برندا فاسی، مدونای سیاهپوست نشینان آفریقای جنوبی

برندا فاسی (2004-1964)
برندا فاسی (2004-1964)
برندا فاسی، «مدونای سیاهپوست نشینان» یا «ملکه بی چون و چرای خواننده ها»، در سال ۱۹۶۴ در یکی از مناطق سیاهپوست نشین دوره آپارتاید در نزدیکی کیپ تاون به دنیا آمد. مادرش یک نقاش آماتور بود و نام او را از نام برندا لی (Brenda Lee) ستاره موسیقی پاپ-کانتری آمریکا برگرفت. او در چهارسالگی گروه وکال کوچکی به نام تاینی تاتز (Tiny Tots) راه انداخت. او در محله خود مشهور شد و وقتی که کلویی لبونا (Koloi Lebona)، تهیه کننده برجسته آفریقای جنوبی، در سال ۱۹۷۹ به آن محل سر زد، موزیسین های محلی از صدای او بسیار تعریف کردند و لبونا را به خانه مادر فاسی بردند.

لبونا معتقد بود که «چیز خاصی در صدای برندا وجود داشت. من می دانستم که این صدای آینده است.» پس از این ملاقات، فاسی با بی پروایی خاص خود می پرسد که «خب، پس کی به ژوهانسبورگ می رویم؟» لبونا موافقت کرد که برندا تحصیلاتش را در کنار خانواده او و در منطقه تفکیک شده سوئتو در ژوهانسبورگ به پایان برساند. او خیلی زود به یک تریوی وکال به نام جوی (Joy) پیوست و پس از تمام شدن قراردادش با آنها، به گروه موفقی به نام بلوندی و پاپا (Blondie and Papa) پیوست تا به عنوان سولیست در اجراهای خیابانی آنها را همراهی کند.

برندا در سال ۱۹۸۳ گروه خود به نام برندا اند د بیگ دودز (Brenda and the Big Dudes) را تأسیس کرد و توانست با قطعه “Weekend Special” که به سبک بابلگام بود، به موفقیت چمگیری دست یابد. از این اثر بیش از ۲۰۰ هزار نسخه فروخته شد و ورژن های کاور و ریمیکس آن بار ها عرضه شدند که یکی از آنها ورژن ون گیبس (Van Gibbs)، تهیه کننده نیویورکی، در سال ۱۹۸۶ بود که به مدت هشت هفته در جدول تک آهنگ های داغ خواننده های سیاه پوستِ مجله بیلبورد باقی ماند. موفقیت بین المللی این آهنگ به برگزاری تورهایی در آمریکا، اروپا، استرالیا و برزیل انجامید.

پس از جدا شدن از این گروه، برندا همکاری خود را برای ضبط آلبومِ سال ۱۹۸۹ به نام « Too Late for Mama» با سلو «چیکو» توالا (Sello “Chicco” Twala)، تهیه کننده، آغاز کرد. در آلبوم ۱۹۹۱ فاسی آهنگ پرطرفداری به نام رییس جمهور سیاهپوست (Black President) وجود داشت که به نلسون ماندلا تقدیم شده بود که سال پیش از زندان آزاد شده بود. در سال ۱۹۹۴ ماندلا به عنوان اولین رییس جمهور سیاه پوست آفریقای جنوبی انتخاب شد. البته این آهنگ برای مدتی توسط دولت آفریقای جنوبی ممنوع اعلام شده بود اما این کار تنها باعث محبوبیت بیشتر برندا فاسی شد.

audio file بشنوید قسمتی از ترانه “رئیس جمهور سیاه” را

علیرغم این موفقیت ها، زندگی خصوصی برندا در آستانه فروپاشی بود. او از دومیسانی نگوبنی (Dumisani Ngubeni)، یکی از اعضای دهه هشتاد گروه بیگ دودز، پسری به نام بنگانی (Bongani) داشت و دو سال پس از ازدواج یعنی در سال ۱۹۹۱، از همسر اولش، نلانهلا مبامبو (Nhlanhla Mbambo) طلاق گرفت. او در سال ۱۹۹۳ با استرس مضاعف مرگ مادر و به هم خوردن همکاریش با توالا روبرو شد. سپس به اعتیاد به کوکائین روی آورد و به بدنامیِ شرکت نکردن در کنسرت هایش گرفتار شد.

