٩٠٠٠ ویدئوی آموزشی برای پیانو: پروژه‌ دانشگاه آیوا

هنرجو یا هنرآموز ندارد! اگر اهل اینترنت هستید و در حال آموزش یا یادگیری سازی هستید حتما پیش آمده که به دنبال نسخه شنیداری یک اثر بگردید. این جستجو می‌تواند برای شنیدن اثری باشد که نت آنرا دارید یا مقایسهءآن با نسخه‌ای که از پیش آنرا در اختیار داشته‌اید. از سوی دیگر حتما این تجربه را هم داشته‌اید که زمان زیادی را صرف یافتن اجرای شایسته‌ای از یک اثر کرده باشید. زمانی که برای مثال نام کاری را در یوتیوب تایپ می‌کنید، نتایج، هم می‌توانند کار گوش‌خراش نوآموزان باشند و هم اجرای درخشان یک نوازنده یا ارکستری جهانی.

در این بین، دانشگاه آیُوا در ایالات متحده دست به ابتکار جالبی زده: «پروژه آموزشی پیانو».

این طرح چنانچه از نامش پیداست ویژهء پیانو است ولی ایده می‌تواند به سرعت در هر جای دنیا برای سازهای دیگر نیز پیاده شود؛ حتا در ایران و برای سازهای ایرانی.

«پروژه آموزشی پیانو» در دانشگاه آیوا، درصدد است ٩٠٠٠ قطعه آموزشی برای پیانو را به صورت ویدئو در یوتیوب در اختیار علاقه‌مندان و به ویژه هنرجویان پیانو قرار دهد. این پروژه توسط دو تن از استادان دانشگاه آیوا، آلن هاکلبری و جیسون سیفرد هدایت می‌شود.

دسامبر امسال، تعداد ویدئوهای ضبط شده از ٢٠٠٠ گذشت. نشریه “Clavier Companion” (ویژهء پیانو و پژوهش‌های در پیوند با آن) در تازه‌ترین شماره خود، نوشته‌ای را به این پروژه آموزشی اختصاص داده است. آلن هاکلبری به این نشریه گفته است که پروژه در سال ٢٠١١ و به شکلی اتفاقی آغاز شده است: «به یکی از هنرجویان که روی “توکاتا” ساخته آرام خاچاطوریان کار می‌کرد گفتم که در ادامه تمریناتش، به نمونه‌های ضبط شده روی اینترنت هم گوش دهد. کمی بعد او بازگشت و گفت هیچ نمونه‌ای از این اثر نتوانسته پیدا کند. باور نکردم ولی پس از آنکه خودم در اینترنت جستجو کردم متوجه شدم که واقعا هیچ ضبط خوبی از اثر به شکل آنلاین وجود ندارد.»

همین موضوع محرک آغاز «پروژه آموزشی پیانو» در دانشگاه آیوا شد. هاکلبری به دیگر همکارش در دانشگاه، جین سیفود درباره ضبط ویدئویی ٩٠٠٠ قطعه آموزشی صحبت می‌کند و او نیز می‌پذیرد.

اگر عبارت “Piano Pedagogy Project” را در یوتیوب تایپ کنید، صفحه ویژه پروژه آموزشی پیانو از دانشگاه آیوا را پیدا خواهید کرد. در ویدئوها ولی یک جنبه شاید بسیار جلب توجه کند. ویدئوها به شکل بسیار ابتدایی، با یک دوربین روی پایه و بدون حرکت فیلمبرداری شده‌اند. در این زمینه اگر حتا اندک ذوق و سلیقه‌ای به کار برده می‌شد، هنرجویان می‌توانستند از بابت استیل دست و شیوه حرکت انگشتان در آن اثر هم معلوماتی بدست آورند.

آلن هاکلبری در یادداشتی به نگارنده نوشته است: «هدف از ضبط این ویدئوها این نیست که شیوه نواختن اثر را به هنرجویان آموزش دهیم. این پروژه در تلاش است تا رپرتوار مورد نیاز را در اختیار قرار دهد. به همین دلیل دوربین در جهتی که شنوندگان، نوازنده را می‌بینند قرار داده شده، با اینهمه در ویدئوهای تازه‌تر، دوربین را کمی بالاتر قرار داده‌ایم تا زاویه بهتری برای دیدن دست نوازنده پدید آید.»

در ضبط ویدئوهای پروژه آموزشی پیانو، از نظم خاصی پیروی نشده و گزینش آثار بیشتر بر پایه سلیقه یا تجربیات استادان ضمن کار با هنرجویان آغاز شده است. هر ماه حدود دویست اثر ضبط می‌شود. از اتودهای آموزشی چرنی گرفته تا پرلودهای باخ، مارش‌های پرکوفیف، همچنین آثار نه‌چندان معروف ولی زیبای آموزشی از آهنگسازان سده نوزدهم و بیستم. در تگ‌های هر ویدئو اطلاعات لازم درباره تکنیک‌ و دوره اثر نیز داده شده که هنرجویان و هنرآموزان را برای یافتن قطعات مناسب در پروژه یاری می‌دهد.

