همکاری مجدد غریب پور و عبدی روی صحنه رفت

دعوت از بهزاد عبدي توسط بهروز غريب پور پس از اجراي اپراي حافظ
دعوت از بهزاد عبدي توسط بهروز غريب پور پس از اجراي اپراي حافظ
سه شنبه ۲۶ دی ماه، اولین اجرای اپرای حافظ با موسیقی بهزاد عبدی با دعوت از هنرمندان این اپرا به روی صحنه رفت و بهروز غریب پور کارگردان و نویسنده اپرای حافظ با دعوت از گروه موسیقی اپرا به تالار فردوسی، از آهنگساز و نوازندگان و خوانندگان این اثر تقدیر کرد.

اپرای حافظ سومین اپرای بهروز غریب پور است که با همکاری بهزاد عبدی ضبط و اجرا شده است.

غریب پور پیش از این اجرا، سفارش ساخت این موسیقی را به امیر پورخلجی داده بود که به دلیل ناهماهنگی هایی با کارگردان و نویسنده این اپرا، بعد از چند اجرا، برنامه متوقف شد و کار آهنگسازی باز به بهزاد عبدی سپرده شد و وی موسیقی جدیدی برای این اپرا تصنیف کرد.

نقش حافظ را در این اپرا محمد معتمدی به عهده داشته است که در اپرای مولانا نقش مولانا را به عهده داشت.

همچنین در این اپرا نام چند خواننده که در نسخه موسیقی پورخلجی همکاری داشتند نیز به چشم می خورد.

در نسخه پیشین موسیقی این اپرا که توسط پورخلجی ساخته شده بود، علیرضا قربانی نقش حافظ را به عهده داشت.

استفاده از تصاویر ویدیویی در زمان میان پرده ها، استفاده از دکورهای بزرگ و حجیم و تکنیکهای جدید نمایشی، نشان دهنده پیشرفت قابل ملاحظه این اپرا نسبت به دو اپرای قبلی بهروز غریب پور بود.

هنرمندانی که در بخش موسیقی اپرای حافظ نقش داشتند:
حافظ: محمد معتمدی، محمد گلندام: محمد ذاکر حسین، شاخه نبات: هاله سیفی زاده، عبید زاکانی: حسین علیشاپور، شاه ابواسحاق: علی مومنیان، شاه ابواسحاق: سحر محمدی، همسر شاه ابواسحاق: مژگان چاهیان، امیرمبارزالدین: بابک صبوری، شاعر درباری: اسحاق انور، شاه شجاع: مهدی امامی، فرمانده مزدوران: علیرضا سعیدی، وزیر: علیرضا سعیدی، ساقی: علیرضا علویان، مولوی: علیرضا مهدیزاده، خیام: اسحاق انور، سعدی: وصال علوی، خواجو کرمانی: رسول رهو، غلام: طیب فقیه، عسس: سجاد پورقناد، مرد معترض: صادق اسحاقی، زن معترض: مژگان چاهیان، پیرمرد معترض: کیوان فرزین، جوان معترض: علی زند وکیلی، خراباتیان: علیرضا علویان – مهدی مهدی قلی زندانیان: مهدی هدایی – هادی فیض آبادی – سیاوش عظیمی همخوانان: مهرداد ناصحی – آزاده فرپور – مژگان چاهیان – شقایق گلباز – حمیدرضا آداب – طیب فقیه – سجاد پورقناد، بازیگران رادیویی: صنم نکواقبال – مهدی مهدی قلی- آزاده فرپور – تهمینه محمدی- راضیه عبدی‎، نوازندگان نی: علی نجفی ملکی – پاشا هنجنی، نوازنده سنتور: پویا سرایی، دف: ذکریا یوسفی – سهیل سعادت، کمانچه: دانیال ا‍ژدی، نوازنده تار و سه تار، سجاد پورقناد و عود: بهناز بهنام نیا بودند، همچنین دستیاران کارگردان در این اپرا حافظ علی پاکدست، هنگامه سازش،‌ سینا ییلاق بیگی، مونا کیانی فر، تهمینه محمدی بودند.

اپرای حافظ نیز مانند دیگر آثار اخیر بهزاد عبدی با ارکستر ناسیونال اکراین به رهبری ولادمیر سیرنکو اجرا و ضبط شده بود که گروه خوانندگان و بازیگران رادیویی به همراه نوازندگان سازهای ایرانی در تهران بر روی اجرای ضبط شده ارکستر اکراین به اجرا و ضبط پرداخته اند.

