ادیت در ویولن (X)

پیش از ادامه مبحث، لازم به یادآوری می دانم که ویولنیست بزرگ یواخیم (J.Joachim) در نسخه ادیت شده سال ۱۸۷۹ انتشارات “Simrock” شیوه ی انگشت گذاری همانند کلینگر را در اولین جمله پیشنهاد می دهد و نحوه اجرای دومین جمله را مسکوت می گذارد.

در ویدیوئی مربوط به اجرای این اثر در سال ۱۹۸۵، شاهدیم استرن (I.Stern) جهت انگشت گذاری جمله اول، از فرم “اول-چهارم”، “دوم-سوم”، “دوبل اول، دوم-چهارم” استفاده نموده و برای جمله دوم به شیوه ای متفاوت به شکل “اول-چهارم”، “سیم آزاد لا-دوم”، “دوبل اول، دوم- چهارم” انگشت گذاری می نماید و در اینجا با توجه به شیوه خاص و متفاوت بودن این نحوه انگشت گذاری، بدان خواهم پرداخت.

فرم انگشت گذاری اولین جمله، با اتکا بر نقطه قوت تعویض پوزیسیون جهت اجرای دوبل بر پایه انگشتان اول-دوم می باشد که تعویض پوزیسیونی با پتانسیل بالاتر نسبت به انواع دیگر انگشت گذاری و نیز جابجایی قوی و مطمئن تر دست را فراهم می سازد.

اجرای دومین جمله به شیوه استرن، با بهره گیری از “سیم آزاد” (رجوع شود به بخش “ر” – سیم آزاد در قسمت دوم همین مقالات) این امکان را فراهم می آورد که دوبل سی-سل با انگشتان اول-دوم در پوزیسیون اول سیم های لا-می نواخته شده و شامل نکات مثبتی چون قوی تر گشتن صدای دوبل حاصل از این شیوه انگشت گذاری و نیز نواختن سهل تر آن در سیم های اول-دوم باشد.


Edited by Joachim


نکته ظریف دیگری که در این راستا می توان بدان اشاره نمود، اجرای نت فا دیز با انگشت دوم به جای اول در پوزسیون اول سیم می، پیش از اجرای دوبل نت می باشد

با توجه به فاصله اندک نیم پرده ای میان نت های فادیز و سل بکار بر روی سیم اول و امکان جابجایی سریع و آسان یک شماره انگشت)انگشت دوم) و نیز جلوگیری از جابجایی سریع انگشت اول بین سیم های اول و دوم در جهت اجرای نت سی بمل بلافاصله بعد از فادیز در دو سیم مجاور، اجرای فا دیز با انگشت دوم به جای اول بسیار مطلوب تر به نظر می رسد.

فرم انگشت گذاری جملات سوم و چهارم منطبق با شیوه کلینگر که پیشتر توضیح داده شد بوده و تفاوتی ندارد.

در یک نگاه کلی، همسانی شکل نواختن تمامی دوبل ها با انگشتان اول-دوم که امکان بخاطر سپاری بهتر، شکل اجرای یکسان دوبل ها، تعویض پوزیسیون های قوی تر و سهل تر از محاسن کلی شیوه پیشنهادی استرن می باشد و تنها شاید بتوان بهره گیری از سیم آزاد توسط استرن را سبب ایجاد نوعی بهم ریختگی در شکل کلی انگشت گذاری دو نت ماقبل دوبل نت های جملات دانست که سبب جلوگیری از ایجاد یک شکل همگون برای اجرای این نت ها در سه جمله (غیر از جمله رابط) خواهد گشت.


Edited by Stern
شیوه ی دیگر انگشت گذاری جملات فوق که انتشارات موزیکا (مسکو.۱۹۷۸) بدان پرداخته است، مبتنی بر اجرای اولین جمله بر پایه فرم “اول-چهارم”، “دوم-سوم”، “دوبل اول، دوم-چهارم” بوده که در واقع این فرم همچنان که توضیح داده شد مورد استفاده استرن نیز می باشد، بهترین نوع انگشت گذاری برای اولین جمله می باشد.

اما تصحیح فوق نیز، در دومین جمله همچنان از روشی مشابه شیوه انگشت گذاری کلینگر استفاده می نماید. بدین شکل که اجرای دوبل جمله دوم را با انگشتان دوم-سوم و شکل اجرایی این جمله را به شیوه سه سیمه (پیش از اجرای آکورد نهایی) و در کل با استفاده از هر چهار سیم ویولن پیشنهاد می دهد (اجرای سی بمل با انگشت اول).

