عاطفی: این سالنامه یک کتاب پژوهشی است

حميدرضا عاطفي
حميدرضا عاطفي
پس از چند سال از توقف انتشار سالنامه های موسیقی که توسط علیرضا میرعلینقی تهیه می شد، در خبرها آمد که انتشار سالنامه موسیقی از سر گرفته شده و قرار است مراسم رو نمایی آن به اجرا برسد. در مراسم رونمایی مشخص شد که اینبار برخلاف سالهای گذشته حمیدرضا عاطفی تولید این سالنامه را به عهده داشته است. حمیدرضا عاطفی معاون اجرایی خانه موسیقی و از خبرنگاران باسابقه موسیقی و نوازنده تنبک (و ویولون به سبک ایرانی) است، او دو سال پی در پی داوری جشنواره سایتها و وبلاگهای موسیقی را نیز به عهده داشته است. با او درباره این سالنامه جدید به گفتگو نشسته ایم:

ظاهرا نبودن اسپانسر باعث توقف تولید سالنامه های قبلی موسیقی شده بود؛ چه شد که بعد از سالها توقف سالنامه های موسیقی آقای میرعلی نقی به فکر انتشار سالنامه موسیقی افتادید آن هم بدون اسپانسر؟
چند سالی بود که مدام در این فکر بودم که سالنامه موسیقی را به صورت جامع و کاملا متفاوت تهیه و منتشر کنم اما هربار به عللی کار به انجام نمی رسید اما این بار از اوایل سال ۹۱ با تشکیل یک تیم پژوهشی به صورت جدی تری به این کار اقدام کردم و فکر می کردم در ادامه اسپانسر مناسبی برای این سالنامه پژوهشی پیدا کنم اما متاسفانه اینگونه نشد و با هرنهادی هم که صحبت کردم فقط گفتند تا حدی می توانند کمک کنند آن هم بعد از دیدن نمونه؛ یعنی بعد از چاپ!

به هرحال کار به اتمام رسید ولی اسپانسری نداشتیم و اگر می خواستیم حاصل کار را برای سال بعد بگذاریم، بیش از نیمی از مطالب گردآوری شده بلا استفاده می شد و به لحاظ صفحه بندی و روزشمار تاریخی نیز هم صددرصد تغییر می داشتیم این بود که فکر کردم به هر ترتیبی که هست باید سالنامه را همین امسال (۱۳۹۲) تهیه کنیم و همین طور هم شد.

جمع آوری اطلاعات این سالنامه چقدر طول کشید؟
جمع آوری و به روز کردن سالنامه حدود هشت ماه کار روزانه، زمان برد اما به لحاظ جمع آوری و غنی سازی آرشیو باید بگویم که غالب عکس ها و مطالب از آرشیو عکس ها و نشریاتی که بیش از بیست سال برای آن زمان صرف شده بود بهره برداری کردیم.

چرا سالنامه اینقدر با تاخیر منتشر شد؟
بله قبلا مدیر هنری سالنامه گفته بود که سالنامه مجوز نمی خواهد ولی روزی که ما خواستیم به چاپخانه برویم از ما مجوز ارشاد را خواستند و همین مساله بیش از چهل روز ما را عقب انداخت و از سوی دیگر اتحادیه صنف صحافان، یک صحافی به ما معرفی کرد که متاسفانه به علت خلف وعده، کاری را که باید ۱۲ روزه به ما تحویل می داد بعد از چهل روز تحویل داد و جمع این موارد باعث دیرکرد ارائه سالنامه شد.

تفاوت عمده این سالنامه نسبت به سالنامه آقای میرعلینقی در چیست و چه مقدار از مطالب و تاریخ های آن استفاده شده است؟
در اصل تفاوتش را در مقام مقایسه می توان دریافت و هنگامی که این دو را کنار یکدیگر می گذاریم می توان بهتر به تفاوتها پی برد اما به هرحال این سالنامه سالنامه ای جامع است یعنی حاوی اطلاعات مختلف، مصاحبه با برخی از موسیقیدانان برجسته در رشته های مختلف و عکس ها و اخباری از رویدادهای دهه هشتاد و… در نتیجه موارد اختلاف بسیار زیاد است.

