همکاری مجدد غریب پور و عبدی روی صحنه رفت

دعوت از بهزاد عبدي توسط بهروز غريب پور پس از اجراي اپراي حافظ
دعوت از بهزاد عبدي توسط بهروز غريب پور پس از اجراي اپراي حافظ
سه شنبه ۲۶ دی ماه، اولین اجرای اپرای حافظ با موسیقی بهزاد عبدی با دعوت از هنرمندان این اپرا به روی صحنه رفت و بهروز غریب پور کارگردان و نویسنده اپرای حافظ با دعوت از گروه موسیقی اپرا به تالار فردوسی، از آهنگساز و نوازندگان و خوانندگان این اثر تقدیر کرد.

اپرای حافظ سومین اپرای بهروز غریب پور است که با همکاری بهزاد عبدی ضبط و اجرا شده است.

غریب پور پیش از این اجرا، سفارش ساخت این موسیقی را به امیر پورخلجی داده بود که به دلیل ناهماهنگی هایی با کارگردان و نویسنده این اپرا، بعد از چند اجرا، برنامه متوقف شد و کار آهنگسازی باز به بهزاد عبدی سپرده شد و وی موسیقی جدیدی برای این اپرا تصنیف کرد.

نقش حافظ را در این اپرا محمد معتمدی به عهده داشته است که در اپرای مولانا نقش مولانا را به عهده داشت.

همچنین در این اپرا نام چند خواننده که در نسخه موسیقی پورخلجی همکاری داشتند نیز به چشم می خورد.

در نسخه پیشین موسیقی این اپرا که توسط پورخلجی ساخته شده بود، علیرضا قربانی نقش حافظ را به عهده داشت.

استفاده از تصاویر ویدیویی در زمان میان پرده ها، استفاده از دکورهای بزرگ و حجیم و تکنیکهای جدید نمایشی، نشان دهنده پیشرفت قابل ملاحظه این اپرا نسبت به دو اپرای قبلی بهروز غریب پور بود.

هنرمندانی که در بخش موسیقی اپرای حافظ نقش داشتند:
حافظ: محمد معتمدی، محمد گلندام: محمد ذاکر حسین، شاخه نبات: هاله سیفی زاده، عبید زاکانی: حسین علیشاپور، شاه ابواسحاق: علی مومنیان، شاه ابواسحاق: سحر محمدی، همسر شاه ابواسحاق: مژگان چاهیان، امیرمبارزالدین: بابک صبوری، شاعر درباری: اسحاق انور، شاه شجاع: مهدی امامی، فرمانده مزدوران: علیرضا سعیدی، وزیر: علیرضا سعیدی، ساقی: علیرضا علویان، مولوی: علیرضا مهدیزاده، خیام: اسحاق انور، سعدی: وصال علوی، خواجو کرمانی: رسول رهو، غلام: طیب فقیه، عسس: سجاد پورقناد، مرد معترض: صادق اسحاقی، زن معترض: مژگان چاهیان، پیرمرد معترض: کیوان فرزین، جوان معترض: علی زند وکیلی، خراباتیان: علیرضا علویان – مهدی مهدی قلی زندانیان: مهدی هدایی – هادی فیض آبادی – سیاوش عظیمی همخوانان: مهرداد ناصحی – آزاده فرپور – مژگان چاهیان – شقایق گلباز – حمیدرضا آداب – طیب فقیه – سجاد پورقناد، بازیگران رادیویی: صنم نکواقبال – مهدی مهدی قلی- آزاده فرپور – تهمینه محمدی- راضیه عبدی‎، نوازندگان نی: علی نجفی ملکی – پاشا هنجنی، نوازنده سنتور: پویا سرایی، دف: ذکریا یوسفی – سهیل سعادت، کمانچه: دانیال ا‍ژدی، نوازنده تار و سه تار، سجاد پورقناد و عود: بهناز بهنام نیا بودند، همچنین دستیاران کارگردان در این اپرا حافظ علی پاکدست، هنگامه سازش،‌ سینا ییلاق بیگی، مونا کیانی فر، تهمینه محمدی بودند.

اپرای حافظ نیز مانند دیگر آثار اخیر بهزاد عبدی با ارکستر ناسیونال اکراین به رهبری ولادمیر سیرنکو اجرا و ضبط شده بود که گروه خوانندگان و بازیگران رادیویی به همراه نوازندگان سازهای ایرانی در تهران بر روی اجرای ضبط شده ارکستر اکراین به اجرا و ضبط پرداخته اند.

