ادیت در ویولن (IX)

میزان های شماره ۹۸ تا ۱۰۱ از موومان اول کنسرتو ویولن برامس، مشتمل بر چهار جمله مشابه در بخش ویولن تکنواز است که این جملات پیوند زننده پاساژ آغازین تکنواز به هنگام ورود به ارکستر به جملات سکستوله (Sextole) سه سیمه سولیست می باشد. هر چند این جملات از لحاظ شنیداری القا کننده فضایی همانند و تکرار شونده هستند و الگوی فواصل موسیقایی نت های هر جمله مشابه دیگر جملات است و نیز هر جمله با آکوردی خاتمه می یابد، اما از دیدگاه اجرایی پیچیدگی در بخش دانش آرشه و انگشت گذاری در ویولن (Violin Fingering و یا ادیت) بر میزان دشواری این پاساژ می افزاید.

نگارنده در جهت رسیدن به پاسخی مطلوب از لحاظ انگشت گذاری و تسهیل اجرا ابتدا چند ادیت موجود که از لحاظ اعتبار دارای رواج و پیشینه بیشتری می باشند را مورد بررسی قرار داده و سپس راهکاری دیگر در زمینه انگشت گذاری را پیشنهاد می دهد.

کارل کلینگر (Karl Klinger) برای انگشت گذاری این مجموعه جملات در نسخه منتشر شده سال ۱۹۲۸ انشارات سی.اف.پیترز (C.F.Peters-Leipzig,1928) از روشی همسان در انگشت گذاری جملات سود می جوید که هر چند در ظاهر فرم تکرار شونده نحوه انگشت گذاری جملات نقطه قوت این ادیت محسوب می گردد اما دقت بر چند نکته در اینجا لازم است.

هر یک از این جملات مرکب از پنج نت دولاچنگ و یک دوبل نت دولا چنگ و نیز یک آکورد چنگ در انتها می باشد. در ادیت کلینگر نحوه انگشت گذاری به شکل “تکرار شماره انگشتان” به فرم: (اول-چهارم)، (دوم-سوم)، (دوبل دوم، سوم-اول) بوده و این نحوه انگشت گذاری در سه جمله اصلی (غیر از جمله سوم رابط و نیز تغییری کوچک در انگشت گذاری دوبل جمله آخر) دارای قابلیت بالای به خاطر سپاری در ذهن نوازنده می باشد.

اما اولین نکته در رابطه با این نحوه انگشت گذاری، سوق دادن اجرای دو جمله اول از بکار بردن دو سیم به سمت اجرا با سه سیم (پیش از اجرای آکورد نهایی) می باشد که بر دشواری اجرا می افزاید؛ چنانکه در اجرای آخرین نت دولا چنگ هر جمله با این راهکار دو راه بیشتر پیش روی نوازنده وجود ندارد:
نخست اجرای هشتمین دولا چنگ با انگشت چهارم و دیگر اجرای سه سیمه هر جمله.

اجرای این نت با انگشت چهارم در دو جمله اول و دوم باعث بوجود آمدن کشش طولی اضافه در این انگشت گشته و نیز بدلیل خروج انفرادی و به فاصله زیاد این انگشت نسبت به محل دیگر انگشتان و پوزیسیون آنها، پیدا کردن محل و نحوه اجرا با انگشت چهارم توسط نوازنده دشوار می نماید و به دلایل فوق اجرای آخرین دولا چنگ با انگشت چهارم در روش کلینگر مطلوب به نظر نمی رسد.




اما اجرا با راهکار کلینگر به روش سه سیمه هم چندان مطلوب به نظر نمی رسد، زیرا در این شکل هم علاوه بر افزودن بر شمارگان سیم های مورد استفاده در اجرای یک جمله، در دومین جمله نت سی بمل نهایی با اولین انگشت اجرا خواهد گشت.

اجرای سی بمل با انگشت اول در سیم می بر روی گریف نسبت به اجرای نت هایی چون لا بکار و یا سی بکار توسط همین انگشت که ذهن درک و شناخت بهتری نسبت به محل آنها دارد و نیز با توجه به تمپوی قطعه چندان خوش دست به نظر نمی رسد و دشوار می باشد.

