گفتگوی هارمونیک نه ساله شد

با همدلی و همراهی شما به نهمین سال فعالیت «گفتگوی هارمونیک» رسیدیم و توانستیم، روزانه مطالبی متنوع را به نظر شما برسانیم که تعداد این مطالب امروز ۳۳۱۵ نوشته بوده است. در جشنی که به مناسبت تولد سایت برپا شد، نویسندگان و مترجمین سایت حضور داشتند و طرح جدید سایت مورد ارزیابی قرار گرفت.

طراحی فعلی سایت توسط شاهین محمدی انجام شده بود و طرح جدید نیز توسط علیرضا مهیجی بر اساس طرح فعلی شکل گرفته است. گفتگوی هارمونیک قرار است، امسال دو زبانه شده و مقالاتی به زبان انگلیسی را هم منتشر کند.

در نسخه انگلیسی سایت، قرار است در ماه یک مطلب منتشر شود و هر چند ممکن است، این برنامه در سالهای آینده تغییر می کند و میزان مطالب انتشار یافته در این بخش افزایش می یابد.

در طراحی جدید سایت طرحی در نظر گرفته شده که هر روز دو مطلب از مطالب قدیمی سایت به نمایش در آید تا نوشته های قدیمی تر مورد غفلت واقع نشوند.

در جشن تولد نه سالگی «گفتگوی هارمونیک»،‌ نویسندگان این سایت: محسن قانع بصیری، پیمان سلطانی، شاهین مهاجری، آروین صداقت کیش، علی نوربخش، سجاد پورقناد و مترجم انگلیسی سایت، محبوبه خلوتی حضور داشتند، همینطور منیره خلوتی از میهمانان این جشن بود که قرار است به صورت مترجم ثابت، در زمینه ترجمه از زبان فرانسه به فارسی با سایت همکاری داشته باشد.

امسال کامیار صلواتی که مطالبی را از او روی سایت خوانده اید نیز به نویسندگان وب سایت گفتگوی هارمونیک پیوست.

سال گذشته شاخه جز و بلوز به ۲۳۹، راک به ۱۴۹، فیزیک و مهندسی موسیقی ۱۰۶، موسیقی فیلم ۶۳، موسیقی ملل ۱۰۲، موسیقی معاصر ۲۳۵، موسیقی کلاسیک ۹۶۷، موسیقی کلاسیک ایران ۱۲۱۸، مبانی نظری موسیقی کلاسیک ۷۷، مصاحبه و گفتگو ۱۲۱، مطالب عمومی ۴۶۶، تئوری و مبانی نظری موسیقی جز ۷۷، اخبار موسیقی ۲۳۸، نقد و بررسی ۴۱۵، دانستنی های موسیقی ۲۸۴، ساز و نوازندگی ۴۲۵ شماره مطلب رسید.

در نهمین سال تولد سایت، هنوز فروم سایت در حالت تعطیل است و هنوز کسی برای مدیریت این صفحه اعلام آمادگی نکرده است.

امیدواریم همچون گذشته هر روز به تولید مطالب موسیقایی پرداخته و رضایت مخاطبان سایت را همراه داشته باشیم.

14 دیدگاه

  • مرضیه
    ارسال شده در فروردین ۱۹, ۱۳۹۲ در ۸:۲۵ ق.ظ

    به نظرم گفتگوی هارمونیک یک سایت موسیقی «بوده» و چند سالی می شود که رو به محوی رفته و در این اواخر نیز کاملا محو شده است.
    از تمام مطالبی که پارسال روی سایت قرار گرفت، حتی نمی توان به یک مطلب مفید و شایسته سایت گفتگوی هارمونیک سابق اشاره داشت.
    امیدوارم طرح جدید بتواند این بی کیفیتی را جبران کند.
    با تشکر

  • ارسال شده در فروردین ۱۹, ۱۳۹۲ در ۱۰:۵۰ ق.ظ

    دوست گرامی منظور شما چگونه مطالبی است که دیگر روی سایت حتی یک مورد هم وجود ندارد؟

