همکاری مجدد غریب پور و عبدی روی صحنه رفت

دعوت از بهزاد عبدي توسط بهروز غريب پور پس از اجراي اپراي حافظ
دعوت از بهزاد عبدي توسط بهروز غريب پور پس از اجراي اپراي حافظ
سه شنبه ۲۶ دی ماه، اولین اجرای اپرای حافظ با موسیقی بهزاد عبدی با دعوت از هنرمندان این اپرا به روی صحنه رفت و بهروز غریب پور کارگردان و نویسنده اپرای حافظ با دعوت از گروه موسیقی اپرا به تالار فردوسی، از آهنگساز و نوازندگان و خوانندگان این اثر تقدیر کرد.

اپرای حافظ سومین اپرای بهروز غریب پور است که با همکاری بهزاد عبدی ضبط و اجرا شده است.

غریب پور پیش از این اجرا، سفارش ساخت این موسیقی را به امیر پورخلجی داده بود که به دلیل ناهماهنگی هایی با کارگردان و نویسنده این اپرا، بعد از چند اجرا، برنامه متوقف شد و کار آهنگسازی باز به بهزاد عبدی سپرده شد و وی موسیقی جدیدی برای این اپرا تصنیف کرد.

نقش حافظ را در این اپرا محمد معتمدی به عهده داشته است که در اپرای مولانا نقش مولانا را به عهده داشت.

همچنین در این اپرا نام چند خواننده که در نسخه موسیقی پورخلجی همکاری داشتند نیز به چشم می خورد.

در نسخه پیشین موسیقی این اپرا که توسط پورخلجی ساخته شده بود، علیرضا قربانی نقش حافظ را به عهده داشت.

استفاده از تصاویر ویدیویی در زمان میان پرده ها، استفاده از دکورهای بزرگ و حجیم و تکنیکهای جدید نمایشی، نشان دهنده پیشرفت قابل ملاحظه این اپرا نسبت به دو اپرای قبلی بهروز غریب پور بود.

هنرمندانی که در بخش موسیقی اپرای حافظ نقش داشتند:
حافظ: محمد معتمدی، محمد گلندام: محمد ذاکر حسین، شاخه نبات: هاله سیفی زاده، عبید زاکانی: حسین علیشاپور، شاه ابواسحاق: علی مومنیان، شاه ابواسحاق: سحر محمدی، همسر شاه ابواسحاق: مژگان چاهیان، امیرمبارزالدین: بابک صبوری، شاعر درباری: اسحاق انور، شاه شجاع: مهدی امامی، فرمانده مزدوران: علیرضا سعیدی، وزیر: علیرضا سعیدی، ساقی: علیرضا علویان، مولوی: علیرضا مهدیزاده، خیام: اسحاق انور، سعدی: وصال علوی، خواجو کرمانی: رسول رهو، غلام: طیب فقیه، عسس: سجاد پورقناد، مرد معترض: صادق اسحاقی، زن معترض: مژگان چاهیان، پیرمرد معترض: کیوان فرزین، جوان معترض: علی زند وکیلی، خراباتیان: علیرضا علویان – مهدی مهدی قلی زندانیان: مهدی هدایی – هادی فیض آبادی – سیاوش عظیمی همخوانان: مهرداد ناصحی – آزاده فرپور – مژگان چاهیان – شقایق گلباز – حمیدرضا آداب – طیب فقیه – سجاد پورقناد، بازیگران رادیویی: صنم نکواقبال – مهدی مهدی قلی- آزاده فرپور – تهمینه محمدی- راضیه عبدی‎، نوازندگان نی: علی نجفی ملکی – پاشا هنجنی، نوازنده سنتور: پویا سرایی، دف: ذکریا یوسفی – سهیل سعادت، کمانچه: دانیال ا‍ژدی، نوازنده تار و سه تار، سجاد پورقناد و عود: بهناز بهنام نیا بودند، همچنین دستیاران کارگردان در این اپرا حافظ علی پاکدست، هنگامه سازش،‌ سینا ییلاق بیگی، مونا کیانی فر، تهمینه محمدی بودند.

اپرای حافظ نیز مانند دیگر آثار اخیر بهزاد عبدی با ارکستر ناسیونال اکراین به رهبری ولادمیر سیرنکو اجرا و ضبط شده بود که گروه خوانندگان و بازیگران رادیویی به همراه نوازندگان سازهای ایرانی در تهران بر روی اجرای ضبط شده ارکستر اکراین به اجرا و ضبط پرداخته اند.

