«نگاره ها» کاری تازه از رضا والی – گفتگوی هارمونیک Harmony Talk

«نگاره ها» کاری تازه از رضا والی

«نگاره ها» (Calligraphies) نام آلبومی تازه از ساخته های رضا والی، آهنگساز موفق ایرانی مقیم آمریکا، است که چندی پیش به وسیله کمپانی آلبانی رکوردز(Albany Records) در سطح جهانی پخش شده است. این آلبوم دربرگیرنده سه اثر به نام های «کوارتت زهی شماره ۲»، «کوارتت زهی شماره ۳» و «نگاره ها» است که به ترتیب در سال های ۱۳۷۱، ۱۳۸۰ و ۱۳۷۹ ساخته شده اند و در ضبط اخیر به وسیله کوارتتو لاتین آمریکانو (Cuarteto Latinamericano) به اجرا درآمده اند.

رضا والی، متولد ۱۳۳۱، پس از چندین سال تحصیل در هنرستان عالی موسیقی (کنسرواتوار تهران) راهی اتریش شد و در آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی وین به فراگیری رشته های آهنگسازی و آموزش موسیقی پرداخت. پس از این دوره به آمریکا عزیمت کرد و در نهایت در سال ۱۳۶۴/۱۹۸۵ به دریافت دکترای آهنگسازی و تئوری موسیقی از دانشگاه پیتسبورگ نایل آمد. والی برنده جایزه «افتخار» از وزارت فرهنگ و هنر اتریش در سال ۱۳۵۵ است و شورای هنری شهر پیتسبورگ نیز در سال ۱۳۷۱ به وی عنوان «هنرمند برجسته مهاجر» اعطا کرد. او از سال ۱۳۶۷ استاد آهنگسازی در دانشگاه کارنگی ملون (Carnegie Mellon) در همین شهر است.

audio file بشنوید قسمتی از آلبوم “نگاره ها” اثر رضا والی

ساخته های رضا والی از دوران تحصیل در اتریش تا کنون به وسیله گروه های مجلسی و ارکسترهای متعددی چون ارکستر فیلارمونیک شمال شرق پنسیلوانیا، ارکستر سمفونیک شیلی، گروه موسیقی نو پیتسبورگ، کوارتت کرونوس و … در کشورهای گوناگون به اجرا درآمده است. پیش از آلبوم «نگاره ها» از وی دو سی.دی که ویژه آثار اوست در سال های ۱۳۷۴ و ۱۳۸۳ در آمریکا منتشر شده است؛ «فولکلور ایران» (Persian Folklore) و «کنسرتو فلوت».

نخستین اثر در سی.دی «نگاره ها»، «کوارتت زهی شماره ۲» است که به کوارتتو لاتین آمریکانو تقدیم شده است و نخستین اجرای آن نیز توسط همین کوارتت در بهار ۱۳۷۱ صورت گرفت. این اثر، نشان دهنده دوره ای تازه در فعالیت های آهنگسازی رضا والی است: خروج از فضای موسیقی مدرن که ساخته هایش در دهه ۱۳۶۰/۱۹۸۰ را در بر گرفته بود و گرایش پیدا کردن به شیوه ای تونال-مدال که عمیقاً از موسیقی محلی ایران تاثیر پذیرفته است. ساختار «کوارتت زهی شماره ۲» از فرم کلاسیک کوارتت پیروی می کند. موومان های یکم و چهارم به فرم سونات ساخته شده اند. موومان دوم یک اسکرتسو است و سومین موومان، موومانی ملایم به نام «فونبر»(Funebre) است. همه موومان ها به هم پیوسته اند.

دومین کار در آلبوم «نگاره ها»، «کوارتت زهی شماره ۳» به سفارش «دوستداران موسیقی مجلسی آریزونا» آفریده شده است. به گفته آهنگساز: «ایده های اصلی برای ساخت این کوارتت از موسیقی دستگاهی ایران گرفته شده است؛ شخصیت مدال، کوک، ریتم و فرم با دستگاه نوا پیوند دارد البته دومین موومان که ریتمی تند و نامتقارن دارد بر پایه یک ترانه محلی نوشته شده است.» این کوارتت از سه موومان (لارگو، مولتو آلگرو، لنتو) تشکیل شده که بدون وقفه اجرا می شوند.

سومین قطعه «نگاره ها» (شماره ۱، ۲ و ۳) که نام آن به آلبوم داده شده برای نخستین بار در سال ۱۳۷۹ به وسیله کوارتتو لاتین آمریکانو در جشنواره تریبون جهانی موسیقی نو در شهر مکزیکوسیتی نواخته شد. کوشش آهنگساز در جنبه های گوناگون این اثر نیز اتکا بر دستگاه های موسیقی ایرانی به ویژه شور بوده است. دستگاه شور در بخش های یکم و سوم «نگاره ها» گسترش داده شده و «بیات زند» (زیرمجموعه ای از شـور) نیز در دومین بخش به کار گرفته شده است. در «نگاره ها» و «کوارتت زهی شماره ۳» آهنگساز به طور جدی از سیستم موسیقی غربی فاصله گرفته و ساختار آهنگسازی خود را بر اساس دستگاه های موسیقی ایرانی بنا کرده است.

audio file بشنوید قسمتی از آلبوم “نگاره ها” اثر رضا والی

اجرا کننده این آثار، کوارتتو لاتین آمریکانو، که در زمینه ارائه کارهای کلاسیک و مدرن کنسرت های بسیاری را در سراسر جهان برگزار کرده، به تازگی برای دریافت دو جایزه گرَمی (Grammy) نیز نامزد شده است.