  • مرضیه
    ارسال شده در فروردین ۱۹, ۱۳۹۲ در ۸:۵۷ ب.ظ

    هرآنچه که قبلا بود و امروز نیست، مطالبی مثل:
    معرفی و آنالیز عمومی قطعات برجسته موسیقی غربی
    گزارش ها و نوشته های بخصوص درباره موسیقیدانان برجسته ایرانی، همچون آقای خادم میثاق
    مصاحبه های ترتیب داده شده اختصاصی با افراد فعال در موسیقی ایران
    پرداختن به اتفاقات مهم در موسیقی ایران و تجزیه و تحلیل فضای موسیقی ایران
    معرفی دانشگاه ها، کنسرواتوارها و گروه های موسیقی
    مباحث تئوری موسیقی
    نکات و مباحث مربوط به نوازندگی و اصول نواختن ساز (به غیر از نی و تنبک)
    و…

    گفتگوی هارمونیک سابقا بسیار فعال تر از امروز بود، و بخش عمده مطالب این یکی دو سال اخیر را مطالب ترجمه شده که احتمالا بخش قابل توجهی از بازدیدکنندگان علاقه ای به مطالعه آنها ندارند و همینطور مطالب کپی شده از سایت زنان موسیقی را شامل می شود.

    با نگاه به مطالب پرطرفدار و البته مطالب برگزیده سایت، متوجه می شویم که درصد زیادی از مطالب پرطرفدار و برگزیده مربوط به سالهای پیش بوده اند..

  • ارسال شده در فروردین ۲۰, ۱۳۹۲ در ۱۲:۵۸ ق.ظ

    دوست گرامی بدون اینکه بخواهیم در مورد مطالب منتشر شده در سال گذشته ارزش داوری کنیم توجه شما را به مقایسه آمار امثال با سال گذشته جلب می کنم، ما در سال گذشته به جز در معرفی دانشگاه ها (که البته مطالب قبلی ما هم در این زمینه پرتعداد نبوده) و آنالیز موسیقی غربی و البته انتشار مطلب در شاخه موسیقی راک، در بقیه قسمتها آپ دیت داشته ایم. مطالب سایت زنان موسیقی (که آنها هم پر تعداد نیستند) از نویسندگان سایت ما بوده و طبق قانون سایت، باید هر نوشته ای که در جای دیگر منتشر می کنند، در ستون شخصیشان در گفتگوی هارمونیک تجدید چاپ شود.
    سعی ما این است که تنوع مطالب منتشر شده بیشتر باشد ولی گاه نویسندگان سایت در حد نیاز نمی توانند فعال باشند و همین امر باعث کم شدن تنوع مقالات می شود.
    با تشکر از دقت و توجه شما

  • نادری -علی رضا
    ارسال شده در فروردین ۲۰, ۱۳۹۲ در ۶:۴۶ ب.ظ

    بعنوان یک خواننده علاقه مند از زحمات انجام شده شما در این سایت ممنونم. من نمی دونم این چه فرهنگی است که ما داریم که همواره ارث پدری مان را از دیگران طلب می کنیم. فردی که حتی زحمت نوشتن نام خود را به خودش نمی دهد به راحتی تمامی تلاش ها رو به زیر سوال می برد و در جهت تخریب دیدگاه ها قدم بر می دارد. خانم مرضیه حتی اگر تمامی مقالات این سایت هم ترجمه بود باید دقت می کردید که برای این ترجمه ها نیاز به مترجم و صرف هزینه و وقت نیاز هست و حتی انتخاب این مطالب هم زمان و تخصص می خواهد و این مطالب هم برای بسیاری چون من که زبانم قوی نیست مفید است. از طرف دیگر نویسندگان هم بدهی به بنده وشما نداشته و ندارند واین از لطف آنان است که دانش خود را در راه آموزش به دیگران گذاشته اند. متاسفانه مشکلات فرهنگی همواره گریبان گیر ماست. ممنونم

  • مرضیه
    ارسال شده در فروردین ۲۱, ۱۳۹۲ در ۱:۱۳ ب.ظ

    آقای نادری، من فکر می کنم یک انتقاد کاملا مثبت داشتم، بنده با هدف تخریب انتقاد نکردم و تنها به اتفاقات منفی اشاره نداشتم.