گفتنی است فروش بلیط اپرای حافظ از وب سایت بنیاد رودکی www.bonyadroudaki.ir انجام می شود.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

رمضان: به اجرای آثار معاصر علاقه داشتم

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با لیلا رمضان، نوازنده و مدرس پیانو درباره فعالیت های اخیرش، این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است. لیلا رمضان مدتی است که مشغول ضبط و اجرای آثار آهنگسازان ایرانی برای ساز پیانو است و اخیراً هم با یکی از انتشارات‌های معتبر موسیقی کلاسیک در فرانسه یک CD از این آثار ضبط و منتشر کرده است.

مشاهدات موسیقی شناس آلمانی از موسیقی ایران (II)

ممکن نیست درباره موسیقی ایرانی قضاوت کرد بدون‏ آنکه اختصاصات اجتماعی گسترش تاریخی دولت در قرن‏ بیستم، سیاست فرهنگی و حتی سیاست خارجی کشور ایران‏ در نظر گرفته شود. در حقیقت این حاصل سیاست فرهنگی‏ ایران است که جشنواره شیراز هم یکی از مظاهر آن شمرده‏ می‏ شود. پس آنکه در سال ۱۳۰۵ شمسی (۱۹۲۶) حکومت‏ فاسد قاجار برافتاد، کشور ایران با سرعت و شدت بسوی‏ تمدن غربی رو آورد.

از روزهای گذشته…

علی نجفی ملکی

علی نجفی ملکی

متولد ۱۳۶۲ تهران نوازنده و مدرس نی لیسانس حقوق najafimusic@yahoo.com
تأملی در آرای موسیقی خیام (IV)

تأملی در آرای موسیقی خیام (IV)

در بین سایر فواصل ذو الاربع‏های بیست و یک گانه‏ خیام، علاوه بر فاصله‏ دوم بزرگ که در قدیم آن را «طنینی» می‏نامیدند (۲۰۴ سنت) و فاصله نیم پرده (دوم کوچک) که در گذشته «بقیه» نامیده می‏شد (و حدود ۹۰ سنت بود) فواصل دیگری مانند یک پرده گام طبیعی (زارلن:۱۸۲ سنت) نیز در سومین، پنجمین، ششمین، هفتمین و گونه هفتم از سومین نوع ملون خیام آمده و فاصله‏ نت‏های کرن‏ (d-e) در سومین ذو الاربع وی به کار رفته است. با اینکه خیام می‏نویسد، فارابی کاربرد دو پرده از گام طبیعی و فاصله‏ اخیر را بیان داشته است، مع الوصف آن را مطبوع نمی‏شمارد و طبیعی است که امروز نیز این ذو الاربع به گوش خوش‏آهنگ نباشد.
به قلم یک بانوی رهبر (VI)

به قلم یک بانوی رهبر (VI)

همانطور که اشاره شد تعارضی درونی بین شرطی سازی و آموزش مردان و زنان وجود دارد. در عرصه حرفه ای امروز آیا زنان می توانند خودشان باشند یا باید به ظاهر مردانه عمل کنند؟ آیا قاطعیت بهترین راه دستیابی به موفقیت است یا اینکه روش سنتی مردان است؟ آیا ارزش هایی هستند که زنان عمیقا به آن ها پایبندند و باید ارزش بیشتری برایشان قائل شد؟ زنان شرطی شده اند تا دوست داشتنی تر باشند، رابطه ها را حفظ کنند و انعطاف پذیری بیشتری از خود نشان دهند. زنان به دنبال حفظ جامعه، یکدستی، دوستی و حسن نیت هستند.
صبوحی: محدود به کودکان آهنگسازی نکردم

صبوحی: محدود به کودکان آهنگسازی نکردم

شاید مهجورترین ژانر موسیقی چه در زمینه نگاه عمیق به آن و چه نگارش و اجرا، موسیقی کودک است و صد البته نباید غافل بود که این ژانر موسیقی به حق از سخت ترین هاست که به قول حضرت مولانا: چون که با کودک سر و کارت فتاد – پس زبان کودکی باید گشاد
نگاهی به اپرای عاشورا (I)

نگاهی به اپرای عاشورا (I)