مسئله بعدی در روش کلینگر، مسئله تعویض پوزیسیون های دست چپ با تغییر الگو بر مبنای دوبل انگشتان دوم و سوم است که در جمله نهایی فرم انگشت گذاری (دوبل دوم، سوم) به (دوبل اول، دوم) تبدیل می گردد و فرم اصلی انگشت گذاری پیشنهادی به ناچار دچار بهم ریختگی در الگوی تعویض پوزیسیون می گردد.

نکته نهایی در بررسی این شیوه انگشت گذاری، تعویض پوزیسیون های دست چپ بر پایه دوبل انگشتان دوم، سوم است که تعویض پوزیسیون بر پایه دوبل مرکب از این شماره انگشتان و نیز حاصل از انگشتان دوم و سوم در اجرای دولا چنگ های قبلی چندان جذاب به نظر نمی رسد و جابجایی دست بر این پایه این شیوه انگشت گذاری از پتانسیل تعویض چندان مطلوبی برای دست در اینجا برخوردار نیست.

Viol.ir

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

روش سوزوکی (قسمت شصت و پنج)

در آمریکا این خبررسانی ها تحت عنوانِ اخبار هفتگی در ۲۵ ماه مارس ۱۹۶۴ درباره کنسرتِ کودکان ژاپنی آغاز شد. در آخرین هفته یکی از روزها در زمان صرف ناهار که همگی دور میزی طولانی نشسته بودیم آزاکو هاتای (Asako Hata) هفت ساله به عنوان شوخی یک قطعه یخ به پشت یکی از بچه ‌هایی که در کنارش نشسته بود انداخت و بچه‌ ها شروع به خندیدن کردند.

در اندیشه برداشت های دیگر از موسیقی دفاع مقدس (V)

بخشی از آثار مربوط به دفاع مقدس، در سال های بعد از آن ساخته شده اند. نظیر قطعاتی که آقایان: روشن روان، انتظامی و شریفیان ساخته اند و اکثر آنها شنیده شده اند. بیشتر این آثار و بلکه تمام آنها، برای ارکستر بزرگ (بخوانیم ارکستر سمفونیک) و گاه گروه کر همراه آن نوشته شده و اجرا شده اند که در عرف معمول موسیقیدانان ما محمل مناسبی هستند برای نمایاندن شکوه و عظمت نبرد ۸ ساله ایران و عراق.

از روزهای گذشته…

در بازار موسیقی

در بازار موسیقی

بعد از انقلاب در کشور ما همواره به دلیل نبود تریبونی برای معرفی موسیقی خوب، تنها مکان عرضه و معرفی این کالاهای فرهنگی، نوار فروشی ها بوده است! متاسفانه بیشتر نوار فروشی ها از کم و کیف آثاری که به فروش گذاشته می شود بی خبر بوده و حتی گاهی آنها را نسبت به رنگ جلد طبقه بندی می کنند!
روش سوزوکی (قسمت شصت و چهار)

روش سوزوکی (قسمت شصت و چهار)

پرروش و شکوفایی استعدادها به بیستمین سال خود رسید… قبل از اینکه من متوجه بشوم، حرکت و اشاعه پرورش استعداد ها در آمریکا هم غوغایی به پا کرده بود؛ حالا دیگر در آنجا از جمعیت‌ های وسیعی حتی از تشکیلات وسیع تری از ژاپن به وجود آمده بودند. آقای موشی زوکی (Mochizuki) که امروز در کنسولگری در نیویورک مشغول است، پرورش استعداد ها را تقریباً از زمان بودنش در اوبرلین کالج (Oberlin-College) در اوهایو (Ohaio) می شناخته است.
داریوس میلو، آهنگساز بزرگ فرانسوی (I)

داریوس میلو، آهنگساز بزرگ فرانسوی (I)

داریوس میلو (۱۹۷۴-۱۸۹۲)، از خانواده ای یهودی و سرشناس بود. در محیطی مساعد رشد یافت که سبب رشد اخلاق و اندیشه اش شد. استعداد زودرسش با طبع حساسش مغایرت نداشت. در هفت سالگی ویولن را فراگرفت. در دوازده سالگی عضو یک کوارتت زهی شد. والدینش در نظر داشتند نوازنده ویولنی چیره دست از او بسازند به همین سبب در ۱۹۰۹ همراه دوستش “لونل” او را به پاریس فرستادند. در این دوره میلو رویای آهنگسازی داشت. هر از گاهی به کنسرواتوار پاریس میرفت و در کلاسهای “لورو” (هارمونی)، “ویدور” (فوگ)، “گدالگ” (کنترپوان) شرکت می کرد.
جشنواره سایتها و وبلاگهای موسیقی و افق های پیش رو

