ادیت در ویولن (X)

پیش از ادامه مبحث، لازم به یادآوری می دانم که ویولنیست بزرگ یواخیم (J.Joachim) در نسخه ادیت شده سال ۱۸۷۹ انتشارات “Simrock” شیوه ی انگشت گذاری همانند کلینگر را در اولین جمله پیشنهاد می دهد و نحوه اجرای دومین جمله را مسکوت می گذارد.

در ویدیوئی مربوط به اجرای این اثر در سال ۱۹۸۵، شاهدیم استرن (I.Stern) جهت انگشت گذاری جمله اول، از فرم “اول-چهارم”، “دوم-سوم”، “دوبل اول، دوم-چهارم” استفاده نموده و برای جمله دوم به شیوه ای متفاوت به شکل “اول-چهارم”، “سیم آزاد لا-دوم”، “دوبل اول، دوم- چهارم” انگشت گذاری می نماید و در اینجا با توجه به شیوه خاص و متفاوت بودن این نحوه انگشت گذاری، بدان خواهم پرداخت.

فرم انگشت گذاری اولین جمله، با اتکا بر نقطه قوت تعویض پوزیسیون جهت اجرای دوبل بر پایه انگشتان اول-دوم می باشد که تعویض پوزیسیونی با پتانسیل بالاتر نسبت به انواع دیگر انگشت گذاری و نیز جابجایی قوی و مطمئن تر دست را فراهم می سازد.

اجرای دومین جمله به شیوه استرن، با بهره گیری از “سیم آزاد” (رجوع شود به بخش “ر” – سیم آزاد در قسمت دوم همین مقالات) این امکان را فراهم می آورد که دوبل سی-سل با انگشتان اول-دوم در پوزیسیون اول سیم های لا-می نواخته شده و شامل نکات مثبتی چون قوی تر گشتن صدای دوبل حاصل از این شیوه انگشت گذاری و نیز نواختن سهل تر آن در سیم های اول-دوم باشد.


Edited by Joachim


نکته ظریف دیگری که در این راستا می توان بدان اشاره نمود، اجرای نت فا دیز با انگشت دوم به جای اول در پوزسیون اول سیم می، پیش از اجرای دوبل نت می باشد

با توجه به فاصله اندک نیم پرده ای میان نت های فادیز و سل بکار بر روی سیم اول و امکان جابجایی سریع و آسان یک شماره انگشت)انگشت دوم) و نیز جلوگیری از جابجایی سریع انگشت اول بین سیم های اول و دوم در جهت اجرای نت سی بمل بلافاصله بعد از فادیز در دو سیم مجاور، اجرای فا دیز با انگشت دوم به جای اول بسیار مطلوب تر به نظر می رسد.

فرم انگشت گذاری جملات سوم و چهارم منطبق با شیوه کلینگر که پیشتر توضیح داده شد بوده و تفاوتی ندارد.

در یک نگاه کلی، همسانی شکل نواختن تمامی دوبل ها با انگشتان اول-دوم که امکان بخاطر سپاری بهتر، شکل اجرای یکسان دوبل ها، تعویض پوزیسیون های قوی تر و سهل تر از محاسن کلی شیوه پیشنهادی استرن می باشد و تنها شاید بتوان بهره گیری از سیم آزاد توسط استرن را سبب ایجاد نوعی بهم ریختگی در شکل کلی انگشت گذاری دو نت ماقبل دوبل نت های جملات دانست که سبب جلوگیری از ایجاد یک شکل همگون برای اجرای این نت ها در سه جمله (غیر از جمله رابط) خواهد گشت.


Edited by Stern
شیوه ی دیگر انگشت گذاری جملات فوق که انتشارات موزیکا (مسکو.۱۹۷۸) بدان پرداخته است، مبتنی بر اجرای اولین جمله بر پایه فرم “اول-چهارم”، “دوم-سوم”، “دوبل اول، دوم-چهارم” بوده که در واقع این فرم همچنان که توضیح داده شد مورد استفاده استرن نیز می باشد، بهترین نوع انگشت گذاری برای اولین جمله می باشد.

اما تصحیح فوق نیز، در دومین جمله همچنان از روشی مشابه شیوه انگشت گذاری کلینگر استفاده می نماید. بدین شکل که اجرای دوبل جمله دوم را با انگشتان دوم-سوم و شکل اجرایی این جمله را به شیوه سه سیمه (پیش از اجرای آکورد نهایی) و در کل با استفاده از هر چهار سیم ویولن پیشنهاد می دهد (اجرای سی بمل با انگشت اول).

