حاشیه ای بر نشست مدیر جدید

پيروز ارجمند 
<br>
(تصاوير از سايت اطلاع رساني حوزه هنري)
پيروز ارجمند
(تصاوير از سايت اطلاع رساني حوزه هنري)
نشست هم اندیشی با اهالی مطبوعات که اولین نشست مدیر جدید موسیقی حوزه هنری دکتر پیروز ارجمند (۱) بود، ۱۸ دی ماه در حوزه هنری برگزار شد. حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی، یکی از توانمند ترین مراکز هنری ایران است، چنانکه پیروز ارجمند می گوید: «در حوزه هنری از نظر فعالیت‌های کاری بسیار گسترده‌تر از مرکز موسیقی ارشاد، مرکز موسیقی صدا و سیما و نیز مرکز موسیقی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران هستیم». در بخش موسیقی این سازمان چند مدیر اهل موسیقی تا کنون سرپرستی این مرکز را به عهده گرفته اند: حسام الدین سراج، علی بکان و رضا مهدوی که مهدوی بیش از یک دهه در این سمت به فعالیت مشغول بود. آخرین مدیری که چندی پیش برای بخش موسیقی حوزه هنری از طرف این سازمان معرفی شده، دکتر پیروز ارجمند، اتنوموزیکولوگ و آهنگساز است.

تعویض پست مهدوی با ارجمند، یکی از مطالبی بود که در مطبوعات مورد توجه قرار گرفت و موافقین و مخالفینی داشت. دوره ده ساله مدیریت رضا مهدوی خالی از حاشیه نبود و به عقیده نگارنده، فعالیتش مخصوصا در سالهای پایانی کمتر در راستای ترویج موسیقی با ارزش هنری بود و وجود این رویه در سالهای متمادی باعث کم اعتبار شدن این سازمان شده است.

پیروز ارجمند در این نشست برنامه های جدید خود را مطرح کرد و مشخص بود کمتر تحت تاثیر سیاستگذارهای معمول سازمان های دولتی و حکومتی موسیقی است که گاهی ارتباط نزدیکی با نیازهای واقعی این هنر ندارند.

برخی از پروژه های مطرح شده در این نشست از قرار بود:
۱- تشکیل شورای تخصصی-علمی مرکز موسیقی حوزه هنری با حضور چهار عضو با مدرک دکترای موسیقی و جامعه شناسی
۲- تشکیل گروهی برای بوجود آرودن آرشیوی مفصل به صورت دیجیتال از آثار موسیقی ملی ایران
۳- تشکیل یک گروه کر با تمرکز بر اجرای آثار چند صدایی موسیقی ایرانی
۴- تشکیل شورای پژوهشی برای تدوین روشی برای هارمونیزه کردن موسیقی ایرانی با فواصل و مشخصات خاص آن
۵- تشکیل شورایی با حضور چهار دکتر موسیقی برای انتشار فصلنامه مقام موسیقی برای انتشار مقالات تخصصی و سعی در به ثبت رساندن این فصلنامه به عنوان اولین ژورنال علمی ایران
۶- تشکیل شورایی برای راه اندازی سایت موسیقی حوزه هنری با تمرکز بر تولید مطالبی با محتوای عمومی تر
۷- تشکیل شورایی برای بررسی جایگاه فقهی موسیقی و تشکیل کلاسهایی با حضور حجت‌الاسلام علی ریاحی کارشناس مذهبی حوزه هنری
۸- تشکیل شورای پژوهشی برای تدوین دایره المعارف موسیقی
۹- برقراری تفاهم‌نامه با آموزش و پرورش و وزارت ارشاد در عرصه موسیقی
۱۰- برگزاری جشنواره ملی موسیقی خنیاگران انقلاب در شهر خرم آباد با محوریت موسیقی محلی، ملی و سنتی
۱۱- برنامه ریزی برای معرفی سالانه چهره های جوان و مستعد موسیقی
۱۲- انتشار پنج آلبوم موسیقی تا پایان سال جاری

ارجمند در پاسخ به سئوال خبرنگاری که از نگاه مدیریت جدید به موسیقی پاپ پرسیده بود، گفت: موسیقی پاپ و معرفی نمونه های برتر آن جزو اولیت های و برنامه های اصلی ما نیست. این پاسخ ارجمند بحث در مورد مدیریت قبلی حوزه هنری که شاید به عنوان اولیت اول، موسیقی پاپ را در نظر داشت (۲) به میان کشید و چند دقیقه بحث میان خبرنگاران و مدیر جدید بوجود آمد؛ پیروز ارجمند درباره آلبوم «ترنج» با صدای محسن نامجو گفت: انتشار ترنج یک اشتباه بود، ولی نباید فعالیت مثبت یک مدیر را به خاطر این اثر زیر سئوال برد. (۳)

در میان مدیران دولتی و حکومتی موسیقی ایران، پس از انقلاب، پیروز ارجمند (آنطور که نگارنده به خاطر می آورد) از نظر تحصیلات آکادمیک و علمی از سطح بالاتری برخوردار است. ارجمند غیر از تجربه و تحصیل در زمینه آهنگسازی و نوازندگی، یک اتنوموزیکولوگ کاردان و با اطلاع است؛ از توانایی هایی ارجمند قدرت تحلیل و طبقه بندی او در زمینه موسیقی ملل است که کمتر اتنوموزیکولوگ ایرانی در این زمینه همطراز اوست.