کم کم از محبوبیت او کاسته شد و در سال ۱۹۹۵ این محبوبیت به کمترین حد خود رسید. او که مثل همیشه رک بود، به اعتیاد، مشکلات زندگی زناشویی و دیگر مشکلاتش اعتراف کرد اما با این وجود تقریبا هیچ گاه طرفدارانش را از دست نداد.

audio file بشنوید قسمتی از ترانه “Weekend Special” را

او در سال ۱۹۹۷ با انتشار آلبوم “Memeza” (به معنی فریاد) دوباره به عرصه موسیقی برگشت و موفقیت “Vulindlela” («راه را باز کنید») را رقم زد. علیرغم بحث هایی که مانع فعالیت های حرفه ای او بودند، فاسی به شخصیت مهمی در پیشرفت موسیقی پاپ مناطق سیاهپوست نشین تبدیل شد.

برندا فاسی (Brenda Fassie) تا زمان در گذشتش در سال ۲۰۰۴ شاید بحث برانگیزترین و شناخته شده ترین شخصیت در موسیقی پاپ محله های سیاهپوست نشین بود. او در روز بیست و ششم آوریل سال ۲۰۰۴ در اثر مصرف مواد در منزلش بیهوش شد و بیمارستان منتقل شد و پس از حمله آسم به کما رفت. نلسون مندلا، وینی ماندلا و ثابو مبکی (Thabo Mbeki)، رییس جمهور وقت آفریقای جنوبی، فاسی را ملاقات کردند. او در نهم ماه می سال ۲۰۰۴ در سی و نه سالگی درگذشت.

آلبوم های برندا فاسی:
 ۱۹۸۹: Brenda
 ۱۹۹۰: Black President
 ۱۹۹۴: Brenda Fassie
 ۱۹۹۵: Mama
 ۱۹۹۶: Now Is Time
 ۱۹۹۷: Memeza
 ۱۹۹۷: Paparazzi
 ۲۰۰۰: Thola Amadlozi
 ۲۰۰۱: Brenda The Greatest Hits
 ۲۰۰۳: Mali
 ۲۰۰۳: The Remix Collection
 ۲۰۰۴: Gimme Some Volume
منابع
www.musicianguide.com
www.time.com
www.mediaclubsouthafrica.com
www.wikipedia.com
www.music.org.za
www.BBc.com
مجله زنان موسیقی

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

اختتامیه ششمین نوای خرّم برگزار شد

آیین اختتامییه ششمین جشنواره و جایزه موسیقی همایون خرّم (نوای خرم ۶) شامگاه پنجشنبه ۲۱ آذر ماه با حضور تعدادی از هنرمندان، شرکت کنندگان و تعدادی از مدیران وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در تالار وحدت تهران برگزار شد.

گفت و گو با جان کیج (III)

در انتهای طولانی ترین راهروی بین مثلث ها یک فیلم پخش می شد و در راهرو دیگر اسلایدهایی به نمایش درآمدند. من بر یک نردبان رفتم و به سخنرانی پرداختم که سکوت هایی را نیز در بر داشت. نردبان دیگری نیز وجود داشت که ام. سی. ریچاردز (M. C. Richards) و چارلز اسلن (Charles Oslen) در زمان های متفاوتی بر روی آن رفتند. در برهه هایی، که من پرانتزهای زمانی (Time bracket) می نامم، بازیگران با رعایت محدودیت هایی آزاد بودند – فکر می کنم شما به آنها بازه (compartment) می گویید – بازه هایی که آنها مجبور به پر کردنشان نبودند مانند چراغ سبز در ترافیک. تا این بخش آغاز نمی شد آنها اجازه نداشتند اجرا کنند، اما وقتی که شروع می شد می توانتسند تا زمانی که می خواستند در طول آن به اجرا بپردازند. رابرت راشنبرگ (Robert Rauschenberg) گرامافونی قدیمی که شیپور داشت را روشن کرده بود و یک سگ در گوشه ای به آن گوش می داد، دیوید تیودر (David Tudor) پیانو می نواخت و مرس کانینگهام (Merce Cunningham) و رقصنده های دیگر بین و اطراف تماشاچیان حرکت می کردند. عکس های راشنبرگ بالای سر تماشاچیان آویزان شده بود.