آیا در جمع آوری اطلاعات از افراد دیگری هم کمک گرفتید؟
در مورد استفاده از افراد دیگر همانطور که عرض کردم ما یک تیم پژوهشی تشکیل دادیم که اطلاعاتش در شناسنامه سالنامه هست.

چرا اطلاعات مربوط به اتفاقات مهم موسیقی در سالنامه زیاد نیست و بیشتر به تولد و درگذشت هنرمندان پرداخته اید و سئوال دیگر اینکه،با گذشت دو ماه از تحویل سال آیا هنوز به فروش این سالنامه امیدوار هستید؟
در مورد فروش سالنامه من معتقد هستم که این سالنامه قبل از اینکه یک سالنامه باشد یک کتاب پژوهشی مربوط به اتفاقات موسیقی دهه هشتاد و بسیاری از شخصیت های مهم و تاثیرگذار موسیقی ایران است و لذا بجر بخش روزشمار و تاریخ سال ۱۳۹۲ دیگر بخش های مهم آن هیچگاه کهنه نمی شود و لذا نسبت به فروش آن نگرانی ندارم، فقط باید صبر کرد تا این اثر بیشتر شناخته شود.

خرید سالنامه از چه طریقی ممکن است؟ آیا امکان فروش آنلاین نیز وجود دارد؟
هم اکنون این سالنامه از طریق پخش موسیقی عارف در مراکز فروش محصولات موسیقی قابل دستیابی است و در نمایشگاه بین المللی کتاب هم در معرض فروش گذاشته شده است.

6 دیدگاه

  • حمید
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۷, ۱۳۹۲ در ۶:۲۶ ق.ظ

    حتی نامه کتاب هم دزدی است چه برسد به بقیه مطالب و ایشان بالاخره جواب نداند که از اطلاعات کتاب آقای میرعلینقی استفاده کردند یا نه و از قرار کار تیم پژوهشی هم این بوده که در اینتر نت اسامی را سرچ بدهند و با استفاده از تکنیک کپی پیست مطالب را به عنوان پژوهش جا بزنند.
    اگر ایشان ذره ای مروت و مردانگی داشتند حداقل همان میرعلینقی را صدا می زدند، فردی که سالنامه به نام او مهر خورده بود و بیش از ۶ سالنامه منتشر کرد و تازه در وضعیت بیماری به سر می برد و نیازمند کمک هم بود. اما وقتی یک عده ای چنگ در خانه موسیقی بیندازند و از معاونت اجرایی و سردبیر سایت و سردبیر نشریه خانه و تمامی قراردادهای خانه را به نام خود کنند بقیه موارد را هم حتما به نام خود خواهند کرد. ای کاش از ایشان می پرسیدید که خانه موسیقی و موزه موسیقی چقدر از این اثر را خریداری کرده اند و اصولا چقدر به ایشان و پروژه ایشان کمک شده است از طرف این دو نهاد.

  • ارسال شده در اردیبهشت ۱۷, ۱۳۹۲ در ۹:۱۲ ب.ظ

    آقای حمید، گمان نکنم آقای میرعلینقی هم مواقع باشند با فرمایشات شما! آقای میرعلینقی یک پژوهشگر بی ادعا و زحمت کش هستند و هیچوقت هم ادعا نکرده اند که نام سالنامه موسیقی به نام ایشان ثبت شده، ضمن اینکه اگر سالمانه را مطالعه کرده باشید می بینید که از زحمات آقای میرعلینقی در مقدمه سالنامه تقدیر شده است.