نگارنده انتخاب پیروز ارجمند به این مقام در مرکزی که سالهاست خط مشی مستقل و خاصی را دنبال می کند -و ظاهرا بیشتر دستورالعملهای اصلی این سازمان از مرجعی بالاتر از کارشناسان هنری آن صادر می شود- را تحولی انقلابی در این سازمان می داند. مواردی که پیروز ارجمند در این نشست معرفی کرده است می تواند پیشرفتی تاریخی را در موسیقی ایران رقم بزند، البته اگر مسئولین بالاتر حوزه هنری واقعا بخواهند تغییری روی دهد و رویه ای که برای مدیران موسیقی که موسیقیدان بودند ولی سیاستهای هنری را آنها تعیین نمی کردند پیش نیاید! (مانند دوره مدیریت علی بکان در حوزه هنری و دوره مدیریت محمد میرزمانی در دفتر موسیقی که در مدت مدیریت آنها تغییر خاصی روی نداد)

ارجمند در میان صحبتهایش تاکید کرد که مدیر یک شبه نیست و ماهها برای قبول این پست رایزنی و برنامه ریزی کرده است. امید است حضور این موسیقیدان متخصص و با اطلاع، بتواند اعتبار خدشه دار شده مرکز موسیقی حوزه هنری را باز گرداند و موجب تحولاتی عظیم در موسیقی ایران گردد.

پی نوشت
۱- پیروز ارجمند تاج الدینی متولد سال ۱۳۴۹ شهرستان رابر استان کرمان است. وی نوازندگی سه تار را نزد داریوش صفوت و پرویز مشکاتیان، نی را نزد محمدعلی حدادیان و محمد موسوی، تنبک را نزد ناصر فرهنگ فر و علوم نظری موسیقی و آهنگسازی را نزد محمد سعید شریفیان، فرهاد فخرالدینی و علیرضا مشایخی تصحیح رساله های خطی موسیقی و روش تحقیق و آوانویسی در اتنوموزیکولوژیپروفسور محمد تقی مسعودیه و تقی بینش آموخته است. تحصیلات دانشگاهی وی در مقطع لیسانس در رشته موسیقی شناسی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، در مقطع فوق لیسانس در رشته پژوهش هنر از دانشگاه آزاد تهران و در مقطع دکترا در رشته اتنوموزیکولوژی از دانشگاه مالایا مالزی بوده است. وی سابقه تدریس رشته های مختلف موسیقی را از سال ۱۳۷۵ در دانشگاه های مختلف تهران از جمله دانشگاه هنرهای زیبا و دانشگاه هنر و نیز دانشگاه مالایا مالزی را دارد. پیروز ارجمند، بنیانگذار و مسئول مرکز موسیقی تجربی دانشگاه تهران، عضو شورای موسیقی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، عضو شورای واژه گزینی موسیقی فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی، عضو کمسیون ملی یونسکو است. همچنین وی سابقه آهنگسازی بیش از ۱۵۰ موسیقی متن فیلم سینمایی و سریال را دارد.
۲-‌ این توجه و حمایت تا حدی بود که این اواخر، مصاحبه های جنجالی مهدوی در مورد خوانندگان پاپ (۱۲۳ )، غیر از اینکه جایگاهش را تا سخنگوی خوانندگان درجه سه پاپ تقلیل می داد (۱۲ ) ، نشانه هایی از دیدگاه وی را در قبال موسیقی هنری نمایان می کرد که طبعا حاشیه هایی برایش بوجود می آورد.
۳- البته باید توجه داشت که این گلایه ها فقط به خاطر آلبوم «ترنج» و حمایت او از امثال محسن نامجو نیست؛ گاهی انتشار ویژه نامه و تجلیل های مشکوک از امثال علیرضا افتخاری در کنار ویژه نامه هایی با موضوعیت هنرمندان ارزشمند موسیقی ایران، موجب حساسیتها بوده است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

اولین دکتر موسیقی (I)