گردانندگان پروژه یک صفحه فیس‌بوکی نیز ایجاد کرده‌اند و تازه‌ترین اخبار درباره پروژه آموزشی پیانو در دانشگاه آیوا را به علاقه‌مندان ارائه می‌کنند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «کنسرتوها»

آغاز راه، در رجز، هنگامی‌که نرم‌ نرمک اتمسفر چهارگاه از ابهام چند نغمه‌ی اولیه به در می‌آید و بر همه‌جا تسلط می‌یابد هراس نیز همراه آن گسترده می‌شود که مبادا آهنگساز برای بازآفرینی رویارویی جمع و فرد یا نبرد گلادیاتوری‌اش (۱) راه دَمِ دست را برگزیده باشد. از یک‌سو برای ساختن تضادهای پیش‌برنده‌ی یک کنسرتو به سراغ گنجینه‌ی همیشه حاضر و آماده‌ی هویت‌نمای دستگاه‌ها رفته و ماده‌ی خامشان را بی پردازشی در برابر فضای ناآشنا بگذارد و از سوی دیگر بار عاطفی نام «رجز» و کارکردش در جنگ (یا جنگ نمادین؛ تعزیه) را دستاویز تأکید بر شباهت کنسرتو به نبرد کند و تمام.

تحقیقی درباره باربد؛ موسیقیدان دوره ساسانی (II)

سال ۲۲۴ میلادی، پس از انحطاط سلسله های هخامنشی و اشکانی سلسله نوین ساسانیان تاسیس شد که حدود ۴۰۰ سال دولتداری کرد. اولین پادشاه ساسانی اردشیر بابکان بود و پس از او بهرام گور به پادشاهی رسید. پس از بهرام، شاپور و پس از او خسرو انوشیروان و خسروپرویز به پادشاهی رسیدند.

از روزهای گذشته…

رولاندو ویلازون (I)

رولاندو ویلازون (I)

با اجراهای درخشان به همراه اپراها و ارکسترها در سطوح بین المللی، رولاندو ویلازون (Rolando Villazón)، خود را به عنوان یک موسیقیدان جهانی و ستاره ای مشهور معرفی کرده است. او یکی از پیشگامان صدای تنور (Tenor) در روزگار ما می باشد. روزنامه تایمز درباره اجرای اخیر وی در لندن چنین می نویسد: “او به سادگی خودش، همان ویلازون است و دیگر بار با صدای جذاب و زنگدار خود، با قابلیت و قدرت وحشتناکش ظاهر می شود!”
آشنا چون کویر

آشنا چون کویر

بیان درونی ام را به واژه ی “آشنا” و “غریب” و تضاد میانشان اختصاص می دهم و در این جا از “آشنا” می گویم، چراکه درباره اش حرف های ناگفته ی بسیاری دارم. با گذشت سی سال از دوران موسیقایی ام و کشف صداهای متعدد و جستجوی مدام برای دستیابی آن چه غریب به نظر می-رسد، هنوز وقتی با خود خلوت می کنم به دنبال صدای آشنا می گردم غالباً در پی این بوده ام که زیر و بالای هر آن چه را که غریب می ماند، از صدا، سکوت ـ زمان و مکان، غربت را بردارم و آشنایش کنم و نهایتاً از غرابت دوری کنم؛ باز گردم و هر آن چه آشناست را در مقابل بگذارم و بکوشم تا در آینده آن را ترسیم سازم.
مصاحبه با ری چین، برنده مسابقه منوهین (II)

مصاحبه با ری چین، برنده مسابقه منوهین (II)

معلمان من در استرالیا از خانواده هاوکینگز بوده اند. پنج سال با آنها تمرین کردم. آنها خیلی تحت تاثیر سوزوکی بودند و تاکید داشتند که داشتن سرگرمی بخشی از نواختن موسیقی است. امروزه به نظر می رسد که بیشتر نوازندگان این امر مهم را به فراموشی می سپارند، به وی‍‍ژه هنگامیکه پیرتر و عصبی تر می گردند. همچنین من ۷ سال با کری اسمیت از کوین لند کنسرواتور تمرین کردم و در دو سال آخر نیز با پیتر ژانگ از کنسرواتور سیدنی تمرین کردم.
ضیائی: ابزارهایی برای آنالیز سازها وجود دارد

