جورج موستکی (II)

جورج موستکی
جورج موستکی
موستکی که در جریان حوادث ماه می ۶۸ فرانسه خود را هنرمندی متعهد می دانست، ترانه ای رومانتیک که از بیگانه ای اثیری، خیالبافی آرام و بی تعلق، به نام «بیگانه» (Le Métèque) صحبت می کرد، ساخت و سال ۱۹۶۹ اجرا کرد. این ترانه اولین موفقیت بزرگ بین المللی جورج بود که شروع حرفه هنری او را رقم زد و درِ بیش از شصت کشور دنیا را به روی او گشود. موستکی موفق به دریافت جایزه ی بزرگ آکادمی شارل کرو (l’Académie Charles Cros) برای این ترانه شد.

audio file بشنوید بخشی از ترانه «بیگانه» را از موستکی

ژانویه ۱۹۷۰، جورج اولین کنسرت بزرگ خود را در بوبینو (Bobino) اجرا کرد. این گونه بود که هنرمندی که به فضای صمیمانه و پر شور و حرارت و نزدیک به مخاطب اهمیت می داد و آن را برتر می شمرد، در دنیای موسیقی آن زمان نمایان شد. جورج همچنین با جریان های تروتسکی نزدیک بود، همان گونه که او با ترانه ای به نام «بدون اسم بردن از او» (Sans la nommer) «انقلاب پیوسته» که یکی از تئوری های اصلی تروتسکی به شمار می رود را شخصیت پردازی کرد و تجسم بخشید. این ترانه در دهه ی هفتاد به سمبول جریان های چپ افراطی و آنارشیستی تبدیل شده بود.

audio file بشنوید بخشی از ترانه «بدون اسم بردن از او» را از موستکی

هنرمندی به فعالی و پر کاری موستکی بسیار کم دیده می شود. او هر سال دو آلبوم منتشر می کرد. بین سال های ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۱، نُه آلبوم اصلی موستکی به بازار عرضه شد. آهنگ هایی که می ساخت بسیار تحت تأثیر مسافرت هایش و فرهنگ های مختلفی که در کشورهای مختلف با آن ها آشنا می شد، بود. پایان سال ۱۹۸۷، او اولین رمان خود به نام دختران خاطره (Les Filles de la mémoire) را منتشر کرد. در طول سه دهه، جورج همه دنیا را برای خلق آثار جدید و به ویژه برای پیدا کردن منابع الهام بخش نو، پیمود. او علاقه بسیاری به موتورسواری و مسافرت با موتور داشت.

سال ۲۰۰۴، جامعه نویسندگان، آهنگسازان و ناشران موسیقی فرانسه SACEM* از جورج موستکی به خاطر خدمتش به آواز و موسیقی فرانسوی به عنوان خالق و آفریننده تقدیر کرد. آخرین آلبوم این مسافر خستگی ناپذیر، به نام «خانه بدوش» (Le Vagabond) در کشور برزیل ضبط و در سپتامبر ۲۰۰۵ منتشر شد.

۸ ژانویه ۲۰۰۹، جورج موستکی در شهر بارسلون بر روی صحنه رفت و به طرفدارانش توضیح داد که به دلیل مشکلات تنفسی امکان اجرای کنسرت را ندارد. ۱۴ اکتبر ۲۰۱۱، این خواننده رسما به مطبوعات اعلام کرد که دیگر توانایی آواز خواندن ندارد.

جایزه جورج موستکی در سال ۲۰۱۰ توسط تیری کده (Thierry Cadet) و متیا ونسونو (Matthias Vincenot) پایه گذاری شد. این جایزه به آلبوم مستقل و/یا آزاد (self product) سال به ترانه سراها، آهنگ سازان و خوانندگان، بدون تفکیک سبک شان، تعلق می گیرد.

جورج موستکی که لوگوی این جایزه را طراحی کرده است، خود ریاست افتخاری هیأت داوران این جایزه را نیز برعهده دارد. جورج موستکی این جایزه را مایه ی افتخار خود می داند و تلاش و پشتکار بنیان گزاران آن، کیفیت کار هنرمندانی که هر سال نامزد می شوند و رسالتی که این جایزه برای پاداش دادن به آلبوم هایی که در نهایت استقلال و آزادی تولید شده اند، به عهده دارد را تحسین می کند.

موستکی در حال حاضر در بلندی های شهر نیس واقع در جنوب فرانسه زندگی می کند.

بیماری درمان ناپذیر آمفیزِم (l’emphysème) ریه های او را نابود کرده است. تابستان گذشته او تحت عمل جراحی طولانی و سنگینی قرار گرفت و در حال حاضر به کمک دستگاه و اکسیژن مصنوعی تنفس می کند. او می گوید که با بیماریش دست و پنجه نرم می کند و بسیار افسوس می خورد که دیگر توانایی آواز خواندن ندارد. او دختری دارد به نام پیا (Pia) که در سال ۱۹۵۴ متولد شد و حاصل پیوندش با یانیک (Yannick) است، تنها زنی که با او ازدواج کرد.


