ادیت در ویولن (X)

پیش از ادامه مبحث، لازم به یادآوری می دانم که ویولنیست بزرگ یواخیم (J.Joachim) در نسخه ادیت شده سال ۱۸۷۹ انتشارات “Simrock” شیوه ی انگشت گذاری همانند کلینگر را در اولین جمله پیشنهاد می دهد و نحوه اجرای دومین جمله را مسکوت می گذارد.

در ویدیوئی مربوط به اجرای این اثر در سال ۱۹۸۵، شاهدیم استرن (I.Stern) جهت انگشت گذاری جمله اول، از فرم “اول-چهارم”، “دوم-سوم”، “دوبل اول، دوم-چهارم” استفاده نموده و برای جمله دوم به شیوه ای متفاوت به شکل “اول-چهارم”، “سیم آزاد لا-دوم”، “دوبل اول، دوم- چهارم” انگشت گذاری می نماید و در اینجا با توجه به شیوه خاص و متفاوت بودن این نحوه انگشت گذاری، بدان خواهم پرداخت.

فرم انگشت گذاری اولین جمله، با اتکا بر نقطه قوت تعویض پوزیسیون جهت اجرای دوبل بر پایه انگشتان اول-دوم می باشد که تعویض پوزیسیونی با پتانسیل بالاتر نسبت به انواع دیگر انگشت گذاری و نیز جابجایی قوی و مطمئن تر دست را فراهم می سازد.

اجرای دومین جمله به شیوه استرن، با بهره گیری از “سیم آزاد” (رجوع شود به بخش “ر” – سیم آزاد در قسمت دوم همین مقالات) این امکان را فراهم می آورد که دوبل سی-سل با انگشتان اول-دوم در پوزیسیون اول سیم های لا-می نواخته شده و شامل نکات مثبتی چون قوی تر گشتن صدای دوبل حاصل از این شیوه انگشت گذاری و نیز نواختن سهل تر آن در سیم های اول-دوم باشد.


Edited by Joachim


نکته ظریف دیگری که در این راستا می توان بدان اشاره نمود، اجرای نت فا دیز با انگشت دوم به جای اول در پوزسیون اول سیم می، پیش از اجرای دوبل نت می باشد

با توجه به فاصله اندک نیم پرده ای میان نت های فادیز و سل بکار بر روی سیم اول و امکان جابجایی سریع و آسان یک شماره انگشت)انگشت دوم) و نیز جلوگیری از جابجایی سریع انگشت اول بین سیم های اول و دوم در جهت اجرای نت سی بمل بلافاصله بعد از فادیز در دو سیم مجاور، اجرای فا دیز با انگشت دوم به جای اول بسیار مطلوب تر به نظر می رسد.

فرم انگشت گذاری جملات سوم و چهارم منطبق با شیوه کلینگر که پیشتر توضیح داده شد بوده و تفاوتی ندارد.

در یک نگاه کلی، همسانی شکل نواختن تمامی دوبل ها با انگشتان اول-دوم که امکان بخاطر سپاری بهتر، شکل اجرای یکسان دوبل ها، تعویض پوزیسیون های قوی تر و سهل تر از محاسن کلی شیوه پیشنهادی استرن می باشد و تنها شاید بتوان بهره گیری از سیم آزاد توسط استرن را سبب ایجاد نوعی بهم ریختگی در شکل کلی انگشت گذاری دو نت ماقبل دوبل نت های جملات دانست که سبب جلوگیری از ایجاد یک شکل همگون برای اجرای این نت ها در سه جمله (غیر از جمله رابط) خواهد گشت.


Edited by Stern
شیوه ی دیگر انگشت گذاری جملات فوق که انتشارات موزیکا (مسکو.۱۹۷۸) بدان پرداخته است، مبتنی بر اجرای اولین جمله بر پایه فرم “اول-چهارم”، “دوم-سوم”، “دوبل اول، دوم-چهارم” بوده که در واقع این فرم همچنان که توضیح داده شد مورد استفاده استرن نیز می باشد، بهترین نوع انگشت گذاری برای اولین جمله می باشد.

اما تصحیح فوق نیز، در دومین جمله همچنان از روشی مشابه شیوه انگشت گذاری کلینگر استفاده می نماید. بدین شکل که اجرای دوبل جمله دوم را با انگشتان دوم-سوم و شکل اجرایی این جمله را به شیوه سه سیمه (پیش از اجرای آکورد نهایی) و در کل با استفاده از هر چهار سیم ویولن پیشنهاد می دهد (اجرای سی بمل با انگشت اول).