حســین ناصحی در سال ۱۳۰۴ در خانواده ای هنردوست به دنیا آمد. مادرش از شاگردان استاد درویش خان بود و تار می نواخت. به همین جهت ذوق موسیقی او از اوان کودکی پرورش یافت. وی از ســن ۱۴ سالگی با ورود به هنرستان عالی موسیقی و انتخاب ساز ترومبون زیر نظر اســتاد چک «ژوزف اسالدک» مشغول تحصیل گردیــد و پس از مــدت کوتاهی به همکاری با ارکســتر رادیو به سرپرستی پرویز محمود پرداخت. او جزو شاگردان ممتازی بود که به دعوت دولت ترکیه و با بورســیه هنرستان برای ادامه تحصیل روانــه آنکارا گردید و در آنجا زیر نظر اســتاد «کاظم آکســس» از شاگردان برجســته «بلا بارتوک» آهنگساز شهیر مجارستان به همراه دوست دیرینه اش ثمین باغچه بان به فراگیری آهنگسازی پرداخــت.

دوازدهمین دوره مسابقات گیتار تهران (مگتان ۱۲- بهمن ماه ۹۶) برگزار می شود

دوازدهمین دوره مسابقات گیتار تهران در روز ششم بهمن ماه ۱۳۹۶ به صورت اینترنتی برگزار خواهد شد. ای دومین دوره مسابقات مگتان است که به صورت اینترنتی به صورت ترکیب اجرای زنده و اینترنتی برگزار می شود و طبق معمول به برنده این مسابقه یک گیتار با ارزش اهدا خواهد شد.

از روزهای گذشته…

سرگشته در تودرتوی زمان (II)

سرگشته در تودرتوی زمان (II)

اندیشیدن و مهار طیف‌های صوتی در جهت بیان هنری توانایی دیگری است که او از آهنگسازان فرانسوی اواخر قرن بیستم وام گرفته است، اما آن را هم به شکلی شخصی و به‌ویژه مرتبط با تکنیک بسط و گسترشی که پیش از این در مورد آن صحبت کردیم به کار می‌گیرد.
دیبازر: مدیون احمد پژمانم

دیبازر: مدیون احمد پژمانم

من الان این طور هستم چون الان این هستم. امکان دارد فردا این نباشم ولی الان اینم چون همینجا هستم ولی اینکه در موسیقی چرا نشانی از آن است چون برای من بخشی از جادوی موسیقی با کودک درون رابطه دارد که نمی خواهم یا دوست ندارم چیزی آن را سرکوب کند و احساس می کنم وقتی اجازه بروز در زمینه اجتماعی به این کودک درون می دهیم، انسان متعادلتر و سالمتر و راحت تری می شویم، شاید آن شیطنت در آنجا نشانه هایی از این قضیه باشد.
بیژن کامکار: ما بازنشستگی نداریم

بیژن کامکار: ما بازنشستگی نداریم

… در فرهنگ و هنر واحدی بود برای سازسازی که مسئول‌اش آقای قنبری‌مهر بودند. اتفاقاً‌ آقای شجریان هم آنجا فعالیت‌هایی داشتند. در آن مرکز کار خوبی شروع شده بود در احیای سازهای قدیمی از جمله رباب که برای اولین بار آقای دلنوازی همانطور که گفتید در گروه پایور رباب زدند. ولی رباب زدن من خیلی تصادفی بود و بگذارید صادقانه اقرار کنم که از روی عشق و علاقه نبود. در گروه شیدا آقای لطفی به دوستی گفتند تارباس بزند ایشان ناراحت شدند و کلاً قهرکردند و رفتند. من گفتم من تارباس می‌زنم. بعضی‌ها امروز می‌پرسند تو که ساز اصلی‌ات تار است چرا دف‌زن شدی؟ همسر من هم یادش رفته است که من زمانی تارنواز بوده‌ام. از بدشانسی یا از خوش‌شانسی من در آن دوره پهلوان‌هایی مثل حسین علیزاده و محمدرضا لطفی بودند و این باعث شد که من خودم کوتاه آمدم و تارباس زدم. بعدها آقایان مظهری و درخشانی هم تارباس زدند. عود هم که کم و بیش در گروه بود. کم‌کم متوجه شدیم که بین تارباس و عود، جای یک آلتویی آن وسط خالی‌ست که رباب دقیقن همان نقش را داشت. کارهایی که این سازهای بم هر سه حضور داشتند می‌دیدیم که گروه بسیار خوب و کامل صدا می‌دهد. بنابراین مجید که آمد، من دیگر رباب زدم. گفتم که؛ من همیشه آماده به خدمت بودم.
خدایی: مرکز حفظ و اشاعه منحل شده!

خدایی: مرکز حفظ و اشاعه منحل شده!

