دو خبر از دنیای موسیقی

Beatles
Beatles
در خبرها داشتیم که تام جونز در سال نو میلادی از ملکه الیزابت لقب اشرافی شوالیه دریافت خواهد کرد و همچنین بر اساس نظرسنجی رادیوی ویرجین ترانه Imagine از جان لنون محبوبترین ترانه در انگلستان است.

ترانه جان لنون در صدر
ترانه Imagine اثر جان لنون (John Lennon)، بیست و پنج سال پس از مرگ سازنده اش به عنوان محبوبترین ترانه بریتانیا انتخاب شد.

در این نظرخواهی که توسط ویرجین رادیو (Virgin Radio) انجام گرفته است، ترانه های کلاسیک Hey Jude و Let it Be از گروه بیتلز Beatles نیز مقامهای دوم و سوم را کسب کردند.

ترانه One از گروه U2 مقام چهارم و Angels از رابی ویلیامز Robbie Williams در مقام پنجم هستند.

بالترین مقام یک تازه وارد متعلق به James Blunt است که با ترانه You’re Beautiful مقام دهم را کسب کرده است.

بن جونز Ben Jones از ویرجین رادیو میگوید ” کاملا شایسته است که لنون در بیست و پنجمین سالگرد مرگش انتخاب اول این نظرخواهی باشد. آثار او، به خصوص با پل مک کارتنی Paul McCartney، شاید از بزرگترین صادرات موسیقی کشور باشد و مشخص است که او همچنان جایگاه ویژه ای در قلب ملت دارد.”

در میان این ۵۰۰ ترانه برگزیده، ۳۳ ترانه از گروه بیتلز است. پس از بیتلز، گروه رولینگ استونز (Rolling Stones) با ۱۷ ترانه، U2 با ۱۵ و دیوید بووی (David Bowie) و کویین (Queen) هر یک با ۱۴ ترانه پر طرفدار ترینها هستند.

جالب است که Blondie گروه محبوب دهه هفتاد موفق به کسب ۸ جایگاه شد و دو گروه ظاهرا محبوب و روز Coldplay و Oasis موفق نشدند که هیچ یک از ۱۰ مقام اول را کسب کنند.

لقب شوالیه گری برای تام جونز
نام تام جونز (Tom Jones) خواننده افسانه ای و جان دانکورث (John Dankworth) آهنگساز سبک جاز در فهرست سال نو ملکه الیزابت برای اعطای القاب اشرافی قرار دارد.

خانواده تام جونز میگویند بسیار خوشحالند که این ستاره موسیقی به لقبی دست می یابد که شایسته اوست.

جونز ۶۵ ساله، خوانندگی حرفه ای را از سال ۱۹۶۳ آغاز کرد و در سال ۶۴ اولین ترانه بسیار موفق خود It’s Not Unusual را اجرا کرد. او با آغازی فروتنانه و ساده با گروه Tommy Scott and The Senators در زادگاهش پونتی پرید (Pontypridd)، به یکی از پرفروشترین خوانندگان جهان مبدل شد. او امسال به زادگاهش باز میگردد تا برای ۲۵٫۰۰۰ نفر در پارک اینی سانگراد (Ynysangharad) بخواند.

جان دانکورث نیزدر سال جدید لقب شوالیه گری خود را برای ارتقا موسیقی جاز دریافت خواهد کرد. این موسیقی دان ۷۸ ساله، که در ۵۰ سال گذشته تکیه گاه اصلی موسیقی جاز انگلستان بوده است، میگوید: “من واقعا نمیتوانستم این قضیه را باور کنم. اول فکر کردم خواب میبینم اما حالا باید یک بطر شامپاین باز کنم.”

این آهنگساز، رهبر ارکستر و نوازنده به شوخی گفت :”به من گفته اند که در گذشته آنها (ملکه و دستیارانش) اشتباه کرده اند و شاید این بار هم در مورد من اشتباه کرده باشند. اما دستیابی به چنین چیزی برای جاز بسیار اهمیت دارد. تا جایی که میدانم من اولین نفر از دنیای جاز هستم که شوالیه میشوم.”

دانورث یکی از بزرگترین ستارگان موسیقی در دوره ای بود که گروه ها و ارکسترهای بزرگ طرفداران بسیاری داشتند. او که یک نوازنده چیره دست کلارینت و ساکسوفون است، موسیقی متن بسیاری از فیلمهای مستقل از جمله شنبه شب و یکشنبه صبح Saturday Night and Sunday Morning (محصول ۱۹۶۰ به کارگردانی کارل ریز)، پیشخدمت The Servant(محصول ۱۹۶۳ به کارگردانی جوزف لوزی) و تصادف Accident ( محصول ۱۹۶۷ به کارگردانی جوزف لوزی) را ساخته است.