5 دیدگاه

  • Babak
    ارسال شده در اسفند ۱۷, ۱۳۸۴ در ۳:۲۹ ق.ظ

    kheili jaleb bood

  • احمدمهرآوران
    ارسال شده در فروردین ۱۱, ۱۳۸۵ در ۱:۰۵ ب.ظ

    خیلی مطلب مهمی است !
    آیاکاست های ایشان دربازارایران موجود است ؟
    متشکرم!!

  • سجاد
    ارسال شده در فروردین ۱۱, ۱۳۸۵ در ۷:۱۶ ب.ظ

    متاسفانه هنوز اثری از ایشان در ایران منتشر نشده است.

  • babak
    ارسال شده در مرداد ۱۹, ۱۳۸۵ در ۲:۰۲ ب.ظ

    jaleb bood.in ro ham bedoonin ke negareye shomareye 5 be khanoome lily afshar guitarist Irani taghdim shode ke ishoon dar cd jadideshoon be esme HEMISPHEIRE oon ro ejra kardan. hamchenin da concerte akhireshoon da talare vahdat

  • ناشناس
    ارسال شده در تیر ۱۲, ۱۳۸۸ در ۱۲:۱۱ ق.ظ

    بسیار عالی وقابل استفاده تنظیم شده است .بدون خود محوری. سایر رشته های هنری یاد بگیرند!!. احمد

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آیین نکوداشت استاد قاسم رفعتی در تالار وحدت برگزار می شود

آیین نکوداشت استاد قاسم رفعتی خواننده پیشکسوت موسیقی ایران روز یکشنبه چهارم شهریور ماه با حضور تعدادی از علاقه مندان و هنرمندان در تالار وحدت تهران برگزار می شود. به گزارش روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری «رادنواندیش»، آیین نکوداشت استاد قاسم رفعتی خواننده پیشکسوت موسیقی ایران ساعت ۲۱:۳۰ روز یکشنبه چهارم شهریور ماه توسط موسسه فرهنگی هنری «راد نو اندیش» به مدیریت بردیا صدرنوری و مشارکت بنیاد فرهنگی هنری رودکی در تالار وحدت تهران برگزار می شود.

دسته بندی و زمان بندی: ادراک متر (XII)

به نظر من، اختصاص این مشاهدات، توجیه قانع کننده ای برای مرکزیت داشتن متر از منظر حرکات بدن، ارائه می کنند. این صرفا یک مشاهده ی عادی نیست که در آن ضربان قلب یا تکرار قدم برداشتن را به تکرر بیت های موجود در برخی ژانر های موسیقی مرتبط کنیم. بالعکس، بلوم نشان می دهد که برخی مشخصه های حرکت بدن با مشخصه های متریک موسیقی مد نظر، مطابقت دارد.

از روزهای گذشته…

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (XVI)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (XVI)

اینکه هدف استاد شجریان چه بوده از خلق این ساز، باید عرض کنم ایشان می خواستند سازی بوجود بیاورند که چهره ی ایرانی و صدایی نزدیک به کمانچه و قیچک داشته باشد تا در ارکسترهای ایرانی یک نوازنده ویلن بتواند آنرا براحتی بنوازد و برای همکاری با ارکستر موسیقی سنتی مجبور به یادگیری کمانچه نشود.
مراسم تجلیل از اسکار پیترسون

مراسم تجلیل از اسکار پیترسون

حدود یک ماه پیش طی مراسمی در شهر تورنتو کانادا از Oscar Peterson نوازنده توانای پیانو و موسیقیدان Jazz تجلیل به عمل آمد. در این مراسم آقای Daivid Miller شهردار تورنتو رسما” اعلام کرد که از این به بعد ۲۲ ماه June روز Oscar Peterson نام خواهد گرفت.
سرگذشت پیانو در ایران (II)

سرگذشت پیانو در ایران (II)

از اولین نوازندگانی که با استفاده از امکانات کامل پیانو اقدام به نواختن موسیقی ایرانی کرد می توان به مرتضی محجوبی اشاره کرد (هر چند او از تکنیکهای نوازندگی پیانو کلاسیک چندان بهره ای نمی برد) وی از آهنگسازان و نوازندگان اصلی رادیو و برنامه گلها بود و با بزرگانی چون بنان و قوامی همکاری می کرد.
نمودی از جهان متن اثر (V)

نمودی از جهان متن اثر (V)

