ناظم پور: ایران باید خانه عود داشته باشد

نوشته ای که پیش رو دارید، گفتگویی است با مجید ناظم پور نوازنده و محقق ساز عود (بربت) که توسط الوند زندی تهیه شده است. مجید ناظم پور در اسفند ماه سال جاری خانه عود (بربت) ایران را بنیانگذاری کرده است و قرار است در این مرکز، همانند خانه عود هایی که در دیگر نقاط جهان است به گسترش و ارتقای فرهنگ عود نوازی بپردازد.

چه عاملی باعث شد که به فکر تاسیس این آموزشگاه بیافتید؟
سالهای زیادی بود که فکر تاسیس یک خانه عود در ایران در ذهنم وجود داشت. مثل اکثر کشور ها که یک (بیت العود) دارند، همیشه این حسرت وجود داشت که چرا نباید در کشور خودمان که زادگاه این ساز است، یک خانه عود داشته باشیم. منتها منتظر فراهم شدن موقیعت و امکانات و لوازم بودم که خوشبختابه این اتفاق افتاد. تاسیس این خانه عود با توجه به استانداردهای (بیت العود) هایی هست که در کشور های دیگر از نزدیک مشاهد کردم و به اضافه یک سری امکانات اضافی!

منظور شما از امکانات اضافی چه چیزهایی هست؟
اگر یک هنرجو در کشور های عربی بخواهد به سیم، نت، کتاب، سی دی عود، دسترسی پیدا کند خیلی راحت است. ولی در ایران این دسترسی سخت است و ما سعی کردیم این را در مجموعه اضافه بکنیم و چند آرشیو تهیه کنیم.

این آرشیو ها شامل چه چیزایی هستند؟
یکی از این آرشیو ها مثل تمامی خانه های عود آموزش ساز عود هست که تکنیکهای نوازندگی این ساز به هنرجویان آموزش داده میشود. در آینده این برنامه رو داریم که از اساتید خارج از ایران هم دعوت کنیم که بیایند و یک کارگاه آموزش عود بگذارند. یکی دیگر از برنامه ها نشست های پژوهشی در مورد ساز عود هر چند وقت یک بار خواهیم گذاشت و از صاحب نظران و کسانی که در مورد عود و بربت اطلاعاتی دارند، دعوت خواهیم کرد و از علاقمندان این ساز دعوت میکنیم که بیایند و در اینجا تبادل نظر کنند.

سایر آرشیو ها چگونه اند؟
یکی دیگر از فعالیتهایمان میتوانیم به آرشیو سی دی اشاره کنیم. در طول سالهایی که سی دی عود نوازان درجه یک و مشهور دنیا رو جمع آوری کردم، همیشه دنبال فرصتی بودم که بتوانم این کارها را در اختیار علاقمندان قرار بدهم و خوشبختانه این اتفاق افتاد که بتوانیم این سی دی ها را در اختیار علاقمندان بگذاریم. آرشیو نت هم موجود هست، هر نتی از قطعات نوازنده های معروف در کشورهای مختلف را علاقمندان میتوانند تهیه کنند.

در مورد کتابهای عود چه فعالیتی انجام شده؟
یکی دیگر از این فعالیتها آرشیو کتابهای مرتبط با ساز عود است. کتب آموزشی و پژوهشی در مورد این ساز وجود دارد که هنرجویان و علاقمندان میتوانند استفاده کنند.

آرشیو مضراب هم برای نوازندگان تهیه شده که خوشبختانه به تعداد زیاد موجود است. هر نوازنده ای سلیقه مختلفی در مضراب دارد که ما اینجا انواع مضراب ها را داریم و میتوانند استفاده کنند، آرشیو سیم عود هم اینجا قرار دادیم، انواع سیم های مختلف این ساز موجود است که افراد میتوانند تهیه کنند.