به طبع راهکار فوق دارای نقاط ضعفی در شیوه انگشت گذاری دست چپ بوده که در قسمت پیشین بطور مفصل بدان پرداخته شد. هر چند در این رابطه باید در نظر داشت، که فرم انگشت گذاری اشاره شده اخیر در رابطه با نحوه اجرای نت سی بمل جمله دوم، مورد استفاده نوازندگانی چون مینتز (S.Mintz) و زیمرمان (F.P.Zimmermann) می باشد.


Muzyka Edition

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

واکاوی نظری موسیقی امبینت (VIII)

به نظر می رسد همزمان با ظهور عصر فضا، در موسیقی نیز فناوری جدیدی متناسب با آن ظهور کرده است تا موسیقیدانان بتوانند احساسات خود را با آن بیان کنند. همین احساس بعدها (۱۹۸۳) هنوز در برایان انو زنده است و در پشت جلد آلبوم «آپولو» از شیفتگی خود برای خلق آثاری که در راستای دستاوردهای نوین علمی بشر باشد می نویسد.

بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (XIX)

بیشتر آثار پرویز مشکاتیان برای گروه ساز های ایرانی تنظیم شده اند و تعدادی معدودی از آنها توسط هنرمندانی چون محمدرضا درویشی و کامبیز روشن روان برای ترکیب ساز های ایرانی و جهانی تنظیم شده اند. این آثار به شرح زیر هستند:

از روزهای گذشته…

روش‌های آوانگاری فُنمیک و فُنتیک (I)

روش‌های آوانگاری فُنمیک و فُنتیک (I)

یک قوم‌موسیقی‌شناس احتمال دارد به منظور مطالعه‌ی موسیقی تصمیم به ضبط نمونه‌های صوتی و سپس آوانگاری آن‌ها بگیرد. او با خصوصیات ِآن موسیقی آشنا نیست و در مشاهده و تجربه‌اندوزی از فرهنگِ موسیقاییِ مورد مطالعه‌اش ممکن است با پدیده‌های موسیقای‌ای مواجه شود که نسبت به عادات قبلی و پیشینه‌ی فکری و تجربه‌ی موسیقایی او غریب و مهجور باشند. به باورِ نتل (۱۳۹۲: ۱۵۳) اصلی‌ترین مسأله در تاریخ آوانگاری «تعادل میان دقت و سادگی» است.
اکسیژن

اکسیژن

ژان میشل ژار در سال ۱۹۷۲ در حال تجربه در زمینه های مختلف ساخت موسیقی بود و در این بین با فرانسیس دریفوس (Francis Dreyfus) موسس کمپانی ضبط صفحه دریفوس جاز آشنا شد و به ضبط تعدادی از آثار خود پرداخت که مجموعه آنها در یک آلبوم به نام “Deserted Palace” منتشر شد و اولین آلبوم موسیقی تجربی او محسوب میشد.
سمفونی شماره یک بتهوون

سمفونی شماره یک بتهوون

اواخر سال ۱۷۹۹ بتهوون شروع به تهیه سنفونی شماره یک خود نمود و پس از حدود دو سال آنرا در دسامبر سال ۱۸۰۱ منتشر کرد. ریشه های تهیه این سنفونی به هنگامی باز می گردد که او تصمیم گرفت تا بعنوان شاگرد موسیقی، سر کلاسهای هایدن حاضر شود. او به همین دلیل در سال ۱۷۹۲ شهر بن را ترک کرد و به وین رفت. آگاهان و منتقدین موسیقی معتقد هستند که بتهوون با وجود توانایی های زیادی که در تصنیف موسیقی سمفونی داشت به علت احترامی که برای بزرگانی چون هایدن و موتسارت قائل بود و نیز آنکه تمایل داشت کاری در اندازه کارهای این اساتید موسیقی سنفونیک ارائه کند، تصمیم گرفت تا در تهیه اولین کار سنفونیک خود علجه نکند.
چرا موتسارت؟

چرا موتسارت؟

روزی از روسینی (Gioacchino Rossin) موسیقیدان بزرگ ایتالیایی سئوال می شود که نظر شما راجع به بتهوون چیست؟ او در جواب می گوید “او موسیقی دان بزرگی است.” پس از آن از او راجع به موتسارت سئوال می شود و اینبار در جواب می گوید : “او یک موسیقیدان است.” به راستی چرا موتسارت به این اندازه مشهور است؟ بطوری که حتی در قرن حاضر جایگاهی جدای از دیگر موسیقیدانان دوران کلاسیک از خود بر جای گذاشته است. شما خواه نا خواه موسیقی این نابغه دوران کلاسیک را حداقل در رادیو، تلویزیون و یا حتی پشت سرویس Hold تلفن یا زنگ موبایل و … شنیده اید، اما آیا تا بحال فکر کرده اید که، چرا موتسارت؟
نگاهی به موسیقی قوالی در هند و پاکستان (II)

