«نگاره ها» کاری تازه از رضا والی

«نگاره ها» (Calligraphies) نام آلبومی تازه از ساخته های رضا والی، آهنگساز موفق ایرانی مقیم آمریکا، است که چندی پیش به وسیله کمپانی آلبانی رکوردز(Albany Records) در سطح جهانی پخش شده است. این آلبوم دربرگیرنده سه اثر به نام های «کوارتت زهی شماره ۲»، «کوارتت زهی شماره ۳» و «نگاره ها» است که به ترتیب در سال های ۱۳۷۱، ۱۳۸۰ و ۱۳۷۹ ساخته شده اند و در ضبط اخیر به وسیله کوارتتو لاتین آمریکانو (Cuarteto Latinamericano) به اجرا درآمده اند.

رضا والی، متولد ۱۳۳۱، پس از چندین سال تحصیل در هنرستان عالی موسیقی (کنسرواتوار تهران) راهی اتریش شد و در آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی وین به فراگیری رشته های آهنگسازی و آموزش موسیقی پرداخت. پس از این دوره به آمریکا عزیمت کرد و در نهایت در سال ۱۳۶۴/۱۹۸۵ به دریافت دکترای آهنگسازی و تئوری موسیقی از دانشگاه پیتسبورگ نایل آمد. والی برنده جایزه «افتخار» از وزارت فرهنگ و هنر اتریش در سال ۱۳۵۵ است و شورای هنری شهر پیتسبورگ نیز در سال ۱۳۷۱ به وی عنوان «هنرمند برجسته مهاجر» اعطا کرد. او از سال ۱۳۶۷ استاد آهنگسازی در دانشگاه کارنگی ملون (Carnegie Mellon) در همین شهر است.

audio file بشنوید قسمتی از آلبوم “نگاره ها” اثر رضا والی

ساخته های رضا والی از دوران تحصیل در اتریش تا کنون به وسیله گروه های مجلسی و ارکسترهای متعددی چون ارکستر فیلارمونیک شمال شرق پنسیلوانیا، ارکستر سمفونیک شیلی، گروه موسیقی نو پیتسبورگ، کوارتت کرونوس و … در کشورهای گوناگون به اجرا درآمده است. پیش از آلبوم «نگاره ها» از وی دو سی.دی که ویژه آثار اوست در سال های ۱۳۷۴ و ۱۳۸۳ در آمریکا منتشر شده است؛ «فولکلور ایران» (Persian Folklore) و «کنسرتو فلوت».

نخستین اثر در سی.دی «نگاره ها»، «کوارتت زهی شماره ۲» است که به کوارتتو لاتین آمریکانو تقدیم شده است و نخستین اجرای آن نیز توسط همین کوارتت در بهار ۱۳۷۱ صورت گرفت. این اثر، نشان دهنده دوره ای تازه در فعالیت های آهنگسازی رضا والی است: خروج از فضای موسیقی مدرن که ساخته هایش در دهه ۱۳۶۰/۱۹۸۰ را در بر گرفته بود و گرایش پیدا کردن به شیوه ای تونال-مدال که عمیقاً از موسیقی محلی ایران تاثیر پذیرفته است. ساختار «کوارتت زهی شماره ۲» از فرم کلاسیک کوارتت پیروی می کند. موومان های یکم و چهارم به فرم سونات ساخته شده اند. موومان دوم یک اسکرتسو است و سومین موومان، موومانی ملایم به نام «فونبر»(Funebre) است. همه موومان ها به هم پیوسته اند.

دومین کار در آلبوم «نگاره ها»، «کوارتت زهی شماره ۳» به سفارش «دوستداران موسیقی مجلسی آریزونا» آفریده شده است. به گفته آهنگساز: «ایده های اصلی برای ساخت این کوارتت از موسیقی دستگاهی ایران گرفته شده است؛ شخصیت مدال، کوک، ریتم و فرم با دستگاه نوا پیوند دارد البته دومین موومان که ریتمی تند و نامتقارن دارد بر پایه یک ترانه محلی نوشته شده است.» این کوارتت از سه موومان (لارگو، مولتو آلگرو، لنتو) تشکیل شده که بدون وقفه اجرا می شوند.

