جمعه ۲۶ اسفند ۱۳۸۴ ،
کاوه رهنما
داستان شکل گیری گروه Grateful Dead به زمانی بر می گردد که جری گارسیا (Jerry Garcia) طرفدار پر و پا قرص موسیقی Bluegrass (سبک خاصی از موسیقی محلی غربی که بیشتر با بانجو نواخته می شود و ریشه در کشورهایی چون انگلستان، ایرلند، اسکاتلند و ... دارد) از حدود پانزده سالگی شروع به نواختن گیتار کرد.
شکل گیری اولیه
جری گارسیا در سال 1960 به پالو آلتو (Palo Alto) به کالیفرنا نقل مکان کرد و به سال 1962 در نواختن بانجو به حدی ماهر شد که برای بسیاری از گروه های محلی بانجو می نواخت، تا اینکه در نهایت اولین گروه مخصوص خود را با همراهی باب ویر (Bob Weir) نوازنده گیتار و ران مک کرنن (Ron McKernan) در سال 1964 تشکیل داد.
پس از یکسال فعالیت گروه آنها کاملتر شد و فیل لش (Phil Lesh) بعنوان نوازنده باس و بیل کروتزمن (Bill Kreutzmann) بعنوان نوازنده درامز رسمآ با آنها همکاری کردند، نام این گروه The Warlocks (جادوگران مرد) بود.
1965 زمانی بود که توجه کن کسی (Ken Kesey) نویسنده موفق آمریکایی رمان One Flew Over the Cuckoo's Nest که در ایران بنام "ديوانه از قفس پريد" معروف است، به این گروه جلب شد و از آنها دعوت کرد تا در میهمانی های خود که به آنها Acid Tests می گفت اجرای موسیقی داشته باشند. (این میهمانی ها در واقع چیزی جز مراسم بزرگ مصرف LSD به همراه موسیقی قبل از ممنوعیت استفاده آنها نبود.)
Dark Star
نامگذاری مجدد گروه
پس از گذشت حدود یکسال دیگر، بنا به دلایلی که هنوز به درستی مشخص نیست گروه تصمیم گرفت تا نام خود را تغییر دهد، در واقع بنظر می رسد گروهی پیش از آنها رسمآ این نام را برای خود اختیار کرده بود و آنها مجبور بودند برای ورود به دنیای حرفه ای نام دیگری را برای خود انتخاب کنند.
داستان های زیادی در ارتباط با چگونگی انتخاب نام Grateful Dead آمده است که شاید معتبر ترین آنها این باشد که این نام با بازکردن اتفاقی یکی از صفحات کتاب Oxford Companion To Classical Music انتخاب شده است، برخی نیز معتقد هستند که از باز کردن اتفاقی یکی از صفحات لغتنامه Funk & Wagnells این اسم انتخاب شده است.
نظریه دیگری هم راجع به چگونگی انتخاب نام این گروه آمده است و آن اینکه این نام از کتاب مشهور و افسانه ای مرگ در مصر باستان (The Book of the Dead) اتخاذ شده است که البته اعضای گروه این موضوع را رد می کنند.

Grateful Dead در دهه 60
گروه پا می گیرد
آنها خیلی زود به سانفرانسیسکو نقل مکان کردند، در آنجا یک منزل مشترک اجاره کرده و شروع به تمرین و ساخت آهنگ کردند. کنسرت های مجانی می دادند و به همین علت توانستند خیلی زود محبوبیت بسیار زیادی کسب کنند.
سال 1966 برای کمپانی مترو گلدن مایر (MGM) ترانه ای را اجرا کردند و این بعنوان اولین کار رسمی آنها بود، هر چند اجرای آنها خیلی مورد توجه قرار نگرفت.
Stuck In The Middle With You
شاید شرکت در میهمانی های Ken Kesey بود که موسیقی آنها را بیش از هر چیز به سبک Psychedelic نزدیک کرد. Psychedelic نوعی از موسیقی است که از الهاماتی که در نتیجه بروز تغییرات در مغز انسان بر اثر مصرف دارو - بخصوص LSD - بوجود می آید، ساخته می شود. از این سبک موسیقی تعریف خاصی نمی توان ارائه کرد، شامل هر سبکی می تواند باشد Acid Rock ، Hard Rock و ... اما در ارتباط با کار آنها شاید بتوان گفت ترکیبی است از بلوز، Jazz ، Rock & Roll و البته Bluegrass.
آلبوم اول ناموفق بر خلاف اجرای های زنده
در سال 1967 گروه اولین آلبوم استودیویی خود را با کمک کمپانی وارنر براس (Warner Bros) تهیه کرد، هرچند آنها بیشتر تمایل داشتند در محل زندگی خود در سانفرانسیسکو اینکار را انجام دهند اما به دلیل نبود استودیوی مناسب مجبور به ضبط آن در لس آنجلس شدند.