    البته که گفتگوی هارمونیک پس از چندین سال فعالیت به جامعه موسیقی مسئول است و البته که مخاطبان این سایت نسبت به آنچه که می خوانند مسئولیت دارند.

    ما در ایران فقط یاد گرفته ایم که بیاییم و برویم، و هرکس دست زد، ما هم سریعا دست بزنیم، هیچ احساس مسئولیتی هم نسبت به هیچ مسئله ای نداشته باشیم، هیچ چیز به ما ربط نداشته باشد و فقط برای مادر و خواهر بخار داشته باشیم.

    قضیه همان ارکستر سمفونی تهران است. می گویند بیایید می خواهیم دوباره شروع کنیم، همه با سر وارد می شوند، و بعد می گویند بودجه نداریم تعطیل است، و همه همانطور با سر خارج می شوند تا زودتر ارکستر دیگری پیدا کنند…
    بله، به ما چه، به نوازنده ها چه که ارکستر می خواهد باشد یا نباشد! مگر مسئولین ارکستر، به بنده و شما بدهی دارند؟

    گفتگوی هارمونیک هم همینطور، از نظر شما، مخاطبان و مسئولین و نویسندگان این سایت، هیچ مسئولیتی نسبت به هم ندارند! اگر سایت تعطیل شد هم به ما ربطی ندارد، برایش نامه می نویسیم و می گوییم: «خیلی ممنون که تا امروز بودی»، سپس می رویم یک سایت جدید پیدا می کنیم!

    براستی که «مشکلات فرهنگی همواره گریبان گیر ماست.»

    با تشکر

  • نادری
    ارسال شده در فروردین ۲۲, ۱۳۹۲ در ۲:۱۱ ب.ظ

    وظیفه نویسندگان از نظر من انتقال مطالب و دانش صحیح است به دیگران و گرنه من وظیفه دیگری رو برای نویسندگان و نیز,سایت برای این عزیزان فرض نمی کنم و اول هم عرض کردم این سایت و مسولینش بدهی به من و شما ندارند و همانطور که گفتم وقتی خودمان هیچ کمکی در انجام کاری نداریم و کوچکترین همراهی نمی کنیم از دیگران طلب ارث پدری نداشته باشیم و مثال ارکستر سمفونیک هم هیچ ارتباطی به موضوع نداشته و لطفا اون رو قاطی این موضوع نکنید چراکه این ارکستر مشکلات بسیاری داشته و دارد که نقد های بسیاری هم در بابش گفته شد . شما فرمودین سایت ترجمه زیاد داره من گفتم حتی ترجمه هم تخصص در اتخاب و صرف وقت و پول میخواد و نیز درباره نویسندگان گفتین که عرض شد کسی وامدار بنده و جنابعالی نیست و دیگران لطف کردن که اطلاعات میدن و من مورد بدهکار نبودن دیگران رو گفتم که هیچ ربطی به مثالی که زدین نداشت شما هم اگر خودتون رو مسول میدونین میتونین در ادامه راه به دیگران کمک کنین نه اینکه کنتور مطلب باشین و باعث دلسردی بشین .

  • نادری
    ارسال شده در فروردین ۲۲, ۱۳۹۲ در ۲:۱۷ ب.ظ

    این مواردی هم که فرمودین که در ایران فقط یاد گرفته این که هر کس دست زد ما هم فورا دست بزنیم رو هم شاید شما یاد گرفته اید چون ما که یاد نگرفته ایم و لطفا به سایرین عودت ندهید! اصولا فراگیر نشون دادن یک مطلب از دقتش می کاهد. ضمننا اگر هم دست بزنیم بهنر هست تا چفت پا جلوی حرکت دیگران بگیریم و خرده گیر باشیم. در رابطه با بخار داشتن هم همونطر که خودتون گفتین شما هم به میان امده و از خود بخارات بسیار متصاعد فرمایید چرا فقط دیگران را مسول خدمت گذاری به خود می دانید?