گفتنی است فروش بلیط اپرای حافظ از وب سایت بنیاد رودکی www.bonyadroudaki.ir انجام می شود.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

درباره «سرزمین کلاغ‌های مهاجر»

مؤسسه فرهنگی هنری «آوای ماد» آلبوم «سرزمین کلاغ‌های مهاجر» به آهنگسازی مزدک کوهستانی را روانه بازار موسیقی کرده است. این آلبوم شامل هفت قطعه برای ویولن و ارکستر زهی است که با تفکرات موسیقایی قرن بیستمی و با رگه‌هایی از موسیقی ایرانی هرچند نهفته در لایه‌های موسیقی پلی‌تنال و بعضاً آتنال موسیقی غربی تصنیف شده‌اند. به گفته مزدک کوهستانی او در این آلبوم تلاش داشته که از آنچه موسیقی مدرن گفته می‌شود فاصله بگیرد. بابک کوهستانی در نقش سولیست این اثر حضور داشته است.

درخشش مژگان چاهیان، در چهل و چهارمین فستیوال بین المللی هنر ایتالیا

مژگان چاهیان به عنوان آهنگساز و نماینده ایران در این فستیوال برگزیده و دعوت به آهنگسازی شد و اثر جدیدش در فستیوال بین المللی هنر ایتالیا اجرا خواهد شد. تعامل بین هنرمندان بین المللی و استعدادهای جوان در آهنگسازی از جمله اهداف این فستیوال است.

از روزهای گذشته…

عقاید کلنل وزیری در مورد موسیقی ایرانی

عقاید کلنل وزیری در مورد موسیقی ایرانی

نوشته ای که پیش رو دارید در زمان حیات کلنل علینقی وزیری درباره زندگی، آثار و عقاید ایشان در مجله «هنر و مردم» در اردیبهشت ماه ۱۳۵۳ نوشته شده است که بخشی از آن مطلب که مربوط به عقاید کلنل وزیری در مورد موسیقی ایرانی، شاگردانش هست به اضافه سروده ای از حسینعلی ملاح درباره او را می خوانید.
پن فلوت (I)

پن فلوت (I)

پن فلوت pan flute (که به نامهای سیرینکس syrinx یا کوییلز quillsهم خوانده میشود) یکی از باستانی ترین سازها است که بر اساس قوانین لوله های صوتی بسته ساخته میشود و معمولا با ده یا بیش از ده نی که به ترتیب طول و گاهی قطر کنار هم چیده شده اند ساخته میشود.
ویژگی های یک سنتور خوب (V)

ویژگی های یک سنتور خوب (V)

کیفیت مواد به کار رفته: مواردی که در این شماره می خوانید شاید کمتر به درد یک هنرجوی تازه کار می آید چون برای او هیچ یک از موارد ذیل به درستی قابل بررسی و تشخیص نیست مگر اینکه از قبل اطلاعاتی مثلا راجع به چوب یا دیگر اجزاء ساز داشته باشد. با این حال ذکر این موارد حداقل هنرجو را با شمای کلی ماجرا آشنا می کند تا شاید مثلا هنگام خرید بتواند در مورد موضوعاتی که یاد دارد سوالاتی بکند یا اگر اشاره ای به او در قالب این موضوعات کردند لااقل یک بار آنها را شنیده باشد و مثل یک فرد بی اطلاع، کاملا مبهوت نگردد.
گفتگو با علی صمدپور (I)

گفتگو با علی صمدپور (I)

از دهه ۵۰ تا اوایل دهه ۷۰ نسلی از موسیقیدانان در حوزه‌ی موسیقی ایرانی ظهور کردند که بطور مشخص در مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی ریشه داشتند و بعد از انقلاب نیز با حذف‌شدن رقبا عرصه برای آن نسل خالی شد. انتظار می‌رفت در دهه‌های بعد شاگردان آنها نسل دیگری باشند که تولید موسیقی در آن نوع را در دست بگیرند اما این اتفاق رخ نداد و جالب اینکه در نسل بعدی یعنی شاگردان شاگردانشان بود که این امر به هر شکل محقق شد.
صبا از زبان سپنتا (I)

صبا از زبان سپنتا (I)

