٩٠٠٠ ویدئوی آموزشی برای پیانو: پروژه‌ دانشگاه آیوا

هنرجو یا هنرآموز ندارد! اگر اهل اینترنت هستید و در حال آموزش یا یادگیری سازی هستید حتما پیش آمده که به دنبال نسخه شنیداری یک اثر بگردید. این جستجو می‌تواند برای شنیدن اثری باشد که نت آنرا دارید یا مقایسهءآن با نسخه‌ای که از پیش آنرا در اختیار داشته‌اید. از سوی دیگر حتما این تجربه را هم داشته‌اید که زمان زیادی را صرف یافتن اجرای شایسته‌ای از یک اثر کرده باشید. زمانی که برای مثال نام کاری را در یوتیوب تایپ می‌کنید، نتایج، هم می‌توانند کار گوش‌خراش نوآموزان باشند و هم اجرای درخشان یک نوازنده یا ارکستری جهانی.

در این بین، دانشگاه آیُوا در ایالات متحده دست به ابتکار جالبی زده: «پروژه آموزشی پیانو».

این طرح چنانچه از نامش پیداست ویژهء پیانو است ولی ایده می‌تواند به سرعت در هر جای دنیا برای سازهای دیگر نیز پیاده شود؛ حتا در ایران و برای سازهای ایرانی.

«پروژه آموزشی پیانو» در دانشگاه آیوا، درصدد است ٩٠٠٠ قطعه آموزشی برای پیانو را به صورت ویدئو در یوتیوب در اختیار علاقه‌مندان و به ویژه هنرجویان پیانو قرار دهد. این پروژه توسط دو تن از استادان دانشگاه آیوا، آلن هاکلبری و جیسون سیفرد هدایت می‌شود.

دسامبر امسال، تعداد ویدئوهای ضبط شده از ٢٠٠٠ گذشت. نشریه “Clavier Companion” (ویژهء پیانو و پژوهش‌های در پیوند با آن) در تازه‌ترین شماره خود، نوشته‌ای را به این پروژه آموزشی اختصاص داده است. آلن هاکلبری به این نشریه گفته است که پروژه در سال ٢٠١١ و به شکلی اتفاقی آغاز شده است: «به یکی از هنرجویان که روی “توکاتا” ساخته آرام خاچاطوریان کار می‌کرد گفتم که در ادامه تمریناتش، به نمونه‌های ضبط شده روی اینترنت هم گوش دهد. کمی بعد او بازگشت و گفت هیچ نمونه‌ای از این اثر نتوانسته پیدا کند. باور نکردم ولی پس از آنکه خودم در اینترنت جستجو کردم متوجه شدم که واقعا هیچ ضبط خوبی از اثر به شکل آنلاین وجود ندارد.»

همین موضوع محرک آغاز «پروژه آموزشی پیانو» در دانشگاه آیوا شد. هاکلبری به دیگر همکارش در دانشگاه، جین سیفود درباره ضبط ویدئویی ٩٠٠٠ قطعه آموزشی صحبت می‌کند و او نیز می‌پذیرد.

اگر عبارت “Piano Pedagogy Project” را در یوتیوب تایپ کنید، صفحه ویژه پروژه آموزشی پیانو از دانشگاه آیوا را پیدا خواهید کرد. در ویدئوها ولی یک جنبه شاید بسیار جلب توجه کند. ویدئوها به شکل بسیار ابتدایی، با یک دوربین روی پایه و بدون حرکت فیلمبرداری شده‌اند. در این زمینه اگر حتا اندک ذوق و سلیقه‌ای به کار برده می‌شد، هنرجویان می‌توانستند از بابت استیل دست و شیوه حرکت انگشتان در آن اثر هم معلوماتی بدست آورند.

آلن هاکلبری در یادداشتی به نگارنده نوشته است: «هدف از ضبط این ویدئوها این نیست که شیوه نواختن اثر را به هنرجویان آموزش دهیم. این پروژه در تلاش است تا رپرتوار مورد نیاز را در اختیار قرار دهد. به همین دلیل دوربین در جهتی که شنوندگان، نوازنده را می‌بینند قرار داده شده، با اینهمه در ویدئوهای تازه‌تر، دوربین را کمی بالاتر قرار داده‌ایم تا زاویه بهتری برای دیدن دست نوازنده پدید آید.»