همچنین او برای تئاتر، باله و نمایشهای موزیکال موسیقی ساخته است. دانکورث شش سال متوالی به عنوان موسیقی دان سال برگزیده شده است و کارگردان موسیقی افرادی چون نات کینگ کول Nat King Cole و الا فیتزجرالد Ella Fitzgerald بوده است.

ScotsMan.com , MSNBC.com

گزارشی از دومین نشست «نقدِ نقد» (V)

فیاض ادامه داد: من به روشنی به خاطر دارم که اگر ۳۰ سال پیش می‌گفتیم که فلانی نقد می‌کند، معنی‌اش این بود که فلانی با چیزی مخالفت می‌کند ولی در ذهن حداقل بنده و فکر می‌کنم شمار بسیار زیادی از دوستانی که در آذر ۱۳۹۷ زندگی می‌کنند منتقد کسی نیست که ایراد بگیرد. این جا یک رویداد همزمانی را شاهد هستیم. یعنی ما همزمان دوستانی را داریم که در زمانی زندگی کرده‌اند که نقد عبارت بوده است از موضع‌گیری مخالف با یک موضوع و بعد به مرور با کنش‌های نسل‌های دیگری معانی دیگری پیدا کرده است و این از جمله جاهایی است که من شکاف نسلی را می‌بینم. اگر به خیلی از عزیزانی که مثلا ممکن است ۲۰ سال از من بزرگ‌تر باشند بگوییم قرار است نقد شوید با نوعی جبهه‌گیری آن‌ها مواجه می‌شویم، چون فکر می‌کنند منتقد به معنی مخالف است.

یادداشتی بر مجموعه کنسرت‌های «چندشب عود»

شاید اگر با چند جابه‌جایی یا اضافه‌کردن شب چهارم، اجرای نوازندگانی همچون حمید خوانساری، شهرام غلامی، مریم خدابخش، سیاوش روشن و امیرفرهنگ اسکندری و… را در چنین برنامه‌ای می‌شنیدیم، می‌شد سنجه‌های دقیق‌تری از عیار عودنوازیِ امروز ایران بدست داد. با اینحال آنچه در این سه شب رخ داد چنین بود:

از روزهای گذشته…

راخمانینف؛ واپسین نماینده یک سلسله بزرگ (VII)

راخمانینف؛ واپسین نماینده یک سلسله بزرگ (VII)

پیانو کنسرتوی شماره ۲ راخمانینوف، رومانتیسم دوران گذشته را به یاد می آورد و از آثار مشهوری است که پیانو در آن هنر خود را به خوبی نشان می دهد.
دیمیتری شوستاگویچ (V)

دیمیتری شوستاگویچ (V)

درباره آثار او دو عقیده وجود دارد، اینکه آیا موسیقی او “به حقیقت اصیل و ناب بوده (آنطور که بسیاری عقیده داشته اند) یا آنکه خالی، به درد نخورد و دست دوم بوده!” ویلیام والتون (William Walton) آهنگساز انگلیسی معاصر او، شوستاگویچ را بزرگترین آهنگساز قرن بیستم معرفی کرده.” دیوید فانینگ (David Fanning) موسیقی شناس نیز گفته است: “با وجود درگیری هایی که اقتضای شرایط اجتماعی او بود، رنج فراوان هموطنانش و عقاید شخصی و بشردوستانه اش، توانست زبان موسیقی قوی و استواری بیابد.”
کتاب «نت و تجزیه‌ و تحلیل تکنوازی ماهور یحیی زرپنجه» منتشر شد

کتاب «نت و تجزیه‌ و تحلیل تکنوازی ماهور یحیی زرپنجه» منتشر شد

انتشارات نارون، کتاب «نت و تجزیه‌وتحلیل تکنوازی ماهور یحیی زرپنجه»، با نت‌نگاری و تجزیه تحلیل مازیار کنعانی و ویرایش و اجرای فایل صوتی حمیدرضا حسن‌پور منتشر کرد. در این کتاب یکی از پیچیده ترین و تکنیکی ترین تکنوازی های تار یحیی زرپنجه، آنالیز و نت نویسی شده است.
سجاد پورقناد

سجاد پورقناد

متولد ۱۳۶۰ تهران نوازنده سه تار سردبیر مجله گفتگوی هارمونیک [email protected]
توضیحاتی در مورد مرور آقای بهرنگ نیک آئین (II)

توضیحاتی در مورد مرور آقای بهرنگ نیک آئین (II)

در این جا در دو مورد سوء تفاهم ایجاد شده است؛ یکم علت وجود صداهای فرعی و دوم نقش جنسیت ها در مقام. از ص ۶۰ تا ۷۵ مقام های ماهور و سه گاه (با استناد به ردیف ها و ترانه ها) بررسی شده اند. این بررسی با تئوری «مقام های دودانگی» که در حال حاضر در ایران رواج یافته است، مقایسه شده و نشان می دهد که مقام ها از دو دانگ یا «سلول» های دیگری هم ساخته نشده اند. نقش صدا ها به ترتیب اهمیتشان در صفحه ۵۹ تعریف شده است: صداهای فرعی مشخص کننده حدود مقام هستند.
تأثیر موسیقی ایران در موسیقی عهد اسلامی (V)