سومین قطعه «نگاره ها» (شماره ۱، ۲ و ۳) که نام آن به آلبوم داده شده برای نخستین بار در سال ۱۳۷۹ به وسیله کوارتتو لاتین آمریکانو در جشنواره تریبون جهانی موسیقی نو در شهر مکزیکوسیتی نواخته شد. کوشش آهنگساز در جنبه های گوناگون این اثر نیز اتکا بر دستگاه های موسیقی ایرانی به ویژه شور بوده است. دستگاه شور در بخش های یکم و سوم «نگاره ها» گسترش داده شده و «بیات زند» (زیرمجموعه ای از شـور) نیز در دومین بخش به کار گرفته شده است. در «نگاره ها» و «کوارتت زهی شماره ۳» آهنگساز به طور جدی از سیستم موسیقی غربی فاصله گرفته و ساختار آهنگسازی خود را بر اساس دستگاه های موسیقی ایرانی بنا کرده است.

audio file بشنوید قسمتی از آلبوم “نگاره ها” اثر رضا والی

اجرا کننده این آثار، کوارتتو لاتین آمریکانو، که در زمینه ارائه کارهای کلاسیک و مدرن کنسرت های بسیاری را در سراسر جهان برگزار کرده، به تازگی برای دریافت دو جایزه گرَمی (Grammy) نیز نامزد شده است.

5 دیدگاه

  • Babak
    ارسال شده در اسفند ۱۷, ۱۳۸۴ در ۳:۲۹ ق.ظ

    kheili jaleb bood

  • احمدمهرآوران
    ارسال شده در فروردین ۱۱, ۱۳۸۵ در ۱:۰۵ ب.ظ

    خیلی مطلب مهمی است !
    آیاکاست های ایشان دربازارایران موجود است ؟
    متشکرم!!

  • سجاد
    ارسال شده در فروردین ۱۱, ۱۳۸۵ در ۷:۱۶ ب.ظ

    متاسفانه هنوز اثری از ایشان در ایران منتشر نشده است.

  • babak
    ارسال شده در مرداد ۱۹, ۱۳۸۵ در ۲:۰۲ ب.ظ

    jaleb bood.in ro ham bedoonin ke negareye shomareye 5 be khanoome lily afshar guitarist Irani taghdim shode ke ishoon dar cd jadideshoon be esme HEMISPHEIRE oon ro ejra kardan. hamchenin da concerte akhireshoon da talare vahdat

  • ناشناس
    ارسال شده در تیر ۱۲, ۱۳۸۸ در ۱۲:۱۱ ق.ظ

    بسیار عالی وقابل استفاده تنظیم شده است .بدون خود محوری. سایر رشته های هنری یاد بگیرند!!. احمد

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نکاتی درباره امپراتوری جاذبه (VI)

همین طور است اصطلاح آگوگیک که تعریف ارائه شده دارای سه ایراد است، اول آنکه منبعی برای این تعریف ذکر نشده است، دوم آنکه این تعریف یعنی «تغییرات نامحسوس و غیرقابل نمایش سرعت (تمپو) در موسیقی که برای بیان سرزنده موسیقی ضروری است» (بیضایی ۱۳۸۴، ۱۹۷) همان «گستره تمپو (tempo span) و در واقع تغییرات کوچک و ظریف تمپو بدون از دست دادن ضربان اصلی است» (رودلف ۱۳۷۸، ۴۹۸) که قاعدتاً نگاشته هم نمی شود.

دومین دوسالانه جایزه پیانو باربد برگزار می شود

دومین دوسالانه جایزه پیانوی باربد با سرمایه گذاری مجموعه پیانوی باربد و برنامه ریزی و مدیریت مؤسسه فرهنگی-هنری شهرآفتاب و همکاری اساتید برجسته موسیقی کلاسیک کشور ۵ و ۶ اسفندماه در تهران برگزار می شود.