3 دیدگاه

  • خانومی
    ارسال شده در فروردین ۲۳, ۱۳۹۲ در ۵:۰۲ ب.ظ

    کاش این اتفاق برای تار هم می افتاد و خانه تار ایران رو داشتیم…

  • حمید کلاه دوز
    ارسال شده در اردیبهشت ۸, ۱۳۹۲ در ۹:۱۰ ق.ظ

    استاد ناظم پور دست مریزاد. خداقوت. از اینکه فعالیت شما را می بینم احساس غرور کرده و امیدوارم فعالیت های بیشتری را از شما شاهد باشیم. باز هم ممنون. دوستدار شما.کلاهدوز

  • خالد پیشداد
    ارسال شده در خرداد ۲۶, ۱۳۹۲ در ۱۱:۳۸ ق.ظ

    دست استاد عزیزم رو می بوسم .من راجع به ایشون چی می تونم بگم. غیر اینکه یه شاگردوشنونده خوب برای کارهای ایشان باشم

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

کنسرت ارکستر باربد در سومین جشنواره موسیقی معاصر تهران به روی صحنه می رود

ارکستر زهی باربد به رهبری کیوان میرهادی و سرپرستی محمد هادی مجیدی در سومین دوره جشنواره بین المللی موسیقی معاصر تهران در تاریخ سوم اردیبهشت ماه ۹۷ ساعت ۱۸ در تالار رودکی به روی صحنه خواهد رفت.

درباره کتاب «موسیقی ایرانی» شناسی (II)

وزنه اصلی در این بررسی، استوار کردن ساختار موسیقی ایرانی از «مجموعه گوشه ها و ردیف آنها» به «مجموعه مقام ها و جنسیت هایشان» است. به عبارت دیگر شناسایی علمی و سیستماتیک موسیقی از راه شناسایی سیستم های صدا ها، به جای شناسایی عامیانه با کمک آهنگ ها (گوشه ها). بنا بر این در این کتاب در پی شناسایی «دستگاه» ها و «آواز» ها و «گوشه» ها نیستم، بلکه در پی شناسایی سیستم های سازنده آنها، خواهم بود، به عبارت دیگر «مقام زابل» یا مقام «مویه» که در این نوشته شناسایی شده است، تفاوتی اساسی با «گوشه زابل» یا «گوشه مویه» دارد.

از روزهای گذشته…

گزارشی از جلسه نقد «پیمان عشق» و پخش مستند «هزارداستان امیرجاهد» (I)

گزارشی از جلسه نقد «پیمان عشق» و پخش مستند «هزارداستان امیرجاهد» (I)

نشست بررسی و رونمایی آلبوم «پیمان عشق» و پخش مستند «هزارداستان امیرجاهد» در روز پنجشنبه ۲۶ شهریور ماه در خانه هنرمندان برگزار شد. در ابتدای این نشست محمود توسلیان منتقد موسیقی و روزنامه نگار با اشاره به اینکه جهان امروز، جهان انتخاب هاست و کسانی که این برنامه را انتخاب کردند بی شک از روشنفکران واقعی جامعه اند، از حاضرین خواست تا آثاری از این دست را بیشتر مورد مداقه قرار دهند و حمایت کنند.
آکوردهای sus – قسمت دوم

آکوردهای sus – قسمت دوم

در ادامه مطلب مربوطه به آکوردهای Sus ، به Improvise انجام شده روی این توالی آکورد شکل اول که تکرار میشود توجه کنید تا در ادامه بحث راجع به آکورد های sus را دنبال کنیم.
موسیقی تانگو (II)

موسیقی تانگو (II)

تانگو به زودی از سمت فرانسه، در تمام اروپا محبوبیت یافت. رودولف والنتینو Rudolph Valentino 1895-1926 متولد ایتالیا سوپراستار سینمای صامت آمریکا، با ایجاد تصویری جذاب از رقص تانگو در فیلمهایش، مخاطبین تازه ای برای تانگو به وجود آورد. در دهه ۱۹۲۰ تانگو از انحصار خانه های بدنام و طبقه نه چندان درستکار بیرون آمد و به فرمی آبرومند و قابل احترام از موسیقی و رقص درآمد.
روی اوربیسن، صدایی با نفوذ (IV)

روی اوربیسن، صدایی با نفوذ (IV)

اوربیسن در شب اولین اجرا در انگلستان به عنوان اولین اجرا کننده به روی سن رفت در حالی که کاملا آرام و بی حرکت در حال اجرا بود می دانست مخالفشان، گروه بیتل ها، در پشت سن حضور دارند: جان لنون، پل مک کارتنی (Paul McCartney)، جرج هریسون (George Harrison) و رینگو استار (Ringo Starr). زمانی که حضار تقاضا کردند “ما باز روی را می خواهیم” لنون و مک کارتی با هول دادن اوربیسن به عقب مانع از حضور دوباره وی بر روی سن شدند!
معرفی یک هنرمند: سرپاس مختاری‌ (III)