نگاهی به موسیقی قوالی در هند و پاکستان (II)

از صدر اسلام بیشتر محافل عمومی مختص مردان بود. زنان در شرایط خاص می توانستند در جنگ ها شرکت کنند، اما ترجیح داده می شد که کمتر در این محافل عمومی حضور یابند. مجالس موسیقی قوالی هم چون گردهمایی موسیقی مذهبی به شمار می رفت تنها به مردان اختصاص داشت.این سنت تقریبا به همان شکل تا به امروز حفظ شده است.
فراخوان مقالات سیمف ۱۳۹۶

فراخوان مقالات سیمف ۱۳۹۶

انجمن اسیمس و موسسه فرهنگى هنرى شهر آفتاب در آذرماه سمیناری را در شیراز برگزار می‌کنند. علاقه‌مندان می‌توانند مقالات خود را حول محورهای پیشنهادی زیر یا موضوعاتی غیر از آن‌ها در رابطه با موسیقی معاصر ارسال نمایند:
مردان حرفه ای آواز (V)

مردان حرفه ای آواز (V)

در جوامعی که سازگاری میان هنرمند و جامعه، وجود نداشته باشد، کوشش هنرمند به عنوان همدردی با جامعه اش، انجام نخواهد بود و آن چه تولید یا خلق می شود، متکی بر نظریه ی هنر برای هنر است. مانند شاعران پارناسی که به خصوص در اوایل کارشان به دوام استقلال مطلق هنر می اندیشند. منظور از بیان این نظریه در راستای رسیدن به نحوه ی نگرش به آزادی هنر و یا آزادی اندیشه، در پذیرش هنر است. آیا شنونده ی موسیقی آوازی ایران، به این سطح از انتخاب و تاثیر متقابل هنر رسیده که بتواند در برابر فایده گرا بودن یا نبودن هنر، عصیان کند؟
سایه روشن تاریخ موسیقی ما (IX)

سایه روشن تاریخ موسیقی ما (IX)

در مورد دوره‌ی پس از اسلام تا حدودی وضعیت بهتر است، گرایش‌های دایره‌المعارفی در سده‌های نخست پس از استقرار اسلام موسیقی را نیز بخشی از دانش‌هایی می‌دانست که باید گردآوری شود. از سوی دیگر اقبال دربارها (مخصوصا عباسی) به موسیقی بسیار زیاد بود، بنابراین کسانی مایل بودند که وقایع موسیقایی را ثبت کنند. همچنین برخی از وقایع موسیقایی نیز در خلال ثبت و تاریخ‌نگاری وقایع دربارهای بزرگ باقی مانده است.
نگاهی به موسیقی در سال ۱۳۹۴ (II)

نگاهی به موسیقی در سال ۱۳۹۴ (II)

در این میان سهم «حُسین علیزاده» نیز از حواشی متعدّد موسیقی در این سال کم نبود. از کنسرتهای مختلف و متعدد تا استعفایش از خانه موسیقی. وی که در سال گذشته نشان شوالیه دولت فرانسه را رد کرد امسال در ادامه کنسرتهای خود با هم آوایان و همراهی محمّد مُعتمدی در ایران و خارج کشور رضایت نسبی هواداران خود را جلب نمود، هر چند انتقادات بسیار کارشناسان و منتقدان به استفاده غلط از معتمدی جهت اجرای قطعات آذری به دلیل عدم توانایی خواننده در ادای صحیح کلمات وی را از ادامه راه خود منصرف ننمود و علیزاده همچنان بر همکاری با این خواننده جوان کاشانی که او را بخشی از وجودش نیز میدانست اصرار ورزید.
هستی و شناخت در منظر هنر (I)

هستی و شناخت در منظر هنر (I)

شناخت حاوی مثلثی از خیال، تجربه و عقل است. هر شناختی از خیال آغاز، سپس به تجربه و در فرجام به عقل یا همان مجموعه منطق های زاییده شده فرجام پیدا می کند. حذف هر یک از این سه قلمرو منجر به ابتر ماندن شناخت خواهد شد. خیال نیرو و انگیزه تحرک برای شناخت را فراهم می کند، بستر ظهور عشق و کنجکاوی است، نیرویی است که انسان را وا می‌دارد تا از تسلط خطرناک تکرار برخود رها شود، قدرتی است پرسش آفرین.