گفتنی است فروش بلیط اپرای حافظ از وب سایت بنیاد رودکی www.bonyadroudaki.ir انجام می شود.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «روز ششم»

اگر اهمیت یک آلبوم را تنها در انتشار یک قطعه‌ی مهم تاریخی هم بدانیم، باید اهمیتی چشم‌گیر برای «روز ششم» قائل شویم. زیرا بالاخره پس از هفت دهه ضبطی شایسته از قطعه‌ی پروانه (نسخه‌ی ارکستری) امانوئل ملیک اصلانیان به دست می‌دهد. نسخه‌ی پیانویی پروانه را اصلانیان در سال ۱۳۳۳ نوشت. دانستن همین نکته کافی است تا پس از دقیق شنیدن آن دریابیم چه اندازه رویکردش به استفاده از مصالح موسیقی ایرانی نو و جسورانه بوده است.

مسعود نجفی: از چهار بخش صدای انسان استفاده کردم

در خصوص ترکیب گروه باید عرض کنم به جای ساز های دیگر، در کنار سنتور، از چهار بخش صدای انسان استفاده شده است که خواننده اصلی با صدای تنور خط ملودی را اجرا می کند و از خواننده های سوپرانو، آلتو و باس به منظور اجرای خط های کنترپوان، نت های پدال و بافت هارمونیک، رنگ دهی و حجم دهی استفاده شده است.

از روزهای گذشته…

موسیقی آفریقای جنوبی (IX)

موسیقی آفریقای جنوبی (IX)

در دهه نود قرن بیستم، سبک جدیدی از موسیقی محله های سیاهپوست نشین به نام کویتو خود را در ذهن و قلب جوانان سیاه پوست آفریقای جنوبی جای داد. همانطور که موسیقی بابلگام مناطق سیاهپوست نشین از دیسکوهای آمریکا نشأت گرفته بود، کویتو نیز تفسیری آفریقایی از موسیقی بین المللی رقص دهه نود بود، ژانری که برای آن عبارت نا دقیق موسیقی هاوس (house music) هم به کار برده می شود.
سری هارمونیک، معدن فواصل موسیقایی (II)

سری هارمونیک، معدن فواصل موسیقایی (II)

بین هر دو هارمونیک (چه متصل و چه غیر متصل)، فاصله موسیقایی وجود دارد. فاصله موسیقایی بین هارمونیک ۱۳ و هارمونیک ۱۲ مساوی ۱۲/۱۳ است:
سایه روشن تاریخ موسیقی ما (XIII)

سایه روشن تاریخ موسیقی ما (XIII)

از همه‌ی اینها مبهم‌تر و ناگشوده‌تر مطالعات تاریخی مربوط به گونه‌های مختلف موسیقی مردم‌پسند یا عامیانه‌ در ایران است، به‌ویژه نمونه‌های ترکیبی با موسیقی غربی که اصطلاحا «پاپ» نامیده می‌شود. چند دلیل می‌توان برای این موضوع ذکر کرد که به گمان ما مهم‌ترینشان حساسیت شدید ایدئولوژیک حکومتی نسبت به این گونه‌های موسیقایی است (دست‌کم تا اواسط دهه‌ی ۱۳۷۰) که باعث می‌شود در مراکز رسمی کمتر کار پژوهشی‌ای بتوان در مورد آن انجام داد. دیگری موضوع دخالت زیباشناسی در نوشتن تاریخ هنر و تقابل هنر نخبگان و توده است.
موسیقی یا مُسکِن؟! (I)

موسیقی یا مُسکِن؟! (I)

موسیقی بخش مهمی از ناخودآگاه ذهن ماست. برای هر کدام از ما، بارها پیش آمده که بدون آنکه دقت کنیم یا آگاهانه خواسته باشیم به زمزمه ترانه، آواز یا آهنگی که علاقه داریم پرداخته ایم. گاهی از مرور یا زمزمه موسیقی در ذهن مان واکنش های دفاعی در برابر ترس، دلهره، یا دیگر احساسات منفی ساخته ایم و برای پرت کردن حواسمان از رخدادهای نا مطلوب پیرامون خود به موسیقی روی آورده ایم. مطلب زیر ترجمه ای است از مقاله ای که به طور خلاصه به بررسی نتایج پژوهش های مختلفی که در زمینه نقش موسیقی در تسکین درد انجام شده است می پردازد. (محبوبه خلوتی)
نگاهی به اپرای مولوی (XI)

نگاهی به اپرای مولوی (XI)

