جورج موستکی (II)

جورج موستکی
جورج موستکی
موستکی که در جریان حوادث ماه می ۶۸ فرانسه خود را هنرمندی متعهد می دانست، ترانه ای رومانتیک که از بیگانه ای اثیری، خیالبافی آرام و بی تعلق، به نام «بیگانه» (Le Métèque) صحبت می کرد، ساخت و سال ۱۹۶۹ اجرا کرد. این ترانه اولین موفقیت بزرگ بین المللی جورج بود که شروع حرفه هنری او را رقم زد و درِ بیش از شصت کشور دنیا را به روی او گشود. موستکی موفق به دریافت جایزه ی بزرگ آکادمی شارل کرو (l’Académie Charles Cros) برای این ترانه شد.

audio file بشنوید بخشی از ترانه «بیگانه» را از موستکی

ژانویه ۱۹۷۰، جورج اولین کنسرت بزرگ خود را در بوبینو (Bobino) اجرا کرد. این گونه بود که هنرمندی که به فضای صمیمانه و پر شور و حرارت و نزدیک به مخاطب اهمیت می داد و آن را برتر می شمرد، در دنیای موسیقی آن زمان نمایان شد. جورج همچنین با جریان های تروتسکی نزدیک بود، همان گونه که او با ترانه ای به نام «بدون اسم بردن از او» (Sans la nommer) «انقلاب پیوسته» که یکی از تئوری های اصلی تروتسکی به شمار می رود را شخصیت پردازی کرد و تجسم بخشید. این ترانه در دهه ی هفتاد به سمبول جریان های چپ افراطی و آنارشیستی تبدیل شده بود.

audio file بشنوید بخشی از ترانه «بدون اسم بردن از او» را از موستکی

هنرمندی به فعالی و پر کاری موستکی بسیار کم دیده می شود. او هر سال دو آلبوم منتشر می کرد. بین سال های ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۱، نُه آلبوم اصلی موستکی به بازار عرضه شد. آهنگ هایی که می ساخت بسیار تحت تأثیر مسافرت هایش و فرهنگ های مختلفی که در کشورهای مختلف با آن ها آشنا می شد، بود. پایان سال ۱۹۸۷، او اولین رمان خود به نام دختران خاطره (Les Filles de la mémoire) را منتشر کرد. در طول سه دهه، جورج همه دنیا را برای خلق آثار جدید و به ویژه برای پیدا کردن منابع الهام بخش نو، پیمود. او علاقه بسیاری به موتورسواری و مسافرت با موتور داشت.

سال ۲۰۰۴، جامعه نویسندگان، آهنگسازان و ناشران موسیقی فرانسه SACEM* از جورج موستکی به خاطر خدمتش به آواز و موسیقی فرانسوی به عنوان خالق و آفریننده تقدیر کرد. آخرین آلبوم این مسافر خستگی ناپذیر، به نام «خانه بدوش» (Le Vagabond) در کشور برزیل ضبط و در سپتامبر ۲۰۰۵ منتشر شد.

۸ ژانویه ۲۰۰۹، جورج موستکی در شهر بارسلون بر روی صحنه رفت و به طرفدارانش توضیح داد که به دلیل مشکلات تنفسی امکان اجرای کنسرت را ندارد. ۱۴ اکتبر ۲۰۱۱، این خواننده رسما به مطبوعات اعلام کرد که دیگر توانایی آواز خواندن ندارد.

جایزه جورج موستکی در سال ۲۰۱۰ توسط تیری کده (Thierry Cadet) و متیا ونسونو (Matthias Vincenot) پایه گذاری شد. این جایزه به آلبوم مستقل و/یا آزاد (self product) سال به ترانه سراها، آهنگ سازان و خوانندگان، بدون تفکیک سبک شان، تعلق می گیرد.

جورج موستکی که لوگوی این جایزه را طراحی کرده است، خود ریاست افتخاری هیأت داوران این جایزه را نیز برعهده دارد. جورج موستکی این جایزه را مایه ی افتخار خود می داند و تلاش و پشتکار بنیان گزاران آن، کیفیت کار هنرمندانی که هر سال نامزد می شوند و رسالتی که این جایزه برای پاداش دادن به آلبوم هایی که در نهایت استقلال و آزادی تولید شده اند، به عهده دارد را تحسین می کند.

موستکی در حال حاضر در بلندی های شهر نیس واقع در جنوب فرانسه زندگی می کند.

بیماری درمان ناپذیر آمفیزِم (l’emphysème) ریه های او را نابود کرده است. تابستان گذشته او تحت عمل جراحی طولانی و سنگینی قرار گرفت و در حال حاضر به کمک دستگاه و اکسیژن مصنوعی تنفس می کند. او می گوید که با بیماریش دست و پنجه نرم می کند و بسیار افسوس می خورد که دیگر توانایی آواز خواندن ندارد. او دختری دارد به نام پیا (Pia) که در سال ۱۹۵۴ متولد شد و حاصل پیوندش با یانیک (Yannick) است، تنها زنی که با او ازدواج کرد.