از روزهای گذشته…

شماره‌ی چهارم مهرگانی منتشر شد

شماره‌ی چهارم مهرگانی منتشر شد

به تازگی چهارمین شماره‌ی دوفصلنامه پژوهشی مهرگانی که در زمینه‌ی مطالعات تاریخی و تجزیه و تحلیل موسیقی فعالیت می‌کند، منتشر شده است. در این شماره پس از سخن نخست، که یاران مهرگانی (شورای نویسندگان) در آن به حلاجی اجمالی وضعیت انتشار مقالات در نشریات پژوهشی موسیقی (به ویژه خود مهرگانی) از طریق تشبیه به دنیای اقتصاد پرداخته‌اند، می‌توانید به ترتیب سه مقاله‌ی «بررسی سازهای بادی در رسالات عبدالقادر مراغی» نوشته‌ی نرگس ذاکرجعفری، «تحلیل خودکار شباهت ملودیک؛ مروری بر روش‌ها و بنیان‌ها» نوشته‌ی مرجان خیراللهی و «نقش تکرار تماتیک و درآمیختگی نقش‌مایه‌های ملودیک در ساختمان فرم مقدمه‌ی بیداد مشکاتیان» نوشته‌ی آروین صداقت‌کیش را در بخش مقالات که مختص نوشتارهای پژوهشی تالیفی است بخوانید.
نکته های پزشکی، برای همه نوازندگان (III)

نکته های پزشکی، برای همه نوازندگان (III)

تمرینات کششی برای هر نوازنده ای الزامیست که قبل از تمرین و در انتهای تمرینات سعی نمایید تا به عضلات خود با کمک این کشش ها کمک نمایید و موجب شوید تا گرفتگی های احتمالی را از میان ببرید. عکسهایی که در ادامه مشاهده خواهید کرد برگرفته از کتاب دکتر Jameson با عنوان بازتوانی اندام های آسیب دیده میباشد که در آن تمریناتی کششی برای بازسازی عضلات آسیب دیده و همچنین از سوی دیگر پیشگری از آسیب های احتمالی داده شده است.
همگون و ناهمگون (VII)

همگون و ناهمگون (VII)

آن دسته از افراد که هنوز در خانه‌های خود مشغول به کار هستند نیز به دلیل بیماری، قالی‌ای را که در طول دو ماه به پایان می‌رساندند، اکنون یک ساله می‌بافند. در چندین کارگاه قالیبافی نقش‌خوانانی را دیدم که توانایی قالیبافی نداشتند و فقط نقش‌خوانی می‌کردند و همچنین نقش‌خوانانی هستند که در کارگاهها فقط به خاطر نقش‌خوانی خود حقوق می‌گیرند. (۱۸)
علی نجفی ملکی

علی نجفی ملکی

متولد ۱۳۶۲ تهران نوازنده و مدرس نی najafimusic@yahoo.com
ایزایی و مکتب ویولون بلژیک (II)

ایزایی و مکتب ویولون بلژیک (II)

« ویوتام خوب می دانست که ویولن ساخته شده بود تا قبل از هر کار دیگری باعث خشنودی و ایجاد حسی تکان دهنده شود. او مانند روبنشتاین بر این باور بود که هنرمند باید قبل از هر چیزی از خود ایده و قدرت احساسی داشته باشد، تکنیک او باید آن چنان کامل باشد که نیازی به فکر کردن به آن نداشته باشد. اکنون که بحث مکتب های ویولن نوازی پیش آمد به طور تصادفی این نکته به ذهنم رسید که تمایل زیادی برای ترکیب کردن مکتب بلژیکی و فرانسوی وجود دارد. هرچند این اتفاق نباید رخ دهد. این مکتب ها از یکدیگر جدا هستند هرچند بدون شک مکتب فرانسوی از مکتب بلژیکی شکل گرفته و تحت تأثیر آن بوده است. بسیاری از ویولنیست های بزرگ مانند ویوتام، لئونارد، مارسیک (Marsick)، رمی، پرنت (Parent)، دو برو (De Broux)، موسین (Musin) و تامسون (Thomson) همگی بلژیکی هستند».
از بداهه نوازی تا آهنگ سازی (III)