  • ارسال شده در اردیبهشت ۲۲, ۱۳۹۲ در ۱۲:۴۳ ق.ظ

    حمید.
    آقای حمید، گمان نکنم آقای میرعلینقی هم موافق باشند با فرمایشات شما! آقای میرعلینقی یک پژوهشگر بی ادعا و زحمت کش هستند و هیچوقت هم ادعا نکرده اند که نام سالنامه موسیقی به نام ایشان ثبت شده، ضمن اینکه اگر سالمانه را مطالعه کرده

    باشید می بینید که از زحمات آقای میرعلینقی در مقدمه سالنامه تقدیر شده است.

  • حمید
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۲, ۱۳۹۲ در ۱۲:۴۵ ق.ظ

    حتی نامه کتاب هم دزدی است چه برسد به بقیه مطالب و ایشان بالاخره جواب نداند که از اطلاعات کتاب آقای میرعلینقی استفاده کردند یا نه و از قرار کار تیم پژوهشی هم این بوده که در اینتر نت اسامی را سرچ بدهند و با استفاده از تکنیک کپی پیست مطالب را

    به عنوان پژوهش جا بزنند.
    اگر ایشان ذره ای مروت و مردانگی داشتند حداقل همان میرعلینقی را صدا می زدند، فردی که سالنامه به نام او مهر خورده بود و بیش از ۶ سالنامه منتشر کرد و تازه در وضعیت بیماری به سر می برد و نیازمند کمک هم بود. اما وقتی یک عده ای چنگ در خانه

    موسیقی بیندازند و از معاونت اجرایی و سردبیر سایت و سردبیر نشریه خانه و تمامی قراردادهای خانه را به نام خود کنند بقیه موارد را هم حتما به نام خود خواهند کرد. ای کاش از ایشان می پرسیدید که خانه موسیقی و موزه موسیقی چقدر از این اثر را

    خریداری کرده اند و اصولا چقدر به ایشان و پروژه ایشان کمک شده است از طرف این دو نهاد.

  • ارسال شده در اردیبهشت ۲۲, ۱۳۹۲ در ۱۲:۴۶ ق.ظ

    آقای حمید، گمان نکنم آقای میرعلینقی هم موافق باشند با فرمایشات شما! آقای میرعلینقی یک پژوهشگر بی ادعا و زحمت کش هستند و هیچوقت هم ادعا نکرده اند که نام سالنامه موسیقی به نام ایشان ثبت شده، ضمن اینکه اگر سالمانه را مطالعه کرده

    باشید می بینید که از زحمات آقای میرعلینقی در مقدمه سالنامه تقدیر شده است.

  • زهره
    ارسال شده در تیر ۲, ۱۳۹۳ در ۱۱:۵۸ ب.ظ

    اقای حمید متاسفم که شمافرهنگ انتقادندارید اقای میرعلینقی هم با شما درمورد دزدی مطالب موافق نیستندوادعای شمابیمورداست

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

امینی: انتقال نت ها کار وقت گیری است

قرار است یعنی این مجموعه آلبوم ۸ تایی در یک جزوه پارتیتور چاپ شود و گروه‌ها از این به بعد می‌توانند یک پارت ارکستر کامل هم داشته باشند و اگر خواستن استفاده کنند.

ال سیستما، مدلی موسیقی و اجتماعی متولد ونزوئلا (VI)

در پی تظاهرات های ضد دولتی ماه های اخیر که به کشته شدن یکی از نوازندگان اِل سیستما به نام آرماندو کانیزالس (Armando Cañizales) نیز منجر شد، گوستاوو “خشونت و سرکوب” را شدیدا محکوم کرد و از رییس جمهور، نیکلاس مادورو درخواست کرد که “به صدای مردم گوش فرادهد”.