* La Société des auteurs, compositeurs et éditeurs de musique

منابع
fr.wikipedia.org
www.creatweb.com
nicematin.com
www.linternaute.com
www.prixgeorgesmoustaki.com
logicmag.pagesperso-orange.fr

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

میکس و مستر به زبان ساده تحت برنامه کیوبیس (V)

دینامیک در موسیقی های قدیمی بیشتر است و در موسیقی امروز محدودتر. دینامیک کار نهایی عملی است که مهندس مستر انجام می دهد.

ریتم و ترادیسی (XIV)

رایج ترین روش واقع نمای بازنمایی موسیقایی ذخیره سازی مستقیم موج صداست. ساز و کارِ متداول ذخیره-سازی آنالوگْ نوارهای کاست و ضبط های اِل پیْ هستند. فنون متداول ذخیره سازی دیجیتالْ شکل موج را نمونه برداری کرده و سپس بازنمودی از نمونه ها را بر نوار مغناطیسی، در قالب نوریِ آنْ بر سی دی، یا در حافظه ی یک رایانه ذخیره می کند. تمامی این فن آوری ها تغییرات صدا را در یک موجِ فشار صوتی هنگام رسیدن آن به میکروفُن ضبط می کند.

از روزهای گذشته…

نگاهی به اپرای مولوی (XIX)

نگاهی به اپرای مولوی (XIX)

در ادامه این پرده رد و بدل شدن سوال و جواب ها را در نوا و دشتی می شنویم تا اینکه مولوی می خواند: « هین بیا این سو، بر آوازم شتاب عـالم از برف است روی از من متاب» و ناگهان می بینیم که شمس به پرواز در می آید و از صحنه خارج می شود…
جوزپه وردی، اپراساز محبوب (II)

جوزپه وردی، اپراساز محبوب (II)

بین سالهای ۱۸۴۰ پس از مرگ همسرش مارگریتا، وردی شروع به همکاری با خانم جوزفینا استرپونی (Giuseppina Strepponi) خواننده برجسته سوپرانوی، نمود. در آگوست ۱۸۵۹ با یکدیگر ازدواج کردند. وردی در “سالهای پر کار و مشقت” یکی دیگر از بهترین شاهکارهایش را خلق نمود؛ اپرای “ریگولتو” که در سال ۱۸۱۵ برای اولین بار در ونیز اجرای جهانی داشت که بر اساس نمایش نامه ای از ویکتور هوگو به نام “حماقت پادشاه” (Le roi s’amuse) بود.
جادوی نام زیبا  (I)

جادوی نام زیبا (I)

پشت چهره‌ی این آلبوم مسئله‌ی نام نهفته است و رابطه‌ای سبک‌شناسانه، و زیباشناسی این هر دو و نسبت‌اش با فرم. نام کلی آلبوم را آهنگساز به فارسی منظومه‌های سمفونیک نهاده، عنوانی که بیشتر با ترجمه‌ی (Poematic Symphony) (1) نزدیک است (۲). اما آن‌چه در مورد نام این اثر اهمیت دارد عنوان فارسی آن نیست -چرا که می‌توان آن را با اغماض اطلاقی شاعرانه دانست که آهنگسازی علاقه‌مند به ادبیات برگزیده تا موسیقی‌اش را شعرگونه‌ای با ابزار سمفونیک بنمایاند- بلکه ترجمه‌ی انگلیسی آن است که روی جلد حک شده است؛ Poem Symphonies به معنای پوئم سمفونی‌(ک)ها (۳) و از همین جا است که مسئله‌ای که من آن را «جادوی نام زیبا» نهاده‌ام آغاز می‌شود. برای این که بتوانیم راهی به شرح دقیق این اصطلاح بپوییم بهتر است کمی در سه قطعه‌ای که در این آلبوم جمع آمده‌ است تعمق و خصوصیاتشان را بررسی کنیم.
چه نوع موسیقی میل دارید؟ (V)

چه نوع موسیقی میل دارید؟ (V)

اگرچه آمار خودکشی بین طرفداران موسیقی راک و هوی متال (به ویژه موسیقی هوی متال) بالاتر است اما نتایج پژوهشی بر روی دانش آموزانی که اختلالات روانی دارند و طرفدار موسیقی هوی متال هستند ثابت کرد که این دانش آموزان پس از گوش دادن به موسیقی مورد علاقه شان، در ژانر هوی متال، به روحیه بهتری دست یافتند. پژوهش دیگری با شرکت دانش آموزان افسرده نتایج مشابهی را رقم زد: در واقع، این دانش آموزان از این نوع موسیقی برای درمان افسردگی خود استفاده می کنند تا اینکه با گوش دادن به آن بیش تر دچار افسردگی شوند.
مختصری دربارۀ ادعاهای نوآوری در موسیقی ایران (II)

مختصری دربارۀ ادعاهای نوآوری در موسیقی ایران (II)