جشنواره سایتها و وبلاگهای موسیقی و افق های پیش رو

امروز کمتر کسی پیدا می شود که نداند، اینترنت چه خدماتی را به جامعه بشری عرضه کرده است و در کنار این خدمات چه تاثیراتی مثبتی بر زمینه های ظاهرا بی ارتباطی مثل ترافیک تا محیط زیست دارد. هر ساله در نشست های متعددی در کشورمان، این موارد شمرده می شود ولی پس از پایان نشستها هیچ تغییر محسوسی روی نمی دهد.
مروری بر جلد پنجم مجموعه‌ی «ده قطعه برای تار»

مروری بر جلد پنجم مجموعه‌ی «ده قطعه برای تار»

چالشِ عمده‌ی هنرجویان تار و سه‌تار در خصوصِ نواختن قطعات چهار جلد پیشین این مجموعه (که در طول دهه‌های شصت و هفتاد منتشر شده بودند) این بود که نمونه‌ی اجرایی از بیشتر قطعات وجود نداشت و هنرجویان در مواجهه با آوانگاری‌های در آن دوره عجیب و غریب (به ویژه کسر میزان‌های ناشناخته و دائم در حال تغییر آنها) تصور درست و دقیقی از یک قطعه‌ی مشخص نداشتند و یا نواختن‌شان به برداشت‌هایی گنگ و حتی اشتباه در برگردانِ نوشته به صوت می‌انجامید.
یاد استاد بهاری در آلبومی تازه

یاد استاد بهاری در آلبومی تازه

«به یاد استاد بهاری؛ بداهه‌نوازی کمانچه از درویش‌رضا منظمی» از آلبوم‌های شنیدنی موسیقی ایرانی است چندی پیش به‌وسیله کمپانی آوای باربد در تهران منتشر شده است. رادیو زمانه به همین بهانه با درویش‌رضا منظمی (تکنواز کمانچه) گفتگویی کرده است. منظمی در آغاز گفتگو از از چگونگی ضبط این اثر گفت:
پیکر هوشنگ ظریف به خاک سپرده شد

پیکر هوشنگ ظریف به خاک سپرده شد

امروز گروهی از هنرمندان و علاقمندان هوشنگ ظریف پیکر او را تا قطعه هنرمندان بهشت زهرا همراهی کردند و در کنار مزار دوست و همکار قدیمی اش حسین دهلوی به خاک سپردند. دیروز خانواده هوشنگ ظریف ضمن سپاسگزاری از همه‌ی هموطنان، علاقه‌مندان و هنرمندانی که با اعلام همدردی و ارسال پیام ابراز محبت کردند، درخواست کرده بودند که همگی در شرایط بحرانی فعلی حتی‌الامکان در خانه‌های خود بمانند و در صورت تمایل به حضور، با رعایت کامل هشدارهای ایمنی و بهداشت فردی مراقب سلامتی خود باشند.
جایگاه و نقش استاد ناهید در گسترش و اشاعه ساز نی

جایگاه و نقش استاد ناهید در گسترش و اشاعه ساز نی

یکی از مهم‌ترین اصولی که همواره اساتید هنر از جمله اساتید موسیقی در ایران به رسم دیرین به هنرجویان خود آموزش داده و می‌دهند رعایت اخلاق، نظم و جدیت در کار است. شاید در ابتدای امر هنرجو پی به راز این نکات و تأثیر آن در آینده‌ی هنری خود نبرد؛ ولی آنچه مسلم است این است که هنرمندانی که در تاریخ نام آنها ماندگار بوده و از آنها همیشه به نیکی یاد می‌شود در دوران زندگی خود این اصول را سرلوحه‌ی اعمال و رفتار خود قرار داده‌اند. در روزگار ما هستند اساتید و هنرمندانی که در کنار تبحر و جایگاه والای هنری خود، به عنوان یک معلم اخلاق نیز می‌توان از آنها یاد کرد.
واثقی: کار در ایران را دوست دارم

واثقی: کار در ایران را دوست دارم

ارکستر ملی ایران با رهبری اسماعیل واثقی ۲۹ مردادماه در تالار وحدت به روی صحنه رفت. در این اجرا علی عابدین، کاوان