دیوید هسینگر (David Hassinger) از مهندسین صدای گروه رولینگ استونز (Rolling Stones) مسئولیت تهیه را بر عهده گرفت. این آلبوم که The Grateful Dead نام گرفت نمونه یک تلاش کاملآ ناموفق بود که نامی جز شکست نمی توان بر روی آن گذاشت، چرا که بر خلاف اجراهای زنده این گروه، روح و هیجان در آن وجود نداشت.
آلبوم موفق Anthem of the Sun
آلبوم دوم در سال 1968 ارائه شد که در آن برای اولین بار از میکی هرت (Mickey Hart) بعنوان نوازنده دوم درامز ستفاده شد، ایده آوردن نوازنده دوم درامز تنها دو هفته پیش از ضبط آلبوم مطرح شد. این آلبوم توانایی این را داشت که تا حد زیادی روح و حال و هوای اجراهای زنده آنها را به روری صفحه های موسیقی یا LP بیاورد.
Not Fade Away
این آلبوم نیز همانند کار قبلی در استودیوی RCA در لس آنجلس تهیه شد و مجددآ دیوید هسینگر مسئولیت فنی تهیه آنرا بعهده گرفت. اما اینبار آنها نهایت سعی خود را کردند تا با تکنیک های فنی تمای افکت های اجراهای زنده را به استودیو بیاورند. حتی برای اینکار مجبور بودند گاهآ میکروفون ها و سایر تجهیزات را بدون مجوز از استودیو خارج کنند و در بیرون از محیط RCA از آنها استفاده کنند.
آنها چهار استودیو عوض کردند و از یک مهندس صدای دیگر بنام دن هیلی (Dan Healy) نیز استفاده کردند و در نهایت نتیجه بدست آمده بسیار نزدیکتر به آنچه آنها می خواستند، شد.
classicbands.com , musicweb.uk.net/encyclopaedia , grateful.dead.net
اسفند ۲۶م, ۱۳۸۴ at ۷:۴۰ ب.ظ
بعد از مدتها راجع به يک گروه توپ نوشتيد، شاهکارن و کم از گروههاي بسيار بزرگ راک ندارند. هرچند مصرف مواد محرک کار خوبي نيست اما اينها از بهترينهاي سايکدليک و اسيد راک هستند. بنظر من پينک فلويد و د دورز هم تا حدي مسير اينها رو بعدها طي کردند. خيلي ممنون خوب بود.
اسفند ۲۷م, ۱۳۸۴ at ۹:۴۰ ق.ظ
خيلي جالب بود كه از Grateful dead نوشتيد. دوست خوب، سعيد جان، اين گروه يك بند فولك راك بودند. (شايد عجيب به نظر بياد اما حقيقتا اونها يك گروه فولك راك بودند. به قطعه Uncle John’s Band گوش كنيد). اگه به كارهاشون گوش داده باشيد، خواهيد ديد كه بر خلاف The Doors يا Pink Floyd اين گروه از Lyrics هاي آنچناني استفاده نمي كنه. بلكه بيشتر تاكيد آهنگهاي اين كروه (مثل خيلي از دهه ۶۰-۷۰ي ها) روي نوازندگيه. به خصوص Jerry Garcia كه يكي از ۲۰ نفر بزرگترين گيتاريست هاي معاصره. اگه بعضا اين گروه رو جزء يكي از سايكدليكها مي دونند، بيشتر بخاطر نوع آهنگهاشونه تا اشعارشون.
در ضمن جاي يك مطلب اينجا خاليه: آلبوم Blues For Allah يكي از شاهكارهاي اين گروه هست و قطعه Alabama Getaway هم در ليست ۱۰۰ تايي بهترين سولو هاي موسيقي راك قرار داره.
اسفند ۲۸م, ۱۳۸۴ at ۱۰:۰۱ ب.ظ
این گروه تخصص خاصی هم در کاور کردن آهنگهای بقیه گروهها داشتند و در اجراهای زنده متعددی که داشتن بسیاری از آثار مطرح راک و بلوز را اجرا کرده اند.
از این اجراهای زنده در سایت زیر میتونید پیدا کنید: http://www.archive.org
فروردین ۲۵م, ۱۳۸۵ at ۱۲:۵۲ ب.ظ
خسته نباشید
مهر ۲۶م, ۱۳۸۶ at ۲:۰۱ ق.ظ
سلام بر دوستان من آهنگ میمون و راننده لوکوموتیو را خیلی دوست دارم باب ویر در ابتدای ای آهنگ درباره یک تراژدی صحبت می کند . خدابیامرز جری گارسیا هم محشر بود . با تشکر