ارکستر با پیتزیکاتو های ظریف زهی ها و همراهی هورن،‌ در تقابل با تامبورین یک قطعه کوتاه دوضربی را به اجرا می گذارند، شمس می خواند: « مخزن انا فتحنا برگشا، سر جان مصطفی را بازگو، مستجاب آمد دعای عاشقان، ای دعاگو آن دعا را بازگو» در پاسخ مولانا با همراهی دف، رقص کنان از عاشقی می گوید: «چون دهانم خورد از حلوای او، چشم روشن گشتم و بینای او. پا نهم گستاخ چون خانه روم، پا نلرزانم نه کورانه روم» پس از این گفته مولوی از هوش می رود…
“من خجالتی نیستم” (III)

“من خجالتی نیستم” (III)

شهرت وی در سال ۱۹۵۵ با موسیقی مجلسی تثبیت شد. این اجرا توسط هانس روزباد (Hans Rosbaud) رهبری شد، شخصی که به همراه ارکستر سودوستفونک ۵۰ تمرین داشتند تا بتوانند آمادگی لازم برای اجرا به همراه بولز را کسب کنند. زمانی که روزباد بیمار شد رهبری ارکستر به بولز رسید. وی از اواسط سالهای ۴۰ مدیر موسیقی شرکت تئاتر رنود-بارولت (Renaud-Barrault) بود.
نمودی از جهان متن اثر (VII)

نمودی از جهان متن اثر (VII)

بدین ترتیب وضعیت تجزیه و تحلیل موسیقی به گونه‌ای تعریف می‌شود که در آن یک حقیقت خارجی وجود دارد یعنی قطعه‌ی موسیقی، اما از آن تحلیل‌های متفاوتی می‌شود- و تمامی تلاش مصروف برای نسبت دادن این تفاوت به کیفیت آنالیز هم بی‌نتیجه مانده است- بنابراین ناگزیریم بپذیریم که آنالیز موسیقی عملی است شبیه به ترجمه یا به بیان دقیق‌تر بیش از آنکه گزارش باشد تفسیر (Interpretation) است.
شماره‌ی دوم مهرگانی منتشر شد

شماره‌ی دوم مهرگانی منتشر شد

به تازگی دومین شماره‌ی دوفصلنامه پژوهشی مهرگانی منتشر شده است. در این شماره پس از سخن نخست، که یاران مهرگانی در آن به بیان دقیق‌تر علل انتشار رایگان و الکترونیکی این نشریه و معرفی«پژوهش‌نامه‌های آزاد(۱)» (Open Access Journal) پرداخته‌اند، می‌توانید این مقاله‌ها را بخوانید: «در جستجوی ریشه‌های آریستوگزنوسی اندیشه‌ی موسیقایی فارابی» از آورین صداقت‌کیش، «بررسی عود از جنبه‌ی ریخت‌شناسی در رسالات موسیقی قدیم ایران»از نرگس ذاکرجعفری، «ضربی؛ اصطلاحی نه چندان دقیق و روشن» از بابک خضرایی، «تکیه‌ها در شعر فارسی و جایگاه آنها در تلفیق شعر و موسیقی»از روح‌الله شیرمحمد و «موسیقی‌دانان یهودی و موسیقی فارس» نوشته‌ی لارنس د. لُب و ترجمه‌ی ناتالی چوبینه. برای دریافت این دوفصلنامه‌ی پژوهشی رایگان می‌توانید به آدرس www.mehregani.ir مراجعه نمایید.
گفتگویی با هنک جونز (I)

گفتگویی با هنک جونز (I)

پیانیست بزرگ، هنک جونز، از زمان طلوع جاز مدرن در این سبک فعالیت و پیشرفت کرده است. زمانی که چارلی پارکر (Charlie Parker) و الا فیتزگرالد (Ella Fitzgerald) در اوج خود بودند، جونز نیز درست در امتداد آنان بود. او تقریبا با تمام ستارگان موسیقی جاز نواخته است، از کولمان هاوکینز (Coleman Hawkins) در سالهای ۱۹۴۰ تا جو لووانو (Joe Lovano) در سالهای ۱۹۹۰٫ هنک جونز در سن ۹۰ سالگی همچنان یکی از بهترین پیانیستهای جاز است و او به اجرای کنسرت و ضبط ادامه می دهد.
در بازار موسیقی

در بازار موسیقی

بعد از انقلاب در کشور ما همواره به دلیل نبود تریبونی برای معرفی موسیقی خوب، تنها مکان عرضه و معرفی این کالاهای فرهنگی، نوار فروشی ها بوده است! متاسفانه بیشتر نوار فروشی ها از کم و کیف آثاری که به فروش گذاشته می شود بی خبر بوده و حتی گاهی آنها را نسبت به رنگ جلد طبقه بندی می کنند!