از روزهای گذشته…

Richard William Wright I

Richard William Wright I

ریچارد ویلیام رایت در ژولای سال ۱۹۴۵ در شهر لندن بدنیا آمد. خانواده او که شامل پدر، مادر و دو خواهر می شد از وضعیت رفاهی خوبی برخوردار بود. پس از پایان تحصیلات ابتدایی در سن ۱۷ سالگی برای ادامه تحصیل به کالج معماری رفت و در آنجا بود که با یک نوازنده گیتار بیس بنام راجر واترز (Roger Waters) و یک نوازنده درامز بنام نیک میسون (Nick Mason) آشنا شد. آنها در همان کالج یک گروه موسیقی برپا کردند و پس از گذشت شش ماه نوازنده گیتار سید برت (Syd Barrett) را به جمع خود پذیرفتند.
گفتگوی هارمونیک یازده ساله شد

گفتگوی هارمونیک یازده ساله شد

امروز هجدهم فرودین ماه سال ۱۳۹۴، سایت گفتگوی هارمونیک به یازدهمین ساگرد فعالیت خود رسید و در این یازده سال ما افتخار همراهی همه روزه شما عزیزان را داشته ایم. امروز در یازدهمین سال فعالیت این سایت، ماهنامه انگلیسی سایت به دبیری محبوبه خلوتی به صورت رسمی در این آدرس en.harmonytalk.com افتتاح شد و نیز تعداد دوستداران وب سایت گفتگوی هارمونیک در فیس بوک از مرز ۶۳۰۰ نفر گذشت.
کاربرد نظریه آشوب در آهنگسازی (IV)

کاربرد نظریه آشوب در آهنگسازی (IV)

همچنین وبرن ایده‌هایش را بر سریالی کردن همه جنبه‌‌‌های موسیقی استوار کرد. او این کار را در قطعه ۲۴op. به انجام رسانده است (‌Peyser 64). این تکنیک که با عنوان سریالیزم کلی شناخته می‌شود توسط پیر بولز کامل شد. در قطعه‌ی ساختارها شماره ۱، بولز نه تنها سریالی کردن ریتم را به کار برد بلکه در یک فرآیند آهنگسازی شبه سریالی از سری ۱۲ تایی علامات دینامیک (شدت) و همچنین سری ۱۲ تایی از نشانه‌های attack (مانند آنچه در مثال‌های قبلی دیدیم) استفاده کرد (Griffiths 168).
کنسرت زمستان؛ اثری فروتر از انتظار (II)

کنسرت زمستان؛ اثری فروتر از انتظار (II)

آنچه که از شهروز شعاعی در این دو نوازی شنیده می شد دو ویژگی مهم داشت. اول اینکه با فرض حذف ایشان از صحنه ی اجرا، برای کلیّتِ اثر هیچ اتفاقی نمی افتاد. به این معنا که در این دو نوازی، ساز کوبه ای صاحب شخصیت مستقلی نبود و حتی در ارائه ی انگاره های ریتمیک، وابسته و تحت سلطه ی سه تار عمل می کرد. و دوم اینکه اجرای شعاعی توجیهی عقل پذیر برای حضور سازی سه قسمتی را به مخاطب ارائه نمی کرد. زیاد شنیده ایم که نوازندگان سازهای کوبه ای از مناطق مختلف پوست یک ساز صداهای به مراتب متنوع تری را تولید می کنند.
چاشنی های تانگوی کِرِمر

چاشنی های تانگوی کِرِمر

“ویولونیست جسور با پیاتزولا طعم تازه ای به «چهار فصل» ویوالدی می بخشد.” زمان مهم ترین مسئله برای پیوند دادن معروف ترین قطعه موسیقی کلاسیک – «چهار فصل» ویوالدی – با یادگار فصلی سلطان تانگوی جدید، آستور پیاتزولا (Astor Piazzolla) بود. باید خرسند بود از اینکه گیدون کرمرِ (Gidon Kremer) ویولونیست اولین کسی بود که به این کار پرداخت. کرمر نه تنها استاد برجسته و شناخته شده رپرتوار استاندارد و اسطوره اصلی موسیقی نو است بلکه این نوازنده ۵۳ ساله لاتویایی الاصل به یکی از مفسران ماهر و متعهد پیاتزولا نیز تبدیل شده است.
نگاهی به فعالیت های حامد مهاجر