ضیائی: ابزارهایی برای آنالیز سازها وجود دارد

بله، اما این افراد تعدادشان زیاد نیست و جای بسی خوشحالی و افتخار است که این نیاز احساس شده است و با توجه به دوری و شرایط سخت اقتصادی در آن کشور، انتخاب صحیح و درستی را در جهت کسب سایر علوم در پیش گرفته اند و البته نمیتوان مطمئن بود همه افرادی که وارد این بخش از علم و هنر سازسازی می شوند توانایی ماندن، ادامه و صعود را داشته باشند، چون در ابتدا شاید تصویر ذهنی هر شخص از آنچه می پوید در قیاس با آنچه بدست می آورد متفاوت باشد، زیرا که رشته هایی از این قبیل ویژگی های بارزی را در موضع مرجع آموزشی و شخص هنرجو اقتضا می کند؛ در برخی دیگر انتخاب یک رشته تحصیلی عاملی می شود برای انتخاب رشته های نزدیک تر به آنچه در توانایی های آن انسان تعریف شده است و یا حتی سایر تخصص ها که نهایتا می تواند منجر به تغییر رشته شود.
دایانا کرال

دایانا کرال

سالهای سال آلبوم های موسیقی یا ترانه های بالای جدول Top 10 در انحصار سبک هایی مانند rock، pop و یا شاخه های آنها بود و تنها این سبکها بودند که روی بیلبردها و جداول مقایسه ای با هم برای رسیدن به رتبه اول رقابت میکردند.
رونمایی از آلبوم «ماندالای درون» (II)

رونمایی از آلبوم «ماندالای درون» (II)

قبل از هر چیز عرض تبریک می کنم خدمت سام اصفهانی عزیز، بابت ارایه ی این مجموعه ی زیبا و یکدست پس از یک تلاش حدودا پنج ساله. به دلیل حالت مدیتیتیوی و آرامش عمیقی که در کل اثر دیده می شود (که به نوعی بازتاب ماهیت کل و یکدست اثر محسوب می شود)، در عمق وکل، مجموعه عنوان معنا دار “ماندالای درون” را دارد. اگرچه برخورد های فنی و تمهیدات آهنگساز کم و بیش تغیراتی می کند اما {همچنان} فضای یکدستی در کل قطعات جاریست.
پنجمین کنسرتو

پنجمین کنسرتو

“خواستها، خواه شدید باشد خواه نه، هرگز نباید طوری بیان شود که نفرت آور گردد. موسیقی نیز در سهمناکترین حالت خود، نباید گوش را آزار دهد، بلکه آنجا هم باید گوش را بنوازد و پیوسته موسیقی بماند.” (موتسارت، ۱۷۸۱)
پرفروش ترین ترانه دیسکوی تاریخ

پرفروش ترین ترانه دیسکوی تاریخ

اولین حضور بانی ام در آلمان با اجرای ترانه “Daddy Cool” در برنامه تلویزیونی “Musikladen” که در آن زمان برنامه ای مهم و مشهور بود، در ۱۹۷۶ به وقوع پیوست. پس از این حضور تلویزیونی، فروش این ترانه به تعداد باورنکردنی ۱۰۰٫۰۰۰ نسخه در هفته رسید!
علوانی فقط یک آواز نیست (VII)

علوانی فقط یک آواز نیست (VII)

پس غیر از گوش دادن به طور علوانی و مقایسه کردن فواصل این آواز در مباحث تئوری هم به این نتیجه می رسیم که فواصل اجرای این طور شباهت زیادی با فواصل و ذائقه موسیقایی جنوب کشور دارد. همین نکته باعث وجود یک طور خاص در کل مکاتب عرب شده است.
خنیاگر پیانو؟ (I)

خنیاگر پیانو؟ (I)

هفت روز دریا با کارهای گذشته‌ی «هوشیار خیام» از جنبه‌هایی متفاوت است. این تفاوت نه به رسم برتر شمردن که به حساب برشمردن ویژگی‌های آثار گذشته‌ی اوست. اگر سه ویژگی اصلی قطعات پیانویی او را بهره‌گیری از امکانات پیانوی از پیش مهیا شده یا تغییریافته، کاربست بعضی تکنیک‌های مینی‌مالیستی (که این هر دو را می‌توان به پای رابطه‌ی او با مکتب نیویورک نوشت) و راه دادن اکنون موسیقی ایرانی (به پهنای سه دهه تجربیات موسیقایی) به ساختار نوازندگی پیانوی ایرانی بدانیم (۲)، آنگاه ناچاریم اذعان کنیم که اولی به کلی در این آلبوم غایب است و بر دومی هم تاکیدی نمی‌یابیم -هر چند به شکل گذرا در دل قطعات هنوز حضور دارد- و سومی هم دست‌کم به اندازه‌ی آلبومی مانند «تاتاری» ظاهر نیست. از همین روست که «هفت روز» دریا را میان آثار پیانویی هوشیار خیام متفاوت می‌بینیم.