  • مرضیه
    ارسال شده در فروردین ۲۳, ۱۳۹۲ در ۱:۱۵ ب.ظ

    بنده از شما درباره وظیفه نویسندگان سوالی نپرسیدم. اکثر نویسندگان (نویسنده در سایت، و مجله)، گرچه وظیفه ی رسمی و قانونی ندارند، اما نسبت به آنچه می نویسند و همکاری انجام شده، احساس مسئولیت می کنند.

    به همین دلیل است که هر مطلب دارای امکان ارائه نظر است و یک پست الکترونیکی برای ارتباط با نویسندگان وجود دارد. اگر غرض این بود که همه فقط به تمجید بپردازند، دکمه ی لایک می گذاشتند. گرچه خوبی آن این بود که در این صورت دیگر مزاحم شما هم نمی شدیم.

    از آنجا که دوستان نویسنده که سابقا در گفتگوی هارمونیک فعالیت بسیاری بیشتری داشتند، و بارها به من و حتی دیگر بازدیدکنندگان اشاره کرده بودند که از دید خودمان به کم و کاستی ها اشاره کنیم، این را وظیفه خود دانستم که به آنچه باید اشاره کنم. هیچکس راضی به این نیست که شما به جای ایشان ناگواری ببینید.

    درباره ترجمه…
    من هرگز با ترجمه مشکلی ندارم، ذکر کردم: «مطالب ترجمه شده ای که احتمالا بخش قابل توجهی از افراد علاقه چندانی به مطالعه آنها ندارند!» حال شما شامل این بخش از افراد نیستید و علاقمند به مطالعه آنها هستید. پس می توانید بروید زیر آن مطالب نظر مثبت خود را نسبت به آنچه خوانده اید ارائه دهید. لازم نیست به نظر دیگر کاربران جواب دهید. زیرا دوستان اگر ناراضی باشند، خودشان می توانند بنویسند و انتقاد کنند.

    شما درحالی از نظرات من انتقاد می کنید، که خودتان مورد انتقادتان را در موضوعی دیگر تکرار می کنید.

    ضمن اینکه ما هرکاری که از دستمان برمی آید همواره برای این سایت انجام داده ایم و خواهیم داد.
    با تشکر