اگر تاریخ موسیقی خاورمیانه را مطالعه کنید، متوجه میشوید که داعیه داران چنین اندیشه هایی در طول قرن با شکست مواجه شدند. اکنون موردی تر اشاره میکنم. مثلا موضوع ایجاد چند صدائی در بافت موسیقی های کلاسیک ایرانی – عربی – ترکی. این ایده که در قرن گذشته مطرح و تجربه شد و دربارۀ آن تحقیقات انجام شد، مقالات و کتابها نوشته شد، در نهایت به هارمونیزه کردنِ بسیار ابتدائیِ ملودی های این موسیقی ها انجامید. یعنی هارمونی ایی که مخلوطی از حالت های اولیه ایجاد چند صدائی در موسیقی اواخر قرون وسطا و اوائل باروک بود به اضافه شیوه های آکورد گذاری در موسیقی پاپیولار (عامه پسند) غربی. نکته حائز اهمیت این است که با وجود مقالات و کتب بسیار در زمینه هارمونی موسیقی خاورمیانه و به خصوص ایران، کسانی همچنان با کپی برداریِ بدونِ ذکر منبع، از نوشته های محققان گذشته و همراه با غلط های بسیار زیاد و فاحش اقدام به نگارش و انتشار رسالۀ هارمونی برای موسیقی ایرانی می کنند.
تاریخچه سازهای الکترونیک (I)

تاریخچه سازهای الکترونیک (I)

بی شک یکی از پیشگامان در توسعه ماشینهای تولید صدای الکترونیکی یا همان سازهای الکترونیکی، موسیقیدان و محقق روسی بنام لئون ترمین (Leon Theremin) می باشد. او در اوایل قرن ۱۹ یعنی بین دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ میلادی سازی با نام ترمین را ساخت که در همان سالها در بسیاری از کنسرت ها و موسیقی فیلم ها از آن استفاده شد. وی در سال ۱۹۲۸ موفق به ثبت اختراع خود در ایالات متحده شد.
نامجو از نگاه منتقدان (II)

نامجو از نگاه منتقدان (II)

مصطفی کمال پورتراب که در این جلسه شرکت داشت، در مورد محسن نامجو گفت: “… بچه های کوچک که گاهی شیطنت می کنند را حتما دیده اید، به آنها یک آب نبات میدهند و می خورند و ساکت میشوند…!؛ ولی در عین حال یک مطلبی را هم من در این مدتی که در وزارت ارشاد، صداوسیما و دانشگاه تدریس میکردم دیده ام، این بوده که چیزی در وجود ایرانی هست که کمتر در مردم دنیا دیده ام، البته به جز آلمان که بعدا فهمیدم اشتراکات نژادی داریم و آریایی هستیم؛ این نژاد گاهی به ابتکارت جالبی دست میزند … ولی چیزی که این ابتکار را کامل میکند، علم است.
سیری در تاریخ موسیقی و خنیاگری ساسانیان (X)

سیری در تاریخ موسیقی و خنیاگری ساسانیان (X)

در دوران ساسانیان موسیقی نظامی به دلایل ایجاد خوف و هراس در دل دشمن و تقویت روحیه و نشان دادن دلیری و بی‌باکی سربازان که تقریباً بدون سلاح به جنگ و مبارزه می‌پرداختند از اهمیت خاصی برخوردار بوده است. فرماندهان سپاه فرمان‌های خود را توسط اصوات موسیقی رزم به سربازان می‌رساندند، به‌طوری‌که نوای هر ساز مفهوم خاصی داشت، مثلاً شیپور معنای حمله و یا طبل بیانگر تعقیب بود.
کدام تغییر؟ کدام نظام؟ (IV)

کدام تغییر؟ کدام نظام؟ (IV)

سخنرانی ای نامنسجم، آشفته و ضعیف (به شیوه ی از هر دری سخنی) که گاهی در آن شعری عاشقانه و خام از جانب ایشان خوانده می شد، گاهی به بحث های سیاسی می کشید، گاهی به جوک تعریف کردن و گاه گاهی هم به متلک انداختن به سایر هنرمندان، بی آنکه ارتباط چندانی بین این موضوعات وجود داشته باشد، چه دستاورد علمی و عملی ای برای نوازندگان تنبک و به طور کلی علاقه مندان به موسیقی داشت؟ آیا «نامتعارف» و «جسور و صریح» بودن به هر قیمتی ارزش این را دارد که به جای پرداختن به اصل موضوع (که ظاهراَ تغییر نظام تنبک نوازی و پرداختن به بحثی فنی و موسیقایی است) این چنین مدام به بیراهه زده شود؟
ماهور ملک (قسمت دوم)

ماهور ملک (قسمت دوم)

تنبک هایی که توسط جهانگیر ملک بکار گرفته میشد، همگی از دهانه های بزرگی برخوردار بودند و غیر از این، کشیدگی کمتر پوست ساز (نسبت به پوست هایی که معمولا امروز روی این ساز کشیده میشود) دیگر خصوصیت تنبکهای مورد استفاده ایشان بود.