به طبع راهکار فوق دارای نقاط ضعفی در شیوه انگشت گذاری دست چپ بوده که در قسمت پیشین بطور مفصل بدان پرداخته شد. هر چند در این رابطه باید در نظر داشت، که فرم انگشت گذاری اشاره شده اخیر در رابطه با نحوه اجرای نت سی بمل جمله دوم، مورد استفاده نوازندگانی چون مینتز (S.Mintz) و زیمرمان (F.P.Zimmermann) می باشد.


Muzyka Edition

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (II)

بیرون‌رفتن مردم از خانه و برگرفتن و دورافکندن کلوخ در آخرین روز ماه شعبان به احتمال فراوان به نشانه ترک عیش و عشرت و باده‌نوشی در ماه مبارک روزه‌گیران و دورکردن دیو گناه باده‌نوشی از خود بوده است و این آیینی بازمانده از دوره پیش از اسلام بوده که با دگرگونی نظم و روال زندگی عادی مردم در تغییر ماه همراه بوده است (۲) و یا جشن «هالووین» در فرهنگ غربی. «هالووین» یک جشن مسیحیت غربی و بیشتر سنتی می‌باشد که مراسم آن سه شبانه‌روز ادامه دارد و در شب «۳۱ اکتبر» (نهم آبان) برگزار می‌شود. بسیاری از افراد و مخصوصا کودکان و نوجوانان در این شب با چهره‌های نقاشی شده، لباس‌های عجیب یا لباس‌های شخصیت‌های معروف، چهره و ظاهری که آن به‌نظرشان ترسناک باشد خود را آماده جشن می‌کنند و برای جمع‌آوری نبات و آجیل به در خانه دیگران می‌روند. این جشن را مهاجران «ایرلندی» و «اسکاتلندی» در سده نوزدهم با خود به قاره آمریکا آوردند. (۳)

مروری بر مجموعه‌ی «رنگ‌های قدیمی»

«رنگ‌های قدیمی» شامل ۶۵رنگ (از سال۱۲۸۴ تا ۱۳۱۶ از ضبط‌هایی که در دسترس گردآورنده بوده) و یک متنِ شش‌صفحه‌ای­‌ست‌ که بدون آن و با پالایش صوتی بهتر، می‌توانست محصولی دست­‌کم خنثی به‌دست دهد. متن، نتیجه‌گیری‌های نامستدلی دارد. چند نمونه:

از روزهای گذشته…

موسیقی و کلام

موسیقی و کلام

در طول تاریخ، آواز خواندن از معمولترین روشهای اجرای موسیقی توسط انسان بوده است. در یونان باستان بخصوص در مراسم مذهبی آواز بصورت جمعی اجرا می شد و جالب است که بدانید حتی در آن ایام نیز مردم شیفته خواننده های محبوب می شدند و از آنها الگوهای رفتاری و ظاهری می گرفتند.
دیگر هیچ اثرى از ویوالدى اجرا نمى کنم

دیگر هیچ اثرى از ویوالدى اجرا نمى کنم

آن سوفى موتر CD جدیدى منتشر کرده است. او در این CD به رهبرى و نواختن ویولن سولو پرداخته و در آن قطعه «چهار فصل» ویوالدى و «ابلیس» تارتینى را اجرا کرده است. ویوالدى در سال ۱۷۲۵ هنگام اولین اجراى این چهار سونات درباره هرکدام از آنها توضیحاتى داده است که عبارتند از:
کدام تغییر؟ کدام نظام؟ (III)

کدام تغییر؟ کدام نظام؟ (III)

در مورد اول، از آنجایی که نمی توان چندان ارتباطی بین آن و «تغییر نظام تنبک نوازی» یافت، جای بحث چندانی نیست. با این حال، به طور اجمالی باید گفت که نه هواپیما سواری و هتل پنج ستاره رفتن برخی اساتید تنبک نوازی و دیگر اساتید عیب است و نه صاحب درآمد بالا شدن آنان. در «اخلاقیات»، برخی جنبه ها به عنوان سجایای منفی اخلاقی مورد توافق است که اتفاقاَ در این برنامه از سوی ایشان بسیار دیده می شد (بدیهی است که مقصود نگارنده واژه ها و شوخی های جنسی ایشان نیست، بلکه مقصود اتهام های کلی ای است که ایشان به برخی چهره ها می زدند).
رمضان: مدیون درس های استاد پورتراب هستم