اینها مورد قبول همه‌ی کسانی است که با آنالیز سر و کار دارند، اما بگذارید ببینیم عینیت مورد بحث تا چه اندازه حقیقی است. می‌دانیم تعداد مسایلی که نظریه‌ی موسیقی مطرح می‌کند زیاد است و اغلب نیز چند بعدی هستند. بنابراین این سوال پیش می‌آید که در تعیین عنصر جزیی کدام گزاره‌های موجود در نظریه‌ی موسیقی مهم است؟ یا به زبان دیگر کدام خصوصیات قطعه‌ی موسیقایی باید به این شکل کاویده و گزارش شود؟
ویلنسل (X)

ویلنسل (X)

بسیاری از ویولنسل نوازان ریزاندام نواخن با ویولنسل هفت هشتم را ترجیح می دهند، چون با این ساز کشیدگی پنجه در پوزیسون های بالای دسته دشواری کمتری برایشان می آفریند. به ندرت ویولنسل هایی بزرگتر از چهار چهارم هم وجود دارد. نوازنده هایی که دستهایی با بزرگی نامعمول دارند، ممکن است ویولنسلی را بنوازند که کمی از full-size بزرگتر باشد.
بندتی، رمانتیک می شود! (II)

بندتی، رمانتیک می شود! (II)

اولین نتیجه تغییری که به آن اشاره شد Fantasie بود که در سال ۲۰۰۹ عرضه شد. در حالیکه آثار پیشین او گواه هدف جدی او بودند – کارهایی از شیمانوسکی، مندلسون، تاونر (Tavener)، مک میلان – در Fantasie، بندتی اثری را عرضه کرد که در آن شاهکارهای کولی مآبِ بی پروایی با آهنگ هایی ساده اما متفکرانه در هم آمیخته شده بودند.
درگذشت روجیرو ریچی

درگذشت روجیرو ریچی

روجیرو ریچی، ویولنیست ویرتوز، روز یکشنبه در نود و چهار سالگی در منزلش در پام اسپیرینگ در کالیفرنیا درگذشت. ریچی نخستین مخاطبانش را در ده سالگی و با نواختن بی عیب و نقص مندلسون بدست آورد. او بعدها به موزیسینی کارکشته تبدیل شد که گستره کارهایش از بندبازی های قرن نوزدهی کاپریس های پاگانینی تا نخستین اجراهای آثار معاصر را در بر می گرفت.
درک تصویر صوتی

درک تصویر صوتی

دریافت ایده از تصویر صوتی (Soundscape) یک قطعه موسیقی کاملا” به توانایی های شما در دیدن و تشخیص دادن بهتر شکلها و Object ها در یک قطعه موسیقی دارد. در اینجا لازم است قبل از ادامه بحث به ارائه چند تعریف بپردازیم.
درباره‌ی نقد نماهنگ (VII)

درباره‌ی نقد نماهنگ (VII)

در این دسته (زیباشناسی موقعیت)، اولی‌ها اغلب موقعیت‌هایی ایستایند -گرچه گاه نگاه دوربین (سوبژکتیو) در زمان و مکان حرکت کند-، و دومی‌ها پویا. خود موقعیت پویایی زمانی دارد. سلسه رویدادهای درونش زمان دارند. چون رویدادند و سلسله‌اند و سرانجام به نحوی در پی هم ردیف می‌شوند. از این سطح است که اندک اندک روایت نیز برمی‌آید. موضوع نماهنگ بعدی دیگر می‌یابد. دیگر تصویر تنها نیست که با موسیقی می‌آمیزد و از طریق اشارت‌های پنهان و آشکار، راستا و عمق نگاه زیباشناسی ربط را برآورده می‌کند. این جنبه‌ی جدید، بدنه‌ی اصلی جریان مصرفی نماهنگ‌ها را می‌سازد. نوعی «جریان اصلی» که بخش عمده‌ی محصولات در زیر چتر آن می‌گنجد. و همچون هر جریان اصلی‌ای چنان شمول عامی یافته که مترادف نام گونه‌ی خویش شده است؛ هرگاه از نماهنگ سخن به میان آید بی‌درنگ این جریان به ذهن درمی‌آید.
«نیاز به کمالگرایی داریم» (VIII)

«نیاز به کمالگرایی داریم» (VIII)

وجود دارد ولی تا حد بسیار کمتری… به همین خاطر است که کسانی که آهنگسازی می خوانند تقریبا سلیقه ای که قبل از خواندن آهنگسازی دارند حفظ می شود ولی کسانی که نوازندگی می آموزند سلیقه شان تا حدی تغییر می کند. به همین دلیل است که اکثر افراد تشخیص می دهند که قدرت ملودی پردازی مشکاتیان از بسیاری از آهنگسازان متوسط بالاتر است ولی کمتر می توانند تشخیص بدهند تفاوت تکنیکی تار نوازی جلیل شهناز را از لطف الله مجد؛ اصلا ممکن است این دو را با هم اشتباه بگیرند در حالی که همانطور که گفتم، با درصد پایین تری از خطا می توانند تفاوت قدرت ملودی پردازی یک آهنگساز را تخمین بزنند.