مسترکلاس آمروپا پراگ میزبان امیر حسین اسلامی

مستر کلاس نوازندگی “Ameropa” که هر سال در تابستان در شهر پراگ برگزار می شود، در تابستان ٢٠١٣ جشن بیستمین سال برگزاری این مستر کلاس را برگزار می کند. این جشن شامل یک هفته مستر کلاس سازهای ارکستر سمفنیک و یک هفته مستر کلاس تمرین در ارکستر های مجلسی می باشد.

اعضا این دو مستر کلاس می توانند در صورت تمایل برای مستر کلاس آهنگسازی و همینطور مسابقه نوازندگی کنسرتو، به همراه ارکستر مجلسی یا ارکستر سمفونیک نیز ثبت نام کنند.

در بخش مستر کلاس آهنگسازی، دو استاد برای تدریس دعوت شده اند. از ایران آقای “امیر حسین اسلامی” عضو هیات علمی دانشکده موسیقی و از کشور چک هانوس بارتون (Hanus Barton) استاد کنسرواتوار پراگ.

لازم به ذکر است از استادان مدعو خواسته می شود تا پروپوزال برنامه تدریسشان را به مدیر مستر کلاس ارائه دهند تا در وبسایت این مسترکلاس قرار داده شده و متقاضیان با توجه به مفاد درسی استاد مربوطه ثبت نام کرده و استاد خود را انتخاب کنند.

امیر اسلامی نیز مفاد درسی خود را شامل:
ریتم خوانی، سلفژ و شنوائی و همچنین، آشنائی با مدهای ایرانی و آهنگسازی بر اساس این مدها برای ساز های سلو، دوئت، تریو و یا کوارتت ارائه داده است.

در روز افتتاحیه این مستر کلاس، استادان مدعو باید ساز تخصصی خود را در کنسرت افتتاحیه برای هنرجویان بنوازند و یا قطعات خود را با یک آنسامبل اجرا کنند و در کنسرت پایانی، هنرجوها بایستی قطعاتی را که آموزش دیده اند یا برای آنسامبل های مختلف ساخته اند به اجرا در آورند.

هزینه ثبت نام برای یک هفته مستر کلاس ارکستر مجلسی ٧٠٠ یورو و برای دو هفته مستر کلاس ارکستر مجلسی و کلاسهای تکنوازی ١۴٠٠ یورو می باشد که برای شرایط خاص تخفیفاتی هم وجود دارد. مثلا هنرجویان ١۵ سال یا کمتر، یا کسانی که برای بار دوم در این مستر کلاسها شرکت میکنند و یا کسانی که نمونه کارشان برای شرکت در مسابقه نوازندگی پذیرفته می شود. لازم به توضیح است که هزینه های ثبت نام شامل اسکان در هتل و سه وعده غذای هنرجویان و ارسال دعوت نامه و کمک برای اخذ ویزا نیز می باشد. این مستر کلاسها از ٢٠ جولای ٢٠١٣ شروع میشود.

متقاضیان می توانند با مراجعه به وبسایت این مستر کلاس، اطلاعات بیشتر را دریافت نمایند: www.ameropa.org

استادان مدعو به زبان انگلیسی تدریس میکنند و هنرجویان بایستی آشنائی مقدماتی به زبان انگلیسی داشته باشند. محدوده سنی برای شرکت در این مستر کلاسها بین ٩ تا ٧۵ سال است. البته تجربه ثابت کرده که اکثریت هنرجویان این مستر کلاس در سالهای گذشته نسل جوان تا ٢۵ سال بوده اند.

مهلت ثبت نام برای این مسترکلاسها تا ١٠ اردیبهشت ١٣٩٢ می باشد که از طریق وبسایت این مستر کلاسها به صورت آنلاین انجام می شود.

هنرجویانی که برای دو هفته مستر کلاس ثبت نام کنند امکان استفاده رایگان از مستر کلاسهای آهنگسازی را نیز دارند.

