ادیت در ویولن (X)

پیش از ادامه مبحث، لازم به یادآوری می دانم که ویولنیست بزرگ یواخیم (J.Joachim) در نسخه ادیت شده سال ۱۸۷۹ انتشارات “Simrock” شیوه ی انگشت گذاری همانند کلینگر را در اولین جمله پیشنهاد می دهد و نحوه اجرای دومین جمله را مسکوت می گذارد.

در ویدیوئی مربوط به اجرای این اثر در سال ۱۹۸۵، شاهدیم استرن (I.Stern) جهت انگشت گذاری جمله اول، از فرم “اول-چهارم”، “دوم-سوم”، “دوبل اول، دوم-چهارم” استفاده نموده و برای جمله دوم به شیوه ای متفاوت به شکل “اول-چهارم”، “سیم آزاد لا-دوم”، “دوبل اول، دوم- چهارم” انگشت گذاری می نماید و در اینجا با توجه به شیوه خاص و متفاوت بودن این نحوه انگشت گذاری، بدان خواهم پرداخت.

فرم انگشت گذاری اولین جمله، با اتکا بر نقطه قوت تعویض پوزیسیون جهت اجرای دوبل بر پایه انگشتان اول-دوم می باشد که تعویض پوزیسیونی با پتانسیل بالاتر نسبت به انواع دیگر انگشت گذاری و نیز جابجایی قوی و مطمئن تر دست را فراهم می سازد.

اجرای دومین جمله به شیوه استرن، با بهره گیری از “سیم آزاد” (رجوع شود به بخش “ر” – سیم آزاد در قسمت دوم همین مقالات) این امکان را فراهم می آورد که دوبل سی-سل با انگشتان اول-دوم در پوزیسیون اول سیم های لا-می نواخته شده و شامل نکات مثبتی چون قوی تر گشتن صدای دوبل حاصل از این شیوه انگشت گذاری و نیز نواختن سهل تر آن در سیم های اول-دوم باشد.


Edited by Joachim


نکته ظریف دیگری که در این راستا می توان بدان اشاره نمود، اجرای نت فا دیز با انگشت دوم به جای اول در پوزسیون اول سیم می، پیش از اجرای دوبل نت می باشد

با توجه به فاصله اندک نیم پرده ای میان نت های فادیز و سل بکار بر روی سیم اول و امکان جابجایی سریع و آسان یک شماره انگشت)انگشت دوم) و نیز جلوگیری از جابجایی سریع انگشت اول بین سیم های اول و دوم در جهت اجرای نت سی بمل بلافاصله بعد از فادیز در دو سیم مجاور، اجرای فا دیز با انگشت دوم به جای اول بسیار مطلوب تر به نظر می رسد.

فرم انگشت گذاری جملات سوم و چهارم منطبق با شیوه کلینگر که پیشتر توضیح داده شد بوده و تفاوتی ندارد.

در یک نگاه کلی، همسانی شکل نواختن تمامی دوبل ها با انگشتان اول-دوم که امکان بخاطر سپاری بهتر، شکل اجرای یکسان دوبل ها، تعویض پوزیسیون های قوی تر و سهل تر از محاسن کلی شیوه پیشنهادی استرن می باشد و تنها شاید بتوان بهره گیری از سیم آزاد توسط استرن را سبب ایجاد نوعی بهم ریختگی در شکل کلی انگشت گذاری دو نت ماقبل دوبل نت های جملات دانست که سبب جلوگیری از ایجاد یک شکل همگون برای اجرای این نت ها در سه جمله (غیر از جمله رابط) خواهد گشت.


Edited by Stern
شیوه ی دیگر انگشت گذاری جملات فوق که انتشارات موزیکا (مسکو.۱۹۷۸) بدان پرداخته است، مبتنی بر اجرای اولین جمله بر پایه فرم “اول-چهارم”، “دوم-سوم”، “دوبل اول، دوم-چهارم” بوده که در واقع این فرم همچنان که توضیح داده شد مورد استفاده استرن نیز می باشد، بهترین نوع انگشت گذاری برای اولین جمله می باشد.

اما تصحیح فوق نیز، در دومین جمله همچنان از روشی مشابه شیوه انگشت گذاری کلینگر استفاده می نماید. بدین شکل که اجرای دوبل جمله دوم را با انگشتان دوم-سوم و شکل اجرایی این جمله را به شیوه سه سیمه (پیش از اجرای آکورد نهایی) و در کل با استفاده از هر چهار سیم ویولن پیشنهاد می دهد (اجرای سی بمل با انگشت اول).