از بداهه نوازی تا آهنگ سازی (III)

دومین و یا شاید سومین گروه سازه های میانی نت ها هستند که موجب تدوین اثر هنری و جدا شدن هویت آهنگساز از نوازنده می شوند. اگر نت ها پدید نمی آمدند، شخصیت فردی هنرمند چون آهنگساز پدید نمی آمد و آنچه شناخته می شد، تنها نوازنده بود که به عنوان عمله ی طرب از آن در خانه های اشراف اروپایی و ایرانی بهره می بردند.
نطفه معصوم موسیقی در لجنزار کین و جنگ (I)

نطفه معصوم موسیقی در لجنزار کین و جنگ (I)

از دانشگاه تهران تا صفحه فروشی بتهون در خیابان پهلوی آن روز ولیعصر این روز، برای ما که جوان بودیم و مشتاق دست‌یابی به موسیقی خوب راه درازی نبود. سال ۱۳۵۱ بود، یعنی سی و اندی سال پیش، عاشق موسیقی کلاسیک بودیم. در آن زمان‌ها تهران، دو صفحه فروشی داشت که آثار کلاسیک را عرضه می کردند، یکی همین صفحه فروشی بتهون بود کمی پایین‌تر تخت‌جمشید قدیم و طالقانی امروز که در خیابان ولیعصر واقع شده بود و دیگری صفحه فروشی کارناوال در میدان فردوسی بود که صفحه‌های روسی می‌آورد و آثار اجرایی رهبران و نوازندگان روسی و اروپای شرقی را عرضه می‌کرد.
موسیقی در آثار ابوعلی سینا

موسیقی در آثار ابوعلی سینا

… آلات موسیقی را اقسامی است. از جمله سازهایی که دارای تار و دستان (پرده) و آنها را با مضراب می نوازند، مثل بربط و طنبور. ولی مشهورتر و متداولتر از همه، همان بربط است و اگر سازی بهتر از این وجود داشته باشد، مسلماً نوازندگان از آن بی اطلاع هستند …
سه خواننده در یک حنجره

سه خواننده در یک حنجره

در میان خوانندگان برنامه گلها، سیما بینا چهره ای بی‌مانند است؛ او که از کودکی وارد رادیو شد، با تعالیم پدرش اولین مروج جدی موسیقی محلی در رادیو است. پدر سیما، شاعر و اهل موسیقی و مشوق اصلی و در واقع مهمترین پشتوانه فرهنگی او بوده است. توجه به سیما بینا به اندازه‌ای بود که گویا داوود پیرنیا برنامه «گلهای صحرایی» را تحت تاثیر آوازهای او بنیان نهاد. سیما بینای جوان به این موفقیت اکتفا نکرد و در کنار روایت موسیقی محلی ایران، به طور جدی به موسیقی دستگاهی پرداخت.
کتابی در اقتصاد موسیقی (VII)

کتابی در اقتصاد موسیقی (VII)

محیط موسیقایی ایران متأثر از فرهنگ و سیاست، شرایط ویژه‌ای دارد که حرکت به سمت رشد و توسعه در این شرایط خاص می‌بایست با در نظر گرفتن مقتضیات آن صورت گیرد. کتاب حاضر نیز بویژه در فصل آخر، با محور قرار دادن عنصر فرهنگ، ضمن بازگویی نظریه های مرتبط با این موضوع، به درستی به این مسأله اذعان دارد که الگوبرداری کشورهای درحال توسعه از کشورهای توسعه یافته‌ای که فرهنگی متفاوت دارند، نهایتاً کشور الگوپذیر را با چالش هایی مواجه خواهد کرد. همچنین از موانع موجود بر سر راه توسعه فرهنگی در ایران، خصوصاً در مورد هنر و موسیقی، به مواردی همچون حضور و نقش دولت در عرصه فرهنگ و وجود نظام ارزیابی دولتی بر تولیدات موسیقی و نیز وجود این تفکر در جامعه که اقتصاد و هنر را جدا از هم می داند و ورود یکی در عرصه دیگری را ضد ارزش می پندارد، اشاره شده است. (۹)