* La Société des auteurs, compositeurs et éditeurs de musique

منابع
fr.wikipedia.org
www.creatweb.com
nicematin.com
www.linternaute.com
www.prixgeorgesmoustaki.com
logicmag.pagesperso-orange.fr

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

تاریخ مختصر موسیقی ایران، پیش از اسلام تا صفویه (IV)

در این دوره وضعیت موسیقیدانان بسیار بهتر شد. خسرو پرویز بزم ها و مجالس بسیاری داشت. در حجاری طاق بستان در کرمانشاه یک شکار به تصویر کشیده شده که تعداد زیادی چنگ، موسیقار، دف های چهارگوش، شیپور، نی، سازهای کوبه ای و یک نفر در حال دست زدن را نشان می دهد. چنگ های مثلث و افقی در این دوره بسیار رایج بوده است.

افق‌های مبهم گفت‌وگو (V)

متن نیز «دیگری» دریافت‌کننده است. نه چون از آنِ دیگری است یا از فرهنگ دیگری است بلکه چون خود «دیگری» است. فارغ از این که از ورای آن مؤلف را ببینیم که در بخش نخست دیدیم، خواه‌ناخواه دیگری است. خود متن امری است جدا از «خود»، ممکن است لحظه‌ای به درون بیاید اما ماندگار نمی‌شود. متن جزئی از هیچ دریافت‌کننده‌ی مثالی‌ای نیست همچنان که حتا جزئی از مؤلفش هم نیست. از این رو متن بیش از هر مؤلفه‌ی دیگری نیازمند مفاهمه و دریافت است. حلقه‌ی آنچه تاکنون گفته شد به یاری درک دیگری متن است که کامل می‌شود.

از روزهای گذشته…

Sonny Boy اسطوره سازدهنی بلوز (VI)

Sonny Boy اسطوره سازدهنی بلوز (VI)

ویبره ها را در کارهای هیچ نوازنده دیگری نشنیده ام. تنها Howlin’ Wolf تا حدی به او نزدیک می شود که او هم سازدهنی را از سانی بوی یاد گرفته و تا حدی هم Big Walter Horton . در میان نوازندگان سایر سازهای بادی هم –تا آن جا که شنیده ام- تنها ویبره های Louis Armstrong با سانی بوی قابل مقایسه است. برای نمونه به آهنگ زیر گوش کنید.
“موسیقی همه زندگی من است” (IV)

“موسیقی همه زندگی من است” (IV)

اثر زیبائیست و تمام موسیقیدانان حاضر در این آلبوم بهترین هستند، شلی مانه (Shelly Manne) و همه… اجرای آن برای خود ما نیز بسیار اثر گذار بود، همه در حین اجرا در حال اشک ریختن بودند. حالا زمانی که به آن آلبوم گوش می دهم می بینم موسیقی آن بسیار غنی است و برای خواندن، متن بلندی داشته که همچنان آن را دوست دارم. اشعاری که مایکل نوشته بود بسیار زیبا بودند، وی همچنان می نویسد. من چندین کنسرت را به همراه او اجرا کردم که یکی از آنها در تالار کارنگی بود.
گفتگو با مدرس ویلنسل، ایرنه شارپ (V)

گفتگو با مدرس ویلنسل، ایرنه شارپ (V)

نقش بسیار مهمی ایفا می کند. بستگی به تکنیک دست چپ یک شخص نیز دارد، نوازنده ای می تواند حتی ویبریشن سیم را از بین ببرد اما به همان شکل کیفیت صدا را حفظ کند و یا به ساز اجازه آن را بدهد که آزادانه بلرزد و ویبریشن داشته باشد و صدا را قوی برساند. همانطور با آرشه، بیشتر مردم یک کار را انجام می دهند و آن هل دادن سیم به سمت پائین است بر روی fingerboard. متاسفانه این کار صدایی کسالت بار تولید می کند و اتصال انگشتان را قفل می کند.
تغییر گام در موسیقی بی باپ

تغییر گام در موسیقی بی باپ

چارلی پارکر و جیمز مودی نوازندگان سکسیفون، دیزی گیلسپی و مایلز دیویس نوازندگان ترمپت، باود پاول و تلونیوس مانک نوازندگان پیانو، چارلی مینگوس و ری بران نوازندگان باس از جمله موسیقیدانان جز هستند که در دوران بی باپ (Bebop) حضور موفقی از خود در عرصه موسیقی Jazz به نمایش گذاشتند.
“ردیف” و “اغراق” به مثابه دو بال عامیانگی (I)

“ردیف” و “اغراق” به مثابه دو بال عامیانگی (I)