به طبع راهکار فوق دارای نقاط ضعفی در شیوه انگشت گذاری دست چپ بوده که در قسمت پیشین بطور مفصل بدان پرداخته شد. هر چند در این رابطه باید در نظر داشت، که فرم انگشت گذاری اشاره شده اخیر در رابطه با نحوه اجرای نت سی بمل جمله دوم، مورد استفاده نوازندگانی چون مینتز (S.Mintz) و زیمرمان (F.P.Zimmermann) می باشد.


Muzyka Edition

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «روز ششم»

اگر اهمیت یک آلبوم را تنها در انتشار یک قطعه‌ی مهم تاریخی هم بدانیم، باید اهمیتی چشم‌گیر برای «روز ششم» قائل شویم. زیرا بالاخره پس از هفت دهه ضبطی شایسته از قطعه‌ی پروانه (نسخه‌ی ارکستری) امانوئل ملیک اصلانیان به دست می‌دهد. نسخه‌ی پیانویی پروانه را اصلانیان در سال ۱۳۳۳ نوشت. دانستن همین نکته کافی است تا پس از دقیق شنیدن آن دریابیم چه اندازه رویکردش به استفاده از مصالح موسیقی ایرانی نو و جسورانه بوده است.

مسعود نجفی: از چهار بخش صدای انسان استفاده کردم

در خصوص ترکیب گروه باید عرض کنم به جای ساز های دیگر، در کنار سنتور، از چهار بخش صدای انسان استفاده شده است که خواننده اصلی با صدای تنور خط ملودی را اجرا می کند و از خواننده های سوپرانو، آلتو و باس به منظور اجرای خط های کنترپوان، نت های پدال و بافت هارمونیک، رنگ دهی و حجم دهی استفاده شده است.

از روزهای گذشته…

نگاهی به فعالیت های جدید هادی سپهری

نگاهی به فعالیت های جدید هادی سپهری

هادی سپهری، اتنوموزیکولوگ، خواننده و نوازنده که این روزها مشغول تمرین با ارکستر سمفونیک تهران برای اجرای سمفونی ارمیا ساخته دکتر محمد سعید شریفیان است، به تازگی تک آهنگ «دل دیوانه» که ترانه ی محلی ترکی است، را در فضای مجازی به صورت صوتی و تصویری به انتشار رسانده است. در این اثر هادی سپهری، خوانندگی، تنظیم، نوازندگی سازهای عود، جورا باغلاما و باغلاما را بر عهده داشته است.
روش سوزوکی (قسمت شصت و یکم)

روش سوزوکی (قسمت شصت و یکم)

این عمل چنین مفهومی دارد که حالا این توانایی در آنها نقش بسته است و طبیعت آنها شده است، اگر یک کودک در بین آنان وجود دارد که نواختن ویولن هنوز طبیعت دومش نشده است، معلوم است که هنوز با خودش مشغول است و جواب نمی‌دهد یا اینکه جواب می‌دهد اما به جای آن دست از نواختن برمی‌دارد.
پرواز سیمرغ

پرواز سیمرغ

دیروز در برنامه مخصوصی که برای خبرنگاران موسیقی برگزار شد، برای اولین بار شاهد اجرای ارکستر بزرگ سیمرغ بودیم. ارکستر سیمرغ با حدود ۴۰ نوانده در حال حاضر بزرگترین ارکستر سازهای ایران کشور است و میرود تا در روزهای آینده پس از ماه ها تمرین پروژه بزرگ خود را به روی صحنه ببرد. نوازندگان این ارکستر با میانگین سنی ۲۵ سال، جوانانی با توانایی های بالای نوازندگی و از بهترین های امروز موسیقی ایران زمین هستند.
دیدگاه افلاطون و فیثاغورث در باب موسیقی (II)

دیدگاه افلاطون و فیثاغورث در باب موسیقی (II)

از نظر فیثاغورث موسیقی یکی از شاخه های علم ریاضی بود که هارمونی موجود در آن، با تناسب های ریاضی کنترل می شد. او نخستین پایه گذار علم موسیقی شناخته شده است و عقیده داشت که اعداد، حقایق اصلی یا تنها حقایق این جهان هستند. به باور او اعداد در روابط طبیعی، فردی و اجتماعی، نقشی اساسی داشتند. هارمونی، صداهای گوش نواز، قرینه و فواصل کمکی، زاییده اعداد و روابط ریاضی بودند و ریاضیات، مادر تمام علوم و از جمله موسیقی به شمار می رفت. از نظر فیثاغورث موسیقی یک امر واحد ترکیب یافته از روابط اعداد بود و چون اعداد فی نفسه دارای صفات اخلاقی بودند، موسیقی هم باید در زمره ی ارزش های اخلاقی ارزش یابی و بررسی می شد.
دومین دوره مسابقه کشوری گیتار کلاسیک تهران