آواز را به صورت حرفه ای از سال ۱۳۶۷ شروع کردم در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی با استاد شاپور رحیمی که ردیف استاد کریمی را به روایت ایشان کار کردم. دقیقا به خاطر دارم زمانی که من به مرکز حفظ و اشاعه رفتم آنقدر هنرجو وجود داشت که من خودم در راه پله نشسته بودم و در اتاق جای نشستن نبود در کلاس استاد رحیمی!
جرج سل، رهبر با استعداد مجار (III)

جرج سل، رهبر با استعداد مجار (III)

علاوه بر شرکت ارکستر در کنسرتهای سالانه در تالار کارنگی و خلیج شرق، سل ارکستر را در اولین سفر بین المللی آنان به اروپا، روسیه، استرالیا و ژاپن هدایت نمود. روش سل بی شک در تمرینها شیوه ای مستقل و مستبدانه بوده است. وی قطعات را با دقت اتنخاب می نمود و خود می توانست آن قطعه را تنظیم شده برای پیانو، کامل، بدون نقص و از حفظ بنوازند! سل همچنین بر روی خلق ریتم های تازه در آثار بر نوازندگانش تاکید می ورزید.
آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (V)

آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (V)

«ارزشها، وجوه مثبت فرهنگ ها و سنت ها هستند. به نظر من آنچه پیشوند یا پسوند سنت را یدک می-کشد الزاماً حاوی ارزش نیست و نیز آن مرز خطرناک در تفکیک ارزشهای مثبت و منفی را نباید نادیده گرفت. در شرایط امروز، ارزشهایی مثبت اند که ظرفیت تحول داشته باشند و بتوانند با شرایط جدید و زیبایی شناسی جدید منطبق شوند. البته می توان برخلاف جریان آب شنا کرد و کورکورانه عمل کرد و نسبت به واقعیت هایی که رخ داده اند بی اعتنا بود؛ چنان که بارها رخ داده است‌‌» (درویشی/۱۳۸۲، ۲۰). ‌‌
ارکستر فیلارمونیک نیویورک (I)

ارکستر فیلارمونیک نیویورک (I)

ارکستر فیلارمونیک نیویورک (New York Philharmonic)، واقع در شهر نیویورک، یکی از ارکسترهای قدیمی آمریکا است که به عنوان یکی از مهمترین اجرا کنندگان موسیقی کلاسیک شناخته شده است. امروزه خانه اصلی فیلارمونیک واقع در تالار آوری فیشر (Avery Fisher Hall) در مرکز لینکون نیویورک است. این ارکستر در سال ۱۸۴۲ به وجود آمده و نزدیک به ۴ دهه از دیگر مراکز سمفونیک آمریکا قدیمی تر است.
روش سوزوکی (قسمت پنجاه و چهارم)

روش سوزوکی (قسمت پنجاه و چهارم)

هر کسی کاری را که برایش ساده تر است مایل است که آن کار را انجام بدهد. فای درست دیگر برای کودک ساده و طبیعی تر شد به این دلیل بعد از آن دیگر فقط صدای درست را توانست بخواند. نتیجه این است که خواندن غلط دیگر رخت بر بست و ناپدید شد، پس به جد نتایجی که می‌توان بر روی یک کودک در طول شش یا هفت ماه رسید، با این روش امکان پذیر است و می توان یک آموزش درست را جایگزین آموزش غلط کرد. در نتیجه آموختیم که هدف تصحیح کردن نبوده بلکه جایگزین کردن یک از مهارت بر جای یک روش اشتباه و غلط بوده است.
بحیرایی: از ایده های جدید استقبال میکنم

بحیرایی: از ایده های جدید استقبال میکنم

همونطور که اشاره کردید تا حال سه آلبوم در بازار موسیقی عرضه شده اند که من هم در شکل گیری آنها نقش داشتم. در واقع دو آلبوم با صدای بنده به نامهای خوان هشتم که یک آلبوم صوتی است، به آهنگسازی آقای وحید طارمی و بر روی شعری از مهدی اخوان ثالث و آلبوم تصویری شهان آسمانی که از دوشب کنسرت با گروه شاهو به آهنگسازی آقای حامد صغیری منتشر شده است و آلبوم دیگر که به نام سرخانه بر اساس طرحی از آقای فاطمی است بنده یک تراک آن آلبوم را که به آهنگسازی آقای پیام جهانمانی است را اجرا کردم.
خواننده ای که شناخته نشد (II)

خواننده ای که شناخته نشد (II)

دیگر آنکه در زمان خود هنرمندی مطرح و خواننده درجه ۱ برای تصانیف بوده است. از اساتید وی و اینکه نزد چه کسی تعلیم یافته اطلاعی در دست نیست در کمال تاسف، از سوی مورخان موسیقی هیچ نام و نشانی در نوشته های تاریخی و یا روزنامه و مجلات هنری از وی درج نشده است که دلایل آن نیز با مختصر بررسی اسناد موسیقی بدست آمده که اشاره ای کوتاه می گردد.