به طبع راهکار فوق دارای نقاط ضعفی در شیوه انگشت گذاری دست چپ بوده که در قسمت پیشین بطور مفصل بدان پرداخته شد. هر چند در این رابطه باید در نظر داشت، که فرم انگشت گذاری اشاره شده اخیر در رابطه با نحوه اجرای نت سی بمل جمله دوم، مورد استفاده نوازندگانی چون مینتز (S.Mintz) و زیمرمان (F.P.Zimmermann) می باشد.


Muzyka Edition

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

گزارشی از دومین نشست «نقدِ نقد» (V)

فیاض ادامه داد: من به روشنی به خاطر دارم که اگر ۳۰ سال پیش می‌گفتیم که فلانی نقد می‌کند، معنی‌اش این بود که فلانی با چیزی مخالفت می‌کند ولی در ذهن حداقل بنده و فکر می‌کنم شمار بسیار زیادی از دوستانی که در آذر ۱۳۹۷ زندگی می‌کنند منتقد کسی نیست که ایراد بگیرد. این جا یک رویداد همزمانی را شاهد هستیم. یعنی ما همزمان دوستانی را داریم که در زمانی زندگی کرده‌اند که نقد عبارت بوده است از موضع‌گیری مخالف با یک موضوع و بعد به مرور با کنش‌های نسل‌های دیگری معانی دیگری پیدا کرده است و این از جمله جاهایی است که من شکاف نسلی را می‌بینم. اگر به خیلی از عزیزانی که مثلا ممکن است ۲۰ سال از من بزرگ‌تر باشند بگوییم قرار است نقد شوید با نوعی جبهه‌گیری آن‌ها مواجه می‌شویم، چون فکر می‌کنند منتقد به معنی مخالف است.

یادداشتی بر مجموعه کنسرت‌های «چندشب عود»

شاید اگر با چند جابه‌جایی یا اضافه‌کردن شب چهارم، اجرای نوازندگانی همچون حمید خوانساری، شهرام غلامی، مریم خدابخش، سیاوش روشن و امیرفرهنگ اسکندری و… را در چنین برنامه‌ای می‌شنیدیم، می‌شد سنجه‌های دقیق‌تری از عیار عودنوازیِ امروز ایران بدست داد. با اینحال آنچه در این سه شب رخ داد چنین بود:

از روزهای گذشته…

نکته های پزشکی و روانشانسی، برای همه نوازندگان (I)

نکته های پزشکی و روانشانسی، برای همه نوازندگان (I)

بسیاری از نکات هستند که رعایت آنها در هنگام تمرینات تاثیر بسزایی در پیشرفت شما دارند. همانند یک نوازنده حرفه ای فکر کنید حتی اگر امروز شروع به یادگیری ساز نموده اید! نوازندگان حرفه ای بسیاری بوده اند که بدلیل عدم توجه به بدن و اعضای خود و تمرینات مداوم بعد از سالها دیگر نمیتوانند به نوازندگی ادامه دهند و دچار مشکلات حاد جسمی شده اند.
مستر کلاس نوازندگی پویا سرایی برگزار می شود

مستر کلاس نوازندگی پویا سرایی برگزار می شود

در آکادمی کوشا کارگاه نوازندگی سازهای ملی ایرانی توسط دکتر پویا سرایی استاد دانشکده هنر و معماری برگزار می شود که روی مفاهیم فوق تکیه خواهد داشت در این کارگاه تمرکز بر چگونگی تمرین، تکینک، ریتم، دشیفراژ و موزیکالیته خواهد بود شرکت برای تمامی نوازندگان سازهای ایرانی امکان پذیر است.
در باب متافیزیک موسیقی (II)

در باب متافیزیک موسیقی (II)

الفاظ برای موسیقی چیزی اضافی و بیگانه اند و چنین می مانند، چون تاثیر اصوات به طرز غیر قابل مقایسه ای نیرومند تر، پایدارتر و سریع تر از تاثیر الفاظ است. از این رو، هنگامی که الفاظ نیز در موسیقی وارد می شوند، صرفا باید موقعیتی کاملا تبعی را اشغال کنند و خود را به طور کامل با موسیقی تطبیق دهند. اما وقتی که یک قطعه موسیقی برای یک شعر خاص و لذا برای نغمات یا اشعار اپرا ساخته می شود، این رابطه جریان عکس پیدا می کند.
آروین صداقت کیش

آروین صداقت کیش

متولد ۱۳۵۳ تهران منتقد و محقق موسیقی [email protected]
نقدی بر نقد کتاب «پیوند شعر و موسیقی» (I)

نقدی بر نقد کتاب «پیوند شعر و موسیقی» (I)