در ضبط ویدئوهای پروژه آموزشی پیانو، از نظم خاصی پیروی نشده و گزینش آثار بیشتر بر پایه سلیقه یا تجربیات استادان ضمن کار با هنرجویان آغاز شده است. هر ماه حدود دویست اثر ضبط می‌شود. از اتودهای آموزشی چرنی گرفته تا پرلودهای باخ، مارش‌های پرکوفیف، همچنین آثار نه‌چندان معروف ولی زیبای آموزشی از آهنگسازان سده نوزدهم و بیستم. در تگ‌های هر ویدئو اطلاعات لازم درباره تکنیک‌ و دوره اثر نیز داده شده که هنرجویان و هنرآموزان را برای یافتن قطعات مناسب در پروژه یاری می‌دهد.

گردانندگان پروژه یک صفحه فیس‌بوکی نیز ایجاد کرده‌اند و تازه‌ترین اخبار درباره پروژه آموزشی پیانو در دانشگاه آیوا را به علاقه‌مندان ارائه می‌کنند.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

رمضان: به اجرای آثار معاصر علاقه داشتم

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با لیلا رمضان، نوازنده و مدرس پیانو درباره فعالیت های اخیرش، این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است. لیلا رمضان مدتی است که مشغول ضبط و اجرای آثار آهنگسازان ایرانی برای ساز پیانو است و اخیراً هم با یکی از انتشارات‌های معتبر موسیقی کلاسیک در فرانسه یک CD از این آثار ضبط و منتشر کرده است.

مشاهدات موسیقی شناس آلمانی از موسیقی ایران (II)

ممکن نیست درباره موسیقی ایرانی قضاوت کرد بدون‏ آنکه اختصاصات اجتماعی گسترش تاریخی دولت در قرن‏ بیستم، سیاست فرهنگی و حتی سیاست خارجی کشور ایران‏ در نظر گرفته شود. در حقیقت این حاصل سیاست فرهنگی‏ ایران است که جشنواره شیراز هم یکی از مظاهر آن شمرده‏ می‏ شود. پس آنکه در سال ۱۳۰۵ شمسی (۱۹۲۶) حکومت‏ فاسد قاجار برافتاد، کشور ایران با سرعت و شدت بسوی‏ تمدن غربی رو آورد.

از روزهای گذشته…

هایفتز، ویلونیست قرن

هایفتز، ویلونیست قرن

یاشا هایفتز (Jascha Heifetz) در دوم فوریه ۱۹۰۱ در “ویلنا”ی روسیه به دنیا آمد و در۸۳ سال از ۸۶ سال عمر خود به نوازندگی ویولن پرداخت. او درآغازدر سه سالگی نخستین آموزشهای خود را از پدرش و درپنج سالگی ازایلیا مالکین فرا گرفت.
«موسیقاب» (III)

«موسیقاب» (III)

در اینجا مقصود از واژه‌ی اکسپرسیونیسم، نه یک سبک ویژه‌ی هنری مربوط به دهه‌ی نخست میلادی در غرب، بلکه انگاره‌ ای کلی در تاریخ هنر است. با چنین نگاهی، اکسپرسیونیسم در حکم یک نگرش کلی در زیبایی‌شناسی، مفهومی گسترده پیدا می‌کند و لازم است این واژه را در هنر امروز، از یک جنبش هنر مدرن در قرن بیستم متمایز بدانیم. بنابراین اگرچه این نوع بیان، روزگاری به منزله ی یک سبک غالب، تئوریزه و تدوین شد اما به عنوان رویکردی کلی، همواره می‌تواند در اندیشه‌ی هنری مطرح شود؛ رویکردی که با ساختارهایی گسسته و اپیزودیک در پی فرانمایی است.
موسیقی‌شناسی‌ای که نمی‌شناسیم (V)

موسیقی‌شناسی‌ای که نمی‌شناسیم (V)

اگر تنها ایرادِ پنهان کردن یا آشکار نکردن سهوی رابطه با یک متن دیگر شبهه‌ی عدم صداقت علمی بود فقط یک نگرانی در ذهن شکل می‌گرفت آن هم همگانی شدن این الگوی تالیف کتاب بود، اما متاسفانه این تنها ایراد نیست. نمونه‌هایی در کتاب وجود دارند که نشان می‌دهد در فرآیند تاثیر گرفتن از یک متن مرجع دیگر، دقت علمی و انتقال مطلب هم دچار اشکالاتی شده است و بدون در نظر گرفتن دل‌مشغولیرعایت اخلاق انتقال مطلب علمی،خود متن‌ها هم معایبی دارند:
گفتگو با هوشنگ ظریف (II)