معرفی یک هنرمند: سرپاس مختاری‌ (III)

تسلط مختاری بر ردیف و دستگاه و گوشه‌های موسیقی ایرانی کاملا مشهود است. به‌ کارگیری تنوع ریتم، گاه در آثارش چنان است که پیش از او سابقه نداشته است. مانند پیش‌درآمد ماهور که برای اولین بار در وزن‌های مختلف می‌سازد و شاید به همین دلیل است‌ که صفوت او را در احساس ضرب بی‌همتا می‌داند.
Rubato

Rubato

اصطلاح Rubato در موسیقی به معنای استفاده از تمپوی آزاد و البته آرام هست. شما می توانید تمپوی قطعه ای را که Rubato باید اجرا شود آرام نموده و یا به آن سرعت ببخشید در هر زمانی که احساسات شما اینگونه تشخیص دهد.
شناخت کالبد گوشه‌ها (I)

شناخت کالبد گوشه‌ها (I)

سرانجام آخرین حلقه از پژوهشی که ربع قرن از عمر یک موسیقی‌دانِ پژوهشگر را به خود اختصاص داده بود کامل و به جهان موسیقی ارایه شد. داریوش طلایی با انتشار «تحلیل ردیف: براساس نت‌نویسی ردیف میرزا عبدالله با نمودارهای تشریحی» (۱) سومین و به گمانی آخرین گامش را در راه کشف دستور زبان موسیقی دستگاهی (۲) برداشت. با این گام، تریلوژی/سه‌گانه‌ی او کامل شد. در گام نخست او با فهرست کردن، دسته‌بندی و تحلیل دانگ‌های مولد و سپس ترسیم نقشه‌ی مقام‌شناختی هر دستگاه در کتاب تئوری و مقاله‌ی تکمیلی‌اش زیرساخت‌های انتزاعی ردیف را تبیین کرد (طلایی ۱۳۷۲ و ۱۳۷۸).

منوهین در شرق!

در روزنامه شرق مورخ ششم مرداد ماه هشتاد و چهار، مقاله ای ترجمه شده درباره یهودی منوهین”Yahudi Menuhin” منتشر شده بود. نظر براینکه، مقاله فوق توصیفی احساسی و غیر فنی از این ویلونیست مشهور نموده و بجای بررسی نوازندگی این هنرمند به تخریب دیگر هنرمندان پرداخته و یا تعابیری جدید و غیر هنری را بیان نموده است، در این مقاله سعی بر نقد و بررسی آن از زوایای مختلف می گردد.
نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (VIII)

نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (VIII)

تقی بینش در تاریخ مختصر موسیقی ایرانی (ص ۴۵): «در آثار منظوم و منثور دوران اسلامی ایران، نام و شرح حال افسانه آمیز عده ای از موسیقی دانان دوره ساسانی به ویژه زمان خسرو پرویز دیده می شود که خود موضوع بحث انگیزی را تشکیل می دهد. نبودن این اسامی در متون پهلوی یا به عبارت صحیح تر متون بازمانده و بازسازی شده پهلوی از یک سو و اختلاف در ضبط آن ها از سوی دیگر (مانند سرکش، سرکس، سرگس، سرکب) سایه شک یا تردیدی ایجاد می کند که شاید تمامی آن ها یا بخش عظیمی از آن ها، زاییده تخیل یا ساخته و پرداخته کسانی باشد که خبر مختصری را شنیده و در جایی دیده و از قبیل داستان های مربوط به باربد، شاخ و وبرگ داده اند.»‌ در مورد نام آهنگ ها در همان جا (ص ۶۵) آمده است:
آوازهای تلخ سرزمین من  (I)

آوازهای تلخ سرزمین من (I)

منیر وکیلی (منیر وکیلی نیکجو) به شهادت ضبط هایی که از صدایش موجود است، یکی از برترین خوانندگان اپرای ایران است. منیر وکیلی در سال ۱۳۰۰ در تبریز متولد شد؛ این شهر به خاطر نزدیکی با کشورهای همسایه ی شمالی، بارها شاهد اجرای اپرت هایی بود که ادامه دار بودن آنها در این شهر، محبوبیتی برای این رشته میان خانواده های آذربایجانی ایجاد کرده بود. خانواده ی منیر وکیلی نیز از علاقمندان این موسیقی بودند.