از روزهای گذشته…

مروری بر کتاب «بنیان های آموزش موسیقی» اثر ادگار ویلمز (III)

مروری بر کتاب «بنیان های آموزش موسیقی» اثر ادگار ویلمز (III)

پدیده صدا در قالب آواز می تواند ریتم درونی کودک را بیدار کند و در شکل حرکات بدنی صورت بپذیرد. یعنی عامل ریتم در آواز نهفته است. آوازها یک فرآیند موسیقایی ناخودآگاه هستند که در آموزش موسیقی بیشترین اهمیت را دارند. آواز استعدادهای موسیقایی کودک (ذاتی یا گاهی ارثی) مانند حس ریتم، سرعت، تقسیمات دوتایی، سه تایی، فواصل ملودیگ و گام ها و آکوردها، حس تنال و مدال وارزش نهفه در کلام و حس شعری را بیدار می سازد.
گفتگو با ریچی (II)

گفتگو با ریچی (II)

ریچی می گوید: “کاواکاس ویولونیست خوبیست. استیلی معمارگونه دارد. ساختاری محکم و پر تپش. ساختار کاری او دارای نقاط واضح و کانونی مختص خود است. از لغزشهای بیهوده اجتناب می کند و این یک نقطه قوت است. ولی به لحاظ شخصیت همچنان معمارگونه است.”
پژوهش هایی درباره ی وضعیت بانوان رهبر معاصر (II)

پژوهش هایی درباره ی وضعیت بانوان رهبر معاصر (II)

با این وجود، آنهایی که گزارش یک دست مثبت را خواندند، واکنشی کاملا متفاوت نشان دادند. آنها، صرفنظر از اینکه رهبر زن است یا مرد، امتیازهای بالایی را برای ویژگی های مردانه ای مانند «تکان دهندگی» و «صلابت» به اجرا دادند.
مهرداد دلنوازی: سعی می کنم با ارکستر های مختلف ذوق آزمایی کنم

مهرداد دلنوازی: سعی می کنم با ارکستر های مختلف ذوق آزمایی کنم

آلبوم «نینوای یک» که با خوانندگی آقای حسام الدین سراج ضبط شده است، در واقع سال های ۶۰ -۶۱ به بازار آمد. ملودی های آن اثر تماما برای آقای سراج هستند که قسمت اول که ساید الف نوار می شود، به صورت گروهی و نه شخصی تنظیم شد و به نوعی در واقع، کار عملی بود؛ زمانی که تمرین می کردیم هرکس ایده داشت و همان زمان ارائه می داد تا آن که در پایان کار به این صورت شکل گرفت و کار زیبایی هم درآمد ولی بخش ب نوار که دشتی است، کاملا توسط بنده تنظیم شده است.
کتاب‌شناسی: کتابی درباره‌ی کتاب‌ها (II)

کتاب‌شناسی: کتابی درباره‌ی کتاب‌ها (II)

پژوهندگان معمولا با اطلاعات اولیه به دنبال مراجع می‌گردند. به اصطلاح گفته می‌شود جستجوی‌شان جستجوی کور نیست؛ به همین علت لازم است که فهرست‌های دیگری هم جدا از فهرست اصلی تشکیل شود که از زوایای دیگر اطلاعات را نگاه کرده باشد. برای مثال گاه پژوهش‌گری به دنبال نام خاصی است و هر چه درباره‌ی او یا نوشته‌ی او باشد ممکن است هدف تحقیق‌اش قرار گیرد. برای چنین فردی فهرست راهنمای نام‌ها از فهرست اصلی مهم‌تر می‌شود. در صورتی که فهرست دوم (نام‌ها) موجود نباشد، او باید بگردد و تمامی مراجع مرتبط با نام مورد نظرش را خود بیابد (عملا آن فهرست را برای دست‌کم یک مدخل تشکیل دهد).
در باب متافیزیک موسیقی (IV)

در باب متافیزیک موسیقی (IV)

از سوی دیگر، اگر این رابطه رابطه ای غیر منطقی یا رابطه ای باشد که تنها با اعداد بزرگ قابل بیان است، هیچگونه تطابق عقلانی در ارتعاشات رخ نمی دهد، بلکه “این ها دائما بر سر هم فریاد می زنند” و به این ترتیب در برابر اینکه همراه با هم وارد درک ما شوند مقاومت می کنند و از این رو دیسونانس به حساب می آیند. در نتیجه این نظریه، موسیقی وسیله عقلانی ساختن نسبت های گویا (یا منطقی) و اصم (یا غیر منطقی) عددی است، البته نه به شیوه ریاضی و با کمک مفهوم، بلکه با در آوردن آنها به هیئت شناختی که کاملا مستقیم است و همزمان حواس را تحت تاثیر قرار می دهد.
گروه ریمونز (IV)