  • نادری -علی رضا
    ارسال شده در فروردین ۲۳, ۱۳۹۲ در ۵:۴۹ ب.ظ

    این مطالب که رد و بدل میشه از اونجا خوبه که خیلی از مسایل رو روشن میکنه.اول آنکه وظیفه با مسئولیت تفاوتی نداشته و صرفا شما با لغات بازی می کنید.دوم:در رابطه با وظیقه یا مسئولیت هم من توضیح دادم که از دیدمن وظیفه یک نویسنده انتقال صحیح مطالب است بنابراین توضیح شما هم تایید حرف من است و نه چیز جدیدی.سوم:در رابطه با بخش ترجمه هم شما یک احتمال غیر مستند و غیر دقیق داده اید چون دسترسی به هیچ آماری در این زمینه ندارید پس لطف کنید روی هوا جو سازی نفرمایید من تا به امروز از بسیاری از مطالب ترجمه شده استفاده نموده و لذت برده ام. عبارت بخش قابل توجهی از خوانندگان تنها زمانی صحیح است که استناد به آماری دقیق داشته باشد که شما ندارید!. چهارم:در رابطه با اینکه فرموده اید لازم نیست به نظر دیگر کاربران جواب دهید!شما در هیات یک کاربر نظراتی دادید که به نظر من ناحق بوده و هست و نیز غیر مستند و غیر سازنده. من نیز بعنوان کاربر دیگر نظر خود را نسبت به ناروا گویی شما اعلام کرده ام و از زحمات مسئولین تشکر کرده ام و از شما نیز دعوت به پاسخوگویی نکرده ام. در نهایت هم شما این پاسخگویی رو در راستای مسئولیت شناسی همگانی و امر به معروفی بود که از اول سنگ آنرا به سینه می زدید!!!! قلمداد کنید.واقعا جای تعجب دارد.مگر شما نبودید که فرمودید از نظر من “””مخاطبان”””، نویسندگان و مسئولین سایت هیچ وظیفه ای نسبت به هم ندارند. حالا مخاطبی نسبت به صحبت های شما احساس مسئولیت نموده. لطف کنید این احساس مسئولیت رو درک بفرمایید…چرا ناراحت میشین و به خود اجازه فرمان دادن به دیگران رو میدین؟. در پایان هم لطف بفرمایید نمونه ای از بخاراتی که از اول متصاعد فرموده اید در باب عنایت به این سایت و همواره بر آن تاکید دارین، برای دوستان روشن کنید. من نیز متشکرم.

  • مرضیه
    ارسال شده در فروردین ۲۴, ۱۳۹۲ در ۳:۳۳ ب.ظ

    البته که این نظر تنها نظر من نیست و بارها در میان هنرجویان و اساتید در هنرستان به این مورد اشاره شده است. همچنین ارائه یا عدم ارائه و یا محتوای نظرات کاربران است که این آمارها را شکل می دهد.

    این بحث بیش از حد ادامه دار شده است، از حوصله خارج است و فکر نمی کنم لزومی به ادامه باشد. نظرم را ارائه دادم و با وجود آنکه اخیرا به هر دلیلی کاربران بسیار کمتری برای مطالب سایت نظر ارائه می دهند، تا حدودی آنچه عقیده خود و دوستانم است را بیان کردم.
    با آرزوی بهترین ها

  • نادری -علی رضا
    ارسال شده در فروردین ۲۴, ۱۳۹۲ در ۹:۳۹ ب.ظ

    ارائه یا عدم ارائه یا محتوای نظرات کاربران ارتباطی به آمار ندارد و تعریف امار در علم ریاضی ربطی به تعریف ارائه شده از طرف شما ندارد. این مورد می تواند تنها یک نشانه باشد آنهم نه اشاره دقیق. زیرا برای مثال من بارها شاهد بوده ام که وقتی یک مطلب انتقادی در باب یک خواننده گذاشته میشود دهها کامنت رد وبدل میشود ولی وقتی یک متن علمی دشوار ویا فنی گذاشته میشود یک کامنت هم ندارد!!! پس غیر اتعریف علم ریاضیات از شاخه آمار از این جهت نیز مدعای شما مشکل دارد. در پایان بایستی اشاره کنم شما در نهایت هم نشانه ای از زحماتی که تاکنون برای سایت کشیده اید و بارها به آن اشاره داشتید ارائه نکردید و در باب مسئولیت پذیری مخاطبان نسبت به یکدیگر هم پاسخی ندادید.

  • سیدحمید حیدری
    ارسال شده در فروردین ۲۵, ۱۳۹۲ در ۶:۰۴ ب.ظ

    مطرب درآمد
    با چکاوکِ سرزنده‌یی بر دسته‌ی سازش.
    مهمانانِ سرخوشی
    به پایکوبی برخاستند.
    از چشمِ ینگه‌ی مغموم
    آنگاه
    یادِ سوزانِ عشقی ممنوع را
    قطره‌یی
    به زیر غلتید.