شنبه بیست و سوم مهر در شیراز کنسرتی بر پا بود که بیا و ببین… کنسرتی که اسمش را گذاشته بودند شب موسیقی معاصر پارس و ارکستر معاصر پارس که گویا ارکستری تازه تاسیس است با همکاری ارکستر با سابقه تر چنگ و چند تکنواز غیر شیرازی به اجرای برنامه میپرداختند. رهبر و آهنگساز تمام قطعات آقای علی رادمان بود که شاگرد شناخته شده آقای علیرضا مشایخی است و یکی دوبار هم حتی ارکستر موسیقی نورا رهبری کرده، پس بنابراین میدانستیم که باید منتظر نوعی موسیقی مدرن باشیم.
صبا؛ نسیم دگرگونی‌ها (I)

صبا؛ نسیم دگرگونی‌ها (I)

در تاریخ افرادی هستند که با کارشان، با بودنشان، با تاثیری که بر وقایع زمانه می‌گذارند جریان یک‌سویه و یک‌پارچه‌ی زمان را به قبل و بعد از خودشان تقسیم می‌کنند. بی‌شک وقتی در سال ۱۲۸۱ ابوالحسن نامی در خانواده‌ی فرهیخته‌ی کمال‌السلطنه متولد شد یکی از همین شخصیت‌ها پا به عرصه‌ی وجود گذاشته بود. هنگامی که هم او، در واپسین روز پاییز ۱۳۳۶ به تاریکی طولانی‌ترین شب آن سال پیوست دیرگاهی بود که می‌شد بخش‌هایی از تاریخ موسیقی معاصر را از جنبه‌های متعدد به قبل و بعد از او بخش کرد.
دستانم یاریم نمی کنند (I)

دستانم یاریم نمی کنند (I)

امروزه یکی از شایعترین معضلات عضلانی که گریبان نوازندگان را می گیرد (به خصوص نوازندگانی که بصورت حرفه ای موسیقی را دنبال می کنند)، سندروم کرامپ نویسندگان یا نوازندگان (Writers Cramp) می باشد. این سندروم بصورت انقباض عضلانی به خصوص در دو ناحیه شست دست و ساعد بوجود می آید و باعث اختلالات حرکتی در دست نویسندگان، نوازندگان و تمامی کسانی که بصورت دائمی از انگشتان دست فعالیتی تکراری را طلب میکنند، می شود.
مصاحبه با هنری باتلر پیانیست (II)

مصاحبه با هنری باتلر پیانیست (II)

من هریس را وقتی که در نیواولئان زندگی می کرد ملاقات کردم و فکر کردم که او صدای آماده ای دارد. من صدای افراد جوان دیگری را شنیده بودم اما آنها اکثراً سیاه پوست نبودند. من همیشه از اینکه چرا جوانان سیاه پوست وارد موسیقی خود نمی شوند متعجب بودند. من هرگز نتوانستم کشف کنم که چرا آنها نمی توانند با فرهنگ خود روبرو شوند یا قدر آن را بدانند. بنابراین وقتی کار او را شنیدم، فکر کردم ” پسر این یک چیز عالی است!”.
آکاردئون

آکاردئون

آکاردئون (accordion) یکی از سازهای بادی کلید دار است که مکانیزمی شبیه به سازدهنی دارد ولی با این تفاوت که نیازی به استفاده از دهان برای دمیدن در آن نیست و با وجود بهره گیری از امکاناتی که در پائین خواهید خواند، این ساز توانایی اجرای چندین صدا بصورت همزمان را دارا می باشد و از این جهت توانایی های بیشتری نسبت به ساز دهنی دارد؛ البته ساز دهنی بخاطر ارتباط مستقیم با دم و بازدم انسان، انعطاف خاصی در اجرای ملودی ها دارد و این عامل باعث شده که هنوز به حیات خود ادامه دهد. آکاردئون شباهت زیادی نیز به ارگ های بادی کلیسا دارد ولی بخاطر داشتن کانال های صوتی ای که عینا در ساز دهنی وجود دارد صدای آن مانند سازدهنی است.
رونمایی از آلبوم «ماندالای درون» (VI)

رونمایی از آلبوم «ماندالای درون» (VI)

آن چیزی که در تاریخ ایران است، کشور ما یک پل و یک محل عبور است، به همین دلیل افرادی که در کشور می خواهند متفاوت عمل کنند و خلاقیت شان را اعمال کنند به آن ها تهمت التقاط می زنند. به نظر من موسیقی آقای اصفهانی رگه مدال دارد و در عین حال معلوم است وی تجربه نوازندگی موسیقی دوره رومانتیک را دارد. سام اصفهانی ما را با بعضی حرکاتش نگران می کند و در جایی دیگر، با حرکاتی سعی می کند که بگوید، جور دیگر هم می شود این نوع جدی موسیقی را اجرا کرد.