استاد ابو الحسن صبا در سال ۱۲۸۱ هجری‌ شمسی در تهران تولد یافت. پدر او کمال السلطنه‌ که مردی ادیب و هنرمند بود، ابو الحسن خان‌ شش ساله را برای فراگرفتن سه تار نزد میرزا عبد الله‌ هدایت کرد. صبا سه تار را از استاد زمانه میرزا عبد الله و درویش‌خان، سنتور را از میرزا علی اکبر شاهی، تنبک را از حاجی خان، کمانچه را از حسین خان اسماعیل‌زاده، فلوت را از اکبرخان و ویلن را از حسین هنگ آفرین فرا گرفت.
نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (V)

نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (V)

اگر به این مطالب از دیدگاه موسیقی شناسی و با دقت بنگریم، دقیقا نتیجه ای بر خلاف هدف نویسنده خواهیم گرفت و آن این است که موسیقی ایرانی و عربی در روزگار اسلامی قابل تفکیک نیستند. به عبارت دیگر موسیقی رایج در این منطقه و در این دوران یک نوع بیشتر نیست و آنچه تفکیک پذیر است شعر و کلام است نه موسیقی چرا که با تغییر شعر از فارسی به عربی همان موسیقی (همان ملودی واحد) برای یک عرب زبان قابل استفاده می شود، همچنان که با شعر فارسی برای یک فارسی زبان مورد استفاده بوده است.
آقای حجاریان! دچار سؤتفاهم شده‌اید

آقای حجاریان! دچار سؤتفاهم شده‌اید

چندی پیش محسن حجاریان مقاله‌ای منتشر کرد به عنوان «چرا به نادرستی شعر را موسیقی می دانند؟» و ادعا کرد شفیعی کدکنی در کتاب «موسیقی شعر» به خطا رفته است و استفاده از تعبیر «موسیقی شعر» از آن رو که شعر پدیده‌ای بیرون از صوت و نغمه است و ماهیتی متفاوت از موسیقی دارد به هیچ روی موجه نیست. علاوه بر مطلب یاد شده حجاریان در نقد خود بارها همه کتاب‌ها و مقاله‌هایی را که بر اساس نظریه «موسیقی شعر» شفیعی کدکنی نوشته شده است، مردود و غیرعلمی توصیف کرد. این موضوع سبب شد که به عنوان پژوهشگر ادبیات دست به قلم ببرم و نکاتی را روشن کنم.
کنترباس (II)

کنترباس (II)

اگر بخواهیم یکی از بزرگترین نوازندگان دوبل باس کلاسیک را نام ببریم بدون شک باید از جیووانی بوتسینی نوازنده مشهور ایتالیایی (۱۸۲۱-۱۸۸۹) نام برد. او که نزد بسیاری از منتقدین موسیقی به پاگانینی کنترباس مشهور است قطعات بسیار زیبایی را از جمله چندین کنسرتو برای این ساز نوشته است. زیبایی کارهای او به قدری است که به هیچوجه نمی توان آنها را با سایر کارهای سولو برای این ساز مقایسه کرد.
گزارش مراسم رونمایی کتاب «بررسی ساختار تصنیف‌های عارف قزوینی» (III)

گزارش مراسم رونمایی کتاب «بررسی ساختار تصنیف‌های عارف قزوینی» (III)

مرجان راغب افزود فصل بعدی کتاب «بررسی خصوصیات عارف قزوینی» و سوابق او در خوشنویسی، شعر، موسیقی و سیاست می‌پردازد. فصل بعدی کتاب، به «آثار مکتوب عارف قزوینی» می‌پردازد که شامل دیوان عارف، زندگی‌نامۀ خودنوشت او، و عارف‌نامۀ هزار است و در کتاب به تفاوت آنها پرداخته شده است. فصل بعدی «منابع سه‌گانۀ موجود از تصنیف‌های عارف» بررسی و همراه با جدول‌هایی مقایسۀ تطبیقی شده‌اند.
مطالعه تطبیقی عود و گیتار (III)

مطالعه تطبیقی عود و گیتار (III)

سومریها برای همنوازی با چنگ های بزرگ و کوچک از بربط در اندازه و شکلهای مختلف استفاده می کردند. یکی از معروف ترین نمونه های نقش های بدوی که از تل حلف در مرز سوریه به دست آمده است، یک شیر را در حال نواختن بربطی باریک با پنج زه نشان می دهد. ساختمان کاسه ساز ساده است و در روی آن سر گاوی که در نمونه های مشابه دیده می شود وجود ندارد. همچنین نمونه هایی از کروتای سلتی یا روت که قبل از مسیحیت در شمال اروپا استفاده می شدند برای ما باقی مانده است. از این مطلب این طور استنباط می شود که سومری ها این ساز را حتی قبل از اینکه به بین النهرین رسیده باشند می شناختند.