گفتگو با هوشنگ ظریف (II)

ظاهراً حدود یک سالی ارکستر تعطیل شد. بله به دلایلی تعطیل شد. بچه‌ها هم یکسری‌شان رفتند شهرستان. چند ماهی که گذشت آقای پایور به من زنگ زدند که بیا منزل بنشینیم و ساز بزنیم و کار کنیم. رفتم و تمریناتی را شروع کردیم. بعد به ایشان گفتم این قطعات به هر حال تنبک هم لازم…
ادامهٔ مطلب »
جسور و ایرانی (III)

جسور و ایرانی (III)

بعد از چند بار تکرار این الگو، جمله ای ملودیک با سرعتی بالا در تضاد با آنچه تا آن لحظه نواخته می شد شنیده می شود، مانند اتفاقی بزرگ میان تکرار روزمرگی ها. بعد از آن دوباره همان پایه با همراهی تنبک نواخته می شود که این بار تپش و ضربان تداعی می شود. اما با پیش رفتن قطعه، احساسی که ممکن است هنگام شنیدن این قطعه به شنونده دست دهد نه احساس تکرار که بیشتر احساس بی قراری و حرکت رو به مقصدی سرنوشت ساز است، شاید حاصل از اتفاقی بزرگ که در میان آن ”ضربان خسته ی تکرار” رخ داده باشد، بماند که ناشر در جلد سی دی داستان دیگری برای این قطعه دارد.
“رازهای” استرادیواری (XIV)

“رازهای” استرادیواری (XIV)

به غیر از قالب ساخته شده از چوب درخت بید برای نخستین ویولای کنترالتو ساخت استرادیواری در سال ۱۶۷۲ و نیز قالب مورد استفاده برای ویلن ۴/۱ به نام Aiglon که از چوب سپیدار ساخته شده بود، تمام قالبهای ویلن، کنترآلتو و ویولای تنور از چوب گردو درست شدند. (ضخامت قالب ویولا کنترآلتو ۱۷ میلی متر و ضخامت قالب ویلن Aiglon 13 تا ۱۵ میلی متر می باشد).
گوستاو هولست، آهنگساز سرشناس انگلیسی (IV)

گوستاو هولست، آهنگساز سرشناس انگلیسی (IV)

این سوئیت ارکستری چندان تصویر کننده سیارات به عنوان اجرام سماوی نیست بلکه بیشتر درباره صفاتی انسانی است که به آنها بر می گردد. این اثر هولست همیشه طرفداران بسیار داشته است.
مرگ باخ

مرگ باخ

باخ در سال ۱۶۸۵ بدنیا آمد و در سن ۶۴ سالگی به دلیل آنکه قدرت بینایی اش بتدریج رو به کاهش می گذاشت تصمیم گرفت که چشمان خود را جراحی کند. پزشکی بنام John Taylor مسئولیت جراحی چشمان او را بعهده گرفت. او که در اصل چشم پزشکی اهل انگلیس بود در طول مدت فعالیت پزشکی خود چشم دو تن دیگر از بزرگان عصر خود یعنی هندل موسیقیدان و ادوارد گیبون مورخ را نیز جراحی کرد.
نگاهی به مازورکای شماره ۶ شوپن

نگاهی به مازورکای شماره ۶ شوپن

اگر پیانو کار کرده باشید حتما” در دوران آموزش تعداد زیادی از مازورکاهای شوپن جزو کارهایی بوده که آنها را اجرا کردید، اگر نه پیشنهاد می کنم حتما” تعدادی از آنها را گوش کنید چون علاوه بر زیبایی خاصی که دارند اغلب حاوی مطالب و مفاهیم زیبای آموزشی در زمینه های مختلف هستند. به تم اول یکی از مازورکاهای شوپن شماره ۶ (اپوس ۷ شماره ۲) گوش کنید تا صحبت را ادامه دهیم.
گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (V)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (V)

بنده به عنوان کسی که از ده سالگی ویلن می نوازم، عرض می کنم قرار دادن یک پارچه ی بزرگ بین صفحه بالایی و زیرچانه ای ویلن و استفاده همزمان از سیم پیراسترو سبز و سیم گیر چوبی با تاندورهای بزرگ، راحت ترین راه برای زدن ویلن به سبک یاحقی و دیگران است (دلیل علمی آنرا خودتان فرمودید)… و این کاری است که همه بلا استثنا انجام میدهند…