نگاهی به فعالیت های حامد مهاجر

حامد مهاجر، استاد جوان رهبر کر و مدرس پنجشنبه شب در خواب در اثر سکته قلبی دار فانی را وداع گفت. مراسم خاکسپاری این هنرمند ساعت ۹ صبح شنبه ۱۴ بهمن ۱۳۹۱ از درب منزل ایشان در مهرشهر کرج به سمت آرامگاه بهشت سکینه در کُردان انجام شد.
کاربرد مثلث در موسیقی

کاربرد مثلث در موسیقی

مثلث از ابتدایی ترین اشکال هندسی بوده که انسانها در هنر از آن استفاده میکردند، بدون شک اولین نوع از انواع مثلث هم که در هنر از آن استفاده شده مثلث متساول الاضلاع بوده است. اهرام مصر نمونه بسیاری قدیمی (حدود ۲۸۰۰ سال پیش از میلاد) از کاربری مثلت در هنر معماری قدیم بوده است. نمونه های دیگر از استفاده از مثلث در هنر تمدن های قدیم را می تواند در کاشی کاری های دیواره معابد Pompeii در نپال نیز مشاهده کرد.
سیداصفهانی: استقبال خوب بوده

سیداصفهانی: استقبال خوب بوده

خب برای من خیلی عجیب بود که این کارها چیست؟ این آدمی که دستهاش رو این قدر باز و بسته میکند و این طور آواز میخواند، این کارها چیست؟ هیچ شناختی نسبت به اپرا و اینکه اپرا چیست نداشتم تا اینکه روزی سر کلاس پیانو معلمم به من گفت، حسین سرشار را پیدا کردند و ایشان گم شده بوده و من آن موقع پرسیدم حسین سرشار چکاره است؟ مگر بازیگر نیست هر جا برود میشناسندش؟ گفت: نه، این خواننده اپرا بوده و گم شده و بعد فهمیدیم که ایشان فوت کرده اند. از روی این گپ و گفت، سالها گذشت که من وارد دانشگاه شدم، رشته من تئاتر است و در واقع میدانید که اپرا تلفیقی از تئاتر و موسیقی است و بعد از اینکه درس خواندم تازه فهمیدم اپرا چیست و بعد به واسطه کاری که داشتم متوجه شدم که ما چه گذشته غنی ای داشتیم و برای بررسی و واکاوی این گذشته مستنداتی که داریم بسیار غلط هست.
گزارش جلسه دهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

گزارش جلسه دهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

«چرا نقد دانشگاهی دست رد به سنیۀ تحلیل ذاتی و درونی می‌زند؟ (البته اصل تحلیل ذاتی غالبا چندان درک نمی‌شود). پاسخهایی که فعلا می‌توان داد، پاسخهای ممکن است: شاید علتش اطاعت بی‌چون و چرا از مرام جبر علمی است که به موجب آن اثر حتما «معلول» علتی است و علل بیرونی بیشتر از علل دیگر «علت» پنداشته می‌شوند. شاید نیز به این جهت است که رد نقد علی و قبول نقد کارکردها و دلالتها مستلزم تغییر عمیق ضوابط دانش، یعنی تغییر شیوه است و این کار تغییر شغل فرد دانشگاهی محسوب می‌شود.» (ص ۳۶)
نمایندگان موسیقی بحران (II)

نمایندگان موسیقی بحران (II)

علیزاده نه ریتم را به صورت قبل می‌خواهد، نه ملودی و نه ترکیب را. او همه عناصر را نابود شده خواسته است؛ در واقع یافتن فراروی تاریخی به صورت استحاله. چرا که عبور محتوای معاصر از درون فرم‌های همان عصر، کنکاش صورت نوعی فرم هاست و فرارفتن از محتوای تاریخ معاصر و جست‌وجوی تاریخ، اجتماع، فرهنگ و نوع بشری است که تا آن لحظه نبوده. ماهیت و هویت اصلی موسیقی معاصر ما در تلا‌طمی از روزمرگی قرار گرفته که علیزاده از آن‌ها جهیده است.