دومین دوره مسابقه کشوری گیتار کلاسیک تهران

دومین دوره این مسابقه در دو بخش و بدون احتساب شرط سنی بدین ترتیب برگزار خواهد شد. در این مسابقه، شرکت کنندگان میتوانند، با نوازنده ای دیگر به دو نوازی بپردازند.
«لحظه های بی زمان» (IV)

«لحظه های بی زمان» (IV)

به طور قطع اگر من بخواهم قطعه ای برای کمانچه و ارکستر از ابتدا بنویسم، اثری یک سر متفاوت خواهد شد. پس این قطعه الزاما نشان دهنده دیدگاه آهنگسازی من نیست بلکه نشان دهنده نحوه نگاه من به تنظیم ارکستری یک ملودی از پیش موجود ایرانی است. ولی دو قطعه “لحظه های بی زمان” و “سه گانه ایرانی” از این لحاظ اوریجینال تر محسوب می شوند. اما حتی اینها هم نشان دهنده دید آهنگسازی من نیستند. چون آثاری که الان می نویسم با آنها کاملا متفاوت است و کارهایی که در سال های بعد خواهم نوشت نیز به همین ترتیب، با آثار امروز متفاوت خواهند بود. این ذات جستجو و تحول دائم است که راه آهنگسازی من را شکل می دهد. به نظر من هر هنرمندی باید یک دوره جستجو را طی کند.
گزارش جلسه یازدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (II)

گزارش جلسه یازدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (II)

«نشانه‌ی زبانی رابطه‌ی بین یک چیز و یک نام نیست، بلکه رابطه‌ای است بین یک مفهوم و یک الگوی صوتی. الگوی صوتی به واقع از نوع صوت نیست؛ زیرا صوت چیزی مادی (فیزیکی) است. الگوی صوتی پنداشت روانشناختی شنونده از صوت است آن گونه که از طریق حواس دریافت می‌کند. این الگوی صوتی را فقط از آن جهت می‌توان “مادی” تلقی کرد که بازنمود دریافت‌های حسی ما هستند.» (سوسور ۱۳۷۸: ۶۴)
نکته های پزشکی و روانشانسی، برای همه نوازندگان (I)

نکته های پزشکی و روانشانسی، برای همه نوازندگان (I)

بسیاری از نکات هستند که رعایت آنها در هنگام تمرینات تاثیر بسزایی در پیشرفت شما دارند. همانند یک نوازنده حرفه ای فکر کنید حتی اگر امروز شروع به یادگیری ساز نموده اید! نوازندگان حرفه ای بسیاری بوده اند که بدلیل عدم توجه به بدن و اعضای خود و تمرینات مداوم بعد از سالها دیگر نمیتوانند به نوازندگی ادامه دهند و دچار مشکلات حاد جسمی شده اند.
علی رهبری: رحمت الله بدیعی بهترین نشان است

علی رهبری: رحمت الله بدیعی بهترین نشان است

بدنبال تهیه مطلب “علی رهبری و موسیقی صلح “با علی رهبری، رهبر و آهنگساز صاحب نام ایرانی مصاحبه ای انجام دادیم که در این مطلب قسمت دوم آنرا میخوانید. لازم به ذکر است که این گفتگو قبل از انتصاب ایشان به رهبری دائم ارکستر سمفونیک تهران و پس از کنسرت قبلی ایشان یعنی زمانی که به دعوت مرحوم فریدون ناصری و به عنوان رهبر میهمان رهبری در تهران حضور داشتند انجام شده است.
زوج هنری بارنبویم – دوپره  : ژاکلین دوپره (I)

زوج هنری بارنبویم – دوپره : ژاکلین دوپره (I)

ژاکلین ماری دوپره Jacqueline Mary du Pré از برجسته ترین نوازندگان ویولن سل جهان، در ژانویه ۱۹۴۵ در آکسفورد انگلستان متولد شد. در سن چهار سالگی برای اولین بار نوای ویولن سل را از رادیو شنید و از آن پس، صدای این ساز تا آخر عمر همراه همیشگی او بود. فراگیری ویولن سل را نزد مادرش آیریس دوپره Iris du Pré که خود نوازنده پیانو بود، آغاز نمود.