وبلاگ و وب‌سایت را برگزید:
در قسمت وبلاگ برگزیده: هیات داوران ضمن تقدیر نمادین از وبلاگ دهلچی به دلیل طنز تاثیرگذار و نقد بسیار عمیق روی‌دادها و شخصیت‌ها در موسیقی ایران و اظهار تاسف از به‌روز نشدن آن، وبلاگ‌های «گریزی بر موسیقی اصیل ایرانی» به مدیریت محمدجواد صحافی و «مرورستان» به مدیریت مشترک ساره رستاخیز را به ترتیب به دلیل «پی‌گیری همراه با شوق و علاقه به موسیقی ایرانی و تلاش برای شرح و نقد روندهای موسیقی کلاسیک ایران» و «تمرکز و پوشش قابل توجه حوزه‌ی نقد و معرفی کوتاه آلبوم‌های موسیقی از طریق جمع‌آوری نوشتارهای موجود در فضای مجازی و غیر از آن، به شکلی بی‌طرفانه» شایسته‌ی تقدیر دانست.

و وبلاگ «فرهنگ موسیقی ما» به مدیریت هوشنگ سامانی را نیز به دلیل «نوشتن پی‌گیر درباره‌ی موسیقی، توجه روزنامه‌نگارانه به بعضی زوایای کم تر مورد بررسی در حیات موسیقایی در ایران، نگاهی مردم‌نگارانه و تالیفی بودن و کیفیت مناسب پُست‌ها» شایسته عنوان وبلاگ برگزیده‌ی امسال دانست.

***

و سرانجام در قسمت وب‌سایت برگزیده هیات داوران وب‌سایت‌های «زنان موسیقی ایران» به سردبیری نیکو یوسفی و «موسیقی ما» به مدیریت مهدی عزیزی را به ترتیب به دلیل «پرداختن به موضوع بسیار با اهمیت زنان در موسیقی ایران، برخورد خلاق و حرفه‌ای در این حوزه، تولید محتوای قابل توجه در مدتی اندک و طراحی مناسب» و «تمرکز پررنگ‌تر بر موسیقی مردم‌پسند به ویژه خبررسانی بسیار سریع و جامع در این حوزه و طراحی مناسب، تعامل قابل اعتنا با خوانندگان سایت و هنرمندان رشته‌های مختلف» شایسته‌ی تقدیر دانست.

با تغییری در نگرش نسبت به محتوای مرتبط با موسیقی که در سال گذشته تنها نوشتار درباره‌ی موسیقی فرض شده بود، هیات داوران وب‌سایت پروژه‌ی «گل‌ها» به مدیریت جِین لویسون را نیز به دلیل «در دسترس قرار دادن یکی از گرانبهاترین میراث‌های فرهنگی-موسیقایی نیمه‌ی نخست سده‌ی حاضر (برنامه‌ی گل‌ها)، انجام فراوری اطلاعات و دادن امکان جستجو، آوانگاری بخش بزرگی از این گنجینه، جمع‌آوری کتاب‌شناسی و مقالاتی مرتبط با برنامه‌ی گل‌ها و در نتیجه به وجود آوردن محیطی موثر برای پژوهندگان» و با در نظر داشتن این امیدواری که همه‌ی جنبه‌های حقوق معنوی در آن رعایت شده باشد، شایسته عنوان وب‌سایت برگزیده‌ی امسال دانست.

***

در پایان این برنامه علی نجفی ملکی نوازنده نی کلید دار به همراه سعید رحیمی نوازنده سنتور به اجرای قطعه «سارنگ» اثر مهرداد دلنوازی پرداختند. لازم به ذکر است که این قطعه در اصل برای تار و سنتور تنظیم شده است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

احمد نونهال: گروه های کر با چالش روبرو هستند

گروه کُر «شانته» به‌ رهبری احمد نونهال با همکاری جشنواره موسیقی صبا در دومین رویداد تابستانه پنج قطعه موسیقی کرال را در موزه نگارخانه کاخ گلستان اجرا کرد. احمد نونهال رهبری جوان و پر انگیزه است و توانسته با وجود مشکلات مختلف این گروه جوان را به روی صحنه ببرد. امروز گفتگوی محمدهادی مجیدی را با او می خوانید:

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (VIII)

در پایان این مراسم که معمولا تا پاسی از شب به طول می‌کشد، افراد گروه نذورات جمع آوری شده را بین خود و یا مستمندان تقسیم می‌کنند. همچنانکه در بالا ذکر شد، شکل اجرا در بین تمامی مناطق ترکمن نشین یکسان است. مفهوم ابیاتی که از سوی سرخوان قرائت می شود نیز یکسان است اما آن ابیات در هر منطقه با هم متفاوت است. به طور مثال، در ترکمنستان ابیاتی که سرخوان دسته می خواند، چنین است (با این توضیح که بعد از هر بند از ترانه ـ که از سوی سرخوان گفته می‌شود ـ تمام اعضای گروه، همصدا «یارمضان» می‌گویند.):

از روزهای گذشته…

بانگ چاووش (I)

بانگ چاووش (I)

در سال ۱۳۴۷، وقتی داریوش صفوت در حال گلچین کردن شاگردان با استعداد «دانشگاه هنرهای زیبا»، برای تشکیل هسته شاگردان سنت گرای «مرکز حفظ و اشاعه موسیقی» بود، هیچگاه گمان نمی کرد که نه سال بعد، همین جوانان مقلد، روزی سنت شکنان مشهور تاریخ موسیقی ایران شوند و مسیری دیگر برگزینند.
نمایندگان موسیقی بحران (II)

نمایندگان موسیقی بحران (II)

علیزاده نه ریتم را به صورت قبل می‌خواهد، نه ملودی و نه ترکیب را. او همه عناصر را نابود شده خواسته است؛ در واقع یافتن فراروی تاریخی به صورت استحاله. چرا که عبور محتوای معاصر از درون فرم‌های همان عصر، کنکاش صورت نوعی فرم هاست و فرارفتن از محتوای تاریخ معاصر و جست‌وجوی تاریخ، اجتماع، فرهنگ و نوع بشری است که تا آن لحظه نبوده. ماهیت و هویت اصلی موسیقی معاصر ما در تلا‌طمی از روزمرگی قرار گرفته که علیزاده از آن‌ها جهیده است.
موسیقی امیری مازندران (II)

موسیقی امیری مازندران (II)

مقام تبری با اشعار منسوب به امیر پازواری هم در بخش سازی و هم در بخش آوازی به امیری شهرت یافت. این موسیقی گرچه در سراسر مازندران ولی بیشتر از غرب نوشهر تا غرب تنکابن خوانده و نواخته می شود( موسیقی مازندران – جهانگیر نصر اشرفی)
نقدی بر اجرای کنسرت ارکستر ملل (I)

نقدی بر اجرای کنسرت ارکستر ملل (I)

مطمئنا تشکیل چنین ارکستری با این حجم کمی از لحاظ تعداد نوازنده و تعدد سازها، کاریست دشوار و طاقت فرسا و شاید در تفکر عمومی جامعه ما امری نا ممکن؛ چراکه عدم حمایت های مادی و معنوی مسئولین دولتی از چنین تشکلاتی همچنین عدم همکاری و هماهنگی های سایر ارگانهای دولتی بر مشکلات اینگونه فعالیت های فرهنگی، هنری می افزاید.
هنر شنیدن (I)

هنر شنیدن (I)

هر حسی آنګاه که مستقل به کار ګرفته شود، دریچه ای است برای دست یابی به عرصه خیال و میدانی برای تجربه خلاق ذهنی. هرچه بر تعداد حس ها در قلمرو و ارتباط با اثر افزوده می شود از دامنه پرسش آفرینی نسبت به پدیدار بویژه در عرصه ارتباط به اثر هنری کاسته می شود. نمونه های زیادی می توان عرضه کرد.
نامجو از نگاه منتقدان (III)

نامجو از نگاه منتقدان (III)