امیر حسین اسلامی که به عنوان مدرس آهنگسازی به این مستر کلاس دعوت شده، سوابق زیر را در کارنامه هنری خود دارد:
جایزه سوم آهنگسازی در مسابقه ورزش و آواز کمیته ملی المپیک ٢٠٠٨ چین به خاطر قطعه “حلقه های المپیک”

جایزه اول مسابقه بین المللی آهنگسازی “۲ Agosto” در شهر بولونیا ایتالیا به خاطر قطعه “پارسی” برای ارکستر سمفونیک و تکخوان تنور در سال ٢٠٠٩

جایزه سوم آهنگسازی مسابقه بین المللی ” Shakuhachi Chamber Music” در شهر ملبورن استرالیا به خاطر قطعه “فصلها” برای کوارتت “شاکوهاچی، پیانو، ویلن، ویلنسل” در سال ٢٠١٠

اخذ ۴ ستاره از ۵ ستاره مجله “Song Lines” لندن شماره ٧۵ برای آلبوم “تمام تو” (این آلبوم اثر مشترک وی با دکتر هوشیار خیام می باشد) در سال ٢٠١١

عضو هیات داوران مسابقه آهنگسازی “۲ Agosto” در سال ٢٠١٢

برای آشنائی بیشتر با فعالیت های این آهنگساز می توانید به وبسایت وی به آدرس زیر مراجعه کنید: www.amireslami.com

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «سالنامه»

سالنامه در میان آثار فیاض، بیش از همه در مسیرِ «در گذر» است. علاوه بر مشابهت در فرایند آهنگسازی و نوعِ کنار هم نشاندنِ و برخورد با مواد و مصالح موسیقی، حضور صریحِ برخی نقش‌­مایه­‌های «در گذر»، مدگردی­‌های متنوع، استفاده از نوازندگانِ گروه در مقامِ خواننده و ساختار کلی مجموعه، این همانندی را پررنگ­‌تر می­‌کند.

آرنولد شونبرگ و آهنگسازی ددکافونیک (III)

آنچه شونبرگ دنبالش می گشت، همان بود که باخ می جست: دست یافتن به وحدت کامل در یک ترکیب موسیقی. شونبرگ احساس می کرد که این روش نوین مبتنی بر ادراک کامل و جامع فضای موسیقی است. ولی به هر حال موسیقی نوشته می شد، با تمام شیوه ها، و شونبرگ اصرار داشت شنونده و آهنگساز هر دو باید شیوه ها را فراموش کنند، و موسیقی را به عنوان موسیقی بشنوند و قضاوت کنند. گفته است: «اغلب درست نمی توانم توضیح دهم: کار من ساختن موسیقی ۱۲ صدایی است نه ساختن موسیقی ۱۲ صدایی.»

از روزهای گذشته…

موسیقی آفریقای جنوبی (III)

موسیقی آفریقای جنوبی (III)

یکی از شاخه های مارابی، کوئلاست که موسیقی آفریقای جنوبی را در دهه پنجاه قرن بیستم به جایگاهی جهانی رساند. موسیقی کوئلا نام خود را از کلمه ای به زبان زولو (قبیله ای در آفریقای جنوبی) به معنی «بالا رفتن» گرفته است و همچنین اشاره ای است به ماشین های ون پلیس که کوئلا-کوئلا نامیده می شدند. این نوع موسیقی مورد استقبال نوازندگان خیابانی در شهرهای آلونک نشین قرار گرفت. سازِ موسیقی کوئلا، نی لبک (Penny Whistle) بود که هم ارزان قیمت و ساده بود و هم می توانست به صورت سولو یا در آنسامبل نواخته شود.
درباره علیرضا جواهری

درباره علیرضا جواهری

مهمترین گروهی که اوایل انقلاب در زمینه تولید موسیقی انقلابی فعالیت می کرد گروه چاووش بود که ترکیبی بود از گروهای عارف و شیدا.
گفتگو با فیلیپ میرس (I)

گفتگو با فیلیپ میرس (I)

این مسئله برای من اهمیتی ندارد. من احساساتم را درباره موسیقی با نسبت آهنگ ها به هورن فرانسوی مدیریت نمی کنم. یکی از قطعه های مورد علاقه ام «دیورتیمنتو برای سازهای زهی» (Divertimento for Strings) ساخته بارتوک (Bartok) است. این قطعه، ساز هورن را شامل نمی شود! فکر می کنم که این یک قطعه عالیست. باور کنید که در نظر گرفتن موسیقی با توجه به سازی که می نوازید فقط آن را محدود می کند. اما درباره آهنگ سازانی که از نظر من حرفی برای گفتن دارند باید بگویم که من با موزار و برامس احساس هم سلیقگی می کنم.
ویلنسل (XI)

ویلنسل (XI)

ویولنسل ها بخشی از ارکستر سمفونیک استاندارد هستند. ارکستر معمولا ۸ تا ۱۲ نوازنده ویولنسل را شامل می شود. در چیدمان استادارد ارکستر، بخش ویولنسل ها در سمت چپ و جلوی سن (از دید شنونده ها، سمت راست) روبروی بخش ویولن اول جای دارد. برخی ارکسترها و رهبران ترجیح می دهند که جای ویولنسل ها با ویولاها تعویض شود.
استفاده بهینه از دست چپ