گروه ریمونز (IV)

به عقیده جانی، اجراهای همراه با بارک که نامش به الویس ریمون (Elvis Ramone) تغییر یافته بود، فاجعه بودند! بارک بعد از دو اجرا اخراج شد زیرا درام نوازی وی به هیچ وجه به کیفیت دیگر اعضای گروه نبود. پس از آن مارکی که الکل را ترک کرده بود، خود به گروه بازگشت. دی دی ریمون بعد از آلبوم “تهی مغز” (Brain Drain) سال ۱۹۸۹ که توسط ری تولید شد گروه را ترک کرد و بیل لازول (Bill Laswell) سولو نواز توانست صاحب نام “شاه دی دی” شود.
ارکستر فیلارمونیک لندن (I)

ارکستر فیلارمونیک لندن (I)

ارکستر فیلارمونیک لندن (LPO) یکی از شاخص ترین ارکسترهای انگلستان می باشد که در تالار جشنواره سلطنتی قرار دارد، به علاوه LPO اصلیترین ارکستر جشنواره اپرای Glyndebourne می باشد. همچنین ارکستر LPO در Congress Theatre، East Bourne و Brighton Dome کنسرت داده است. این ارکستر در سال ۱۹۳۲ توسط سر توماس بیکام (Sir Thomas Beecham) شکل گرفت و اولین کنسرت آن در ۷ اکتبر ۱۹۳۲ در تالار ملکه لندن بود. رهبر بنیانگذار آن مالکوم سرجنت (Malcolm Sargent) بوده، در سالهای ابتدایی، ارکستر توسط پال بیرد (Paul Beard) و دیوید مک کالوم (David McCallum) رهبری می شد، همچنین از جمله نوازندگانی که ارکستر را مدیریت می کردند، آنتونی پینی (Anthony Pini)، رینالد کل (Reginald Kell)، لئون گُسنس (Léon Goossens)، گیون بروک (Gwydion Brooke)، جفری گیلبرت (Geoffrey Gilbert)، برند والتون (Bernard Walton) و جیمز برادشو (James Bradshaw) بودند.
موسیقی و گردشگری (IV)

موسیقی و گردشگری (IV)

پاسخ به این سوال کمی پیچیده است زیرا اولا موسیقی ایران میتواند برنامه های غربی ارکسترها و گروه های موسیقی مجلسی را هم در بر بگیرد که در مواردی که هنرمندان ماهری درکار باشند، مسلما مورد مخاطبان خارجی قرار میگیرد ؛ دوما اگر منظور موسیقی ایرانی (چه روستایی و چه شهری) باشد، بسته به مشترکات مایگی موسیقی ما مایگی موسیقی توریست کشور میتواند گیرا و ناگیرا باشد مگر اینکه یا ما از نظر تبلیغات موسیقی خود را شناسانده باشیم یا توریست مورد نظر با این موسیقی آشنا باشد.
سیری در تاریخ موسیقی و خنیاگری ساسانیان (VI)

سیری در تاریخ موسیقی و خنیاگری ساسانیان (VI)

مزدک فرزند بامداد بعد از مانی و در زمان قباد پدر انوشیروان ظهور کرد و مدعی آیینی شد که موسیقی یکی از نمادهای آن بود. در آیین مزدک موسیقی مقام خاصی دارد چنانکه در مکاتب فلسفی و آیین مزدک پس از فیثاغورث بزرگ‌ترین ارج و اعتبار به موسیقی نهاده شده است. در مذهب مزدک «نیروی شادی» نماینده موسیقی ذکر گردیده که مانند سه نیروی دیگر ـ شعور، عقل و حافظه ـ از اهمیت خاصی برخوردار است. او موسیقی و شادی را یکی از قوای محترم نزد ایزد بیان کرده است. کریستنسن در کتاب تمدن در زمان ساسانیان از مزدک یاد می‌کند و اهمیت و مقام موسیقی را در آیین او شرح می‌دهد که چگونه آن را مانند یکی از نیروهای معنوی چهارگانه برابر خداوند جلوه‌گر می‌سازد. (راهگانی، ۱۳۷۷: ۱۰۸)