    عروس را
    بازوی آز با خود برد.
    سرخوشانِ خسته پراکندند.
    مطرب بازگشت
    با ساز و
    آخرین زخمه‌ها در سرش
    شاباشِ کلان در کلاهش.
    تالارِ آشوب تهی ماند
    با سفره‌ی چیل و
    کرسی‌ باژگون و
    سکّوبِ خاموشِ نوازندگان
    و چکاوکی مُرده
    بر فرشِ سردِ آجُرش. (( احمد شاملو ))
    گمان می برم فضای گفتگو نه تنها در بین مخاطبان این سایت که در تمام فضای مجازی این خاک ، پهلو به گفتگوی غیر هارمونیک و به اصطلاح ” داد و بیداد ” می زند .
    در اوضاع کنونی که کشتی به گل نشانده شده ! ی موسیقی را ( یا به عبارتی فرهنگ را ) هیچ طوفانی از جا بر نمی کند ، وزش گاه به گاه نسیمی می تواند اهالی آن را یادآور شود که هنوز در کشتی ای ساکن اند که نیمش در دریاست.
    کاری که به نظر این حقیر ” گفتگوی هارمونیک ” با افت و خیز هایی ( که دوستان مفصل درباره اش تقریر فرموده اند ) توانسته از عهده اش برآید.
    دوستان ؛ شک ندارم که هر دوی شما دغدغه موسیقی دارید .
    چه آنها که در مقام تمجیدند و چه آنها که انتقاد می کنند ( صرف نظر از اینکه از این بیشه چه برداشت کرده اند ) باید و باید هر آنچه را که در بهتر و بهتر شدن زیست این سایت می دانند در قالب راهکار ارائه نمایند.
    ۱- پرداخت بیشتر موسیقی دستگاهی ایران از جنبه های عملی
    ۲- ارائه راهکارهای عملی برای نزدیک کردن مردم با موسیقی جدی
    ۳- دعوت از اساتید بزرگ موسیقی برای ارائه مطالب و معرفی شدنشان از این دریچه
    ۴- بردن تدریجی فعالیت ها ی سایت به بیرون ( مانند گارگاهی که جناب صداقت کیش گذاشتند و برگزاری کنسرتها و دوره های مختلف تئوری و عملی )
    ۵- چاپ کتاب از مقالات مفید ارائه شده در این چند سال
    ۶- حمایت از مقالاتی که شاید بتوان از طریق ” گفتگوی هارمونیک ” ارائه کرد و …
    و در نهایت ضمن آرزوی بهکامی و سرخوشی برای کارشناسان گفتگوی هارمونیک ، می گویم ؛ ” شاید آن چکاوک هنوز نمرده باشد “.

  • Mas
    ارسال شده در تیر ۷, ۱۳۹۲ در ۱۰:۰۹ ب.ظ

    فقط یک چیز میتونم بگم
    خدا عمرتون بده و روز به روز پیشرفت کنید و سلامت و شاد باشید
    MAS

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آگاهی بی پایان (II)

همچون الماس هایی بالغ به نظر می رسد همه چیز زاینده، بالغ و پیوسته در اتصال به یکدیگر است. باورمند بودن به مجموعه پویای هستی و در هم تنیدگی میان پدیده ها، به انگار که حتی خارج از اراده ماست؛ اما در درون یکپارچگیِ غیر قابل انکاری این پیوستگی را گواهی می دهد. ما چه…
ادامهٔ مطلب »

بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (VI)

پیروزی (چهارگاه): قطعه ای است در دستگاه چهارگاه با الگوی ساختاری چهارمضراب و با وزنی لنگ و دور ده تایی با ترکیب منظم و دائمی ۳+۴+۳، با اینکه وزن اجرایی این اثر پیچیده است و اجرا و حفظ آن برای نوازندگان کاری مشکل، ولی از لحاظ نغمات و جمله بندی ترکیبی است بسیار شنیدنی و گوش آشنا، این قطعه از مشهور ترین آثار ساخته شدۀ بی کلام در مجموعه آثار چاووش است که برای ترکیب ساز های سنتور، تار، بمتار و کمانچه به عنوان بخش ساز های نغمه پرداز و تنبک به عنوان بخش کوبه ای گروه، طراحی و تنظیم شده است. در قسمتی از اثر نیز شاهد همنوازی دو تنبک بدون همراهی ساز های نغمه پرداز هستیم. در ساخت این قطعه به گوشه هایی چون درآمد، زابل، مخالف چهارگاه، حصار و فرود به چهارگاه اشاره شده است. همانطور که ذکر شد وزن ده تایی این اثر از ابتدا تا انتها ثابت است و در حین اجرای قطعه تغییری نمی کند. ابتدا به پایۀ اثر توجه کنید؛ بعد اجرای هر یک جملات مجددا به این پایه در فواصل مختلف دستگاه چهارگاه می رسیم:

از روزهای گذشته…

چند تصویر از حضور نوازندگان در شهر تهران: ایستگاه‌های مترو (II)

چند تصویر از حضور نوازندگان در شهر تهران: ایستگاه‌های مترو (II)

ایستگاه میدان انقلاب: در ایستگاه متروی میدان انقلاب، دو نقطه بیش از هر مکان دیگری محلّ تجمع نوازنده‌ها بوده است. اوّلی همکف ایستگاه دقیقاً پس از عبور از ورودی تنگ ایستگاه و پشت به سوپرمارکتی است که در یکی دوسال اخیر باز شده است. تنها دفعاتی که دیده‌ام نوازندگانی در این نقطه به اجرای موسیقی بپردازند دو نوازندهٔ دف و سه‌تار بوده است. این دو نوازنده یک زن و مرد حدوداً سی و چند ساله بودند. مرد سه‌تار می‌نواخت و زن هم دف. بعد از چند بار متوالی که آن‌ها را دیدم، دیگر هیچ‌گاه آن‌ها را ندیدم. ازدحام و سروصدای آن نقطه آن‌قدر زیاد است که نوازندهٔ سه‌تار همواره با میکروفون می‌نواخت و نوازندهٔ همراهش هم به‌جای آنکه مثلاً تنبک‌نواز باشد دف‌نواز بود؛ احتمالاً‌ هم برای آنکه صدای سازش راحت‌تر شنیده شود و هم اینکه ظرائف تنبک در آن فضا قابل شنیدن و درک کردن نبود.
درگذشت جری گلد اسمیت

درگذشت جری گلد اسمیت

اگر فیلم هایی چون پاپیون، طالع نحس یا مومیایی را دیده باشید بدون شک متوجه موسیقی بسیار زیبای این فیلمهای بزرگ شدید. آهنگساز این کارهای بزرگ شخصی است بنام جری گلد اسمیت که چند روز گذشته در سن ۷۵ سالگی از دنیا رفت، به گوشه هایی از زندگی هنری این موسیقیدان بزرگ توجه کنید.
تکنیک نوازندگی بی مانند

تکنیک نوازندگی بی مانند

در ادامه مطلب قبل راجع به Wes Montgomery امروز به بررسی سبک کاری او در گیتار می پردازیم. از آنجایی که وس گیتار را بدون معلم و با استعداد خود شروع کرد نوازندگی او نحوه ای کاملا” خاص و یگانه داشت بگونه ای که همواره رقیبان خود در گیتار را شگفت زده میکرد.
گزارش جلسه هشتم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (VI)

گزارش جلسه هشتم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (VI)

همان‌طور که نشان داده شد در مورد نقد به مفهوم گسترده این «میزان» بسیار زیاد است به طوری که دست‌کم نیمی از گفتمان‌های مورد اشاره بخش بزرگی از حیات موسیقایی را در دوران اوجشان تحت تاثیر قرار داده‌اند و به چیره شدن نوعی «جریان اصلی» انجامیده‌اند. اما درباره‌ی نقد به مفهوم محدود، باید اعتراف کرد که در اکثر نمونه‌ها آن «میزان» اندک است.
وام‌گیری موسیقایی به مثابه ارجاع به هویت (III)

وام‌گیری موسیقایی به مثابه ارجاع به هویت (III)