استفاده بهینه از دست چپ

Voicing صحیح و مناسب آکوردها در موسیقی Jazz هنگامی که با دست چپ نواخته می شوند می تواند به دست راست شما آزادی بیشتری برای نواختن ملودی و Improvise روی آن دهد. به مثال ساده ای که در شکل آورده شده است دقت کنید.
تراژدی مدرنیسم در موسیقی ایران (IV)

تراژدی مدرنیسم در موسیقی ایران (IV)

در کلاس بارها پیش می آمد که صحبت یکی از آهنگسازان ایرانی می شد و با تمسخر استاد روبرو میشد حتی وقتی سی دی دو اثر “هزاردستان”و “بیژن و منیژه” تازه به بازار آمده بود و دو نسخه از آنرا برای استاد بردم، او بدون هیچ درنگی (با این تصور که سی دی مانند نوار است) خواست روی سی دی ها اثر خودش را ضبط کنم و برایش بیاورم که این خودخواهی بی اندازه استاد تاثیر منفی ای روی هنرجویان کلاس داشت.
اِدیت پیاف، گنجشککِ آواز فرانسه (XII)

اِدیت پیاف، گنجشککِ آواز فرانسه (XII)

ادیت پیاف، میراث دار گاورُش (Gavroche شخصیتِ رمان بینوایان اثرِ ویکتور هوگو)، در دوران کودکی خود پاریس را پیموده بود، پاریسِ مردمی، محله هایی مثلِ پیگَل (Pigalle)، مونمانتر (Montmartre)، کلیشی (Clichy)، باربِس (Barbès)، مِنیلمونتا (Menilmontant)… در شبکیه ی چشم های او تصویرهایی ثبت شده بود که بعد ها، موضوعِ اصلیِ ترانه های او را تشکیل داد. در طول سال ها پیاف خیابان را به صحبت کردن، آواز خواندن و فریاد کشیدن واداشته بود و خیابان و مردم حاضر در آن با او یکی شده بودند.
چند کلام در رابطه با مصاحبه احمدرضا احمدی (III)

چند کلام در رابطه با مصاحبه احمدرضا احمدی (III)

جدای از مسائل ذکر شده، این سوال ساده برای خواننده باقی می ماند که حتی اگر به فرض محال، نظریه ی «پنج دستگاه و هفت آواز» صحیح باشد، ارتباط آن با کم ارزش دانستن یک نوع موسیقی چیست؟ آیا این قانون جایی تعریف شده که یک نوع موسیقی حتماَ باید از پنج دستگاه فراتر باشد تا آن موسیقی «غیرتکراری» و «غیربسته» باشد؟ با این اوصاف، موسیقی کلاسیک غربی که دست کم برای سه سده تنها با دو گام سر و کار داشته، تکلیفش چیست؟! (بدیهی ست که مفهوم «دستگاه» با «گام» متفاوت است، امّا از آنجایی که آقای احمدی به تئوری ای رجوع کرده که در آن «گام» اصالت دارد، انجام این مقایسه در اینجا مشروع تلقی می شود).
نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (VI)

نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (VI)

اگر به این رویداد تاریخی از دیدگاه فرهنگ ملی بنگریم و آنچنان که نویسنده کتاب ایران گواهواره دانش و هنر… بررسی نموده و آواز خواندن چند بنای ایرانی را (که موسیقی دان حرفه ای هم نبوده اند و معلوم نیست که بدون ساز چه می خوانده اند) در مکه باعث رواج موسیقی ایرانی در مملکت عرب دانسته، بررسی کنیم، باید به این نتیجه برسیم که موسیقی ایرانی در دوران بهرام گور ساسانی (موسیقی دوران خسرو پرویز و داستان های نظامی درباره بارید و نکیسا مربوط است به حدود ۱۵۰ سال بعد از این واقعه) در حقیقت موسیقی هندی بوده و ایرانیان موسیقی خاص خود یعنی موسیقی ایرانی نداشته اند.
رساله ای از خواجه نصیر الدین طوسی در علم موسیقی (I)

رساله ای از خواجه نصیر الدین طوسی در علم موسیقی (I)

مطلبی که می خوانید، تحقیقی است از داوود اصفهانیان و ساسان سپنتا که در بهار و تابستان سال ۱۳۷۰ در مجله “دانشکده ادبیات و علوم انسانی تبریز” به انتشار رسیده است.