اپرای عاشورا اولین اپرای سبک ایرانی با آواز ایرانی است که توسط بهزاد عبدی بر روی لیبرتوی بهروز غریب پور ساخته شده است. اپرای عاشورا در سال ۸۷ به سفارش بنیاد رودکی ساخته و در سالن نمایش عروسکی “فردوسی” با عروسک نخی به کارگردانی بهروز غریب پور به اجرا رسید. در این نوشته، نظری خواهیم داشت به لیبرتو و موسیقی این اپرای ایرانی.
مصاحبه ای با رنه فلمینگ (I)

مصاحبه ای با رنه فلمینگ (I)

خانم رنه فلمینگ یکی از موفقترین ستارگانی است که در عرصه بین المللی در سالهای اخیر درخشیده است. او سه اثر خود را در شرایط بسیار مشکلی از لحاظ اجرا و تکنیک ضبط کرده، اجرای زنده وی بسیار موفقیت آمیز بوده و در ایفای نقشی بسیار دشوار نشان داده که توانایی های زیادی دارد. رنه فلمینگ استاد سبک موتسارت است، در نسخه جدید کوزی فان توته (Cosi fan Tutte) با رهبر درگذشته بزرگ، سر جرج سولتی (Sir Georg Solti) هیچ وحشتی از سبک پر خطر این اپرای قرن نوزدهمی نداشت و توانست، اثری رضایت بخش به اجرا در آورد. ضبط های جدید اپراهای موتزارت شامل آثاری است از هنرمندان متعدد و ناشناس. خانم فلمینگ یک استثنا در عرصه موسیقی می باشد، خود او می گوید دوست دارد زمانی اثرش را ضبط کند که صدایش توانایی بالا خواندن را داشته باشد.
گفتگو با عمر زیاد قانون‌نواز عراقی (II)

گفتگو با عمر زیاد قانون‌نواز عراقی (II)

در کشور عراق اولین کسی که قانون و قانون نوازی را در ارکستر رسمی کرد چهره ی سرشناسی بود به اسم “یوسف زعرور” (Yusuf Zaarur) که ایشان از یهودی های کشور عراق بودند و از ایشان می توانم به عنوان “موسس قانون” در کشور عراق نام ببرم. او در زمان خودش شیوه های خاصی داشت و فرد متمایزی بود و این مربوط به دهه های ۲۰ و ۳۰ میلادی است و بعد از آن با ورود رادیو و تلویزیون به معروفیت و شهرت ایشان اضافه شد. “زعرور” با بسیاری از هنرمندان و خواننده های معروف همکاری داشته است. بعد از او از نسل های دیگر می توان از “سالم حسین” و “حسن شکارچی” نام برد.
ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (X)

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (X)

اولین جنگ جهانی، الگار را به شدت تحت تأثیر خود قرار داد. به غیر از چند اثر میهن پرستانه و آثاری همچون “نور روشن ستارگان” (The Starlight Express op. 78)، که برای یک نمایش کودکانه نوشته شده بود، “روح انگلستان” (Spirit of England op. 80) که بر اساس اشعار “لارنس بینیون” نوشته شده و اکنون به عنوان یکی از شاهکارهای الگار در نظر گرفته می شود و به غیر از باله “طرفدار سرخ روی” در ۱۹۱۷ هیچ اثر مهمتری از او به اجرا در نیآمد.
رنگین چون هزار دستان (I)

رنگین چون هزار دستان (I)

مرتضا حنانه از اولین آهنگسازان نسلی است که در هنرستان موسیقی و در ایران تربیت شدند و احتمالا از موفق‌ترین آنها. هر چند که وی بعدا برای مطالعه‌ی آهنگسازی سفری طولانی به ایتالیا کرد. اما پیش از آن نیز همزمان با استادش «پرویز محمود» و دستیار او «روبیک گریگوریانس» به رهبری ارکستر سمفونیک رسیده بود.
هفتادمین شماره فصلنامه ماهور منتشر شد

هفتادمین شماره فصلنامه ماهور منتشر شد

هفتادمین شماره فصلنامه ماهور منتشر شد. این شماره با همکاری هیئت تحریریه: ساسان فاطمی، محمد موسوی، بابک خضرایی، آرش محافظ، سعید کردمافی و مدیر مسئول: محمد موسوی با مطالبی در حوزه موسیقی شناسی به انتشار رسیده است.