نیاز مالی شدید گروه باعث شد تا نهایتآ دعوت هواداران خود را پذیرفته نسبت به ضبط اولین آلبوم زنده خود اقدام کنند. نتیجه کار آلبوم سال 1969 تحت عنوان Live/Dead بود. گارسیا در این آلبوم حدود 23 دقیقه نسخه اجرایی خود از Dark Star را قرار داد، برای بسیاری از طرفداران این گروه، Dark Star شیرازه اصلی تفکر و هنر گروه بود.

پس از این آلبوم Wrokingman's Dead و American Beauty در سال 1970 تهیه شد که نمایانگر ریشه های محلی و موسیقی Country آنها بود. این دو آلبوم پایه و اساس بسیاری از اجراهای زنده این گروه را برای سالها به خود اختصاص داد ترانه های فراموش نشدنی ای چون Uncle John's Band ، Casey Jones و Truckin از جمله آنها هستند که بارها و بارها از رادیوهای محلی پخش شدند.

Casey Jones

ران مک کرنن (Ron "Pigpen" McKernan) از اعضای اولیه گروه، به دلیل اعتیاد و مصرف بیش از حد مشروبات الکلی در سال 1973 از دنیا رفت و جای او را کیت گادچاوکس (Keith Godchaux) گرفت.

آلبوم Wake Of The Flood در همین سال منتشر شد که ایده های موسیقی Jazz در آن به وضوح مشاهده می شد. این آلبوم یکی از موفقترین کارهای تجاری گروه محسوب می شود.

طی چند سال بعد آنها آلبومهایی دیگری مانند Grateful Dead from the Mars Hotel یا Terrapin Station و ... را تهیه کردند اما آنچه مشخص بود هرچقدر اجراهای زنده آنها موفق و جهت دار بود، آلبوم های آنها از این قاعده بدور بودند.

Terrapin Station

در سال 1980 با کمک برنت میدلند (Brent Mydland) نوازنده کیبرد آلبومی با نام Go To Heaven را تهیه کردند که متاسفانه از دید طرفداران گروه، ضعیفترین آلبوم در میان کارهای Grateful Dead محسوب می شود. پس از آن آلبوم دیگری بنام Alabama Getaway را تهیه کردند، این آلبوم آنقدر ناموفق بود که تا هفت سال دیگر، گروه به استودیو باز نگشت.

اعتیاد و رکود فعالیت
بتدریج تمام اعضار گروه به مواد مخدر معتاد شدند، چیزی که در آن سالها در میان بسیاری از موسیقی دانان راک معمول بود. گارسیا در سال 1982 معتاد به هروئین شد و این موضوع به تدریج بر روی مهارت های او بعنوان یک نوازنده گیتار تاثیر منفی گذاشت، بخصوص که صدای او پیش از این موضوع از کیفیت چندانی هم برخوردار نبود. همین موضوع باعث شد تا حمله قلبی به او دست دهد، برای مدتی به کما برود و در نهایت حدود پنج سال در بستر بیماری باشد.

یک ترانه و آغاز موفقیت بزرگ
با تمام این اوصاف سال 1987 آلبوم جدید دیگری بنام In The Dark را تهیه کردند در این هنگام گروه از اعتبار و احترام ویژه ای برخوردار بود و با کمال نا باوری - از دید اعضای گروه - این آلبوم بسیار مورد توجه قرار گرفت و تک ترانه Touch of Grey برای نخستین بار جزو 10 ترانه اول جداول موسیقی پاپ شد.

Touch of Grey

پس از آن پخش ویدئو کلیپ های آنها در MTV آعاز شد و یک شبه ارزش و اعتبار گروه دو چندان شد، بطوری که دیگر طرفداران آنها قابل شمارش نبود و تمام نقاط دنیا را شامل می شد. دیگر بلیط های کنسرت آنها از ماه ها قبل رزرو می شد.

اما اتفاق جالبی که رخ داد آن بود که طیف طرفداران آنها تغییر کرد، آنها دیگر افرادی آرام نبودند که تنها به تماشای کنسرتها بیایند، بلکه از جمله اقشاری بودند که از رویارویی با پلیس حراسی نداشتند و به هنگام اجرای کنسرتهای زنده دست به هر کاری می زدند!

با وجود آنکه وضعیت جسمی و روحی گارسیا مناسب نبود، گروه بیش از هر زمان دیگر به اجرای کنسرتهای زنده می پرداخت. حتی پس از انجام مذاکراتی با باب دیلن (Bob Dylan) این دو آلبوم مشترکی بنام Dylan and the Dead را تهیه کردند.

نکته جالب در اجراهای زنده این گروه آن بود که آنها نه نتها با افراد فامیل خود برای اجراهای زنده مسافرت می کردند بلکه علاوه بر تیم پشتیبانی فنی، تعداد زیادی از افراد که مسئولیت های مالی، اداری و ... داشتند را نیز به همراه خود به سفر می بردند. بنابراین Grateful Dead بعنوان گروهی که کنسرتهایش بیشترین هزینه و البته درآمد را داشت همواره شهره عام و خاص بود.