حسین پرنیا، نوازنده سنتور و آهنگساز، یکی دیگر از منتقدانی بود که در این برنامه شرکت داشت و در میان برنامه هم مدتی به ایراد نقدهای خود در حضور صاحب اثر پرداخت؛ در اینجا گفته های این موسیقیدان را با سایت گفتگوی هارمونیک می خوانیم : این برنامه اصلا نقد و بررسی نبود و به نظر من یک معرفی بسیار عجولانه و نابخردانه بود؛ چون نقد تعریفی دارد و به هر حال این اصول اینجا دیده نشد و آقای نامجو هم به نظر من همانطور که در جلسه اعلام کردم پدیده جدیدی نیست و کارش هم در زمینه موسیقی کار دست چندم است.
نمودی از جهان متن اثر (XVI)

نمودی از جهان متن اثر (XVI)

مسئله‌ی اطلاق خاص به عام در آنالیز را می‌توان به این موضوع منسوب کرد که روش‌شناخت آن در جریان تکامل تاریخی موسیقی غرب بالیده است و هنوز موفق نشده به مصداقی عام دست پیدا کند (۷۶). به نظر می‌رسد در سال‌های گذشته با به کار گرفته شدن تجزیه و تحلیل برای مطالعه‌ی موسیقی‌های غیر غربی و موسیقی پاپ تغییرات کمی در این وضعیت رخ داده است. این جابجایی را می‌توان در آنالیزهای مرتبط با نظریه‌ی موسیقی ایرانی نیز دید؛ جایی که تا حد زیادی اصطلاح «تجزیه و تحلیل» به معنی استخراج نظام فواصل است (۷۷).
٩٠٠٠ ویدئوی آموزشی برای پیانو: پروژه‌ دانشگاه آیوا

٩٠٠٠ ویدئوی آموزشی برای پیانو: پروژه‌ دانشگاه آیوا

هنرجو یا هنرآموز ندارد! اگر اهل اینترنت هستید و در حال آموزش یا یادگیری سازی هستید حتما پیش آمده که به دنبال نسخه شنیداری یک اثر بگردید. این جستجو می‌تواند برای شنیدن اثری باشد که نت آنرا دارید یا مقایسهءآن با نسخه‌ای که از پیش آنرا در اختیار داشته‌اید. از سوی دیگر حتما این تجربه را هم داشته‌اید که زمان زیادی را صرف یافتن اجرای شایسته‌ای از یک اثر کرده باشید. زمانی که برای مثال نام کاری را در یوتیوب تایپ می‌کنید، نتایج، هم می‌توانند کار گوش‌خراش نوآموزان باشند و هم اجرای درخشان یک نوازنده یا ارکستری جهانی.
حضور بانوان در جامعه ی موسیقی ایران (III)

حضور بانوان در جامعه ی موسیقی ایران (III)

ارکستر بزرگ رادیو تلویزیون ملی ایران که توسط رهبران مختلفی از جمله فریدون ناصری، مرتضی حنانه و در آخر فرهاد فخرالدینی در سازمان صدا و سیمای آن زمان مشغول به فعالیت بود، حضور تقریبی ۴% از بانوان نوازنده را در دوره ی فعالیتش از سال ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۸ (که رهبری آن به محمد شمس رسید) ثبت می کند.
گفتگو با تیبو (VI)

گفتگو با تیبو (VI)

یکی از عالی ترین و زیباترین خاطره های من در زمینه موسیقی به جلسه کوارتت و کوئینتت زهی (با پیانو) در خانه ام در پاریس بر می گردد. در این جلسه ما ۴ اثر از دوست داشتنی ترین آثار موسیقی مجلسی را به ترتیب زیر اجرا کردیم: کوارتت هفتم بتهوون (ایزایی ویولون یک، من ویولون دو، کرایسلر ویولا که خیلی هم خوب می نواخت و کاسالز ویولون سل)؛ کوراتت شومان (کرایسلر ویولون یک، ایزایی ویولون دو، من ویولا و کاسالز ویولون سل) و کوارتت سل ماژور موتسارت (من ویولون یک، کرایسلر ویولون دو، ایزایی ویولا و کاسالز ویولون سل). سپس ما به پونیو (Pugno) تلفن زدیم و او هم به ما پیوست.