رمضان: مدیون درس های استاد پورتراب هستم

من از ۷ سالگی نوازندگی پیانو را با مصطفی کمال پورتراب شروع کردم و سپس نزد دلبر حکیم آوا و رافائل میناسکانیان ادامه دادم. در سال ۱۳۷۹ عازم فرانسه شدم و در مدرسه موسیقی “اکول نرمال پاریس” که توسط “آلفرد کورتو” تاسیس شده است نزد “جان میکو” از شاگردان آلفرد کورتو و در کنسرواتوار ملی “سنت مور” و “ورسای” در کلاسهای “ژاکلین بورژس مونوری” و “کریستف بوکودجیان” ادامه دادم و مدارک نوازندگی پیانو، موسیقی مجلسی و تدریس پیانو را از این موسسات اخذ کردم. سپس در سوییس در کنسرواتوار عالی شهر لوزان دو مدرک کارشناسی ارشد را در نوازندگی پیانو و در آکومپانیومان در کلاس “کریستیان فَور” و “مارک پانتیون” دریافت کردم.
راوی شانکار، اسطوره زنده موسیقی هند (I)

راوی شانکار، اسطوره زنده موسیقی هند (I)

راوی شانکار (Ravi Shankar) متولد ۷ آپریل ۱۹۲۰ با اصلیت بنگالی-هندی، آهنگساز و نوازنده سیتار و مشهورترین هنرمند تاریخ هندوستان است. او پیرو بابا الا اودین خان، خالق مایهر قارانا (Maihar gharana) در موسیقی کلاسیک هند است. شانکار، پیشرو نوازندگان هندی در عصر نوین می باشد. او سالهای زیادی با نوازنده طبلا (tabla) استاد الله راکا (Ustad Allah Rakha) کیشن مهاراجه (Kishen Maharaj) و به طور مقطعی با نوازنده بزرگ سارود، علی اکبر خان همکاری نزدیکی داشته است. همچنین مشارکت وی با ویولونیست بزرگ یهودی منوهین، فیلمساز ساتیت رای (Satyajit Ray) و گروه بیتلز (Beatles) به خصوص جرج هریسون، در فعالیتهای بین المللی او قرار دارند.
زنان و موسیقی (III)

زنان و موسیقی (III)

سبکِ او تحت تأثیر گرایش جدید ایتالیایی قرار گرفته بود که در آن زمان در فرانسه در حال رشد بود. اِلیزابت توانسته بود برای خود حرفه مستقلی ایجاد کند. وی علاوه بر آموزشی که در خانواده خود دیده بود، با ازدواج با مَرَن دُ لَ گِر که خود نیز نوازنده و از خانواده ای اهل موسیقی بود، توانست بر هویت هنری خود بیافزاید و به این ترتیب با استفاده از شهرت دو خانواده اهل موسیقی پیوندهای خوبی را با جامعه موسیقایی آن زمان برقرار کند.
No body home

No body home

راجع به بچه ای است که در دردوران کودکی یک دفتر چه کوچک داشت و شعرهایش را در آن می نوشت، در کیف مدرسه اش مسواک و شانه سرش را نگاه می داشت، راجع به بچه ای که در مدرسه معلمها اذیتش میکردند، مگر وقتهایی که به آنها باج میداد یا سرش در لاک خود بود،
واریاسیون های موتسارت

واریاسیون های موتسارت

از کارهای زیبای موتزارت می توان به واریاسیون های او روی قطعات و ملودی های معروف اشاره کرد.
فراخوان برای صلح جهانی

فراخوان برای صلح جهانی

به پیشنهاد گروه خیزش صلح (peace wave) در یاهو (Yahoo) طبل نوازان جهان – نوازندگان سازهای کوبه ای – دعوت شده اند تا بصورت هماهنگ در اقدامی نمادین، در روز جهانی زمین که اتفاقا” مصادف با نوروز ایرانیان است، بنوازند.
در باب متافیزیک موسیقی (I)

در باب متافیزیک موسیقی (I)

چهار صدا یا بخش آوازی هرگونه هارمونی، یعنی باس، تنور، آلتو و سوپرانو یا تونیک، سوم، پنجم و اکتاو، مطابق چهار درجه سلسله هستی ها، یعنی قلمروهای کانی، گیاهی، جانوری و انسانی اند. دیگر گواه چشم گیر این امر یکی از قاعده های اصلی موسیقی است که می گوید فاصله باس در زیر سه صدا یا بخش بالایی بسیار بیشتر از فواصل آنها میان خودشان است، طوری که باس هرگز نمی تواند نهایتا بیش از یک اکتاو به آنها نزدیک شود، بلکه اغلب حتی به فاصله ای بیشتر زیر آنها واقع می شود.