چندی پیش با مقاله ای برخورد کردم با عنوان: نقدی کوتاه بر کتاب «پیوند شعر و موسیقی آوازی» اثر استاد حسین دهلوی نوشته مصطفی عبادی که با نگاهی به تاریخ انتشار آن متوجه شدم انتشار آن مربوط به دو سال پیش بوده است. در این نوشته، نویسنده با یک بیت شعر که در ابتدای مقاله آورده است، کلید مباحث مطرح شده اش را به دست خواننده می دهد و آن پیش فرضی آشناست: «مقاله ای بر اساس گفتمان مشهور ملی گرایی-غرب زدگی».
A Momentary Lapse of Reason

A Momentary Lapse of Reason

اولین آلبوم پینک فلوید بدون راجر واترزآلبوم The Final Cut، محصول سال ۱۹۸۳، درواقع آلبومی بود که از هر نظر، ایده و کار سولوی راجر واترز را به رخ میکشید و جالب اینکه به عقیده بسیاری، کاری ضعیف به شمار میرفت. این آلبوم فاقد زندگی و روح آثار پینک فلوید در سالهای ۶۰ و ۷۰ بود و زمانی که راجر واترز با خصومت فراوان گروه را ترک کرد، عده زیادی پایان گروه پینک فلوید را پیش بینی کردند. اما آنها در اشتباه بودند. آلبوم A Momentary Lapse of Reason، اولین آلبوم پینک فلوید (Pink Floyd) بدون حضور راجر واترز است که پس از جدال طولانی اعضای گروه با راجر واترز بر سر حقوق قانونی نام پینک فلوید و علی رغم اعتراض واترز، در سال ۱۹۸۷ منتشر شد.
چشمه ای جوشیده از اعماق (V)

چشمه ای جوشیده از اعماق (V)

بنابراین شش حالت در رابطه T و M متصور خواهد بود که در تمامی این شش حالت، T می تواند در اکتاو نیز ظاهر شود. از نظر گردش نغمه ها نیز در روند یک اثر تینتینابلی، خط ملودیک (M)، عموماً حول مرکز ثقلی می گردد که هرچند در بیشتر موارد تونیک است اما لزوماً همیشه تونیک نبوده و می تواند دو نوت دیگر تریاد نیز باشد. نکته دیگر اینکه بخش ملودی می تواند بیش از یک خط باشد.
اگر موسیقی نبود چه دنیایی داشتیم؟

اگر موسیقی نبود چه دنیایی داشتیم؟

نوشته ای که پیش رو دارید، کوششی است برای یافتن گوهر معنوی موسیقی؛ گوهری که بدون شناخت آن، ارزش موسیقی و هنر در عصر ما مورد بی اعتنایی قرار گرفته است. در این نوشتار محسن قانع بصیری، به راز جاودانگی آثار درخشان موسیقی، توانایی موسیقی در گشایش منظری منشور وار به واژه ها و گذر موسیقی از مرز کلمات با قدرت فرا زبانی خود می پردازد و در آخر بیانگر ناتوانی تن در همراهی با آن سروش افسونگر است. این مقاله شرحی است بر چرایی مبارزات و پایمردی های بزرگان موسیقی در سراسر جهان برای دفاع از گوهر متعال موسیقی. (سردبیر)
گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (XVI)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (XVI)

اینکه هدف استاد شجریان چه بوده از خلق این ساز، باید عرض کنم ایشان می خواستند سازی بوجود بیاورند که چهره ی ایرانی و صدایی نزدیک به کمانچه و قیچک داشته باشد تا در ارکسترهای ایرانی یک نوازنده ویلن بتواند آنرا براحتی بنوازد و برای همکاری با ارکستر موسیقی سنتی مجبور به یادگیری کمانچه نشود.
اشتوکهاوزن، عقل گرا و عارف (I)

اشتوکهاوزن، عقل گرا و عارف (I)

کارلهاین اشتوکهاوزن که در ۷۹ سالگی درگذشت یکی از موزیسین های آینده بین و برجسته قرن بیستم بود. اشتوکهاوزن پیوسته یک بیت شعر از ویلیام بلیک را نقل می کرد: «کسی که لذت را در لحظه در می یابد، در طلوع جاودانگی به سر می برد». اشتوکهاوزن که مانند بلیک، تصویر های ذهنی خود را دنبال می کرد؛ همانند او به راه های عجیب غریب کشانده شد. در نتیجه او احترام فرقه ای را به خود جلب کرد که پیروی از آن در بین آهنگسازان قرن بیستم منحصر به فرد است. البته باید اشاره کرد که نتیجه فعالیت های او همچنین به تمسخر این آهنگساز نیز منجر شد. شاید این جمله از راجر اسکروتن که می گوید: «اشتوکهاوزن بیشتر از اینکه امپراطوری برهنه باشد، ستی از لباس های با شکوه است که یک امپراطور کم دارد» این دید تردید آمیز درباره اشتوکهاوزن را به خوبی توضیح می دهد. این دیدگاه از دهه ۷۰ قرن بیستم در کشورهای آنگلوساکسون حاکم است.