تمی به روشنی معرفی می‌شود اما با فاصله‌ی کوتاه شکلی خلاصه‌ و خلاصه‌تر یافته و در طرح‌واره‌هایی پخش شده میان سازها تکرار می‌گردد. یعنی نوعی دگره‌سازی کاهنده که با سماجت هر چه بیشتر پاره ملودی وام گرفته شده را تا سرحد امکاناتش تکرار می‌کند و آن را تا جایی پیش می‌برد که جز جوهر فواصل پایه‌ای هیچ باقی نماند، مانند فراز پایانی «پشت پا». یا از طریق دگرگونی در شدت‌وری، جمله‌بندی و گاه رنگ‌آمیزی اندک حرکتی به آنها می‌دهد تا جریان موسیقی که در تکرار مصرانه‌ی تم به دام افتاده است حرکتی رو به جلو بیابد، مانند آن‌چه در موومان سوم «بلوچ»، «گواتی ذوالجلال»، رخ می‌دهد.
هماهنگی در موسیقی ایران (III)

هماهنگی در موسیقی ایران (III)

خوب بخاطر دارم وقتی اولین بار می خواست برای آهنگی در مایه سه گاه، هم آهنگی بنویسد دچار اشکال بود و بالاخره دریافت که شاهد سه گاه را نباید پایه آکورد قرار داد زیرا پنجم آکورد ناقص می شود. بنابراین بعد از مطالعات زیاد گام سه گاه را طوری نوشت که نت شاهدش درجه سوم گام باشد مثلاً در سه گاه سی کرن (راست کوک ویلن) آکورد درجه اول را: سل، سی کرن، ر تعیین کرد و آنها که امروز بخیال خود مبتکر هماهنگ کردن نغمات ایرانی هستند و همین اسلوب را بکار می برند شاید ندانند که این ابتکار نخست از طرف وزیری بوده است. یا اینکه تشخیص داد که گام شور پایین رونده است و آکورد در درجه اول شور لا (راست کوک ویلن) لا – دو – می نیست بلکه لا – ر – فا است و از این قبیل مثالها زیاد که موجب طول کلام می شود.
تنش و آرامش در موسیقی

تنش و آرامش در موسیقی

هنگام بررسی موسیقی Jazz، روشهای بداهه نوازی یا آهنگسازی با اصطلاح Tension & Release بسیار برخورد می کنیم. سعی داریم در این نوشته بصورت خلاصه به آن بپردازیم.
نگاهی به موسیقی Jazz در آذربایجان ، قسمت اول

نگاهی به موسیقی Jazz در آذربایجان ، قسمت اول

موسیقی Jazz در آذربایجان شوروی، توسط ارکستر ملی State Popular Orchestra که به نام جز ملی (State Jazz) نیز شهرت دارد پایه گذاری شد.
وضعیت ویژه (II)

وضعیت ویژه (II)

در نوشته قبلی به نظراتی که در برنامه های رسمی از اهالی موسیقی شنیده می شود اشاره کردیم؛ گاهی این اظهار نظرها از اهالی موسیقی ایرانی چنان غیرواقعی و عجیب است که حتی مردم عادی را هم شگفت زده می کند، در یکی از برنامه هایی که در تالار اندیشه حوزه هنری به مناسبت بزرگداشت موسیقیدان بزرگ ایرانی مرتضی خان محجوبی برگزار شده بود، مجری برنامه با عنوان کردن صفاتی غیر واقعی برای این هنرمند، مانند برتری تکنیکی او بر پیانیست های بزرگی چون لیست و شوپن! هنر ایرانی را از هر نظر سرآمد هنر جهانی بر شمرد.
مخالف خوانی (I)

مخالف خوانی (I)

درست بعد از انتشار آگهی افتتاح “مدرسهٔ عالی موسیقی”، در سال ۱۳۰۲ دشمنان و مخالفان کلنل علینقی خان وزیری سر از تخم بیرون می آورند.