تأثیر موسیقی ایران در موسیقی عهد اسلامی (V)

زمان ولی اول (۸۶ تا ۹۶ ه ق برابر با ۷۰۵ تا ۷۱۵ میلادی) قلمرو حکومت اسلامی از چین تا اسپانیا گسترش یافت و ادب و فرهنگ ترقی نمود و موسیقی پیشرفت کرد. موسیقی‌دانان حتی از شعرا هم برتر قرار گرفتند و پسر او سلیمان، خوانندگان و نوازندگان زیادی در دربار داشت و بدانها هدایای زیادی می‌پرداخت. از آن جمله مبلغ ده هزار سکه نقره به ابن سریج جایزه داد ولی بعد از او عمر دوم، چون متظاهر بود، شعرا و موسیقی‌دانان را از دربار پراکنده شدند، او موسیقی ‌را تحریم کرد، در حالیکه تا پیش از خلافتش از طرفداران جدی این هنر بود.
مرروی کوتاه بر تاریخ نگاری موسیقی ایرانی از ۱۳۰۰ تاکنون (IV)

مرروی کوتاه بر تاریخ نگاری موسیقی ایرانی از ۱۳۰۰ تاکنون (IV)

این اثر که به نظر من، نظام مندترین پژوهش در تاریخ موسیقی ایران تاکنون است و البته نه پایان پژوهش‏ها، با همکاری چندین پژوهشگر ایرانی و غیر ایرانی و با استفاده از منابع بسیار به نگارش در آمده است. جلد هجدهم که مطالب موسیقی را شامل می‏ شود شامل بخش‏های کلی زیر است: نگاه ی کلی به تاریخ موسیقی در ایران، در جستجوی موسیقی عصر سلجوقی، موسیقی دوران تیموریان، موسیقی دوره‏ ی صفوی، موسیقی دوران زندیه، تاریخ موسیقی قاجار و نهایتاً با بحثی در نفوذ موسیقی غربی به پایان می‏ رسد.
گفتگو با حسین علیشاپور (VI)

گفتگو با حسین علیشاپور (VI)

شما دقت بفرمایید موسیقی ما پر است از این گونه موارد. برای مثال عرض می کنم گستره ی صوتی صدای استاد بنان در حد – مثلا – آقای گلپایگانی و ایرج نبود، منتهی طوری از کلام استفاده می کرد که مخاطب را پای کار می نشاند. یا – خدا رحمتشان کند – استاد محمودی خوانساری با این که شعر را که می خواند هجابندی های خوبی – آنچنان که در نظر بنده و شما هست و استاندارد است – نداشت اما آنقدر شعر را خوب انتخاب می کرد و مضمون شعری که می خواند خوب بود که من دیده ام مخاطب عام صدای او را می شنود – مخاطبی که به موسیقی ایرانی دلبستگی ای ندارد – و پای صدای او می نشیند.
تار مرد (I)

تار مرد (I)

نوشته ای که پیش رو دارید شش ماه پس از تاسیس روزنامه اطلاعات در تاریخ دوم آذر ماه سال ۱۳۰۵ منتشر شده است. این نوشته درگذشت استاد بزرگ موسیقی ایرانی، غلامحسین درویش را خبر می دهد و در کنار آن به شرحی از ناملایمات زمانه در عصری که درویش خان می زیسته اشاره دارد.*
به‌یاد «فلورانس لیپت» (II)

به‌یاد «فلورانس لیپت» (II)

یکی از جالب‌ترین ادعاهای لیپت که در کلاس مطرح می‌کرد، وجود تصورات اشتباه درباره‌ی آواز در خارج از ایران بود و مغالطات ایرانیان را به‌دلیل شاگردی این معلمان زیر نظر این دست از استادان در زمینه‌ی آواز می‌دانست؛ تصورات اشتباهی که از آناتومی و نوع استفاده از سیستم تنفسی وجود دارد؛ همچنین استیل‌های یکنواخت و تک‌رنگ‌بودن صدای بیشتر خوانندگان کلاسیک ایران را به‌سبب این دست تعلیمات نادرست وارداتی می‌دانست و البته وضعیت بدِ آواز کلاسیک در ایران را به‌مراتب بدتر از کشورهای پیشرفته در زمینه‌ی موسیقی کلاسیک می‌دانست. آموزش آواز به‌وسیله‌ی فلورانس لیپت بسیار حساب‌شده و دقیق بود؛ او به‌خوبی می‌دانست که چگونه مطلبی را به هنرجو آموزش بدهد که موجب گمراهی وی نشود.